Op Marmod's staan de avonturen van een klein gebreid popje. Marmod heeft dat popje op reis gestuurd door poppenhuisland. En ook bij mij heeft ze een weekje gelogeerd.

Hier kan je haar reis door het land volgen

En ik wil alle verhalen die ik over haar logeerpartijtje geschreven heb hier bewaren om aan jullie allemaal nog eens te kunnen laten lezen.

Even voorstellen dit is Swapke

Woensdag 11 januari 2006, Vandaag is ze aangekomen. Het was nog best wel spannend, hoe laat en wanneer zou ze er nou eigenlijk zijn. Fred had me nog even voor de mal gehouden. Hij had het pakje al uit de brievenbus gehaald en toen gezegd dat er nog niets was. Maar toen had hij toch een pakje voor me. Hahaha, dat je zo vreemd kan reageren op een gebreid popje! Hieronder het eerste verslag dat ik naar het tijdschrift heb gestuurd.

 

Hoi hier bericht van Swapke,

Ik ben vanmiddag aangekomen in Purmerend.
Tjonge het was wel een reis hoor. Ik kwam van heel ver en Son was blij dat ik er was.



En ook de kindjes van de villa zaten al op mij te wachten.

Toen ik aankwam stond er niemand voor de deur. Maar toen ik binnen was kwamen ze gezellig bij mij zitten. Ik kreeg een hele grote hamburger. Met kaas erop. En een glaasje limonade er bij. Want ik had natuurlijk wel honger na zo’n lange reis.

Weet je die kindjes van de Villa die hebben een kindermeisje. Ja, want die moeder die heeft het heel druk. Ze hebben een heel groot grachtenpand gekocht en daar gaat die moeder een warenhuis van maken. En die kindjes die zien die moeder dus heel weinig. Ik heb die ook nog niet gezien.
Maar die vader wel. Daar ben ik aan voorgesteld. Pff hij bleef gewoon zijn krantje lezen. Wat een ongezellige familie hebben die kindjes.

Toen zijn we naar hun kamertje gegaan.
Dat is helemaal op zolder.

Hier mocht ik even met de poppenwagen spelen. Het is een kleintje precies goed voor mij.


Maar het is natuurlijk wel een vermoeiende dag geweest dus we gingen kijken waar ik ga slapen.
Die kinderjuffrouw, die mag ik juffrouw Wiep noemen. Pff niet eens Wiep. Wat een stijve bedoening hier. Nou zeg. Wat een verschil met mijn vorige logeeradres. Die kindjes lijken mij wel erg lief en die juffrouw is ook wel lief maar het moet van hun moeder.
Ze hebben een logeerbed met een slaapzak.

En die haalde ze uit de kast in de slaapkamer.

En dan moet ik op een stretchbedje naast Fleurtje liggen. Nou dat vond Fleurtje dus helemaal niet leuk. Ze ging protesteren. Ze vond dat ik gezellig bij haar mocht komen liggen. Ze zei dat ik helemaal niet zo groot was. Dus met z’n tweetjes in bed is juist leuk.
Maar die saaie moeder vond dat niet zo’n goed idee.
Dus kwam de slaapzak tevoorschijn. Maar misschien mag het nu toch wel.

Voordat ik naar mijn bedje ga, moest ik mezelf natuurlijk ook even wassen. En ook dat mogen ze hier niet alleen. Overal is die kinderjuffie bij.

Ik kreeg een krukje om bij de wastafel te komen. Dan kon ik mijn tandjes goed poetsen.
En toen moest ik naar bed. Ja hoor, nu al. Nou, ik weet niet of we nu al gaan slapen hoor.
Hihi, het is op de zolder dus we gaan natuurlijk nog wel even gezellig kwekken Fleurtje en ik.

 

En hier het tweede verhaal:

Hoi Hier ben ik weer

Vandaag gingen we effe lekker rustig aandoen. Want de kleinzoon van Son is op donderdag altijd bij haar.
Dus kon ik lekker spelen met Fleur van de Villa.
Fleur is heel lief. Ze doet leuke spelletjes met mij. Het is hier wel erg rustig vergeleken met al die buurkindjes bij Rita. Maar dat vind ik ook niet zo erg. Kan ik even lekker spelen.
Ik mocht in de kamer bij Fleur op de bank zitten. Daar gingen we in het fotoboek kijken dat zij voor mij gemaakt heeft.

Toen zag ik dat die vader alweer de krant zat te lezen. Tjonge wat vindt ie daar nou aan elke dag.
Maar ik zag ook nog iets anders.

Zien jullie het ook. Achter mij staat een poppenhuiskast. Oooo dat wil ik wel eens even van dichtbij gaan bekijken. Maar ik weet niet of die meneer dat goed vindt. En Wiep o sorry juffrouw Wiep, die is nu even bezig. Maar Fleurtje gaat het vragen.


Het mocht, juffrouw Wiep heeft een trapje gebracht. Ik mag heel voorzichtig kijken. Niet aankomen anders wordt Mevr. Villa boos.

Toen ik me omdraaide zag ik hem ineens. En toen kon ik het niet laten. Het was wel een hele grote. Maar ik deed het heel voorzichtig.

Ooo hij kijkt wel een beetje zielig he. Ja, zie je wel, hij vindt het hier natuurlijk ook een saaie boel. Ik ga vragen aan Son of we hem niet eens gezellig mee kunnen nemen. Son moet haar eigen hond ook uitlaten in het park. Misschien mag deze een keer met ons mee.

En weet je wat er nog meer gaat gebeuren vandaag. Ik krijg een interview. Dat doet Son. Die gaat hier op het tijdschrift altijd iedereen interviewen. Dan vraagt ze iedereen het hemd van het lijf. En nu vindt ze het leuk om dat ook bij mij te doen. Dus iedereen opgelet binnenkort weten jullie nog meer van mij!

O ja en ik wil ook nog vertellen dat ik een brief heb geschreven. Een brief naar Marmod. Want het is natuurlijk wel heel leuk hier maar ik mis haar toch ook wel een beetje.


En vandaag was dus Jari, de kleinzoon van Son hier. En toen mocht ik even een ritje op zijn loopkar maken.

Dat was wel cool hoor. Het is een beetje saaie bedoening hier. Maar dit kleine jongetje dat ging heel hard ik moest mij heel goed vasthouden. Zie je wel hoe ondeugend hij kijkt. Hahaha het was heel leuk om met hem te spelen.

Groetjes van Swapke en voor iedereen een knuf , en niet vergeten het interview te lezen hoor!

 

 

En hier staat het interview met Swapke:

 Hier weer eens een speciale editie van Son’s gesprek met. Deze keer mag ik dat kleine popje dat ons aller harten gestolen heeft interviewen. Ze logeert op dit moment bij mij dus deze kans laat ik natuurlijk niet liggen.


Lieve Swapke, Ik zou je graag eens wat vragen stellen over hoe het je nu allemaal is vergaan de afgelopen tijd. Ik heb je verhalen natuurlijk op het tijdschrift gelezen.
Allereerst was je bij Nella, die jou zo geweldig ontworpen en gemaakt heeft.
En daarna kwam je natuurlijk bij Marmod. En die heeft besloten dat wij om de beurt van jou kunnen gaan genieten.
Hoe vindt je dit allemaal:

Ik vind het heel leuk. Het was heel leuk bij Nella, en Marmod. Maar nu beleef ik wel heel veel avonturen,

Wat vond je van de reis in je koffer.

Nou pff. Soms was het wel eng hoor. Vooral toen het kerstmis was. Toen duurde het lang en ik werd alle kanten op gegooid. Ik hoorde allemaal mensen schreeuwen en ik moest lang in een auto. En dan zat ik in mijn koffertje en werd ik overal in gerold. In de brievenbus, in de zak met post. En in de sorteermachine. Dat lijkt wel leuk maar in een achtbaan zitten en niks zien da’s niet echt leuk. Ik probeerde maar te gaan slapen. Want ik wist dat als ik er weer uit kwam ik heel leuke dingen ging doen.

Weet je nog wel wat je allemaal beleefd hebt.
Ja hoor, ik was bij Henneke Dat was het eerste huis waar ik terecht kwam. Daar werd ik naar toe gebracht door Marmod. Dat was wel gezellig hoor in de auto, toen hoefde ik niet in de koffer. Bij Henneke was Balou, een hele grote maar ook heel lieve hond. Ik mocht lekker warm bij hem zitten. En daarna ging ik naar Anita in Purmerend. Het was er erg leuk want daar waren de lijsjes. Die lijken op mij. Het was heel leuk om met de lijsjes te spelen. Ze hadden een bolderkar en we hadden veel plezier. Daarna ging ik weer in de koffer op naar Anita en Kim. Kim is heel lief ze heeft gevraagd of ik nog een keer bij haar kom en dat mag van Marmod. Toen ging ik naar Monique. Het had heel erg gesneeuwd en dus mocht ik in de sneeuw spelen. Geinig joh. En daarna mocht ik weer verder reizen naar Rita. En daar waren heel veel kindjes om mee te spelen en beleefde ik heel ondeugende dingen. We gingen op het bed springen en kussengevecht houden. Vet cool! En nu ben ik dus bij Son. Bij jou dus!

En wat vond je van al die huizen.
Niet alle huizen zijn af maar het was er toch leuk. Hier bij jou is ook nog niet alles klaar.

En vind je dat vervelend
Nee hoor. Bij jou kan ik in het grote warenhuis heel hard rennen en stampen want daar woont nog niemand,

En hoe vindt je het om in een ander huis te slapen.
O dat is niet erg hoor want altijd is er wel een lief vriendje of knuffeltje bij mij.

En mis je Marmod dan niet.
Nou soms wel maar dan laten ze mij gewoon even naar het Online Tijdschrift kijken en dan zie ik haar. Trouwens ik heb een laptop van jou gehad dus ik kan iedereen zo terugvinden.


En hoe vond je het eten dat je kreeg
Nou hahaha als ik bij Marmod of Nella was gebleven had ik natuurlijk veel spruitjes en witlof gegeten. Want dat is gezond. Maar als je uit logeren gaat. Dan krijg je patat en pannenkoeken. Soms moest ik natuurlijk wel gezonde dingen eten hoor. Maar dat was ook niet erg. Want alle dagen frietjes is ook niet lekker.

Heb je eigenlijk nog familie Swapke.
Ja, ik heb een zusje en ze heet Wopke.


Mooie naam he. Ze is heel lief. En Wopke heeft een vriendje en die heet Jok.
           

O en heb je zelf ook nog een vriendje dan
Ja ik heb ook een vriendje en die heet Jik.

Heb je nog meer foto’s van je zusje en jullie vriendjes.
Ja, ik heb een fotoboek van Fleurtje gehad. Daarin zitten al hun foto’s en als ik ga slapen kan ik het altijd even inkijken. Zodat ik ze elke dag even gezien heb.
En natuurlijk chat ik af en toe met ze. En omdat ik nu van jou Son een eigen laptop heb gehad voor onderweg hoef ik ze dan ook niet meer te missen.


   
Wat een verrassing. Ik hoop dat we jouw zusje en jullie vriendjes snel een keer kunnen ontmoeten.

Heb je zelf ook hobby’s
Ja ik zit samen met Wopke op jazzballet. We leren daar allemaal leuke danspasjes. En af en toe hebben we een dansuitvoering. Dan mag iedereen komen kijken. En soms worden daar wel eens filmpjes van opgenomen.
Hier is kan je zo’n filmpje bekijken, het is wel een beetje een oud filmpje, soms krijg je wat streepjes, maar je kan dan wel zien wat we allemaal doen bij jazzballet.

swapke__wopke_dance.htm



Nou Swapke ik vond het een erg mooi filmpje.

Dank je wel voor dit interview Swapke ik hoop dat we het nog heel gezellig hebben samen.

Jullie weten toch wel dat al Swapke’s avonturen nog te lezen zijn. In de kolom hiernaast bij zoeken op categorie vind je ze allemaal terug.

Groetjes Son en Swapke

 

En er was nog een avontuur over het bezoek aan de juwelier


Hoi Hier ben ik weer

O, Ik weet niet of ik dit hier wel durf te vertellen hoor. Daarom heb ik gevraagd of Son de foto’s een beetje stemmig wilde houden.
Ik ben met Son mee naar het winkelcentrum geweest en toen zag ik daar de juwelier. En Son had nog een verrassing, Wopke was ook bij de juwelier.

En we zagen allemaal mooie kettingen en ringen. En toen zag ik ze liggen. Hele mooie kleine oorknopjes met diamantjes erin. En ik durfde het bijna niet te vragen maar die mevrouw die kwam naar ons toe en toen dacht ik, kan mij het bommen ik doe het. Dus ik vragen of ik die oorbelletjes asjeblieft even goed mocht bekijken. Nou dat mocht kijk maar.

Ik wilde ze natuurlijk ook even passen. Maar dat kan helemaal niet. Want oorbellen kan je niet zomaar opplakken. Nee, dan moet er een gat in je oor geschoten worden. Met een pistooltje. Gatsie. Nou, ik schrok me een hoedje.
Maar ik wilde het zo graag, dus ik aan Son vragen wat zij er van vond. Die zei dat ik het eerst met Marmod moest bespreken. Maar ik zei, pff dat hoeft niet. Marmod zegt dat ik groot genoeg ben. Dus ik mag het zelf beslissen.

Toen zijn we eerst maar even wat gaan drinken op een terrasje. Ik kon alleen maar over die mooie oorbellen praten. Son werd wel een beetje tureluurs van mij zei ze.
Dus toen moest ik goed nadenken. Of ik gaatjes durf te schieten. En toen wilde ik het.
Dus gingen we dus terug naar de juwelier.

Toen kwam die mevrouw met die mooie oorbelletjes en met die schiettang.
Jakkie ik vond het wel griezelig. Maar alle meisjes hebben oorbelletjes dus ik wil ze ook.
En toen knal!. Er zat er eentje in. Pff ging wel snel maar ik voelde het wel.
En nu moest er dus nog een. Maar eigenlijk wil ik niet nog een keer die knal. Maar ja één oorbelletje is natuurlijk niet mooi. Dan lijk ik wel een zeeman zei Son.
Zeemannen die de evenaar gepasseerd zijn die laten een oorbel zetten zegt Son. Maar ik ben een leuk meisje en ik wil er dus twee.

Dus toen nog een keer knal au! En nu heb ik twee oorbelletjes in.
Wow, het staat heel mooi. Maar het doet nu wel een beetje zeer.
Ik moet het steeds insmeren met iets. Een klein flesje. Dat moet zegt Son en die winkeljuffrouw zei het ook. Dat is desinfecterend. Wat een moeilijk woord. Het betekend dat het niet gaat ontsteken. Als ik het niet doe dan gaat het vastzitten en rood worden. Dus ik doe het er goed op.
Nu willen jullie natuurlijk een foto van mij zien hè. Dat dacht ik wel. Dus ik ben meteen naar de fotograaf in het winkelcentrum gegaan en heb daar een mooie foto van mij laten maken.
Dat heet een glamourfoto. Ja, dan gaat ze je helemaal mooi maken. Ze hebben mijn staartjes gekamd en mijn neus gepoederd en ik kreeg ook een beetje lippenstift. Toen nam ze de foto. En hier is ie. Hoe vinden jullie me nu?


Mooi hè!
Son zegt dat dit maar een keer mocht, want lippenstift is niet voor kleine meisjes. Maar het was wel heel erg leuk voor een keer.
Trouwens mooi winkelinterieur vinden jullie ook niet? Wil je weten waar je die kan vinden hier is de link er naartoe:
http://www.engelfriet.net/Alie/Hans/siebeloudfotos.htm

Daag tot later!


 

En toen heeft Swapke een brief naar Marmod gestuurd.

Hier is die

Wil je verder lezen klik dan maar op Swapke's foto.