AC/DC IN HARDENBERG ??
17 December 2004
Podium, Hardenberg
Waar
vind je dat tegenwoordig nog? Een support-act die langer op het podium staat
dan de hoofdact. Action in DC stond 5 kwartier de perfecte immitatie op te voeren
van AC/DC waarna vervolgens Peter Pan Speedrock in een uur tijd Podium vakkundig
afbrak in de positieve zin van het 
woord. Aangezien ik voor Action In DC naar
Hardenberg ging laat ik PPS voor wat het was.
In een constructie waarin de BOB regelementen (nog) niet voorzien vertrokken BOB H, BOB Ha en ondergetekende om 19.55 uur vanuit Heiligerlee wederom naar het Walhalla voor de noordelijke rockfans, Podium in Hardenberg. Want wat te doen als BOB J de BOBcar ter beschikking stelt maar BOB Ha deze vervolgens weer veilig inclusief de BBB'ers weer naar huis rijdt? BOB H zal in een vergadering met zichzelf hier wel weer met een oplossing komen.
Gekheid allemaal natuurlijk, hoofdzaak was dat we weer een gezellig avondje Hardenberg voor de boeg hadden. Een avond waar ik in eerste instantie geen belangstelling voor had totdat bekend werd dat Action in DC, naar men zegt de beste AC/DC coverband, in het voorprogramma stond. Als AC/DC fan van het eerste uur wilde ik dat zelf wel eens beoordelen. En eerlijk is eerlijk het was top! Helaas dat de zaal niet uitverkocht was het bovenste gedeelte ging zelfs helemaal niet open.
Toen om 22.00 uur de band begon met Riff Raff viel mijn mond bijna open van verbazing. De hele stijl van Angus Young werd door sologitarist Vincent zo dicht benaderd dat je je haast bij je echte idolen waande. Zijn opkomst, loopjes en gelaatsuitdrukkingen zijn niet van de echte Angus Young te onderscheiden. Ook de opkomst van zanger Mario Vermulst deed je weer terugdenken aan de tijd dat Bon Scott nog in ons midden was. De karakteristieke houding van Scott werd feilloos gekopieerd en ook het stemgeluid, al lag dat in het begin van het optreden iets hoger, was een perfecte imitatie. Als je de echte AC/DC zoals ik een keer of 6 aan het werk gezien hebt is dit echt genieten. Ook het publiek dat aanvankelijk ietwat op een afstand alles tot zich nam werd gaandeweg het optreden steeds enthousiaster.
Het
was vooral bij Bad Boy Boogie dat je kon zien dat de boys de video's van AC/DC
heel goed bestudeerd hadden want de striptact was haast tot in de details identiek
aan wat Angus Young liet zien in de Let There Be Rock registratie uit 1979.
Toen Whole Lotta Rosie enkele nummers later uit de speakers
knalde was het publiek los. Hierna kwam mijn favoriete nummer aller
tijden Let There Be Rock en ik was benieuwd hoe Vincent en de band invulling
gaf aan de solo's in dit nummer. Geen rit op de schouders van Mario door het
publiek in ieder geval. Wel een stukje improvisatie tijdens de solo's. In ieder
geval had ik deze solouitvoering nog nooit gehoord. Na het laatste nummer van de
set (Rocker) verplaatste ik me naar de dame die de lichtknoppen voor de show
bediende want ik wilde na afloop graag de setlist hebben.
Thunderstruck als eerste nummer in de toegift was voor mij een verrassing want ik had niet verwacht dat Action In DC ook nummers van het tijdperk na Bon Scott speelde. Het was schitterend om te zien dat zanger Mario ook gewoonweg de knop om kon draaien en Brian Johson neerzette inclusief de karakteristieke pet die Johson altijd draagt. En natuurlijk kon bij het sluitstuk van de avond (evenals bij AC/DC zelf) For Those About To Rock een heus kanon ook niet uitblijven. Zittend op het kanon groette Mario (of was het nu Brian?) het publiek en bedankte Action in DC rocking Hardenberg met een spetterend eindoffensief inclusief de saluutschoten. Persoonlijk vond ik hierbij een piepklein minpuntje dat Vincent hierbij wat statisch zijn laatste akkoorden van de avond uit zijn gitaar ramde. Misschien was de ruimte daarvoor te beperkt door het kanon.
Hoe dan ook, Action In DC is vanaf nu bij mij een begrip geworden. We hebben een perfecte avond afgesloten aan de bar en in de snackcorner met op de achtergrond Peter Pan Speedrock. Het was 1.45 uur toen het erop leek dat het personeel van Podium ook graag naar bed wilde en dus besloten we maar richting huis te gaan. Na BOB H afgezet te hebben in Heiligerlee waren we zelf om 3.00 thuis. Tegen 3.30 uur kroop ik na een verfrissende douche tevreden onder de wol om in een prettige coma weg te vallen. BOB H komt tzt met een uitgebreid verslag van PPS.
Cijfer 8,0
Setlist
