21 oktober 2003 Podium Hardenberg
HELLOWEEN BIEDT 2 UUR LANG ONDERHOUDENDE SHOW
Na het heftige BOBweekend stonder er 2 optredens voor mij en BOB H gepland deze week.
Gisteravond gingen we samen met BOB E en I naar Hardenberg voor een weerzien met Helloween. De afgelopen maanden had ik al gauw wat nieuwer materiaal beluisterd zodat ik toch niet te veel onbekende nummers voor mijn kiezen zou krijgen.
Rond 18.30 uur vertrokken we om een uur later in de rij te staan om naar binnen te kunnen. Kort daarna opende Rage de avond met "World of War".
Het viel met de drukte eigenlijk wel mee, het concert bleek niet uitverkocht te zijn. Toen de bovenverdieping vrijgegeven werd spurden we ons naar ons favoriete stekkie alwaar we een prima uitzicht hadden op het podium. Het voorprogramma van Rage was toen inmiddels afgelopen.
21.05 uur begon Helloween met als openingsnummer Starlight gevolgd door Murder, twee nummers uit het Kai Hansen tijdperk. Mm ... ik had me toch een sprookjesachtiger opening voorgesteld gelet op de vele leuke openingstunes die Helloween gebruikt.
De opkomst en act van zanger Andy Deris vertoonde veel gelijkenis met Bruce Dickinson van Maiden. Veelvuldig met de armen zwaaiend, veel gevoel in de nummers en linkerbeen op de geluidsboxen. De arrogante en nonchelance van gitarist Meiki Weikat daarentegen kon me niet bekoren, sigaret in de mond en achteloos en plichtmatig zijn gitaarpartij spelend kwam hij de buhne op, een beetje de "air" uitstralend dat hij mr Helloween is. Natuurlijk hij is er vanaf het eerste uur al bij evenals bassist Markus Grosskopf maar dan nog.
Daarnaast een nieuw gezicht bij Helloween sinds 2002, de 27 jarige gitarist Sascha Gerstner, een rustige jongen op het podium maar aan alles kon je zien dat hij zichtbaar genoot. Het viertal werd aan een strak tempo gehouden door drummer Stephan Schwartman.
Zanger Andy Deris is een symphatieke en prima vervanger gebleken voor Michael Kiske, humoristisch als Biff van Saxon en beweeglijk als Bruce Dickinson van Maiden betrekt hij veelvuldig het publiek bij de nummers waardoor het optreden nooit langdradig werd.
Opvallend vond ik dat toch weer het oudere werk het meest succesvol bleek te zijn. Dr Stein, Future World, Eagle Fly Free en het 16 minuten durende Keeper of the Seven Keys brachten het beste los bij de fans. Waarschijnlijk net als ons Helloweenfans uit de jaren 80. Daarnaast kwamen nummers van diverse albums voorbij waaronder Power , I Can, Do You Feel Good, Sun 4 The World en met een soort electrische mandoline gespeelde How Many Tears in een extra lange uitvoering met een gitaristische conversatie? tussen de gitaristen Sascha en Weiki werd de avond om 23.00 uur in stijl afgesloten en bedankte Helloween zijn publiek en het publiek Helloween voor deze puike avond.
Wegens de lange wachtrijen bij de snacks moest ondergetekende afzien van zijn broodje hamburger en dus vertrokken we 23.15 uur weer richting Pekela om binnen een uur daar weer te arriveren.
Cijfer 7,6
De complete volgorde van de nummers wordt uiteraard tzt verzorgd door BOB H die weer met pen en papier met de neus boven het mengpaneel zat om dit te noteren :-).
