Status Quo
17 oktober 2004 Martiniplaza Groningen
VONK SLAAT NIET (MEER) OVER
Ruim
10 maanden hadden we de kaarten al in huis voor het optreden van Status Quo
in Martiniplaza in Groningen.Gisteravond vertrok ik samen met BOB Ha om 18.00
uur richting Groningen.We waren mooi op tijd en dus konden we in de hal alvast
wat sfeer proeven. Ik was nog geen 5 minuten binnen of ik was de rest van de
groep al uit het oog verloren.. Maar aangezien ik zoveel bekenden
tegenkwam heb ik me prima vermaakt en voor ik het wist gingen de lichten uit
en begon het voorprogramma. Nou dat was stukken beter de MM Earth Band die vorig
jaar in Emden de support act was. Het betrof hier de voor mij onbekende band
SQY (spreek uit als seqouya). Rock uit Brabant zo op het eerste gezicht een
beetje Moly Hatchet achtig. Met een prima uitvoering van Led Zeppelin's "Immigrant
Song" besloten de rockers hun optreden op een waardige manier en had de
band hun steentje bijgedragen voor een prima warming up voor Status Quo. 
Via de sms wist ik dat voetbalvriend Harry H op de tribune zat en omdat ik BOB Ha niet meer terug kon vinden in de massa besloot ik om zittende naast Harry het concert gade te slaan. Uiteraard hebben we eerst even uitgebreid gelachen om de soapserie bij Ajax. Om 21.15 uur begon Status Quo met Caroline. Of zullen we maar zeggen van Francis Rossi (55 jaar), Rick Parfit (56 jaar) en de rest want meer als een bijrol zitten er voor Andrew Bown (toetsen) John Edwards (bas) en Matthew Letley (drums) er niet in. Letley wordt omschreven als een beest op het podium. Ik had het idee dat hij zich in de studio waande voor opnames van een cd. Zelden zo weinig bezieling van een drummer meegemaakt. Bown en Edwards doen wel mee maar geen mens die aandacht aan ze schenkt. Alle ogen en spotlights zijn gericht op Rossi en Parfitt.
Na
Caroline en Break The Rules werd Forty Five Hundred Times ingezet. Zo langzamerhand
weet je dat er dan een medley wordt ingezet en dus weer geen 17 minuten lang
dat fantastische nummer. Na deze medley werd het een tijdje neuspeuteren
voor de "fans" toen er 4 nummers van de voor de meeste
mensen onbekende Heavy Traffic CD werden gespeeld . Gelukkig
voor Quo stonden er nog 5 mensen vooraan die de nummers wel bekend voorkwamen:
All Stand Up, The Oriental, Creepin 
Up On You en Solid Gold. Totaal onbekende
kost voor de meesten van de 5500 bezoekers dus. Gelukkig kwamen daarna weer de knallers
van vroeger. Zo passeerden in willekeurige volgorde Down Down, Roll Over Lay
Down, Hold You Back en Whatever You Want de revue. En hoewel de sound lekker
blijft klinken zag ik vanaf de tribune weinig respons vanuit het publiek. Bij
elke nummerherkenning gingen de handen even de lucht in maar vervolgens was
het over het algemeen wat traag hoofdgeknik ten teken dat men het goed vond
klinken. Natuurlijk speelt het mee dat de gemiddelde leeftijd van de toeschouwers
waarschijnlijk achter in de 40 zal liggen. En waarschijnlijk mag je ervan uitgaan
dat het merendeel geen regelmatige concertgangers waren maar puur en alleen
op het affiche Status Quo afkwamen omdat ze hier jeugdherinneringen aan hebben.
Neemt niet weg dat je tussen de 5500 mensen er toch wel enkele honderden
trouwe headbangers mag verwachten? Quo speelde de set dan ook echt op de automatische
piloot. Ze moeten het gevoeld hebben dat de vonk niet over zou slaan. Plichtmatig
speelden de rockers de nummers waaronder ook weer het gepiel van Gerdundula.
Het optreden kende geen verrassingen, er gebeurt niets op het podium, een showelement
kent Quo niet. Na 1,5 uur hielden ze het voor gezien om vervolgens in de toegift
weer terug te vallen op de goedkope cover Bye Bye Johnny. Om 22.55 uur bedankte
de band het publiek.
Toch
heb ik een leuke avond gehad en dat zal zeker te maken hebben gehad met het
feit dat de verhouding slaap (nachtdienst) en de nodige consumpties (biertjes)
uiteindelijk een beetje uit balans was. Vanzelfsprekend moest er even weer wat
gegeten worden en daarin hadden we ruime keus. Ik besloot een stokbroodje ham
en kaas te nemen. Toen ik een 2e wilde bestellen werd echter de verkoop stilgelegd.
Van de 2 bonnen die ik toen nog overhad heb ik me maar 2 grote Hoepmanspekken
gekocht. Bij de uitgang probeerden 2 lieftallige dames de CD "Full
Throttle"van SQY aan de man te brengen. Ik vond zoals gezegd de band zo
lekker klinken dat ik de CD/DVD gekocht heb.
Status Quo anno 2004. Ze zullen echt nog wel een paar jaar me kunnen maar het wordt zo voorspelbaar met een setlist die ze volgens mij al in geen 10 jaar hebben aangepast dat ik ze zeker niet weer hoef te zien. Het eindcijfer (en dat zal BOB H ook wel opvallen) is niet veel meer als jaren geleden toen we ze in Zwolle aan het werk zagen. En dan ben ik nog mild gestemd (met dank aan de spa groen van de firma Heineken)
Cijfer 6,3
