Columbia na maanden uitstel toch gelanceerd

 

Toen eind 2000 de namen bekend werden gemaakt van de zeven

astronauten die deel gingen uitmaken van STS-107 stond de

vlucht nog gepland voor eind 2001. Na maanden uitstel door

technische problemen werd de Space Shuttle Columbia uiteindelijk

pas op donderdag 16 januari gelanceerd voor een zestiendaagse

wetenschapsvlucht - de eerste in meer dan 3 jaar.

 


Door: Jacques van Oene

 

Eindelijk was het dan zover voor de zeven astronauten van STS-107 na maanden van wachten en extra trainen begonnen Rick Husband, Willie McCool, Kalpana Chawla, Laurel Clark, Mike Anderson, Dave Brown en Israël’s eerste astronaut Ilan Ramon (die onder veel politieke druk de voorkeur kreeg boven de Nederlander André Kuipers) op 16 januari aan de eerste Space Shuttle vlucht van 2003.

 

Lancering

 

Columbia werd op 9 December 2002 naar lanceerplaats 39A op Kennedy Space Center gerold en daar zonder problemen klaargemaakt voor haar 28ste ruimtereis. De bemanning arriveerde zondagavond 12 januari op het KSC. In de laatste twee dagen voor de lancering zorgde een speciaal team van Boeing voor het aan boord brengen van de laatste 21 experimenten die ondergebracht zijn in de dubbele Spacehab-module in het laadruim van de Columbia bevind. De module is ongeveer 6,5 meter lang 4,5 meter breed en 3,5 meter hoog. Donderdagavond de 16e om 19:39 uur Nederlandse tijd begon de Shuttle onder een strak blauwe hemel aan zijn reis.

 

Op videobeelden die pas een dag na de lancering werden bekeken, ontdekten technici dat omgeveer 80 seconden na de start een stuk isolatieschuim was losgekomen van de grote brandstoftank. Het schuim had de linker vleugel van Columbia geraakt, maar NASA maakte al snel bekend dat het geen kwaad kon en dat het twee vluchten eerder ook gebeurd was.

 

De bemanning merkte er in elk geval niets van en zij brachten de Shuttle zonder problemen in een baan rond de aarde. Na het stoppen van de motoren en het afstoten van de grote brandstoftank konden de astronauten hun oranje ruimtepakken uittrekken en voorzichtig kennis maken met de gewichtloosheid.

 

Het werk begint

 

Als eerste werden de laadruimdeuren geopend en het toegangsluik naar de Spacehab-module ontgrendeld. De speciale, grote ronde brandtoftanks achterin het laadruim werden geactiveerd om de astronauten en de Spacehab-module van genoeg stroom te voorzien tijdens de zestiendaagse vlucht.

 

De astronauten waren tijdens hun vlucht verdeeld in twee ploegen, een rode; Husband, Chawla, Clark en Ramon en een blauwe; McCool, Brown en Anderson en zij werkten 12 uur per ploeg, zodat er ruim aandacht besteed kon worden aan de wetenschap. In totaal waren en rond de tachtig experimenten aan boord waarvan meer dan dertig afkomstig uit Europa, bedacht door meer dan 70 wetenschappers en schoolkinderen. Onder de medische experimenten bevonden zich er ook een aantal uit Nederland. De vrije universiteit van Amsterdam wilde graag meer weten over het skelet en de botten van mensen. De universiteit van Groningen had een experiment over bacteriën groei en de universiteit van Amsterdam had een speciaal team op de been om de astronauten tijden de vlucht in de gaten te houden en ze na de landing in Florida gelijk te kunnen onderzoeken op het effect van de zwaartekracht op de mens na een ruimtevlucht.

 

Andere experimenten

 

Onder de andere proeven en tests die de zeven ruimtevaarders uitvoerden tijdens de vlucht waren onder andere; hoe functioneert het hart en de longen in de ruimte, Het effect van virussen en bacteriën op het immuun systeem van ons lichaam, Hoe houden onze spieren zich in de ruimte, onderzoek naar nierstenen, slaap onderzoek in de ruimte, hoe houd het bloed zich in de ruimte en blijft de bloeddruk op pijl, hoe gedraagt hersen vloeistof zich in de ruimte, hoe gedragen vlammen zich in gewichtloosheid en hoe bestijden we vuur in de ruimte, plantgroei in de ruimte, ozon onderzoek.

 

Een experiment dat meet hoeveel energie er zit in zonnestralen was na de eerste dag al erg succesvol en de eerste gegevens daarvan kwamen al binnen op aarde. Een Israëlisch experiment met woestijnstof (MEIDEX) werd op de tweede dag geactiveerd. MEIDEX meet hoe het Sahara zand zich verspreidt over de middellandse zee en de Atlantische oceaan.

 

Halverwege de vlucht deden er zich wat problemen voor met het koelsysteem van de Spacehab-module, maar deze hadden geen effect op de proeven die daar gedaan werden, en door de ventilatoren van de Columbia wat harder te laten draaien stroomde er genoeg frisse lucht naar SpaceHab toe.

 

Op woensdag 22 januari stuurde de bemanning de eerste beelden naar aarde van de andere levende wezens die zich aan boord van Columbia bevonden, bijen, spinnen, wormen en mieren. Die laatste waren driftig tunnels aan het graven en deden het goed bij de bedenkers van het experiment, schoolkinderen uit 6 verschillende landen.

 

Tijd voor pers en vips

 

Op de tweede dag in de ruimte kregen verslaggevers van Amerikaanse TV stations CNN, CBS en Fox Nieuws de gelegenheid tot het stellen van vragen aan de astronauten, op de vraag hoe belangrijk deze vlucht voor Israël is antwoorden Ilan Ramon; “Deze vlucht is een grote opening voor de wetenschap van mijn land”.

 

Op dinsdag 21 januari kreeg Israëlische minister president Ariel Sharon de gelegenheid om met Ilan Ramon te praten over zijn belevenissen aan boord ook andere vips die bijeen gekomen waren in Jeruzalem stelde vragen aan Ramon. Ramon was voor hij astronaut werd al een beroemdheid in Israël: in 1980 bombardeerde hij met zijn F16 een in aanbouw zijnde kerncentrale in Iraq, die een grote bedreiging was voor Israël.

 

Ook was er natuurlijk weer de traditionele persconferentie waaraan de hele bemanning deelnam. Mike Anderson antwoordde op een vraag over het werk aan boord; “De wetenschap die we hierboven doen is fantastisch, en ik denk dat als er eenmaal zeven bemanningleden aan boord van ISS zullen zijn dat dan de wetenschap in de ruimte helemaal gaat opleven. Nu moeten we de experimenten relatief snel doen, straks aan boord van ISS kunnen we er echt de tijd voor nemen.”

 

Ilan Ramon sprak een soort van hoop uit voor de vrede; “de wereld ziet er zo wonderbaarlijk uit vanuit de ruimte, zo vol vrede en vrijheid, de atmosfeer is zo dun en kwetsbaar, ik denk dat iedereen op aarde moet meewerken om het schoon te houden, de aarde geeft leven en beschermt het leven.”

 

McCool en Ramon in het Engels en in het Hebreeuws; “Hierboven zien we geen grenzen lopen, laten we met zijn allen hopen op wereld vrede.”

 

Herdenking

 

Halverwege de vlucht kreeg de rode ploeg de gelegenheid om met de drie astronauten van het internationale ruimtestation te praten, Columbia vloog net over Brazilië terwijl ISS over het zuiden van Rusland vloog. Er was kort radio contact maar voor beide bemanningen een leuke afwisseling van hun drukke werkzaamheden.

 

Beide bemanningen herdachten op 28 januari hun omgekomen collega’s van de Space Shuttle Challenger, die 17 jaar gelden 73 seconde na de start ontplofte.

 

De landing

 

De dag van landing naderde ook al weer snel en zoals gebruikelijk is bij een lange Shuttle vlucht hebben de drie astronauten die verantwoordelijk zijn voor de besturing van Columbia een speciaal computerprogramma aan boord waarmee ze de landing kunnen simuleren, Husband, McCool en Chawla maakte daar in de laatste dagen gebruik van. De landing op Kennedy Space Center stond gepland voor 1 februari om 15:16 uur onze tijd. Het weer was daar prima in orde en niets stond het ontsteken van de remraketten om 14:15 uur in de weg. Columbia begon rustig en zonder problemen aan haar terugkeer…