Zoek*ster - bespiegelingen

Bespiegelingen over dingen die niet kloppen

Dwang en mensbeeld
Werklozen moeten in de thuiszorg werken. Wie in de bijstand zit, wordt met een busje naar werk gebracht. Twee gevangenen op een cel, binnenkort verplicht. Buitenlanders moeten integreren. Wie niet wil wordt gestraft. Zomaar wat berichten uit het nieuws.

Moeten, verplichten, straffen en dwingen. Wat vreugdeloos en naargeestig. Zelfs bij het africhten van dieren worden andere methoden gebruikt. Elke dompteur kan je vertellen dat leeuwen vroeg of laat gaan bijten als je ze dwingt en straft. Zo moet je mensen ook hun vrijheid en waardigheid gunnen.

Wie dwingt, gaat uit van macht en meet zich het recht aan om de ander te domineren. Denkt in boven en onder, wij en zij, ik en jij als tegenstellingen. Maar is dat wel zo. Wie dwing ik als ik jou dwing. En wie overtuig ik als ik jou tegen je zin in iets wil laten doen dat ik wil. Wat wordt er gewonnen, wat gaat er verloren..

Rechten en plichten, een armoedig stel. Je kunt ook spreken van geven en ontvangen. Ik geef aan jou en krijg misschien wel van iemand anders, op een andere plaats, op een ander tijdstip iets terug wat ik op dat moment nodig heb. Dat is een bevrijdende gedachte die me verlost van het dictaat van de directe uitruil.

Als ik geen onmiddellijke tegenprestatie verlang, kom ik ook niet in de verleiding om iets af te dwingen. Dan vertrouw ik erop dat er genoeg is. Ik kom niks tekort als jij niet in de thuiszorg wil werken, niet in een busje naar werk gebracht wordt, niet met zijn tweeën op een cel zit of mijn taal niet spreekt. Het is pas echt erg als wij tegenover elkaar komen te staan: jij en ik.