Zoek*ster - bespiegelingen

Bespiegelingen over mensen

Groet een vreemdeling
Begin 2004 ben ik een persoonlijke actie begonnen. Ik groet elke dag een buitenlander. Een Marokkaanse moeder, een Turkse vrouw met hoofddoek, een Antilliaanse jongere, een oudere man in djellaba. Ik ben dat gaan doen, nadat er steeds vaker in de media afgegeven werd op ´allochtonen´. Ik vind dat heel erg. Hoe kun je je ergens thuis voelen als er altijd maar kritiek op je geleverd wordt. Dat moet vreselijk zijn. Ik was het zat en verzon een persoonlijk protest.

In het begin was het raar, ik moest er bewust bij nadenken en het groeten had nog iets geforceerds. iets eisends zelfs. Maar gaandeweg word ik spontaner. Een glimlach, een blik van ver-standhouding, een welgemeend gedag. Het is leuk om even contact te hebben.en je voor een kort ogenblik verbonden te voe-len. Recent richt ik me op pubers. De reacties zijn aandoenlijk. Even licht er blije verrassing op in hun ogen. Daarna trekken ze zich vaak weer snel terug in een onverschillige houding. Dan zie ik onhandige tieners die zich met zichzelf geen raad weten. Ze groeten overigens allemaal keurig terug.

Sinds mijn actie denk ik na over vragen als: wanneer hoort iemand erbij, hoe lang duurt het voordat je geen vreemdeling meer bent. Eén generatie, twee, méér? Wat betekent het om vreemdeling te zijn. Is vreemdeling zijn een gevoel in jezelf of word je vreemdeling door de blik van de ander.

Ondertussen ga ik door met groeten. We zijn in ieder geval alle-maal mens. En groeten maakt me blij.