Bespiegelingen over werk
Inzicht
Al een tijdje houd ik inzichtgevende interviews. Inhoudelijk een
coachingsgesprek, qua vorm een boekje, het letterlijke verslag van het
gesprek. Het interview is geen vraag- en antwoordspel. Ik geef
mensen juist de ruimte om onbelemmerd hun verhaal te vertellen, zodat er vanzelf een
rode draad zichtbaar wordt.
Samen verkennen
Wat beweegt mij. Waarin onderscheid ik mij van anderen. Er klopt iets niet
aan mijn wens. Waar ligt mijn hart het meest. Zomaar wat vragen waarop het
antwoord niet onmiddellijk dui-delijk is. Vragen die alleen helder worden
door je gedachten de vrije loop te laten. Ik help daarbij. Maak er al
improviserend een ontdekkingstocht van, in het vertrouwen
dat je altijd ergens uitkomt. En dat dan ook de goede plek is, voor dat moment.
Gesprekken die ik op deze manier houd leiden altijd tot
inzicht. Soms ontdekt iemand iets heel nieuws, soms gaat het om dingen die
iemand wel weet, maar die nu ineens doorvoeld of doorleefd worden. Luisteren en waarnemen
zijn voor mij sleutelwoorden. Als je goed luistert en alert bent op de
onder-stroom, dan worden de dingen
vanzelf helderder.
Helderheid en inzicht
Wat mij betreft mag het zowel over de persoon als over de zaak, het
project, de samenwerking met collega's of de loopbaan gaan.
Eerlijk gezegd zie ik niet zo'n verschil. Je kunt in je werk niet jezelf als
persoon uitschakelen. Waar het mij in alle gevallen om gaat is, dat iemand
een helder beeld krijgt: van zichzelf, van de situatie of van de omgeving.
Want ik weet uit eigen ervaring dat je dáár het meest aan hebt. Ik ben er
goed in om mensen te helpen om de kern te vinden. Ik gebruik mijn benieuwdheid,
mijn intuïtie en mijn analytisch vermogen om vage dingen zichtbaar, benoembaar,
voelbaar te maken. Dat creëert inzicht en helderheid over hoe het zit en wat er nodig is.
Dat maakt dat iemand richting kan geven aan zijn handelen.
Op weg helpen
Ik merk keer op keer dat ik - op mijn eigen manier - in staat ben om mensen
op weg te helpen. Ik gebruik daarbij zowel mijn verstand en mijn gevoel als mijn
werk- en levenservaring.. Als het moet kan ik de diepte
ingaan met iemand, maar ik maak het nooit zwaar. Dat komt omdat ik een
scherp oog heb voor het gekke. Ik vind het belangrijk
om te lachen. Wie lacht, relativeert. En wie relativeert kan net dat beetje afstand
scheppen dat nodig is om iets scherp te zien.
© 2006 Lilian Oostrom | www.zoekster.nl

over werk
:: inzicht
:: klare taal
:: organiseren
:: werk en vrijheid
:: kennismanagement
:: werkdruk
:: afronden