Het vliegtuig.

Eindelijk is het dan zo ver. Je loopt door de slurf naar de openstaande vliegtuigdeur van de Boeing 737. M'n hart gaat sneller kloppen. Waar is stoel 28F? Het lijkt wel toeval. Ik zit weer bij de vleugel. Vragen? Stel ze gerust. De stewards en stewardessen zullen je met alle raad en daad terzijde staan. Deze keer neem ik geen krantje mee. Het is zulk mooi weer. Op mijn plek bij het raam zal ik mij zeker niet vervelen. Als iedereen is ingestapt worden de deuren gesloten. Ik zie nog net hoe de 'slurfmeester' de slurf van het toestel wegrijdt. Ik hoor een zeker brommen opgang komen. De motoren worden gestart. Een kleine jongen die in de rij naast mij zat zei tegen zijn pa; 'Het lijkt net of ik de wasmachine hoor, pap.' Schitterend, als je zoiets hoort. Langzaam komt motor 1 op gang. Daarna motor 2. Het vliegtuig wordt achteruit geduwd en in de juiste positie geparkeerd. Dan rijdt het toestel op eigen kracht de taxibaan op.

De veiligheidsinstructies.

Tijdens het taxiën hoor je steevast de veiligheidsinstructies. Eerst heet de gezagvoerder u welkom. Tijdens het taxiën, de start en landing moet u in de veiligheidsgordels zitten. Zet de stoelleuning rechtop en klap het tafeltje in. ... u klikt de veiligheidsgordel vast en trekt de band aan... U maakt hem los door de clip op deze manier te openen... Dan, ...tijdens de vlucht bevinden wij ons in een drukcabine. Mocht door een bepaalde oorzaak de druk wegvallen dan komen uit de luikjes boven u vier zuurstofmaskers naar beneden. Pak een masker en trek het naar u toe. Zet het masker op en adem normaal. Zet eerst zelf een masker op. Help daarna uw kinderen... Als we boven water vliegen, ...een gedeelte van de vlucht wordt uitgevoerd boven zee. Onder uw stoel bevinden zich de zwemvesten. Maak het pakje open en doe het zwemvest om. Bevestig de riem via de rug met de clip aan de voorzijde. Trek aan de rode lip om het vest op te blazen. Via het pijpje kunt u lucht in het zwemvest blazen. Het lampje gaat branden wanneer dit in aanraking komt met zeewater.... Lees alle veiligheidsmaatregelen nog eens door op de kaart die u vindt in de stoelzak vóór u. En ik moet nog op vakantie! Alle veiligheidsmaatregelen horen er nu éénmaal bij en zijn er niet voor niets. Dan zie ik de startbaan. Af en toe hoor ik de motoren wat luider draaien, dan weer wat zachter. Het toestel stopt even, gaat weer verder en draait de startbaan op. Nu hoor ik ineens een zacht brommen. Ik kijk naar de vleugels en zie een compleet ander stuk uit de vleugel komen. Dat dat er allemaal in past! Niet te geloven. Het zijn van die onderdelen die er voor zorgen dat het toestel bij lage snelheid voldoende vleugeloppervlak heeft om op te stijgen.

De adrenaline.

Airliners.net

De beide plaatjes die u ziet zullen bij elk bezoek aan deze site anders zijn. De plaatjes worden willekeurig uit de database gekozen van Airliners.net. Deze database bevat enkele honderdduizenden foto's van alles dat met vliegtuigen te maken heeft. Bezoek Airliners.net via de link pagina.

Het toestel komt in een rechte lijn met de startbaan... Nu komt het moment waar ik op wacht. De piloot geeft vol gas en de motoren beginnen te bulderen. Het vermogen dat nu uit die twee peren komt is onvoorstelbaar. Het toestel maakt snel vaart en op een gegeven moment wint de onderdruk het van de zwaartekracht. Ik zie hoe de vleugels omhoog komen en voel me stijgen. Airborne. We vliegen... Even later hoor ik wat bonkende geluiden. De piloten trekken nu het landingsgestel in. Dan sluiten kleppen de openingen af. Het toestel klimt gestaag en even later is het uitzicht adembenemend. Weer hoor ik iets brommen. Die grote flappen worden nu ingetrokken. Het toestel heeft al zoveel vaart gemaakt dat ze ingeschoven kunnen worden. Dat zo'n toestel de lucht in kan lijkt onvoorstelbaar, maar de vogels gaven ons natuurlijk het beste voorbeeld.. De vleugel is aan de bovenzijde wat boller dan aan de onderzijde. Simpel gezegd moet de luchtstroom die boven de vleugel langs gaat een iets langere weg afleggen dan de luchtstroom die onder de vleugel door gaat. Hierdoor ontstaat boven de vleugel een onderdruk. Die onderdruk zorgt ervoor dat het toestel de lucht in gezogen wordt. Voor de benodigde snelheid zorgen 2, maar bij grotere vliegtuigen ook wel 3 of 4 straalmotoren. Ineens zie ik niets meer. We gaan door een wolkenlaag heen. Af en toe schokt het toestel wat. Het zijn de wervelingen in de luchtlaag die met het toestel spelen. De vleugels bewegen mee op die wervelingen. De vleugels moeten juist flexibel zijn. Hoewel het er soms griezelig uit ziet moeten de vleugels de klappen van luchtwervelingen op kunnen vangen. Bedenk dat juist starre vleugels het zullen begeven. Ineens is het staalblauw. De zon lijkt veel feller te schijnen dan wanneer je op de grond staat. Het toestel maakt een bocht naar links. Ik voel het toestel naar links hellen en zie de vleugel aan mijn kant omhoog komen. Ik zie nu die prachtige intens donkerblauwe, kraakheldere lucht. Het sein voor riemen vast gaat uit. De stewardessen beginnen met het serveren van de maaltijd. De piloot geeft wat vluchtinformatie. 'We vliegen nu op een hoogte van 32.000 voet. Het is buiten 47 graden onder nul. Onze snelheid bedraagt 940 km per uur. De verwachte vluchttijd is 2 uur en 21 minuten. Onze geschatte aankomsttijd op Malaga Airport zal zijn op 13 uur 50 lokale tijd. Ik kom straks nog even bij u terug'. Gelukkig hebben we tijdens deze reis geen agressieve figuren in het toestel. Je hoort er wel eens verhalen over. Personen die zich vol zuipen en anderen tot last zijn. Zij kunnen zelfs de vlucht in gevaar brengen. Persoonlijk vind ik dat er zeer streng tegen dit soort overlast moet worden opgetreden. Je kunt ze tenslotte niet even 'buiten de deur zetten'. Al zouden ze daar wel flink van afkoelen...

De landing.

Die paar uurtjes gaan snel voorbij. Het is tijd voor de landing. Het lijkt wel of het toestel een beetje naar voren helt. Ondertussen belemmeren wolkenvelden het adembenemende uitzicht. Het lijkt wel een landkaart. De wegen, rivieren, vliegvelden, kassen, dorpjes, skipistes en skiliften, meertjes, heuvels, bossen, weilanden... Alles is met mooi weer prachtig te zien. Andere vliegtuigen schieten als zilveren vulpennen voorbij. Wat gaat dat hard! We krijgen van de gezagvoerder het sein dat iedereen weer plaats in zijn stoel moet nemen, het tafeltje inklappen en de leuning rechtop zetten. Fasten your seatbelts. Dan zakken we in een hogere wolkenlaag. Het toestel hobbelt een beetje heen en weer. De daling is duidelijk voelbaar. Het lijkt wel of het toestel al aan het remmen is. Dat is natuurlijk ook zo. Een toestel zal nooit met zo'n 900 km per uur op de landingsbaan terecht komen. De levende landkaart wordt steeds groter. De autowegen slingeren zich als aders door het landschap. Als golfliefhebber is het altijd een leuk spelletje om vanuit het toestel de golfbanen in het landschap op te zoeken. De karakteristieke vormgeving van een golfbaan valt altijd wel op. De fairway's en bunkers zijn duidelijk te herkennen. De autosnelwegen liggen er prachtig bij. Knooppunten, tolpleinen, verzorgingsplaatsen en files... Niets ontgaat het oog van de reiziger. Weer hoor ik een brommend geluid. De flaps worden weer naar buiten geschoven om het toestel voldoende vleugeloppervlak te geven bij een lagere snelheid. De spanning stijgt weer... We naderen de landingsbaan. Weer is een bonkend geluid hoorbaar. Het landingsgestel wordt uitgeschoven. Even later raken de wielen de landingsbaan. Kort daarna hoor ik een enorm gerommel buiten het vliegtuig. De piloot heeft de straalomkeerinrichting ingeschakeld. Deze helpen het toestel afremmen. Na korte tijd rolt het toestel naar de pier. Niemand klapt. Gelukkig maar. Tijdens mijn vliegangstcursus vertelde de gezagvoerder dat er niets vervelender is dan een applausje na de vlucht. Hier ben ik het volkomen mee eens. "Het is eindelijk afgelopen en we hebben het overleeft." Had je dan toch niet beter met de trein kunnen gaan? Geef de machinist dan ook maar een applausje. Nee beste mensen, al lijkt een klapsalvo nog zo goed bedoeld, u mag het van de piloot gerust achterwege laten. Deze mensen weten echt wel wat ze doen. Zouden die klappers mensen met vliegangst zijn... Ik weet het niet. Nu blijven vliegtuigen mijn aandacht trekken. Met volle bewondering kijk ik naar die enorme gevaarten die gelijk de vogels moeiteloos het luchtruim kiezen. Laatst reed ik langs Schiphol. Er stonden er weer zes in de rij voor de startbaan...

Tegenwoordig is het zeer druk in het luchtruim en gebeurt het soms dat jouw toestel nog niet kan landen. Wanneer dit het geval is, meldt de gezagvoerder dit meestal wel. De toestellen mogen niet te dicht achter elkaar landen of opstijgen. In een vastgesteld gebied rondom de luchthaven is een speciaal 'parkeercircuit' waar de 'wachtende toestellen' rondjes moeten draaien alvorens zij toestemming krijgen om te landen. Bij onze vlucht naar Londen met de Fokker 50 moesten wij ook het parkeercircuit in. Na 2 rondjes sightseeing boven Londen (Heel erg mooi trouwens, en leuk natuurlijk!) kregen we toestemming om te landen op Heathrow Airport, terminal 4.

Het gevoel in de lucht

Wanneer je gaat vliegen zal je naast het 'vooruit gaan' ook in verticale richting gaan bewegen. Deze manier van bewegen kan bij veel mensen een onaangenaam gevoel geven. Je weet dat je vast in je stoel zit, maar toch voel je het bekende gevoel op je maag. Je wordt ineens 'lichter', je voelt je 'wegzakken' en naar links of naar rechts hellen. De start geeft dat specifieke gevoel van 'in je stoel gedrukt worden'. Hoewel ik de verhalen altijd overweldigend vond, viel dit gevoel bij mij juist wat tegen. De Boeing 747 en de Fokker 100 vond ik juist voor mijn gevoel vrij langzaam 'starten'. De 737'ns trokken juist wel lekker snel op. Je voelt het toestel over de startbaan rijden. De vleugels en de motoren zie je een beetje schudden. Dan komt het toestel los. De vleugels komen een stukje omhoog. Het volle gewicht van de romp hangt nu aan de vleugels. De motoren blijven nog even doorbulderen. Zit je achterin, dan krijg je het gevoel 'omlaag' te zakken omdat de romp van het toestel tijdens het klimmen in een enigszins hellende stand gebracht wordt. Je maakt nu kennis met de bewegingen in de derde dimensie. Dit gaat gedurende de hele vlucht door. Maakt het toestel een bocht naar links, dan lijkt het ook of je je voelt 'wegzakken'. De combinatie van stijgen en bochten maken versterkt het gevoel. Het 'zakkende gevoel in je maag' krijg je ook wanneer je in een neerwaarste luchtstroom komt. Het toestel zal dan wat mee gaan dalen. De boordcomputer zorgt er echter voor dat het toestel weer naar de juiste hoogte wordt gebracht. Het 'rare gevoel' houdt dan weer op.

Wanneer je in de buurt van of in slechtweergebieden vliegt, zal het gevoel heviger zijn dan wanneer je in mooi stabiel weer vliegt. In de atmosfeer kan het er nu eenmaal ruig aan toe gaan. En dan geldt natuurlijk: Hoe slechter het weer, hoe meer de omstandigheden vat hebben op het toestel. Je kan in een rustige achtbaan stappen, maar je kan ook voor een wilde rit kiezen. Wanneer je gaat vliegen heb je die keuze niet. Je ziet geen rails waarover de wagentjes rijden, je volgt in het vliegtuig de vastgestelde vluchtroute die bestaat uit coördinaten van punt A naar punt B. En die wordt vanwege de weersomstandigheden nogal eens aangepast. Tijdens de landing zal je ook weer meer gaan voelen. Het toestel lijkt nu juist iets naar voren te hellen. Je voelt je echt zakken en 'remmen'. Ook hier geldt dat deze bewegingen in combinatie met bochten het gevoel versterkt. Een mooi moment is vlak voor de landing. Het toestel lijkt te schommelen. De piloot geeft vlak voor het neerzetten nog een flinke dot gas. Daarnaa voel je je zakken en raakt het toestel de landingsbaan. De rem wordt ingezet en je hobbelt weer rustig naar de gate. Je lichaam kan de derde dimensie weer even vergeten. Geniet van je vakantie.

Een hele mooie ontwikkeling vind ik de vluchtroutes die voorgesteld worden als een soort 3D draadmodel 'tunnels'. Op een monitor is het vliegtuig in de tunnel te zien. De virtuele tunnels kunnen helpen bij het nóg veiliger maken van het vliegen. Je kan je voorstellen dat vliegen door de virtuele tunnels juist bij nacht, mist en berggebieden zijn nut kan bewijzen. De snelheid van het vliegtuig kan ook zichtbaar gemaakt worden door het laten bewegen van de 'tunnelsegmenten'. De lengte van een 'tunnelsegment' kan een bepaalde afstand voorstellen. Hoe sneller die over het scherm bewegen, hoe harder we vliegen. De tunnels, die de vluchtroutes voorstellen, sluiten natuurlijk haarfijn op elkaar aan. Dit zou ik wel eens in de praktijk willen zien...

Print-vriendelijke mogelijkheid!