Hoewel het
op de eerste foto's nog wel wat lijkt heb ik aan deze veel meer werk gehad dan
aan de VS-50, vooral met het rijwielgedeelte. De moter was helemaal vervuild en
het blok lekte behoorlijk. Nadat het motertje was gedemonteerd bleek het
allemaal nog wel mee te vallen. De vorige bezitters had zo te zien sinds
ongeveer 1976 geen olie meer ververst en de keerringen waren gewoon op. De rest
van het motertje bleek gelukkig in goede staat. Weinig speling, en ook de lagers
waren nog o.k. De blokhelften waren met vloeibare pakking aan elkaar
geplakt.....Nooit doen dus. Gebruik altijd de gewone papieren pakkingen en als
je dan lekkage houdt, vlak dan de blokhelften op een vlakke ondergrond
(bijvoorbeeld met behulp van een glasplaat) met fijn slijppoeder. Wees niet te
fanatiek, het materiaal is vrij zacht en snel vlak te
krijgen.
Als je zo'n
Puch uiteindelijk hebt gedemonteerd blijft er eigenlijk maar een armoedig hoopje
ijzer over. Nadat echt alles uit elkaar was heb ik de onderdelen naar een
bedrijf gebracht die voor 75 Euro alles heeft "gepoedercoat". Ik moet zeggen met
een prachtig resultaat (zie onderste foto).
Maar even terug naar het
demonteren. Ik heb vanaf het begin het idee gehad dat de kwaliteit van deze
MV-50 Puchjes minder was dan de oude VS-50 modellen. Moertjes en boutjes die
absoluut niet meer met kruipolie, cola of wat dan ook zijn los te krijgen. Boren
en slijpen was de enige mogelijkheid om alles uit elkaar te krijgen. Vet de
nieuwe bouten voor gebruik goed in. Je ontloopt hierdoor een hoop ellende voor
de toekomst. Goed invetten is trouwens ook aan te raden voordat je de stuur- en
zadelpen weer plaatst.
Powdercoating heeft een goed resultaat gegeven. Als je dit laat
doen denk er dan aan om schroefdraad en openingen waar later nog bouten in
moeten te beschermen met bijvoorbeeld alluminiumfolie. Gebruik geen tape.
Tijdens het coaten wordt de temperatuur zo hoog dat dit gaat smelten en
naderhand heel lastig te verwijderen is.
