vrijdag 05 januari 2007

Vakantieverhaal 

We gingen in 2005 op vakantie in Frankrijk, hoe kan het ook anders. Neergestreken op een camping in Tonnerre in de Bourgogne maakten we kennis met andere Nederlanders en werden we getipt over een man die in Chablis zou wonen en veel onderdelen van Citroen zou hebben. Toen we de aanwijzingen opvolgend de garage vonden vielen onze monden open van verbazing. Daar stond half door "herbes" overwoekerd een broertje van onze AK! Hij keek ons met dezelfde lege ogen aan, alsof hij hoopvol wilde vragen: Neem me siel voes plais mee! Dat kon als we driehonderd Euro af wilden tikken, maar waar laat je een AK als je met een caravan op pad bent? Likkebaardend liepen we rond de kommervolle besteleend, loerend of er onderdelen aan zaten die we konden gebruiken. Monsieur Lucas, want zo heet de eigenaar stapte trots in, draaide met een zwierig gebaar het contactsleuteltje om en duwde op de startknop en de eend kwam vlot tot leven, het motortje snorde dat het een lieve lust was. Jammer dat het chassis geknikt was, anders was het nog de moeite waard geweest om op een later tijdstip de eend uit zijn kruidenbad te verlossen en mee te nemen naar Nederland.

Monsieur Lucas bleek een man te zijn met een hart van Citroen. Hij sleutelde al 65 jaar aan allerlei Citroens wist hij ons te vertellen, en moest volgens een snel rekensommetje dus al ergens in de 80 jaar oud zijn. Vol trots troonde hij ons mee naar zijn garage, ratelde in snel Frans wat over zijn DS, zijn Ami8 en nog wat auto's die hij binnen had staan. Vervolgens hield hij even in en sprak toen uit dat zijn schuur meer dan een miljoen! onderdelen moest bevatten. Daarna was het weer even stil want wij wisten van verbazing ook niets uit te brengen. Vervolgens zei hij dat we maar moesten kijken wat we konden gebruiken van de eend en ging zuchtend achter zijn bureautje zitten, hij had het druk. Toen we een half uurtje later onze wensen kenbaar maakten, vertelde Lucas dat we woensdag (twee dagen later) terug moesten komen, hij zou alles bij elkaar scharrelen. Het was inmiddels twaalf uur geworden en monsieur Lucas trok vol overtuiging de grote schuifdeuren van het pand dicht. Etenstijd, adieu, tot woensdag!

Twee dagen later zijn we teruggekeerd. De buit was: een claxon, een gasplank, een kentekenplaatverlichting en bekledingspaneeltjes voor de voordeurtjes. Monsieur Lucas had ons nog veel meer willen verkopen en zag ons met een spijtig gezicht weer vertrekken.

Wie ook eens op bezoek wil bij monsieur Lucas, hier volgt de routebeschrijving: Je rijdt Chablis binnen en volgt de hoofdstraat het dorp weer uit. Vlak voor de Champion supermarkt schuin rechts een industrieterreintje op. Na ongeveer 100 meter zit hij aan de linkerkant. Kan niet missen, een ronde schuur van golfplaten en de naam staat op het dak.

Een andere leuke bezigheid is het bezoeken van de talloze tijdschriftenwinkeltjes die Frankrijk rijk is op zoek naar Eendenliteratuur. Elk dorp heeft wel zo'n winkeltje en diverse keren vonden we wat naar onze gading. Hieronder een bloemlezing van de tijdschriften die we tegenkwamen.