Uw gedicht hier? Ga naar Insturen (rechts)
Bekijk ook mijn 'toppers' uit de inzendingen, ga naar Toppers (rechts)
nat aan de overkant
een schilderij van de voor mij onbekende
Kawalski of is het Kowolski
waar ik het doek van kocht
op een grijze donderdagochtend
of was het zaterdag
terwijl ik maandagavond
in bed de verlaten kruimels zocht
ik weet
hoe ik in zachte slaap
de dagen graag vergeet
alleen de markt niet
waar de knoflook
in ochtenduren goedkoper kan
dan waarvoor ik ooit een schilderij
van Kowolski of is
het toch Kawalski kocht
(©) Henri Butsma
de ijzige nacht
als machteloze gedachten
luider roepen
dan mijn lippen bewegen
en mijn oor even niet
aan het gevoel
van de wind wil raken
is de stilte nog
het meest genegen
mij te doen verwijlen
in de overgave aan
verloren tijd, opzoek
naar onkreukbaar waken
het is dan niet zo
dat ik me verberg
om weerstand te vermijden
soms geraakt de ziel in trance,
wordt zij overvallen door
een overdaad aan klanken;
als het aardse carillon,
onvoorspelbaar,
zijn klokken luidt en mij
naar het doolhof begeleidt
dat is gevuld
met grijze mistbanken
en waaraan verdwazing
wordt toegedicht
dan toch is het enkel
de eenzaamheid,
vaak zo van donkerte beticht,
waarin het pad naar buiten
wordt voorbereid en
meestentijds, een ochtend
de ijzige nacht afsluit
(©) Julius Dreyfsandt
julius.dreyfsandt.zu.schlamm@gmail.com
Sterfdag van een huwelijk
Een droom werd bezegeld
in solide, schitterend goud
de geboorte was geregeld
van een verbintenis, van jong tot oud
Wij koesterden ons in de warme cocon
gesponnen in de heerlijke lente
wij investeerden en zagen de zon
ontvingen geluk plus rente
Samen gingen wij door goede tijden
genoten, maar vergaten te vechten
wij droegen samen pijnlijk lijden
leden, maar vergaten ons onderling redelijk te berechten
Een illusie is bezegeld
de sterfdag geregeld
het hoofdstuk is uit, de bladwijzer zoek
jammer, liever las ik met jou het hele boek
(©) Ron Vos
Eén keer
één keer wil ik nog de scherven
als er glas is stukgegaan
één keer wil ik weleens sterven
van geluk wel te verstaan
één keer wil ik nog eens huilen
duizend druppels zoete traan
één keer in je armen schuilen
om er nooit uit weg te gaan
© Ettina J. Hansen
ettinajacoba@wanadoo.nl
Kleinkind
Dit wonder is van mij, van mij alleen.
Dit kind is echt en beter dan in dromen
en kan slechts mij hier overkomen.
Vandaag ga ik naar buiten lopen overal
en onbekenden op café tracteer
of geld spenderen in een tournée générale.
Van nu af aan zit het vooraan:
op alles heeft dit kind een klare kijk.
Het duwt ons vrolijk aan de kant,
gewoon perfect en overbodig tegelijk.
Dit leven is de zin van ’t leven
en kan de koude kikker
die ik somtijds heet te zijn,
als ik alleen ben, stil doen beven.
En toch is het van mij, van mij alleen
en kan het niemand anders overkomen:
Dit kind is echt en beter dan in dromen.
© Remi Feusels
bij elkaar
wat men toch
soms aan me
vraagt
zo stond ik
bij de kassa
men vroeg mij
hoort u bij elkaar
terwijl ik
echt nog zichtbaar
bij elkaar zit
wel op springen
gisteren in gebreke
riskanter is de zit
op zwart zaad
ze trekken
en ze rukken
van alle kanten
je kraakt van alle kanten
je richt alles
op het bij elkaar
blijven zitten
zaad gaat echter
broeien kiemen
mensen wat 'n jeuk
laat je je dan vallen
je valt je pardoes
een zware breuk
pas dan
vraag je je echt af
hoe nauw luistert
horen bij elkaar
© Jos Zuijderwijk
zuyderwyk@planet.nl
Wanneer ik sterven zal
Wanneer ik sterven zal dan wil ik
een eentonig hart omdat god wit is.
Wanneer ik sterf eis ik volkomen rechte lijnen
en strakke eenvoud van muziek: een blues
of Phillip Glass omdat god strak staat
in zijn schepping en in mij
Maar lees mijn twijfel:
een woonboot onder water
bladder van verf op hout
© Theo van de Wetering
http://www.tjo.spreekt.nl
Als je nu kon
Ik kus je lipjes, zoete lipjes
ik neus je neusje
proef je kuiltjes
en tel de sproetjes op je wang
Ik ruik je halsje
voel je mals – je
mag weten,
weet je, als je
nu kon kijken in mijn hartje
en voelen wat ik voel
dan wist je, weet je
dat ik met je,
in je
wil bestaan
© Jan Den Haerynck
http://www.jandenhaerynck.be
normandië nu
dat het slechts beelden zijn
wil ik vandaag niet weten
ik wil alleen het land zien
dat hier voor mij zijn vleugels spreidt
en in zijn zomers koloriet
het licht vangt
alsof alles vrede ademt
en gisteren geen levens nam
neen, dat het beelden zijn
wil ik vandaag niet weten,
ik adem enkel nog opalen tijd
© Anne Toulet
anne.toulet@telenet.be
Soms
Soms wil je gewoon terug naar vroeger
Toen alles nog leuk was.
Je wist niks van de ellende in de wereld,
alleen maar goede tijden
Lijkt het.
Terug naar vroeger toen je oma nog leefde
Terug naar vroeger toen je je nog nergens voor
hoefde te schamen
Terug naar vroeger, leuk spelen met je neefjes
Terug naar vroeger toen je zus en broer nog
thuis woonden
Maar als je maar blijft terugkijken kom je nooit
vooruit
Het heden is ook leuk
Je weet het alleen nog niet altijd
In de toekomst als je kan terug kijken op het
verleden,
Dan pas,
Dan pas, kom je daar achter.
© Jelmer Haanstra
Poëzie
onrust
verkoelende stilte
jij bent het
dringt mijn kamer binnen
woordeloos neem je plaats
beschrijft mijn tafel
laat de zon stralen;
wanneer ik verdwaal
in mijn gedachten
vang jij mijn woorden
en klanken
in regels en ritme
pirouetten van woorden
borrelen in mijn buik
poëzie is geboren
© Riekie Schoneveld
riekie-s@wanadoo.nl
Dionysus
Als ik naar je kijk
kan ik zien
hoe oud je bent
maagdelijk wit
stro geel
rijper paars
ouder bruin
als ik je geur opsnuif
ruik ik je afkomst
fruitig floraal
grazig vegetaal
dierlijk animaal
als ik je aanraak
voel ik
je huid
koud
warm
vet filmend
schraal en strak
tintelend
op mijn tong
als ik je proef
ben je overal
suiker zoet
citroen zuur
drop zout
campari bitter
harten troef
ik hoor je
als je naar beneden valt
in het glas
© Bram de Muijnck
af.demuijnck@planet.nl
Op handen
De dag.
Zij zingt voor mij een lied.
Een wonderschone melodie.
Streelt mijn hart
mijn ziel.
In ’t voorbij gaan
ontmoeten ogen elkaar
zo nu en dan.
Een glimlach ervaar ik
als een groots gebaar.
De dag draagt mij op handen
met zich mee.
Wolken zijn verdwenen.
En de zon heeft regendruppels
doen verdampen.
Ik beleef de dag
zonder een blik op morgen.
Vandaag draagt de dag
mij op handen.
José de Klerk.
tekstidee@moerstaal.nl
Ik verwonder mij
Ik verwonder mij
wat 'k niet kan bevatten
de zalen van mijn tuin
hebben een brem
als open haard
de klimop hangt sierlijk
langs de wanden
de vloer wordt bekleed
door het gazon
de rivier heeft voor mij
de loper uitgelegd
er lopen mensen
niet van hier
en in een andere tijd
het landschap ken ik
uit mijn dromen
ik ken het lopen
en de angst
niet aan te komen
toch verwonder ik mij
over deze buitenplaats
© Joop van der Reijden
jooprens@hetnet.nl