Dag 35 25 december 2002 Woensdag Copacabana en dan La Paz
Via een prachtige weg met zicht op het Titicacameer rijden we met de bus, waar anders mee, naar de
Boliviaanse grensplaats Copacabana. Er schijnt wel eens iemand heen te zijn gegaan om te genieten van
een vakantie aan het strand van …
We zijn weer vroeg vertrokken, zeven uur. Bij de grens van Peru het uitreisstempel gehaald, lopend naar
de douane van Bolivia voor het inreisstempel en vooruit met de geit. In Copacabana aangekomen worden we
twee uur gelucht. Met E. loop ik wat rond, drink een biertje aan het strand - dat is er echt, het ligt
aan het Titicacameer en wordt druk bezocht door families. In de tuin van het restaurant waar ik de lunch
gebruik komt een fraaie kolibrie met een
dieppaarse kleur eten uit een bloeiende plant.
Als de twee uur om zijn stappen we over op een andere bus. Bij het punt waar het Titicacameer overgaat
in het Lago de Huynaymarka moeten we bij het dorp San Pedro de bus verlaten en overstappen op een bootje
naar de overkant waar San Pablo ligt. De bus wordt op een ponton naar de overkant gebracht. Er waait een
koude wind en het is er druk; voor een kaartje met het veer moet je in de rij staan. En iedere keer als
ik met een pont een rivier of meer oversteek, het Balatonmeer in Hongarije bijvoorbeeld heeft op zijn
smalste punt een mooie oversteek met een veer, moet ik aan het prachtig lied De Veerpont van Drs.
P denken, over de ervaring van een pontbaas. Het eerste couplet luidt:
We zijn hier aan de oever van een machtige rivier
De andere oever is daarginds, en deze hier is hier
De oever waar we niet zijn noemen wij de overkant
Die wordt dan deze kant zodra we daar zijn aangeland
En dit heet dan de overkant, onthoudt u dat dus goed
Want dit is van belang als u oversteken moet
Dat zou nog best eens kunnen, want er is hier veel verkeer
En daarom vaar ik steeds maar vice versa heen en weer
Heen en weer
Heen en weer
Heen en weer
Heen en weer
We laten het meer achter ons en gaan over een kilometerslange kaarsrechte weg richting La Paz. Als we
La Paz binnenrijden stopt de bus en kunnen we langs de weg van het uitzicht over La Paz genieten.
Hotel Sagarnaca ligt aan een steile straat die naar het centrum loopt. Er is nauwelijks sprake van een
kerstsfeer. Op de Avenida Mariscal Santa Cruz en de Avenida 16de Julio (Paseo El Prada) zijn de bomen
met kerstlichtjes versierd. Er zijn geen bijzondere restaurants en dus geen speciaal kerstdiner. De
markt is gewoon open en de bedelaars aan het werk. Als we 5 januari weer terug zijn in La Paz zien we
dat er wel goede restaurants zijn, maar dat die met de kerst gesloten waren.
Vervolg: La Paz bekijken
Vorige: Taquile en vuurwerk in Puno
