Dag 36 26 december 2002 Donderdag Nog steeds La Paz
E. is met L., H. en N. naar een dokter. In die tijd ga ik wandelen en foto's maken. Op de foto's wijst Bolivar nog steeds de weg.
Bolivia is genoemd naar de Zuid-Amerikaanse vrijheidsstrijder Simón Bolívar. Hij stond verder aan de wieg van de landen Panama, Colombia, Ecuador, Peru en Venezuela. Tegenwoordig staat hij in Latijns-Amerika nog steeds bekend als El Libertador, ofwel De Bevrijder. Bolívar werd geboren op 24 juli 1783 te Caracas in het toenmalige Nieuw Granada (het huidige Venezuela). Hij was een telg van een aristocratische familie. Op zeer jonge leeftijd verloor hij beide ouders. Dankzij het fortuin dat zijn ouders achterlieten, kon Bolívar in 1799 naar Spanje gaan waar hij zijn opleiding kon voltooien.
In 1802 trouwde hij in Spanje met María Teresa Rodríguez del Toro y Alaysa, maar tijdens een kort bezoek aan Venezuela in 1803 bezweek zij aan de gele koorts. Bolívar keerde in 1804 terug naar Europa, waar hij enige tijd deel uitmaakte van het gevolg van Napoleon.
In 1807 keerde Bolívar terug naar Venezuela, nadat Napoleon zijn oudere broer Jozef Bonaparte had benoemd tot koning van Spanje en de Spaanse koloniën. Bolívar maakte in Venezuela deel uit van de verzetsbeweging tegen Spanje.
In 1812 schreef hij het Cartagena Manifesto (Cartageens Manifest), tijdens zijn verblijf in het Colombiaanse Cartagena waarheen hij was gevlucht nadat Francisco de Miranda zich in juli van dat jaar had overgegeven aan de Spanjaarden.
In 1813 leidde hij een invasie in Venezuela. Op 23 mei arriveerde hij in Mérida, waar hij zijn bijnaam El Libertador ("De Bevrijder") kreeg. Op 6 augustus 1813 veroverde hij Caracas, en werd de republiek Venezuela uitgeroepen. Vervolgens trok Bolívar naar Colombia, waar hij de nationalisten aanvoerde en waar hij in 1814 Bogotá veroverde.
In de periode daarna leed Bolívar een aantal militaire nederlagen. Dat dwong hem ertoe om in 1815 naar Jamaica te gaan, waar hij hulp vroeg aan de Haïtiaanse Alexandre Pétion. Met Haïtiaanse hulp wist Bolívar vanaf 1816 weer de nodige gebieden te veroveren.
In 1819 kon heel Colombia gevoegd worden bij het gebied dat niet meer onder Spaanse controle stond. In december van dat jaar riep Bolívar de Republiek van Groot Colombia uit: een federatie die grote delen van het huidige Venezuela, Colombia, Panama en Ecuador omvatte. Bolívar zelf werd president.
In de jaren twintig van de 19e eeuw verlegde Bolívar zijn activiteiten naar Peru en Bolivia. Hij werd in 1822 president van Peru, en leidde de strijd tegen de Spanjaarden om hen ook uit dat land te doen terugtrekken. Na de slag bij Tumusla, in april 1825, werd de onafhankelijkheid uitgeroepen en ontstond het huidige Bolivia. Bolivar en José de Sucre, één van de maarschalken die aan de zijde van Bolívar stond tijdens de vrijheidsoorlog, werden de eerste presidenten van het land.
Simon Bolívar stierf op 17 december 1830 in het Colombiaanse Santa Marta, aan tuberculose.
Bron: o.a. Wikipedia.
Het hotel blijkt in de wijk met souvenirwinkels te staan. Er zijn gedroogde lamafoetussen en padden te koop. En veel zilver. Voor het thuisfront koop ik wat dingetjes. Als E. weer terug is, hij en H. hebben na een grondig onderzoek in een kliniek een medicijnkuur gekregen, gaan we op zoek naar musea. Ze zijn gesloten. We gaan lunchen in een restaurant waar voornamelijk localo´s komen. Drie gangen, drank en een toetje voor 8 Bolivars, nog geen 3 euro. Bij een schoenmaker laat E. voor een paar centen zijn rugzak repareren. We lopen verder door La Paz en zien o.a. het voetbalstadion. ´s Avonds met de groep in één van de straatjes bij het hotel in een goed Frans restaurant gegeten. Daarna per e-mail een reisverslag verzonden.