Dag 39 29 december 2002 Zondag Fauna Andina Eduardo Avaroa
Vroeg opgestaan. In de wasruimte komt geen water uit de kraan. In een grote oliedrum staat water om de
toiletten mee schoon te spoelen. Wassen gaat prima met dat water, tandenpoetsen doe ik met mijn
mineraalwater. De kokkinnen hebben voor een goed ontbijt gezorgd. Met de bus trekken we verder de
woestijn in. De eerste stop is bij grillige rotsformaties, zo´n miljoen jaar geleden gevormd door een
rivier en erosie. Later passeren we laguna's met flamingo's. Aan het eind van de avond komen we bij een
beschermd natuurgebied. Voor de toegang tot het park Fauna Andina Eduardo Avaroa moet 30 Bolivianos
betaald worden. We zijn nu op 4.200 m hoogte en er staat een harde wind. De meesten gaan toch nog
wandelen. E. en ik keren snel weer terug, het weer is te slecht. Er zijn voor onze groep twee slaapzalen
gereserveerd. In de ene zaal gaan de stelletjes slapen en de rest in de andere zaal. Er is nog een groep. Op
de gang voor de slaapzalen wordt gegeten aan lange tafels, samen met de andere groep. Wij krijgen soep
en spaghetti. Als het donker wordt gaan we slapen, morgen moeten we al om vier uur opstaan.
Dag 40 30 december 2002 Maandag Geisers, Laguna Verde en San
Juan
We staan inderdaad om vier uur op om op tijd bij werkende geisers te kunnen zijn. Het is nog donker en
steenkoud als ik me een beetje was, mijn tanden poets en met mijn bagage de bus inklim. We klimmen
ongemerkt naar een hoogte van 4.900 m., dat is hoger dan bijvoorbeeld de
Mont Blanc. Toch krijgen eeuwige
sneeuw en gletsjers in dit gortdroge klimaat geen kans; deze woestijn is een uitloper van de
Atacama-woestijn, de droogste op aarde.
Als we bij de geisers van Sol de Mañana
aankomen zijn we de eersten. Het begint al licht te worden. Eén geiser is als proef voor energiewinning
door ingenieurs aangelegd en spuit met veel kabaal stoom de lucht in. Iets verder zijn natuurlijke geiser
die borrelend en in wolken stoom modder opspuiten. Bij een spat de warme modder zelfs op je kleding, een
aparte ervaring. Even later staat het terrein vol met jeeps en busjes met meer toeristen. Wij gaan
verder.
Een uur later wordt er gestopt bij een warmwaterbad in de Lagune Polques. Ook hier staan in het ijskoude
en op sommige plekken bevroren water weer veel flamingo's. Buiten vriest het maar toch gaat bijna de
hele groep, behalve L, D. en ik, omdat ik nog steeds verkouden ben, het water in. Op deze plek wordt ook
ontbeten. We staan hier vlak bij de grens met Chili en Argentinië.
De volgende stop even verderop is bij de Laguna Verde. De vulkaan spiegelt zich in het water dat een
groene kleur krijgt als het gaat waaien. Bij de wolkenloze hemel die we vandaag hebben zit dat er niet in.
Verder maar weer naar San
Juan. Hier logeren we. Het logement heeft een behoorlijke wc die doorgetrokken kan worden en een
fonteintje waar een straaltje koud water uit komt.
Vervolg: Zoutmeer, cactuseiland en Oudjaar
Vorige: Cementerio de trenes Uyuni
