Dag 41 31 december 2002 Dinsdag Zoutmeer, Cactuseiland en Oudjaar
Als eerste opgestaan. Ik loop met E. en A. buiten het dorp en zie dat herders hun kuddes lama's naar de velden rond San Juan brengen. Om negen uur vertrekken we voor een tocht over het zoutmeer, de Salar de Uyuni. Een metersdikke harde witte laag zout waar de bus makkelijk overheen rijdt. Naar verluidt is het met 11.500 km³ het grootste zoutmeer ter wereld. Hoewel het een van god verlaten streek is moeten we op een gegeven moment stoppen bij een militaire controlepost. Eerder waren we ook al een kazerne gepasseerd waar de soldaten in de velden zich onledig hielden met verzamelen van sprokkelhout. Na de controle weer verder over het zoutmeer. Onderweg stoppen we voor het maken van foto's. De chauffeur maakt met iedere voorhanden camera een groepsfoto.
Voor de lunch stoppen we bij een ander onwaarschijnlijk natuurverschijnsel. Midden in het zoutmeer ligt een eiland dat vol staat met manshoge cactussen; het Isla Pescado, zo genoemd omdat het de vorm van een vis heeft. Ik laat me bij de grootste cactus - 12 m hoog en 1200 jaar oud - fotograferen.
Na de lunch gaan we weer verder. Soms rijdt de bus door waterpoelen,

Foto gelinkt van www.alovelyworld.com

Ojos de Salar, de ogen van de zoutvlakte. Aan het eind rijden we langs het dorp Colchani. De bewoners leven van de zoutwinning. Dan zijn we terug in Uyuni eindpunt van een indrukwekkende tocht.
We gaan ons opmaken voor Oud en Nieuw. Er worden oliebollen gebakken door W., M. en een van de dames. De hotelhouder heeft voor een buffet gezorgd. Tijdens het buffet treedt een Boliviaans bandje op. E. speelt mee op een bongo wat hem dagenlang een pijnlijke duim bezorgt.