Door Kitty van Gerven
Wie kan zich tegenwoordig nog veroorloven niet druk te zijn? Een uitpuilende agenda is immers het nieuwe statussymbool. Hoe drukker
men is, hoe succesvoller en (dus) interessanter... denken we. De praktijk leert echter anders.
Het aantal mensen met spanningsklachten groeit met de dag. Wie het leven behalve interessant ook nog plezierig wil houden, kan maar
beter keuzes maken. 'En die keuze hebben we, al beseffen we dat vaak onvoldoende.'
De scholen zijn weer begonnen, het werk hervat en voor je het weet zijn de dagen van vroeg tot laat vol gepland. Hoe stellig je je in
de vakantie ook had voorgenomen het wat kalmer aan te doen, in no time slorpen al die al dan niet vrijwillig opgelegde verplichtingen
je tijd op en blijft er amper een moment voor rust over. De gevolgen van dat druk-druk-druk-zijn worden steeds zichtbaarder. Het leger
van mensen met spannningsklachten groeit gestaag. Hoofdpijn, vage maag- en buikpijn, last van nek, schouders en onderrug, slapeloosheid...
het zijn veel voorkomende kwalen waar de reguliere gezondheidszorg doorgaans geen raad mee weet. 'En dan wordt er al gauw gezegd, dat
'het tussen de oren zit'. Maar dat betekent niet dat de klachten niet reëel zijn. Ze vormen namelijk het bewijs dat de druk van de geest
te groot is geworden en het lichaam deze niet meer aankan.'
Annet Klinge-Posthumus ziet ze in haar voedingsadviesbureau en praktijk voor energetische therapie Holismus in Almelo dagelijks
komen; mensen met stress. Vaak zijn het werknemers met een drukke baan, zakenlieden, vertegenwoordigers, beginnende ondernemers, maar
ook huisvrouwen en jonge moeders. Hun klachten zijn lichamelijk van aard, soms psychisch. Of beide. 'Het een is doorgaans het gevolg
van het ander. Geestelijke overbelasting kan lichamelijke spanning opleveren, maar andersom kan ook.'
De oorzaken van al die spanning kunnen heel verschillend zijn. Hoge werkdruk is er slechts een van. Maar wel een voorname, zo heeft
Annet Klinge gemerkt. 'De werkdruk is de laatste jaren enorm toegenomen. Je hoort voortdurend van mensen dat, hoeveel ze op een
dag ook doen, het altijd te weinig lijkt: Toch hoeft een hoge werkdruk niet onmiddellijk tot stress te leiden. 'Het maakt namelijk een
enorm verschil of je hard werkt omdat je wordt opgejaagd, of omdat je het doet vanwege het plezier dat je eraan beleeft.'
Soms zijn het ook slechts bijkomstige factoren die het werk zo belastend maken. 'Frustraties met name. Denk maar eens aan computerstoringen.
De frustraties over niet werkende apparatuur zijn vele malen groter dan over niet goed functionerende mensen. Die laatsten kun je er
namelijk op aanspreken, maar tegen een beeldscherm kun je moeilijk iets zeggen. De ontmenselijking van de werksituatie door de automatisering
is in feite een ramp. Ze berooft je van normaal menselijk contact en dat is waar we nu juist zo'n behoefte aan hebben.'
Toch is het in veel gevallen niet de buitenwereld die ons opdrijft, maar zijn we het zelf die te veel hooi op ons vork nemen. Doen we
dat dan vrijwillig? 'Ja en nee', vindt Annet Klinge. 'Het is waar dat we onszelf een heel strak programma opleggen en elk moment
van de dag zinvol willen benutten. Maar dat gebeurt niet helemaal vrijwillig. Je dag zo efficiënt mogelijk besteden is een verschijnsel
van deze tijd, dat als een vuur iedereen aansteekt. Voor je het weet word je erin meegezogen, zeker op de werkvloer.'
Overigens is dat laatste volgens Annet Klinge niets nieuws. De mens laat zich van nature door het gedrag van anderen beïnvloeden.
'Wat er achter zit is de angst niet geaccepteerd te worden, buiten de boot te vallen. De behoefte om mee te doen zit bij de mens ingebakken.
Je krijgt het ook met de paplepel ingegeven.