| Land | Frankrijk |
| Type tocht | Dagtochten |
| Datum: | April 1998 |
| Tekst, foto's | Pieter, Sanne |
De Vogezen zijn een ideaal wandelgebied voor vakanties in het voor- en najaar. Uit betrouwbare bron hebben we vernomen dat het in de zomer er erg druk is. In de periode dat wij hier waren, eind april, waren een aantal hooggelegen auberges gesloten. Auberges en restaurants die met de auto te bereiken waren, waren wel geopend.
Het gebied is goed ontsloten met vele kilometers gemarkeerde paden door de Vogezenclub. Met een goede kaart, waarop de verschillende markeringen
zijn aangegeven, kunnen wandelingen van uiteenlopende lengte gemaakt worden. We hadden een boekje gekocht met daarin een aantal wandelingen. Dit boekje, zie literatuur, knoopt een aantal verschillende gemarkeerde stukken aan elkaar en geeft een korte beschrijving over de omgeving en de tocht. De afstanden en tijden staan er goed in weergegeven, kortom een handig boekje.
Het gebied waar we in de Zuid-Vogezen gelopen hebben, lag westelijk van Colmar. Dit is een leuk stadje met een oude stadskern, zie foto.
De camping van waaruit we liepen lag in Mittlach. Dit is een plaatsje dat vanuit Colmar via Munster en Metzeral te bereiken is. Het was een mooie gemeente camping, die voor Franse begrippen niet duur was; 45 franc per nacht voor een kleine tent, twee personen en een auto. Volgens een mede camping bewoner was dit "de mooiste camping in de omgeving". Wandelingen konden direct vanaf de camping beginnen.
Voordat we op de Col de la Schlucht stonden reden we in de mist met een zicht van ongeveer 5 m. Met de stille hoop nog boven de wolken uit te komen, reden we verder. Omdat het van dichte mist naar mist met een zicht van zeker 20 meter ging, een weersverbetering van minimaal 400%, besloten we toch te gaan lopen. De tocht (nr 38 uit het boekje) begon vanaf Col de la Schlucht (1139 m) door een bos met reusachtige, soms, omgevallen bomen. Volgens het boekje moest je geen last van hoogtevrees en duizeligheid hebben; een waarschuwing die niet misplaatst was. Uiteindelijk liepen we via een karrespoor naar Frankenthal, een in april nog gesloten auberge, waar we een gems zagen. Inmiddels had de mist plaatsgemaakt voor regen, niet echt een verbetering. Gelukkig waren er twee overdekte tafels en banken, zodat we tijdens de lunch konden schuilen tegen de regen. Via Col du Schaeferthal kwamen we bij een restaurant op Hohneck (1363 m). Het laatste stuk was het in de mist, regen en stormachtige wind omhoogploeteren. Na het nuttigen van warme spijzen, liepen we in een uurtje terug naar Col de la Schlucht.
Het moet een mooie tocht zijn met schitterende vergezichten, helaas was dat voor ons niet weggelegd.
We parkeerden bij de dam, zodat we het laatste deel van de beschreven tocht (nr 42) het eerst hadden. De tocht had mooie en minder mooie paden. Wij vonden het stuk over de karresporen van de paden die aangegeven stonden met de blauwe driehoek en rode driehoek minder leuk. Het stuk langs het meer ging zelfs over asfalt. Dit omvatte ongeveer een kwart van de wandeling. De rest van de tocht was erg mooi. Vanaf de dam waren we een pad te vroeg omhoog gelopen. Hadden we goed op de kaart gekeken, dan hadden we dat gezien. Hierdoor liepen we uiteindelijk vast; we konden twee dingen doen, helemaal terug, of ongebaand omhoog naar een hoger gelegen karrespoor volgens de hoogtemeter een 70 m. We kozen voor de laatste optie en 70 m hoger bereikten we inderdaad het verwachte pad. Vandaaraf was het kinderspel om de juiste route op te pikken. Het stuk over kleine paadjes naar de Grand Ventron was erg mooi.
Nadat we in de Auberge iets gedronken hadden zijn we via een alternatieve route, het gele kruis, terug gelopen. De route daalde steil door een mooi bos omlaag.
Vanaf de camping in Langenwasen (Mittlach) zijn we via de gele kruis route naar de cascades gelopen. Al snel kwamen we een bordje met "Cascades" tegen. Dus wij erop af, niet wetend dat we daarmee het gele kruis uit het oog zouden verliezen. Vanaf het bruggetje met uitzicht op de watervalletjes konden we twee dingen doen, terug naar de gemarkeerde route of het pad omhoog vervolgen. Uiteindelijk bleek het omhoog vervolgen van het pad weer uit te komen bij de gele kruis markering. De markering was twee keer onduidelijk. Het bospad liep zig-zaggend omhoog door een beukenbos, met prachtige lichtgroene ontluikende knoppen.
Bij twee velden, die we moesten oversteken, moesten we de markering aan de overkant zoeken. Deze velden stonden vol met narcissen, zie foto. De laatste keer lukte dat niet. Maar aangezien we bij de GR5 uit moesten komen maakte het niet uit, die route zouden we zondermeer kruisen en dat gebeurde ook. Via de GR5 kwamen we ruim binnen de tijd van de bordjes aan op "Col du Herrenberg". Vanaf de pas was het een kwestie van de GR5 volgen. Vlak voor Mittlach hebben we de GR5 verlaten en zijn we via een bosweggetje naar de camping terug gelopen. De tocht van ongeveer 6 km met 600 m stijgen, duurde ongeveer twee en half uur.
Met de auto zijn we via Metzeral en vandaaruit over de D310 naar le Gaschney (985 m) gereden. In het begin hebben we de wit-rood-wit markering gevolgd, die al snel in de rode rechthoek overging. Via Schaeferthal kwamen we op de Hohneck (1363 m). Dit keer stonden we er met goed weer; het uitzicht was inderdaad de moeite waard. In de verte kon je zelfs hoge Zwitserse toppen zien. Na een consumptie zijn we terug naar Schaeferthal gelopen, vanwaaruit we via de blauwe driehoek markering terug zijn gelopen. Onderweg hebben we een groep van ongeveer 15 gemzen gezien. Het paadje liep door een bos en kwam via een skipiste uit bij le Gaschney. Dit was een zeer korte tocht.
Vogezen, De mooiste dal- en bergwandelingen van Bernhard Pollman (ISBN 3-7633-4211-7)
De volgende kaarten gaven de markeringen goed aan:
- Carte des Vosges; 1:50.000; Colmar Munster Gérardmer St-Dié; Editée par le Club Vosgien; Institut Géographique National
- 3619OT Top 25, Bussang, La Bresse, Ballon d'Alsace, 1:25 000
Mocht u meer informatie willen, stuur dan een
mailtje naar Pieter 
Datum laatste versie: 16-4-2001
