| Land | Oostenrijk |
| Type tocht | huttentrektocht |
| Jaar | september 1995 |
| Aantal dagen | 3 |
| Tekst, foto's | Pieter, Sanne |
In het Zillertal zijn een groot aantal mooie tochten te maken. Voor elk wat wils zijn er routes uit te zoeken, variërend van een dagtocht tot aan een lange huttetocht over de Berliner Hohe Weg.
Als uitvalsbasis kan de camping bij Mayerhofen uitstekend dienst doen. Vanaf deze camping is het bus- en treinstation goed bereikbaar, zodat deze camping en de verschillende bestemmingen goed bereikbaar zijn.
Een nadeel van het gebruik van de auto in dit gebied is, dat er op een groot aantal wegen extra tol wordt geheven. Deze tol wordt overigens ook in buskaartjes doorberekend maar is dan lager.
Tijdens ons verblijf lag de sneeuwgrens erg laag waardoor de meeste passen in het gebied niet begaanbaar waren. De geplande tocht, een groot stuk van de Berliner Höhe Weg, was daardoor niet mogelijk. In Mayerhofen was voldoende informatie te krijgen over alternatieve mogelijkheden. Wij hebben toen gekozen voor een driedaagse huttentocht langs het Friesenberghaus en de Gamshütte overigens ook een deel van de Berliner Höhe Weg.
E-mail naar het toeristeninformatiebureau in Mayerhofen.
Nadat de bus ons bij het stuwmeer, Schlegeisspeicher (1782 m), had afgezet (130 OS) kon de tocht beginnen. Vanaf het stuwmeer was het een mooi, rustig pad omhoog. Halverwege de route kun je het Friesenberghaus al zien liggen. Tijdens onze tocht lag de hut in de sneeuw.
Het verblijf in deze hut was geen succes. De wirt en wirtin waren verre van sympathiek, de kachel werd niet gestookt en het warme bergsteigeressen bestond uit een koude hap; hiermee deed de hut zijn naam eer aan. Van vrienden hoorden we later dat zij gedurende de zomermaanden een andere ervaring hadden in deze hut. Op de foto staat de hut in het midden.
Vanaf 7 uur zou het ontbijt geserveerd worden; met de nadruk op "zou worden". Om 7:15 had de wirt en wirtin zich nog niet gemeld, vandaar dat we toen maar op pad zijn gegaan. Gelukkig hadden we niet bezuinigd op een brander, wat zakjes thee en kekjes met beleg, waardoor we tegen half acht ergens in het zonnetje op een rots het ontbijt hebben gegeten. Een mooier uitzicht tijdens het onbijt kun je je nauwelijks wensen.
De route tussen het Friesenberghaus en de Gamshütte was niet echt moeilijk. De enige moeilijkheid van deze route was de afstand die afgelegd moest worden en dat sommige stukken van het pad bedekt waren met opgevroren ijs.
In tegenstelling tot het Friesenberghaus was de Gamshütte een gezellige, warme hut. De Wirt was belangstellend over de afgelegde tocht. Hij wilde de conditie van het pad tot in het kleinste details weten.
De dag begon stralend. De zon scheen, het uitzicht was kraakhelder, kortom het was sonde om weer naar het dal terug te keren.
Na het ontbijt zijn we aan de afdaling begonnen. Het pad liep door een mooi bos en eindigde in Brunnhaus.
Omdat de bus enige tijd op zich liet wachten, hebben we de weg naar Mayerhofen liftend afgelegd.
Zillertaler Alpen; Gebietsführer für Wanderer und Bergsteiger; Bergverlag Rudolf Rother (ISBN 3-7633-3258-8) boekje bevat ook een goede kaart schaal 1:50000
Alpenvereinkarte Zillertaler Alpen; nr 35/1, 35/2, 35/3; schaal 1:25000
In het ANWB-tijdschrift heeft twee keer een artikel over de Zillertaler Alpen gestaan: 1991 nr 4 en 1995 nr 1
http://www.publish.at/trekking/default.htm Deze pagina bevat een schat aan praktische informatie voor een verblijf in Oostenrijk, zoals o.a. bus- en treinverbindingen
Mocht u meer informatie willen, stuur dan een
mailtje naar Pieter
Datum laatste versie: 20-4-2001
