Verslag van Ida
deel 1 Waalwijk - Vézelay
deel 2 Vézelay - Saint-Jean-Pied-de-Port
deel 3 Saint-Jean-Pied-de-Port - Santiago de Compostela
Een lange weg begint met de eerste stap....
Dagboekflarden.
Ida houdt een dagboek bij waarin ze haar belevenissen en avonturen zeer uitgebreid beschrijft. Voor mij als thuisblijver ligt er een schone taak om haar dagboek te comprimeren tot korte beschrijvingen van dag tot dag zodat iedereen haar kan volgen . Ik wil proberen het zo te schrijven dat jullie het idee krijgen dat je als het ware naar Ida luistert.
Gerard
Zondag 2 april,Waalwijk - Hilvarenbeek.
kapelletje in Waalwijk ( meer foto`s bij de fotopagina )
Om goed kwart over tien in de auto naar het kapelletje,het regende hard maar desondanks waren er veel mensen om mij uit te zwaaien. Ook de fotograaf , Dick Sars was er. Ans Maaijwee had een mooi gebed en ik heb met mijn kleinkinderen een kaarsje opgestoken. Daarna heb ik mijn eigen gedicht voorgelezen en gaan lopen met Felicitas,Estelle en Dick en mijn damesfitheidsgroep van A.C.Waalwijk. De laatsten haakten af in de Wielstraat en ben toen met de kinderen, Lau en Nelly de Graaff en Ans Maaijwee verder gelopen naar “Bosch en Duin”.Daar koffie gedronken en opnieuw afscheid genomen en met Ans alleen verder. In Udenhout stonden Eef en An te filmen. Hartstikke leuk . De stromende regen was inmiddels overgegaan in zon en wind. In Hilvarenbeek de weg gevraagd. Rosaliek Vriens stond ons al op te wachten en heeft ons warm onthaald. Heel fijn gesprek gehad. Blijkt dat we een gemeenschappelijke kennis hebben. Ton, de man van Rosaliek is voorzitter van een Ultra Light vliegclub en die maakt wel eens gebruik van een tijdelijk vliegveldje van Bert Zijlmans in Waspik. De wereld hangt van toevalligheden aan elkaar!. Dus de groeten moeten naar Bert en Annelies.
Maandag 3 april,Hilvarenbeek - Postel. top
Precies om negen uur uitgezwaaid door Rosaliek en via Esbeek naar Reusel gelopen.
Hilvarenbeek Ton en Rosaliek
Lang recht en saai. In Reusel richting Postel waar het laatste stuk over een bospad ging. Om precies half drie, toen het klokje van de abdij klingelde kwam ik aan in de abdij. Eerst even een trappist gedronken en daarna aangebeld. Ik kreeg de huisregels uitgelegd waarna een vriendelijke leek mij naar mijn kamertje bracht. Lekker gedoucht en meteen m’n T-shirt uitgewassen. Mezelf getrakteerd op een paar bakkies koffie en een Luikse wafel. Om zes uur word ik verwacht in de kapel en om half zeven wordt het avondeten opgediend. De gebeden in de kapel werden opgedragen aan de in 1338 overleden broeder Johannes!!! De avondmaaltijd bestond uit tosti’s en brood,samen met de “gastenpater”gegeten.Hij gaf me ook het telefoonnummer van de abdij van Leffe, dat zijn ook Norbertijnen,wel handig.’s Avonds mijn eerste kleine blaartje behandeld .
Postel : m`n slaapkamer "verdoemde huis "
top
Dinsdag 4 april, Postel - Tessenderlo Schoot.
Om half tien vertrokken. Op aanraden van de weg afgeweken en langs een kanaal gelopen, was erg rustig en ik had hier geen last van voorbij razend verkeer. Dit is in België wel erg! Het was ver naar Tessenderlo en toen ik de Schoterweg gevonden had moest ik naar nr.396 en ik begon bij nr.2 De huizen staan hier wat verder uit elkaar dan bij ons. Ik denk dat ik wel 36 km. gelopen heb vandaag. Ik kwam terecht bij de bijzonder aardige familie Sools, ik kreeg gelijk een trappist en heb lekker gegeten. Mijn “kamertje” blijkt een heel appartementje te zijn.
kanaal naar Tessenderlo fam. Sools te Tessenderlo
Woensdag 5 april,Tessenderlo - Scherpenheuvel.
Vanmorgen een luxueus ontbijt gehad en vol goede moed vertrokken. René Sools heeft de route voor vandaag uitgetekend en na ongeveer twee uur lopen zag ik in de velden Scherpenheuvel liggen. Ik ben langs het huis van Ernest Claes gekomen.
geboorteplaquette E.Claes Scherpenheuvel : basiliek pelgrimsonthaal
Onderweg, aan het begin van Zichem liep ik een oude man voorbij waar ik een praatje mee maakte.”Warm hè”, zei hij,” “ ‘t Hè vannacht gevroren” . Een auto stopte en er stapte een man uit. Hij vertelde dat hij zelf twee maal de tocht naar Santiago had gemaakt en nog wel een keer wilde. Na tien dagen zou het allemaal heel erg goed met mij gaan! In Scherpenheuvel was de info net dicht en ben ik eerst naar de kerk gegaan om een stempel te halen. Daarna een kop soep gegeten en naar het Pelgrimsonthaal gegaan om te vragen of ik daar kon slapen omdat er nergens andere onderkomens waren. Dat was prima en ik werd liefdevol naar een kamer gebracht. De douche is om de hoek en ik heb een sleutel zodat ik eventueel ook weg kan gaan. Ik heb me verzorgd en wat gerust en zit nu aan een lekkere Westmalle.
Er naar voor een overnachting gezocht voor morgen,b.v. in Tienen. De mensen zijn hier erg aardig. Een mevrouw die hoorde dat ik naar Compostela ging , gaf me zomaar vijf Euro en vroeg of ik voor haar een kaarsje op wilde steken als ik daar aangekomen ben!
Donderdag 6 april , Scherpenheuvel -Tienen .
Gisteravond lag ik al vroeg in bed, helemaal alleen in een groot gebouw. Mijn ontbijt stond al klaar! Bij het vertrek kreeg ik de zegen van de priester die het gebouw “bewaakt” en ging goedgemutst op weg. Onderweg een gesprek gehad met een in de tuin werkende man en een bouwvakker; de een had de tocht te voet gemaakt en de andere op de fiets, en een aangeboden “tas” koffie gedronken. Tienen was verder dan ik dacht, en bij aankomst bij het politiebureau gevraagd waar ik het klooster van de Paters Alexianen kon vinden. Het was gelukkig dichtbij en daar aangekomen meldde ik mij aan de balie van het aan het klooster verbonden psychiatrisch ziekenhuis. De receptioniste begon te bellen en even later werd ik door een aalmoezenier naar een kamertje gebracht. Hij bood me thee aan en wilde mijn credential (pelgrimspaspoort) zien. Of ik wel een echte pelgrim was? Na wat over en weer gepraat kwam de maatschappelijk werkster met een broeder. Er werden nog wat vragen gesteld over het “waarom”en hoe ik aan hun adres gekomen was. En ik me maar heilig voordoen. Uiteindelijk werd ik “goedgekeurd” en bracht de broeder me naar het klooster. Hij vertelde dat de mis om 17.45 uur was. Ik werd dus wel verplicht om naar de mis te gaan! Ik kon beschikken over een keurige kamer met bad. Na het bad en de voetverzorging even op bed gerust. Om 5 uur klopte de broeder en vertelde dat we gingen eten. Aan tafel zaten de patiënten Paul en Robert, de broeder en ik. Er was brood en een salade en na de maaltijd naar de kapel. De priester kwam binnen op Nike’s. Robert ,de broeder en ik waren de enigen in de kapel. Hierna ben ik de stad ingegaan en heb ik een internetcafé gevonden. Het toetsenbord is hier anders,dus wel even lastig. De berichtjes gelezen en de foto’s van Dick Sars bekeken en een eerste berichtje naar de “volgers”gestuurd.Op de terugweg nog een trappist naar binnen gegoten (Hier in het klooster krijg je niks).
Nog even kijken of ik nog een adres voor morgen kan vinden anders wordt het
God zegene de greep.
Tienen : beeld op de grote markt
Vrijdag 7 april , Tienen - Incourt.
Na ’t ontbijt om ± 9.00 uur vertrokken.,Ik mocht niks betalen, maar moest wel beloven om ze in mijn gebeden te herdenken en eventueel in Santiago een kaars te branden.,Bij de drogist lippenbalsem gekocht en door de Hoegaardensestaat naar, ja hoe kan het ook anders, naar Hoegaarden gewandeld en daar in een buitenwijkje verdwaald tussen de velden en omgelopen via l’Ecluse, een hele mooie wandeling.
Lekker doorgewandeld en omstreeks drie uur aangebeld bij de pastoor. Er werd eerst niet open gedaan en ik wilde alweer weg gaan toen de deur werd geopend. Er stond een neger in de deur. Die wenkte me binnen en ik moest gaan zitten in een versleten huiskamer. Ik vertelde dat ik pelgrim was en een slaapplaats zocht,of hij mij kon helpen. Hij verdween naar boven en een poosje later moest ik weer meekomen, mijn spullen moesten in de auto en hij bracht mij naar een pracht van een huis van een 75 jarige weduwe. Daar kon ik slapen en werd zeer hartelijk ontvangen met koffie,nam afscheid van de pastoor en redde me in het Frans met madam. Ze zou voor me koken en na een paar glaasjes wijn en een heleboel visite kreeg ik een vorstelijke entrecôte met een witlofsalade en frites. Ongelooflijk, ze had dit alleen voor mij gekookt ,want zelf had ze ’s middags al warm gegeten. De visite was erg aardig en nieuwsgierig. Morgen ga ik op weg naar Namen,28 km en slapen in de jeugdherberg.
onderweg : mooie boerderij : "hoeve der 11.000 maagden ! "
Namen routemarkering Via Mosana
Zaterdag 8 april, Incourt - Namen.
Vanaf Scherpenheuvel zijn er al veel heuvels geweest en langzaam leer ik al wat klimmen. Mijn spieren hebben het ook opgegeven om pijn te doen. Ze moeten toch elke dag weer in touw ,dus waarom zouden ze.
Ik mocht vanmorgen van mme. Irène niets betalen, ze vond het fijn om me te helpen. In het dorp werd ik door een kennis van haar die gisteravond op visite was nageroepen. Hij zwaaide naar mij en riep “Bonne route”. Nou, die was toch wat langer dan gedacht. Ik was tegen 4 uur in Namen en moest toen de hele stad nog door naar de jeugdherberg. Langs de Maas de bordjes naar Dinant gevolgd. Het was nog een heel eind. Onderweg een man gesproken die vroeg of ik naar Santiago ging, hij was ook geweest . Hij wenste mij ultreya, ik weet dat dit goede reis betekent.
Namen : vlakbij de jeugdherberg
De auberge ligt een heel eind richting Dinant. Het was heel mooi vandaag en bij het eten gezellig zitten praten met twee Nederlandse jongens. Om goed negen uur naar bed. top
Zondag 9 april, Namen - Dinant Leffe
Vandaag waaide het niet meer zo hard en is de temperatuur wat aangenamer. Ik heb mijn jas uitgedaan en in de fleece verder gelopen. Eerst langs de linkeroever van de Maas tussen druk verkeer,ik ben bij een sluis overgestoken en heerlijk langs het fietspad verder gelopen.
aan de Maas
Rond vier uur was ik in Dinant en ben bij de eerste sluis de Maas weer overgestoken en stond toen voor de abdij van Leffe. Ik stond voor de deur maar er werd niet opengedaan. Toen ben ik naar de kerk gegaan maar daar was een orgelconcert aan de gang en men keek enigszins verstoord. Een pater nam me onder zijn hoede en ik vertelde hem dat ik een pelgrim was,op zoek naar een slaapplaats, en desnoods wel op mijn matje op de grond wilde slapen. In de keuken mocht ik wachten en kreeg van pater kok een kopje thee. Na een poos werd ik naar een kamer zonder douche gebracht maar dat vond ik niet erg. Om 18.30 uur naar de mis geweest, het avondgebed was mooi,mooier dan in Postel. We mochten ook in de koorbanken zitten. Frans is toch mooi om te zingen.
Maas : tussen Namen en Dinant
Vanavond Dinant ingelopen om te eten. Moullekes met frites,een onbestendig bordje soep vooraf en een chocoladetoetje toe. Er is hier nog een Nederlandse pelgrim, Thijs,de accordeonist die speelde in de St .Jacobskerk in Den Bosch. Hij loopt pas vanaf Luik met zo’n rugzak op wielen. Zal mij benieuwen hoe hij straks Spanje doorkomt!! Hij heeft misschien wel een paar adressen voor mij,we kijken morgen aan het ontbijt even. Bedtijd 9uur.
Ton : "Het onderstaande stukje van Thijs staat op zijn weblog ."
Ik heb in Dinant bij de paters geslapen in de abdij bekend van het Leffe-bier De kamer was een volledig 16/17e eeuws ingericht . Je was vrij te geven wat je wilde . Ik heb ze 7 euro gegeven . Daar kwam ik Ida tegen uit Waalwijk, die me kende van mijn optreden op het caminofestival in Den Bosch. Zij loopt de tocht voor haar kleinkinderen, waarvan er een een hartkwaal heeft. Haar man komt haar in Santiago ophalen en gaat dan nog eens met haar alle plaatsen aandoen met de auto, waar ze is geweest, zei ze, toen Pere Dominique ons ‘s morgens bij het ontbijt met een zeer aangename energie nog even een goede reis kwam wensen .
Leffe : kamer en binnenplaats
maandag 10 april, Leffe - Hastière.
Dinant : beeld van saxofoon
Samen met Thijs ontbeten en naar de info geweest om te vragen naar adressen van gîtes of jeugdherbergen. Die hadden ze niet.
Om half tien afscheid genomen van Thijs, hij liep met zijn rijdende rugzak aan de ene en ik aan de andere kant van de Maas. Zo’n kar vind ik maar niks ,want je moet overal langs en tussendoor manouvreren , maar Thijs schijnt het wel prettig te vinden.
Na enige tijd kwam ik weer op de G.R. en liep rustig over mooie paadjes langs het water. Toen kwam de eerste forse klim ; boven aangekomen werd ik beloond met een prachtig uitzicht. Er waaide een felle wind en het was erg koud. In Falmignoul zouden winkeltjes zijn, nou het enige wat ik heb gezien is “een funerable” en een bakker die gesloten was. De rest van de winkeltjes was duidelijk opgedoekt. De weg nog maar eens gevraagd en door de velden verder tot dat ik het niet meer vertrouwde en een asfaltweg zag. Die gaat altijd ergens heen. En toen zag ik het eerste Santiagobordje!!! Een slaapplaats was moeilijk te vinden in Hastière,alleen een kamer voor €30 en een aardige mevrouw heeft me meer dan een uur rondgereden in haar auto om een plekje voor de nacht te vinden, tot in Givet toe maar we vonden niets behalve Chambres d’Hôtes voor€70.Terug naar Hastière en de kamer van € 30 gevraagd. Die kostte nu ineens € 35, ik heb niets gezegd maar toen we boven kwamen was het toch weer €30, ze had blijkbaar spijt. Lekker in bad geweest en m’n wasje gedaan. Geen Trappist vandaag!,alleen water. Er stond een weegschaal op de badkamer en volgens dat ding weeg ik 70 kg. Dat is zes kg er af in een goeie week tijd! Echt moe ben ik niet van het lopen, je moet wel op tijd rusten. Morgen richting Treignes en misschien wel tot Orignies. De spierpijn is over and out.
dinsdag 11 april, Hastière - Mazée.
Het heeft gevroren vannacht en het was zo koud dat ik de slaapzak over m’n bed heb gegooid. Lekker ontbijt gehad en om negen uur weer op weg gegaan. Over een fietspad richting Mariembourg gelopen. Het liep geweldig, het is een soort halve zolenpad, dus een fietspad over een oude spoordijk. In Doische eraf gegaan en verder richting Vaucelles waar ik de G.R. weer heb opgepakt. Door een hele mooie streek gewandeld en nog een stevige klim gemaakt door een bos. Een fietser onderweg wenste mij nog “bon pelerinage”. Toch leuk als mensen zo op je reageren.
gezicht op Mazée GR-route : nog vele kilometers te gaan...
Tegen half vier in Mazée aangekomen. Er woont hier geen pastoor maar er is een gîte, chambre d’hôtes,een soort bed and break-fast, en de prijs valt mee. Madam was niet thuis en niet op het opgegeven adres. De overbuuf heeft me goed geholpen en uiteindelijk de madam aan de lijn gekregen. Tegen half zes kwam ze en kreeg ik mijn lekker warme kamer met T.V. met Nederlandse zenders!!!
Het is hier echt een grensgebied. Soms loop je over smalle kronkelpaadjes met rechts België en links Frankrijk of net andersom. Dan weer kom je een bord tegen dat je in overtreding bent als je verder gaat. Die zijn nog van vroeger. Over vroeger gesproken:Het is hier een echt smokkelgebied geweest en net als bij ons werd er vaak gevochten met de douane over en weer. De mensen hier werkten vaak in Frankrijk en brachten dan wijn en andere zaken mee. Ook honden werden voor dit doel getraind , die dan door nog kleinere en smallere kruipdoor sluipdoor paadjes en struiken konden glippen,hard konden lopen maar ook volkomen stil konden staan of liggen. Zo kwamen zij met de smokkelwaar aan de andere kant van de grens.
woensdag 12 april, Mazée - Oignies en Thiérache.
Vanmorgen miezerde het maar bij het vertrek was het gestopt en was de weg alleen nog maar nat. Uit voorzorg de gamaschen uit de rugzak gehaald maar die had ik achteraf niet nodig. Soms was het pad wel glad dus het was uitkijken geblazen bij het afdalen over de gladde klei. Langs een beekje door een prachtig bosgebied gelopen.
Leek net Engeland. In Treignes was de weg wat onduidelijk. Eerst maar wat boodschappen gedaan en voor het eerst liep een vriendelijke hond een eind met me mee,ik denk dat dit kwam door de worst in mijn boodschappentasje!Na wat heen en weer geloop de weg naar Vierves gevonden en begonnen aan een klim van twee uur door een groot bosgebied tot in Oignies en Thiérache. Hier is niks te beleven. Alles gesloten of opgedoekt. Er staan drie gîtes in een toeristenboekje. Eentje bestaat niet meer,de andere neemt alleen maar gezinnen op voor minstens 14 dagen en de derde gîte gaf niet thuis. Toen maar naar de pastoor gezocht. Weer een pastoor afkomstig uit Congo, alleen nu een jonge. Hij liet me binnen en hier zit ik nu. Zelf had hij haast want hij moest de communie uitdelen. Wel wilde hij mijn credential zien, zeker voor de controle. Er is hier iemand aan het werk en een radio staat keihard aan. De avond is gevallen. Ik mag bij de pastoor in een kamer slapen,op de grond in mijn slaapzak op mijn eigen matje lekker tegen de verwarming aan.
Er is hier een restaurant vlak bij, maar een menu voor €55 is knap aan de prijs. Je kunt niet bij de pastoor om hulp smeken om daarna voor zoveel geld te gaan eten. Daarom bestaat mijn avondmaaltijd uit soep met brood en de eerder gekochte sardientjes. Maar goed dat ik wat gekocht heb vandaag. Morgen ga ik denk ik niet verder dan Rocroi,dan kan ik misschien mijn kleren wassen. Ik stink een uur in de wind. De trui heb ik al tien dagen aan en in Rocroi is ook een restaurant. Ben benieuwd hoe ik vannacht zal slapen.
Thiérache : versterkt kerkje Rocroi : refuge
donderdag 13 april, Oignies en Thiérache - Rocroi
Geslapen heb ik zeker. Maar het is toch wat anders op een houten vloer op een matje in je slaapzak dan in een bed. In elk geval lag ik lekker warm.
Vanochtend heeft M. le Curé brood voor me gekocht en slappe koffie voor me gezet.
Toen ik klaar was vroeg ik zijn zegen en vrij vertaald kwam het hier op neer:
Hij was blij dat ik aan de deur was gekomen en om hulp had gevraagd. Het heeft hem tot nadenken gestemd. Er is zoveel materialisme in de wereld dat de mensen God vergeten en ik was een simpele ziel vol Godsvertrouwen die om hulp gekomen was op de lange weg als pelgrim. Gods zegen zou op mij rusten en een ster zou mij begeleiden op mijn route.
Hij zei het heel mooi en de tranen schoten in m’n ogen. Ik bedankte hem en hij wilde niets hebben, alleen mijn gebed. Hij zwaaide me uit en in een miezerig regentje vertrok ik om acht uur. Door de bossen en in de blubber,over en door beekjes en stroompjes naar Rocroi. Daar kwam ik aan rond het middaguur en de info was gesloten. Dan maar naar binnen bij Hotel du Commerce waar we vorig jaar in september met Aad en Viannet ook waren,exact aan hetzelfde tafeltje. Een heerlijke Super de Fagnes besteld (dit is een heerlijk streekbier) en de dagschotel met o.a. kalfstong en frietjes. Voor het eerst in drie dagen weer een fatsoenlijke maaltijd en een pot bier.
Bij de info de sleutel gekregen van een mooi “huisje voor mij alleen”aan een binnenplaatsje. Grote slaapkamer, een keukentje en een douche annex w.c.
Ik heb vlug mijn vieze kleren uitgetrokken en gewassen. Ook mijn broek zat onder de modder. Het is bitter koud buiten en ik loop hier in mijn zomerrokje te bibberen. De kachel staat hoog en het wordt al warmer. Ik heb twee flesjes bier gekocht en blijf lekker bij de kachel zitten tot bedtijd. Ik ga wel vaak vroeg slapen, meestal rond negen uur. Het huisje is trouwens van de stichting van de vrienden van St. Jacques te Rocroi. Voor €10 krijg je de sleutel bij de Info en daar moet je hem ook weer terugbrengen.
Rocroi
vrijdag 14 april, Rocroi - Vaux Villaine.
Het venijn zat hem vandaag in de staart. De laatste drie kilometer gingen nog even steil omhoog ! En dat aan het einde van de dag. Tussen de middag gebeld met de heer Rouseaux, hij zou zorgen dat de “Salle de Communal”open zou zijn. Toen ik in het dorp aankwam werd ik geroepen! De burgemeester zou er over een uurtje zijn, hij was vergeten de zaal open te doen en of ik maar even wilde wachten. Wat gebabbeld over al die pelgrims die langs kwamen en dat St Jacques toch wel erg populair was in Nederland.
Vorige week waren er twee dames uit Nederland geweest en die hadden daar ook geslapen. Dit waren dezelfde dames waaraan onze dochter Estelle een aantal weken geleden in “de Witte Leeuw”in Raamsdonksveer vroeg;”Zo dames, op weg naar Santiago?”.Die had de pelgrims destijds herkend aan de Jacobsschelp en de dames hadden zeer verbaasd gereageerd. In Frankrijk is dit verhaal dus inmiddels ook bekend.
Het is hier een gat van zes keer niks, geen negotie, geen kroeg. Alleen boeren, de heer Rouseaux is ook boer en hij heeft een heel groot huis met een gazon en een hele sjieke zwarte hond. Dat is nog eens wat in zo’n gehucht. Het heeft vanmorgen geregend,was erg vervelend. Dit duurde tot rond één uur. Heb toen gerust en gegeten. Toen ik de boel weer aan het inpakken was kwam er een man die in een weiland iets zocht,dat bleek veldsla te zijn en hij liet het mij zien. Omdat hier niks te koop is bestond mijn diner uit een winterwortel en een appel en twee koppen thee uit de “tasse”van de burgemeester. Voor morgenvroeg heb ik nog wat brood en camembert, dus kan ik als ontbijt een broodje cammewattes maken. In Signy l’Abbaye zijn weer winkels en kan ik weer één en ander inslaan want morgen heb ik weer zo’n etappe naar een schooltje of dorpshuis. En als daar ook geen restaurant of kroeg is???
landschap in Noord-Frankrijk
zaterdag 15 april, Vaux Villaine - Rhetel
Ja, hoe kom je in Rhetel en dat nog wel te voet vanuit Vaux Villaine? Het zit zo.
Ik had gelopen tot Signy l’Abbaye, want daar zou een info zijn. Nee dus, bestond niet meer, maar als ik iets zocht zou dat in La Labbe moeten zijn. Nou dat is ook zo’n gehucht van niks. Daar kreeg ik het telefoonnummer van de burgemeester van Wasigny. De goede man was niet thuis, toch maar doorgelopen naar Wasigny. Daar was de telefooncel kapot ,maar een mevrouw vertelde mij dat er een gîte was. De eigenaar was er niet dus aangeklopt bij de buren, een zeer aardige jongeman deed open en doet zijn best om mij te helpen. Na tig telefoontjes de mensen van de gîte nog niet te pakken. De overbuurman wist te vertellen dat er vanavond mensen zouden komen,de gîte was dus bezet. De inmiddels ook thuisgekomen ouders van de jongeman hebben de hele omgeving afgebeld om iets te vinden. Uiteindelijk hebben ze een hotel voor me gevonden in Rhetel en mij daar met de auto afgezet. Het ligt iets van de route maar wat moet je?In elk geval heerlijk gedoucht en daarna heerlijk gegeten. Een groot bord met salade, warme kippenlevertjes, een forel en een fruitsalade als toetje. Mijn buik zit weer helemaal vol!!! Dat is even wat anders dan een winterwortel, een appel en een kopje thee.
Toen ik vanmorgen vertrok was het redelijk weer. Het begin was zwaar,meteen flink omhoog. Het lijkt of ik al dagen alleen maar omhoog loop en eigenlijk nooit naar beneden. Als ik loop zijn mijn hersens leeg. Ik loop en ik loop en geniet van wat ik zie en denk eigenlijk niks. Soms schieten er gedachten door me heen. Over wat ik zal schrijven. `s Avonds weet ik dat dan niet meer. Soms ook flarden van thuis, Gerard ,de kinderen en kleinkinderen,maar meer niet. Ik peins echt aan niks, leeg empty!!!
Ik moet eens op de kaart kijken hoe het morgen moet. Heb ik misschien weer hetzelfde probleem. We zien wel. Er komt altijd een oplossing.
zicht op Vaux Villaine de viool van Asfeld
zondag 16 april, Rhetel - Vieux lès Asfeld.
Vanmorgen was het weer de la druine, miezerig dus. Ik had helemaal geen zin om weg te gaan maar ja, je moet, zeker als je naar Reims wilt.
Aan het ontbijt kreeg ik extra gekookte ham om een sandwich te maken voor onderweg. Bij het afrekenen bleek het ontbijt gratis. Er is een kamer voor mij gereserveerd op ongeveer 25 km. afstand. Hartstikke aardig. Ik werd verwezen naar het jaagpad langs het kanaal en daar heb ik bijna de hele dag langs gelopen. Er stond al een kleinbloemige meidoorn in bloei en ook heb ik tientallen oeverzwaluwen gezien. Mooie kleine vogels met een rug van diepblauw,bijna zwart, en een buikje van ecru. Ze vlogen af en aan , misschien stampte ik ze wel uit hun nestjes. Na de middag vloog plots een uil vlak voor me uit een bosje. Ik hoorde hem helemaal niet. Was wel heel bijzonder. In Asfeld heb ik de in de vorm van een viool gebouwde kerk bekeken en een kaarsje opgestoken. Vandaar was het nog maar twee km. naar Vieux lès Asfeld waar ik in de Auberge een kamer heb.
Vieux-Les-Asfeld, Auberge d'Ecry
Het was Pasen en moederdag en alle Fransen gaan dan uit eten. Heel druk en heel veel herrie met rennende en spelende kinderen. Eigenlijk zou er niets te eten zijn voor mij , maar ze zouden een vleessalade voor me maken. Het bleek zelfs wat meer te zijn. Sla,vlees, kaas en een soort taartje. Samen met een demi-vin smaakte dat goed. T wee jonge Nieuw -Zeelanders ontmoet en wat gebabbeld. Toen ik naar mijn kamer ging schonk een van de twee mij een flesje bier, want hij had geen dorst. Mijn kamer heeft een klein balkonnetje, meer een openslaande deur met een hekje. Daar heb ik mijn trui en sokken op gehangen om ze te laten luchten. Proost, op morgen in Reims. Ik realiseer me dat ik vandaag nog geen paaseitje op heb. Pasen vier ik wel met gekleurde eieren in augustus denk ik.
Champagnestreek : wijngaard in april
maandag 17 april, Vieux lès Asfeld - Reims.
Helaas erg laat vertrokken en het was verder dan ik dacht. Wel onderweg het biertje van de Nieuw -Zeelander opgedronken, het smaakte best. Bij het vertrek kreeg ik het telefoonnummer van het Maison Diocésaine Saint Sixte in Reims en dat van de jeugdherberg. Bedacht onderweg dat het Saint Sixte wel beter zou zijn dan de herberg en probeerde te bellen. Dat ging niet goed. Er klopte iets niet, dus maar doorgelopen op goed geluk. Ik moest denken aan de woorden van Franca Duindam:
‘Heb vertrouwen!!!”. Wat denk je? Bij het dorpje Loivre bij een sluis zit een mevrouw.
Ik vraag of zij mij kan helpen met het telefoonnummer. Ze zoekt het nog eens op in het telefoonboek en belt het nummer voor mij. Meteen gereserveerd voor twee nachten. We raken aan de praat en ze vertelde dat ze vroeger met haar man als binnenschippers vaak in Nederland zijn geweest. Nu zijn ze sluiswachter en ze vond het fantastisch dat ik helemaal naar Compostela liep. Was even gezellig babbelen,daarna weer verder langs het kanaal. De route was niet mooi en de weg was opengehaald door vrachtwagens en tractoren. Het lopen was erg vermoeiend.
Bij Reims heb ik ook wel twee uur door de “zone industrielle” gelopen en er kwam geen eind aan. Eindelijk zag ik de kathedraal majestueus boven de stad uitkomen. Aan een echtpaar gevraagd waar de pont de Brice was. Oh…een heel eind terug. Maar waar wilde ik heen?Ik uitgelegd, naar de kathedraal en daar in de omgeving naar Saint Sixte. Oh,daar woonden ze vlakbij. Ze hebben me helemaal naar de poort “gewandeld”, ze woonden inderdaad schuin tegenover in de straat op nr. 21. Als ik wat nodig had dan wilden ze mij wel helpen. Ze vertelden dat er verder op mijn route meer aandacht is voor pelgrims en niet zoals in de Ardennen en de Thiérache de pelgrims maar lieten begaan. Ze vonden het b.v. raar dat niemand in Vaux Villaine had gevraagd of ik mee wilde eten of zo.
Dat zou in de Champagne niet gebeuren!!! Nou, ik ben benieuwd.
Het Saint Sixte is een groot gebouw met logeerkamers, een soort school of universiteits onderkomen,een kapel en een bieb. Verder is men erg aardig.Vanavond ga ik Reims in met mijn plattegrondje om te gaan eten. Op de Square des Victimes de la Gestapo barst het van de restaurantjes,dat is vlak bij de Jacobskerk. De stempel daar is gelijk aan die van de kathedraal. Morgen ga ik die stempel halen,en de kathedraal bekijken en foto’s maken, en wassen, en boodschappen doen, en een internetcafé zoeken en een mailtje versturen, en naar het postkantoor en….. Mensen , mensen ik kom tijd tekort en dat op mijn eerste “rustdag”.
dinsdag 18 april, rustdag in Reims
kathedraal van Reims routemarkering
Wat te schrijven vandaag? Heel de dag Reims. Eerst ontbeten, om negen uur afgesproken, veel te laat want ik was al om zes uur wakker. Heb eerst m’n schoenen ontdaan van kalk, klei en zand, ik geloof dat er wel een kilo aan zat. Na ’t ontbijt naar de wasserette waar een aardige jongeman mij hielp. Mijn kleren ruiken nu weer lekker fris, zolang als het duurt. Toen maar eens Reims in. Stempel wezen halen, de kathedraal bekeken,in office du Tourisme vragen waar een cybercafé is. Een hoop e-mails gelezen(meer dan een uur) en een paar e-mailtjes verzonden. Langs de Sint Jacobskerk gelopen , gebouwd tussen de dertiende en vijftiende eeuw, maar die was nog op slot maar ’s middags toch open. Oude kerk met glas in loodramen , die de verschrikkingen van de oorlogen door de eeuwen heen weergeven. Beangstigend om te zien, ik zou hier niet graag elke zondag de mis bijwonen. Er is maar één woord voor:Terrifying! De kathedraal daarentegen is majestueus met prachtige glas in lood ramen. Tussen de middag kwam het zonnetje vaak achter de wolken vandaan en heb ik op een terrasje gezeten, een lekkere omelet gegeten en nog een glaasje wijn gedronken.
Daarna mijn dagboek naar Gerard verzonden en wat fruit en yoghurt gekocht voor morgen. Op mijn kamer de was opgevouwen en mijn rugzak ingepakt, dat was het zo’n beetje. De champagne gelaten voor wat die was, die is hier erg duur. Misschien in Chalôns en Champagne. Er schijnt daar meer van te zijn dan hier. Ben blij om morgen weer te gaan lopen. Zo’n dag luieren is ook maar niks.
woensdag 19 april , Reims - Trépail
Trépail ( tussen Reims en Châlons )
Vertrokken om half negen en weer een paar uur langs het kanaal verder. Ben het water en al die bruggen nu wel weer even beu. In Sillery mocht ik eindelijk van die weg af en liep ik al snel tussen de wijngaarden. Men was volop bezig met het opbinden van de wijnstokken. Volgens de borden wordt dit Mum of Cliquot champagne. Onderweg kwam ik langs een molen en in de verte zag ik de Phare -ja echt een vuurtoren- van Verzenay. Wat dat ding daar doet weet ik niet maar er is een champagne (wijn) museum bij dat je kunt bezoeken. Ben verder gelopen naar Verzenay want daar is een jeugdherberg. Maar zoals gebruikelijk……..Frankrijk is op slot tussen twaalf en twee uur en op woensdag is er helemaal weinig negotie open.
Verzenay : molen op wijn berg oude wijnpers
Phare : de vuurtoren van Verzenay
De juf van de info was pas na half drie terug en de herberg was nog dicht en zou pas om zes uur open gaan. Ik dacht bekijk het maar, ik had geen zin in drie uur wachten en ben op weg gegaan naar Trépail. Onderweg een grote groep wandelaars ontmoet die mijn schelp zagen en begonnen te praten,over hoe het ging zo alleen. En helemaal uit Nederland, hoe lang ik er over deed en hoeveel kilometers liep ik dan per dag? En hoe doe je dat met eten ? enz. Bleek dat twee dames van de groep op veertien mei vanuit Vezelay gaan vertrekken. We hebben elkaar “bonne route”gewenst. In Trépail aangekomen wees een jongetje mij de weg,want ik was pelgrim en die moesten naar Mme Jacqueminet. Nou daar bleek dus geen gîte meer te zijn,maar haar schoonzus,Mme Vivianne Jacqueminet nam wel pelgrims op. Het was wat verwarrend om er te komen. Het adres bleek een wijnboerderij te zijn. Mijn kamer met douche en w.c. is boven. Een grotere gribus als dit is nauwelijks voor te stellen maar verder lopen is ook niks. Tenslotte heb ik mijn slaapzak dus ik slaap wel schoon!
Ik kan hier ook mee eten en het kost niks. Er is geen restaurant in het dorp. Voila, altijd al een keer op een wijnboerderij willen zijn en dat wordt je dan zomaar in de schoot geworpen. Met madam gekletst over koetjes en kalfjes en de kleinkinderen.
De avondmaaltijd:eendenpaté en linzen.
donderdag 20 april , Trépail - Châlons en Champagne.
Vanmorgen uitgezwaaid door Vivianne en meteen een stuk van de route afgesneden. Ik had geen zin om te gaan zigzaggen om een kanaal in een tunnel te zien. Dus via de D26 en de D37 naar Condé sur Marne gelopen. Dat scheelde acht kilometer en anders was het nooit gelukt om vandaag in Châlons te komen. In de stad aangekomen eerst de weg naar de info gevraagd en snel gevonden. Plattegrond gekregen met een indicatie over een cybercafé (Een heel eind terug) de N.D. de Vaux en de Auberge Jeunesse. Een vriendelijke meneer vergezelde mij naar de N.D. en ik naar binnen om een tampon te halen.(Ja ik dacht ook iets anders maar als je er goed over nadenkt is het een heel logisch woord). De dames vrijwilligsters in de kerk regelden een kamer voor me maar dan moest ik wel tot zes uur wachten. Dan maar het terras op en ik heb na een cola twee glazen champagne op, lekker in het zonnetje en echt verdiend !! Tegen zes uur terug bij de kerk en gezellig gekletst met de vrijwilligster van de kerk over van alles en nog wat. Om zes uur ging de kerk op slot en bracht ze me naar weer een vriendelijke dame in een kast van een huis. Ik slaap op de derde verdieping en mocht eerst in bad en als ik klaar was naar de keuken en we zouden asperges eten, jawel. Lekker met de vingers en een lekker sausje erbij en rauwe ham, kaas en aardbeien. Ik moest goed eten want asperges zijn niet zo voedzaam. Of ik wel genoeg had? Nou reken maar!
Mijn slaapkamer is iets voor onze kleinzoon Lars. Allemaal brandweerbehang. Auto’s en poppetjes, geweldig gewoon.
Châlons : raam in N.D. de Vaux de Marne
vrijdag 21 april ,Châlons en Champagne - La Chassée sur Marne.
Voor de verandering een onverkort verslag van vrijdag 21 april, de verjaardag van onze jongste kleindochter Janiek.
Na een wat karig ontbijt vertrokken en eerst een cybercafé gezocht. En raad eens? Jawel,gesloten. Dan maar doorgelopen. Ik had geen directe plannen voor vandaag dus heb ik gewoon gelopen en gerust. Ik denk dat het onthaasten is begonnen. Ik hoefde niet persé ergens te zijn en dat was fijn. Het eventuele gratis adres dat ik had was in feite te ver. Na ruim zes uur lopen ben ik gestopt. Er was een hotel en ik heb een leuke prijs afgemaakt, inclusief avondmaaltijd en ontbijt. Omdat ik niet rook zit ik momenteel wel chiquer dan oorspronkelijk de bedoeling was,maar dat is niet mijn probleem. Het is een prachtige kamer,een fijn bed en een heerlijk bad. Na twee dagen gratis mag het nu weer wat luxe. Morgen heb ik het adres van nonnen in Vitry, ik bel ze wel van te voren op dan heb ik wat meer zekerheid. Vandaag is Janiek jarig,toen ik belde was alleen opa Gerard thuis. De jarige lag nog te slapen. Is me ook wat,belt oma van ver weg en dan slaapt ze!!Het was echt warm vandaag en ook de geuren van het landschap veranderen. Het ruikt soms naar eau de cologne of heel zoet naar bloemen en kruiden. De vogels zingen ook naar hartelust. Veel door de velden gelopen vandaag,bruine velden en groene velden(Met graan?). Het koolzaad staat ook al in knop en hier en daar wordt het al geel, wordt mooi straks. Het zal wel een vroege soort zijn want meestal komt dit toch iets later. Ik heb eens zitten kijken in mijn route en als alles mee zit dan ben ik waarschijnlijk over zeven of acht dagen in Vezelay. Dan zit er toch al een groot gedeelte van de tocht op. Lekker gegeten vanavond. We waren maar met drie tafeltjes. Een Fransman alleen,een kussend stel en ik. Ik heb lekker paté de Champagne, een heerlijke biefstuk(bleu) en een warm chocolade toetje op. Besprenkeld met een ¼ wijn. Als klap op de vuurpijl kwam daar van het restaurant nog een eau de vie bij. Nou, ik zal wel slapen vannacht. Toen wij klaar waren kwam er nog een (echt)paar binnen. Ze zeiden helemaal niks, geen bon soir, helemaal niks!Hij zag er uit als een Nederlander en begon meteen met een elektronische agenda te werken en zij had een stapel boeken en kaarten. Bleken Duitsers. Nog veel erger dan Nederlanders. Ik heb verder maar niks gezegd,ze waren volgens mij niet leuk. Nou welterusten dan maar dagboek.
Ik zie je morgen weer in…….
zaterdag 22 april ,La Chassée sur Marne - Vitry le François.
Na een heerlijk ontbijt de lunch maar meteen “meegepikt” en goed gemutst op pad gegaan. Ik ben blij dat ik gisteren niet ben doorgelopen,want de weg was enigszins déformé en het ging ook weer omhoog. St Amands zou heel toeristisch zijn maar dat viel tegen. Er was zelfs niet eens een bar voor een colaatje of koffie. Wel wat mooie vakwerkhuizen.
Mijn armen vertonen vier kleuren. Mijn handen zijn erg bruin,mijn onderarmen minder bruin, tot de mouwtjes van mijn T-shirt licht roze en daarna wit. Omdat de zon toch wel fel is smeer ik nu ook mijn armen helemaal in.
Vlak voor Vitry heb ik nog even gerust. Het onthaasten is nu echt begonnen. Eenmaal in de stad de weg gevraagd aan twee politieagenten en toen naar de info gelopen. En raad eens?! Geen cybercafé, misschien à la poste, maar die is gesloten tot maandag. Je kunt wat dat betreft beter in Nepal zitten,want daar heeft elk zichzelf respecterend dorp een openbare telefoon en een internetcafé. Na een terrasje met een Grimbergen wat inkopen gedaan en de nonnen opgezocht. Heb een klein appartementje met keukenblok,douche en toilet. Snel gedoucht en naar de kapel. Rozenkrans en een rozenhoedje bidden met drie jonge nonnen en een mevrouw. Helemaal in het Frans uiteraard. Komt mijn rozenkrans nog eens van pas.
Er waren maar drie nonnen, meer waren er niet en ze waren niet Frans maar Pools. Eentje had ook veel moeite met de taal,het was een hele jonge orde met jonge zusters. Ze deden pelgrimsopvang, lezingen, studies, retraites en parochieel werk.
Je moet hier wel het gastenboek tekenen en een bescheiden bijdrage wordt op prijs gesteld. En guess what, Joep was here op 29 maart!! Verder denk ik dat de dames van Estelle nu één dag op mij voor lopen. Morgen brengt een nieuwe dag weer een nieuw verhaal.
Oja, het was bloesemtocht vandaag. Nou Dick en andere Verhoofstadten, in gedachten was ik solidair met jullie en heb 26 km. gelopen met negen kilo op m’n rug. Heuvel op en heuvel af. dus…….
zondag 23 april ,Vitry le François - Outines
Vitry le François : kerk .....hoe eenzaam en ver.....
Het was een koud afscheid vanmorgen,er was geen koffie, wel thee en verder was er niets. € 5 in het gastenboek gelegd, de sleutel op de deur, rugzak mee en moven met die hap. Om koud acht uur stond ik buiten en geen non te zien. Ik wist waar de bakker was en daar kwam net een non naar buiten met twee stokbroden onder haar arm. Ze zei niet veel. Na een half uurtje lopen vond ik een bankje en heb daar zitten ontbijten. Brood met kaas en water. Het begon al vroeg warm te worden en ik liep over een grindweg door een heuvelachtig landschap. Op een gegeven moment zat ik goed fout,jawel, afslag gemist! Ik voelde me een beetje eenzaam en moe en het ging niet geweldig. Nu al bijna drie weken alleen en nog geen andere pelgrim of Nederlander gezien. Afijn, een eindje terug was een dorpje en ik ben maar teruggelopen. Bij het eerste huis zag ik een man en vrouw en vroeg hoe het dorpje heette. Bleek het goede dorp te zijn. Zij vertelden mij hoe ik weer op de G.R. moest komen. Of ik heel die route liep, waar vandaan. Of ik iets nodig had? Mevrouw ging naar binnen en kwam terug met twee rollen koekjes,drie appels, een peer en een pak appelsap! En bonne route ! Nou vraag ik je. Ik had ineens heel veel te eten gekregen. Als ik niet fout was gelopen had ik deze ontmoeting nooit gehad. Twee mannen hielpen me een eind verder op de juiste weg en brachten me naar een boom met een Jacobsschelp.
Er waren vanmorgen al meer mensen gepasseerd, het was druk op de route vertelden ze me . Later de keus gemaakt om tien kilometer door te lopen. Ik had een blikje cola op en wat koekjes gegeten en het ging weer goed. In Outines aangekomen, een prachtig dorp met mooie vakwerkhuizen en dito kerk. Bij de gîte aangebeld. Er kwam iemand die geen Frans sprak. Bleek een net aangekomen Nederlandse te zijn. Madam kwam, of ze een plaats voor me had en of ik mee kon eten.(Er is weer geen restaurant in het dorp) . Jawel, dat kon,dus de kamer op en lekker gebadderd en op chique weer naar buiten waar ook de Nederlanders al zaten. Lekker gebabbeld,hij heeft een foto van mij gemaakt en we hebben wat gegevens uitgewisseld. Om acht uur was het eten. Eerst een aperitief van appelwijn, daarna een Quiche Lorraine, een blanke kalfs-hachee met rijst en een heerlijke wafel als toetje. Lekker wijntje erbij. Het echtpaar sprak geen Frans en ik was tolk. Het was heel gezellig. Rond tien uur de verlichte kerk nog even bewonderd. Prachtig.
kerk van Outines
maandag 24 april , Outines - Brienne le Chateau.
Het was moeilijk vertrekken vanochtend. Het was erg gezellig om met drieën te ontbijten, maar om half tien toch maar vertrokken en de weg gezocht. Ook vandaag ging het grootste gedeelte over een grindpad. Op een gegeven moment was er een splitsing, linksaf of rechtsaf, er stond niks aangegeven. Volgens mijn beschrijving rechtsaf.(Alleen niet op dit punt!)Later bleek dat ook dit weggetje naar het juiste plaatsje leidde. Daar de route naar Lentilles weer opgepikt. Ook hier weer prachtige oude vakwerkhuizen en kerk. Deze is nog mooier dan die van Outines. Ook bijzonder was dat boven het portaal een St. Jacques staat. Die staat nu op de foto.
kerk van Lentilles met St. Jacques boven het portaal
Lentilles : St.Jacob Lentilles : St. Rochus
In Lentilles besloten om door te lopen naar Brienne le Chateau , anders had ik na twaalf kilometer al moeten stoppen. Nu zit ik in een toeristen hotelletje en heb een kamer met bidet. Da’s wel fijn, doe ik ook niks mee. Zo dadelijk ga ik eten, het formule 1 menu !Compleet met voor-, hoofd -en nagerecht en wijn. De baas beveelt het aan! Even met Gerard en Estelle gebeld, maar die was niet thuis,dus even met Andy gebabbeld. Met Julie gaat alles goed en haar gips mag er deze week af. Hartstikke goed. Trouwens, de patroon(heilige) dag van Estelle is op 11 mei, die van Felicitas op 7 maart,Julie op 8 april, Ida op 13 april en die van Gerard op 3 oktober. Sorry maar de rest van de familie heb ik niet opgezocht. Er was vanavond een voorgerecht van avocado, kalkoen als hoofdgerecht en kaas met appeltaart toe. Dat zal morgen niet zo zijn want dan staat er een gîte d` etappe op de planning. Ik heb m’n kleren gewassen en die hangen nu lekker in het avondzonnetje te drogen en ruiken weer lekker fris naar buitenlucht.
Brienne le Chateau markthal te Brienne
dinsdag 25 april , Brienne le Chateau - La Loge aux Chêvres.
Later vertrokken omdat ik mijn dagboek naar Gerard moest sturen, het postkantoor ging pas om negen uur open. Geprobeerd de gîte te bellen maar dat lukte niet. De telefooncel was n.l. ”hors de service”. Op het gemeentehuis gevraagd of ze wilden bellen. Nou, dat deden ze voor deze ene keer wel maar de man die er over gaat begint pas om tien uur. Ze zouden bellen en ik kon gaan lopen. Toen de weg gezocht naar La Loge aux Chêvres. Lekker op de route gelopen .Op een punt met een heel mooi uitzicht een appeltje gegeten en toen weer verder gelopen en wat denk je? Het kwam me al zo bekend voor en even later was ik weer in Brienne la vieille .
Ik had in anderhalf uur een rondje gelopen. In het volgende dorp de route opgepikt en voor de zekerheid maar een stuk op de gewone weg gelopen. Zo’n tien km. voor La Loge haalde ik Jennie en Dick uit Apeldoorn in en we besloten om samen verder te gaan. Zij gingen ook naar de gîte die voor mij besproken was. We hebben een biertje gedronken en onze eigen maaltijd gekookt. Uiteraard met een fles wijn. Het was heel gezellig om met z’n drieën in de gîte te zijn en we hebben lekker buiten gegeten.
voor de gîte met Lennie aan de maaltijd met Dick
’s Avonds koelt het wel flink af en ’s morgens is het ook nog erg fris de eerste anderhalf tot twee uur, daarna kan ik in mijn T-shirt wandelen
Wist je dat een Chateau d’eau geen waterkasteel is maar een watertoren?! Prachtig woord voor zo’n ding, en een brocante is een rommelmarkt.
La Loge aux Chêvres
woensdag 26 april , La Loge aux Chêvres - Bar sur Seine.
Vanmorgen na het ontbijt met z’n drieën vertrokken en we zouden wel zien. Aan een jongetje dat met broden liep, vroegen we waar de bakker was. Daar aangekomen werden we aangesproken door een mevrouw die vraagt of we Nederlanders zijn. Ze vertelt dat ze een zus in Voorburg heeft en dat ze Nederland zo mooi vindt. Ze nodigt ons uit voor de koffie bij haar thuis. Dat hebben we maar gedaan, en leuk met haar gepraat. Daarna zijn we verder gelopen en begon het te regenen dus de rugzakken e.d. ingepakt. Onder een afdak hebben we geluncht en toen viel het water met bakken uit de hemel. De bospaden waren heel erg nat en glibberig dus besloten we om meer over de weg te gaan lopen. Toen bleek dat Bar sur Seine nog maar tien km. was zijn Jenny en Dick mee door gelopen en hebben we via de touristeninfo een slaapplaats gezocht. Op weg daar naar toe kwamen we een Belg tegen die een privé adres had. Ik kon op hetzelfde adres slapen maar dan moest ik wel de kamer met die Belg delen. Dat heb ik maar niet gedaan,Met een groep gemixt slapen is niet erg maar alleen met een vent die je niet kent…… Dank je. We zijn toen naar een verlopen hotel gegaan en zijn wel in het centrum gaan eten. Daarna naar het hotel en slapen.
St.Rochus in Bar sur Seine kapel N.D. du Chêne
donderdag 27 april ,Bar sur Seine - Bragelogne.
Vanmorgen na het ontbijt afscheid genomen van Jenny en Dick. Ben geld en wat boodschapjes gaan halen en ben toen de route weer opgestapt. Eerst wat traptreden naar boven, naar de Tour de Horloge. De geschiedenis hiervan gaat terug tot het jaar 850. Prachtig uitzicht over het stadje. Weer een stuk van de route gelopen, weer door een bos, en in Polisot er toch maar van af geweken. Ik kon de D36 niet goed vinden en liep wat te drentelen toen iemand riep, in het Nederlands! “Zoekt u iets mevrouw?” Er blijkt in dat dorp een Nederlands echtpaar te wonen,al meer dan dertig jaar vertelde ze. We hebben een praatje gemaakt en ze vond het leuk om me te ontmoeten en te helpen. Ze heeft me het juiste weggetje gewezen en ik ben over de weg gelopen. De G.R. ging weer door een bos en langs heuvels. Later heb ik hem weer opgepikt. Er zaten een paar heel gemene klimmen in. Het is hier nog steeds Champagne, terwijl ik dacht dat het al Bourgogne was, niet dus. Ik had in Bar sur Seine al een gîte besproken en gevraagd wanneer de bibliotheek open zou zijn om te kunnen e-mailen. Dat bleek pas ’s middags om vier uur te zijn. Als je om negen uur gepakt en gezakt staat duurt dat wat te lang. Dus weer niet. In Bragelonge stond de gîte niet aangegeven. Bleek dat het dezelfde was als de gîtes de France. Het is een prachtige overnachtingsmogelijkheid. Er was een mevrouw in de tuin aan het werken en ik vroeg haar waar de gîte was. “U heeft laten bellen? Kom maar mee!” Ik kreeg de pelgrimskamer, want er kwamen nog vijf mensen en die hield ze liever bij elkaar. Ik vertelde haar dat ik wel wist wie dat waren. Tegen zes uur kwamen ze aan en we hebben gezamenlijk gegeten,ieder wel uit zijn eigen keukentje!!! Nog even wat doorgekletst en rond tien uur naar de kamer. Het was gezellig om weer met mensen aan tafel te zitten en lekker te kunnen kletsen.
vrijdag 28 april , Bragelogne - Tonnerre.
Tonnerre ( bij Auxerre ) Klik op de kaart
Vanmorgen afscheid genomen van de vijf en eerst naar de bakker om brood. Nou mooi niet, want de bakker is met vakantie en zijn zoon neemt het niet zo nauw met de bestellingen. Dan maar een croissant van gisteren, een bakje yoghurt en een sinaasappel met koffie als ontbijt. Het lopen ging lekker en onderweg nog een praatje gemaakt met een wijnboer. Tegen half één was ik in Etourvy. Daar kon ik overnachten in een foyer rural, dat is een soort feestzaal. Ik vond het nog veel te vroeg en naar Tonnerre was nog maar zestien km. Ik dacht dat moet nog wel lukken vandaag dus lekker doorgelopen naar Tonnerre. Bij de info deden ze moeilijk, tout complet!!Het is hier namelijk een grande week-endd(Franse uitspraak). Alleen het 1 sterren hotel had nog een kamer voor me.€ 40 voor diner, slapen en ontbijt. De vijf van gisteren zijn ook in het hotel evenals Lenie en Dick. Morgenvroeg ga ik eerst Tonnerre bekijken en hoop dan in Chablis een kamer te kunnen krijgen.
Het landschap verandert, de heuvels worden hoger en de dalen dieper, dat betekent dat de klimmetjes ook steeds langer en steiler worden. De huizen zijn hier ook weer anders en het vakwerk van de Champagne is nu echt voorbij.
Vanavond samen met de groep gegeten en een kamer in Chablis geregeld,voor de zekerheid.
zaterdag 29 april ,Tonnerre - Chablis.
Vanmorgen met de hele meute pelgrims ontbeten. Daarna is iedereen zijns weegs gegaan om Tonnerre te bezoeken. Na Tonnerre en het e-mailen rond twaalf uur vertrokken en heb het rustig aangedaan. Het lijkt of mijn rechtervoet oververmoeid is.
Tonnerre : Fosse Dion orchidee
Mooie wandeling met een paar knap lastige klimmetjes.
Op een gegeven moment dacht ik dat ik een varken zag. Tot dat ik er een klein gestreept biggetje bij zag!!! Wilde zwijnen. Een stuk of 7 grote en wel 25 of 30 biggetjes. Een van die grote zwijnen stond een beetje grommend te blazen. Ik ben maar doorgelopen,uiteraard na eerst een foto te hebben gemaakt.
wandelen onder Tonnerre wilde zwijnen
Tegen half vijf Chablis binnengewandeld en het hotel gevonden, de andere drie waren er al en we besloten samen te gaan eten. Vooraf natuurlijk wel een glas Chablis gedronken. Het was trouwens wel koud de gehele dag en er stond veel wind.
Mijn bedje is straks in elk geval lekker warm.
zondag 30 april ,Chablis - Auxerre.
Vanmorgen eerst brood gekocht. Het was markt en het was bitter koud, het had gevroren. De weg was duidelijk en goed te bewandelen. Na een poosje kwam ik Jan Muis tegen met drie anderen. Even gebabbeld en weer verdergegaan. Onderweg hebben we elkaar over en weer een paar keer ingehaald tijdens de rusten. Na een hele poos werd de weg onduidelijk Gelukkig zag ik in de verte Jan en zijn groepje gaan en ben met ze meegelopen. Nog steeds vanwege het grandddde week-endddd zijn alle kamers bezet. Of gesloten omdat het zondag is. Uiteindelijk zijn we in Auxerre in het IBIS hotel aangeland, daar hadden ze nog kamers.
Dat is hier echt ellendig. De ene helft van Frankrijk is op reis of onderweg en neemt alle kamers van gîtes tot hotels in beslag en de andere helft van Frankrijk werkt zich rot om ze van eten te voorzien en kamers op te ruimen,dus moet je iets zoeken waar je kunt eten. Nou ja , dan maar de stad in.
klokkentoren van Auxerre oesters op `t menu chablis
Dat viel nog niet mee in een grote stad als Auxerre want de meeste restaurants zijn op zondag gesloten. Naar “boven” gelopen, de binnenstad in en daar een brasserie gevonden waar het goed toeven was. En als je een ½ wijn besteld dan krijg je gewoon Chablis!!!Mijn menu zag er echter niet uit. Oesters,zuurkool en chocolade mousse. Combinatione terribiléé!!! Auxerre is een schitterende oude stad met heel veel nauwe straatjes en oude huizen,met ook nog veel vakwerk. Alle stadjes waar ik tot nu toe ben geweest zijn erg compact,ze passen in een vallei en zijn niet veel groter dan Waalwijk. Alleen Reims en Auxerre zijn echt groter. Afijn,morgen nog en overmorgen en dan aankomen in Vézelay! Hoera. Dan zit één derde deel erop.
kathedraal van Auxerre
maandag 1 mei ,(dag van de arbeid!!) Auxerre - Bessy sur Cure.
Na het ontbijt om half negen vertrokken en na tien minuten de route weer opgepikt op een oude spoorweg. Het was goed uitkijken want er waren twee G.R. routes en dat was wat verwarrend. Een uurtje later liep ik Vaux binnen na van een hele steile helling afgekomen te zijn. Na Vaux liep ik langs een watertje over een fietspad en heb zo vijf km. af kunnen snijden van de route. Mijn voet speelt ook weer op,al heb ik er minder last van bij het klimmen en dalen dan wanneer ik vlak loop. Onderweg was in alle plaatsjes een “brocante”(rommelmarkt) en iedereen liep met lelietjes van dalen, dat is de bloem die bij 1 mei hoort. In Cravant ben ik weer op de route gegaan en heb heerlijk rustig gewandeld vanwege mijn voet. In Bessy aan gekomen de gîte gezocht en aangebeld. De madam vertelde dat er meer mensen kwamen en dat ik de slaapkamer moest delen. Ze bracht me gel voor mijn voet en die mag ik houden. Toen ik na de douche zat uit te rusten kwamen er zes Fransen binnen,vijf dames en een heer. Na even wat gekrakeel over wat ze zouden eten en de verkeerde zaken die ze hadden ingekocht werden er linzen met worst, spek,wortel en uien gekookt en mocht ik met hun pot mee eten. Eén van de dames was jarig op 1 mei en werd vijftig en had een fles champagne. Ik ook een glaasje. Er waren pinda’s , radijsjes en toen de linzen, en intussen maar praten,praten, praten, met mij over Nederland etc. Na de linzen kwam de kaas en chocolade en een geel zoet brood. Het was heel leuk en ze hebben me gevraagd of ik morgen met ze mee wil lopen richting Vézelay en dan meteen een bed te vragen in het klooster.
In de gîte stond voor iedereen een lelietje van dalen in een vaasje, geschonken door de gemeente. Dus ook voor mij. Die gaat morgen aan de rugzak. Wel leuk om op deze manier allerlei gewoonten van een land te leren kennen. Mijn Fransen zijn allemaal zussen van elkaar met een broer en zijn vriendin. Morgen kijken we wel hoe het gaat op weg naar Vézelay. Deze gîte is prachtig en er liggen zelfs lakens op de bedden!!Dat is echt ongehoord, je moet meestal in een soort vlooienbunker slapen in je eigen slaapzak .
"mijn Fransen " grotwoningen bij Vézelay
dinsdag 2 mei ,Bessy sur Cure - Vézelay.
gezicht op Vézelay
Vanmorgen wakker geworden van de kou. Colette had beide ramen open gezet en dat werd toch wel wat veel van het goede. Om zeven uur opgestaan en gezamenlijk ontbeten. Om goed acht uur vertrokken. Het leuke van de groep was dat iedereen zijn eigen tempo liep en niet compact bij elkaar bleef. We zijn op de route gebleven en dat was klimmen. We hadden een prachtig uitzicht op préhistorische grotten en hebben een klein museumpje bezocht over de préhistorie van de grotten en de streek. Ergens in een bos geluncht en weer verder getrokken. Onderweg mensen getroffen die water uitdeelden aan pelgrims. Prinsheerlijk even op stoeltjes gezeten. Joël en ik hebben ook wat in een soort van plakboek geschreven. De mevrouw nam ons me naar een plaats vanwaar je de kathedraal van Vézelay kon zien. Dat was heel indrukwekkend en ook emotioneel. Nog anderhalf uur lopen. Een derde deel van mijn tocht zit er op. Bijna een groot doel bereikt!!! Het laatste stuk lopen was erg zwaar en steil,het bleef maar stijgen en het leek of er geen eind aan kwam. En dan ineens sta je op het kerkplein voor de kathedraal. Ik heb eerst in het dorp een fles wijn gekocht voor “mijn Fransen” want ik mag vanavond weer mee eten. Daarna naar Marie-Madeleine, de refugio van de Franciscanessen en me aangemeld.
Ik slaap op de slaapzaal met drie Nederlanders die ik al ken, een Fransman en een Duitser. Alles is hier erg oud en de muren zijn heel dik.
bedden van Ida`s eerste refugio in Vézelay
Na de douche naar de kathedraal gewandeld. Prachtig! Er was net een mis aan de gang en er werd heel mooi gezongen. Ik heb dus binnen maar geen foto’s gemaakt.
Van hierboven heb je en zeer weids uitzicht over de omgeving van Vézelay omdat dat heel hoog ligt. Je kijkt naar alle kanten over heuvels uit. Het dorp is ook heel mooi, al is het wel een beetje toeristisch, met heel veel galerieën en restaurantjes.
‘s Avonds is er niets te doen,alleen een heel mooi verlichte kathedraal.
Marie -Madeleine : kerk van Vézelay
woensdag 3 mei ,nog steeds Vézelay.
Rustdag, ik heb de was gedaan en die hangt nu te drogen en daarna het één en ander opgeruimd. Ik ga boodschapjes doen en de winkeltjes zijn allemaal beneden in het dorp evenals het bureau du tourisme. Foto’s gemaakt en genoten van mijn rustdag en het zonnetje. Ik hoop dat deze rustdag ook goed is voor mijn voet want die is nog wat dik.
Het is nu woensdagavond en samen met Bert , Kees en Greetje naar de vespers en de H. mis geweest. Dus om zes uur naar de kerk, de Marie-Madeleine. De paters en de nonnen van Jeruzalem zaten,geheel bedekt in het wit,geknield op het altaar. Zij zongen de vespers, heel mooi, want de basiliek heeft een geweldige akoestiek. Daarna volgde de mis. Bij de offerande kwam er een zuster naar me toe en vroeg of ik mee wilde helpen samen met Bert. We kregen samen de hostie en de wijn te dragen en met een pater met het wierookvat en een zuster met een kaars liepen we in optocht naar het altaar waar wijn en hostie werden aangenomen door de pater die de mis deed. Van te voren waren alle nonnen en paters al de kerk ingekomen om iedereen de vrede van God te geven door alle aanwezigen en elkaar met twee handen aan te raken!!Bij het ter communie gaan kregen wij ook allemaal een slokje wijn te drinken. Het geheel heeft bijna twee uur geduurd. Hier heb ik ook mijn eerste belofte ingelost door voor die mevrouw uit Couvin (Van die eerste zwarte pastoor) een kaarsje op te steken.
Na de mis hebben we wat warms aan gedaan en lekker buiten gegeten.
Op de slaapzaal lagen al vijf mannen te ronken dus moesten we zachtjes doen.
Vervolg zie :