Verslag Hans
Er gebeuren tegenwoordig geen wonderen meer. Een algemene opmerking van mensen die de
bijbel aardig kennen. Toch is niets minder waar. Ik denk, dat je er alleen voor open moet
staan. We waren ongeveer tien km voor de Belgische grens, toen het eerste ( Jacobs)
wonder gebeurde. "Hans", riep Hermien,"Kijk nou eens wat daar op de grond
ligt!" Tussen de struiken lag een gloednieuwe rol tape. We keken even naar boven.
Worden we nou geleid of hoe zit dat. De volgende dag, voor een brug, liep mijn
ketting er voor de eerste keer af. Gelukkig kreeg ik hem er weer om, maar natuurlijk had
ik vieze fikken. Een voorbijganger zag het aan en zei: "Geeft niks meneer, water in
de rivier genoeg om je poten te wassen." Al brommende volgden wij onze weg. We
reden om de brug heen, ik voorop, en toen reed ik bijna tegen een auto aan met de
beginletters: GOD. Alsof Hij daarboven wilde zeggen:"Hans, maak je toch niet zo druk
over zo iets onbelangrijks. Je zult wel andere dingen op je weg tegen komen"
Nou, dat gebrom heb ik gedurende de reis wel afgeleerd.
In Nijlen, vlak bij Lier logeerden we die nacht voor de eerste keer in een
jeugdherberg. We moesten erg lang wachten op de beheerder, want die was er met zijn
motor vandoor. Later bleek, dat ook hij, maar dan met zijn motor naar Santiago was
geweest. De hele jeugdherberg hing vol van foto's, waarop hij met zijn motor te zien was.
Uiteindelijk sliepen wij met z'n tweeën op een kamer met tien bedden. Kosten: 34 euro.
Later zouden wij voor die prijs een prachtige hotelkamer hebben.
De volgende dag...