Homepage
Geschiedenis van de S-2 Tracker
De gebouwde typen
Wie vlogen met de Tracker?
De squadrons en hun emblemen
Fotogallerij
Meer Trackers op het web
Alle Trackers die gebouwd xijn
Herinneringen aan de Tracker
E-mail me!
Tracker goodies
Website en Tracker nieuws
Op zoek naar?
Geschiedenis van de Tracker


Begin vijftiger jaren begon de ontwikkeling van een ASW-vliegtuig dat zelfstandig zou kunnen opereren als "Hunter - Killer". De ASW-capaciteiten zouden vergroot moeten worden en er zou genoeg ruimte over moeten blijven voor het meenemen van voldoende bewapening om een opgespoorde vijandelijke onderzeeboot mee te kunnen vernietigen. De studies resulteerden in Model 89 dat ontwikkeld zou worden door Grumman. Op 4 december 1952 maakte het eerste prototype een testvlucht.
Het werd een tweemotorig vliegtuig met hoog geplaatste vleugels. In de romp bevond zich een bommenruim, terwijl onder de vleugels ophangpunten voorzien konden worden van ongeleide raketten. De testvluchten waren succesvol , zodat een tweede prototype gebouwd mocht worden. De goede eigenschappen van het vliegtuig zorgden voor een order van 15 exemplaren. In de beginperiode werd de S-2F-1 "Sentinel" genoemd, maar doordat de Stinson L-5 deze naam al droeg, besloot de US Navy de S-2F-1 aan te duiden als "Tracker". De crews gaven het vliegtuig al gauw een eigen naam: STOOF (S-Two-F). De komst van de Tracker betekende het einde van de hunter/killer teams voor ASW-missies. In totaal zijn er meer dan 1400 Trackers gebouwd.

Nadat men bij de US Navy had ondervonden dat de Tracker uitermate geschikt was voor zijn taak, startte de export naar bevriende krijgsmachten onder het MDAP (Mutual Defense Aid Program). In totaal hebben 15 landen gebruik gemaakt van de Tracker of doen dit nog steeds. In slechts enkele landen is de Grumman Tracker nog in actieve dienst. De meeste andere gebruikers heeft gekozen voor vervangen door de P-3 Orion.
De Tracker is een toestel dat gebruikt werd voor een groot aantal taken, zoals onderzeebootbestrijding, fotoverkenning, doelslepen, Carrier Onboard Delivery (COD) en natuurlijk training. Tegenwoordig is het grootste gedeelte van de nog vliegwaardige Trackers in gebruik als blusvliegtuig in Canada, de Verenigde Staten en Frankrijk.

Detailopname van de linkerzijde van de cockpit. Foto: Ian Abbott.