|
| |
CD 3: Are you still here?
De tweede CD is uitgebracht in 2001. Het openingsnummer "It's over"
kreeg airplay op Radio 3FM en bezorgde de band een plaats in de Jaarfinale van
het radioprogramma Buzz Popslag. Ook werd "It's over" uitgebracht op
de CD Demontage no. 4 van het tijdschrift over Nederlandse popmuziek FRET.
|
Tracks:
- It's over
- Man in the Middle
- Round to the exit
- Heal
- Running Man
- Crazy love
- Richie's blues
- What usually happens
- Come on baby
- Save a little time
- Someone
- Lonely town
- Nothing like you here
|
Downloads
| It's over |
 |
Recensies
| In 1999 viel de demo van The Method op door een
professioneel geluid. De op Amerikaanse powerpop geënte cd werd toen
volgespeeld door Martijn Stienstra (zang/toetsen). Dit talent verzamelde
vorig jaar muzikanten om zich heen. Wat begon als akoestisch trio is
uitgegroeid tot een semi-akoestisch viertal met de naam 18 RABBIT (m.stienstra@wxs.nl).
Op Are You Still Here? staan vier ingehouden rockliedjes die direct lijken
geïmporteerd uit de Verenigde Staten. De zwoele ballad Someone wordt
aangevuld met zang van bassiste Paula Spits die samen met Emilie Cleuver
de ritmesectie vormt. De arrangementen zijn netjes afgemeten, piano en het
merendeels akoestische gitaarwerk van Hans van der Velden sluiten goed op
elkaar aan.
Uit: Fret, Demontage, www.popinstituut.nl
- augustus
2001 |
| De meeste jonge bands houden zich over het algemeen bezig met hippe
stromingen als punk en nu-metal. Zoniet het viertal van 18 (spreek uit
eighteen) Rabbit, waarbij de balans M/V mooi in evenwicht is. De band
maakt degelijke Amerikaans getinte AOR-pop met akoestisch randje die meer
zal aanspreken bij de 30-plussers onder ons. In eerste instantie deed het
mij denken aan Hall & Oates en – door het kolengruisrandje van
zanger Martijn Stienstra- Bryan Adams. De composities zitten goed in
elkaar en de uitvoering is – met uitzondering van de rammel in het
nummer ‘Nothing like you here’ – heel goed te pruimen. De opname en
productie is verzorgd, zoals het hoort bij dit soort muziek, maar had wat
mij betreft iets pittiger gemogen. Als 18 Rabbit de kleine foutjes weet
glad te strijken en met wat meer bravoure musiceert, kan de band het best
wel eens ver gaan schoppen. Hard blijven werken, dan komt het vanzelf.
Uit:
Stork on Stage, Haags Popmagazine, 5e jaargang nummer 3 – mei/juni
2001
|
| De kracht zit niet zozeer in het vernieuwende als wel in de
herkenbaarheid. Dat is eigenlijk de eerste associatie die de demoversie
Are You Still Here van 18 Rabbit bij je oproept. En wat valt er dan te
herkennen? Bryan Adams, Hall & Oastes, Al Sterwart, Toto, Ry Cooder,
J. Geils Band, Gerry Rafferty, maar ook een Bo Diddley-ritme en
gitaarduels waarmee Thin Lizzy en Queen bekeend zijn geworden. En niet te
vergeten dat het geheel in een zeer smaakvol en volledig in de lijn van de
muziek passend productiejasje is gestoken. In de hedendaagse popmuziek
worden de traditionals uit de afgelopen halve eeuw regelmatig hergebruikt
met financieel gewin als voornaamste doel. Is het niet met samples van
songflarden, dan is het wel met de talloze verzamel-CD’s. Het komt
echter zelden voor dat een band de oude muzikale waarden opnieuw weet te
gebruiken zonder ongegeneerd te kopiëren. 18 Rabbit verdient alleen al
daarom een compliment.
- Krijgt dit soort bands wel een eerlijke kans?
+ Het geheel is thuis opgenomen, de productie is desondanks volledig in
harmonie met de muziek.
Uit:
Live XS, Editie Midden Nederland, jaargang 4, nummer 6 – juni 2001
|
| In de
jaarfinale van Popslag, het radio 3 programma Buzz, spraken vier juryleden
hun mening uit over het nummer It's Over.
Fons Hofmans,
programmeur van Atlantis in Alkmaar:
Dat is duidelijk een kant-en-klaar popliedje dat
nergens dingen doet die je even rechtop doet zitten in je stoel maar wat
het wel doet is meteen een glimlach op je gezicht toveren en dat is lekker
natuurlijk. Semi-akoestische powerpop om lekker weg te luisteren op een
mooie lentedag.
Jan van der Plas,
muziekjournalist (Aloha) en Rockacademie Tilburg:
Lekker pretentieloze pop,
vriendelijk, degelijk gespeeld, ligt gewoon heel makkelijk in het gehoor.
Maar toen het liedje afgelopen was probeerde ik me even te herinneren van
wat ik nou gehoord had en er bleef eigenlijk niets hangen. Dit zijn toch beetje
accountants met een gitaar om.
Helmut Boeijen,
muziekjournalist Oor, Loladamusica:
Op zich zelf vind ik dat best een
mooi liedje maar is wel heel conventioneel, er zit best een mooie melodie
in, maar het heeft zo weinig karakter en zo weinig ballen. Op één of
andere manier denk ik dat dit liedje door elke vakbekwame muzikant en
songschrijver geschreven had kunnen zijn.
Jacco de Greeuw,
zanger Johan:
Ja,
naar mijn smaak iets te veilig en te glad maar het liedje zit wel heel erg
goed in elkaar en een goede zanger ook enne ja volgens mij doet dat
het wel goed op de radio dit soort muziek.
|
|
