Cultuur
filosofische
opmerkingen
Jan Vis, creatief filosoof
overeenkomsten koran en bijbel, Haat zaaien, Islam, vrije
meningsuiting, beledigen, haat zaaien, geloof, religies, godsdienst, Islam, overeenkomsten
koran en bijbel, vrijheid van meningsuiting, beledigen, haat zaaien,
godsdienst, religies, geloof, Islam, vrije meningsuiting, Islamitische
geldingsdrang, Islam, vrije meningsuiting, vrijheid van meningsuiting,
beledigen, haat zaaien, Islam, vrijheid van meningsuiting, Islam, beledigen,
vrije meningsuiting, Islam, beledigen, vrijheid van meningsuiting, Islam,
haatzaaien, vrije meningsuiting, Islamitische geldingsdrang,
religies,filosofische kwalificaties, cultuurfilosofische werkelijkheid, verveling,
verstrooiing, psychologische kenmerken,
kloof, samenhang, lijdensweg, volwassen individu, evangelische denken, verlies
aan houvast, cultuurfilosofische
opmerkingen, islam als godsdienst, kom tot God of Allah en je leven krijgt weer
inhoud, maatschappelijke machtsstelsel van het Christendom, overeenkomsten
koran en bijbel, cultuuronwikkeling van de mensheid, Christelijke godsdienst,
fundamentalistische moslims, Islam als cultuurverschijnsel, het opvullen van de
leegte van de verveling, overeenkomsten koran en bijbel,
Zie
ňňk deze artikelen: Islam’s succes; De wisselwerking tussen enerzijds de
Westerse Wereld en anderzijds de Wereld v/d Islam ; Verveling-Verstrooiing
en Houvast; (mei 20O8)
Over de ISLAM, Vrije meningsuiting, BELEDIGEN-Je Vrijheid
koesteren,-BOERKA’S
(08-2010) Overeenkomsten KORAN en BIJBEL..? (okt. 2010)-Jan Vis
De
Islam rukt op… 30
november 2011 CULTUUR
versus BESCHAVING-zie afl.61
Voor welke
VRIJHEID kiest u..?
ČN voorts
Naar andere artikelen: Het toenemend belang van het
Atheďsme ; Geen God wat dan ; Godsdienst en Geloof ; Evolutie of Creatie
; De fundamentele intolerantie
van de Godsdienst ; God bestaat niet
; Bedreiging van het
vrijdenken en het atheďsme ; De verdedigers van de Godsdienst ; Waarom is de Islam als godsdienst tegen de Westerse Wereld..? zie no. 27.
; Toch nog een Theocratie- zie afl. 18 ;
Ongewenst atheďsme- zie afl. 32 ; Een grens te ver
(Israël) ; Verbieden van de godsdienst..?-zie afl. 21
; Discrimineert / onderdrukt de Westerse Cultuur..?
zie aflevering 60 / 61 ; Kunnen moslims zich invoegen
in de Moderne cultuur..? – aflevering no. 37 ; De herrijzenis van de Halve
Maan ; Het staat in de Koran- zie
aflevering 36 ; De koran ; De heilige wet-De Sjari’a ; Burqa, volg bladwijzer
; Is
er dan toch een GOD..? Hoe zit dat..? Briewisseling- Geweld- Godsdienst- Geloof ;
Vrijheid
van Godsdienst ; Kan alles maar..!-zie bladwijzers ; de
kunst; het schone verschijnsel ; Samenleving,
Maatschappij en Gezin ; Filosofie van de kunst ; Hoe zit het nou
met god ; Het Nihilisme ; Vernietiging van de macht ; Uilenspiegel en de macht ; Ongehoorzaamheid
; Een alternatief bestuur ; Artikelen
betreffende o.a. Moslims / ISLAM ; Proces v/d Eeuw tegen alle ingezetenen van
Nederland.!.? ; De
grondslagen van Jodendom - Christendom en Islam-zie bladw. ; Niet
zeuren, god bestaat niet – zie inhoudsopgave nr. 13( godsdiensten een
cultuur..? ) ; Wij dulden geen tegenspraak – zie INHOUDSOPGAVE – zie
nr. 10 ; Seksueel misbruik –
Hoe zit dat..? – zie bladw. ; Leidt de
toename van de kennis tot een beter weten..? – zie bladw. ; JESAJA –
zie A..!
, B
, C , D
, E
, - zoekterm “ Jesaja “ ; Op de vlucht voor je eigen denken ; Nihilisme en Anarchisme als
basis van het Atheďsme ; Islamitische geldingsdrang – zie afl. 27 ; Polariseren leidt naar een hoger plan(stuwt op) v/d
DEMOCRATIE – zie afl. 24 en 25 ; Godsdienst
en Geloof – Hoe zit dat..? ; Het
geheel is meer dan de som der delen Sociale
Bewogenheid – zie bladw. ; De
Rechtsstaat – zie bladwijzers ; Is de Islam een cultuur..? čn het Jodendom en Christendom..? Hoe zit
dat..?-afl.64/65 ; Religies bevestigen
het Geestelijke Karakter v/d mens..! – zie bladw. ; Onvolwassen
Mensheid-zie nr. 50..! ; De begrippen Godsdienst en Geloof – Hoe zit dat..?
; Depressies -Hoe zit dat..?-zie bladw. ; Islamitische geldingsdrang – zie afl. 27 ; Kunnen moslims zich invoegen in de Moderne cultuur..? – afl. nr.37 ; De
grondslag van een godsdienst, -
Godsdienst als misbruikt geloof ; De
filosofie van de geschiedenis ; Kan macht zich ten goede keren ;
De wisselwerking tussen enerzijds
de Westerse Wereld, zoals die zich
sinds de Verlichting ontwikkeld heeft en anderzijds de Wereld v/d ISLAM.(
Mei 2008)
Zie bladwijzers: Houvast1 ; Houvast2 ; Jesaja ;
Waarde Vrijmetselaars,
Het is
vanavond mijn bedoeling een paar cultuurfilosofische opmerkingen te maken over de
wisselwerking tussen enerzijds de westerse wereld, zoals die zich sinds de
Verlichting ontwikkeld heeft en anderzijds de wereld van de Islam. Daarbij wil
ik tegelijkertijd duidelijk maken waarom
de Islam als godsdienst op het ogenblik zo'n succes heeft en zo verbazend snel
groeit. Maar eerst wil ik er met nadruk op wijzen dat het mij gaat om datgene
dat je cultuurfilosofisch aan een en ander kunt bedenken. Wat zich in de
praktijk van vandaag afspeelt is een zaak van nu levende mensen, rijkelijk
voorzien van incidentele tunnelvisies en een heel complex van tijd- en
plaatsgebonden taboes en vooroordelen. Dat wil dus zeggen dat ik het heb over
filosofische kwalificaties en niet over het praktische gedoe van groepen en
personen en zeker niet over het tegenwoordige agressieve geharrewar. Mij dunkt
dat het thans geen overbodige luxe is om speciaal eens even stil te staan bij
die cultuurfilosofische werkelijkheid.
Hoe
vreemd het ook moge lijken, de bedoelde wisselwerking tussen de moderniteit en
de Islam treedt vooral op de voorgrond bij een aantal moderne verschijnselen in
de westerse wereld. Het lijkt alsof die niets met elkaar te maken hebben, maar
dat is helaas gezichtsbedrog. Dat is in niet geringe mate het gevolg van de
uitermate slordige manier waarop er tegenwoordig gedacht wordt, niet alleen
door de zogenaamde 'gewone man' als wel door diegenen die pretenderen tot de
intellectuele élite te behoren: de politici en de mensen van de media,
en helaas ook veel academici en zogenaamde geestelijken...
Bedoelde
merkwaardige verschijnselen vallen vooral op, als je, gelijk de oude Griekse
goden, probeert vanaf de Olympus neer te kijken op het gescharrel van de
mensen.
Je ziet
dan dat de moderne mensen, zoals die voornamelijk geconcentreerd zijn in de
Atlantische wereld, op een dramatische manier ten prooi zijn gevallen aan verveling.
Bij wijze van variant op het beroemde boek van Max Dendermonde, verschenen al
in 1954, kun je zeggen dat de moderne wereld niet zozeer aan vlijt ten onder
gaat als aan verveling. In de poging daarvan verlost te worden rent men
vertwijfeld rond op zoek naar verstrooiing. Zo moet alles tegenwoordig 'leuk'
zijn en aan leven en werk zo weinig mogelijk eisen stellen. Verstrooiing meent
men bijvoorbeeld in de sport te vinden. Het is in alle opzichten een rage
geworden, een fanatieke alles overheersende ideologie. De sport is daarmee
onvermijdelijk verloederd tot een keiharde, op gemakkelijke winsten gerichte
onderneming, die de ongebreidelde behoefte aan verstrooiing bevredigen moet.
Een behoefte die alle psychologische kenmerken vertoont van een compensatie
mechanisme....
Het is
niet alleen de sport waarmee men de verveling tracht te verdrijven. Ook
de enorme omvang die het quasi artistieke amusementswezen heeft aangenomen
wijst op hetzelfde fenomeen. De ene cabarettier na de andere acht zich geroepen
om 'stand-up' het lachgrage publiek te vermaken, doorgaans met zouteloze en
spanningloze praatjes die ADHD gedrag, schuttingtaal en pornografische
zinspelingen van node hebben om het publiek te bevredigen. De ene musical na de
andere wordt uitgevoerd door artiesten die menen dat een opleiding aan de
toneelschool of de kleinkunst-academie voldoende is om zichzelf als zanger of
zangeres te kunnen etaleren.
En dan
is er ook nog, niet te vergeten, de onstilbare honger naar vacanties, die in
feite nergens anders meer toe dienen dan de leegte op te vullen met
ogenschijnlijk spannende, maar doorgaans voorgekookte, avonturen in een zo ver
mogelijk buitenland. Naadloos passend bij die verveling, gaat het
allang niet meer om het kennismaken met verre en vreemde landschappen, zeden en
gewoonten, maar om hapklaar aangeboden consumptie artikelen.
Bij die
zojuist beschreven verschijnselen gaat het in essentie nergens meer over. Nou ja,
wel over tijdverdrijf. En tijdverdrijf is hetzelfde als het opvullen van de
leegte van de verveling.
Waarom, zo zult u zich wellicht afvragen, stilgestaan bij
die verveling.
Wel, het
is het eerste en voorlopig alles overheersende gevolg van het in de westerse
Moderne Cultuur doorzetten van het analytische denken met als
gevolg daarvan het uiteenvallen van het geheel van de mensheid in van elkaar
gescheiden individuën. En dat nu is echt iets geheel nieuws in de cultuur
geschiedenis. Natuurlijk zijn er altijd al wel individuele mensen geweest en
zelfs hebben zo nu en dan 'individualisten' van zich doen spreken. Maar 'de
mens als individu' - want daarover gaat het - is nog maar betrekkelijk kort
geleden, namelijk sinds de Antieke en Romeinse tijd, aan zijn ontwikkeling
begonnen.
Dat
begin is, hoewel onvermijdelijk, niet zo erg aangenaam, want het wordt
gekenmerkt door het benadrukken van het concrete bestaan van elk afzonderlijk
mens. Ieder mens krijgt als het ware een eigen naam en een eigen gezicht. Dat
bedoel ik niet speciaal in modern maatschappelijke zin, met een sofi-nummer en
zo, maar in culturele zin: het ontdekken van de afzonderlijke mens is een zaak
van een, aanvankelijk nauwelijks merkbaar, besef in de diepte van het
collectieve zelfbewustzijn.
Het
waren de Romeinen die ondanks de aanvankelijke vaagheid van dat besef
geleidelijk tot het formuleren en activeren van een uniek rechtssysteem kwamen.
Dat kennen en onderwijzen wij nu nog als 'Romeins Recht'. In
cultuur-filosofische zin werden de mensen voordien uitsluitend gezien als
ingebed in - niet onderworpen aan - een alles omvattend kosmisch geheel.
Daarbinnen kan echter niet van 'recht' gesproken kan worden, omdat er geen
wezenlijk onderscheid tussen de ene en de andere persoon geldt. Maar zo'n
onderscheid is essentieel voor het begrip 'recht'. Feitelijk bestond er alleen
maar een 'wet' en die dichtte men als vanzelfsprekend een goddelijke oorsprong
toe. De beroemde 'stenen tafelen' werden door Jahwe rechtstreeks aan Moses
gegeven. En de handhavers van die wetten waren uiteraard ook goddelijk. Maar
met de Romeinse cultuur kwam de tegenstelling daarvan voor de dag, namelijk de
zelfstandige en vrije mens. Met recht kun je zeggen dat wij nu in principe van
doen hebben met 'de mens als individu', uiterst primitief natuurlijk, maar
toch...
Daar
begint de ontwikkeling van de Westerse cultuur,
een ontwikkeling die vandaag de dag nog lang niet aan zijn einde gekomen is.
Dat betekent onder meer dat het onderscheid tussen de ene en de andere mens nog
steeds het dominante cultuurbesef is. Dat besef berust op de voor de hand
liggende waarheid dat de één volstrekt de ŕnder niet is. Filosofisch
geformuleerd wil dat zeggen dat in de grond van de zaak voor de ene mens de
andere mens ontkčnd is. Die ontkenning op zichzelf wordt steeds meer
bepalend voor de Westerse cultuur. Gelukkig bedenken de mensen puur uit
zelfbehoud een op rechtsprincipes gegrond, zogenaamd 'democratisch'
staatsbestel, met almaar meer regels. Uiteraard ziet men wel in dat een
mensheid van alleen maar vijanden onmogelijk kan leven en overleven. Maar
intussen is het toch op het ogenblik behoorlijk pijnlijk aan het worden:
ondanks alle reglementen begint er tussen de mensen, hun instellingen en
ondernemingen een steeds grotere kloof te gapen.
Daardoor
gaan de mensen hun houvast
verliezen. Het zicht op de samenhang en de verbanden tussen
mensen en dingen gaat steeds meer verloren om plaats te maken voor kille,
zogenaamd redelijke, afspraken en contracten, die niets te maken hebben met
sympathie en wederzijds vertrouwen.
In de 18e eeuw sprak Jean Jacques Rousseau al van een 'Sociaal Contract' als
noodzakelijk bindmiddel voor de samenleving. Het verlies aan houvast en de
daarmee samengaande kilte zijn de diepere oorzaak van de behoefte aan verstrooiing waarover ik
daarstraks sprak. Duidelijk zal zijn dat ook de machteloosheid van politici en de wankelmoedigheid van onze moderne denkers dáár vandaan komen. Zo
durft men bijvoorbeeld de eigen inzichten en standpunten, hoe op zichzelf ook
redelijk gefundeerd, nauwelijks nog te vertrouwen en te laten gelden. Men laat
zich gemakkelijk overschreeuwen door allerlei brutale fanatici die valselijk
pretenderen inhoud en houvast te kunnen bieden, als regel in de vorm van een
onverbiddelijke, autoritaire godsdienst. Je ziet dan ook dat de Christenen zich
weer meer roeren en vooral dat de Islam kans ziet vele verdoolden aan zich te
onderwerpen. Steeds luider en brutaler klinkt de roep: "Kom tot God of
Allah en je leven krijgt weer inhoud..".
Echter,
hoe onaangenaam en dom een en ander ook is, toch moet de mensheid door die
ellende heen. Een mens kan nu eenmaal niet bij zijn essentie, zijn eigen wezen,
terechtkomen zonder zich in principe los van ŕl het andere te leren kennen, te
leren vormen en vervolgens te laten gelden. Als men zoekt naar die eigen
menselijke essentie moeten noodzakelijkerwijs alle vormen van afhankelijkheid
en ondergeschiktheid aan externe machten opgeheven worden. En van toepasing is
inderdaad de kreet: "Werkt Uzčlf zaligheid" zoals de
Evangelische zieners destijds al riepen. Ik denk zo dat u, vrijmetselaren, hier
wel een enigszins bekend geluid zult horen.
Zie bladwijzers: Houvast1 ; Houvast2
;
Maar we zijn nog niet klaar met
de gedachtengang...
Dat
loskomen namelijk van het een en het ander, van de ene mens en de andere, is
nog slechts het begin van de weg. Ik zou zelfs willen zeggen: het begin van de
'lijdensweg' van de mensheid naar
volwassenheid. Uiteindelijk zal al het getob er noodzakelijkerwijs toe leiden
dat de čne
werkelijk volwassen individu tot de ontdekking zal komen dat voor de ŕndere individu precies en
onvoorwaardelijk hetzelfde geldt. Dan heeft de fundamentele ňntkenning van de ander zich tot
een absolute črkenning omgezet. Als 'ik' werkelijk een volwassen
individu ben, weet en erken ik dat 'jij' dat zonder mankeren ook bent. En
daarmee is de eerder genoemde kloof niet langer opgevuld met autoritaire onzin,
maar hij is daarentegen overbrugd. Daarmee is de aloude droom van vele
vredelievende mensen bewaarheid geworden, zij het op een geheel ŕndere manier dan zij altijd
gedacht hebben. Maar het duurt nog wel even voor het zover is.!
In de
Oudheid, voordat in Rome het individu erkenning vond bestond de individuele
mens natuurlijk ook, maar cultureel gezien was dat niet het geval. Hij bestond
zoals gezegd uitsluitend binnen de contekst van het alles omspannende geheel.
Maar dan komt na verloop van lange tijd de individuele mens te voorschijn die
overging tot de volgende fase, namelijk de Christelijke waarin de mens zich van
dat geheel los ging maken. Hij beseft het niet langer als een hem omvattende
werkelijkheid, maar hij plaatst nu die werkelijkheid buiten en boven zichzelf
als een hoog verheven godsrijk dat door een machtige vaderlijke god geregeerd
wordt. En daar krijgen we te doen met het door en door maatschappelijke
machtsstelsel van het Christendom. Dat vond als zodanig zijn formele erkenning
in het Romeinse Rijk van Constantijn de Grote die zodoende omstreeks 313 de
feitelijke stichter van de Roomse Kerk werd. Zo werd die Roomse Kerk de
voortzetting van het Romeinse rijk, zij het op een nieuwe manier. En de paus is
natuurlijk de Romeinse keizer, de heilige Cesar, in een nieuwe waardigheid en
functie.
Vanwege
zijn relevantie met de huidige, alleszins verontrustende, verschijnselen in de
wereld is nu het moment gekomen om op een
belangrijke parallel beweging te wijzen, en wel die van de Islam. Ik vind
het werkelijk verbazingwekkend dat ik tot op heden nog nooit een
Islam-deskundige ben tegengekomen die oog had voor en inzicht in de
achterliggende culturen van zowel het Westen als van de Islam. Toch is dat
inzicht betrekkelijk gemakkelijk te verwerven, mits men de Islam niet als een
op zichzelf staand verschijnsel beschouwt, maar daarentegen als een van de
aspecten van de algehele cultuurontwikkeling van de mensheid. Dat betekent dat
de rol die de Islam speelt gezien moet worden in wisselwerking met het Westen
en als zodanig alles te maken heeft met het ontwaken van het individu.
Maar, er is iets bijzonders: anders dan bij
Hindoeďsme, Boeddhisme, Jodendom of Christendom het geval is, gaat de
geschiedenis van de Islam niet terug
tot in het grijze verleden van de Oertijd, toen allerlei vormen van intuďtieve voorstellingen er nog van
getuigden dat de toenmalige mensen zich nog vaag bewust waren van hun eigen
essentie. De Islam is niet in die oervoorstellingen geworteld. Het is niet meer
en niet minder dan een bewust bedenksel en wel een van de allervroegste
voorbeelden daarvan. Een bedenksel van Mohammed, een soort van epileptische
mooiprater, een profeet die niets moest hebben van die nieuwe 'mens als
individu'. In een visioen zou hem gezegd zijn dat hij een staat van God moest
stichten, een theocratie. Een stelsel waarvoor uit de aard der zaak de
volledige onderwerping van het individu vereist was. Er mocht zelfs geen
'meester-slaaf' relatie tussen de mens en God zijn, zoals in het christendom.
Neen 'de mens als individu' moest geheel en al vernietigd worden. Alleen en
uitsluitend een maatschappij van onderworpenen had recht van bestaan.
Het
heilige geschrift, de Koran, is daar in alle opzichten op gericht en het is dan
ook in wezen een verzameling voorschriften en wetten die dienen tot het
vestigen en handhaven van Allah's theocratie. Het mag dan ook geen wonder heten
dat de teksten in de Koran nauwelijks enige warmte of wijsheid uitstralen.
Alles is hard, streng en onverbiddelijk. De mens dient zich immers te
onderwerpen.
De
mening van sommigen die de Koran echt bestudeerd hebben, namelijk dat het een
lelijk geschrift is, rijkelijk doortrokken van haat jegens onder anderen Joden
en ongelovigen kan ik geheel en al onderschrijven. Het is geen boek van vrede.
De steeds maar weer vergoelijkend naar voren gebrachte vredelievendheid van de
Islam geldt dan ook alleen en uitsluitend voor erkende gelovigen en per se niet
voor de overigen...
Om dat, in wezen politieke, systeem van de noodzakelijke legitimatie
te voorzien werd door Mohammed en zijn medestanders het
Joodse religieuze erfgoed, dat wij thans nog min of meer kennen als het Oude
Testament, geannexeerd, althans de enigszins historische gedeelten daarvan.
Een voorbeeld van slordig modern denken is in dit verband dat hierop bij de
huidige Islam-discussie zelden gewezen wordt. Zo beweert men dat er vele minder
fraaie overeenkomsten tussen de Bijbel en de Koran zijn. Men gaat daarbij dus
voorbij aan het feit dat dit slechts voor het Oude Testament geldt. Daarin
komen inderdaad nogal wat onmenselijkheden voor. Die worden dan als argument
gebruikt om Islamitische wreedheden enigszins goed te praten. Maar het gaat in
de Westerse cultuur, let wel: ik zeg 'cultuur',
en dus ook in het Christendom niet om het Oude Testament, uitgezonderd wellicht
enkele heel mooie en diepzinnige gedeelten daarin, zoals bijvoorbeeld de boeken
van Jesaja. Het gaat daarentegen om
het Nieuwe Testament, dat, hoewel zwaar beschadigd, nog altijd doordrenkt is
van het authentieke Evangelische denken.
Naast
die legitimiteitskwestie is
het vooral ook van belang in de gaten te hebben dat de Islam door de profeet
Mohammed bedacht werd op het moment dat het zich ontwikkelen van de mens tot
individu al sinds zo'n drie eeuwen volop aan de gang was. Het Roomse
Christendom bijvoorbeeld had zich al sinds Constantijn de Grote het omstreeks
313 legaliseerde stevig gevestigd. Voor een goed inzicht in de Islam zijn deze
dingen van grote betekenis.
Dus: de
Islam blijkt niets anders dan een afwijzende reactie te zijn op genoemde
ontwikkeling. Bijgevolg wordt in de Islam de Westerse cultuur volstrekt
afgewezen. De mens dient zich onvoorwaardelijk te onderwerpen aan God. Daarvoor
zijn in de praktijk letterlijk alle middelen geoorloofd. Uitingen hiervan zijn
in toenemende mate aanwezig in de wereld van vandaag. Het is waar dat het
slechts de extremisten
zijn die in de praktijk tot niets ontziende terreur overgaan, maar wat dat
betreft mag volgens mij niet over het hoofd worden gezien dat die extremisten geheel en al
in de cultuur van de Islam geworteld zijn. In feite berňepen zij zich ter rechtvaardiging
van hun misdaden niet zozeer op hun godsdienst als wel dat zij zčlf door en door die godsdienst
belijden. Zij vertegenwoordigen in letterlijke zin de ware fundamentele inhoud
van de Islam, namelijk absolute onderwerping van de mens aan God, met daaraan
meekomend vernietiging van de weigeraars, de ongelovigen.
Zoals
ook dezer dagen weer bleek willen hedendaagse multi-culturele denkers van het
zojuist gezegde niets weten, hoewel het zwart op wit in de Koran staat. Vanuit
hun eigen postmoderne wereldbeschouwing kunnen zij zich niet voorstellen dat
een zo wereldomvattende godsdienst een zo mensvijandige inhoud heeft.
Behalve
de vijandigheid ten aanzien van de ontwikkeling tot individu en dus ten aanzien
van de moderne, voornamelijk Atlantische wereld, is er ook te spreken van een
soort van 'immanente' vijandigheid. Doordat 'de mens als individu' ontkend
wordt kan ook de wisselwerking tussen de mensen niet tot zijn recht komen. Men
kan elkaar niet stimuleren. Dat is goed merkbaar in Islamitische landen. Men
ziet dat er onder andere op technisch en wetenschappelijk gebied nauwelijks
iets tot stand gebracht wordt, terwijl van een vruchtbare democratische
maatschappijvorm al helemaal geen sprake is. Het is beslist geen wonder dat de
Islamitische maatschappijen en samenlevingen overal op de wereld zo primitief
zijn. Vooruitgang is nu eenmaal niet mogelijk zonder individuele wisselwerking.
En als er al in bepaalde gevallen economische welstand is, zoals bijvoorbeeld
in het schatrijke Dubai of Saoedi-Arabië, is die uitsluitend het gevolg
van de toevallige aanwezigheid van olie, die overigens ook weer door Westerse
ondernemingen uit de grond gehaald wordt.
Tenslotte: ik moet helaas erkennen dat er inzake de Islam
als cultuurverschijnsel niet veel goeds te vertellen valt. Het is bepaald geen
vrolijk verhaal. Maar daar staat tegenover dat de Islam voor vele cultureel ontheemde westerlingen juist wel een
hoopgevende en troostrijke zaak is. Klaarblijkelijk kan de stugge
autoritaire inhoud ervan een stevig houvast bieden, precies wat die ontheemden
missen in onze eigen versnipperde Westerse cultuur. Dat troostrijke geldt
trouwens in mindere mate ook voor de Christelijke godsdienst. De belijders
daarvan zijn kennelijk door de Moslims op een idee gebracht en nu beginnen zij
zich ook steeds meer te roeren. Maar zij hebben veel minder succes omdat zij de
hardheid en het autoritaire van de Islam missen en bovendien de staat en de
godsdienst van elkaar trachten te scheiden.
Maar
gelukkig, voor wčldenkende mensen blijft er nog altijd deze troost over
dat ook de Islamitische vorm van godsdienstig houvast op den duur zal blijken
een bedrieglijke fictie te zijn.
Hoe dan
ook, het is helaas wel degelijk een feit dat wij thans een ernstige culturele
terugslag meemaken. Die is welbeschouwd meer aan de wankelmoedigheid van onze moderne intelligentia te wijten dan aan
de agressieve opdringerigheid van fundamentalistische moslims. Maar het is toch nog altijd zo dat onze in wezen vredelievende verlichte cultuur, schijnbaar in strijd met haar
eigen essentie, ook standvastig en vastbesloten verdedigd moet worden tegen
kortzichtigheid en tirannie.
Zie bladwijzers: Houvast1 ; Houvast2 ;
Ik heb gezegd..
Terug naar : de Startpagina
Zie
ňňk deze artikelen: Islam’s
succes; De wisselwerking tussen
enerzijds de Westerse Wereld en anderzijds de Wereld v/d Islam ; Verveling-Verstrooiing en Houvast;
(mei 20O8)
Over de ISLAM, Vrije meningsuiting, BELEDIGEN-Je Vrijheid
koesteren,-BOERKA’S
(08-2010) Overeenkomsten KORAN en BIJBEL..? (okt. 2010)-Jan Vis
De
Islam rukt op… 30
november 2011 CULTUUR
versus BESCHAVING-zie afl.61
Voor welke
VRIJHEID kiest u..?
ČN voorts
Naar andere artikelen: Het toenemend belang van het
Atheďsme ; Geen God wat dan ; Godsdienst en Geloof ; Evolutie of Creatie
; De fundamentele intolerantie
van de Godsdienst ; God bestaat niet
; Bedreiging van het
vrijdenken en het atheďsme ; De verdedigers van de Godsdienst ; Waarom is de Islam als godsdienst tegen de Westerse Wereld..? zie no. 27.
; Toch nog een Theocratie- zie afl. 18 ;
Ongewenst atheďsme- zie afl. 32 ; Een grens te ver
(Israël) ; Verbieden van de godsdienst..?-zie afl. 21
; Discrimineert / onderdrukt de Westerse Cultuur..?
zie aflevering 60 / 61 ; Kunnen moslims zich invoegen
in de Moderne cultuur..? – aflevering no. 37 ; De herrijzenis van de Halve
Maan ; Het staat in de Koran- zie
aflevering 36 ; De koran ; De heilige wet-De Sjari’a ; Burqa, volg bladwijzer
; Is
er dan toch een GOD..? Hoe zit dat..? Briewisseling- Geweld- Godsdienst- Geloof ;
Vrijheid
van Godsdienst ; Kan alles maar..!-zie bladwijzers ; de kunst;
het schone verschijnsel ; Samenleving, Maatschappij en Gezin ; Filosofie van de
kunst ; Hoe
zit het nou met god ; Het Nihilisme ; Vernietiging
van de macht ; Uilenspiegel en de macht
; Ongehoorzaamheid ; Een alternatief bestuur ; Artikelen
betreffende o.a. Moslims / ISLAM ; Proces v/d Eeuw tegen alle ingezetenen van
Nederland.!.? ; De
grondslagen van Jodendom - Christendom en Islam-zie bladw. ; Niet
zeuren, god bestaat niet – zie inhoudsopgave nr. 13( godsdiensten een
cultuur..? ) ; Wij dulden geen tegenspraak – zie INHOUDSOPGAVE – zie
nr. 10 ; Seksueel misbruik –
Hoe zit dat..? – zie bladw. ; Leidt de
toename van de kennis tot een beter weten..? – zie bladw. ; JESAJA –
zie A..!
, B
, C , D
, E
, - zoekterm “ Jesaja “ ; Op de vlucht voor je eigen denken ; Nihilisme en Anarchisme als
basis van het Atheďsme ; Islamitische geldingsdrang – zie afl. 27 ; Polariseren leidt naar een hoger plan(stuwt op) v/d
DEMOCRATIE – zie afl. 24 en 25 ; Godsdienst
en Geloof – Hoe zit dat..? ; Het
geheel is meer dan de som der delen Sociale
Bewogenheid – zie bladw. ; De
Rechtsstaat – zie bladwijzers ; Is de Islam een cultuur..? čn het Jodendom en Christendom..? Hoe zit
dat..?-afl.64/65 ; Religies
bevestigen het Geestelijke Karakter v/d mens..! – zie bladw. ; Onvolwassen
Mensheid-zie nr. 50..! ; De begrippen Godsdienst en Geloof – Hoe zit dat..?
; Depressies -Hoe zit dat..?-zie bladw. ; Islamitische geldingsdrang – zie afl. 27 ; Kunnen moslims zich invoegen in de Moderne cultuur..? – afl. nr.37 ; De
grondslag van een godsdienst, - Godsdienst als misbruikt geloof ; De
filosofie van de geschiedenis ; Kan macht zich ten goede keren ;
Over de Islam, de vrije
meningsuiting en het beledigen
Auteur: Jan Vis, creatief
filosoof
Verschenen op 13
aug. 2010
Terug naar : de Startpagina
Zie bladwijzers:
Je VRIJHEID
KOESTEREN ; BOERKA’S ;
Over de Islam, de vrije
meningsuiting en het beledigen
Er is tegenwoordig veel te doen over de vrijheid van
meningsuiting met daaraan gekoppeld de vraag of iemand het recht heeft iemand
anders te beledigen. En men meent dat het eventueel gelden van dat recht
automatisch leidt tot de vraag waar dan de grenzen liggen van dat recht:
wanneer kunnen meningsuitingen door de beugel en wanneer niet. Zo langzamerhand
zijn het niet meer alleen de kletskousen van de politiek die over deze
vraagstukken oeverloos redetwisten, maar zijn ook meer intellectueel ingestelde
lieden volop aan het denken hierover. Zelfs de humanisten en de vrijdenkers
keuvelen, niet gehinderd door enig inzicht in de zaak, vrolijk mee onder het
debiteren van de alom gebruikelijke gemeenplaatsen zoals die bij het denken in
termen van ‘enerzijds – anderzijds’ behoren. Vrijheid van meningsuiting geldt
dan, naar men beweert, inderdaad ňnvoorwaardelijk en wordt bijgevolg
gewaardeerd als een groot goed, terwijl men toch tegelijkertijd de zaak
relativeert. Dat leidt noodgedwongen tot de invoering van het begrip
‘belediging’, teneinde lafhartig naar de ene of de andere kant te kunnen
uitwijken.
Het is
opvallend dat het thema van het beledigen en het al of niet gelden van een
recht op beledigen sinds enkele tientallen jaren actueel is geworden en zelfs
af en toe de gemoederen hevig verhitten kan. Dat is vooral te danken aan de
komst in de westerse wereld van de moslims met hun Islam. Even opvallend is het
dat de moderne westerse intelligentia dit evidente feit met alle mogelijke
smoesjes en drogredeneringen, ja zelfs met schaamteloze leugens, tracht weg te
moffelen. Zo hoor je bijvoorbeeld nauwelijks nog iemand spreken over het
destijds griezelig agressieve en redeloze gerel van opgejutte moslims in Rotterdam
vanwege de Duivelsverzen van
Salmon Rushdie. Dat was een onmiskenbare uiting van de weergaloze intolerantie
zoals die, vaak tot verbazing van de brave Hollanders, aan de Islam eigen bleek
te zijn. In ons land was dat een van de eerste uitbarstingen van
levensgevaarlijk moslimgeweld. De oorzaak was gelegen in het feit dat de
moslims vonden dat zij zwaar gekrenkt waren door Rushdie die de ‘profeet’
beledigd had. Uiteraard hadden zij dat geen van allen zčlf kunnen vaststellen
omdat zij het boek niet gelezen hadden. Ze lezen nooit boeken. En ook de koran
lezen zij niet: daaruit reciteren zij uitsluitend voor hen onbegrijpelijke
arabische teksten. Maar de een of andere opgewonden dwaas uit Iran had hen tot
dat geweld aangezet en daarbij ook nog eens bevolen Rushdie te doden.
Sinds die tijd is het hek van de dam, de moslims zijn voortdurend
beledigd, zelfs als zij in een openbare ruimte onschuldige schilderstukken
aantreffen waarop toevallig varkens voorkomen. Terzijde: dat gewone westerse
mensen in zo’n zelfde ruimte geconfronteerd worden met in boerka’s en andere
verpakkingen gehulde moslima’s moet natuurlijk kritiekloos en respectvol
geaccepteerd worden: precies omdat anders de moslims wederom beledigd zijn. Een
klassiek voorbeeld van een vicieuze cirkel..! Vrije
meningsuiting is een onvervreemdbare kwaliteit van de zelfstandige individuele
mens. Het hoort bij die mens net zoals onvoorwaardelijke lichamelijke
onaantastbaarheid erbij behoort. Een vrije individu is dus logisch ondenkbaar
zonder absolute vrijheid van denken en spreken. Doordat dit een absolute zaak
is kan er welbeschouwd niet van een ‘recht’ gesproken worden, netzomin als je
kunt stellen dat het gras het recht heeft groen te zijn. Gras is groen en
daarmee uit..! Zonder herkenning en erkenning van deze fundamentele waarheid is
het tegenwoordig modieuze thema van een eventueel ‘recht’ om te beledigen, al
of niet voorzien van mogelijke begrenzingen van dit recht, niet op consequente
en heldere wijze te doordenken. Zonder die erkenning blijft de gehele
gedachtengang steken in het ‘enerzijds -
anderzijds’ van het idiote post-moderne denken en blijft het bovendien
gevangen in de fuik van de zogenaamd ‘onvermijdelijke’ meningsverschillen. En,
daarmee onlosmakelijk verbonden, het stellen van grenzen door zwakke geesten
die het moeten hebben van reglementen om zich intellectueel en praktisch te
kunnen handhaven.
Bij het
onderzoeken van het begrip ‘belediging’ wordt gewoonlijk uitgegaan van diegene
die iets beweert dat voor iemand anders beledigend of kwetsend zou zijn. Alle
aandacht gaat dan uit naar de vermeende belediger. Slechts zeer zelden kom je
tegen dat de beledigde in de betreffende gedachtengang van cruciale betekenis
wordt geacht. Dat wil zeggen: de beledigde wordt wel ter sprake gebracht
slechts als beklagenswaardig slachtoffer van discriminatie en racisme, maar
niet als iemand die zčlf een ernstig conflict veroorzaakt heeft. Toch is juist
hij het die bij het denken over het begrip ‘belediging’ de enige bepalende
factor is. Hij is het die stampij maakt en als een verongelijkt kind tekeer
gaat. Uiteraard is zulk een gedoe doortrokken van een diepgeworteld besef van
minderwaardigheid, zoals dat als regel in het bewustzijn van člke gelovige
aanwezig is. Geen enkele godsdienst of ideologie
kan bestaan zonder die, doorgaans diep verborgen, minderwaardigheid. Hij is
heel in de diepte gegrond op het gegeven dat dergelijke levensbeschouwingen en
overtuigingen op een gigantisch geraffineerde, bijna niet uit te roeien, fictie
berusten die wezenlijk niets met de werkelijke ‘mens’ te maken heeft.
Dit
betekent dat het wat het begrip ‘belediging’ betreft eerst en vooral zaak is na
te gaan wat er met iemand die zich beledigd voelt aan de hand is. Je behoeft dan
bepaald geen diepgaand wetenschappelijk onderzoek te plegen om er achter te
komen dat het beledigd-zijn inderdaad uiting is van een ernstige zwakte van de
persoonlijkheid van de beledigde. Zijn zelfrespect wordt door de geringste
kritische opmerking onmiddellijk en ten diepste aangetast. Dat komt doordat je
in de praktijk te doen hebt met bepaalde culturele, politieke en morele
voorstellingen, die, heel gluiperig, reeds bij het jonge kind door morele
machthebbers, zoals priesters, immams, partij-ideologen en dergelijke
schavuiten in het zelfbewustzijn ingeprent zijn. Als dergelijke voorstellingen
ook maar even aangetast worden, hetgeen doorgaans niet zo erg moeilijk is,
voelt het slachtoffer zich beroofd van zijn waardigheid en zekerheid. Hij of
zij is beledigd. Dat leidt tot panische reacties die zich alleen maar kunnen
uiten door hysterisch geschreeuw en agressief gedrag.
Opgemerkt
moet worden dat zulk gedrag bij zogenaamd ‘beschaafde’ mensen ook volop
voorkomt. Maar dan is het doorgaans verpakt in een schijnheilig maatschappelijk
of ‘politiek-correct’ protest, of ook als een geraffineerd geformuleerd
juridisch betoog. Maar aan de basis liggen toch steeds hysterie en agressie.
Vaak is dat zelfs duidelijk aan het gedoe van een zogenaamd ‘beschaafde’ beledigde
af te lezen, zoals onlangs nog het geval was met een bekende jurist die meende
een politicus om zijn scherpe kritiek op de Islam te moeten beschuldigen van
belediging en discriminatie van moslims.
Nogmaals:
het gaat er niet om dat iemand schuldig zou zijn aan beledigen, maar het gaat
om diegene die zich beledigd vňelt.
Je moet
constateren dat zonder het slachtoffer het begrip ‘belediging’ helemaal niet
bestaat. Het is een ‘relatief’ begrip dat čn bepaald wordt door de geldende
cultuurvoorstellingen čn de persoonlijkheidsstructuur van de beledigde. Als het
over de moslims gaat zijn de Koran en de erbij behorende toelichtingen en
voorschriften de dodelijke ziekteverwekkers van hun psychische persoonlijkheid.
Dat blijkt zonneklaar bij bestudering van de zogeheten theologie van de Islam.
Onmiddellijk word je pijnlijk getroffen door de onverzoenlijke haat tegen alles
dat in het teken van menselijkheid en vrijheid staat. Dat betekent uiteraard
ook dat het geheel van de moderne cultuur object van haat en agressie is. De
mensen die bij die ‘moderne’ cultuur behoren zijn per definitie verdoemden die
vrijelijk beroofd en gedood mogen worden, ja, eigenlijk zelfs gedood mňeten
worden. Zij zijn volgens de oeroude primitieve wetten van de woestijn
letterlijk vogelvrij.
Als iemand, hoog opgeleid of niet, beweert dat de Islam een godsdienst van ‘vrede’ is
bewijst alleen dat enkele feit al dat hij of zij geen kennis heeft genomen van
de uitspraken van moslim-geestelijken, noch van de Koran. Bovendien is het
kennelijk niet tot zo iemand doorgedrongen dat de Islam in feite en tot op het
bot een tirannieke ideologie is, erger nog dan fascisme en communisme. In de
hersenspinsels van die stelsels komt de mens tenminste nog voor, zij het als
uniform gemodelleerde ondergeschikte die uitsluitend dienstbaar is als object
van uitbuiting door bevoorrechte partijkaders. Maar, binnen het denken van de
Islam komt eigenlijk helemaal geen mens voor. Er is geen besef van de mens als
individuele persoonlijkheid. Die is geheel en al ontkend en totaal vernietigd.
Steun geven aan en zelfs maar tolerant zijn voor zo’n systeem is in alle
opzichten een onvergeeflijke humanitaire fout. Men stelt zich immers op als
handlanger van onmensen, met als gevolg dat men de grond rijp maakt voor
terreur, discriminatie en agressie.
Iets
dergelijks was in het Nederland van voor de tweede wereldoorlog ook in alle
wrangheid gaande: de schijterige politiek-correcte politici dorsten zich niet
te verzetten tegen het almaar bedreigender wordende fascisme en nationaal-socialisme.
Dat ging zelfs zóver dat men de in levensgevaar verkerende Joodse mensen geen
hulp bood en hen vaak zelfs aan hun moordenaars uitleverde. Daarvan heeft men
later dan ook moeten toegeven dat dat ‘beleid’ verwerpelijk was.
Maar
publicisten als Menno ter Braak en Anton Constandse, die overigens al jaren
eerder waarschuwden, werden beschuldigd van ophitserij en haat zaaien. Precies
datzelfde is op het ogenblijk gaande: degenen die waarschuwen voor de Islam
worden gedemoniseerd en zelfs gerechtelijk vervolgd terwijl de correcte
politici thee drinken met de toekomstige terroristen. De in de 19e
eeuw zo moeizaam bevochten vrijheid keert zich op den duur tégen zichzelf als
zij niet voortdurend en onverbiddelijk wordt verdedigd tegen misbruik van voornamelijk
orthodoxe moslims die onze vrijheid misbruiken om hun medemensen te schofferen.
Vrijheid is het meest
kwetsbare goed dat de mens zich in de loop der tijden verworven heeft.
Zij berust op de allerlaatste kwaliteit die de volwassen mens voor zichzelf kan
en moet waarmaken. Maar die kwaliteit moet met innige liefde en zorg gekoesterd
worden.
Waarmee wij thans echter te doen hebben is een situatie
die je gevoeglijk een ‘derde wereldoorlog’ zou kunnen noemen. Dat lijkt, voor
ons westerse besef, een beetje vreemd. Het bedrieglijke is namelijk dat het een
oorlog zonder fronten is. Dat zijn wij westerlingen niet gewend. Hij is aan
geen bepaalde plaats gebonden, maar hij woekert zich daarentegen als een kanker
overal doorheen. Het lijkt lange tijd alsof we met incidenten van doen hebben
die veroorzaakt worden door zelfstandig opererende terroristen. Politici willen
ons trouwens nog steeds doen geloven dat het inderdaad incidenten zijn. Maar zo
langzamerhand wordt voor diegenen, die nauwlettend de huidige wereld gadeslaan,
duidelijk dat er wel degelijk een in zichzelf samenhangende meedogenloze oorlog
woedt, en wel die van de ‘mens-ontkennende’ Islam tegen de ‘mens-erkennende’
moderne, vrije wereld.
Die
derde wereldoorlog is noch door de éne, noch door de ŕndere partij met
wapengeweld te winnen. Dat blijkt bijvoorbeeld nu al in Irak en Afghanistan.
Toch ligt het in de logica dat op den duur de volwassen, vrije mens zal
zegevieren. De mens kan immers niet blijven steken in het ontkennen van zijn
eigen mens-zijn! Maar de weg naar die uiteindelijke volwassenheid kan alleen
maar begaan worden door de moslims ervan bewust te maken dat zij slachtoffer
zijn van een intensieve, niets ontziende hersenspoeling door, uiteraard, mannen
die een tirannieke, mensonterende ideologie aanhangen. De ideologie namelijk
van de onderwerping en de totale zelf-verloochening. Het is bijna niet te doen
om door zo’n diepgewortelde waanvoorstelling heen te breken, maar, als de
mensheid zichzelf niet vňňr die tijd om zeep helpt, zal het tenslotte zeker
lukken.
Zie
ňňk deze artikelen: Islam’s
succes; De wisselwerking tussen
enerzijds de Westerse Wereld en anderzijds de Wereld v/d Islam ; Verveling-Verstrooiing en Houvast;
(mei 20O8)
Over de ISLAM, Vrije meningsuiting, BELEDIGEN-Je Vrijheid
koesteren,-BOERKA’S
(08-2010) Overeenkomsten KORAN en BIJBEL..? (okt. 2010)-Jan Vis
De
Islam rukt op… 30
november 2011 CULTUUR
versus BESCHAVING-zie afl.61
Voor welke
VRIJHEID kiest u..?
ČN voorts
Naar andere artikelen: Het toenemend belang van het
Atheďsme ; Geen God wat dan ; Godsdienst en Geloof ; Evolutie of Creatie
; De fundamentele intolerantie
van de Godsdienst ; God bestaat niet
; Bedreiging van het
vrijdenken en het atheďsme ; De verdedigers van de Godsdienst ; Waarom is de Islam als godsdienst tegen de Westerse Wereld..? zie no. 27.
; Toch nog een Theocratie- zie afl. 18 ;
Ongewenst atheďsme- zie afl. 32 ; Een grens te ver
(Israël) ; Verbieden van de godsdienst..?-zie afl. 21
; Discrimineert / onderdrukt de Westerse Cultuur..?
zie aflevering 60 / 61 ; Kunnen moslims zich invoegen
in de Moderne cultuur..? – aflevering no. 37 ; De herrijzenis van de Halve
Maan ; Het staat in de Koran- zie
aflevering 36 ; De koran ; De heilige wet-De Sjari’a ; Burqa, volg bladwijzer
; Is
er dan toch een GOD..? Hoe zit dat..? Briewisseling- Geweld- Godsdienst- Geloof ;
Vrijheid
van Godsdienst ; Kan alles maar..!-zie bladwijzers ; de
kunst; het schone verschijnsel ; Samenleving,
Maatschappij en Gezin ; Filosofie van de kunst ; Hoe zit het nou
met god ; Het Nihilisme ; Vernietiging van de macht ; Uilenspiegel en de macht ; Ongehoorzaamheid
; Een alternatief bestuur ; Artikelen
betreffende o.a. Moslims / ISLAM ; Proces v/d Eeuw tegen alle ingezetenen van
Nederland.!.? ; De
grondslagen van Jodendom - Christendom en Islam-zie bladw. ; Niet zeuren,
god bestaat niet – zie inhoudsopgave nr. 13( godsdiensten een cultuur..? )
; Wij
dulden geen tegenspraak – zie INHOUDSOPGAVE – zie nr. 10 ; Seksueel misbruik – Hoe zit dat..? – zie bladw.
; Leidt
de toename van de kennis tot een beter weten..? – zie bladw. ;
JESAJA – zie A..!
, B
, C , D
, E
, - zoekterm “ Jesaja “ ; Op de vlucht voor je eigen denken ; Nihilisme en Anarchisme als
basis van het Atheďsme ; Islamitische geldingsdrang – zie afl. 27 ; Polariseren leidt naar een hoger plan(stuwt op) v/d
DEMOCRATIE – zie afl. 24 en 25 ; Godsdienst
en Geloof – Hoe zit dat..? ; Het
geheel is meer dan de som der delen Sociale
Bewogenheid – zie bladw. ; De
Rechtsstaat – zie bladwijzers ; Is de Islam een cultuur..? čn het Jodendom en Christendom..? Hoe zit
dat..?-afl.64/65 ; Religies
bevestigen het Geestelijke Karakter v/d mens..! – zie bladw. ; Onvolwassen
Mensheid-zie nr. 50..! ; De begrippen Godsdienst en Geloof – Hoe zit dat..?
; Depressies -Hoe zit dat..?-zie bladw. ; Islamitische geldingsdrang – zie afl. 27 ; Kunnen moslims zich invoegen in de Moderne cultuur..? – afl. nr.37 ; De
grondslag van een godsdienst, - Godsdienst als misbruikt geloof ; De
filosofie van de geschiedenis ; Kan macht zich ten goede keren ;
Oktober 2010
Jan Vis
Met een
zekere regelmaat kan men in de huidige Islam discussie tegenkomen dat
Islam-sympatisanten er op wijzen dat er grote overeenkomsten bestaan tussen de Bijbel en de Koran. Dat zou dan moeten aantonen dat de Islam net zo een
oorspronkelijke godsdienst is als de Joodse en de Christelijke en dat op grond
daarvan alledrie als aan elkaar gelijkwaardig beschouwd moeten worden. De
achtergrond van die bewering is niet een logisch onderbouwde filosofische of
theologische, maar een puur sentimentele, bedoeld om de treurige geestelijke
status van de moslims zo goed mogelijk op te vijzelen. Men wil met alle geweld
voor waar laten gelden dat de Islam op zijn minst op het niveau staat van de
Joodse en de Christelijke godsdienst. Dit vergelijken om een gelijkwaardigheid
aan te tonen is ten eerste volledig corrupt omdat het gebaseerd is op moderne
nederlandse vertalingen van oude, nauwelijks nog te begrijpen,
cultuur-begrippen, en ten tweede is het uitermate bedrieglijk omdat de
werkelijkheid als zodanig in ernstige mate geweld wordt aangedaan.
Zo kan
men op internet een site aantreffen (www.bijbelenkoran.nl) waarin door de
filosofe Marlies ter Borg op grond van door haar verricht onderzoek allerlei
vergelijkingen worden gemaakt tussen de Koran
en de Bijbel. Het gaat daarbij dus om
het in beide ‘heilige’ geschriften voorkomen van dezelfde verhalen en de
daarbij behorende personen. De Joodse aartsvaders bijvoorbeeld komen nagenoeg
allemaal voor in de Koran en het is
zelfs zó sterk dat er tot grote verbazing van onze filosofe ook in de Koran van Jezus en Maria gerept wordt.
Ze beschouwt deze overeenkomsten als een legitimatie van de Islam als originele
godsdienst. Dit nu getuigt van een ontstellend gebrek aan zelfs voor leken
gemakkelijk te controleren kennis. Waarom zij die kennis negeert is helaas niet
te achterhalen, maar een verklaring kan zijn dat het in de praktijk nog steeds
gebruikelijk is dat christelijke ‘denkers’, zoals priesters en dominee’s, en
multi-culturele dwepers, als linkse politici en kunstenaars, zich niets aan de
cultuur-filosofische feiten gelegen laten liggen. De waarheid erkennen en laten
gelden is kennelijk nog altijd bedreigend voor het rustgevende en o zo
menselijke ‘onderlinge begrip’.
Mevrouw
ter Borg wil zich laten kennen als filosofe, maar het opmerkelijke is dat haar
onderzoek louter kwantitatief is. Zij vergelijkt namelijk niet het wederzijds
voorkomen van ideeën, toentertijd als regel verteld in de een of andere
verhaal-vorm, maar het voorkomen van die verhalen zčlf! Nu moet toegegeven
worden dat dit ‘kwantitatieve’ filosoferen niet alleen een euvel is van het
denken van Ter Borg. De moderne academische filosofie is vrijwel in zijn geheel
onderworpen aan deze kwasi-wetenschappelijke systematiek. Men onderbouwt en
legitimeert zijn beweringen op grond van allerlei soorten analytisch onderzoek
zonder zich te verdiepen in de betekenis van de materie. Overigens is dat op zichzelf
ook weer verklaarbaar, want betekenissen laten zich nu eenmaal niet
kwantificeren. Het is dan ook geen wonder dat het resultaat van de moderne
filosofie en van Ter Borg’s filosofie een ratjetoe van de eerste orde is..!
Ze
bestaat het zelfs te gaan tčllen hoe vaak bepaalde woorden, zoals bijvoorbeeld
‘zwaard’, zowel in de Bijbel als in
de Koran voorkomen. Alleen al het
feit dat zij die woorden in nederlandse vertaling telt wijst er op dat zij zich
niet realiseert dat dergelijke vertalingen, zoals iedere classicus weet,
uitermate dubieus zijn en dat men bijna nooit kan achterhalen wat er
oorspronkelijk bedoeld werd. Het klassificeren van zulke oppervlakkige, in
modern nederlands vertaalde woorden is in alle opzichten een dom en misleidend
gedoe (typisch iets voor een christelijke gelovige.?). Zoiets onnozels
aanvoeren als bewijs van gelijkwaardigheid van Bijbel en Koran is
letterlijk ‘hemeltergend’.
Maar dat
is lang nog niet het ergste!
Veel
treuriger is namelijk het feit dat Ter Borg meedoet met het bij Islamvrienden
populaire bedriegen van diegenen die zich kritisch op de hoogte willen stellen
van de inhoud van de Koran en de Bijbel. Zij spreekt voortdurend over ‘de Bijbel’ alsof dat één consistent
betoog zou zijn. Die Bijbel van haar
– en van ŕlle volgzame brave christenen – is echter een verzameling van min of
meer historische getuigenissen uit een ver verleden. En een groot deel daarvan
kennen wij als het Oude Testament.
Het is nu juist in die oude verzameling verhalen dat het door Ter Borg
gebruikte vergelijkingsmateriaal zich bevindt. In het zogenaamde Nieuwe Testament komt dat niet voor. Het
is zelfs typerend voor die laatste geschriften dat zij door het optreden van
Jezus en de zijnen van een totaal ŕndere mentaliteit getuigen. Het feit dat
Jezus inderdaad zowel voorkomt in het Nieuwe
Testament als hier en daar in de Koran
wil absoluut niet zeggen dat beide geschriften met elkaar overeenkomen. Daarop
wijzen de moslims overigens zelf door Jezus nadrukkelijk een van de ‘profeten’
te noemen en hem niet de status te geven die hem in het christendom toekomt. De
christelijke gedachte dat Jezus op overdrachtelijke wijze ‘de Zoon van God’ is
kan in het Islam-denken onmogelijk voorkomen omdat er naast Allah niets bestaan
kan.
Kort en
goed: het ongenuanceerd spreken over ‘de
Bijbel’ en ‘de Koran’ is niet
alleen onnozel, maar zelfs bedrog. Als men het al nodig vindt vergelijkingen te
maken moet dat op een drieledige manier gebeuren, namelijk tussen Oude Testament, Nieuwe Testament en Koran (en mogelijke andere islamitische
geschriften). Maar dat zou onvermijdelijk voor de Islam bijzonder negatief
uitpakken, zodat men een en ander liever op politiek-correcte wijze verdoezelt.
Het is
alleen het Oude Testament waarvoor de
vergelijking met de Koran talloze
overeenkomsten oplevert. Dit testament is ontsproten aan een oeroude
‘woestijncultuur’ van nomaden en herders. Dat was bepaald geen gemoedelijke
aangelegenheid. Overleven betekende dat men op rooftocht uit moest, want
enigerlei vorm van nijverheid was niet mogelijk. De ‘omzetting van de
voorhanden natuur in een voor de mens (over)leefbare praktijk’ (zoals dat in
filosofische zin geformuleerd kan worden) kwam in het denken van de nomadische
mens niet op. Bijgevolg werd noodzakelijkerwijs vrijwel ieder lid van een andere
stam als een mogelijkheid om zelf te overleven beschouwd. En het was dan ook
vanzelfsprekend dat die bedrogen, bestolen, verkracht, gemarteld en vermoord
kon worden. Alle in het Oude Testament
voorkomende zeden en gewoonten vinden wij ten voeten uit terug in de Islam,
hetgeen bepaald geen wonder is omdat de basis hiervan eveneens een uitgesproken
woestijncultuur is.
Het
enthousiast wijzen op overeenkomsten tussen de Bijbel en de Koran, met
de bedoeling de Islam en het Christendom voor te stellen als gelijkwaardig aan
elkaar mist elke praktische en filosofische grond en is als zodanig eigenlijk
zelfs een smet op de filosofie. Het Christendom heeft helemaal niets met een
woestijncultuur te maken, al is het inderdaad een feit dat de bedriegers van de
vroege Roomse Kerk bij het samenstellen van wat zij hun Bijbel zouden gaan noemen gretig gebruik hebben gemaakt van die
oude ‘oog om oog, tand om tand’ verhalen.
Het
voorkomen in zowel de Bijbel als in
de Koran van dezelfde verhalen duidt
derhalve niet, zoals valselijk door Ter Borg en haar Islam-vrienden
gesuggereerd wordt, op beider vermeende oeroude cultureel-religieuze oorsprong,
maar op een slimmigheid van Mohammed en zijn kornuiten. Om hun nieuwe
totalitaire ideologie te legitimeren hebben zij gebruik gemaakt van allerlei
oeroude overleveringen, zoals die vooral in de Joodse cultuur voorhanden waren.
Geraffineerd als zij waren hebben zij zich daar evenwel niet zonder meer op
beroepen. Zij hebben er onmiddellijk bij verteld dat de Joden die oeroude zaak
verraden hadden en dat zij, de moslims, dat nu recht zouden gaan zetten.
Daartoe bedachten zij, uiteraard in opdracht van hun god Allah, een nieuwe
ideologie, namelijk de Islam. Men kan hier terecht van een ‘culturele diefstal’
spreken, maar eerlijkheidshalve moet toegegeven worden dat dit een
gebruikelijke procedure is bij diegenen die op macht uit zijn. Zo beroepen alle
Europese vorstenhuizen en hoogwaardigheids bekleders zich op de ‘gratie Gods’
die hun in een ver verleden ten deel zou zijn gevallen. Hogere machten en
zogenaamde historische feiten zijn door alle eeuwen heen effectieve
rechtvaardigingen voor machtsbegeerte geweest. Die ‘vorstelijke’ bedriegers
komen daar gelukkig tegenwoordig zo erg ver niet meer mee, maar door het
vasthouden aan bepaalde rituelen staan er nog altijd veel mensen aan de kant
van de weg te juichen als zij langs komen.
Ook de
Islam vertoont alle kenmerken van een welbewust ontworpen, op macht gerichte,
totalitaire ideologie. Hetzelfde is het geval met het fascisme, het
nationaal-socialisme en het door Lenin bedachte communisme en natuurlijk ook de
talloze zogenaamd christelijke sekten die in de loop der tijden door fanatieke
warhoofden gesticht zijn. Er is alleen dit verschil dat de Islam haar
machtstelsel door geraffineerde psycho-religieuze indoctrinatie realiseert,
terwijl uiteraard ook meedogenloze veroverings-methoden en onderdrukking
toegepast worden om er een zogenoemde ‘wereldgodsdienst’ van te maken.Van
belang is daarnaast echter ook in te zien dat de theologie waarop de hele zaak
berust alle typerende elementen mist van een origineel religieus
cultuurverschijnsel. Het oorspronkelijke religieuze cultuurbesef uit de
oertijden, dat zelfs nog hier en daar in
de Evangeliën terug te vinden is en dat op dichterlijke wijze getuigt van een
diep en helder inzicht in de werkelijkheid, ontbreekt ten enenmale. Wat
overblijft is de Koran, een kille,
haatdragende verzameling opdrachten, vervloekingen, dreigementen en
voorschriften die slechts één doel dienen, namelijk de rigoureuze uitschakeling
van de mens als individu. De mens die wezenlijk zijn eigen baas is. Allah en
zijn voetvolk zijn immers de enige bazen..! Alles wat op de vrije mens
betrekking heeft is object van blinde haat. Een vriendelijk woord of een blijk
van liefde en vergeving is volstrekt afwezig, tenzij het natuurlijk gaat over
getrouwe mannelijke mede-moslims die Allah’s wetten gehoorzamen. Die worden met
alle mogelijke égards behandeld en hen wordt in de hemel een heerlijk en
wellustig toeven met mooie meiden toegezegd..!
Die
‘mens als individu’ is, dank zij een diep in het menselijk bewustzijn aanwezig
universeel ‘verhelderingsproces’, wakker geworden en zich gaan ontwikkelen. Dat
was aan het begin van het Romeinse West-Europa. Het is geen toeval dat de
Romeinen de eersten waren die beseften dat iedere mens op zichzelf een unieke
individu is en dat het juist daarom van belang is de verhoudingen tussen die
individuën te kanaliseren en te reglementeren. Zij kwamen dan ook met het
‘Romeinse Recht’ dat nog tot op de dag van vandaag ten voorbeeld wordt gesteld
en bij de rechtenstudie bestudeerd wordt. Dat romeinse rechtsbesef getuigt
ervan dat de mens in zijn cultuur-ontwikkeling (‘verheldering’) eindelijk
zichzelf heeft ontdekt.
Het
Christendom is op zijn wijze een manifestatie van dat nieuwe besef. Het voert
thans te ver om deze bewering grondig te staven, maar bijvoorbeeld de
christelijke gedachte dat Christus (Jezus) in de kwaliteit van ‘de zoon van
god’ naar de aarde neergedaald zou zijn om daarmee ‘mens’ te worden, is een op zichzelf
heldere metafoor om uitdrukking te geven aan het nieuwe zelfbewustzijn: de mens
is niet onderwňrpen aan een hogere macht, het ‘goddelijke’, maar hij is zčlf
die macht! Boven hem gaat niets uit. Zoals cultuur-filosofisch gemakkelijk is
na te gaan dringt genoemde verheldering langzaam maar zeker tot alle mensen
door. De filosoof Hegel (1770-1831) sprak in dit verband van de Weltgeist, die nauwelijks merkbaar in de
gehele mensheid werkzaam is, en wel via de opeenvolging van de geslachten. Het
is juist voor het thema van ons huidige betoog van belang zich dit feit goed te
realiseren…
Een blik
op de concrete wereldgeschiedenis leert ons namelijk het volgende: de
bewustwording van de mens als individu was al ruim vijf eeuwen aan de gang toen
Mohammed en consorten omstreeks het jaar 620 van onze jaartelling de Islam
bedachten. Dat betekent dat het nieuwe besef van individuele volwaardigheid
zich, vooral in het Westen, al stevig geworteld had en zich bijgevolg min of
meer zelfbewust bij veel mensen liet gevoelen. En dat betekent vervolgens ook
dat de weerstand hiertegen al behoorlijk sterk geworden was, met name bij
diegenen die van oorsprong in de eerder genoemde ‘woestijncultuur’ van
wantrouwen, onderlinge haat en vijandigheid geworteld waren. De Islam is de
manifestatie van die weerstand, van die grondeloze haat zelfs. Zij is
uitdrukking van het absolute ŕfwijzen van datgene dat zich reeds in het westen
aan het verwerkelijken was: de zelfbewuste mens als vrije individu. Die mens
moet onderworpen worden - dat is de inhoud van het begrip ‘Islam’. En als hij
zich daartoe niet leent moet hij zonder pardon gedood worden. Overigens wijst
ook dit dogma er op dat wij niet met een godsdienst van doen hebben, maar met
een keiharde machtsideologie.
Diegenen
dus die staande willen houden dat de Islam een aan het Christendom
gelijkwaardige godsdienst is en dat er zelfs sterke overeenkomsten tussen beide
zijn, geven er blijk van geen enkel idee van de realiteit te hebben. Zij kunnen
niet begrijpen, net als de vroegere communistische ‘fellow-travelers’, dat we
te maken hebben met een levensgevaarlijke mondiale bedreiging waar niet vroeg
genoeg tegen opgetreden kan worden. De Westerse cultuur, die door en door
universeel van karakter is, moet wederom zichzelf leren verdedigen zoals ze dat
ook bij het fascisme en het communisme gedaan heeft. Het feit dat deze
bedreiging een sterke religieuze component heeft mag geen reden zijn om er
zogenaamd tolerant en begripsvol tegenover te staan. Het is zaak er attent op
te zijn dat bij de confrontatie met dit soort agressieve verschijnselen onze
redelijke humaniteit de angstige neiging heeft zich uit pure menslievendheid
tegen zichzelf te keren.
Echt
humaan zou het zijn met die arme misleide moslims diep medelijden te hebben…
Zie
ňňk deze artikelen: Islam’s
succes; De wisselwerking tussen
enerzijds de Westerse Wereld en anderzijds de Wereld v/d Islam ; Verveling-Verstrooiing en Houvast;
(mei 20O8)
Over de ISLAM, Vrije meningsuiting, BELEDIGEN-Je Vrijheid
koesteren,-BOERKA’S
(08-2010) Overeenkomsten KORAN en BIJBEL..? (okt. 2010)-Jan Vis
De
Islam rukt op… 30
november 2011 CULTUUR
versus BESCHAVING-zie afl.61
Voor welke
VRIJHEID kiest u..?
ČN voorts
Naar andere artikelen: Het toenemend belang van het
Atheďsme ; Geen God wat dan ; Godsdienst en Geloof ; Evolutie of Creatie
; De fundamentele intolerantie
van de Godsdienst ; God bestaat niet
; Bedreiging van het
vrijdenken en het atheďsme ; De verdedigers van de Godsdienst ; Waarom is de Islam als godsdienst tegen de Westerse Wereld..? zie no. 27.
; Toch nog een Theocratie- zie afl. 18 ;
Ongewenst atheďsme- zie afl. 32 ; Een grens te ver
(Israël) ; Verbieden van de godsdienst..?-zie afl. 21
; Discrimineert / onderdrukt de Westerse Cultuur..?
zie aflevering 60 / 61 ; Kunnen moslims zich invoegen
in de Moderne cultuur..? – aflevering no. 37 ; De herrijzenis van de Halve
Maan ; Het staat in de Koran- zie
aflevering 36 ; De koran ; De heilige wet-De Sjari’a ; Burqa, volg bladwijzer
; Is
er dan toch een GOD..? Hoe zit dat..? Briewisseling- Geweld- Godsdienst- Geloof ;
Vrijheid
van Godsdienst ; Kan alles maar..!-zie bladwijzers ; de
kunst; het schone verschijnsel ; Samenleving,
Maatschappij en Gezin ; Filosofie van de kunst ; Hoe zit het nou
met god ; Het Nihilisme ; Vernietiging van de macht ; Uilenspiegel en de macht ; Ongehoorzaamheid
; Een alternatief bestuur ; Artikelen
betreffende o.a. Moslims / ISLAM ; Proces v/d Eeuw tegen alle ingezetenen van
Nederland.!.? ; De
grondslagen van Jodendom - Christendom en Islam-zie bladw. ; Niet
zeuren, god bestaat niet – zie inhoudsopgave nr. 13( godsdiensten een
cultuur..? ) ; Wij dulden geen tegenspraak – zie INHOUDSOPGAVE – zie
nr. 10 ; Seksueel misbruik –
Hoe zit dat..? – zie bladw. ; Leidt de
toename van de kennis tot een beter weten..? – zie bladw. ; JESAJA –
zie A..!
, B
, C , D
, E
, - zoekterm “ Jesaja “ ; Op de vlucht voor je eigen denken ; Nihilisme en Anarchisme als
basis van het Atheďsme ; Islamitische geldingsdrang – zie afl. 27 ; Polariseren leidt naar een hoger plan(stuwt op) v/d
DEMOCRATIE – zie afl. 24 en 25 ; Godsdienst
en Geloof – Hoe zit dat..? ; Het
geheel is meer dan de som der delen Sociale
Bewogenheid – zie bladw. ; De
Rechtsstaat – zie bladwijzers ; Is de Islam een cultuur..? čn het Jodendom en Christendom..? Hoe zit
dat..?-afl.64/65 ; Religies
bevestigen het Geestelijke Karakter v/d mens..! – zie bladw. ; Onvolwassen
Mensheid-zie nr. 50..! ; De begrippen Godsdienst en Geloof – Hoe zit dat..?
; Depressies -Hoe zit dat..?-zie bladw. ; Islamitische geldingsdrang – zie afl. 27 ; Kunnen moslims zich invoegen in de Moderne cultuur..? – afl. nr.37 ; De
grondslag van een godsdienst, - Godsdienst als misbruikt geloof ; De
filosofie van de geschiedenis ; Kan macht zich ten goede keren ;
30 november 2011
auteur: Jan Vis, creatief filosoof
Woensdag,
30 november 2011
Ondanks
de verwoede pogingen van zowel linkse als rechtse politici het te ontkennen is
het een onloochenbaar feit dat de Islam gestaag oprukt in de gehele westerse
wereld. Het merkwaardige is daarbij dat aan dit geniepige proces royaal wordt
meegewerkt door vrijwel alle intellectueel gevormde maatschappelijke élites.
Die hebben tijdens hun hogere opleiding ingeprent gekregen dat het een zaak van
redelijkheid en rechtvaardigheid is een ieder het zijne te gunnen en daarbij
geen kwalitatief onderscheid te maken tussen de ene wereldbeschouwing en de
andere, tussen het ene geloof en het andere en tussen de verschillende waarderingen
van de mens als individu. Men heeft geleerd dat niemand het recht heeft zich
boven anderen te verheffen door een ongunstig oordeel over hun geloof en hun
levens- en wereldbeschouwing uit te spreken. De studenten zijn er op
indringende wijze op geconditioneerd dat alle mensen als gelijken moeten worden
beschouwd.
Vanuit
die menslievende gesteldheid worden de Islamieten met extra respect bejegend en
wordt hen alle gelegenheid geboden zich genoeglijk in de westerse cultuur
te nestelen. Daarbij wordt als vanzelfsprekend uitgegaan van de gedachte dat
zij hun eigen cultuur mogen behouden, maar dat die wel in de richting van
moderniteit en humaniteit verder ontwikkeld zou moeten worden. Men stelt zich voor
dat er op die manier een echte moderne Islamitische identiteit zal ontstaan,
gebaseerd op een godsdienst die zich in de praktijk net zo sociaal manifesteert
als bijvoorbeeld bij het hedendaagse Christendom het geval is. Toch is het niet
zo moeilijk te leren inzien dat dit een tragische utopie is, omdat in die
idealistische gedachtengang blindelings voorbij wordt gegaan aan het
anti-menselijke karakter van ideologieën
in het algemeen en aan de Islamitische in het bijzonder. Niet zozeer omdat hij
op een soort van geloof gestoeld is, alswel omdat het over een puur politieke machtsideologie gaat, met alle
bijbehorende radikaal autoritaire mannelijke elementen. Daardoor vormt de Islam
een buitengewoon bedreigend probleem voor de moderne mensheid.
Intussen
is aan vele minder intellectueel geconditioneerde ‘gewone’ mensen opgevallen
dat dat beoogde integratieproces onmiskenbaar tot gevolg heeft dat de
Islamitische ideologie zich niet vermenselijkt, maar zich daarentegen almaar meer
arrogant en autoritair laat gelden.
Dat was natuurlijk voorspelbaar, zoals nu onder andere blijkt uit het feit dat
er steeds brutaler geëist wordt dat Islamitische normen en waarden ook in de
westerse cultuur van kracht worden. Alsof het volkomen vanzelfsprekend is eist
men dat overal moskeeën gebouwd worden, Islamitische feestdagen worden
ingesteld en in ere gehouden en dat de ‘goddelijke’ wetten en voorschriften van
de sjari’a, ten aanzien van onder andere vrouwen, homosexuelen en ongeneeslijk
zieken, voor iedereen van kracht gaan worden. Zo wordt een groot aantal, vaak
na langdurige strijd in de Westerse cultuur verworven maatschappelijke
instellingen langzaam maar zeker afgekalfd. Dat is bijvoorbeeld het geval als
het gaat over het bevorderen van een menswaardig levenseinde. Via een uiterst
geraffineerde intolerante strategie, met een vals beroep op vrijheid van godsdienst, wordt de hele
zaak teruggedraaid naar AF.
Zoals
gezegd krijgen de moslims bij hun streven naar totale islamisering gewillige
medewerking van de westerse bovenlaag, de hoger opgeleide maatschappelijke
élites. Die bestaan niet alleen uit diegenen die kans hebben gezien een studie
te volgen aan de povere resten van wat eens brandpunten van intellect waren,
namelijk de hogescholen en universiteiten, maar die in feite bestaan uit al die
‘redelijke’ lieden die op de een of andere manier modern onderwijs genoten
hebben. Dat wil dus zeggen dat het hierbij gaat om een betrekkelijk groot deel
van de westerse bevolking. En al die mensen zijn echte burgers geworden, herkenbaar aan hun volgzaamheid, hun braafheid,
hun zogenaamde begrip en vooral hun intellectuele
luiheid. Deze burgers zijn niet meer in staat om met een enigszins
onbevangen blik naar hun eigen werkelijkheid te kijken en die bijgevolg geen
kans zien ook maar één eigen gedachte te ontwikkelen. Hun denken is in alle
opzichten een massaproduct geworden,
volledig geprogrammeerd door kwasi wetenschappelijke paradigma’s die door
niemand gecontroleerd en weersproken worden. Een enorme variatie aan wezenlijk
precies dezelfde opvattingen, op professionele wijze door ‘deskundigen’
verkondigd, geeft de indruk dat we met een rijk intellectueel leven te maken
hebben. Maar het is niet meer dan op hoog niveau geconditioneerde domheid. Dat
is dan ook de aard van het gezwets dat op ergerlijke wijze voortdurend, vooral
in de politiek en de daarop gebaseerde media, aan de mensen opgedrongen wordt.
Zo vindt bijvoorbeeld op het ogenblik iedere burger dat er bezuinigd moet
worden omdat de kosten de pan zouden uitrijzen. Toch vraagt geen van die luie
denkers zich serieus en onbevooroordeeld af waardoor die kosten in feite
ontstaan. Zouden zij dat eens een keer wčl doen, dan zou dat onmiddellijk een
totaal andere kijk op de manipulaties van de hoger opgeleide élites opleveren.
En die kijk zou nu niet bepaald tot een vleiend oordeel leiden…
Diezelfde
hoger opgeleide élites zijn het ook die, wat de Islam en de moslims betreft, de
lager opgeleiden voortdurend een totaal verkeerd beeld voorhouden. Zij doen dat
omdat zij intellectueel te lui zijn om zich werkelijk in de Islam, zijn
praktijk en zijn geschiedenis te verdiepen. Dus houden zij vast aan het
corrupte wetenschappelijke geloof dat het bij de Islam over een hoogstaande cultuur zou gaan waarvoor men
vanzelfsprekend respect zou moeten hebben. In het gangbare post-moderne denken,
dat stelt dat een ieder recht heeft op het zijne, worden domweg gelijke rechten verward met gelijke kwaliteiten. Op grond daarvan is het
verboden onderscheid in kwaliteit te maken. Doet men dat toch, dan wordt dat
als een vorm van culturele discriminatie beschouwd. En discrimineren is
kwalijk, dat is iedereen grondig ingepeperd..!
Dat
klakkeloos gelijkstellen van het ene cultuurverschijnsel met het andere is
karakteristiek voor de intellectuele conditionering van de hoger opgeleiden.
Zoals gezegd wordt dit bevorderd door de ingekankerde intellectuele luiheid van de moderne mens. Zijn slonzige en
rommelige denken wordt gehouden voor een blijk van intelligentie en beschaving.
De lager opgeleiden daarentegen, die niet of nauwelijks meedoen met dit denken,
worden zonder meer als ňnbeschaafd weggezet. Zij zouden vanuit de onderbuik en
zonder enige kennis van zaken redeneren – dat wil zeggen: elkaar slaafs als in
de kroeg napraten..! En dat zou dan gelden voor het meerendeel van het
zogenaamde ‘volk’ dat volgens de meeste hedendaagse politici zelfs te dom is om
te weten op wie het bij verkiezingen moet stemmen. Wie dat volk desondanks
serieus neemt en er naar luistert zit dan natuurlijk helemaal fout en heet
onmiddellijk een populist. Toch was er een tijd dat
diezelfde politici vonden dat het in de politiek moet gaan om de mening en de
wensen van het vňlk: de socialisten zongen enthousiast over “de Stem des Volks”
en de liberalen beweren nog steeds een “Volkspartij” te vormen. En, in
samenhang daarmee, houden zij allemaal vol ‘democraten in hart en nieren’ te
zijn.
Maar het
zijn juist die democraten die de westerse cultuur te grabbel gooien als zij de
islamieten alle gelegenheid geven zich in te graven in de moderne westerse
maatschappij en samenleving. Democraten die daarbij in hun lafhartige
intellectuele verblindheid zelfs zóver gaan dat zij de Islam een ‘aanwinst’
voor de moderne westerse cultuur noemen..! Dat mag misschien inderdaad het
geval zijn als het gaat over de vele winkeltjes en handeltjes op de markt, maar
het geldt zeker niet als het wezenlijke cultuurzaken betreft. Maar cultuur is
waar het in feite altijd om gaat..! Helaas blijkt dan dat over de hele wereld
de islamitische culturen en tradities verre achterblijven bij de moderne.
Dat is
bepaald geen wonder: zij zijn namelijk geworteld in de herdersmoraal van de woestijn, aan het einde van de oudheid en
voornamelijk in wat wij tegenwoordig ‘de arabische wereld’ noemen. De essentie
van die moraal is de absolute ontkenning
van de mens als individu. Aan die mens wordt geen enkele persoonlijke status
toegekend, behalve die van onderworpene. Zoals het zand van de woestijn overal
hetzelfde is en totaal geen differentiatie vertoont, zo is voor Islamitisch
besef de mensheid ook een in zichzelf ononderscheiden massa.
In zo’n
massa kan zich echter niets ontwikkelen omdat er geen stimulerende verschillen
tussen de mensen zijn. Niemand brengt iemand anders op een idee. Het gevolg is
dat er niets aan en in de omringende werkelijkheid veranderd, vermenselijkt, wordt. Het overleven gaat
niet verder dan het benutten van dat wat onmiddellijk voorhanden is en dat
leidt onvermijdelijk tot een slome, passieve cultuur, die slechts wat voedsel
en wat natuurproducten oplevert. Is die voorhanden natuur op een zeker moment
uitgeput, dan gaat men als nomade een
stukje verderop zijn geluk beproeven. Logisch is dat een dergelijke
levensinstelling geen creativiteit
kent en dus nooit met iets nieuws zal komen. Iets nieuws en beters kan
hoogstens toevallig bij ŕnderen aangetroffen worden. Dan vinden die nomaden het
vanzelfsprekend dat je zoiets met geweld rooft, ňf het zonder pardon
vernietigt, indachtig het parool: ‘wij
niet, dan zij ook niet’. Het zich toeëigenen van door anderen bedachte
en gerealiseerde voorzieningen, of het vernietigen ervan, speelt zich thans in
de moderne westerse wereld af, en wel in de vorm van islamisering…
Toegegeven
moet worden dat dit allemaal niet erg aardig voor de moslims klinkt, maar het zijn
wčl de wrange feiten… en de moderne intelligentia zal dat toch eindelijk eens
onder ogen moeten zien en ter wille van een vreedzame toekomst moeten erkennen dat de islamitische cultuur
passief is en zčlf hoegenaamd niets heeft voortgebracht. Waar men in de
wčsterse wereld ook rondkijkt en wat men er ook aantreft, iets dergelijks is
nooit binnen de cultuur van de Islam tot stand gebracht. Het triomfantelijk
door westerse cultuursofties zwijmelen over bijvoorbeeld oude Islamitische en
Moorse bouwkunst of literatuur is dan ook in zoverre misleidend dat het daarbij
steeds over een vroege, doorgaans onbewuste, voortzetting van de Indische,
Griekse en Antieke kunsten gaat. Dat is ook het geval met de zogenaamde
Arabische ‘wetenschappen’. Ook hierin zit geen spoor van creativiteit. Daardoor
gaat het praktisch niet verder dan het reproduceren van overgeleverde
geschriften en duidingen. Die worden dan door de islamitische geleerden voor
wijsheden verkocht.
Kort en
goed, het onderwerpen van de mens als individu op een 1400 jaar oud bevel van
een overspannen volksmenner uit Mekka, leidt onvermijdelijk tot een dodelijke passiviteit in de praktijk van
het maatschappelijk leven. De enige actieve instantie daarentegen is een
alleenheersende god, Allah, schepper en beheerder van hemel en aarde. Voor het
Islamitische denken is dat een klare zaak, vandaar dat bij iedere menselijke
verwachting of poging om iets te doen het toevoegsel “insh’allah” gebezigd
wordt, hetgeen betekent: “Zo Allah het wil”. Terzijde: die opvatting over de
exclusieve activiteit van god is geen specialiteit van alleen maar de Islam.
Ook de orthodoxe christenen bijvoorbeeld weten er raad mee: zonder god’s wil
doet men niets en kan men niets.
Dat feit
neemt echter niet weg dat men zich toch moet afvragen waarin dan die
‘verrijking van de cultuur’ door de invloed van de Islam gelegen is. Als er al
van een verrijking gesproken kan worden zou dat in overdrachtelijke zin moeten
zijn, bijvoorbeeld: er ontstaat op het ogenblik overal in de wereld een enorme
verrijking aan terreur. Dat wil
zeggen, van het willekeurig mishandelen en vermoorden van onschuldige en
weerloze medemensen. Steeds door moslimfanaten. Zij voeren daarbij niet een min
of meer openlijke strijd tegen gewapende gelijkwaardige tegenstanders, zoals
bij militaire acties het geval is, maar zij verklaren gewone medemensen, die
voor hen ongevaarlijk zijn, tot hun vijanden. Die mensen molesteren en hen
doodsangst aanjagen is de essentie van hun terreur. Dat onbarmhartig
terroriseren geschiedt geheel en al in opdracht van Allah, de enige die
activiteit kan en mag ontplooien en daar bijgevolg het alleenrecht toe heeft.
Uiteraard gaat dat allemaal op uiterst ‘barmhartige’ wijze. Diegene die dat
goddelijke programma uitvoert wordt bevorderd tot een martelaar die een
barmhartige plicht vervult (hoe krijgen ze het verzonnen!).
Binnen
dat idiote godsdienstige denkkader is het te begrijpen dat er geen effectieve
morele rem is op het moorden en branden, want zonder aanzien des persoons wordt
iedereen als vijand beschouwd. Wat dat betreft is de Islam een ideologie van
volstrekte gelijkheid..! Zonder uitzondering is iedereen, zelfs een
rechtgeaarde moslim, een legitiem doelwit, want in de grond van de zaak is
ieder individu waardeloos. Maar, er
komt, speciaal wat de verhouding tussen de Islam en de moderne westerse cultuur
betreft, nog iets afschuwelijks bij: het westen verdient een extra agressieve
aanpak omdat het in die wereld juist om de
mens als individu en de ontwikkeling
daarvan gáát. Het westen en de Islam vormen daardoor een absolute en
onoplosbare tegenstelling. Het zijn letterlijk elkaars doodsvijanden en dat is
in de loop van de afgelopen 1400 jaar overduidelijk gebleken..!
Er is
trouwens nog een belangrijk onderscheid tussen de Islam en de andere ideologieën,
religies en godsdiensten. In al die spirituele systemen is de mens als individu
geen onderworpene, geen waardeloze niet-mens, zoals in de Islam. Hij telt
wčrkelijk mee want het draait daarbij om de relatie
tussen hem en zijn hogere instantie, zijn god en goden. Een relatie kan niet
bestaan zonder dat beide elementen gelden. Dus zowel de mens als zijn god
tellen mee. Vervolgens is het natuurlijk de vraag als hoedŕnig de individuele
mens meetelt. Het spreekt vanzelf dat hij als lager gewaardeerd wordt omdat hij, in tegenstelling tot zijn god,
maar een tijdelijk en beperkt verschijnsel is. Er ontbreekt van allerlei aan
hem, hij schiet in alles tekort en hij gaat gebukt onder een eeuwigdurende
schuld. Het is een vaste regel dat overal waar een besef van een hogere macht
is de mens in pricipe als een mislukkeling
beschouwd wordt. Maar steeds ligt er tegelijkertijd een weg open om hogerop te
komen, vergeving te krijgen of in genade te worden aangenomen. Hoe armzalig de
individuele mens er ook voorstaat, er is altijd een mogelijkheid, ja zelfs een
opdracht, aan de vicieuze cirkel te ontsnappen. In de Islam echter is voor de
mens als individu geen verlossing weggelegd, en wel omdat de mens als individu
domweg niet bestaat. Het christelijke “werk uzelf zaligheid” bijvoorbeeld is
taboe voor de Islamiet. In het uiterste geval rest hem slechts het
martelaarschap, maar dat houdt in het geheel geen verheffing of verlossing in.
Als martelaar vernietigt hij
inderdaad zichzelf als individu: hij bevestigt letterlijk zijn niet-mens-zijn.
Het zijn
vooral de westerse politici die het negatieve karakter van het Islamitische
denken ontkennen, maar er zijn ook heel wat andere intellectuelen die zich van
allerlei uitvluchten bedienen om de ware aard van de Islam te verdoezelen. De
gevaarlijkste redenering daarbij is deze dat men er op wijst dat die ware aard
alleen maar te voorschijn komt bij radikale moslims die de westerse samenleving
zoveel mogelijk schade willen toebrengen. Het gros van de gewone eenvoudige
moslims zou volgens die intellectuelen dat negatieve karakter niet vertonen.
Daarin hebben zij in zekere zin gelijk. Terreurdaden worden altijd door
verblinde idealisten uitgevoerd en het ligt in de logica dat het dan steeds om
minderheden gaat. Maar het erkennen van dit feit mag niet dienen als argument
voor de stelling dat de Islam op zichzelf ongevaarlijk en zelfs in wezen
uitermate vredelievend zou zijn. De mensontkennende grondslag van de Islam gaat
namelijk door ŕlles heen en dat heeft op geniepige wijze zijn inwerking op de
diepere psychologische lagen van het Islamitische zelfbewustzijn. Dat dit wel
degelijk het geval is kan bijvoorbeeld worden afgeleid uit het asociale gedrag
van het gros van de moslimjeugd. Die jochies komen met ideeën die zij
onmogelijk zčlf bedacht kunnen hebben,
maar die zij van hun immams, hun ouders en opvoeders ingefluisterd hebben
gekregen. Die ouderen, die door de westerse intellectuele bovenlaag als o zo
menslievend worden afgeschilderd, maken in feite op de een of andere manier aan
de kinderen duidelijk dat onder andere homo’s niet deugen, dat westerse vrouwen
hoeren zijn en dat er maar één rechtvaardige wet bestaat, namelijk die van de
Islamitische sjari’a. Toen in New York die schandelijke 9-11-aanslagen gepleegd
waren werd er volop feest gevierd, gewoon in de nederlandse straten door
diezelfde vredelievende moslims en hun kinderen. Talloze voorbeelden zijn er te
geven van directe en indirecte Islamitische agressie tegen de westerse
samenleving. Zo bleek bijvoorbeeld onlangs dat een traditioneel ingepakte
moslima, nota bene als in Nederland opgeleide huisarts met een nederlandse praktijk, elke medewerking,
steun en palliatieve begeleiding weigerde aan een doodzieke kankerpatiente.
Haar geloof stond haar niet toe te helpen omdat die kanker een straf van Allah
was..! Het is waar dat zij, net als die andere, o zo brave en eenvoudige
moslims, geen terroristische aanslagen pleegt, maar haar gedrag is wel degelijk
een brutale daad van indirecte terreur.
Het op straat schofferen van vrouwen en homo’s, zodat menigeen niet meer de
straat op durft, is eveneens een onmiskenbare daad van terreur, die overigens
doet denken aan de straatterreur van de nazi’s in het vooroorlogse Duitsland.
Dat bepaalde openbaar bekende medeburgers constant beschermd moeten worden
tegen terroristisch geweld is zo langzamerhand een normale zaak geworden. En
die werknemers die van hun werkgevers gebedsruimten afdwingen om hun dagelijkse
gebeden te kunnen zeggen oefenen eveneens indirecte terreur uit. Het is
trouwens zo dat tot voor kort geen enkele westerse werkgever er zelf maar over
dacht voor welke godsdienst dan ook een kapel of iets dergelijks in te ruimen.
Zelfs een ogenblik stilte voor de maaltijd was doorgaans niet aan de orde:
godsdienst was nadrukkelijk een zaak van ‘thuis’..! Het buitensluiten van
godsdienst was in de praktijk niet alleen regel waar het de staat betrof, maar
het was ook en vooral van toepassing in het bedrijfsleven. De door moslims
gestelde zogenaamd godsdienstige eisen zijn dan ook absoluut een kwestie van
sociale terreur en die is, in zijn geniepige kwasi-redelijkheid, met zijn
onterechte beroep op vrijheid van godsdienst, misschien nog wel wreder dan
radikale gewapende terreur.
Al deze
verschijnselen zijn op hun wijze flagrante
aantastingen van de moderne liberaal-westerse cultuur die, in tegenstelling
tot de mening van vele intellectuelen, welbewust en volgens een vaste strategie
gepleegd worden. Maar helaas wordt dat feit nog steeds lafhartig onder de
dekmantel gehouden en hoogstens gemakzuchtig als incident afgedaan…
De Islam
rukt inderdaad op! De moslims zijn namelijk helemaal geen gediscrimineerde
stakkers die, net als de joden voor de oorlog, door een gruwelijk lot bedreigd
worden. Zij vertegenwoordigen daarentegen in volle overtuiging een ideologie
die de vernietiging van de westerse
cultuur beoogt en die dan ook een frappante overeenkomst vertoont met juist dŕt
nationaal-socialisme dat destijds onder andere de joden bedreigde. De zaak ligt
dus precies tegenovergesteld aan datgene dat ons door de politici voorgehouden
wordt: de positie van de moslims komt niet overeen met die van de vooroorlogse
joden, maar juist met die van hun bedreigers, de nationaal-socialisten. Dat is
niet alleen praktisch zo, maar ook wat de inhoud van hun ideologieën betreft.
Het is dan ook uitermate ergerlijk dat de moderne hoger opgeleide bovenlaag
blind is voor de duidelijk evidente verhoudingen en zich daardoor gedraagt als
de vooroorlogse politieke élites, die uitgerekend de aanhangers van die vijandige ideologie respectvol
bejegenden.
De
islamieten hebben uiteraard, als privé
personen, recht op hun godsdienst, al is de Islam als eenzijdig stelsel van
vervloekingen, voorschriften en opdrachten nauwelijks een godsdienst, in de ware
zin van dit begrip, te noemen. Maar hun sociaal-maatschappelijke ideologie is
daarentegen zonder meer verwerpelijk en waard om krachtig bestreden te worden.
Voorzover de moslims al in de westerse samenleving doorgedrongen zijn kan dit
alleen maar geschieden doormiddel van wettelijke
bestrijding van geestelijk leiders, ouders en andere opvoeders die tot op
heden vrijelijk de jeugd hebben kunnen vergiftigen.
Maar wat
betreft de arabische islamitische wereld zal het moeilijk zijn. Niemand zit immers
naar oorlogsgeweld uit te kijken…
Woensdag, 30 november 2011
TOEGEVOEGD:
Bestrijders
en Begrijpers van de GODSDIENST..! zie afl.51
en Het Jodendom en het Christendom hebben een heldere intuďtieve basis, die, zoals
gebruikelijk bij cultuurvoorstellingen, teruggaat tot diep in de grijze
oudheid. Hoe zit dat met de Islam..?-nr. 64 Onder MACHT versta ik - zie de link: doorbreek de vicieuze cirkel; de
Oplossing en Cultuur versus Beschaving - zie afl.61 ; De
grondslag van een godsdienst, - Godsdienst als misbruikt geloof ;
Zie
ňňk deze artikelen: Islam’s
succes; De wisselwerking tussen
enerzijds de Westerse Wereld en anderzijds de Wereld v/d Islam ; Verveling-Verstrooiing en Houvast;
(mei 20O8)
Over de ISLAM, Vrije meningsuiting, BELEDIGEN-Je Vrijheid
koesteren,-BOERKA’S
(08-2010) Overeenkomsten KORAN en BIJBEL..? (okt. 2010)-Jan Vis
De
Islam rukt op… 30
november 2011 CULTUUR
versus BESCHAVING-zie afl.61
Voor welke
VRIJHEID kiest u..?
ČN voorts
Naar andere artikelen: Het toenemend belang van het
Atheďsme ; Geen God wat dan ; Godsdienst en Geloof ; Evolutie of Creatie
; De fundamentele intolerantie
van de Godsdienst ; God bestaat niet
; Bedreiging van het
vrijdenken en het atheďsme ; De verdedigers van de Godsdienst ; Waarom is de Islam als godsdienst tegen de Westerse Wereld..? zie no. 27.
; Toch nog een Theocratie- zie afl. 18 ;
Ongewenst atheďsme- zie afl. 32 ; Een grens te ver
(Israël) ; Verbieden van de godsdienst..?-zie afl. 21
; Discrimineert / onderdrukt de Westerse Cultuur..?
zie aflevering 60 / 61 ; Kunnen moslims zich invoegen
in de Moderne cultuur..? – aflevering no. 37 ; De herrijzenis van de Halve
Maan ; Het staat in de Koran- zie
aflevering 36 ; De koran ; De heilige wet-De Sjari’a ; Burqa, volg bladwijzer
; Is
er dan toch een GOD..? Hoe zit dat..? Briewisseling- Geweld- Godsdienst- Geloof ;
Vrijheid
van Godsdienst ; Kan alles maar..!-zie bladwijzers ; de
kunst; het schone verschijnsel ; Samenleving,
Maatschappij en Gezin ; Filosofie van de kunst ; Hoe zit het nou
met god ; Het Nihilisme ; Vernietiging van de macht ; Uilenspiegel en de macht ; Ongehoorzaamheid
; Een alternatief bestuur ; Artikelen
betreffende o.a. Moslims / ISLAM ; Proces v/d Eeuw tegen alle ingezetenen van
Nederland.!.? ; Islam’s
succes ; VERVELING
; De wisselwerking tussen enerzijds de Westerse Wereld en anderzijds de Wereld
v/d Islam ; VERVELING
– Islam’s succes - Extremisten ; De
grondslagen van Jodendom - Christendom en Islam-zie bladw. ; Niet
zeuren, god bestaat niet – zie inhoudsopgave nr. 13( godsdiensten een
cultuur..? ) ; Wij dulden geen tegenspraak – zie INHOUDSOPGAVE – zie
nr. 10 ; Seksueel misbruik –
Hoe zit dat..? – zie bladw. ; Leidt de
toename van de kennis tot een beter weten..? – zie bladw. ; JESAJA –
zie A..!
, B
, C , D
, E
, - zoekterm “ Jesaja “ ; Op de vlucht voor je eigen denken ; Nihilisme en Anarchisme als
basis van het Atheďsme ; Islamitische geldingsdrang – zie afl. 27 ; Polariseren leidt naar een hoger plan(stuwt op) v/d
DEMOCRATIE – zie afl. 24 en 25 ; Godsdienst
en Geloof – Hoe zit dat..? ; Het
geheel is meer dan de som der delen Sociale
Bewogenheid – zie bladw. ; De
Rechtsstaat – zie bladwijzers ; Is de Islam een cultuur..? čn het Jodendom en Christendom..? Hoe zit
dat..?-afl.64/65 ; Religies
bevestigen het Geestelijke Karakter v/d mens..! – zie bladw. ; Onvolwassen
Mensheid-zie nr. 50..! ; De begrippen Godsdienst en Geloof – Hoe zit dat..?
; Depressies -Hoe zit dat..?-zie bladw. ; Islamitische geldingsdrang – zie afl. 27 ; Kunnen moslims zich invoegen in de Moderne cultuur..? – afl. nr.37 ; De
grondslag van een godsdienst, - Godsdienst als misbruikt geloof ; De
filosofie van de geschiedenis ; Kan macht zich ten goede keren ;
Terug naar : de Startpagina
de gestolde neerslag van een
bepaalde fase van de ontwikkeling van het zelfbewustzijn. Er worden allerlei dingen vastgelegd,
als norm gesteld, die tijdens die fase duidelijk zijn geworden. De neerslag van
zo’n fase stolt tot cultuur.
Onder een ideologie versta ik: een overheersend cultuurdenkbeeld dat gebaseerd is op de
voorstelling hoe de werkelijkheid zou moeten zijn.
♥Help mee
om deze site te promoten. ……..
Alvast m’n hartelijke dank ..!
Aangezien de filosofie er niet is voor enkele bevoorrechten,
maar juist voor alle mensen, is het citeren uit de artikelen zonder meer
toegestaan. Bronvermelding wordt echter wel op prijs gesteld. (Jan Vis,
creatief filosoof) rwvanes@planet.nl
Terug naar : de Startpagina