DE CHRISTELIJKE PRAKTIJKEN

De Vrije Gedachte No. 260 november 1995

 

abortus,christendom,de paus,denken,euthanasie,god,islam,keuzevrijheid van de vrouw,moraal,vrijheid.

 

Naar de Startpagina

 

Naar het begin van het artikel

 

Naar artikelen: geen god,wat dan? ; hoe zit het nou met god? ; Godsdienst en Geloof ; God bestaat niet ; De verdedigers van de Godsdienst ; Evolutie of Creatie ; het zelfbeschikkingsrecht. ; Een korte schets van de “Menselijke Seksualiteit” ; De verloedering van de seksualiteit ; Briefwisseling -Incest ; Het toenemend belang van het Atheďsme ; De fundamentele intolerantie van de Godsdienst ; Bedreiging van het vrijdenken en het atheďsme ; Waarom is de Islam als godsdienst tegen de Westerse Wereld..? zie no. 27. ; Toch nog een Theocratie- zie afl. 18 ; Ongewenst atheďsme- zie afl. 32 ; Een grens te ver (Israël) ; Verbieden van de godsdienst..?-zie afl. 21 ; Discrimineert / onderdrukt de Westerse Cultuur..? zie aflevering 60 / 61 ; Waarom is de Islam als godsdienst tegen de Westerse Wereld ..? zie no. 27 ; De Islam ; Het staat in de Koran- zie aflevering 36 ; De heilige wet-De Sjari’a ; Burqa, volg bladwijzer ; Kunnen moslims zich invoegen in de Moderne cultuur..? – aflevering no. 37 ; Het zelfbeschikkingrecht ; Is er dan toch nog een GOD..? Hoe zit dat..?

Naar bladwijzers: Abortus

 

Help mee om deze site te promoten. Vertel het uw…!

(Adres luidt: http://home.planet.nl/~rwvanes )

 

DE CHRISTELIJKE PRAKTIJKEN

Dezer dagen stond in de krant dat de paus 45 slachtoffers van de Spaanse Burgeroorlog zalig heeft verklaard en dat hij tegelijkertijd 64 Roomse geestelijken, die tijdens de Franse Revolutie ter dood gebracht zijn, dezelfde eer heeft doen toekomen.

 

Natuurlijk ging dat niet zomaar in alle stilte!

 


Een plechtige bijeenkomst op het St. Pietersplein in Rome moest aan een en ander de noodzakelijke wijding geven. En in de hemel zal wel een gejuich zijn opgegaan bij het vernemen van deze blijde boodschap en de betrokkenen zullen zich, ondanks hun hemelse gewichtloosheid, een stuk gewichtiger zijn gaan voelen. Ik denk dat ze zelfs in de hemel opkijken tegen iemand die door de paus zalig verklaard is. Het is toch net alsof je geridderd bent. Ik meen trouwens te weten dat de lieve God niet eens zover gekomen is! Maar toch, het is diep treurig dat de moderne mensheid nu nog bezig is met zulke beschamende flauwekul en nog erger is het dat de rest van de mensheid zich niet bescheurt van het lachen bij het zien van zo'n absurd schouwspel: een plechtige bijeenkomst op het St. Pietersplein met vreemdsoortig uitgedoste mannen (uiteraard mannen!), die een stelletje dooien “zalig” verklaren! Niet alleen dat die dooien lekker in de hemel zitten, maar zij mogen voortaan ook nog vereerd worden. Zij zitten nu dus nog lekkerder in de hemel. Het allerergste vind ik evenwel dat vrijwel niemand verbolgen is over het schandelijke feit dat wederom Rome er blijk van geeft stelselmatig de verkeerde kant te kiezen. Autoritaire, intolerante, ondemocratische vijanden van de mensheid wordt steevast de hand boven het hoofd gehouden. Zij worden aangeprezen als de voortreffelijksten onder de mensen, als een lichtend voorbeeld voor allen en Rome heeft de onbeschaamdheid de mensen voor te houden dat zij hen voortdurend als heiligen moeten vereren.

 

Maar in feite zijn die “zaligen” en “heiligen” vrijwel zonder uitzondering de grootste schurken die in deze wereld rondlopen. Schurken, niet zozeer omdat zij zeggen in een god te geloven, maar schurken in psychische zin omdat zij het een verheven taak achten de mensen voortdurend leed te berokkenen. Het waren schurken die tegen de humaniteit waren voor en tijdens de Franse Revolutie, bandieten die tegen een behoorlijke democratische maatschappij waren tijdens de Spaanse Burgeroorlog, gefrustreerde levensgevaarlijke potentaatjes die tegen de menselijke vrijheid waren tijdens het Nazi-bewind. Deze en dergelijke vijanden van de mensheid zijn het die zonder schaamte ten voorbeeld gesteld worden. En niet weinigen van die misdadigers werden op alle mogelijke manieren geholpen om hun gerechtvaardigde straf te ontlopen. Altijd weer blijkt Rome het schurkendom te beschermen en te vereren. En steeds veroordeelt men alles wat goed is, wat een lans breekt voor het vrije en zelfstandige individu, wat de vrouw en het vrouwelijke recht doet en wat probeert van déze wereld een gezellige, leefbare wereld te maken.

 

Er zijn tegenwoordig nogal wat mensen, voornamelijk post moderne intellectuelen, die vinden dat het christendom ook heel wat goeds gebracht heeft. Maar iedere keer als ik zoiets hoor beweren vraag ik mij vertwijfeld af: wat dan? De voorbeelden die zo nu en dan genoemd worden hebben of niets met christendom te maken omdat zij voorbeelden zijn van algemeen menselijke deugdzaamheid die net zo goed en minstens net zo vaak bij niet-christenen voorkomt, of het zijn voorbeelden van een onvoorstelbare hypocrisie zoals dat van een vader die eerst zijn kind een ongeluk geslagen heeft en het vervolgens troostend over de bol aait: vader meent het toch zo goed met het kind en hij straft het alleen maar voor zijn eigen bestwil.

 

Bij de EO kunnen ze er, zoals bekend, ook wat van. Nu is meneer Andries Knevel weer in het nieuws, want die is nog maar eens een keer van leer getrokken tegen de abortus. Natuurlijk mag meneer Knevel tegen abortus zijn. Dat is trouwens ieder zinnig mens, al was het alleen maar vanwege het feit dat je er met geen mogelijkheid voor kunt zijn. Het is immers een psychisch heel pijnlijke noodsprong waar geen enkele gezonde vrouw naar uit zit te kijken. Maar wat Knevel beslist niet mag is, wat betreft abortus, tegen de onvoorwaardelijke keuzevrijheid van de vrouw zijn, want dat is natuurlijk waar alles om draait. Maar hij is dat, gesteund door god en samen met zijn Roomse vrienden, wel degelijk! Zij zijn immers geroepen om het leven te beschermen, zij zijn immers “pro life”.

In het onderhavige geval gaat het over een vrouw die tot abortus besloten had omdat bij zorgvuldig DNA-onderzoek gebleken was dat haar kind een ernstig ooglijden te wachten zou staan. Hoewel de medici het er over eens zijn dat een dergelijke ernstige afwijking voldoende reden tot abortus is, weet meneer Knevel te melden dat het met die ziekte wel meevalt omdat die pas omstreeks het twintigste jaar optreedt.

Dan is het blijkbaar niet zo erg.

 

De redeneringen van godsdienstige mensen zijn trouwens toch klassevoorbeelden van onvolwaardig denken. Niet alleen het aannemen dat er goden zijn berust op zichzelf al op volkomen ondeugdelijk denkwerk, maar vooral ook het op grond daarvan uitgewerkte denkstelsel is in de loop der tijden een gigantische verzameling dwaasheden geworden. Dat heeft, zoals altijd met denkwerk het geval is, zijn uitwerking op de moraal en de zeden in het dagelijkse leven. In dit geval onherroepelijk een dwaze uitwerking. Je kunt je bijvoorbeeld indenken dat iemand ervan overtuigd is dat het gehele leven door een god bepaald is. Zo’n god zou dan de hele zaak besturen en het is niemand toegestaan zelf beslissingen te nemen. Logisch gevolg van een dergelijke opvatting zou dan moeten zijn dat men nimmer in het leven ingrijpt, uiteraard omdat zulk ingrijpen in strijd is met gods wetten. Het zou net zoiets absurds zijn als wanneer je in een overmoedige bui het stuurwiel van de buschauffeur grijpt omdat je vindt dat hij een andere weg in moet slaan. Zoiets kan natuurlijk niet!

 

Precies zo zouden de mensen met schuld en zonde overladen worden als zij zo arrogant zijn zelf het stuurwiel van hun leven in handen te nemen. Maar, zo vraag je je als eerste af, waar blijft dan de absolute macht van een god als het mogelijk blijkt er tegenin te gaan? Wat betekent dan de uitspraak nog dat god het hele leven bepaalt en bestuurt? Het een is duidelijk met het ander in tegenspraak, daar behoef je nu niet bepaald lang en ingewikkeld over na te denken. Maar de godsdienstigen slikken het allemaal als zoete koek, zij merken niet eens op dat hun denken op dit gebied afschuwelijk rammelt. En dus grijpen zij naar believen in en houden tegelijkertijd vol dat god alles in de hand heeft en bovendien in zijn almacht onaantastbaar is. De voorbeelden zijn overbekend. Tegen ziekten treedt men vrijmoedig op zonder dat dergelijke ingrepen in strijd met gods wil en macht gevonden worden, maar anticonceptie, abortus en euthanasie druisen volstrekt tegen gods wil en almacht in en zijn nu plotseling uit den boze. En bij de hele godsdienstige meute is er niemand die opmerkt dat een en ander op zijn minst merkwaardig is en in ieder geval inconsequent.

 

Waarom merkt men dat niet op? Wel, omdat het eigenlijk helemaal niet inconsequent is, maar dat heb je pas dan in de gaten als je die morbide laag van leugens en frustraties, die het denken en de moraal van gelovige mensen overdekt, radicaal verwijdert. Dan blijkt dat gods wil en almacht alleen maar ten tonele worden gevoerd als het over de vrijheid van de vrouw gaat. Of het nu gaat over beslissingen die het leven van een kind betreffen of in het algemeen over zaken van leven en dood, steeds heeft dit alles te maken met de vrouw en een aantal met haar samenhangende begrippen. Dat is de onderlaag van de godsdienstige cultuur en daarin blijkt men nu op een onaangename manier bijzonder consequent...

 

In onze moderne cultuur voelt men de werkelijke verhoudingen niet meer zo aan, maar er is een tijd geweest dat alle levenszaken als vrouwelijk werden beseft. Veel diep verdrongen herinneringen hieraan worden op negatieve en agressieve wijze in de godsdiensten bewaard en dat bepaalt in niet geringe mate de moraal binnen die godsdiensten. Zonder dat men het zich nu zo realiseert wijst men intuďtief alles af wat op de een of andere manier die herinneringen wakker maakt. Want alle moderne monotheistische godsdiensten zijn uitgesproken mannelijk ingesteld, hetgeen alleen al moge blijken uit het feit dat als regel vrouwen uit de riten geweerd worden. En niet alleen uit de riten, in de Islam en in zwaar gereformeerde kringen mag zij zelfs geen openbare functies en politieke functies uitoefenen. En haar “levensfuncties” worden achter de vier muren van het huis en de donkere slaapkamer weggewerkt.

 

Sterker nog: die godsdienstige mannen gaan daarbij zelfs zover dat zij zich bij gewijde gelegenheden in vrouwelijke klederen hullen. Daarmee pikken zij het vrouwelijke in om het onschadelijk te maken, althans onder hun eigen macht te brengen. Het spreekt vanzelf dat ten gevolge daarvan hun moraal er een is van grote morbide dubbelhartigheid, agressie en overspannen zelfgenoegzaamheid. Het is prima dat christenen claimen de moraal hoog te houden, maar als je nagaat welke moraal dat in feite is, dan kun je je er alleen nog maar over verbazen dat de vertegenwoordigers daarvan niet allang, samen met hun schurkachtige vrienden, ter verantwoording zijn geroepen.

 

Naar de Startpagina

 

Naar artikelen: geen god,wat dan? ; hoe zit het nou met god? ; Godsdienst en Geloof ; God bestaat niet ; De verdedigers van de Godsdienst ; Evolutie of Creatie ; het zelfbeschikkingsrecht. ; Een korte schets van de “Menselijke Seksualiteit” ; De verloedering van de seksualiteit ; Briefwisseling -Incest ; Het toenemend belang van het Atheďsme ; De fundamentele intolerantie van de Godsdienst ; Bedreiging van het vrijdenken en het atheďsme ; Waarom is de Islam als godsdienst tegen de Westerse Wereld..? zie no. 27. ; Toch nog een Theocratie- zie afl. 18 ; Ongewenst atheďsme- zie afl. 32 ; Een grens te ver (Israël) ; Verbieden van de godsdienst..?-zie afl. 21 ; Discrimineert / onderdrukt de Westerse Cultuur..? zie aflevering 60 / 61 ; Waarom is de Islam als godsdienst tegen de Westerse Wereld ..? zie no. 27 ; De Islam ; Het staat in de Koran- zie aflevering 36 ; De heilige wet-De Sjari’a ; Burqa, volg bladwijzer ; Kunnen moslims zich invoegen in de Moderne cultuur..? – aflevering no. 37 ; Het zelfbeschikkingrecht ; Is er dan toch nog een GOD..? Hoe zit dat..?

 

Bovenstaande tekst is geschreven:

 

Door Jan Vis, filosoof.

 

Pagina's zijn door mij uit het tijdschrift van De Vrije Gedachte No. 260 november 1995 overgenomen.   

 

Aangezien de filosofie er niet is voor enkele bevoorrechten maar juist voor alle mensen, is het citeren uit  mijn werk zonder meer toegestaan. Wel echter zou ik het op prijs stellen dat het citeren vergezeld gaat van een duidelijke bronvermelding! (Jan Vis)