Terug naar: de Homepage van Rob van Es voor méér informatie

Help mee om deze site te promoten. Vertel het uw…!

(Adres luidt: http://home.planet.nl/~rwvanes )

 

Trefwoorden: A; B; C; D; E ; F; G; H; I; J; K ; L; M; N; O; P; Q; R; S; T; U; V; W; X ; Y ; Z

Opgevraagde artikelen/werken  en/of cursussen vindt u terug onder deze link

 

 

Aanvullingen trefwoorden a t/m z

 

 

Laatste moment-zie nr. 62,

Laatste ontwikkelingsmoment-zie nr. 61

Laatste verschijnsel ; verzet tegen het laatste verschijnsel-zie nr. 08,

Laatste verschijnsel ; weerstand tegen “het laatste verschijnsel”-zie nr. 43,

Lafhartig intellectueel gescharrel-zie nr. 61

Lafheid ; intellectuele lafheid-1-zie bladwijzers,

Lafheid ; intellectuele lafheid-2-zie bladwijzers,

Lafheid ; intellectuele lafheid-3-zie bladwijzers,

Lafheid ; intellectuele lafheid-4-zie bladwijzers,

Lafheid ; intellectuele lafheid-5-zie bladwijzers,

Lafheid ; intellectuele lafheid-6-zie bladwijzers,

Landsbelang-zie bladwijzers,

Leefbaar leven-zie nr. 56

Leerling ; Leraar-leerling ; Omdat er in de filosofie niets overgedragen wordt is er ook niet van een leraar-leerling verhouding te spreken-zie bladwijzer leerling-leraar uit Beweging en Verschijnsel deel 3,

Leerlingen ; Er werd dan ook een systeem van onderwijs bedacht waarin de leerlingen zich konden oefenen in het concentreren en het naleven v/d  regels v/h  denken-uit Filosofie van de Hak op de Tak 1t/m73-zie nr. 03,

Leerlingen ;…dikwijls met de bedoeling in de leerling of genieter een soort van schokeffect teweeg te brengen, een plotselinge flits van helderheid…-zie bladwijzer leerling uit De Kunst van het Filosoferen

Leerlingen van-Boedishme-Jodendom-Islam- herhaaldelijk lezen en reciteren van de 'heilige schriften'-uit Filosofie van de Hak op de Tak 1t/m73-zie nr. 23,

Leerproces- (1-pag.83, 2-pag.90, 3-pag.99t/m103, 4-pag.110 en 111, en 5-pag. 144) -uit Beweging en Verschijnsel deel 2-zie bladwijzers,

Leerproces,

Leerproces-zie E(pag.83, 90, 99t/m103, 110 en 111, en pag. 144) F, G en H.

Legenden : De betekenis van mythen, legenden en sprookjes, zie nr.30,

Leider of Tiran..? -zie bladwijzers van ontwikkeling West Europese Cultuur,

Leiders ; de verantwoordelijke leiders straffen voor hun misdaden-zie bladwijzers van ontwikkeling West Europese Cultuur,

Leiderschap-1- aflevering 58 uit Filosofie van de Hak op de Tak 1t/m73,

Leiderschap-2-2x-zie bladwijzers van ontwikkeling West Europese Cultuur,

Leidersprincipe-zie nr. 03 van Filosofische Invallen 1t/m26,

Leiding geven- aflevering 42 uit Filosofie van de Hak op de Tak 1t/m73,

Leidinggevende figuren-zie bladw., 

Leidinggevende figuur-zie bladw.,

Lekken ; gelekt-zie bladwijzers uit Filosofie van de Hak op de Tak nr.3,

Leraar-leerling ; Omdat er in de filosofie niets overgedragen wordt is er ook niet van een leraar-leerling verhouding te spreken-zie bladwijzer leerling-leraar uit Beweging en Verschijnsel deel 3,

Leren ; niet op school te leren-zie nr. 58

Leven ; aan je leven richting geven,

Leven ; aan zijn leven richting geven-zie bladwijzers,

Leven ; de groei v/h Leven-Jan Vis-Darwin-(zie bladw..),

Leven ; de ontmoeting verrijkt elkaars leven-zie nr. 09,  

Leven ; de werkelijkheid als leven-zie nr. 48,

Leven ; de zin van het leven,

Leven ; De zin van het leven-1,

Leven ; De zin van het leven-2,

Leven ; de zin van het leven-Zie A(Filosofie van de Hak op de Tak nr.3) , B(Beweging en Verschijnsel deel3) , C(Nihilisme en Anarchisme als basis van het Atheisme),

Leven ; er is maar één leven..! –zie bladwijzers in “De ontwikkeling van het Denken”,

Leven ; er is maar één leven-zie bladwijzers in Evolutie of Creatie,

Leven ; Er is maar één leven-zie bladwijzers,

Leven ; groei van het leven-zie bladwijzers,

Leven ; het jachtige leven,

Leven ; het leven als project-zie nr. 19,

Leven ; het veilig stellen van het leven,

Leven ; leefbaar leven-zie nr. 56

Leven ; menselijk leven,

Leven ; Mensen leven, zoals de éne zandkorrel in een berg zand, los van de andere,

Leven ; menswaardig leven-zie nr. 66,

Leven ; ontstaan van leven-zie bladwijzers van Beweging en Verschijnsel deel 1,

Leven ; wat is Leven en wat is die mysterieuze Geest van een mens-zie bladwijzers,

Leven ; wat is leven,

Leven ; wat is leven-zie bladwijzers van Beweging en Verschijnsel deel 1,

Leven ; wetenschappelijk beslag op het leven-zie nr. 41,

Leven ; zin van het leven- zie bladwijzers uit Beweging en Verschijnsel deel3,

Leven en laten leven ; onverschillig zijn, ieder het zijne en leven en laten leven-zie bladwijzers van ontwikkeling West Europese Cultuur,

Leven en laten leven,

Levend wezen ; Er is, behalve de mens, geen enkel levend wezen dat in staat is zichzelf te ontkennen-zie nr. 07,

Levende cellen, de elementen v/h leven op aarde,

Levende verschijnselen voorafgaand aan de Mens splisen, verbreken de werkelijk niet-zie nr. 73,

Levend-zijn en beweeglijkheid-zie nr. 69,

Levendzijn en bewustzijn- nr. 28,

Levensbegrippen ; De Vier Levensbegrippen: A Nihilisme  B Anarchisme  C Socialisme  D Communisme _ De Grote Vierslag,

Levensbegrippen:nihilisme,anarchisme,socialisme,communisme,

Levensbehoeften ; voorhanden levensbehoeften-zie nr. 07,

Levenservaringen-zie nr. 55

Levensprogramma’s-zie nr. 44,

Levensvervulling ; macht als levensvervulling- zie bladwijzers in “De Kunst van het Filosoferen”,

Lezing ; cultuur filosofische opmerkingen voor de vrijmetselaars mei 2008,

Liberale Democratie-zie bladwijzers uit De Filosoof en de Politiek,

Liberale Democratie-zie bladwijzers uit de Grote Vierslag,

Liberale Democratie-zie bladwijzers uit De Ontwikkeling van de West Europese Cultuur,

Liberale Democratie-zie bladwijzers uit Filosofie van de Hak op de Tak nr. 1

Liberale Democratie-zie bladwijzers uit Filosofie van de Hak op de Tak 1t/m73,

Liberale Democratie-zie bladwijzers uit Vrouw en Wereld,

Liberalisme, Fascisme en Nationaal Socialisme-zie bladwijzers van ontwikkeling West Europese Cultuur,

Liberalisme-1,

Liberalisme-1-zie bladwijzers van ontwikkeling West Europese Cultuur,

Liberalisme-1-zie bladwijzers-uit De moderne mens als Wereldbouwer,

Liberalisme-2,

Liberalisme-2-zie bladwijzers uit Voor welke vrijheid kiest U..?,

liberalisme-2-zie bladwijzers van ontwikkeling West Europese Cultuur,

Liberalisme-3,

liberalisme-3-zie bladwijzers van ontwikkeling West Europese Cultuur,

Liberalisme-4,

Liberalisme-5,

Liberalisme-6,

Libertaire denkers en anarchisten-zie nr. 58

Lichamelijk gedrag-zie nr. 17

Lichtstralen-zie bladwijzers van Beweging en Verschijnsel deel 1,

Liedje ; het bekende liedje-zie nr. 08,

Liedje ; het bekende liedje-zie nr. 26,

Liefde / vriendschap inzake euthanasie,

Liefde ;  de rampspoed van de liefde,

Liefde ; God is liefde-zie bladwijzers van ontwikkeling West Europese Cultuur,

Liefde ; het begrip liefde-zie nr. 65

Liefde ; houden van..Liefde..Trouw..,

Liefde ; Ik(Wij) kan (kunnen)geen redelijkheid, rechtvaardigheid, liefde, solidariteit, niets van dit alles verlangen. Als(zie bladwijzers uit De ontwikkeling van de West Europese Cultuur)

Liefde ; populaire liefde- nr. 32,

Liefde en schoonheid-zie nr. 19,

Liefde en schoonheid-zie nr. 41,

Liefde is geen relatie- nr. 32,

Liefde,

Liefde,trouw,eerlijkheid,

Liefde;samenhang;ruimte,

Lijdensweg -uit Beweging en Verschijnsel deel 2-zie bladwijzers,

Lijdensweg_A , B , C , D zie bladwijzers,

Lijf ; je lijf met rust laten,

Lijfeigene, de Staat, Vrijheid-zie bladwijzers van ontwikkeling West Europese Cultuur,

Links/Rechts zie 35 

Lintjes doorknippers..? ; Discriminatie..! meer info, zie afl. 12,

Lintjesdoorknipper ;  De Koningin weg zetten en te degraderen tot lintjes doorknipper, wordt door velen in ons land voorgestaan. Dat is je reinste discriminatie-nr.12-uit Alledaags Commentaar 1t/m40,

Logische denken ; het zogenaamde logische denken–zie bladwijzers in “De ontwikkeling van het Denken”,

Lokroep ; de lokroep van het Westen-zie nr. 61

Lotsverbondenheid,

Loutering-1- zie bladwijzers uit Beweging en Verschijnsel deel3,

Louteringsproces-2- zie bladwijzers uit Beweging en Verschijnsel deel3,

Loyaal: zie bladwijzers  in Alledaags Commentaar 1 t/m 40,

Loyaal: zie bladwijzers  in De Grote Vierslag,

Loyaal: zie bladwijzers in De Kunst van het Filosoferen,

Loyaal: zie bladwijzers in De ontwikkeling van de West Europese Cultuur,

Loyaal: zie bladwijzers in Filosofische invallen 1 t/m 26,

Loze vrjheid-zie nr. 67,

Luisteren ; Twee mensen die niet naar elkaar luisteren,

Lustmoordenaar ; roofmoordenaar en lustmoordenaar-zie nr. 17,

Lustobject ; Elkaar lustobject zijn,

Luxe goederen-zie nr. 07,

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Terug naar: de Homepage van Rob van Es voor méér informatie

 

 

 

 

Bovenkant document

 

 

Vrijheid / aan je leven richting geven / waar zou je dat geleerd moeten hebben? En welk karakter moet onze Overheid hebben ?   

Uit het voorgaande zal duidelijk zijn dat ik niet veel op heb met normen- en waardenstelsels, enerzijds omdat zij het leven in bepaalde patronen en modellen vastleggen en het daarmee beroven van haar meest wezenlijke eigenschap: vrijheid( welk karakter moet onze overheid hebben? ), en anderzijds omdat het patronen en modellen zijn die op den duur zullen verdwijnen. Als je dus je verwachtingen inzake de toekomst van de mensheid baseert op een dergelijke “ethiek” ben je bezig met een luchtkasteel, dat er desnoods wel steeds fraaier uit gaat zien, maar dat al met al toch een fictie is.

Ik geef toe dat die fictie lange tijd zeer goed bruikbaar is om de schijn van enige ordening in het gedoe van de mensen op te roepen, bij nadere beschouwing primair in het voordeel van de machtige élites, en ik ben ook best bereid te erkennen dat het waarschijnlijk in onze huidige wereld een nog grotere rommel zou zijn als de “ethiek” niet althans een beetje remmend werkte, maar toch komt het in feite allemaal op onvrijheid neer. Je moet allerlei dingen doen en allerlei dingen laten, dingen die je wellicht toch wel gedaan of gelaten zou hebben als je de kans had gekregen er vrij en zelfstandig over te beslissen. Maar nu wordt bij voorbaat door anderen, en vaak ook door jezelf geëist dat je je zus of zo zal gedragen. En om dat eisen gaat het.         

Daarmee stel je de ander, maar ook jezelf, als een ondergeschikte die niet in staat is zelf aan zijn leven richting te geven. Maar eigenlijk ben je daartoe ook niet in staat, want wanneer en waar zou je dat geleerd moeten hebben? Je kunt het alleen maar leren vanuit een beginsituatie die nog helemaal vrij is en je de mogelijkheid biedt alle kanten op te gaan vooral ook de foute. Juist op voorwaarde dat je onbelemmerd je fouten kunt maken leer je ze herkennen en  na verloop van tijd vermijden. Zelf richting geven aan je leven is onmogelijk zonder de gelegenheid en de vrijheid om fouten te maken. Die fouten zijn van het allergrootste belang, maar het ligt in de aard van ons moderne denken om daaraan geen aandacht te besteden. Wij werken juist bij voorbaat de mogelijke fouten weg door de kinderen al in een vroeg stadium te leren wat in logische en morele zin “goed” is. Uiteraard vertellen we daar niet bij dat wij het gedeeltelijk ook maar “van horen zeggen” hebben en het voor een ander deel zelf, naar onze eigen smaak, bedacht hebben. Voor meer info, zie: Robot denken en neem ook eens nota van: De godganse dag..!- 16

 

Bovenkant document

 

 

dictatuur van de partij                                             

Tenslotte onderscheid ik nog de moderne progressieve mens, en die mens maakt er een begin mee de zichzelf opgelegde beperkingen op te heffen, waarbij als eerste dit moment op de voorgrond treedt dat deze mens wil functioneren in de maatschappij waarin hij leeft. Hier heeft de vrijheid dus een functionele betekenis en het is tot deze betekenis dat de cultuurontwikkeling van de mensheid in onze dagen gekomen is.

 

Die ontwikkeling gaat in de toekomst verder totdat tenslotte de laatste mogelijkheden zijn waargemaakt, maar speculeren op deze mogelijkheden heeft in de praktijk van het maatschappelijk leven geen zin, juist omdat het voorlopig alleen nog maar mogelijkheden zijn en nog lang geen werkelijkheden. Voorlopig moeten wij nog genoegen nemen met het feit dat er een overheid boven ons staat en dat wij doormiddel van een keuze moeten bepalen welk karakter die overheid zal hebben. En dan ligt het in de logica dat wij moeten proberen een overheid te kiezen die zoveel mogelijk overeenkomt met datgene dat zich in ons tijdsgewricht aan het realiseren is. En elke overheid die zich vanuit allerlei opvattingen niet met de huidige ontwikkeling wenst bezig te houden - en die dus noodzakelijk teruggrijpt op vroegere normen - moet de macht zoveel mogelijk worden onthouden. De moderne progressieve mens noemt zich graag socialistisch, maar terecht wijzen velen er op dat zijn streven weinig met socialisme te maken heeft.                                

Terecht, voor zover we onder socialisme verstaan: democratisch socialisme. Want de progressieve mens lost, in zijn wil om te functioneren, in zijn wil om volwaardig naar eigen krachten méé te doen, de beperkingen van de groep op. Of, zo u wilt; ontkent de dictatuur van de partij. Wij zien dan ook dat er bij de progressieven weinig eenheid is en dat het steeds weer onmogelijk blijkt één gesloten front te vormen tegen aan de mens vijandige manipulaties. Telkens weer verbreekt de progressieve mens het verband van de groep, en dit is logisch omdat die mens zelf als individu wil functioneren. Het gaat hem er steeds om zijn eigen menselijke kwaliteiten tot bewustzijn te brengen en daarbij spoort hij de anderen er toe aan hetzelfde te doen. Hij beseft dat alleen dan een maatschappij kan deugen als een ieder naar zijn volle vermogen meedoet. Wij zien dus een zich oplossen van de groep ter wille van een werkzaamheid in de afzonderlijke mensen. Die werkzaamheid ligt uiteraard aan de basis van de maatschappij en het is begrijpelijk dat hij duidelijke anarchistische trekken vertoont...

Voor meer info, zie : Voor welke vrijheid kiest U? 

 

 

Bovenkant document

 

Hoe te overtuigen ?

Je kunt een niet gelovig mens alleen maar overtuigen met argumenten. Vandaar dat bijvoorbeeld de christelijke godsdienst beschikt over een uitgebreid arsenaal van theorieën om de mensen zover te krijgen dat zij aannemen dat het waar is wat er door de vertegenwoordigers van die godsdienst gezegd wordt. Die theorieën draaien allemaal om concrete zaken (de wereld der dingen) omdat daarin voor de ongelovige de bewijskracht ligt: Christus moet echt bestaan hebben, de wonderen moeten echt gebeurd zijn en god moet als een bestaand mens van allerlei wensen, door allerlei zaken gekwetst worden, wraak nemen en hulp bieden, enzovoort. De overtuigingskracht van de West-Europese godsdienst ligt in het als echt bestaand voorstellen van de godsdienstige inhouden. Voor zover dit gelukt is de West Europeaan bereid aan te nemen dat het allemaal waar is: hij gelooft het. Hetzelfde geldt voor de wetenschap, maar er is één belangrijk verschil: de argumentatie voor wetenschappelijke waarheden is anders. Deze berust namelijk op ONDERZOEK en is daarom typisch West-Europees. Deze cultuur heeft immers een onderzoekend karakter! Terwijl de godsdienst een stellend karakter heeft. Op grond van dit onderzoek wordt telkens datgene dat men gelooft (= aanneemt) ontzenuwd ten gunste van een nieuw geloof, enzovoort totdat de waarheid aan het licht komt. Voor de West-Europese mens moet alles aangetoond worden.

Voor meer info, zie : De ontwikkeling van de West Europese Cultuur en Robot denken

 

Bovenkant document

De zin van het leven: Zie : no. 64 ; no. 3 ; no. 57 ( trefzin: de zin van het leven ).

 

 

De zin van het leven-1

Omdat men doorgaans niet in staat blijkt te begrijpen welk verschijnsel de mens is en dus al

helemaal in het duister tast als het gaat om datgene dat dit verschijnsel zoal vertoont aan

eigenaardigheden, zijn het vooral vragen naar de zin van het leven waarover men voortdurend de

nek breekt.

Steeds zoekt men het antwoord buiten de menselijke werkelijkheid, ergens over de grens

van leven en dood en ver boven de banale stoffelijkheid van de planeet.

 

Maar het antwoord ligt besloten in het verschijnsel mens zelf. Helaas is dat een te eenvoudige wijsheid om waar gevonden te kunnen worden!


De een of andere ingewikkelde, in academische termen vervatte abstracte verhandeling, rijkelijk voorzien van kennistheoretische hoogstandjes, maar geheel en al zonder innerlijke samenhang.. kortom zo'n verhandeling wordt gretig aanvaard als een plausibel antwoord. Of men het ook als het juiste antwoord beschouwt hangt van de gelovigheid van de vraagsteller af. En daarbij speelt een uitermate bedrieglijke rol het feit dat gelovigheid gedijt op een geslepen evenwicht tussen ingewikkeldheid en onbegrijpelijkheid. Beide laatstgenoemde criteria werden door handige filosofen, zoals bijvoorbeeld Heidegger, in ruime mate toegepast, met als gevolg dat de jongens en meisjes filosofiestudenten er tot op de dag van vandaag de hersenen mee pijnigen. Uiteraard in de rotsvaste zekerheid dat Heidegger een genie was..! Voor meer info, zie:  Filosofie van de Hak op de Tak no.3

 

 

Bovenkant document

 

de zin van het leven-2                                          

Niemand heeft zin om in een doolhof te leven en almaar niet te weten waarheen de weg gaat en zelfs in twijfel te verkeren over de vraag of er eigenlijk wel een uitweg uit de verwarring bestaat. Ieder mens zoekt en vindt een wereldbeschouwing (essentieel) en dat wil zeggen dat een ieder zich een zodanige voorstelling van de werkelijkheid eigen maakt dat duidelijk wordt wat de zin van zijn leven is. ( de zin van het leven ) Dat zich eigen maken van die voorstelling geschiedt doorgaans via conditionering, het klakkeloos inprenten van algemeen aanvaarde opvattingen. Hoe dan ook, de vraag is feitelijk niet of mensen de waarheid zoeken, maar de vraag is met welke waarheid zij genoegen nemen (incidenteel) en wat dit betreft zou je voortdurend stomverbaasd staan als je niet langs de weg van de creatieve filosofie zou leren begrijpen waarom in de praktijk bij de mensen hun waarheid is zoals ze is. Dat een mens niet zonder waarheid kan is niet, zoals vaak gemeend wordt, gelegen in het feit dat hij kan denken - dat kunnen de dieren ook - maar is hierin gelegen dat de mens het laatste verschijnsel is waartoe het wordingsproces, en dus de werkelijkheid, komt. Als laatste verschijnsel is de werkelijkheid ten volle voor de dag gekomen (zelfbewustzijn) en dus is dan, om zo te zeggen, de vraag hoe is de werkelijkheid beantwoord: de werkelijkheid is zoals de mens is. Vandaar dat de Zoon van de mens in het Evangelie zeggen kan: Ik ben de weg, de waarheid en het leven. En het schijnt dat Hegel een keer gezegd heeft: Ik ben de waarheid en ik zeg de waarheid. Er zijn min of meer uitzonderlijke mensen die geen genoegen nemen met de gangbare voorstelling van de waarheid. Die mensen gaan dieper zoeken, maar komen dan tot de ontdekking dat het ze niet goed gelukt de zaak helder te krijgen. Het behoort tot het karakter van de westerse cultuur om over alles waardeoordelen uit te spreken en bijgevolg dat niet goed gelukken als een mislukking te beschouwen. Wat telt is datgene dat gelukt is, wat telt is bijvoorbeeld in de sport en in het algemeen in het maatschappelijk leven de winnaar.

Voor meer info, zie : Beweging en Verschijnsel deel 3 ( lees ook eens deel 1 en 2 )

 

Bovenkant document

Conditionering ( een viertal passages )                                         

1) Maar wat ik zeggen wil is dit: het is inderdaad een feit dat de mensen vol zitten met programma's, met denkprogramma’s, om zo te zeggen. Zij volgen die programma's automatisch en menen zeker te weten dat die bepaalde wijze van denken de juiste is -dat kennis, die je met behulp van dat soort denken opdoet zonder twijfel ware kennis is. En dat je je dus rustig kunt laten overtuigen van bepaalde waarheden door deskundigen, die zich in dat denken bekwaamd hebben. Was het maar waar! Jammer genoeg ziet de realiteit er heel anders uit.

De denkprogramma's van de mensen zijn namelijk conditioneringen. Die zijn er dus ingebracht, ongemerkt en heel geleidelijk. Dat is al in de wieg begonnen. Men heeft stap voor stap in je brein een soort van netwerk aangelegd en na verloop van tijd volg je denken vanzelf de draden van dat netwerk. En jij maar in de mening verkeren dat je zelf aan het denken bent! Helaas, je gedachtegangen lijken alleen maar jouw eigen gedachtegangen omdat ze overeen komen met het bij jou ingeprente denkprogramma. Het zijn eigenlijk de denkbeelden van anderen en je maakt ze tot de jouwe juist omdat je er op geprogrammeerd bent om dat te doen.

 

2) De zogenaamde “overheden” van deze wereld hebben er alle belang bij dat de meerderheid van de mensen niet afwijkend gaat denken. Dat zou namelijk voor die overheden de ondergang betekenen! Er zou niets van overblijven als iedereen zich serieus af zou gaan vragen wat een overheid nou eigenlijk is. Het gevolg zou niets minder dan een revolutie zijn!

Of het nu gaat over god, over de staat, over het huwelijk of over de verdediging van je beschaving, steeds zijn het dingen die je aangepraat zijn.

Dat betekent niet dat er geen juiste opvattingen bij kunnen zijn - waarom het gaat is dat je ze niet zelf uitgedacht hebt. Ze zijn je ingeprent. Maar geboren ben je als een onbevangen denkend mens zonder conditioneringen en je moet zelf de dingen aan de weet zien te komen. Dat wil in de praktijk zeggen dat je je steeds zou moeten afvragen: Is dat wel zo?  Iedereen zegt dat nu wel, maar iedereen heeft al zoveel gezegd dat achteraf niet waar is gebleken. Misschien kom ik er niet achter hoe iets werkelijk zit, maar dat “niet weten” is altijd nog beter dan “verkeerd weten”. Als je iets niet weet ga je vragen stellen, maar als je iets verkeerd weet denk je dat je goed zit - en je laat het er bij. Zo houden de verkeerde denkbeelden zichzelf in stand.

Als je afziet van vragen stellen betekent dat een ramp voor jezelf en voor de andere mensen! Onze moderne wereld is daarvan een schrijnend voorbeeld.                           

 

3) Steeds als mensen terug redeneren stellen zij zich, op de een of andere manier, als “schepper” op. Dat is zinvol als het werkelijk gaat over dingen die zij zelf geschapen hebben, zoals een computer, want je kunt dan “van het eind naar het begin” redeneren, maar niet als het over de natuur gaat en de daarin voorkomende verschijnselen. De gebeurtenissen in de natuur spelen zich in één richting af: “van het begin naar het eind”. Als je dan toch terug redeneert doe je dat onwillekeurig vanuit het gezichtspunt van de “goddelijke programmeur”, de god die alles geschapen zou hebben. Een dergelijke gedachtegang kan alleen maar tot foute conclusies leiden, tot een volkomen vertekend beeld van de werkelijkheid en, ten gevolge daarvan, tot een rampzalige manier van omgaan met de natuur en het leven.                       

 

4) Een volwassen mensheid staat niet meer in het teken van haar oorsprong. Voor zover zij haar eigen leven op aarde ordent zet zij zich niet meer af tegen de wanorde, maar richt zij zich daarentegen op het mogelijke. De “toekomst” dus. Een dergelijke ordening is open naar nieuwe ideeën, gericht op maximale ontplooiing van de mensen en, in de ware zin van het woord, progressief. Het verleden dient niet meer als basis voor een in regels vastgelegde “beschaving”, maar als leerschool voor het heden. Op zo'n manier werkt dat verleden niet remmend, maar verhelderend, precies zoals dat, als het goed is, in je eigen individuele leven ook het geval is...

 

Voor meer info, zie: conditionering ;  De ontwikkeling van het denken

 

Bovenkant document

De zoon van de mens

( lees onderstaande 3 passages ) naar: de zoon van de mens-3                         

1) De beoordeling van de mens vond zijn uitgangspunt in de mens en niet in een hoger principe. Dienovereenkomstig dacht men de mens als uitlopend in het eeuwige, het zogenaamd goddelijke, in feite het geheel dat de werkelijkheid is. In de oudheid kon je dan ook zien dat de heersers van goddelijke komaf waren en dat iedereen zich naar die zaak toedacht. Men dacht zich als een zaak die uiteindelijk in dat goddelijke zijn bestemming zou vinden. De restanten van dat denken vinden wij nog in de zogenaamde evangeliën. Kenmerkend daarin is dat de mensen uitdrukkelijk niet veroordeeld worden, niet gebukt gaan onder zonde en schuld. De Zoon van de mens - wij noemen hem Jezus - was van goddelijke komaf (besef), maar zijn denken was van beneden naar boven. In het latere Romeinse Christendom lag dat precies andersom: Christus werd als naar boven verheven beseft (opstanding en Hemelvaart), maar diens leer is van boven naar beneden. In die leer fungeert hij nog steeds als middelaar tussen god en de mensen. Die mensen zijn per definitie zondig en schuldig. In het kort gezegd: 1) het westerse denken, met de daarbij behorende waardeoordelen, geschiedt van boven naar beneden, en het denken van de oudheid vormde zijn waardeoordelen van beneden naar boven. En 2) in het westerse besef wordt alles naar boven toe geprojecteerd, terwijl in het antieke besef alle verschijnselen, inclusief de mens, naar beneden toe verkleind werden tot een microkosmos. De noodzakelijke onderscheiding ligt dus bij het begrip het besef en het begrip het denken. In de oudheid drukten de mensen hun besef uit in beelden. Dat waren beelden uit en van het goddelijke, feitelijk natuurlijk uitdrukkingen van de werkelijkheid als beeld. Uiteraard werd die werkelijkheid aan de voorstelling afgelezen en uitgedrukt in voorstellingen met een beeldend karakter. Het ging echter niet om de voorstelling, maar dat is, te beginnen met de Romeinse cultuur, in de westerse wereld precies andersom komen te liggen. De Christelijke god dankt zijn aanvaardbaarheid juist aan zijn (vermeende) concrete bestaan.

Voor meer informatie, zie : Beweging en Verschijnsel deel 2       

 

De zoon van de Mens

2) Die kwam niet zomaar uit de lucht vallen. Men noemde het kind van de maagd “de zoon van de mens” en dat wil zeggen: de volwassen mens die straks door de bestaande mensheid, door ons, opgeleverd zal worden. Dat dit kind de zoon van god zou zijn is veel later door de Roomse kerk verzonnen evenals de onzin dat hij door zijn goddelijke vader naar de aarde gestuurd zou zijn om de zondige mensen te verlossen.

 

In dat geval gaat het over de Christus uit het christendom, maar dat is een bedenksel van op macht beluste priesters uit het oude Rome.

 

Het verhaal van de maagd met het kind is een sprookje over de werkelijkheid. En het is een waar sprookje: inderdaad brengt de werkelijkheid uit zichzelf alle verschijnselen voort en inderdaad zal er op den duur een mensheid komen die niet langer bezig is zichzelf het leven zuur te maken met uitbuiting en geweld. Dat zal een realistische mensheid zijn die zichzelf niet langer kwelt met allerlei verslavende godsdienstige onzin. Want het sprookje van de maagd met het kind is een volstrekt atheïstisch sprookje waarin duidelijk gesteld wordt dat er buiten het heelal helemaal niets is.

Voor meer informatie, zie : De maagd en het kind

 

De zoon van de Mens

3) Verzorgen houdt in: de belemmeringen voor een volledige ontplooiing wegnemen. Treffend is dat de evangelische mensen van destijds de Zoon van de mens (voor ons Jezus of Christus) de Geneesheer van de kosmos noemden... Een ander voorbeeld: steeds meer heeft de maatschappij te lijden onder vernielzucht en vandalisme. Normen en waarden verliezen hun functie, het respect voor de overheid en voor de regels verdwijnt. Gezien vanuit de zichzelf beschermende onvolwassen mensheid is dat verval een kwalijke ontwikkeling die de betrekkelijke veiligheid en het welzijn aantast. Toch komt er hier iets (op uitermate negatieve wijze) voor de dag dat voor de mensen essentieel is: nihilisme. Dat wil zeggen het inzicht dat er aan de afzonderlijke dingen geen waarde gehecht kan worden, ook niet aan de gestelde regels. Het nihilisme is de bodem waarop straks de volwassen mensen met elkaar kunnen leven, maar in een Onvolwassen mensheid is het bedreigend en in veel opzichten zelfs misdadig. Vandalisme is eigenlijk een ziekelijke uiting van nihilisme dat in een infantiele wereld van normen en waarden niet uit de voeten kan, beklemd zit.  Voor meer informatie, zie : De ontwikkeling van de West Europese Cultuur

 

Bovenkant document

NIHILISME:

Je kunt niet nadenken over het menselijk leven en over de levensbegrippen waarmee de mensen komen als je niet eerst de positie van de mens in de kosmos kent. De eerste vraag is derhalve die naar de mens: wat is de mens en wie is de mens?  

Zie : de grote vierslag ( nihilisme,anarchisme,socialisme en communisme) en nihilisme;

dat verrekte nihilisme; nihilisme en anarchisme als basis van het atheïsme

 

Bovenkant document

NORMEN en WAARDEN: 3 Citaten uit “robot denken” van Jan Vis, filosoof.              

1) “Alle rampen, zoals vandalisme, corruptie, terrorisme, maar ook alcohol- en drugsmisbruik, komen in laatste instantie voort uit de afhankelijkheid van normen die van buitenaf aan de mensen gesteld worden, vanuit de een of andere fictie omtrent hogere werkelijkheden, hetzij goden, ideologieën, denkmodellen of theorieën.”

 

Zie: Normen en waarden

 

2) “Uit het voorgaande zal duidelijk zijn dat ik niet veel op heb met normen en waardenstelsels, enerzijds omdat zij het leven in bepaalde patronen en modellen vastleggen en het daarmee beroven van haar meest wezenlijke eigenschap: vrijheid, en anderzijds omdat het patronen en modellen zijn die op den duur zullen verdwijnen. Als je dus je verwachtingen inzake de toekomst van de mensheid baseert op een dergelijke “ethiek” ben je bezig met een luchtkasteel, dat er desnoods wel steeds fraaier uit gaat zien, maar dat al met al toch een fictie is.

 

3) “Uiteraard kan je het denken niet afschaffen, je moet het gebruiken, of je wilt of niet! Ligt het dan niet voor de hand dat je ophoudt met vluchten, met de kop in het mystieke zand te steken, en dat je eens iets aan dat denken gaat doen? Want dat is de oorzaak van al het getob. Als kind is je al afgeleerd om na te denken. En het is je aangeleerd om gedachteloos te gaan denken, als een automaat. “

 

 

Bovenkant document

 

Vrijheid-1                                                             

Vrijwel zonder uitzondering zijn de gebruikelijke definities van het vrijheidsbegrip bevangen in het zichzelf beschouwen als een apart individu. Als gevolg daarvan wordt de vrijheid gezien als een bepaalde verhouding tussen de mensen. Een verhouding die van zodanige aard is dat een ieder verplicht is rekening te houden met de ander zodat er onafwendbaar een situatie van "geven en nemen" ontstaat.

De éne mens houdt zichzelf almaar in ter wille van de ander en de ander doet evenzo, ter wille van de één. Niemand is vrijuit zichzelf: de ander belet hem dat omdat hij niet eenzijdig in de verdrukking wil komen, en als hij redelijk is belet de mens het zichzelf om de ander niet teveel tot last te zijn. In het beste geval ontstaat er een evenwichtssituatie waarvan de handhaving ook nog bevorderd wordt door een voor allen geldende gedragscode die voor bepaalde gevallen bovendien in “het recht" is vastgelegd. Van hieruit is het te begrijpen dat de moderne mens als de meest redelijke norm voor zijn vrijheid stelt: mijn vrijheid houdt op waar die van de ander begint. Hoewel dit best een behoorlijke norm genoemd kan worden, zeker als het er om gaat de éne mens te beletten de ander leed te berokkenen, is het toch een zaak van voortdurende vrijheidsberoving. Het feit dat dit tot op zekere hoogte met goede bedoelingen geschiedt doet aan deze zaak niets af.

En dat het wezenlijk over beroving gaat kan een ieder aan zichzelf en aan zijn omgeving vaststellen. Wij, moderne mensen, streven naar een zo gering mogelijke beroving van elkaars vrijheid waarbij wij onbewust als vanzelfsprekendheid aanvaarden dat die beroving er is. Wij regelen en waarborgen niet elkaars vrijheid, maar elkaars onvrijheid. Hoe redelijker iemand is, hoe minder men de onvrijheid voelt. Dit komt al heel duidelijk voor de dag bij de moderne staatsinrichtingen. Kiesrecht, medezeggenschap en democratie verredelijken de onvrijheid door het te doen voorkomen dat gereglementeerde onvrijheid vrijheid is. Dat vrijwel iedereen hierin trapt komt niet doordat “de overheden" het zo listig weten te brengen (wat zij overigens wel doen!), maar doordat het geheel overeenkomt met onze eigen voorstelling van vrijheid:

Vrijheid is…   Meer informatie? Zie… Eenzaamheid en onvrijheid

 

Bovenkant document

geven en nemen

Hoe dan ook, het karakteristieke van huwelijk en samenwonen is gelegen in het feit dat de maat bij het begrip "samen" ligt, bij de inhoud en de vorm van de relatie (de verhouding TUSSEN twee mensen), terwijl de maat logisch alleen maar kan liggen bij het ZICHZELF ZIJN van de mensen. Dit zichzelf zijn kan in een relatie niet anders dan onderdrukt worden en dat heet dan " geven en nemen “er het beste van maken " en " redelijk zijn ". En dat gebeurt ter wille van iets BUITEN jezelf; de relatie tussen jou en een ander. Omdat de maat buiten jezelf ligt kan huwelijk of samenwonen niet anders dan vervreemdend werken, je kunt daarin nooit "tot jezelf komen". Van het functioneren in… Voor meer info.

Zie: De ontwikkeling van het denken ; Vrouw en Wereld (trefwoord: geven en nemen )

en Filosofie van de Hak op de Tak- aflevering 09

 

Bovenkant document

Het veilig stellen van het leven

Door de hele geschiedenis van de mensheid heen zijn er krachten werkzaam geweest, die er op gericht waren het dagelijkse leven van de mensen te veranderen, en onveranderlijk waren dat krachten die het leven voor diezelfde mensen onveilig maakten. Zij hebben dan ook steeds geprobeerd zich tegen die krachten te verzetten, maar in het algemeen kunnen wij stellen dat dit tot nu toe zonder succes geweest is. Nog altijd wordt er op de mensen ingepraat, wordt hen een betere wereld voorgehouden, wordt de revolutie gepredikt of een duivelse vijand aangewezen. Filosofen rekenen de mensen voor hoe zij eigenlijk zouden moeten leven, wat hun ethiek zou moeten zijn; regeringen stellen wetten die zonder meer nagevolgd moeten worden, zogenaamd voor het welzijn van de gehele samenleving. Vakbonden proberen de mensen ervan te overtuigen dat zij zouden moeten gaan staken, pausen riepen op tot kruistochten ter loutering van de ziel en meerdere glorie van de roomse kerk, enzovoort, enzovoort... Of men nu de wereld wil verbeteren - proletariërs aller landen, verenigt u of de mensen wil opjutten tot broedermoord, onveranderlijk worden de mensen uit hun dagelijkse leven gehaald ter wille van iets dat anderen voor hen verzonnen hebben. Die anderen zijn leden van de een of andere "intelligentsia", mensen in wie bepaalde cultuurgedachten tot concrete doelstellingen geworden zijn. Wij kunnen die doelstellingen positief waarderen (bevrijding van een bepaalde tirannie, medezeggenschap verwerven en rechten) en ook negatief (opjutten tot het voeren van oorlog, het terroriseren van joden, het zich ondergeschikt maken aan de belangen van anderen). Maar een feit blijft dat de mensen uit hun gewone gedoe gehaald worden. Zij reageren daarop afwijzend, zij hebben er geen zin in en zij zijn er ook bang voor: zij verliezen hun veiligheid. Zelfs als zij onder erbarmelijke omstandigheden moeten zien te overleven voelen zij zich veiliger dan wanneer zij tot actie moeten overgaan. Het is te begrijpen: hun eigen omstandigheden zijn het milieu waarin zij gewend zijn te leven, zij kennen de gevaren en zij hebben geleerd zich zo goed mogelijk te handhaven.                                           

Tegelijk zijn zij zelf voortdurend bezig hun toestand te verbeteren. Niemand is bereid een ondraaglijke toestand te laten voortbestaan, onveiligheid behoort niet bij het menselijke leven. In de ogen van de "progressieve" intelligentsia zijn de mensen lauw en apathisch omdat zij niet gemakkelijk in beweging komen. Hoe veiliger hun bestaan, hoe minder bereid tot actie over te gaan. Om ze toch zover te krijgen moeten ze " gemotiveerd" worden en daartoe kan elk argument worden gebruikt als het maar overtuigend gebracht wordt. Als dit gelukt ontstaat er een enorme heksenketel waarin niemand meer veilig is. Het is dan weer die intelligentsia, die zich "menslievend" opwerpt om weer orde op zaken te stellen. Elke intelligentsia is voortdurend bezig de mensen voor zijn karretje te spannen; nooit worden de mensen met rust gelaten, altijd moeten zij iets. Zij moeten zich voegen naar de denkbeelden van de intelligentsia, hetzij positief gewaardeerde denkbeelden, hetzij negatief gewaardeerde. Men heeft wel eens gezegd, dat de filosofen zouden moeten ophouden over de wereld na te denken en moeten beginnen haar te veranderen. Maar als er al iets veranderd zou moeten worden is het het denken van de filosofen, juist voor zover die het niet houden bij het begrijpen van de werkelijkheid. Tot dit begrijpen behoort ook dat men inziet dat de mensen veiligheid zoeken en dat dit essentieel is voor het leven. En ook behoort er toe dat men inziet dat dit zoeken naar veiligheid in alle tijden misbruikt is door de intelligentsia, in positieve en in negatieve zin, afhankelijk van de geldende waardeoordelen

. Net zoals men probeert de natuur te beheersen doet men dat ook met de mensen. Men kan hen niet met rust laten.

Voor meer info. Zie: De ontwikkeling van het denken

Lees vervolgens ook eens: robot denken , op de vlucht voor je eigen denken , het nihilisme en macht

 

Bovenkant document

Waardeoordelen :                                                                                                                       

Hieronder een citaat uit: De ontwikkeling van het denken ; en zie ook: nihilisme

Geest en natuur

Als wij onderzoek plegen naar de betekenis van het "paradijsverhaal", ontdekken wij het volgende: de slang staat voor het geestelijke principe; hij wordt gewoonlijk als "mannelijk" gezien, maar dat is niet helemaal juist omdat hieraan de (westerse) vooronderstelling ten grondslag ligt dat de man het geestelijke zou vertegenwoordigen. Helemaal fout is het echter ook niet voor zover je het denken, in de zin van "onderscheiden", als een mannelijk aspect van het menszijn kunt zien. Het geestelijke staat BUITEN de (natuurlijke) werkelijkheid omdat het (zie 6,2) in de mensen als ontkenning voor de dag komt. Het komt dan ook, voor de natuurlijke mens, van buitenaf. Dat is uitgedrukt in het beeld van de "verleiding". Die natuurlijke mens is Eva, de "moeder van alle levenden", de "Grote Moeder", de "Oermoeder" of "Magna Mater". Zij sluit alle leven in - een idee die wij nog terugvinden in Maria met haar blauwe mantel (= het omhullende), versierd met sterren (= de kosmos). Als zij verleid wordt door de slang betekent dit dat het geestelijke zich nestelt IN al het levende, culminerende in de mens. Het geestelijke wordt gezien als GELDEND VOOR DE LEVENDE MENSEN. Zodra dit echter een feit is gaat het geestelijke voor de mensen functioneren: met de verleiding van Adam door Eva wordt het denken, in de zin van "onderscheiden" bij de mensen betrokken.

Daarmee ontstaat "vijandschap", d.w.z. er treedt nu een SCHEIDING op. Het een vormt niet meer een geheel met het ander; de harmonie (= gelukzaligheid) begint te verbreken; de kennis van goed en kwaad begint en daarmee komen de waardeoordelen in de wereld - inderdaad, op zichzelf, een "vloek" voor de mensheid. Hoewel die vloek niet uit kan blijven - het geestelijke moet voor de mensen gaan gelden - kunnen wij toch zeggen dat de mensen in het verleden ingezien hebben dat het geestelijke, in de vorm van "onderscheidend denken", de mensen veel lijden bezorgt. Er ontstaat een machtswereld vol ongelijkheid en strijd, de harmonie verdwijnt steeds meer en het "Gouden Tijdperk" van de mensheid raakt in het vergeetboek. Al met al een uitermate diepzinnig verhaal: het is het verhaal van de menselijke ongehoorzaamheid (toch van die boom eten), het is het verhaal van de geest die via de menselijke natuur de mensen tot denken aanzet en het is het verhaal van het lijden van de mensen, de "erfzonde" die tot op de dag van vandaag voor de mensen van kracht is. Met het ontstaan van de "vijandschap" komt de opgave van het overleven opzetten. In verband daarmee moeten het begrip "creativiteit" nader bekijken.

 

Bovenkant document

”Met rust laten” of de mensen AANZETTEN TOT… b.v. een OORLOG?                          

Het begrip met rust laten betekent eigenlijk dat je de werkelijkheid laat zijn zoals ze is en dat houdt onmiddellijk harmonie in. Als je, zoals met de huidige mensheid het geval is, de werkelijkheid ziet als een verzameling afzonderlijke voorwerpen ben je niet in staat haar met rust te laten. Je bent niet in staat het bestaansrecht te erkennen van datgene dat je tegenstelling is en bijgevolg wil je die tegenstelling opheffen, hetgeen in de praktijk betekent : uitroeien. Daartoe moet je elkaar, als het over het onderlinge gedoe van de mensen gaat, voortdurend opzoeken en dat leidt telkens tot oorlogen, moord en doodslag. Uiteraard zijn het de leidende figuren die tot een oorlog aanzetten, want uit hun behoefte om macht uit te oefenen komt voort dat zij in principe niet dulden dat sommige mensen hun tegenstander zijn. Wat bij het gros van de mensen min of meer latent aanwezig is, is voor die leidende figuren een levensbehoefte en van daaruit jutten zij de mensen op ten oorlog.

( Jan Vis, filosoof )

”Met rust laten” of de mensen AANZETTEN TOT… b.v. een OORLOG?

 

Bovenkant document

Met rust laten

De gehele werkelijkheid is doortrokken van tegenstellingen. Die moeten niet opgeheven worden, maar juist tot hun recht komen. Bij de uitspraak hebt uw vijanden lief verliest het begrip liefhebben zijn betekenis als er geen vijanden, en dus tegenstellingen, zouden zijn. Het liefhebben vooronderstelt vijanden. Het gaat er dus niet om de vijandschap op te heffen en uit te bannen, maar het gaat er om de vijand, de tegenstelling, te zien in het licht van het harmonieuze geheel: hij is er ook, hij is ook een manifestatie van de werkelijkheid en als zodanig zal ik hem met rust moeten laten, en dat geldt uiteraard wederzijds. Het begrip met rust laten betekent eigenlijk dat je de werkelijkheid laat zijn zoals ze is en dat houdt onmiddellijk harmonie in. Als je, zoals met de huidige mensheid het geval is, de werkelijkheid ziet als een verzameling afzonderlijke voorwerpen ben je niet in staat haar met rust te laten. Je bent niet in staat het bestaansrecht te erkennen van datgene dat je tegenstelling is en bijgevolg wil je die tegenstelling opheffen, hetgeen in de praktijk betekent: uitroeien. Daartoe moet je elkaar, als het over het onderlinge gedoe van de mensen gaat, voortdurend opzoeken en dat leidt telkens tot oorlogen, moord en doodslag. Uiteraard zijn het de leidende figuren die tot een oorlog aanzetten, want uit hun behoefte om macht uit te oefenen komt voort dat zij in principe niet dulden dat sommige mensen hun tegenstander zijn. Wat bij het gros van de mensen min of meer latent aanwezig is, is voor die leidende figuren een levensbehoefte en van daaruit jutten zij de mensen op ten oorlog. Voor meer informatie: De Grote Vierslag en  Gedachten over ontstaan en bestaan

 

Bovenkant document

Menselijk leven is technologisch leven..!  Zie…

 

 

Wat is leven: Zie : no. 1 ; no. 8 (trefzin :  wat is leven ).

 

 

Bovenkant document

 

Leven en laten  leven ; ieder het zijne

Ik moet er dus van overtuigd zijn dat mijn opperheer tevens de opperheer van de andere mensen is, ongeacht de vraag of die andere mensen dat nu erkennen of niet. Het hogere is essentieel voor de macht. Zonder dat hogere kunnen de mensen zichzelf ook als buiten elkaar ervaren terwijl zij toch geen macht over elkaar willen uitoefenen. Zij kunnen onverschillig voor elkaar zijn en zeggen: ieder het zijne of leven en laten leven - een soort van liberalisme dus. Dit liberalisme komt later dan ook voor de dag in Europa als god voor een aantal mensen is komen te vervallen, maar, het ontkomt toch niet aan het machtsbewustzijn van de Europese mens, zodat er uit naam van de zelfstandigheid en vrijheid van de mens een zelfs wel meedogenloze uitbuiting kon ontstaan. Meer info. Zie: de ontwikkeling van de West Europese cultuur

 

Bovenkant document

 

LEVENSBEGRIPPEN: nihilisme;anarchisme;socialisme;communisme, (de grote vierslag)

Weliswaar is het dan geen socialisme meer, maar het geeft wel inzicht in een maatschappelijk verschijnsel in de moderne mensheid dat sociaal democratie genoemd wordt en dat steunt op politieke partijen die zichzelf socialistisch noemen. Dat socialisme heeft natuurlijk ook alles te maken met De Grote Vierslag in onvolwassen vorm. Gaat het op volwassen wijze om het inzicht dat als ik er ben jij er vanzelfsprekend ook bent, op onvolwassen wijze gaat het om het omgekeerde: als jij er bent heb ik het recht er ook te willen zijn. Deze zaak heeft dus een opeisend karakter en alleen al daaruit blijkt het onvolwassene ervan. Als je namelijk iets opeist stel je je afhankelijk van degene aan wie je de eisen stelt en je levert je uit aan diens goedwillendheid. Dat geldt zelfs als je na een eventuele weigering - die natuurlijk onvermijdelijk is - met geweld je deel in bezit neemt. In feite wordt je gehele gedrag bepaald door de ander. Dat wil niet zeggen dat er geen gegronde reden zou zijn om je deel van de koek op te eisen. Twee argumenten die pleiten voor dat opeisen zijn zelfs voor de hand liggend: ten eerste het argument dat de kapitalist, dus de particuliere individu, als hij niet afgeremd wordt alles probeert in bezit te nemen en niets voor die ander over laat en ten tweede het argument dat daarbij de ander gewetenloos onderdrukt wordt. Zie…

 

Bovenkant document

Liberalisme-1: rechts / links

Wat betreft het 'rechtse' gedachtegoed is op te merken dat het als regel geassocieerd wordt met liberalisme, dat als voornaamste inhoud zou hebben conservatisme, streven naar individueel welzijn en bevorderen van de economie. Dat liberalisme duidt eigenlijk op de fundamentele vrijheid van het individu, maar in de praktijk is dat steeds weer de vrijheid van enkele bevoorrechte individuen gebleken.
Conservatisme betekent in de praktijk niet veel meer dan de poging eenzijdig de eigen machtsposities en privileges vast te houden. Daarbij wordt het, bijna steeds buiten proporties, vergroten van het eigen bezit ijverig en maar al te vaak schaamteloos nagestreefd. Je zou kunnen zeggen dat je in dit opzicht te doen hebt met 'banaal' conservatisme. Dit staat in volstrekte tegenstelling tot een 'ideëel' conservatisme dat cultureel getint is en dat de vaak moeizaam en met veel strijd verworven redelijke normen en waarden in stand wil houden en verdedigen. Haar devies zou kunnen zijn: "behoud het goede..", iets wat tegenwoordig zekerlijk ter harte genomen zou moeten worden.
Sommige denkers willen staande houden dat het liberalisme zijn tijd gehad heeft, wat waarschijnlijk moet betekenen dat vormen van een linkse cultuur dominant gaan worden. Het is niet te begrijpen hoe verstandige en geleerde mensen dergelijke onzin kunnen bedenken. Of, misschien is het maar al te goed te begrijpen in het licht van de wereldvreemde wetenschappelijke theorieën die hun geesten verduisterd hebben. In feite is het zo dat juist dat linkse denken bezig is ten onder te gaan.
Hoofdoorzaak daarvan is… voor meer info. zie : Alledaags commentaar- nr. 35

 

 

Liberalisme-2: dat verdomde individualisme

Het individualisme heeft in zogenaamd linkse kringen geen goede naam, geassocieerd als het wordt met liberalisme en kapitalisme. Dat is eigenlijk merkwaardig, want het grondthema van de westerse cultuur is toch de ontwikkeling van de mens tot individu. Je zou dus verwachten dat juist mensen die zichzelf graag 'progressief' noemen warme pleitbezorgers van elke, de individualiteit bevorderende, ontwikkeling zouden zijn...
Niets echter van dit alles! Een en ander wordt nog vreemder als je ziet dat diezelfde mensen die met betrekking tot het individualisme in ònze cultuur een afwijzende houding aannemen er, als het gaat om àndere culturen, bijvoorbeeld die van de derde wereld of de voormalige 'communistische' wereld, energiek naar streven om daar de mensen te steunen in hun worsteling om vrij en zelfstandig te worden, los te komen van de voorgeschreven massa-identiteit en een persoonlijke identiteit te ontwikkelen. Feitelijk dus een aanmoediging om zich in individualistische zin te verwerkelijken. Maar, tegelijkertijd is er dit taboe ten aanzien van het individualisme. Een taboe is het in alle opzichten want het mag beslist geen 'individualisering' of iets dergelijks heten, maar het moet beschreven worden in termen van 'emancipatie', 'bevrijding', 'dekolonisatie' en zomeer. Voor meer info. Zie: Varia- nr. 03

 

 

 

Liberalisme-3:De moderne mens als wereldbouwer

Pas zo ongeveer vanaf de tijd van de Verlichting heeft de mensheid dat in de gaten gekregen. Sindsdien leeft onder de mensen de gedachte dat de wereld “maakbaar” zou zijn. In het verlengde daarvan zien wij dat er allerlei ideologieën uitgedacht worden. Een aantal daarvan heeft hier en daar succes gehad, maar de resultaten bleken na enige tijd toch zo bedroevend te zijn dat er al gauw een einde aan kwam. Ieder op zijn eigen wijze zijn liberalisme, socialisme, communisme en uiteraard ook fascisme en nationaal-socialisme ten onder gegaan. Het feit dat op het ogenblik vrijwel alle ideologieën zijn ingestort, wil niet zeggen dat nu ook de behoefte tot wereldbouwen verdwenen is. Integendeel, meer dan ooit zijn de moderne mensen overtuigd van de noodzaak en de mogelijkheid een wereld op te bouwen. Nu men heeft ingezien dat het langs de politieke weg niet gaat, omdat de politiek de mensheid nu eenmaal niets te bieden heeft, zijn het de wetenschap, de technologie, het management, gevoegd bij een vrije markt en een democratische bestuursvorm, die de wereldbouwers tot activiteiten inspireren. En wederom weten die wereldbouwers zeker dat het lukken zal, net zoals die overspannen idealistische fantasten van destijds. Bush begint met honderdduizend Irakese doden een nieuwe wereldorde op te bouwen en Van de Broek spreekt ferme taal als het over militair ingrijpen gaat! Toch zal de zaak weer op een fiasco uitlopen. Zeker, het verenigd Europa zal er best wel komen en die nieuwe wereldorde, waarom niet? Voor meer info. Zie: De moderne mens als wereldbouwer

 

 

 

 

Liberalisme-4: Dat verfoeilijke individualisme

Het individualisme heeft in zogenaamde linkse kringen geen goede naam, geassocieerd als het wordt met liberalisme en kapitalisme. Dat is eigenlijk merkwaardig, want het grondthema van de westerse cultuur is toch de ontwikkeling van de mens tot individu. Je zou dus verwachten dat juist mensen die zichzelf graag progressief noemen warme pleitbezorgers van elke, de individualiteit bevorderende, ontwikkeling zouden zijn...

 

Niets echter van dit alles! Een en ander wordt nog vreemder als je ziet dat diezelfde mensen die met betrekking tot het individualisme in hun eigen cultuur een afwijzende houding aannemen er, als het gaat om andere culturen, bijvoorbeeld die van de derde wereld of de voormalige communistische wereld, energiek naar streven om daar de mensen te steunen in hun worsteling om vrij en zelfstandig te worden, los te komen van de voorgeschreven massa identiteit en een persoonlijke identiteit te ontwikkelen. Feitelijk dus om zich in individualistische zin te verwerkelijken. Maar, tegelijkertijd werkt het taboe ten aanzien van het individualisme - want een taboe is het - toch in zoverre door dat laatstgenoemd proces beslist geen individualisering of iets dergelijks mag heten, maar beschreven moet worden in termen van emancipatie, bevrijding, dekolonisatie en zomeer.

Voor meer info. Zie: Dat verfoeilijke individualisme

 

 

 

 

Liberalisme-5: Voor welke vrijheid kiest U

Het moderne liberalisme voert ook het begrip democratie in haar vaandel. Maar het is gemakkelijk na te gaan dat deze democratie er niet is om de wereld voor allen leefbaar te maken, maar om de wereld voor vélen leefbaar te maken. Die vélen namelijk die zich ook breed gemaakt hebben. In feite regelen de liberalen dus de zaken voor individuele kapitalisten: de ondernemers. Werkende mensen zijn er slechts voor zover zij het bestaan voor deze lieden mogelijk maken en het 'volk' - dat er tegenwoordig ook graag bijgehaald wordt is er slechts als tegenstelling tot de individu die zichzelf heeft wéten te bevestigen. Die tegenstelling is de rechtvaardiging van de machtige enkeling. Het vrijheidsbegrip van de liberalen heeft een dodelijke inhoud.

Het dodelijke van deze inhoud is gelegen in de… Voor meer info. zie: Voor welke vrijheid kiest U

 

 

 

 

Liberalisme-6: Zie ook: De Grote vierslag ; De ontwikkeling van de West Europese Cultuur ;

Beweging en Verschijnsel no 3 ; Individualistische beschouwingen ;

Vrouw en Wereld ; Gedachten over Ontstaan en Bestaan . (trefwoord: liberalisme)

 

 

Bovenkant document

 

Vriendschap en liefde inzake Euthanasie

 

Vriendschap en liefde vallen buiten het machtsterrein en kunnen dus niet in regelingen of wetten vastgelegd worden. Daarom wil men niet dat liefde de maat is. En zo vervalt de enige werkelijke verantwoordelijkheid die mensen voor elkaar hebben, om plaats te maken voor de schijn verantwoordelijkheid van de autoritaire macht.  Het zoeken naar een regeling inzake euthanasie is in feite het zoeken naar verkoopbare argumenten om voort te kunnen gaan een mens de vrijheid te ontnemen om over eigen leven en sterven te beslissen. Er is in feite maar èèn regeling mogelijk, namelijk geen regeling.  Zie: Vrijheid om te sterven -afl. 23 ; het zelfbeschikkingsrecht ; liefde ; trouw aan .

 

 

Bovenkant document

 

Relatieproblemen  geven en nemen   Houden van…

 

Eenzijdige verhoudingen :  o.a. de rampspoed van de liefde
 
Waar komen die spanningen , wrijvingen, irritaties etc. in een relatie vandaan ?

Hoe kan ik die voorkomen ?

 

Bestudeer het hoofdwerk Beweging en Verschijnsel deel 1 , 2 en 3 ,

 

Een korte schets van de menselijke seksualiteit en / of

 

Gedachten over ontstaan en bestaan.

 

 

Bovenkant document

 

liefde. Citaat uit “Trouw aan…”: Je moet je echter wel afvragen welke begrippen inhoud zijn van het begrip liefde. Ik kom dan op een tweetal begrippen, namelijk eerlijkheid en trouw. Het eerste betekent dat je voor jezelf alles laat gelden wat er te gelden heeft, dat je dus niets in jezelf verdoezelt. Dat hangt ten nauwste samen met het begrip twijfel.

Een eerlijk mens durft voor zichzelf toe te geven dat hij twijfelt.

Het tweede betekent dat je jezelf, als geheel van allerlei eigenaardigheden, zo helder mogelijk laat gelden en dat je dus niet van dat geheel afwijkt. Je verschuilt jezelf niet achter uiterlijkheden. (gebruik b.v de trefwoorden: samenhang, ruimte, liefde.)

 Zie… 

 

 

 

 

 

liefde… liefde heeft betrekking op 'mij'. Wat betekent liefde dan?  Zie…houden van..liefde en trouw

 

 

Bovenkant document

 

Je lijf met rust laten:

Het is in het algemeen, maar ook ten aanzien van de seksualiteit, van belang om je lijf met rust te laten. Dat betekent natuurlijk niet dat je het zoveel mogelijk "in rust" moet houden. Het wil zeggen dat je aan al die lijfelijke behoeften voldoet die er toe leiden dat je je lijf niet voelt. Een gezond lijf voel je niet, je bemerkt niet dat je het hebt, en daarom kan je eigenlijk ook niet zeggen: "Ik voel me gezond", want gezondheid voel je niet. Wanneer je je lichaam gaat voelen is er iets met je aan de hand; er dringt zich iets op en dat is een verbreking van de harmonie. Al je lichamelijke gedoe, of je wilt sporten, in de zon wilt liggen of luieren zou zo bemeten moeten worden dat het voor je lijf weldadig is, dat het het "niet voelen" bevordert en dus de gezondheid. Dat geldt natuurlijk ook voor het voedsel dat je gebruikt. Ik meen er toch op te moeten wijzen dat het bovenstaande, hoe eenvoudig op zichzelf ook, toch weinig bekend is bij de moderne mensen, die sterk de neiging hebben van het lijf prestaties te verlangen. Dan zijn er ook nog de zogenaamde lustgevoelens. Veel mensen onderdrukken die, doorgaans vanuit godsdienstige waardeoordelen, terwijl weer anderen er voortdurend achteraan lopen: de Casanova types, de playboys en over het algemeen “de haantjes". In beide gevallen kan je ook spreken van een niet met rust laten van het lichaam; het moet zo nodig niet en het moet zo nodig wel. En alweer zijn het de geestelijke waardeoordelen die de oorzaak zijn van het getob. In de seksualiteit echter speelt het voelen van je lijf een dominante rol.

Meer info: zie…

 

Bovenkant document

solidariteit, lotsverbondenheid, saamhorigheid, verbondenheid, gemeenschapszin

a) Gewoonlijk zeggen de mensen dan dat zij zich met elkaar “verbonden” voelen en zij spreken van “solidariteit” en “saamhorigheid” om daaraan dadelijk toe te voegen op welke grond zij zich verbonden voelen. Je krijgt dan een aantal verklaringen te horen die bij nadere beschouwing niets met het begrip “samenhang” te maken hebben, maar die allemaal terug zijn te brengen tot het begrip “relatie”.

 

b) Wat wij doorgaans onder “verbondenheid”, “solidariteit” en “saamhorigheid” verstaan is niet wat ik bedoel met samenhang. Het is beslist noodzakelijk elke verbinding terzijde te laten. Meer info. Zie: conditionering

 

Bovenkant document

 

Twee begrippen en hun relatie; ofwel VROUW , MAN en hun relatie

Om duidelijk te maken hoe wij in onze denktraditie omgaan met begrippen die onafscheidelijk met elkaar verbonden zijn en die tegelijk beide een andere betekenis hebben, kunnen wij de balans als voorbeeld nemen. En dan gaat het om de verhouding tussen de twee schalen daarvan. Die twee schalen hebben voor ons denken niets met elkaar te maken, het zijn voorwerpen die volkomen van elkaar gescheiden zijn. Maar, er is wel een "relatie" TUSSEN beide schalen: zij worden met elkaar verbonden door de arm van de balans, waaraan beide opgehangen zijn. De arm van de balans is dus iets zelfstandigs dat beide schalen verbindt, maar dat op zichzelf BUITEN beide schalen is en dat als zodanig het gedrag van de twee schalen bepaalt.

Zij gaan samen, zij laten zich gelden als bij elkaar "behorend" door een UITWENDIGE derde factor, die hen tot een soort van "eenheid" dwingt: de balans als compleet instrument. Op dezelfde wijze gaan wij in ons denken om met de begrippen "het geheel" en "de inhoud". Onwillekeurig gaan wij zoeken naar een relatie die beide begrippen kan verbinden, en dan denken wij aan een uitwendige derde factor. Een factor die "het geheel" met "de inhoud" verzoent. In het concrete geval van vrouw en man (op die twee houden wij het maar even) gaan onze gedachten uit naar allerlei relatievormen en de mogelijkheden die deze te bieden hebben. Het huwelijk is zo'n relatievorm, maar die heeft tegenwoordig aan waarde ingeboet. Je kunt denken aan wat men in de dertiger jaren in progressieve socialistische kringen als "vrije liefde" gepropageerd heeft en tegenwoordig is de Lat-relatie een voorbeeld. Steeds echter komt het er op neer dat de partners zich voegen naar de DERDE factor: de relatie, en dat beiden zich daaraan zo volledig en zo getrouw mogelijk uitleveren. In feite komen de partners zelf niet tot hun recht (dat mag "zoveel mogelijk"), maar gaat het er om dat de RELATIE tot zijn recht komt. Hoewel men zich doorgaans helemaal niet bewust is van de begrippen "het geheel" en "de inhoud", kunnen we wat dit betreft toch zeggen dat men, onbewust, die beide begrippen OP ZICHZELF gesteld heeft: de vrouw is het begrip "het geheel" en de man is het begrip "de inhoud". 

En tussen die twee grootheden slaat men dan een brug, waaraan men dan als kwaliteitseis stelt dat hij beantwoordt aan de liefde. Helaas verdwijnt die "liefde" na enige tijd, zodat de partners zichzelf en elkaar verwijten gaan maken omdat alles mislukt is. Zij komen dan tot de overtuiging dat "de liefde nu eenmaal niet kan omdat wij er te egoïstisch voor zijn". Maar in feite is voor de dag gekomen dat het onmogelijk is de begrippen "het geheel" en "de inhoud" op zichzelf te stellen om ze vervolgens met elkaar te verbinden door een derde factor die voor beide grootheden maatgevend is. Vanuit dit streven kunnen het vrouwelijke en het mannelijke elkaar niet vinden, zij zullen almaar voor elkaar een raadsel zijn en in de praktijk zelfs angst en vijandschap teweeg brengen. In "De roof van het vrouwengeheim" wordt dit thema door Fokke Sierksma indringend behandeld aan de hand van restanten van oude verhalen, die nog bij natuurvolkeren voorkomen. Typerend is in elk geval de voortdurende verwarring bij de mannen die de samenhang in hun werkelijkheid kwijt zijn, en de mystiek bij de vrouwen die met hun inhoud geen raad weten omdat die ongrijpbaar blijkt te zijn. Het is namelijk zo dat de mensen in hun cultuurontwikkeling achtereenvolgens "het geheel" en "de inhoud" op zichzelf stellen, vertegenwoordigd resp. door de vrouw en door de man. Daardoor zijn er twee essentieel verschillende perioden in de geschiedenis te onderscheiden, namelijk de oudheid en de nieuwe tijd. Beide perioden vertonen de POLARITEIT van de vrouw en de man op geheel eigen wijze. Het is goed om hier even bij stil te staan omdat het ons thema wat concreter maakt.

Voor meer info: zie…

 

Bovenkant document

elkaar lustobject zijn                                                                

Dat "beginnen" moeten we niet uitsluitend in de tijd denken, het is niet altijd het eerste wat je aan elkaar ervaart en daarom moet je het zien als "het eerste moment" van de zaak. Logisch: zonder uiteen zijn kan er geen ineenzijn ontstaan. De prikkeling ligt op het terrein van het uiteen zijn, maar tegelijk is de prikkeling het eerste begin van het naar elkaar toe gaan. Het is als het ware “de grens" van het buiten elkaar zijn van twee mensen. Dat je de prikkeling als "eerste moment" niet in de tijd moet denken blijkt ook hieruit dat bij verdere toenadering van twee mensen die prikkeling niet verdwijnt, zij blijft almaar meespelen. Zou zij verdwijnen dan zou het met het vrijen ook niet veel worden. Ook hier zien we weer dat we moeten vermijden om (westers) lineair te denken. Zouden we dat wel doen, dan zou met het optreden van het tweede moment het eerste voorbij zijn, maar zo is het dus niet. Het is zelfs nog sterker: als in de seksualiteit “het elkaar object zijn" niet mee blijft spelen, mislukt de hele zaak. Iedereen weet wel dat je ten opzichte van elkaar geprikkeld moet zijn, maar lang niet iedereen realiseert zich dat dit gebaseerd is op het voor elkaar over en weer "object zijn" - om een tegenwoordig veel misbruikt woord te gebruiken: "elkaar lustobject zijn". In allerlei verhandelingen over de seksualiteit wil men dit er nogal eens uitpoetsen omdat men het niet "humaan" vindt elkaar als een object te beleven. Typisch is dat de westerse mensen nauwelijks iets anders doen dan elkaar als een object te beschouwen, maar in de seksualiteit zou het dan niet erg liefdevol zijn! De seksualiteit wordt vaak heel zoetig voorgesteld, als een sprookjeswereld waarin de prins en de prinses elkaar vinden en heel poëtisch één worden. Het uiteen zijn, waar nu juist de prikkel ligt, is dan geheel en al opgeheven. Typisch: in het Oosten liet men de geliefden op dat moment sterven! Men wilde daar de individualiteit niet en dus wilde men elkaar ook in geen geval lustobject zijn. Dat wil niet zeggen dat men de lust als zodanig afwees; in tegendeel, maar men zag die als goddelijk en dus als bovenaards, als boven het object uitgaande.

Meer info, zie…

 

Terug naar: de Homepage van Rob van Es voor méér informatie

 

 

Bovenkant document

 

 

 

website analysis
online hit counter