Terug naar: de
Startpagina
Help mee om deze site te
promoten. Vertel het uw…!
(Adres
luidt: http://home.planet.nl/~rwvanes )
Trefwoorden: A; B; C; D; E ; F; G; H; I; J; K ; L; M; N; O; P; Q; R; S; T; U; V; W; X ; Y ; Z
Opgevraagde artikelen/werken
en/of cursussen vindt u terug onder deze link
Aanvullingen trefwoorden a t/m z
Zaak ; een omgekeerde zaak-zie nr. 07,
Zaak ; gevoelsarme zaak-zie nr. 11,
Zaak ;
overdraagbare zaak-zie nr. 48,
Zaak
van deskundigheid-zie nr. 54
Zalig zijn
de armen van geest–zie bladwijzers
in “De ontwikkeling van het Denken”,
Zandkorrel ; Mensen leven, zoals de éne zandkorrel in
een berg zand, los van de andere,
Ze
hebben 6 miljoen joden vermoord,
Ze hebben het te goed-uit Beweging en Verschijnsel
deel 2-zie bladwijzers,
Zedendelicten,
Vergelding, vergeving, wraak, straf en schuld
Zekerheden
; het gaat in de wetenschappen om zekerheden_zie nr. 04
Zekerheden
; wetenschappelijke zekerheden-zie nr. 08,
Zelfaanschouwing/Meditatie-zie bladwijzers,
Zelfbeeld-1- zie aflevering 38,
Zelfbeeld-2- zie aflevering 56
Zelfbeheersing(1)-zie
afl. 19, 21 en 50
Zelfbeheersing(2)-scroll
naar 176 en 190
Zelfbeheersing(3)-scroll
naar 485 en 489
Zelfbevrediging
; Pornografie/veredelde zelfbevrediging
Zelfbewuste
denken ; de betekenis van het zelfbewuste denken-zie nr. 50,
Zelfbewustzijn ; hoe ontstaat ons Bewustzijn en ons Zelfbewustzijn..?
Zelfbewustzijn
; nieuw cultureel zelfbewustzijn-zie nr. 66,
Zelfbewustzijn
; wat is zelfbewustzijn,
Zelfbewustzijn
en bewustzijn- nr. 29,
Zelfbewustzijn-uit Beweging en
Verschijnsel deel 2-zie bladwijzers,
Zelfdoding / Zelfmoord en de doodstraf ; je medemens
doden en de doodstraf,
Zelfgenoegzaamheid/zelfgenoegzaam
; het begrip zelfgenoegzaamheid/zelfgenoegzaam-zie nr. 07,
Zelfkastijding-1(zie bladwijzers) uit De ontwikkeling
van het Denken,
Zelfkastijding-2-nr.50 van Filosofie van de Hak
op de Tak 1t/m73,
Zelfmoord ( passages uit De Kunst van het filosoferen
),
Zelfmoord
; Onvoorwaardelijk
recht op zelfmoord- zie nr. 10,
Zelfontkenning
; De menselijke zelfontkenning-zie bladwijzers uit De ontwikkeling van het
Denken,
Zelforganisatie
; individu en zelforganisatie en Koninkrijk Gods-zie nr. 02,
Zelfstandig denken- zie
bladwijzers uit Beweging en Verschijnsel deel3,
Zelfstandigheid
; het begrip zelfstandigheid-zie nr. 07,
Zelfvertrouwen
; Angst, gemis aan Zelfvertrouwen en arrogantie v/d autoriteit,
Zenboeddhisme-1–zie
bladwijzers in “De ontwikkeling van
het Denken”,
Zenboeddhisme-2
–zie bladwijzers in “De ontwikkeling
van het Denken”,
Zendtijd
; de geschiedenis herhaalt zich. juli/aug. 1995,
Zendtijd ; God verdeelt de Zendtijd-1986,
Zenuwstelsel
; communicatie als sociaal zenuwstelsel-zie nr. 16,
Zich
bevrijdende enkelingen-zie nr. 67,
Zich
onthouden van het kwade-zie nr. 70,
Zicht ; helder zicht-zie nr. 13,
Zichzelf
afschaffen-zie nr. 65
Ziel-0 zie bladwijzers uit Beweging en
Verschijnsel deel3,
Ziel-1_Beweging
en Verschijnsel nr.1- zie
bladwijzers,
Ziel-2-uit Beweging en
Verschijnsel deel 2-zie bladwijzers,
Ziel-3_Onzekerheid,
Vrijdenken en Fantaseren- zie bladwijzers,
Ziel-4_Geen God,wat dan- zie bladwijzers,
Ziel-5_Filosofie van de Hak op de Tak nr. 1- zie
bladwijzers,
Ziel-6_De Grote Vierslag- zie bladwijzers,
Ziel-7_Varia-
Een nieuwe bijbelvervalsing- nr. 05-zie bladwijzers,
Ziel-8 uit De
Filosofie van de Geschiedenis-aflevering
19,
Ziel-9 uit Vragencursus-zie bladwijzers,
Ziener, visionair_zie A
, B
, C
, D
, E
, F
, G
, H
, K,
L
, M
, N
(gebruik in het zoekprogramma het trefwoord “Ziener “ )
Zin ;
de zin van modern onderwijs- nr. 23,
Zin ;
de zin voor realisme- nr. 23,
Zin van het leven-Zie A(Filosofie
van de Hak op de Tak nr.3) , B(Beweging
en Verschijnsel deel3) , C(Nihilisme en Anarchisme als basis van
het Atheisme),
Zintuigen
; onbetrouwbare zintuigen-zie nr. 45,
Zinvolle
niet-meedoen-zie nr. 71,
Zoeken ;
het kwalitatieve zoeken-zie nr. 04,
Zolang de
mensen nog allerlei…-uit
Beweging en Verschijnsel deel 2-zie bladwijzers,
Zombie
; wezenloze zombie-zie nr. 43,
Zoon van
de mens - wij noemen hem Jezus-uit Beweging en Verschijnsel deel 2-zie bladwijzers,
Zoon van de mens-zie bladwijzer,
Zoon van
de Mens–zie bladwijzers in “De
ontwikkeling van het Denken”,
Zorg op Maat ; “(eigen) Verantwoordelijkheid”-zie bladw.,
Zowel het
Christendom als de Islam-uit Beweging en Verschijnsel deel 2-zie bladwijzers,
Zuiver
begrip als hoog-laag denken-zie nr. 05,
Zuiver
begrip en waarheid-zie nr. 19,
Zuivere
verklaringen-zie nr. 51,
Zwarte Gaten
; zie bladwijzers uit Beweging en Verschijnsel deel 1,
Zwarte
pedagogie-zie bladwijzers van
ontwikkeling West Europese Cultuur,
Terug naar: de
Startpagina
DE OERCEL: (
trefwoorden : beweeglijkheden , ruimte , elementaire materie , samenhang , materie
, relatie , oercel , bewustzijn , psyche , buitenwereld , wat is geest , zelfbewustzijn ).
Lees hiervoor Beweging en Verschijnsel deel 1, 2 en 3
ONVOORWAARDELIJK
RECHT OP ZELFMOORD: de arts of hulpverlener is zonder meer verplicht
er voor te zorgen dat het proces op een menswaardige manier verloopt. Doet hij
dat niet, juist dan breekt hij zijn eed als arts, want beschermen van het leven
betekent ook beschermen van het sterven. Dat is immers de afsluiting van het
leven en als zodanig is het nog lang niet de dood.
Zie: Varia- nr. 10
De zoon van de mens ( lees onderstaande 3 passages )
1) De beoordeling van de mens vond zijn uitgangspunt in de
mens en niet in een hoger principe. Dienovereenkomstig dacht men de mens als uitlopend
in het eeuwige, het zogenaamd goddelijke, in feite het geheel dat de
werkelijkheid is. In de oudheid kon je dan ook zien dat de heersers van
goddelijke komaf waren en dat iedereen zich naar die zaak toedacht. Men dacht
zich als een zaak die uiteindelijk in dat goddelijke zijn bestemming zou
vinden. De restanten van dat denken vinden wij nog in de zogenaamde evangeliën.
Kenmerkend daarin is dat de mensen uitdrukkelijk niet veroordeeld worden, niet
gebukt gaan onder zonde en schuld. De Zoon van de mens - wij noemen hem Jezus
- was van goddelijke komaf (besef), maar zijn denken was van beneden naar
boven. In het latere Romeinse Christendom lag dat precies andersom: Christus
werd als naar boven verheven beseft (opstanding en Hemelvaart), maar diens leer
is van boven naar beneden. In die leer fungeert hij nog steeds als middelaar
tussen god en de mensen. Die mensen zijn per definitie zondig en schuldig. In
het kort gezegd: 1) het westerse denken, met de daarbij behorende
waardeoordelen, geschiedt van boven naar beneden, en het denken van de oudheid
vormde zijn waardeoordelen van beneden naar boven. En 2) in het westerse besef
wordt alles naar boven toe geprojecteerd, terwijl in het antieke besef alle
verschijnselen, inclusief de mens, naar beneden toe verkleind werden tot een
microkosmos. De noodzakelijke onderscheiding ligt dus bij het begrip het besef
en het begrip het denken. In de oudheid drukten de mensen hun besef uit in
beelden. Dat waren beelden uit en van het goddelijke, feitelijk natuurlijk uitdrukkingen
van de werkelijkheid als beeld. Uiteraard werd die werkelijkheid aan de
voorstelling afgelezen en uitgedrukt in voorstellingen met een beeldend
karakter. Het ging echter niet om de voorstelling, maar dat is, te beginnen met
de Romeinse cultuur, in de westerse wereld precies andersom komen te liggen. De
Christelijke god dankt zijn aanvaardbaarheid juist aan zijn (vermeende)
concrete bestaan.
Voor meer informatie, zie: Beweging
en Verschijnsel deel 2
De
zoon van de Mens
2) Die kwam niet zomaar uit de
lucht vallen. Men noemde het kind van de maagd “de zoon van de mens” en dat wil
zeggen: de volwassen mens die straks door de bestaande mensheid, door ons,
opgeleverd zal worden. Dat dit kind de zoon van god zou zijn is veel later door
de Roomse kerk verzonnen evenals de onzin dat hij door zijn goddelijke vader
naar de aarde gestuurd zou zijn om de zondige mensen te verlossen.
In dat geval gaat
het over de Christus uit het christendom, maar dat is een bedenksel van op
macht beluste priesters uit het oude Rome.
Het
verhaal van de maagd met het kind is een sprookje over de werkelijkheid. En het
is een waar sprookje: inderdaad brengt de werkelijkheid uit zichzelf alle
verschijnselen voort en inderdaad zal er op den duur een mensheid komen die
niet langer bezig is zichzelf het leven zuur te maken met uitbuiting en geweld.
Dat zal een realistische mensheid zijn die zichzelf niet langer kwelt met
allerlei verslavende godsdienstige onzin. Want het sprookje van de maagd met
het kind is een volstrekt atheïstisch sprookje waarin duidelijk gesteld wordt
dat er buiten het heelal helemaal niets is.
Voor
meer informatie, zie: De maagd en het kind
3) Verzorgen houdt in: de belemmeringen voor een volledige
ontplooiing wegnemen. Treffend is dat de evangelische mensen van destijds de
Zoon van de mens (voor ons Jezus of Christus) de Geneesheer van de kosmos
noemden... Een ander voorbeeld: steeds meer heeft de maatschappij te lijden
onder vernielzucht en vandalisme. Normen en
waarden verliezen hun functie, het respect voor de overheid
en voor de regels verdwijnt. Gezien vanuit de zichzelf beschermende Onvolwassen
mensheid is dat verval een kwalijke ontwikkeling die de betrekkelijke
veiligheid en het welzijn aantast. Toch komt er hier iets (op uitermate
negatieve wijze) voor de dag dat voor de mensen essentieel is: nihilisme. Dat wil zeggen het
inzicht dat er aan de afzonderlijke dingen geen waarde gehecht kan worden, ook
niet aan de gestelde regels. Het nihilisme is de bodem waarop straks de
volwassen mensen met elkaar kunnen leven, maar in een Onvolwassen mensheid is
het bedreigend en in veel opzichten zelfs misdadig. Vandalisme is eigenlijk een
ziekelijke uiting van nihilisme dat in een infantiele wereld van normen en
waarden niet uit de voeten kan, beklemd zit.
Voor meer informatie, zie : De
ontwikkeling van de West Europese Cultuur
NORMEN en WAARDEN: 3 Citaten uit “robot
denken” van Jan Vis, filosoof.
1) “Alle rampen,
zoals vandalisme, corruptie, terrorisme, maar ook alcohol- en drugsmisbruik,
komen in laatste instantie voort uit de afhankelijkheid van normen die van
buitenaf aan de mensen gesteld worden, vanuit de een of andere fictie omtrent
hogere werkelijkheden, hetzij goden, ideologieën, denkmodellen of theorieën.”
Zie: Normen
en waarden
2) “Uit
het voorgaande zal duidelijk zijn dat ik niet veel op heb met normen en waardenstelsels,
enerzijds omdat zij het leven in bepaalde patronen en modellen vastleggen en
het daarmee beroven van haar meest wezenlijke eigenschap: vrijheid, en anderzijds omdat het patronen
en modellen zijn die op den duur zullen verdwijnen. Als je dus je verwachtingen
inzake de toekomst van de mensheid baseert op een dergelijke “ethiek” ben je
bezig met een luchtkasteel, dat er desnoods wel steeds fraaier uit gaat zien,
maar dat al met al toch een fictie is.
3)
“Uiteraard kan je het denken niet afschaffen, je moet het gebruiken, of je wilt
of niet! Ligt het dan niet voor de hand dat je ophoudt met vluchten,
met de kop in het mystieke zand te steken, en dat je eens iets aan dat denken
gaat doen? Want dat is de oorzaak van al het getob. Als kind is je al afgeleerd
om na te denken. En het is je aangeleerd om gedachteloos te gaan denken, als
een automaat. “
Je kunt niet nadenken over het menselijk leven en over de
levensbegrippen waarmee de mensen komen als je niet eerst de positie van de
mens in de kosmos kent. De eerste vraag is derhalve die naar de mens: wat
is de mens en wie is de mens?
Zie : de grote vierslag ( nihilisme,anarchisme,socialisme en
communisme) en nihilisme;
dat verrekte nihilisme; nihilisme en anarchisme als basis van het atheïsme
Vrijwel zonder uitzondering zijn de gebruikelijke definities
van het vrijheidsbegrip bevangen in het zichzelf beschouwen als een apart
individu. Als gevolg daarvan wordt de vrijheid gezien als een bepaalde
verhouding tussen de mensen. Een verhouding die van zodanige aard is dat een
ieder verplicht is rekening te houden met de ander zodat er onafwendbaar een
situatie van "geven en nemen"
ontstaat.
De éne mens houdt zichzelf almaar in ter wille van de ander
en de ander doet evenzo, ter wille van de één. Niemand is vrijuit zichzelf: de
ander belet hem dat omdat hij niet eenzijdig in de verdrukking wil komen, en
als hij redelijk is belet de mens het zichzelf om de ander niet teveel tot last
te zijn. In het beste geval ontstaat er een evenwichtssituatie waarvan de
handhaving ook nog bevorderd wordt door een voor allen geldende gedragscode die
voor bepaalde gevallen bovendien in “het recht" is vastgelegd. Van hieruit
is het te begrijpen dat de moderne mens als de meest redelijke norm voor zijn
vrijheid stelt: mijn vrijheid houdt op waar die van de ander begint. Hoewel dit
best een behoorlijke norm genoemd kan worden, zeker als het er om gaat de éne
mens te beletten de ander leed te berokkenen, is het toch een zaak van voortdurende
vrijheidsberoving. Het feit dat dit tot op zekere hoogte met goede bedoelingen
geschiedt doet aan deze zaak niets af.
En dat het wezenlijk over beroving gaat kan een ieder aan
zichzelf en aan zijn omgeving vaststellen. Wij, moderne mensen, streven naar
een zo gering mogelijke beroving van elkaars vrijheid waarbij wij onbewust als
vanzelfsprekendheid aanvaarden dat die beroving er is. Wij regelen en
waarborgen niet elkaars vrijheid, maar elkaars onvrijheid. Hoe redelijker
iemand is, hoe minder men de onvrijheid voelt. Dit komt al heel duidelijk voor
de dag bij de moderne staatsinrichtingen. Kiesrecht, medezeggenschap en
democratie verredelijken de onvrijheid door het te doen voorkomen dat
gereglementeerde onvrijheid vrijheid is. Dat vrijwel iedereen hierin trapt komt
niet doordat “de overheden" het zo listig weten te brengen (wat zij
overigens wel doen!), maar doordat het geheel overeenkomt met onze eigen
voorstelling van vrijheid: Vrijheid is…
Meer informatie? Zie… Eenzaamheid
en onvrijheid
Hoe dan ook,
het karakteristieke van huwelijk en samenwonen is gelegen in het feit dat de
maat bij het begrip "samen" ligt, bij de inhoud en de vorm van de relatie
(de verhouding TUSSEN twee mensen), terwijl de maat logisch alleen maar kan
liggen bij het ZICHZELF ZIJN van de mensen. Dit zichzelf zijn kan in een
relatie niet anders dan onderdrukt worden en dat heet dan " geven en nemen
“er het beste van maken " en " redelijk zijn ". En dat gebeurt
ter wille van iets BUITEN jezelf; de relatie tussen jou en een ander. Omdat de
maat buiten jezelf ligt kan huwelijk of samenwonen niet anders dan vervreemdend
werken, je kunt daarin nooit "tot jezelf komen". Van het functioneren
in… Voor meer info…
Zie: De
ontwikkeling van het denken ; Vrouw en Wereld (trefwoord: geven en nemen
)
en Filosofie
van de Hak op de Tak- aflevering 09
Als
ik niet in begrensdheden denk zal ik niets doen zonder die samenhang, zodat
mijn beslissing altijd ook de beslissing en de verantwoordelijkheid van de
anderen is. Zo ben ik dus ook betrokken in en verantwoordelijk voor het leven
en de beslissingen van de andere mensen. Bedenk echter wel, dat dit alles
alleen maar geldt als ik GEEN grenzen trek en de anderen dit ten opzichte van
mij ook niet doen. Dus als het begrip meeleven van kracht is. Het is dus
nooit zonder die andere mensen.
Voor
meer informatie,zie: Het
zelfbeschikkingsrecht
Terug naar: de
Startpagina
|
|