De Stem, Breda 2-3-94
Nee, dan liever het debuut van de Tilburgse Surfrock-groep The Apemen. Are you being surfed? Surfrock is een muziekstijl die dateert van begin jaren zestig en die vooral door de Beach Boys bekend is geworden. In den beginne was surfrock overwegend instrumental en namen schelle, staccato gespeelde gitaarsolo’s de plek van de zang in. The apemen houden zich keurig aan die traditie en doen dat zo professioneel dat je de zang bijna niet mist. ook de bewerking van enkele covers is origineel genoeg om hier te kunnen spreken van een zeer geslaagd en vooral vrolijk debuut.

Fret, maart 1994 RW
Toen ik The Apemen onlangs zag optreden was ik als verstokt StarTrek addict nog geneigd ze het voordeel van de twijfel te gunnen. Maar bij het beluisteren van are you being surfed wordt mij duidelijk waarom dit in authentieke Enterprise uniformen gehulde kwartet met mr.Spock dweept. The Apemen kent geen emoties! Dit schijfje klinkt zo glad en onverschillig dat het zelfs op de planeet Vulcan uit de toon zou vallen. Are you being Surfed? Neen!

Joy Arpots, Watt magazine 1994
Het Groningse Noorderslag had zelfs een speciale kelder voor hen ingericht, voor de verse lichting nineties-beatniks en neo-surfers. Tot die laatste categorie behoren de Brabantse astro-primaten van The Apemen. Na twee zwarte vinylen frisbees nu ook volwaardig digitaal debuterend. Een CD titel die aan duidelijkheid niets te wensen over laat, een hoes om je vingers bij af te likken, citaten van de heren Collins en Rollins, vijf onweerstaanbare covers, zeven eigen nummers en een anti-bonustrack. Weidse prairies, voorbij galopperende paarden, stoere binken die hun vrouwen met slag en stoot nemen en de oortjes van Leonard”Dr.Spock”Nimoy. Dat zijn zo'n beetje de beelden die opdoemen bij deze surf-instrumentals. The Apemen wisten al het keurmerk van peetvader Dick Dale in de wacht te slepen en met een titel als Apes of spades kun je in de gewone rockwereld natuurlijk niet stuk. Echte surfers schaffen uiteraard de 10”uitvoering aan.

Sietse Meijer, Oor#4 1994
Met een single op het Groningse Kogar-label trokken de Brabantse Apemen vorig jaar de aandacht. The Apemen spelen surf muziek. een uit de jaren zestig stammend genre dat alle aandacht richt op de electrische gitaar. Een zanger heeft de groep dan ook niet. Begeleid door opzwepende ritmes, spelen de gitaren breed uitwaaierende melodiën, afwisselend met heldere, hoge tonen en vervormde, lage zware tonen. Over het gevoel voor stijl van de Brabanders heb ik mijn twijfels (een act met een slungelige danser die ik bij een optreden zag was nogal pijnlijk, de zogenaamd perverse hoes met naakte man-met masker en vrouw met zweepje doet wat gewild aan), maar de instrumentals op deze CD zijn prima. Naast de onvermijdelijke covers (waaronder een niet onaardige versie van de klassieker “Pipeline”), spelen The Apemen opvallend veel eigen composities, die behoorlijk goed zijn, met Apes of Spades en Invasion of the apemen als opwindende hoogtepunten. Met als vermeldenswaardig pluspunt de sobere, heldere produktie is dit een erg geslaagd debuut

Opscene DA
Naar mijn onbescheiden mening is The Apemen absoluut de allerbeste surf-instrumental-band die er momenteel op deze aardkloot rond loopt. Als geen ander weten ze de sound en energie van Dick Dale te laten herleven. Dat deze band op het podium ook steeds meer zijn mannetje staat, bewezen ze onlangs op het hoofdstedelijke Paradiso. Getooid met apen maskers en begeleid door een organist gaven ze de voltallige Amsterdamse kliek met open mond het nakijken (kun je nagaan! red.) Ook op deze CD annex gelimiteerde 10 inch knallen ze er meteen in met de killer Crash, en zo gaat dat nog twaalf nummers door. De geluidsdragers van de apemen vormen de ultieme natte droom voor elke liefhebber van Estrus bandjes. Klasse Jongens