1.6 Uit: Nader tot het licht, bijna-doodervaringen van kinderen (i.c. 11 jaar) (Morse), p. 34:
"Ik herinner me dat we die dag naar het ziekenhuis gingen. Mijn
ouders waren een kamer in gegaan (de wachtkamer), toen ik plotseling
een suizend geluid hoorde. Ik voelde me alsof ik in de auto reed, en we
met een behoorlijke snelheid over een bobbel gingen, zo dat je maag
omhoog komt. Ik hoorde een gonzend geluid in mijn oren.
Het volgende dat ik me kan herinneren, is dat ik in een kamer
ineengedoken in een hoek van het plafond hing. Beneden mij zag ik mijn
eigen lichaam. Het was heel erg donker, maar ik kon mijn lichaam zien
omdat het oplichtte. Het leek net alsof er een verlichte bol in zat.
Ik zag de artsen en verpleegsters die alles deden om me te redden. Mijn
arts was er evenals Sandy, een van de verpleegsters. Ik hoorde haar
zeggen: 'Ik wou dat we dit niet hoefden te doen.' Ik vroeg me af wat ze
eigenlijk aan het doen waren. Een van de artsen smeerde een soort gelei
op mijn borst. Ik zag dat mijn haar vreselijk door de war zat. Het leek
wel vettig. Had ik mijn haar maar gewassen voordat ik naar het
ziekenhuis was gegaan. Al mijn kleren waren uitgetrokken, alleen mijn
onderbroek had ik nog aan.
Ik hoorde een arts zeggen, 'achteruit' toen drukte hij op een knop op
een van de elektroden. Plotseling was ik weer terug in mijn lichaam.
Ongeveer een minuut had ik neergekeken op mijn eigen gezicht. Ik kon de
bovenkant van de hoofden van de artsen zien. Nadat hij die knop had
ingedrukt keek ik plotseling recht in het gezicht van een arts. Man,
dat doet pijn. Het doet al pijn als je denkt hoeveel pijn het je doet.
Nooit zal ik die pijn vergeten toen die arts op die knop drukte. Ik heb
er nog steeds nachtmerries van. Soms word ik 's nachts wakker en
schreeuw het uit van de pijn.
Nee, ik heb nog nooit gehoord van een bijna-doodervaring. Ik kijk niet
veel naar de televisie. Als ik lees zijn het voornamelijk
stripverhalen. Nee, ik heb mijn ouders dit nog nooit verteld. Waarom
weet ik niet, ik denk dat ik er niet graag over wil praten. Ik heb nog
nooit gehoord dat iemand zoiets heeft meegemaakt. Ik wou mijn vrienden
hier ook nooit iets over vertellen, waarschijnlijk zouden ze me voor
gek verklaren."