4.10 Uit: Voorbije levens (Williston), p. 200, reincarnatie, hypnose, bijna-doodervaringen :
"Ik ga steeds onder, ik kan niet blijven drijven. God, het doet pijn. Ik kom uit een land met olijfbomen, een droog land. Ik sterf en ik denk aan mijn huis en mijn vrouw. Mijn vrouw heeft donker haar en een olijfkleurige huid. Ik krijg steeds water ... Ik kijk omlaag en zie mijn lichaam drijven, met het gezicht omlaag. Ik ben dood. Ik ga weg van de plaats van mijn lichaam, ga naar het vasteland, naar mijn huis. Ik weet dat ze gaat huilen. Ik voel me zo vredig. Ik ga omlaag en raak haar wang aan, maar ze kan het niet voelen. Er is zo'n vrede, maar ik wil niet bij haar weggaan omdat ik weet dat ze me nodig zal hebben ... Ik probeer tegen haar te praten, maar ze kan me niet horen."