Nieuwe Camptrailer belevenissen in 2011

8 Maart: Het is heerlijk weer. Ideaal om de camptrailer even te
luchten en.....

Direct ook maar even achter de nieuwe trekauto gehangen, een Skoda
Yeti 1.4TSI, een stoere combinatie! Wat ons betreft mag het kampeerseizoen weer beginnen

17 - 19 april, Texel
De weersverwachtingen zijn super dus de hoogste tijd om de Camptrailer te vullen met
proviand en richting Texel te vertrekken. We gaan er even tussenuit. Even geen CD's, geen
internet, hoewel het netbook toch meegaat. Je weet maar nooit. Als we aankomen op
minicamping de Korenschoof is het nog licht, dus snel aan de bak om de docktent plus
luifel op te zetten voor het donker wordt.

Het was even stoeien om alles weer voor elkaar te krijgen zo voor het eerst in het
nieuwe seizoen. De technische update voor 2011 is dat wij nu digitenne aan boord hebben en
dus ook nog even het journaal op de tv kunnen volgen. Maar de belangrijkste aanvulling is
onze compacte Nespresso koffiemachine! Eindelijk eens een echt lekker kopje koffie op de
camping! En niet langer dat gezeur met zo'n koffiefilter en thermoskan.
Met het weer boffen we enorm. De lente op Texel loopt - ten opzichte van de rest van
het land - altijd iets achter maar dit weekend hebben wij toch echt een optimaal
lentegevoel. We hebben zelfs nog even een paar uurtjes aan het strand kunnen liggen.
Na twee dagen heerijk genieten van het 'eiland-gevoel' nemen we met een beetje weemoed
afscheid van Texel. HIERBIJ VERKLAREN WE HET KAMPEERSEIZOEN VOOR GEOPEND!

16 - 21 mei. Luzy Frankrijk
Na een periode van flink doorbuffelen eindelijk een weekje vrij. De weersverwachting
zit niet echt mee dus kijken we naar het weer in Europa. Aanvankelijk wilden we richting
de Ardèche voor wat betrouwbaar zonnig weer maar vanmorgen waren de weerkaarten
positiever. Onder Parijs kunnen we al redelijk mooi weer verwachten. En omdat het maar
voor een weekje is stellen wij de plannen bij en wordt het de Marvan in Bourgondië. Om
wat preciezer te zijn camping Domaine de
la Gagère, in Luzy.
We gaan 's nachts rijden. Lekker rustig op de weg en ruim voor de ochtendspits door
Parijs. En rustig is het. Alle vrachtwagens staan geparkeerd bij de grote benzinestations
dus kunnen we lekker door karren. We komen de volgende ochtend al vroeg (nog voor 9 uur!)
bij de camping. Even ziet alles er nog gesloten uit maar dan bespeuren we activiteit
in het restaurant. De broodverkoop is al in volle gang. En daar komt ook al iemand aan om
ons te helpen. We worden ingeschreven en kunnen ons kampement opslaan. De lucht is strak
blauw maar het is nog niet te heet dus dat gaat prima.
Het wordt een heerlijke week vol zon en leuke mensen. Daarnaast ook veel gelopen in de
omliggende bossen. De omgeving is heel heuvelachtig met soms hellingen van meer dan 40%.
Het uitzicht is prachtig en ook Xena geniet volop van deze wandelingen. Een van de plekken
waar wij langs komen is Mont Dône. Hier heeft vroeger een Gallische/Romeinse nederzetting
gestaan. Bovenop de Mont Dône ligt een oude grafheuvel en zoals het er nu bij ligt, lijkt
het op een Drentse hunebed. Tot op de dag van vandaag is dit altijd een bijzondere plek
gebleven. Zo loopt er een pad van de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella langs. En
jaarlijks komen hier rond de Zonnewende mensen bij elkaar om dit op deze plek te vieren
(zoals bij Stonehenge) . De locatie brengt verschillende leilijnen bij elkaar wat
verklaart waarom mensen hier vaak een opmerkelijke energie ervaren.

Na een week van volop zon komt er natuurlijk weer een einde aan onze week vakantie. Het
heeft gisterenavond ge-onweerd en dat betekent dat als we wakker worden de tent nog
helemaal nat is. De ochtend lekker rustig aan kunnen doen. Tegen een uur of twaalf
is alles weer helemaal droog. We pakken alles in en om 13:00 uur kan de terugreis
beginnen. We worden door bijna de hele camping uitgezwaaid en ruim 9 uur later zijn we
weer thuis. Met dank aan mijn navigatiesysteem dat ons keurig langs de file in Parijs
stuurde. Thuis is alles weer supergroen. Dat wordt morgen weer grasmaaien....

10 - 13 juni Zeeland weekend (duiken)
Na
drie maanden droog weer en waterschaarste moet het nu net dit weekend regenen als wij er
met de Camptailer op uit trekken voor het weekend met de duikclub. In de stromende regen
zetten we snel de voortent van onze mini caravan op. Dan zitten we vanaf nu in elk geval
droog. Natuurlijk is het prachtig om op een tropisch rif te duiken maar wist je dat je in
Nederland ook heel mooi kunt duiken? Wij duiken veel in Vinkeveen (een zoetwater plas)
maar Zeeland is een minstens zo populaire duikbestemming. Zeker rond deze tijd als de
Sepia's komen paaien. Maar wat dacht je van deze Zeeanjelieren, prachtig toch?
Zaterdagmiddag klaart het gelukkig weer een beetje op en ziet de camping de Veerhoeve er ineens een stuk
vriendelijker uit zo in het zonnetje. De camping ligt vlak onder de dijk bij het Veerse
Meer en je kunt eventueel zo vanaf de camping duiken. Wij hebben dit weekend diverse
prachtige duikstekken verspreid over heel Zeeland bezocht.
Inmiddels is het alweer maandag en tijd om hier de boel weer op te pakken. Vannacht heeft
het weer geregend en de tent droog mee gaat niet ukken. Geen enkel probleem! Want als
alles goed gaat zetten we de tent morgenochtend weer op in Zuid Frankrijk! Daar is het
weer prima, dus dan zal hij heus wel drogen.
Om 16:00 uur komen we thuis en moeten we even aan het werk; duikspullen spoelen en
de Camptrailer van nieuwe proviant en schone kleding voorzien. Daarna lekker douchen en
een warme maaltijd van de Chinees naar binnen werken om nog even een paar uurtjes te
slapen.

13 - 22 juni Vieux Frankrijk
Om 22:30 uur gaat de wekker en nog geen uur later zijn we weer 'on the road'.

Op naar de zon! Over 1258 km naar camping la Sesquière in Vieux, Midi Pyrenee! Deze camping kennen we goed want
we komen er nu voor de vierde keer. We kijken er naar uit om Koosje en Maarten weer te
zien maar eerst hebben we nog wat kilometers af te leggen. Wij rijden om en om maar de
nacht zal Rob grotendeels voor zijn rekening moeten nemen. Het is alweer licht als Hans
het stokje voorbij Parijs overneemt en zo schieten we aardig op. Het laatste uurtje is
over wat bochtige bergweggetjes maar redelijk fris en ongeschonden komen wij rond de
middag om 12 uur aan. Het mooiste is dat je met een caravan 130 km per uur mag op de
Franse autowegen. Met de meeste carvan combinaties niet aan te raden trouwens maar met
zo'n camptailer achter de auto is dit goed te doen. En voor een camptrailer betaal je op
de 'péage' geen extra tol omdat hij lager dan 2 meter is. Zo hebben we ons eerste etentje
alweer verdiend.
Op Sesquière kiezen we voor een rustig plekje.
Het is vandaag ruim 28 graden maar dankzij het dubbele tentdak lukt het ons om het
hoofd koel te houden. Naast wat boodschappen en een plons in het zwembad doen we niet veel
meer vandaag. We eten luie huisvrouwen-salade met wat friet en een lekker stuk gebakken
vis. Daarbij drinken wij Galliac wijn van 'de buurman'. De camping ligt midden in het
Galliac wijngebied. Wij boffen met het weer hier want dagelijks komen gasten op de camping
aan die verbaasd zijn dat wij zulk goed weer hebben. Ook vanuit de zon-zekere gebieden
krijgen we berichten dat het overal wat tegenvalt met het weer.
Wij kunnen er ons niet druk over maken en genieten heerlijk van het onthaasten. Lekkere
wandelingen met de hond en zo af en toe een duik in het zwembad. Een bezoekje aan een van
de vestingdorpjes hier in de buurt en op zijn tijd een markt bezoeken. Wij komen de dagen
wel door......, Hans raakt zelfs door zijn boekenvoorraad heen. Zoals elk jaar hebben wij
ook dit jaar geen zin om verder te trekken. Het bevalt ons hier uitstekend. We laten ons
regelmatig lekker verwennen door de uitstekende kookkunsten van Maarten in het restaurant.
En ook in de late uurtjes vermaken we ons uitstekend op het teras met een lekker drankje
en een goed gesprek met leuke mensen.
Op de Camping is geen internet maar via de smartphone zijn we uitstekend op de hoogte
van de weersvoorspelling in Frankrijk. Hier is het momenteel het beste en daarom besluiten
wij om lekker op Sequière te blijven. En net zo als op de heenweg in één keer
terug naar Nederland te rijden. De laatste nacht wordt onweer verwacht en omdat we niet
met een natte tent weg willen, breken we de tent eerder af en zetten wij voor de laatste
nacht een luifel op. Zo over de achterklep, wel lekker luchtig....

Om 8:15 uur vertrekken we van de camping om de 1258 km naar huis af te leggen. Het is
bewolkt en we hebben dus geen last van de warmte en felle zon. De terugreis verloopt dan
ook soepel op wat vertraging rond Parijs en Antwerpen na. En rond 21:00 uur staat de
Camptrailer weer thuis op de oprit. Nog even een schoonmaakbeurt en dan kan hij weer de
garage in. Klaar voor de volgende trip.

2 t/m 5 September, 'Royal' Camptrailer weekend
In de bossen bij Lage Vuursche ligt Camping Puur. Een prachtige camping op loopafstand van de toekomstige
woonresidentie van Koningin Beatrix. Lekker centraal gelegen; de ideale locatie voor ons
jaarlijkse Camptrailer treffen. (Alle andere mini-caravans zijn natuurlijk uitdrukkelijk
ook welkom)
Wij komen vrijdag middag aan en dan staan er al een stuk of acht trailers. We krijgen
een plekje in de hoek toebedeeld, lekker rustig voor de hond. Achteraf bleek dat wij
precies midden op een pad stonden. In de loop van de middag en avond komen er steeds meer
wagens bij. Een bonte verzameling van luifels en voortentjes - maar steeds met zo'n leuk
caravannetje er aan vast - tovert het terrein om tot een van de leukste veldjes van de
camping. Voor veel deelnemers is het alweer het derde Camptrailer weekend maar voor
anderen is het de primeur. 'Veteraan' of voor de eerste keer; telkens wanneer iemand met
zijn/haar camptrailer het terrein op rijdt, komt iedereen uit zijn stoel om alles van
dichtbij te bekijken. In theorie verschillen de wagentjes niet zoveel van elkaar. De een
heeft dit en de andere heeft dat aangepast. Maar steevast klinken de Ooh's en Aah's alsof
er een UFO geland is en we een stukje nieuwe technologie zien dat nog nooit
vertoond iss. En zo gaat het door totdat zondag de laatste deelnemer aansluit. Nog nooit
eerder hebben wij zoveel deelnemers gehad tijdens het Camptrailer weekend!
Vrijdagavond is het mooi weer en borrelen we na een heerlijke pannenkoek bij
restaurant de Bosrand in grote kring na. De zaterdag ochtend/middag is besteedt aan
een sportieve boswandeling of aan een rondje op de nabijgelegen midgetgolf baan.

's Avond's is er een BBQ met weer een gezellige nazit onde de partytent van Ingrid. Ik
denk achteraf dat dit het moment is waar de valletjes ter sprake komen. Marianne
heeft alle losse gordijntjes uit haar camptrailer gehaald omdat ze de combi
verduisteringshorren voldoende vindt. Ik geef aan dat ik juist die gordijntjes zo gezellig
vind en ben toen geloof ik wat door gaan draaien over valletjes voor de ramen...... kortom
reuze gezellig allemaal.
Zondagochtend worden wij wakker in de regen. Jammer na die mooie dagen. Voor de meesten
zit het weekend er alweer op en moeten we dus nat de spullen weer inpakken. Wij blijven
nog een nachtje extra en helpen hier en daar wat mee met opruimen. 's Avonds doet de
Baarnse chinees goeie zaken door ons en komen we terug op de camping met veel te veel
eten. In verband met de regen duiken we met zijn allen bij ons de voortent in (de
Docktent) . De verwachting voor de komende dagen is erg onrustig dus besluiten wij alvast
om morgen ook op te breken.
Als we opstaan ziet het er naar uit dat wij de tent nat gaan meenemen. Het is weliswaar
gestopt met regenen maar de eikenboom boven onze tent blijft vrolijk na druppen. Ik heb er
geen zin in om de tent nat in te pakken dus doe dan ook zo rustig mogelijk aan in de hoop
dat de tent op zijn minst zo droog mogelijk in de zak gaat. Maar als even later toch de
zon nog even doorbreekt lijkt het ineens toch nog goed te komen! Op het moment dat
wij de tent afbreken is hij bijna droog. Even nog een paar flappen in de zon leggen en dan
snel de boel oprollen! Juist op dat moment gaan de kranen boven weer open. maar de
tent ligt tenminste droog in de auto.
En nog geen 2 uur later staat de camptrailer weer schoon in de garage. We hebben nog
een half uur de tijd om ons zelf op te knappen want we worden verwacht op de presentatie
van de herfst editie van de Glossy "Almere LifeStyle".. En met een glas
champagne in onze hand brengen wij een stille proost uit op al die leuke mensen die wij
dit weeken weer hebben mogen ontmoeten.

Een pakketje twee maanden later....
En dan ligt er in de brievenbus ineens een pakketje. Ongeduldig ga ik snel naar binnen
om het open te maken. Op weg naar de voordeur heb ik geen idee wat het is en van wie dit
pakketje komt. Pas als ik het open maak valt alles (in een vertraging) op zijn plaats. ...
Het zijn valletjes, met de hand gemaakt voor onze Camptrailer. De afzender is Marianne en
ja, ze had het beloofd....!



En nee...., wij hadden ze nooit echt verwacht! Maar ze hangen, en wij zijn er ook nog
eens heel blij mee. Een leuke blikvanger en zeg nou zelf, het past er toch helemaal bij!
