Hallo Dagboek !!

26 april 2009

Vandaag even kort een verhaaltje schrijven. Papa is druk bezig met een nieuwe lease auto uit te zoeken. Dus mama kan er naast even gaan schrijven. We hebben een erg drukke maand achter de rug. Het was al vroeg dit jaar erg mooi weer en dus zijn de dames bijna 3 weken lang al hele dagen alleen maar buiten aan het spelen. Dat doet hun beide geweldig goed, maar ze worden nu wel een beetje erg moe en dat merken we vooral aan Alicja. Maar ze worden allebei al lekker bruin en zien er gezond uit! Fay ontwikkelt zich erg hard. Ze praat al heel veel woordjes op haar eigen manier na en doet alles wat haar zus ook doet! In de afgelopen 2,5 week heeft ze maar liefst 4 kiezen gekregen. Ze at al een tijdje slecht en in een opwelling voelde mama eens in haar mond. Eerst 1 kies, daar is de 2e en de 3e EN DE 4e!!!! Mama schrikt zich een hoedje... Jeetje, wat moet dit meisje daar last van hebben gehad. Haar billetjes zijn op dat moment ook helemaal kapot!!! Inmiddels is er weer wat aan het broeden in haar mond. Ze kauwt hele dagen op haar vingertje en roept vaak 'au', maar verder is ze heerlijk vrolijk en goed lachs. Beide dames moeten vaak om haar lachen!
Met de pasen zijn er 'even op en neer' naar België gereden. Michel, Cindy en de kinderen zaten daar in een vakantiehuisje en hadden ons daar uitgenodigd. Samen met Opie, Omie, Marc en Margreetje zijn we opgereden! En het was erg gezellig. 's Ochtends om 07.00 uur zaten we in de auto. Daar hebben we van alles ondernomen. De kinderen hebben eerst even in een kleine speelhal gespeeld, en toen het tijd werd voor Faytje om te slapen, zijn we in de auto gestapt en hebben we op de boulevard van Oostende rondgelopen. Heerlijk op en langs het strand. Het was zonnig en lekker druk. Fay heeft daar bijna 2 uur in de buggy geslapen. Genieten!!!. Alicja was niet weg te slaan bij Devin en wilde alles doen, wat hij ook deed!!!

2e Paasdag waren we bij opa en oma uitgenodigd. Bianca en Davy hadden een leuke paashaas geregeld en de kinderen konden na de brunch gezellig paaseieren gaan zoeken in de speeltuin! Toen Alwin en Marjolein met Indy 's middags weer naar huis waren vertrokken, zijn wij lekker buiten gebleven. Fay heeft daar goed geslapen en na haar slaap zijn we naar de kinderboerderij geweest. Er waren weer een paar lammetjes geboren. Zo schattig om te zien. Zelfs Fay durfde het aan om een geitje te voeren. Al vond ze dat erg spannend!!!

Afgelopen vrijdag werd onze Jokke 3 jaar! Ook weer een dag met heel mooi weer, dus weer de hele dag buiten. Alicja werd die dag wel op de proef gesteld. ze mocht uit de poort, maar ze is zonder te vragen bij Chermaine achter op de fiets gestapt. Ze weet dat dat niet mocht, maar Chermaine is groot en dat is natuurlijk spannend. Mama was ontzettend boos en daar was ze wel van onder de indruk. Daarna probeert ze het nog een keertje en moet ze echt binnen de poort. Het is haar natuurlijk inmiddels wel duidelijk dat ze nog te jong is om zomaar de poort uit te mogen. Verder was de verjaardag errug gezellig! De kinderen zijn daar goed gaan slapen, bij opa en oma slapen ze op 1 kamer, dus hebben we dat daar ook maar geprobeerd en dat ging perfect!!! Om 23.30 uur zijn mama en papa met Alicja en Faytje naar huis gegaan! Heerlijke dag gehad. De volgende ochtend weer vroeg ui de veren, want Alicja moest naar de gym!...
Over gym gesproken... Vorige week is Faytje van 1,2 meter naar beneden gevallen met de gym. Papa had haar vast op de evenwichtsbank, maar ze schoot toch net met haar voetje aan de andere kant van de bank naar beneden. In een reflex heeft papa losgelaten. Iedereen in paniek. Faytje zou op haar hoofd zijn gevallen. gelukkig bleef papa nuchter en gaf aan dat dat niet het geval was. Van schrik is Faytje snel in slaap gevallen, maar we zijn toch maar even bij de huisartsenpost geweest, om te laten nakijken of ze niet iets gebroken, gekneusd of inwendig letsel had. Want aan de buitenkant was weinig te zien. Daar aangekomen, sliep Fay, inmiddels al 1,5 uur, nog steeds. We moesten haar wakker maken, en in de wachtkamer, brak Fay heel langzaam de boel af ;-) Mama smste omie al dat we misschien toch maar naar huis zouden komen, omdat Fay de boel al afbrak... *grijns*. Toch maar gebleven en haar even na laten kijken. dat vond de arts niet geheel onverstandig. Met een oké sticker mochten we haar weer mee naar huis nemen en Fay heeft nergens meer last van gehad. Even durfde ze niet meer van de glijbaan, maar dat is inmiddels ook alweer over!

Vorige week zondag zijn we met Michel, Cindy en de kinderen op de fiets naar Bemmel gefietst! Even koffie drinken bij Marc en Margreetje! gezellig. Opie en Omie komen ook daar en we kunnen ook weer heerlijk buiten zitten! Leuke dagen zo hoor, met al dat mooie weer!!

Afgelopen maandag 21 april hebben we 10 minuten gesprekken gehad op de crèche. Faytje doet het erg goed en doet niet onder voor de andere kindjes in de groep. Ze is ondernemend, maar wel een kindje wat de rest volgt. Ze is lief en komt regelmatig bij de leidsters een knuffel halen. Ze doet verder goed mee in de groep en houdt van zingen en dansen. Het verbaasde ons dat ze op de crèche niet sloeg?!?!?!?!?!
Alicja was een grotere uitdaging. We weten natuurlijk al wel een beetje wat Senna van haar vindt, maar nu horen we dat ze het geweldig doet in de groep. Ze is behulpzaam en leert snel. Ze luistert aandachtig in de groep en weet ook gesprekken terug te vertellen. Ze geeft goed aan wat ze van de verschillende thema's vindt. Ze is dol op Senna . Dat ervren wij zo en Senna ook! Senna beoordelt haar op de manier dat ze ook op de basisschool doen. dat is voor ons een mooie voorbereiding. Ze lui dat ze soms thuis kan zijn, zo actief is ze in de groep! Het enige waar ze nog aan mag werken is op het moment dat ze van het ene spelletje naar het andere moet gaan, vindt ze het lastig om een keus te maken wat te doen. Als Senna haar helpt, kiest ze wel snel en speelt ze snel verder. Senna is zo tevreden over haar, dat ze eigenlijk Alicja wel een paar daagjes vaker zou willen zien. Als voorbeeld voor de andere kindjes... Hmmm, Senna.. Fijn om te horen, maar dat gaat helaas niet lukken! Bedankt leidsters voor het zorgen en begeleiden van onze twee kindjes. Ze hebben het reuze naar hun zin op de crèche!

Vandaag waren Marc en Margreetje even op bezoek. Onverwachts en dat zijn altijd de leukste bezoekjes... Net zoals Manon en Akira afgelopen donderdag langskwamen en Sharon en Senna hetzelfde deden... Gezellig hoor!!!

Vandaag hebben we de dames even zelf opgemeten. Alicja is 99cm!!! Bijna 1 meter dus! ( 16 kg)... En Faytje gaat al richting de 77cm (9,4 kg). Onze kleine ukken worden groot!!!

Nog een paar weekjes en dan vliegen we naar Corfu! We hebben er ontzettend veel zin in! Mama is bijna 6 weken vrij, dus kunnen we vol op genieten van de dames! De laatste week zijn open en oma op vakantie, dus kon mama er nog een extra week aan vast plakken!!!! Heerlijk!!!!!!!!!

05 april 2009

Iedereen vraagt me al wanneer ik de site weer eens bijschrijf. Maar dat is de laatste tijd niet altijd even makkelijk. De tijd vliegt voorbij. We heben super weken achter de rug met de dames. Alicja zit nu lekker in haar velletje (na een paar dwarse weken ervoor) en dat is overal in te zien. Ze doet het geweldig goed op de crèche. Senna geeft dat elke week weer aan. Ze is leergierig en vertelt vol trots dat ze met de Senna groep naar de bibliotheek is geweest. In de kring doet ze goed mee en dat geeft goed aan dat ze het naar haar zin heeft. Sinds een paar dagen is het even erg mooi weer. Ze is dan hele dagen buiten te vinden en dat zien we ook aan haar kleurtje op haar gezicht!!!
Met Fay gaat het ook erg goed!!! Jawel, eindelijk kunnen we dat schrijven en is het ook echt zo. Ja, ze is weer verkouden, maar we hoeven ons geen zorgen te maken dat ze meteen de diepte in gaat en eindigt met een fikse ontsteking ergens. Ze heeft intussen wel een schimmel gehad en de buikgriep die ze gehad heeft, lijkt het rotavirus te zijn geweest. Dit zijn allemaal dingen die ieder kindje gewoon kan krijgen en ze doorstaat ze nu ook, zoals ieder ander kindje. 24 maart heeft dr. Smal gebeld en eindelijk kon mama dus ook goed nieuws brengen. Dat voelde zoooooo goed! Met een grote glimlach hing mama weer op. Ja, natuurlijk is het jammer dat ze die antibiotica moet krijgen om zich goed te voelen, dat houden we echt wel in ons achterhoofd! MAAR HET HELPT. Inmiddels heeft Fay zichzelf helemaal bij gegeten, jeetje wat daar allemaal dat buikje in ging!!! Ongelooflijk! Inmiddels neemt het weer en beetje normale propoties aan en eet ze weer wat minder, maar madammeke heeft echt alweer een bol toetje gekregen. Ook Fay heeft genoten de afgelopen dagen buiten! Spelen in het zand en glijden van de glijbaan. Ze is niet meer te stoppen!!!!

Op 1 april waren mama en Margreetje jarig. De zaterdag ervoor hebben we dat gevierd! Het was super gezellig en op woensdag waren papa en mama allebei vrij en konden de dames hun zelf uitgezochte cadeautjes geven en natuurlijk hun zelf gemaakte werkjes van de crèche niet te vergeten.
Mama voelde zich voor het eerst sinds tijden dit jaar weer echt jarig!

Over een aantal weekjes gaan we vliegen naar Corfu met ons viertjes. Alicja kijkt er al naar uit om Kiki en Ko weer te zien. vandaag zijn we samen met de dames wezen zemmen in Duitsland. Ze hebben allebei weer onzettend genoten. Het zijn echte waterratjes. Fay ook... Dat voospelt alleen maar goeds voor de komende zomervakantie!!!!!!

09 maart 2009

3 maart 2009: Oh, oh wat gaat de tijd toch super snel! Het is soms even bijna niet bij te houden, maar dan nu toch weer even een korte update van de laatste weken.

Op 17 februari konden we weer bij dr. Smal terecht. Als we bij dr. Smal binnen loopt, zet Fay het op een gillen. Sinds kort realiseert ze zich waarschijnlijk dat al die mensen, die ze niet kent, iets van haar willen. Pertinent vertikt ze het dan ook om maar iets uit te voeren, wat haar gevraagd wordt en begint te huilen. Toen dus ook. En meteen geeft dr. Smal bij de verpleegkundige aan: “Jassen uit, dit meisje is te veel in het ziekenhuis geweest!” En beide gaan ze in gewone kleding verder met hun ding. Zo alert en fijn dat hij er aan denkt! Dat zal ik niet snel vergeten. Zoals gezegd maken we ons zorgen over het gewicht van Faytje. Ze weegt nog steeds 8700 gram en dat wordt bevestigd door de weegschaal (8735 gr.) in het ziekenhuis. Na een gesprek met dr. Smal besluiten we dan toch over te gaan om preventief antibiotica. Het is vooral voor mama en papa een hele stap, maar echt noodzakelijk om Fay beter te laten worden en te kunnen ‘groeien en bloeien’. We kunnen de virussen er niet mee bestrijden, maar wel de ontstekingen, die er mee gepaard gaan…Nog dezelfde avond kunnen we starten. Gelukkig vindt ze het niet vies. Verder zijn we nog steeds trots op onze Faytje. Ze groeit goed (in lengte 76.5 cm). Dr. Smal vindt haar niet eens klein. Ze ontwikkelt zich erg goed en snel. (Jawel, we konden zelfs melden dat ze los loopt!!!) En op het moment dat dr. Smal even weg wil lopen, heeft Fay ongemerkt haar eigen muts op gezet… Dus dr. Smal mompelt zo iets als ‘Oh, ze kan ook al haar eigen muts opzetten, nou dan zit het met haar ontwikkeling wel goed’…. Hahahaha… mama schiet in de lach!

Het is dus een hectisch week die we hebben. Mama is erg moe, maar de tassen moeten gepakt worden. Want eindelijk is het dan zo ver! WE GAAN NAAR MIKE & MARY toe!!! Donderdag 19 februari is het dan zo ver. Uiteindelijk pakken we pas woensdagavond de tassen in, maar we hebben het gered. Om 07:00 uur zitten we met ons 4tjes in de auto! Kinderen doen het geweldig goed in de auto. Een dvdtje op zijn tijd en verder lekker slapen, gillen en spelen. Papa en mama hebben nog wat stress in de auto, want om 11.45 uur moeten we bij de tunnel in Calais zijn, maar het is ontzettend druk op de Nederlandse wegen. Gelukkig gaat het in België stukken beter en zijn we 11.15 uur in Calais. We kunnen er zelfs voor kiezen om een uur eerder de trein te nemen. En dat doen we dan ook. Om 11.50 uur zitten we in de trein en rijden we door het water richting Engeland. Alicja vindt het spannend, ze heeft bijna de hele weg gevraagd of we al op de autotrein gingen.

Na 3 kwartier… Echt waar, langer duurt de overtocht niet. Moeten we er dan echt aan geloven en rijden we aan de linker kant van de weg. Het went (voor zover je van wennen kunt spreken) vrij snel. De rotondes zijn het moeilijkst. Om 13.30 uur Engelse tijd komen we bij Mike en Mary aan…. Pffffffff, gelukkig een goede en mooie rit gehad!

We genieten er vol op en de kinderen voelen zich daar al echt op hun gemak. Mike en Mary verrassen ons met van alles en nog wat. Een hele planning gemaakt voor het hele weekend en echt gericht op de kinderen. Op vrijdag gaan we naar een soort van dierentuin, met een grote speeltuin. Daarna rijden we door naar het strand. Ook daar is een grote speeltuin, waar de kinderen zich uit kunnen leven. Daarna rijden we terug naar huis en gaan heerlijk eten. Fay geniet van alles, maar door alle veranderingen heeft ze moeite met slapen overdag. We maken ons er niet druk om , we hopen dat ze het wel weer in haalt. Omdat we voor Fay een campingbedje mee hebben genomen, Wil ook Alicja graag bij ons op de kamer slapen. Dat kan ook gewoon. Zo groot is de kamer. We eindigen dus elke avond met z’n 4’en in één kamer… Ook dat gaat prima! Zaterdag de 21 e krijgen we van Mike en Mary sighseeing Hayworths Heath. Een echt Engels stadje. We winkelen wat en drinken een heerlijke bak koffie. Ook onderweg tijdens deze fikse wandeling, spelen de kinderen ook weer bij en grote speeltuin. Fay valt uiteindelijk toch in de buggy in slaap. Omdat het zo mooi lente weer is, met heel veel zin, laten we haar daar in slapen. We zetten de buggy in de tuin, tot ze wakker wordt. In de middag gaan we ook nog naar Lindfield een stadje dichtbij. Daar wandelen we ook nog even en spelen ook daar nog even in de speeltuin. Maar de kinderen worden nu wel erg moe… Met de auto rijden we terug naar huis.

’s Avonds krijgen de kinderen eerst eten. Mary heeft een lekkere maaltijd bereid en we nemen de tijd om samen met de volwassenen te eten. Maar het lijkt er wel op dat Fay roet in het eten gooit. Ze vertikt het om te gaan slapen en huilt nog lang na. Na toch nog maar een fles melk, valt ze in een onrustige slaap. Wij eten die avond heerlijk…. Na Mary nog even het één en ander uitgelegd te hebben over de computer, gaan we naar bed. We bereiden ons voor op de volgende dag. De terugreis. Fay slaapt de rest van de nacht onrustig en eindigt bij papa en mama in bed. Alicja merkt er gelukkig weinig van en slaapt lekker door.

De volgende dag vertrekken we om 09:00 uur Engelse tijd. Mike en Mary rijden ons voor naar de snelweg. En vanaf daar zijn we weer op ons zelf aangewezen. We hebben heerlijke dagen achter de rug! Alicja is enthousiast, ondanks dat vooral de zaterdag voor haar zwaarder werd. Ze werd echt moe… Vlak voor het avondeten komen we thuis aan. Moe, maar voldaan. Ook de terugreis is prima verlopen. Echt een reis voor herhaling vatbaar!! Bedankt Mike en Mary!!!

De maandag de 23 e februari is mama nog gewoon vrij. De boel opruimen en nog een beetje bijtanken, voordat het werk weer roept. Alicja en Fay gaan wel gewoon naar de crèche. Ze zijn moe, maar er wordt die dag carnaval gevierd. Iets wat ze niet mogen missen! En daarbij is het goed, meteen weer over te gaan tot de orde van de dag. Alicja slaapt die dag nog wel 2 uur op de crèche, maar geniet van het feest de rest van de dag. Beide dames zijn op en top als prinsesjes er naar toe gegaan… Fay moet wel even wennen aan haar verkleedkleding, want als ze haar prinsessenjurk 5 seconden aan heeft, zit ze er al aan te trekken en roept: ‘uit, uit’…

Van dinsdag op woensdag nacht moet Fay overgeven. Raar, we maken het schoon en leggen haar weer in bed. Die woensdagochtend moet ze nog een keer kokhalzen, dus we leggen haar voor de zekerheid maar bij ons in bed. We denken dat ze iets verkeerds heeft gegeten, in eerste instantie. Maar gedurende de dag wordt ze alleen maar slechter. Ze spuugt en heeft diaree en de 5 dagen daarna houdt ze bijna niks meer binnen!! Oh, wat maken we ons weer zorgen. Ook, als we de vrijdagmiddag met haar naar de dokter gaan, horen we alleen maar dat het een virus is en dat ze het moet uitzieken. Het weekend verloopt rommelig en Fay blijft ziek. Als we maandagochtend weer bij de dokter komen (die afspraak was dan al wel gemaakt), is Fay 3 ons afgevallen en weegt nog maar 8400 gram. Het vreet energie om haar beter te krijgen en we krijgen niet echt het idee dat de dokter enig idee heeft wat dit met ons doet. We zien haar zienderogen afvallen. En het lijkt erop dat ze nu haar reserves eruit aan het werken is. De dokter stelt voor om het nog tot die middag aan te zien, alvorens hij het ziekenhuis belt. Nou, mama is het goed zat. Dit kan echt niet meer. Dat Fay een virus heeft, is duidelijk en dat kan ieder kindje overkomen. Maar Fay valt af en was al aan het afvallen. Ze wordt steeds meer een schim van wat ze was en dat baart ons grote zorgen. Dus als mama in de auto zit, besluit ze die dag toch nog dr. Smal te bellen. Gelukkig vindt ook hij het nodig om terug te bellen. Na enig overleg is mama gerust gesteld. Fay moet het uitzieken, maar we weten beter wat ons te wachten staat. Dat stelt ons meer gerust. De komende week zal Fay nog merkbaar ziek zien, maar elke dag moet het nu beter gaan. Het klopt, want na vrijdag heeft Fay geen diaree luiers meer. Het is echt weer fijn dat dr. Smal begrijpt waar onze bezorgdheid vandaan komt!!!
De huisarts doet zijn best, maar bij hem blijft het lastig…

We zijn weer een week verder en gaat het weer helemaal goed met haar. Inmiddels zitten we ook alweer een week zonder keuken. Morgen 10 maart (eigenlijk zou de keuken woensdag geleverd worden) wordt de keuken afgeleverd en donderdag en vrijdag wordt deze geplaatst. Alicja vindt het allemaal wel wat, zo’n onzichtbare keuken en dat ze nu zomaar op de muur mag schilderen (op de plek waar later een kast komt te staan), vindt ze helemaal geweldig. Als ze samen met papa naar de Praxis gaat, moet zij ook een kwast en verfbakje hebben. Intussen eten we elke avond wel bij anderen thuis. Opa en oma, Opie en Omie, Cindy en Michel, Marc en Margreetje… Overal zijn we welkom en worden we met liefde ontvangen, en dat terwijl we zelfs onze vaat meenemen!!! Hahahaha. We hebben nog een paar aanbiedingen staan. Onze nicht Dees verwacht ons nog en ook Angelique wil graag een potje voor ons koken…!!! Of we dat nog allemaal gaan redden deze week, is natuurlijk even af te wachten. Maar we vinden het erg lief!!

Zaterdag 28 februari is de oude keuken opgehaald, deze gaat naar een vakantiehuisje in Winterbergen… Zo apart… maar zo kan het gaan. We leuk om te weten dat de keuken ergens anders nog even verder gebuikt wordt.

Met Alicja gaat het heel erg goed. Het thema ‘heksen’ vond ze maar niks op de crèche en Senna maakte zich er even zorgen om, maar Senna heeft inmiddels ook in de gaten dat Alicja een erg gevoelig meisje is en vooral ook een meisje, meisje. Deze maand staat het thema ‘dieren’ centraal. Alicja is dol op dieren, dat wisten we al. En dat laat ze ook echt aan ons en Senna merken. Senna geeft aan dat Alicja nu helemaal op haar plaats is in de groep. Ze is enthousiast, pikt al heel veel dingen op en als er iets verteld is, vertelt ze het na en laat ook zien dat ze het begrepen heeft! Uiteraard zijn we daar ook trots op. Ze heeft vandaag, 9 maart, zelfs opa, oma, mama en papa versteld doen staan. Ze zou wel even aan ons vertellen wat huisdieren waren… Zelfs de cavia’s en de hamsters werden niet overgeslagen. Toen we begonnen over tijgers, waren dat zeker geen huisdieren, maar ‘jungle-dieren’ of bosdieren en Cheetah is geen hond, maar een katachtige, want die had snorharen…

Mama heeft niet al te goede dagen achter de rug, ze is moe en vooral erg verdrietig. Doordat ze nog altijd zo moe is, komen de moeilijke tijden van de laatste 1,5 jaar naar boven. Dat is best even lastig en toen kwam vanavond Alicja ook nog eens met de mededeling dat ze toch echt graag een nieuwe Cheetah wilde, met een trillend onderlipje en tranen in haar ogen, vertelde ze dat ze Cheetah best miste. Nou, meisje… Mama mist Cheetah ook nog altijd. Na even gekletst te hebben over Cheetah, Simba en Speer, die op de maan zijn nu, ging ze toch nog rustig slapen. Mama stelde maar voor dat ze maar over Cheetah moest dromen en dat ze in haar droom maar tegen Simba moest zeggen dat hij goed op Cheetah en Speer moest passen, want Simba is de oudste, Speer is de grootste en Cheetah is de ondeugendste… Zoals ze zelf zegt! Daar krijg je toch een brok van in je keel en tranen van in je ogen!!!??

Fay heeft haar eigen feestje op de groep. Ze is er gewild en af en toe missen ze haar zelfs nog op de babygroep. Ook vandaag is ze weer even bij Anouk op ‘bezoek’ geweest!!! Ze is vrolijk als we haar ophalen en geeft het liefst iedereen kusjes als ze weer weg gaat!!! Mama moest erg lachen toen ze zelfs even de babygroep aanwees. Daar wilde ze toch ook even kusjes geven… Nou, meisje. Dat is echt even te veel van het goede! Lopen heeft sinds Mike en Mary echt de voorkeur gekregen. Ze wankelt nog wat, als ze moe is, maar verder doet ze het prima. Nieuwe schoentjes had ze dan ook echt wel verdiend. Met deze nieuwe schoenen kan ze nu ook goed buiten lopen, zonder dat we bang zijn dat ze kou vat!
Gisteren 8 maart zijn we met Cindy, Michel, Devin, Joy, Nicky en Roxy in Emmerich willen zwemmen. Met Fay was dat eigenlijk nooit mogelijk, maar sinds de preventieve antibiotica durven we het eindelijk aan. Ze is goed opgeknapt van haar buikvirus, dus hup. Ook Fay in haar bikinietje. Zoooo schattig!! Ze heeft echt genoten van het water. Net zo’n waterrat als haar zus! 1x schrikken, maar ook dan durft Fay met haar hoofd onder water! Dat beloofd goed nieuws voor de vakantie!!Nu maar hopen dat ze ook dit goed oppikt!!!

Afgelopen vrijdag hebben we Fay toch ook nog maar meegenomen naar Ravenstein. De natuur geneeskundige. Ze mocht nog even met mama mee de tunnel in. We hebben de vorige keer al gezien dat het Fay goed doet. En de volgende keer gaat ze dan ook weer mee en wordt ook haar bloed weer gecheckt. Margreetje was mee om haar op te vangen terwijl mama ook nog even langer in de tunnel moest blijven.

Een beetje rommelig verhaal misschien, maar het was al even geleden dat we geschreven hadden en je wil dan toch graag alles op papier zetten. Nog een half weekje staat ons leven in het teken van de nieuwe keuken en dan hopen we weer over te kunnen gaan naar de orde van de dag!

12 februari 2009

De tijd vliegt voorbij! De dagen zijn kort, vooral voor mama. Ze is veel moe en erg moe, dus ligt er dagelijks vroeg in.
Alicja heeft vorige week ook de griep gehad. Veel hoesten, spugen en koort... De standaard dingen en zij is er niet aan ontkomen. Alicja geniet in de groep van Senna. Ze is vrolijk, enthousiast en ze heeft al alleen een liedje gezongen in de kring. Iets wat, volgens Senna, de kindjes pas na een paar maanden doen, als ze echt gewend zijn. Alicja is op dit moment ook erg van de letters. De A is natuurlijk erg interessant en ze probeert samen met oma ook de letters al na te schrijven. Ze wordt echt groot, al mag ze van mama nog best even de grote kleine meid blijven die nog niet naar school hoeft! Even nog onder 'mama's paraplue'.

Met Fay gaat het ook zo, zo. Ze heeft ook de griep gehad, moest ook veel hoesten en spuugt veel. Ook zij heeft koorts en vorige week donderdag is er ook weer een ooronsteking geknapt. Dat was zo veel, dat mama toch maar even naar het ziekenhuis heeft gebeld. Al nachten was ze weer onrustig, maar buiten de griep om, was dit dus mede een reden. Al het over 5 dagen niet over was, moesten we weer terug bellen, want dan kreeg ze oordruppels, met antibiotica. Afgelopen dinsdag was het nog niet over en ze was ook nog steeds onrustig 's nachts. Die nacht heeft mama haar dan ook weer twee x uit bed getrokken, ze was aan het hoesten en bleef 'er in hangen'. Ze was benauwd en de volgende ochtend ook nog steeds. Dus toen mama de KNO poli aan de lijn had voor de druppels, ook dat meteen gebeld. Ze ging het toch nog bespreken met de dr. Bijen. Die middag belde ze weer terug. Hij begreep het en hij ging het nog overleggen met collega's, want hij zag wel in, dat dit zo niet kon. Nog diezelfde avond belde hij zelf op. Hij had het overlegd. De enige optie was nog altijd preventief antibiotica. Mama moest daar wel even over nadenken en wilde het ook nog even met dr. Smal bespreken. Het is niet een beslissing die je maar zo neemt. Hij begreep dat en was dus ook geen probleem. Opereren is nog altijd geen optie en als dat risico's met zich mee brengt, dan willen we dat natuurlijk niet! We gaan onze Faytje niet in gevaar brengen!

Intussen stond mama vanochend met de dames onder de douche en toen realiseerde ze zich dat Fay wel erg dun begon te worden. Mama heeft haar gewogen en kwam uit op maar 8,7 kg. Dat betekent dat Fay afgevallen is, of op zijn minst niet bijgekomen en dat terwijl ze wel ontzettend gegroeid is in de lengte. Hmmm.... toch maar even melden als mama dr. Smal zou spreken.Even later komen ook opie en omie langs. Ook omi laat ontvallen dat Fay dunner is geworden. Hmmmm. dat is toevallig?! Als ook later oma nog even langs komt, en mama het er ook met haar over heeft, geeft ook oma aan dat ze dat van de week al had willen vertellen. Nu begint mama zich wel zorgen te maken. Dus vandaag heeft mama dan naar de kinderpoli gebeld, met de vraag of dr. Smal te bereiken was voor die preventief antibiotica en haar gewicht.. Er werd een fysieke afspraak gemaakt voor aankomende dinsdag. Dan kon dr. Smal haar zelf zien. Eerder lukte helaas niet. Omdat we bij dr. Smal zelf terecht moeten. Gelukkig maar, want volgende week donderdag gaan we met de auto naar Mike & Mary in Engeland. Al tijden geleden gepland en gehoopt dat het door kon gaan!!!

Sinds de twee weken dat Fay los loopt, probeert ze het steeds meer zelf. Maar doe het vooral niet onder dwang, want dan begint ze te lachen en valt op haar knieen en gaat er vandoor!!! Als je haar haar gang laat gaan, gaat het erg goed! Klimmen op de bank gaat ook steeds beter, en sidns vandaag moeten we haar dan ook echt in de gaten gaan houden. Alicja had vanochtend het traphekje open laten staan en in een onbewaakd ogenblik is ze de trap op geklommen. Ze is waarschijnlijk 1 tree achterover gevallen, maar is op de trap blijven liggen, gelukkig!!! Even kort huilen, van de schrik! ... Hmmmmm...

2 februari 2009

Al enige tijd weer niet geschreven, maar er is genoeg gebeurd hoor!!!

Het belangrijkste nieuws is:

Alicja is zo’n beetje om en om de nachten droog. Als ze droog is geweest, is ze ontzettend trots en laat ze het weten, aan iedereen die het wil horen. Als ze een nachtje niet droog is geweest, ‘dan is dat per ongeluk gegaan’ en dan mogen papa en mama vooral niet boos worden!!!... ;-)
Maar omdat Joyke ook een aantal nachten al zonder luier had geslapen, kon zij natuurlijk niet achter blijven.

Het gymen van de grote dame gaat heel goed. Ze vindt het helemaal leuk en wil de dag erna al wel weer aan de bak. Heerlijk om haar zo te zien genieten. Samen kijken we uit naar de vakantie. Mama en papa vooral om de rust, maar Alicja wil maar al te graag weer naar Kiki en Ko terug!

Met Fay gaat het naar omstandig heden goed. Natuurlijk buiten de luchtweg problemen om, want die blijven en blijven problematisch. Vorige week zijn we wederom bij de KNO-arts geweest. Hij erkent haar probleem (gelukkig maar, want de vorige KNO-arts twijfelde daar blijkbaar nog over. Hoe is het mogelijk!!!), maar er zijn maar twee oplossingen mogelijk. Antibiotica, maar die helpt niet bij virussen, of opereren en daar is Fay nog ECHT te jong voor. Dat is frustrerend, want ze heeft er zoveel last van. Hij gaat haar nu in de gaten houden, totdat de tijd wel rijp is en ze geopereerd kan worden.
Mama gaat sinds een paar weken naar een natuurgeneeskundige. De vermoeidheid nam behoorlijke vormen aan en het werd tijd eens verder te kijken. We gaan daar verder niet op in, maar daar heeft mama met de therapeute over het verhaal van Fay gesproken en zij gaf aan dat we toch echt moesten gaan stoppen met het geven van melk. Volgens haar, komt het probleem van Fay ook van de darmen vandaan. Zij kan de melk waarschijnlijk niet verwerken in haar darmen. Ze heeft vitamines voor Fay meegegeven en afgelopen vrijdag zijn we daar dan ook meteen mee begonnen. Fay lust Soja melk. Het is niet te geloven!!! Heerlijk, want hopelijk kan dit een mooie oplossing voor haar zijn. Over 2 weken gaat ze ook met mama mee en dan gaan ze nog even verder kijken. De KNO arts was ook erg tevredden over het herstel van Alicja d'r operatie! Verkouden worden kan altijd nog, maar ze zal zich hopelijk steeds beter gaan voelen en dat lijken we ons nu ook te realiseren en misschien al wel een beetje te zien! Wat een opluchting...

Een ander heel mooi nieuwtje is dat Fay al sinds september overal langs op loopt en klimmen is haar grote passie!!! Maar echt los lopen deed ze al de tijd niet. Het leek er een beetje op dat ze het toch eng vond. Echt zeker weten deden we natuurlijk niet. Maar toen ze half januari nog echt niet liep, heeft mama toch de fysio gebeld. Dat was tenslotte de afspraak. Afgelopen donderdag kwam de fysio om een aantal tips te geven. Daar konden we meteen mee aan de slag. Echt veel had Fay niet nodig, want ze vond het allemaal wel erg spannend en interessant. Uiteindelijk heeft ze het dan super snel opgepakt en is ze afgelopen zaterdag echt los gaan lopen. Gisteren kon ze al zoveel meer. Zaterdag was het nog bewust 3 stapjes, gisteren liep ze al van de keuken naar de bank! GE-WEL-DIG!!!!

Alicja is vandaag voor het eerst in de Senna groep (Peuterplus groep bij de crèche). Al even was mama aan het polsen hoe ver ze was, want Alicja is nog altijd een meisje dat veel voorbereiding nodig heeft bij nieuwe dingen en de peuterplus groep is echt ter voorbereiding op de basisschool!! Alicja heeft genoten! En ze heeft ontzettend haar best gedaan. Ik citeer Senna als ik zeg dat ze niet onder deed voor de kindjes die bijna 4 zijn en naar school gaan!!! Mag ik wel zeggen hè, als trotse moeder?!?!?!? Het is ook best spannend allemaal. Ze kon zelfs precies vertellen wat Valentijnsdag was, nadat Senna dat uitgebreid had verteld wat het inhield.

Fay heeft het ook naar haar zin in de dreumesgroep. Ze is vrolijk en goedlachs en dat doet ons goed!!! Lekker om te melden dat naast de vele verkoudheden en bijbehorende slechte nachten en vervelende dingen, we ook kunnen vertellen dat de dames zich goed blijven ontwikkelen. Ieder op haar eigen, eigenwijze manier!!!

14 januari 2009

Drukke weken hebben we achter de rug. En vroeg in bed, want de dames waren echt helemaal uit de regelmaat na de feestdagen. 29 en 30 December moest mama ook gewoon werken. De dames waren bij papa thuis. ze proberen het nog even rustig aan te doen, maar zijn uiteindelijk nog veel samen op pad. De dames genieten van de tijd samen met papa. Nog een weekje en dan gaat papa beginnen aan zijn nieuwe baan bij NUON, hier in Arnhem. 30 December komt Marcel met Jarno en Luuk op bezoek. Ze blijven eten en Alicja vindt de jongens erg interessant. Samen spelen ze op de nintendo. Wel lief om te zien hoe ze met elkaar omgaan en familie zijn, ondanks dat ze elkaar niet heel veel zien!!!
31 December is Dev jarig. 6 jaar alweer. 's Ochtends is het nog even druk, papa gaat nog even boodschappen doen en dan gaan we ook snel naar Duiven toe. Daar blijven we de hele dag. Het is weer erg druk, maar ontzettend gezellig! We blijven ook weer om oud & nieuw te vieren. Fay slaapt er erg onrustig en Alicj ais bang om boven te liggen, dus valt enigsinds onder dwang op de bank in slaap. Om iets voor 0:00 uur maken we haar wakker. Erg veel moeite kost dat niet. Ze vindt het best spannend en durft eigenlijk niet heel veel. Maar als ze na 0:00 uur het vuurwerk ziet en daar ook roze vuurwerk tussen ziet is ze om en roept ze alsmaar dat ze vuurwerk niet eng vindt en dat ze het mooi vindt. Fay wordt intussen ook wakker, dus die trekken we ook maar uit bed. Fay ziet voor het eerst in haar leven vuurwerk en ze vindt het geweldig!!!!! Ze kraait wat af!! Om 1:15 uur liggen ze dan uitgeput in bed.
De volgende dag gaan we bij opa en oma langs om ook gelukkignieuwjaar te wensen. We gaan op tijd weer naar huis. Eten toch nog even bij Michel en Cindy, want die hadden genoeg over van de dag ervoor en de kids liggen er die dag vroeg in!!
2 Januari stappen we aan het begin van de middag in de auto naar Utrecht toe. Karin en Martijn zijn verhuisd en we gaan hn nieuwe huis bekijken. Kids spelen heerlijk samen en Alicja is niet uit de nieuwe kamer van Indy weg te slaan. Leuk hoor... Ze wordt echt al groot genoeg om alleen boven te spelen!
3 januari gaan we even naar de verjaardag van Maikel.
4 Januari is opa jarig 65 jaar!!! We gaan er op tijd naar toe en blijven ontbijten. Maar omdat het de laatste dag is dat er in Duiven een kunstijsbaan is en Cindy Alicja eindelijk zo ver heeft gekregen dat we samen gaan schaatsen, gaan we even met z'n allen naar Duiven. Faytje blijft lekker bij opa en oma thuis slapen. Alwin, Marjolein en Indy gaan ook mee, en zoals gezegd komen ook Michel, Cindy, Dev en Joy daar. Dik een uur staan ze op de schaats. Alicja voor het eerst in haar leven EN ZE VINDT HET GE-WEL-DIG!!! Aan het eind mag Raiond haar niet meer helpen en gaat ze alleen voorzichtig over het ijs! Na een heerlijke schaatspartij gaan we weer naar opa en oma toe en blijven daar de rest van de dag.
5 Janurai gaan de dames weer voor het eerst naar de crèche. Fay voor het eerst naar Dribbel. Ze hebben het heerlijk die dag. Mama is er op tijd weer om ze op te halen. 's Ochtends had Alicja ook aan mama gevraagd: "mama, werk je niet te lang vandaag?" Nee, schat, mama komt jullie op tijd ophalen, maar inwendig moest ik wel lachen om de wijsheid van Alicja!!!
De weken rondom Kerst en Oud&Nieuw zijn voor Fay perfect geweest. Meerdere nachten van -10 graden zorgden ervoor dat alle bacterien gedood werden en Fay knapte op en bleef goed en gezond... Jeetje, ze groeide zienderoog en ontwikkelde zich als een speer!! Het slapen ging niet helemaal goed, maar dat is te wijden aan tanden, althans, daar gaan we nog steeds van uit, want we zien nog steeds niks.
Fay staat inmiddels los, en heeft al twee stapjes alleen gedaan. Ze vindt het vooral erg spannend en begint te lachen als ze ziet dat wij zien dat ze los staat. Ze lijkt echt trots op haarzelf!
Van de week keek ze ook naar een foto van haar bij de open haard. Toen mama aan haar vroeg wie dat was, wilde ze op de schouw klimmen en wees ze haarzelf op een andere foto aan!!! geweldig toch! Mama was blij verrast!!!
Maar ruzie maken met haar grote zus kan ze ook. Vanochtend was het vechten om de hand van mama. Toen Fay die van Alicja af wilde pakken zei Alicja heel mooi: "Nou, Fay, mama is niet alleen jouw mama hoor!!!" En samen trekken ze nog even verder aan de hand van mama!
De afgelopen week heeft er veel sneeuw gelegen en we zijn dan ook zoveel mogelijk naar buiten geweest. Dit weer is echt perfect voor Fay. Alicja en Fay zijn inmiddels wel weer verkouden en hebben koorts (gehad). Fay had ook weer een lichte keelontsteking. Dus de antibiotica hadden we , na een bezoek aan de dokter weer in huis. Gelukkig hebben we die tot nu toe niet hoeven gebruiken. Haar afweersysteem ziet er goed uit. Gelukkig alles binnen de norm. Maar in overleg met dr. Smal, die vandaag heeft gebeld, moeten we toch aankomende dinsdag als we met Alicja voor controle terug moeten naar de KNO-arts het probleem van Fay weer bespreken. We moeten een passende oplossing zien te vinden. Dat is wel moeilijk hoor! Alicja slaapt op dit moment toch weer slecht, maar we moeten weer even een aantal nachten strak met haar aan de gang en dat is erg vermoeiend als we dat tijdens werkdagen doen. Mama heeft nu weer vrij, dus we kunnen aan de bak, zullen we maar zeggen. Alicja zit ook in de 'ik wil dit, ik wil dit, ik wil dit'.... Het ene na het andere verzind ze achter elkaar.... En het wordt met de minuut spannender dan...
Al met al zijn de meiden weer hard gegroeid de afgelopen werken. Fay al 16,5 maand en Alicja al bijna 3,5 jaar!!!!
2009... Hopelijk een mooi jaar voor iedereen, maar zeker ook voor onze dametjes.... Dit wordt in ieder geval ook een spannend jaar voor Alicja, want ook dt jaar gaat onze grote meid naar de basisschool en kunnen we weer een fase gaan afsluiten!!!

28 december 2008

En jawel, ook deze maand, of zelfs jaar ia al bijna om! De afgelopen dagen zijn erg druk geweest, maar het was er niet minder gezellig om! Papa heeft inmiddels zijn laatste werkdag bij KPN achter de rug. Op 18 december was zijn laatste dag en heeft hij waardig afscheid genomen van al zijn collega's. Dat was best even slikken, want als je vanwege een ruzie weggaat, is dat toch anders dan dat je zo weggaat. Het is toch 12,5 jaar wat je achter laat. Faytje had op 15 december haar laatste dag bij Nijntje op de crèche. Nog snel hebben ze een aantal leuke foto's gemaakt. Ze zal de leidsters daar nog gaan missen, maar ze krijgt er weer lieve leidsters voor terug. Alicja is goed opgeknapt van haar operatie. Alleen is ze nog snel moe en slaapt lang uit! Dat is natuurlijk niet erg voor papa en mama. Het mooie is wel dat we al zeker verschil zien in haar slaapgedrag en dat voor het positieve. Daar zijn we ontzettend blij om! Fay is ook goed opgeknapt van haar langdurige oorontsteking. Op dit moment is het zelfs op ziekte gebied even rustig, rondom Fay. We hebben bloed geprikt om haar afweersysteem na te laten kijken. We hopen dat er niks uit dit onderzoek komt, dat zou nl. goed nieuws zijn. Binnenkort krijgen we hier van de uitslag. We zijn benieuwd! Fay is wel weer onrustig 's nachts. Ze heeft moeite met inslapen. Ook als ze midden in de nacht wakker wordt. Wat er aan de hand is, weten we niet, maar tot nu toe wijden we het maar even aan het doorkomen van nieuwe tandjes. Vandaag wilden we met Alicja gaat schaatsen, maar toen we in de auto naar Duiven zaten, begon ze al te roepen dat ze niet wilde schaatsen, maar wel even wilde gaan kijken. Eenmaal bij de schaatsbaan aangekomen, kregen we haar niet zo ver. 'Later als ze groot is gaat ze schaatsen'. Zei ze, dus gingen we maar weer terug naar de auto. We zijn naar Terborg gereden, want Yaël is morgen jarig en gingen we daar heen om hem alvast te feliciteren. De kerstdagen waren druk mar gezellig. Al vond papa het eigenlijk niet zo druk, want dit jaar werd er niks bij ons gevierd en hoefde hij dus niet de keuken in. Kerstavond werd ouderwets gezellig bij opie en omie gevierd. Met een broodmaaltijd vooraf en daarna heel veel cadeautjes. Iedereen is weer goed verwend!!! De dames wilden er niet gaan slapen. Uiteindelijk om 21.15 uur (Fay) en om 21.30 uur (Alicja) vielen beide dames alsnog om!!!
1e Kerstdag gingen we al vroeg naar opa en oma. Ook daar zijn we weer bijzonder verwend met allemaal cadeautjes en lekker eten. We zijn 's middags nog even wezen wandelen buiten. Het was zo koud, maar heerlijk wandelweer. 2e Kerstdag was het gezellig vertoeven bij Cindy en Michel thuis. We hebben daar heerlijk gegourmet. De dames hebben daar wel goed geslapen gelukkig! Al met al drukke dagen. Morgen moet mama weer werken, dus is papa weer met de dames alleen. Hij kijkt er naar uit! Gaan ze vast weer leuke dingen doen!
Zou ik toch bijna het grote nieuws vergeten te vertellen. Gisteren heeft Fay voor het eerst overduidelijk zelf los gestaan. Althans, zelf van zitten naar staan gegaan. los staan doet ze af ten toe alleen, maar ze vindt dat erg spannend. Zodra ze zelf in de gaten heeft dat ze los staat, zakt ze weer door de knieen. We haden gehoopt dat loslopen voor het nieuwe jaar nog ging lukken, maar dat is waarschijnlijk niet het geval. Heel lang gaat het in ieder geval niet meer duren!!! Spannend hoor!!!!

11 december 2008

Vandaag doen we het rustig aan, al moeten we wel vroeg uit de veren, omdat ze de laatste afwerkingen komen doen van de nieuwe ramen. En dit zijn echt jongens van de tijd. Alicja heeft wat langer geslapen, dus is nog niet aangekleed, als ze voor de deur staat. Maar de heren gaan meteen hun eigen gang, dus dat doen wij dan ook! Een verplichte rustdag dus vandaag. Alicja mag de deur nog niet uit en heeft daar ook echt nog geen zin in. Het gaat al beter van gisteren, maar de pijnstillers heeft ze echt nog nodig. Angelique, Milou en Gwenn komen op ziekenbezoek en blijven gezellig lang. De dames vermaken zich allemaal prima. Alicja krijgt een mooie Dora beker/mok van hun. Ze is er reuze blij mee en wil er meteen uit drinken. Maar als ze weer naar huis zijn, knapt Alicja weer af. een beetje onder dwang, moet Alicja van mama even een uurtje op de bank gaan slapen. Even stribbelt ze tegen, maar ze slaapt uiteindelijk dik 2,5 uur. Ze is echt nog aan het herstellen. Faytje is ondertussen erg aanhankelijk en ondeugend. Geen moment kunnen we haar uit het oog verliezen. Warm eten, ho maar... Brood, wat Alicja had laten liggen, gaat er in als zoete koek... Haar buikje krijgt ze zelf wel vol... *grijns*.

10 december 2008

Alweer bijna 2 weken geleden dat ik heb geschreven. Maandag 1 december hebben de kinderen nog bij Michel en Cindy de schoen mogen zetten. Dus na het werk van papa en mama, de kinderen van de crèche opgehaald, thuis snel even gegeten en daarna naar Duiven gereden. We hebben daar even heel veel Sinterklaasliedjes liedjes gezongen en om 19.00 uur zijn we weer naar huis gegaan. Spannend hoor, afwachten wat er in de schoen zit! De volgende dag, 2 december, is Cindy jarig… HIEPERDEPIEP.. HOERAAAAAH… Gefeliciteerd Cindy, met je 35 ste verjaardag! ’s Ochtends horen we al van Devin en Joy dat de Sint en zijn pieten ook bij hun cadeautjes in de schoen hebben gedaan, ook voor de dames hier. Dus ’s avonds weer gezellig met z’n allen naar Duiven en gebakje eten en koffie drinken. Dan krijgen Alicja en Faytje ook nog hun schoencadeautje! ‘Dank u Sinterklaasje’!!!
Woensdag 3 december vieren we Sinterklaas bij Alwin en Marjolein thuis. De kids worden overladen met cadeautjes! Tevreden gaan ze om 19.30 uur weer naar bed.
Donderdag 4 december gaat Fay ’s ochtends met oma mee, want mama en Alicja gaan naar het ziekenhuis voor een kleine voorlichting voor de komende operatie. Door middel van foto’s en attributen word ons verteld wat ons een beetje te wachten stond. Alicja was ontzettend verlegen en durfde eigenlijk weinig te zeggen. Nu maar hopen dat ze er wat van opgeslagen heeft! Ze krijgt nog een ijsje, die ze net zo hard weer aan mama geeft. Dat wordt nog wat dinsdag, hopelijk drinkt en/of eet ze dan wel ijs(water). Om 15.30 uur zijn we weer thuis.
Vrijdag is dan de grote dag. 5 DECEMBER. Sinterklaasavond!
Maar ’s ochtends gaan mama en Fay eerst naar dr. Smal. Echt blij worden we niet van het gesprek. Fay heeft wederom een oor- en keelontsteking (Oorontsteking dus al sinds de week ervoor). Dat is voor zowel oor, als keel, de 4e keer van af juli en september. We worden er moedeloos van. Fay heeft er ook zoveel last van. De KNO-arts geeft aan dat amandelen knippen nog geen optie is. Ze is te klein en te jong!!! Oké, snappen we en we willen ook zeker geen risico nemen. Dat is het ook niet waard, maar wat dan wel, want we hebben we echt een probleem. Dr. Smal gaat nog een keer overleggen met de KNO-arts, want de KNO-arts die Fay en Alicja nu hadden, is sinds 1 december weg. Misschien heeft de nieuwe arts andere inzichten en komt er wel een oplossing. Maandag worden we teruggebeld.
Die ochtend gaat ook Alicja naar de crèche om Sinterklaas te vieren. Ze heeft er voor die tijd niet echt veel zin in, maar heeft het uiteindelijk toch echt wel naar haar zin!
Om 16.30 uur komt iedereen bij ons thuis. We eten met z’n allen wat, in afwachting van wat Sinterklaasavond ons gaat brengen. De kids zijn door het dolle heen, maar vinden het wachten wel erg lang duren… Om 18.45 uur zingen we alle sinterklaasliedjes af en dansen in het rond. Zelfs Faytje doet goed mee. Alicja, Devin en Joy zijn mooi verkleed als kleine pietjes. Om iets over zevenen, gaat dan eindelijk de deur open. Twee pieten komen binnen met 5 grote zakken vol met cadeautjes en daar achteraan komt de enige echt Sint binnen!!! De kinderen vinden het ontzettend spannend! De Sint kletst wat met alle kindjes en ook Cindy en Michel zijn aan de beurt dit jaar. Om iets voor half acht vertrekt hij weer en laat 4 kindjes met nu al rode konen achter. Faytje gaat lekker naar bed. Die snapt het toch nog niet allemaal. De andere drie duiken in de veel te veel cadeautjes! Om half negen is iedereen weg en onze kindjes liggen ook uitgeteld in bed!
De volgende dag gaan Alicja, Mama, Joy en Cindy weer gymen. Milou en Angelique zijn er ook. Gezellige boel zo hoor! De dames genieten vol op! ’s Middags gaan Alicja en Fay even naar opa en oma. Mama en papa moeten even op pad voor een nieuwe keuken. Dik 3 uur later komen ze tevreden thuis.
Zondag 7 december mag mama even uitslapen, maar als ze dan beneden komt, stelt papa voor even met de dames naar een speelhal te gaan. Dan kunnen ze even ravotten. De komende weken ziet het er ook niet naar uit dat dat gaat lukken. Marc en Margreetje gaan ook mee. Het wordt super gezellig. We sluiten de dag af met frietjes bij Marc en Margreet thuis.
Maandag gaan Alicja en Fay naar de crèche. Als mama ze ’s avonds op komt halen, blijkt Fay een paar uurtjes te hebben geoefend bij Dribbel. Het is heel goed gegaan! Daar is mama erg blij mee, want 1 januari gaat Fay over naar die groep. Mama vindt dat nogal spannend, want ze is nog zo klein. Nou, zij staat haar vrouwtje blijkbaar wel….
De avond gaan de dames op tijd naar bed. We moeten met Fay alsnog starten met de antibiotica. Het loopoor duurt te lang. Alicja proberen we om 23.00 uur nog wakker te maken om wat te eten, maar die wil niet. Nou, duimen dan maar dat dat morgenochtend goed gaat!
Dinsdag 9 december 2008
(Normaal schrijven we in het ziekenhuisdagboek van Fay een verslag elke keer dat zij in het ziekenhuis ligt. Voor Alicja hebben we niet zo’n dagboekje, maar voor later willen we dit haar niet onthouden)

Ziekenhuisverslag voor Alicja
Hoi lieve, sterke, stoere grote prinses van mama en papa!

Vandaag was het niet Fay, maar jij die naar het ziekenhuis moest. (‘Ga ik dan naar het ziekenhuis van Fay mama?’ Vraag je aan me. Dan al krijgt mama een brok in haar keel)
Je keel- en neusamandelen moeten worden verwijderd, Al 3 jaar slaap je slecht en eet je niet goed. Je ben heel vaak moe en hees. Je klaagt er vaak over dat je neus dicht zit. En ga zo nog maar even door. De KNO-arts vroeg bij het voorgespek of jij fit bent. Nou, mama hoefde daar niet lang over na te denken. Nee, je bent bijna nooit fit, je oogt vaak moe en mama zegt eigenlijk altijd dat je moe bent. Al kan je je ook best uitleven hoor. Alleen moet jij daar later altijd een prijs voor betalen.
Nadat Fay in oktober in het ziekenhuis aan haar neusamandelen was geopereerd en we zagen wat een vooruitgang dat (op dat gebied) gaf, ging er bij ons een belletje rinkelen. Misschien was dit ook wel dè oplossing voor al jouw ‘probleempjes’. Dus nadat we een verwijzing van de huisarts kregen, kwamen we op 26 november ook met jou bij dr. Damen terecht. Na in jouw keel, neus en oren te hebben gekeken, werd al gauw besloten dat je neus- en keelamandelen verwijderd moesten gaan worden. 9 December is de grote dag. Mama twijfelt af en aan of we er wel goed aan gedaan hebben, maar weet diep van binnen dat dit het beste voor je is. Na een goede voorbereiding op 4 december bij de pedagoge in het ziekenhuis, werd je vanochtend om 06.30 uur vrolijk wakker. Je mocht niet eten en drinken, maar dat leek je niet echt te deren, al moesten de Cheezdippers wel mee in de tas… Toch een beetje honger?....
Om 07.45 uur waren jij, papa en mama in het ziekenhuis. We moesten ons melden op de afdeling ‘Kinderdagverpleging’. Weer wat voorlichting en maatregelen, zoals het zetten van de zetpil werd genomen. Toen mocht je even gaan spelen of tv kijken. Het duurde best lang, want je was als één na laatste aan de beurt. Om 09.20 uur werd je naar de OK gereden. Mama en papa mochten mee tot de deur. Daar moesten we nog weer even wachten. Toen kwam de dokter ons halen, mama mocht nu alleen mee. Je was erg rustig, maar gespannen. Om in de ziekenhuisslaap te komen moest je ademen via een mondkapje. Dat deed je geweldig goed. Iedereen was trots op je. Mama hoorde ze achter haar rug fluisteren. Nou, mama en papa zijn ook trots op onze lieve stoere meid. Met een dikke afscheidszoen, als je al slaapt, moet mama weg. Zij gaat naar papa, in de wachtkamer. De operatie duurt niet lang. Als mama in de uitslaapkamer komt, huil je ontzettend. Je krijst zelfs. Je bent zo boos om de pijn en alles wat er is gebeurd. Het duurt lang, voordat je rustig wordt. Ondertussen mag je weer mee naar de afdeling. 2 Uur lang roep je dat je pijn hebt, dat je moe bent en dat je naar huis wilt. Het lijkt wel een voorgeprogrammeerde plaat die we aangezet hebben. Om het kwartier hebben papa en mama ruzie met je, omdat je niet wilt drinken. Elke keer slaap je net en moeten we je weer wakker maken. De ene zetpil, na de andere moet in je billen, maar om 12.00 uur begint het te werken. Je valt in slaap en even hoeven we je niet wakker te maken. Maar om 13.00 uur, nadat je weer even gedronken hebt, krijg je een lichte nabloeding. De zuster besluit naar de KNO-poli te bellen. Daar kunnen we meteen terecht. Een andere dokter kijkt in je keel en besluit dat je toch een nachtje moet blijven. Er zit een stolsel in je keel en die willen ze in de gaten houden. Nu lig je dus hier op de kinderafdeling, in de dezelfde kamer, als Faytje eind oktober lag. Balen weer, maar beter is het voor je om hier te zijn hoor. Hopelijk knap je snel op meisje!
Inmiddels is het 9 dec 20.30 uur. Je hebt moeite met in slaap komen. Het is ook zo’n vreemde dag geweest, met zoveel indrukken, pijn en emoties. Het was te verwachten. Het gaat goed, maar pijnstilling heb je echt nog wel nodig. 6 uur na de zetpillen knap je echt wel af. Vanavond heb je veel bezoek gehad. Eerst Margreetje. Papa en Faytje zijn ook geweest. Oma was er (Terwijl oma er is, belt Indy ook nog even op, maar op dat moment voelt Alicja zich even niet zo lekker en voert oma even het woord voor haar. Indy heeft een mooie tekening voor Alicja gemaakt en een lief kaartje gestuurd.) en toen zij weer weg gingen, kwamen Opie, Omie, Cindy, Devin en Joy. Als verrassing kwam Michel ook nog langs. Je hebt mooie leesboekjes, knutselboekjes, met stiften gekregen. Als iedereen weer weg is, wil je nog even kleuren. Dat mag wel even. Het was een spannende dag vandaag. Slaap maar zacht meiske. Mama blijft bij jou en papa denkt aan je. Hij is thuis bij Faytje.
-xxx- Papa, mama en Faytje

PS. De operatie was echt nodig geweest. De neusamandelen waren erg groot. De keelamandelen iets kleiner, moesten er ook uit. De neus- en keelamandelen zaten nagenoeg tegen elkaar aan.
We hebben ook nog wel gelachen om je hoor meisje: Wel goed bedoeld hoor, maar toen je niet wilde drinken, was je zo boos en verdrietig dat je uit nijd de handdoek in je mond stopte. Zo konden we het spuitje niet in je mond stoppen. Dat was best een grappig en eigenwijs gezicht, dat papa en mama gewoon in de lach schoten.

Woensdag 10 december 2008
Dag grote lieve meid,

Je hebt aardig geslapen, ondanks dat mama je om de 3 uur wakker moest maken voor weer een zetpil. Op een gegeven moment was je wel klaar met die dingen. Dus elke keer huilen geblazen. Vanochtend was je alweer wat beter te pas. Nadat de KNO-arts dan ook in je keeltje had gekeken (dr. Smal, de kinderarts van Faytje komt ook nog even je kamertje binnengelopen. Hij kijkt verbaasd, maar als hij hoort waarom je hier ligt, vindt het echt balen voor je dat je hier opgenomen ligt! Hij moet snel weer door, maar toch aardig), mocht je naar huis. Het zag er nu rustig uit. Maar je infuusnaaldje moest er nog uit. Dus toen we aangekleed waren, moest dat nog even gebeuren. We gingen met de zuster mee naar de behandelkamer. Je vond dat best weer spannend en waarschijnlijk heeft die echt niet lekker gezeten. Je kreeg het warm en dat riep je ook en trok wit weg. Het koude zweet stond op je voorhoofd. Je voelde je echt niet lekker. Toen het naaldje er eindelijk uit was, werd je even op bed gelegd, met je benen omhoog (met bed en al) en je hoofd omlaag. Langzaam knapte je gelukkig weer op. Toen was papa er…. Gelukkig, we konden op weg naar huis…

Heel goed gedaan hoor meisje, je hebt mama en papa weer een poeppie laten ruiken. Knap nu maar snel op, want zo’n bleek snuutje als je nu hebt, is ook niet leuk!

Heel veel liefs en een dikke beterschapsknuffel

Mama, Papa en Faytje
-xxx-

10 december 2008
Mama gaat vanavond nog even met Opie, Omie, Michel, Cindy, Marc, Margreetje en Devin uit eten. Het is de trouwdag van opie en omie. Gefeliciteerd!!! De dames blijven bij papa thuis. Alicja mag de deur nog niet uit en we houden haar graag zelf even in de gaten. Joy is er ook. Alicja ligt al vroeg weer in bed. Faytje vlak er achter aan, maar Joy heeft wat meer moeite met in slaap komen.
Nog wat leuke nieuwtjes over Faytje. Ze brabbelt sinds een paar dagen aan één stuk door! Zo leuk om te horen. Ondanks dat haar oorontstekingnog niet over is, is ze vrolijk en opgewekt. Ze probeert ook los te staan, maar zodra ze in de gaten heeft dat ze los staat, zakt ze door haar benen. Ze wil overal op en onder klimmen en begrijpt steeds meer wat wij bedoelen, als we haar iets vragen of zeggen.

30 november 2008

IN HERINNERING
Op dinsdag 25 november is op 92 jarige leeftijd onze lieve opa en overgroot opa overleden.

Ik begin maar even bij 20 november 2008. Faytje sliep die nacht ervoor zo onrustig dat we haar weer bij ons in bed hebben gelegd. Ze was aan het slikken, dus verwachten we al dat het weer om haar keeltje zou gaan. Die donderdag moeten we naar het Radboud toe voor een follow up en mama besluit daar ook even naar haar keel te laten kijken.
Alicja wil graag bij oma blijven, dus oma komt haar ophalen. Eenmaal in het Radboud, verloopt alles soepeltjes. Eerst de logopediste. Zij is er tevreden over Faytje. Ze, brabbelt, drinkt en eet erg goed voor een kindje van een jaar oud (zij kijken nog steeds naar de gecorrigeerde leeftijd, ipv de echte leeftijd.) Maar zelfs voor een kindje van 15 maanden doet ze het erg goed. Daarna komt de kinderarts. Ook zij kan geen vreemde en rare dingen ontdekken. Behalve dan de bovenste luchtwegen van Fay, maar daar werken we al hard aan met dr. Smal. Zij is dus ook erg tevreden. Fay laat overigens op dat moment ook echt alles zien, wat ze moet laten zien! Van binnen was mama daar best heel trots op. Als de dokter ook nog naar haar keel kijkt, dan ziet ze een behoorlijke keelontsteking. Ze verwijst ons door naar de huisarts voor een recept. (Even voor de verduidelijking: Fay krijgt daar geen recept mee. De follow up moet je alleen zien als iets wetenschappelijks. Ze bekijken Fay in haar ontwikkeling, om meer te kunnen leren over te vroeg geboren kindjes in de toekomst. Zij geven wel advies richting de kinderarts, maar zijn zelf geen behandelend artsen meer. Je moet die artsen dan zien als wetenschappers)
Vervolgens gaan we met de fysiotherapeute op pad. Ook zij is erg tevreden. Fay loopt prima op schema met haar motorische ontwikkeling. Gelukkig wisten we dat al, door de fysio aan huis.
Als we om 14.45 uur klaar zijn, belt mama meteen naar dr. Janssen, maar hij heeft die middag vrij, dus komen we uit bij dr. Thuyns. Die assistente reageert een beetje vreemd, maar we kunnen dan toch om 16.00 uur terecht. Dat moeten we kunnen redden, dus op naar Westervoort.
Daar aangekomen, krijgen we na enig aandringen toch de antibiotica mee. Gelukkig had mama intussen nog even naar de poli voor meer info gebeld, om meer informatie te krijgen. Zij gaven ook aan met antibiotica te starten.
De volgende dag wordt het alleen maar erger. Fay is benauwd en tegen de avond is het behoorlijk erg. Mama belt naar de huisartsenpost. We kunnen langskomen. Jawel!! De arts vindt Fay alert en de benauwdheid zit bovenin. Mama vertelt in het kort het verleden van Fay en ook dat Fay bij alle verkoudheidsvirussen alert is gebleven (behalve dan bij de RS). Dat zelfs de kinderarts haar ondanks haar alertheid op had genomen en ze echt wel ziek was. Maar de arts heeft wat in haar hoofd en luistert eigenlijk niet echt. Mama geeft aan dat vernevelen misschien wel nodig is, maar ook dat lijkt haar niet nodig. Mama is niet overtuigd, maar heeft wel in de gaten dat dit niet gaat werken. Dus boos gaan we naar huis. Het betekent toch niet, dat als het slijm niet in de longen zit, je niet benauwd kunt zijn!!! Toeval wijst uit dat we op de gang een verpleegster van Fay tegen komen die nu even ambulancedienst had. Niet dat zij kan helpen, maar het is fijn even de frustratie te uitten.
Die nacht trekken we Fay nog vaker benauwd uit bed. Oh, wat slaapt ze onrustig.
Alicja voelt zich inmiddels ook steeds minder goed. Ze hoest en proest en is ontzettend dwars…
Zaterdag gaan papa en Alicja, met Michel en Joy naar peutergym. Alicja heeft het daar zo naar haar zin!!! Mama blijft deze keer met Fay thuis. ’s Als Fay die middag uit bed komt, is ze wederom benauwd en heeft ze koorts. Ze spuugt de tweede fles die dag er weer uit, dus trekken we weer bij de huisartsenpost aan de bel. Alicja wil weer bij oma blijven en achteraf maar goed ook, want we moeten daar dik 1,5 uur wachten. Fay valt op de arm in slaap. Daar krijgen we de arts, dr. Thuyns weer (die we de donderdag ervoor ook hadden). Ook bij haar gaan we onverrichter zaken weer naar huis. Al ziet zij de ernst meer in, en is duidelijk in haar verhaal. Mama vertrouwd het nog steeds niet, maar we gaan toch maar naar huis. Zondag gaat het echt nog niet beter met Fay. Maar echt vertrouwen hebben we niet meer in de huisartsenpost. Met het ziekenhuis in ons achterhoofd gaan we de dag en nacht in. Je wilt het op de juiste manier doen, maar soms ontkom je er niet aan, om aan de officiële weg voorbij te gaan. Maandagochtend willen we dan toch echt naar onze eigen huisarts. Maar hij blijkt vakantie te hebben. Nee, geen vervanger voor ons. Weer uitleggen en ‘vechten’ tegen beter weten in. Dus mama belt vanuit haar werk naar de poli. Daar worden we wel serieus genomen, ondanks dat Faytje ALERT is. We kunnen er om 10.30 uur zijn. We moeten naar de spoedpoli, maar dr. Smal wil Fay graag zelf onderzoeken en neemt haar er tussendoor bij. Wat een opluchting. Ja, het slijm zit niet in de longen, maar ze is wel degelijk benauwd en trekt haar borst zover in dat je haar ribben kunt zien. Dr. Smal besluit te VERNEVELEN!!!!! LEES VRIJDAG!!!..
Fay reageert daar best goed op. We kunnen kiezen, of we nemen Fay mee naar huis, met de nodige instructies en het maximale aan ventolin, of ze blijft in het ziekenhuis. We kiezen even voor de rust en nemen haar mee naar huis. De dr. geeft wel aan dat het nog wel even wat van ons uithoudingsvermogen zal vergen, want ze zal nog niet meteen opknappen. Dat klopt, vanaf gisteren (zaterdag) hoeven we geen ventolin meer te geven.
De rest van de dag mag ze bij Cindy blijven, hoeft ze even niet terug naar de crèche. Als mama net weer terug is op het werk, belt de crèche op. Alicja heeft gespuugd, met veel slijm. Of we misschien een hoestdrankje hebben. Ja, dat hebben we, maar gezien de situatie op het werk van mama, waar ze in zit, kan ze niet nog een keer weg. Maar gelukkig is oma er om het op te kunnen vangen. Oma gaat de hoestdrank brengen en wat mama al voorspeld had, wil Alicja graag met oma mee naar huis. Oma vindt het goed en neemt haar mee. Dus ook Alicja ziek thuis. Mama vindt het erg dat ze er even niet voor Alicja en Fay kan zijn, maar gelukkig zijn de kinderen is erg goede handen.
’s Avonds krijgen we een telefoontje van opie. Opa Gemmink ligt op sterven en als we hem nog willen zien, dan moet mama er die avond nog naar toe. Papa blijft bij de meiden en mama gaat met Cindy en Margreetje die avond nog daar naar toe! Opa Gemmink ligt dan al in diepe coma.
Die nacht 25 november overlijd onze lieve opa Gemmink op 92 jarige leeftijd. Als mama dat de volgende dag aan Alicja verteld vraagt ze of opa Gemmink dan ook naar de maan, Naar Cheetah, Simba en Speer gaat. Mama is verdrietig en krijgt een brok in haar keel. Mooi toch, soms moet je ook gewoon even weer een 3 jarige zijn, dat maakt het leven een stuk simpeler. Als Alicja vraagt of ook opie, omie, en mama naar de maan gaan, kunnen we dat gelukkig ontkennen.
Die dag gaat mama gewoon aan het werk en de dames gaan naar opa en oma toe. ’s Avonds blijven Cindy, Michel, Marc, Margreetje, Devin en Joy bij ons eten en wat later komen ook opie en omie nog langs. Even samen steun bij elkaar zoeken.
Woensdag 26 november gaat mama met Alicja en Fay naar de KNO-arts. Fay ter controle. De buisjes zitten goed en de rest is ook prima. Echter geeft mama het hele keelverhaal aan. In 2,5 maand 3x een keelontsteking met alle gevolgen van dien. De KNO-arts begrijpt het probleem, maar vindt Fay echt nog veel te jong om aan haar keelamandelen te laten verwijderen. Het gevaar is veel groter, dan het effect wat het heeft als de keelamandelen geknipt zijn. Dat begrijpt mama weer, maar het is echt een probleem! De KNO-arts gaat met dr. Smal overleggen. We hoeven daar niet tussen te zitten en horen vrijdag wat het plan gaat worden.
Vervolgens is Alicja aan de beurt. Met een mooi lampje kijkt de KNO-arts of Alicja geen pepernoten in haar oren heeft… Alicja kijkt een beetje bedeesd. Maar haar oren zien er prima uit!!! Na ons verhaal aangehoord te hebben. Alicja slaapt al 3 jaar slecht. Is veel hees en al sinds september verkouden, maar wat mama echt aan het denken had gezegd, was het feit dat Fay veel rustiger slaapt (als ze niet ziek is), sinds ze geopereerd was. De arts vroeg of Alicja goed at… ‘Hmmmmm, nee, totaal niet, maar we weten niet beter’. Is Alicja fit… ‘Hmmmm, nee, mama roept altijd dat ze moe is!’… Allemaal vragen die nu heel logisch lijken, maar waar wij nooit bij stil hebben gestaan. Dus na ons relaas te hebben gehoord, wordt er besloten dat zowel de keel- als de neusamandelen verwijderd gaan worden. Pfffffffff…. Dat is even slikken, maar zeker weten het beste. We gingen voor de neusamandelen, maar nu beide. Alicja vindt het meteen al spannend. 9 december wordt gepland. We mogen meteen door naar de anesthesist om een afspraak te maken. Omdat het op vrij kort termijn is, vraagt de verpleegster of we meteen even kunnen blijven voor en gesprek.
Als we weer in de auto zitten, en we een rondje bellen, durft Alicja het niet te vertellen… ‘Mama moet dat vertellen.’
Donderdag 27 november doen we het rustig aan. De meiden knappen langzaam op. Maar hoesten en proesten allebei nog. Fay is af en toe nog benauwd, maar ook dat gaat elke dag beter. Al slaapt ze wederom slecht. We wijten het aan de verlatingsangst. Die is bij Fay veel erger dan bij op tijd geboren kindjes, heeft mama begrepen vanuit het Radboud. En natuurlijk ook gemerkt. Fay wil alleen maar bij mama. Maar het positieve is wel dat het ook anders had kunnen zijn en kindjes dus helemaal niet meer kunnen hechten. Dat wil je toch ook niet. Dan 100x liever dit!
Die nacht er op is Fay weer onrustig. Zaterdag gaan ze naar oma toe, omdat Papa en mama de begrafenis van opa Gemmink hebben. Het was een mooie dienst en zo druk, dat moet iedereen goed hebben gedaan. O.a. papa draagt de kist. Devin en Joy blijven ook bij oma en omdat mama en papa weg zijn, gaan de 4 kinderen samen met oma, Alwin en Indy naar de verjaardag van Do en Mika!!! Ze vinden het reuze leuk!
Als mama 's ochtends aan Alicja vraagt of ze mama mooi vindt, begint ze schaapachtig te lachen en zegt: 'Je lijkt op Margreetje'.. Zo schattig kam dat eruit. Dat moeten we gewoon even noteren. En papa zag eruit 'alsof hij gaat touwen'...
Als we weer thuis komen, blijkt Fay een ontzettend vies oor te hebben. Echt, het zit tot op haar wang en in haar bed. Och nee, dan heeft ze daar dus last van gehad die nachten!!! Hopelijk was het niet zo erg, doordat het buisje erin zat!!!... Zo zielig!!!
We nemen de kinderen mee naar Cindy, want Cindy viert nu niet echt haar verjaardag, maar nodigt ons wel uit om te blijven eten! Ondanks het verdriet van de dag en de dagen ervoor wordt het nog best even gezellig! En we hebben heerlijk gegeten.
Alicja heeft moeite om daar in slaap te komen, dus mag voor deze keer opblijven. Fay slaapt daar nog wel even lekker.
Ook vannacht is Fay nog onrustig. Dus we slapen lang uit…. Vanochtend nog even naar de verjaardag van Sadé. Alicja zit vooral bij Loïs, want zij speelt met de nintendo. En Sadé speelt met Faytje.
Als we om 14.30 uur weer thuis zijn, genieten we van een rustige middag. Fay slaapt nog 2 uurtjes weg en Alicja doet haar eigen ding… Morgen weer een drukke dag op de crèche, dus de dames liggen er vroeg in!!!


16 november 2008

Vanochtend zijn de dames best vroeg wakker. (Fay al om 06.15 uur en Alicja om 06.45 uur). Alicja lijkt vergeten te zijn dat ze haar schoen heeft gezet. Pas als mama er over begint, lijkt ze het te herinneren, maar maakt eigenlijk weinig aanstalten om naar beneden te gaan. Als papa naar beneden gaat, komt de aap uit de mouw. Ze vindt het best spannend en als ze aan papa heeft gevraagd of hij even wil kijken of de Sint en zijn pieten langs zijn geweest, wil zij ook wel naar beneden! Hij is geweest, dus de teleurstelling wordt haar bespaard ;-)
Voor haar zit er een klein picknick mandje in en Fay krijgt ook een klein cadeautje. Beide dames zijn er blij mee… Maar Sinterklaas bedanken… Dat is nog best eng. Dat mag mama doen.
Omdat Alicja nog steeds verkouden is en zich niet optimaal voelt, doen we het lekker rustig aan. Papa alleen niet, want die moet klussen. Morgen worden EINDELIJK de kunststof kozijnen geplaatst… Jippie… mama blij en hopelijk heeft het groot effect voor Faytje, als het vocht eindelijk eens buiten de deur blijft. Morgen en overmorgen blijven de dames bij opa en oma slapen. Het zal niet heel stoffig worden, maar we willen het toch graag voorkomen, dat Fay om deze reden toch weer ziek worden. Alicja heeft er in ieder geval zin in.

14:00 uur: ik schrijf nog heel even verder na vanochtend. Fay lijkt toch wat last te krijgen van de BMR spuit. Ze heeft verhoging (38,2 gr). Ze is nog lekker vrolijk, dus we laten haar maar even. Mocht er vanavond nog steeds verhoging zijn, dan kunnen we altijd nog een zetpil geven.

15 november 2008

Vandaag gaan Alicja en mama voor het eerst naar peutergym. Joy en Michel zijn daar ook. Alicja vindt het geweldig. Ze doet meteen goed mee! Leuk om te zien hoor. Als ze vrij over alle toestellen heen mogen klimmen en spelen, gaat ze helemaal los. Mama moet haar in het begin even afremmen, want ze is zo enthousiast dat ze overal voor wil kruipen. Als dat ook goed gaat, kan het niet meer stuk! Ze klimt overal zelf op en heeft nauwelijks hulp nodig! Mama is stiekem best een beetje trots op haar, want als papa Alicja weer eens ergens alleen op heeft laten klimmen, sloeg mama d’r hart een paar keer over. Al dat waaghalzerij is dus niet voor niks geweest! Als de les is afgelopen, is de shirt van Alicja gewoon vochtig. Dat zegt genoeg….

’s Middags is ze wel moe, maar ze geeft niet op. Dus als we even bij Chanine, Marcelino, Quincy en Romy op bezoek zijn, speelt ze gezellig verder met Quincy!
Fay kruipt ook lekker wat rond. Als we om 16.15 uur weer in de auto zitten, verwachten we eigenlijk 2 slapende Doornroosjes, maar niks is minder waar… Nou, dan maar ’s avonds lekker op tijd hun bedje in!!! Nog wel even de schoen zetten voor Sinterklaas. Want hij is in het land. Op tv heeft Alicja het al even kunnen zien. Volgende week zaterdag komt hij in Westervoort aan. Dan gaan we hem vast in het echt ook even zien!
Dat gaat op zich goed, waar het niet, Alicja nog wel een ontzettende hoestbui krijgt. Met hoestdrank en later nog een keertje valt ook zij lekker in slaap.

14 november 2008

Inmiddels hebben we alweer genoeg meegemaakt. Vorige week woensdag zijn we bij dr. Smal geweest. Fay is inmiddels 72 cm lang en 8290 gr. Maar Fay heeft op dat moment een maag/darm infectie en heeft de nacht ervoor 11x overgegeven. Dat blijkt ook wel als we vrijdag 7 november bij het consultatiebureau zijn. Daar weegt ze 8450gr. In ieder geval is dr. Smal erg tevreden. Niet over het feit dat ze zo heel veel ziek is. Hij waarschuwt mama dan ook dat Fay deze winter nog vaak ziek zou kunnen worden. Voor de zekerheid wordt het bloed van Fay geprikt om te kijken of ze nog goed in haar ijzer zit. Qua ontwikkeling is hij wel erg tevreden. Ze doet het super. Gisteren heeft hij dan ook even gebeld en aangegeven dat haar ijzergehalte prima is. Haar witte bloedlichaampjes zijn wel aan de hoge kant, en dat zou kunnen duiden op een ontsteking ergens in het lichaam. Voor de zekerheid verwijst hij haar even door naar de huisarts, om de oren na te laten kijken. De zantac mochten we de afgelopen week ook afbouwen en die mocht sinds gisteren ook stoppen!!!! Alleen nog de flixotide (2x per dag) en ventolin (zo nodig), over!!!! Jeehhhh…
Bij het consultatiebureau krijgt Fay de voorlopig laatste 2 spuiten. Daar kan ze nu zo’n beetje last van gaan krijgen, dus afwachten. Maar we gaan er maar even vanuit dat we daar deze keer aan voorbij gaan ;-)
Zaterdag 8 november is Alicja mee geweest naar kijkles van de peutergym van Joy. Ze vond het GEWELDIG!! Is helemaal klaar voor haar eerste gymles volgende week!!! Joy vond het leuk om haar nichtje te laten zien hoe leuk gymen wel niet is!!
Afgelopen maandag, 10 november, was onze Faytje officieus ook 1 jaar!!! We hebben dit niet gevierd, maar zeker even bij stilgestaan.
Alicja is op dit moment verkouden. Ze hoest wat af in de nacht en om de zoveel tijd loopt madammeke zelf naar de wc om haar neus zelf te snuiten. Prima doet ze dat!
Vanochtend Alicja, samen met Faytje meegenomen naar de dokter. Faytje om haar oren dus te laten checken. Die zien er aardig uit. Wat geïrriteerd, maar grote kans dat dat komt door de buisjes. De verhoogde waardes van de witte bloedlichaampjes komt waarschijnlijk door de maag/darm infectie van vorige week.
Ook voor Alicja krijgen we een verwijzing naar de KNO-arts. Omdat Fay geholpen is en daar op dat vlak goed van is opgeknapt, laten we de KNO-arts ook naar de neusamandelen kijken. Misschien dat dat mede een oorzaak kan zijn van de slechte nachten. Ze klaagt vaak over dat haar neus dicht zit. Ze snurkt als een dolle, is veel verkouden sinds afgelopen september, slaapt dus slecht en ruikt eigenlijk altijd wel uit haar mond. Zelfs als ze net haar tanden heeft gepoetst. De huisarts vond het redenen genoeg om er naar de laten kijken… Ook dit is dus even afwachten.
Vandaag is ook de wijkverpleegkundige bij ons op bezoek geweest. We hebben het (slaap)gedrag van de dames besproken. Als ze ons verhaal hoort, geeft ze wat tips, maar geeft eigenlijk aan dat ze niet heel veel voor ons kan doen. Veel tips, doen we al. Het fijne is wel dat we horen dat we het in ieder geval wel goed oppakken. Ook Fay gaat naast alle perikelen, ook gewoon haar fases door, maar haar verleden versterkt het allemaal. Niet vreemd, maar af en toe wel lastig, om mee om te gaan. Er zijn dagen bij, zoals gisteren, dat Alicja veel aandacht vraagt en Fay eigenlijk alleen maar aan mijn benen hangt. De enige manier om van mijn plek af te komen, is dan haar oppakken…. Hmmmm…. Heerlijke, pittige dames hebben we hier thuis!!! Maar we gaan door… We houden in ons achterhoofd dat ze bepaalde fases doorgaan en daar horen de leuke en de minder leuke dingen bij!!! En uiteindelijk hebben wij een grote glimlach op ons gezicht als ze saampjes helemaal dubbel liggen om hun eigen grapjes…..
Aankomende week krijgen we nieuwe kozijnen en dubbel glas, de dames blijven dan 2 nachtjes bij opa en oma logeren… Ze weten het nog niet, maar ik weet zeker dat ze daar wel zin in hebben. En nu maar duimen dat ze weer goed slapen daar….
Vandaag is het een gezellige drukke boel bij ons thuis. Als de wijkverpleegkundige er is, komt opie en Joy langs en als zij weer naar huis zijn, komt Margreetje langs. Zij is bij de opticiën geweest en komt daarna bij ons…Nou, op naar het weekend!!

2 november 2008

Is het echt alweer november? Het lijkt alsof oktober niet geweest is! Fay is wederom aardig opgeknapt. En ook meteen weer een stuk gegroeid. Haar 4 de bovensnijtand (woensdag 29 oktober is ook no. 3 doorgekomen) is ook doorgekomen. Ze loopt nu van de bank naar de tafel. Weliswaar nog niet los latend, maar dit is het begin! Met Alicja gaat het ook weer iets beter. Begin van de week was zwaar. Ze leek weer het weekend ervoor te moeten verwerken en haar stukje van de aandacht op te eisen. Daarbij was ook zij verkouden en vooral heel hees. Dat is ze nu nog steeds, maar afgelopen dinsdag is ze bij opa en oma ’s middags naar bed geweest en heeft daar 3 uur geslapen. We hadden afgesproken dat oma haar even niet wakker zou maken, want ze had het zo ontzettend nodig. De nachten waren hel, om het uur was ze aan het huilen. Nu zijn zowel Alicja en Fay weer iets rustiger. Zodat wij ook even bij konden tanken. Drie maanden (en langer) slaap te kort haal je niet meer in, maar ja… we moeten iets!!!! Mama en papa zijn moe, maar mama heeft na afgelopen week besloten daar niet te veel tekst en uitleg meer over te geven. Nu inmiddels een jaar geleden is onze Faytje geboren en dan is het allemaal logisch dat je je zorgen maakt en zo, maar nu lijkt mama het niet meer duidelijk te kunnen maken hoe moe en bezorgd je nog steeds bent: Dat Fay er goed uit ziet, maar echt nog veel te veel ziek is. Dat dat te maken heeft met haar weerstand (past bij de prematuriteit). Dat Fay nog steeds niet maar zo met vochtig weer naar buiten kan."Tja, dat je moe bent, dat hoort bij kleine kindjes hebben" en dat Fay zoveel verkouden is..." tja, dat hoort bij kleine kindjes". Maar dat je moe bent, omdat Fay nachten niet slaapt, om welke reden dan ook. En dat je je zorgen maakt, omdat je weet dat ze ziek is en haar dus niet maar zo kan laten liggen. Dat je je zorgen maakt of ze wel genoeg rust krijgt, of ze wel genoeg vocht binnen krijgt, of ze wel goed de juiste medicijnen binnen krijgt (want geven is een heel ander verhaal, dan innemen), is dat normaal? We mogen ècht niet klagen over alle artsen en huisartsen, maar voordat je zover bent, dat we met haar weer bij de dokter zitten, lijkt voor de buitenwereld misschien best snel, maar wij hebben er dan al een aantal slapeloze nachten op zitten. Mensen vinden het nu blijkbaar heel normaal dat Fay vanaf de zomer (waar praten we over!), 3x een oorontsteking, 2x een fikse keelontsteking, een lange tijd verlatingsangst (wat past bij prematuurtjes) en een verkoudheidsvirus, met benauwdheid tot gevolg heeft gehad en natuurlijk de daarbij behorende hoge koorts, niet willen eten en vooral niet willen slapen (uit angst). De 3x (waarvan ook 2 geplande) ziekenhuisopnames, waarvan er 1 niet door kon gaan, vanwege slijm in de longen. Vanaf afgelopen juli heeft Fay al 5x een antibiotica kuur gehad. Als ik het schrijf word ik er weer echt verdrietig van en schieten de tranen in mijn ogen. Weken hebben we er van alles aan geprobeerd om Fay gezond de operatie in te krijgen en 1x is dat niet gelukt, 1x bijna niet. Dat kost zooooo veel energie en verdriet!!! En ja… Dan heb ik het niet eens over Alicja. Ze doet het zo goed, maar ze is nog maar 3. Ze mag haar aandacht opeisen. Dat hoort bij kindjes van die leeftijd en eigenlijk bij broertjes en zusjes van alle leeftijden. We kunnen niet verwachten dat ze maar alles begrijpt! En oh ja, dan hebben we ook nog mijn zussen en ouders, die genoeg meemaken om behoorlijk zorgen over te maken. Dus, nee, ik neem niemand iets kwalijk. Dat kan ik niet, dat wil ik niet en waarom zou ik, maar ik ga me niet meer verantwoorden, waarom ik zo moe ben, dat het er echt op moment op lijkt dat de CVS (ME) weer helemaal terug is en wat dat met Raimond en mij doet! Echt, het grootste gros van de mensen leeft nog altijd met ons mee en ik ben ook echt iedereen heel erg dankbaar voor de steun van en ieder het afgelopen jaar en langer. Nooit en te nimmer zal ik dat kunnen vergeten, maar...
Ik ben moe… Ik geniet van mijn mannetje en meiden, samen doen we het goed,
maar…. IK BEN ALLEEN MAAR MOE…

Dus voor de laatste keer even mijn verhaal, ik wil verder niet klagen, met twee van zulk geweldige meiden!!! Maar ook dit kan soms dwars zitten...

Zoals gezegd gaat het weer beter met beide dames. Gisteravond hebben de dames gezellig bij opa en oma gelogeerd en gelukkig goed geslapen. Alicja heeft vanochtend bij opa en oma alleen maar buiten gespeeld met Kane en Do. Zo leuk om ze samen zo geweldig buiten te zien spelen. Het klikt zo goed met hun. Fay gaat bij opa en oma ook lekker haar eigen gangetje. Gisteren zijn opie en omie ook nog weer even hier geweest. Raimond kreeg een mooie bos bloemen, want ja… Hij heeft een nieuwe baan gevonden bij NUON, hier in Arnhem. Na 12,5 jaar gaat hij weg bij KPN en het dichter bij huis zoeken. Mama en papa waren gisteravond met Manon en Rhesa uit eten geweest. Het was super gezellig! Niet laat geworden, maar gewoon erg leuk! Vanochtend hebben we heerlijk uitgeslapen en daarna snel naar de kids toe. We hadden ze gemist. Daarna op naar Duiven. Bij onze zieke (schoon)zus en tante Cindy op bezoek. Gelukkig heelt de keel best goed, maar ja… de pijn is soms toch even niet echt te handelen. Veel kunnen we niet doen, dan heel veel knuffels en kusjes geven….
Daar is het tijd voor (GELUKKIG) Fay d’r laatste antibiotica na 10 dagen vechten. We gaan daarna snel naar huis, en Fay ligt nu heerlijk in haar bedje te slapen. Geen gevechten meer bij elke spuit die ze moet hebben. Oh ja… Mama moest van de week nog wel nieuwe motillium (Medicijnen voor de reflux) bestellen, maar gelukkig mochten we een week aanzien of het goed gaat zonder de motillium (à 3 spuitjes per dag). Woensdag moeten we weer naar dokter Smal en dan kijken we of het zo mag blijven , of dat we toch weer moeten beginnen. Hopelijk het eerste… Vanaf afgelopen woensdag gingen we dus van 8 spuitjes medicijnen per dag, naar 5 spuitjes medicijnen per dag en vanaf vandaag hebben we dus nog maar 2 spuitjes Zantac (ook voor de reflux) over….
Per 1 januari 2009 gaat Fay ook naar de dreumes groep bij de crèche! Oh, wat worden de dames groot!!! Nog iets vergeten… Ja… per 15 november gaat Alicja naar ouder-peuter gym. Ze vindt het vast leuk!!!

25 oktober 2008

Nou nou, het houd niet op. Mensen zullen me niet meer gaan geloven. Wederom hebben we een drukke, onrustige, slapeloze en moeilijke week achter de rug.

Maar allereerst het mooie nieuws!! Fay zegt sinds vorige week zondag papa en een twee dagen erna kwam dan ook de mama!!! Geweldig mooi hoe dit zich ontwikkelt bij zo’n klein mensje. De derde en vierde snijtanden lijken er ook aan te komen. Daar lijkt ze begin van de week vooral last van te hebben. Veel dunne luiers en van zondag op maandag nacht is ze erg onrustig. Huilt veel en laat ontzettend veel winden. Toch gaan de meiden maandag naar de crèche en genieten daar vol op! Ze hebben het er reuze naar hun zin.

Dinsdag 21 oktober gaan ze bij opa en oma logeren. Mama en papa gaan naar het concert van Marco Borsato in het Gelredome. Alicja vindt het super leuk! En kijkt er naar uit! Het is al even geleden en nu Fay er ook bij is, is het helemaal goed! Ze speelt hele dagen met Kane, Do en Indy buiten. Ze is niet naar binnen te slaan. De meiden slapen redelijk goed bij opa en oma en als mama de volgende dag komt zijn ze allebei erg vrolijk. Fay heeft echter wel een lichte loopneus… Het begin van….

De nacht van woensdag op donderdag is Fay ontzettend huilerig. We laten het even zo en gaan voor de zekerheid op tijd naar bed. Het voorspelt niet veel goed en die voorspelling komt ook uit! ’s Nachts om 2 uur blijkt Fay koorts te hebben. Het begin met 38,4 graden. Met een zetpil leggen we haar bij ons in bed, want rustig wordt ze die nacht niet meer. De volgende ochtend is de koorts al opgelopen naar 39,2 graden. En mama maakt een afspraak bij de dokter. De flessen en het fruit gaan er ook niet meer in… Om 15.20 uur kunnen we terecht. Eenmaal bij de dokter is Fay niet alert mee, ze hangt alleen nog maar teen mama aan en reageert weinig tot nergens op. De dokter kijkt haar na. Fikse keelontsteking en haar oren zijn ook nog steeds niet erg schoon. Hij twijfelt of hij wederom ( de 5 e sinds begin juli) een antibiotica zal geven. In onderling overleg besluiten we toch een kinderarts ernaar te laten kijken. Fay zakt steeds verder weg en we vertrouwen het niet meer.

Alicja gaat weer even naar opa en oma. In het ziekenhuis aangekomen blijkt Fay d’r temperatuur te zijn opgelopen naar 40,7 graden. Echt veel te hoog. Drinken doet ze niet meer. Ook de kinderarts geeft aan dat ze heel veel pijn moet hebben. Aan haar reactie te zien is dat ook zo!
We mogen haar met antibiotica mee naar huis nemen. Mocht ze slechter worden of haar antibiotica niet willen innemen, dan moeten we meteen aan de bel trekken. Blij dat ze niet hoeft te blijven gaan we naar huis.
Thuis krijgt ze de antibiotica, maar die komt er ook meteen weer uit. We kijken het nog even aan. De koorts lijkt iets te zakken. Die nacht slaapt Fay toch weer bij ons in bed. De koorts loopt weer op. Ondanks dat de koorts weer is opgelopen tot 39,5 de volgende ochtend lijkt Fay wat actiever. Ze lacht zelfs even naar Alicja. Als ik haar na haar slapen fruit geef, gaat dat een half potje goed. Dan begint ze ontzettend te trillen en knapt ziender ogen af. Beangstigend om te zien, dus alles bij elkaar optellend, bellen we toch weer naar het ziekenhuis. De kinderarts (Niet dr. Smal) hoeft niet lang na te denken. Fay wordt ter observatie opgenomen. De vocht hoeveelheid van die dag is ontzettend weinig. Ze kreeg dan ook gisteravond een extra fles. De temperatuur blijft hoog tot gisteravond (39,5) . Als Fay om 5.00 uur vannacht weer wakker wordt is die gedaald. Ze krijgt nog een fles en slaapt vervolgens tot 09.00 uur. Dan zien we een heel andere Fay. Ze is actiever en alert en lacht zelfs een stuk meer. Ze wil zelfs even wat energie kwijt dus we stappen een rondje op de gang. Ze lacht en zwaait naar iedereen die ze ziet. Haar (4 maanden potje) fruit gaat er ook goed in en ondanks dat de koorts weer iets hoger is, maar niet schrikbarend wordt er besloten dat ze (na haar ochtend slaapje) naar huis mag (als mama het denkt aan te kunnen). Thuis zal ze verder moeten opknappen. Dus nog voor de middagfles zitten wij weer in de auto. Fay is nog snel moe en heeft nog steeds verhoging, maar de medicijnen doen hun werk!!!

’s Nachts kletst mama nog even met de verpleegster Marsha. Zij heeft Fay verzorgd toen ze met het RS-virus in het ziekenhuis lag… We kletsen over het afgelopen jaar. Zij begrijpt ook dat het een zwaar jaar geweest moet zijn. Ze kent ons verder niet, maar is dol op Fay!!! En was toch ook wel een beetje blij dat zij Faytje even weer mocht verzorgen! (Als ze er dan toch moet zijn…)
Zoveel lieve mensen, die ons na een jaar nog altijd herkennen en meeleven.

Gisteravond zijn papa en Alicja ook nog geweest en samen hebben we op de kamer van Fay gegeten. Alicja doet het zooooo goed! Ze mag zelfs als ze dat wil vannacht op de plek van mama liggen, als zij bij Fay blijft! Dat vindt ze spannend!!! Ze lijkt er weinig last van te hebben dat Fay weer even in het ziekenhuis is. Al wilde ze vrijdag niet dat Fay naar het ziekenhuis ging!!! Eenmaal in de auto valt ze in diepe slaap. Ze slaapt in haar eigen bedje. Als ze onverhoopt wakker wordt, mag ze alsnog op mama d’r plek liggen, maar dat is niet nodig. Alicja slaapt goed tot de volgende morgen….

Vanochtend was mama nog even met verpleegster Nicole aan het praten. Nicole heeft Fay vorig jaar opgenomen op de couv toen ze vanuit het Radboud kwam! Juist op dat moment realiseert mama zich dat het ook VANDAAG IS DAT FAY EEN JAAR GELEDEN UIT HET ZIEKENHUIS KWAM! Dat is even slikken!!! Precies een jaar later mogen we haar weer na ziek zijn, meenemen uit het ziekenhuis! Even is dat moeilijk te verteren, maar het gaat goed met Fay, dus we gaan gewoon door!!!

Mama is nu moe, zoooo moe…. Hopelijk komen er een paar rustige nachten aan. Bijtanken is het enige wat we even vragen!!!
Fay ligt nu lekker op bed. Papa is bezig een trapkast te maken, Alicja is met Margreetje, Cindy en de rest van de gang naar de verjaardag van Esmée… En mama duikt nu even de bank op!!!
Knap maar snel op kleine, lieve, ondeugende meid! Ja was weer even tè ziek!!! En Alicja… geniet jij maar van je nichtje en grote neef!!! Heerlijk hebben ze samen gespeeld vandaag….

12 oktober 2008

Zondag een rustige dag na een rare week!! Fay had tot donderdag toch wat minderen dagen, veel huilen en slapen en eten gingen niet echt heel goed. Ze kwijlde elk uur wel een slabber vol en als we even waren vergeten een nieuwe om te doen, dan was haar truitje ook nat! Woensdag was een dag met veel kleine bloedneusjes. Niet erg, maar het moest niet gaan stromen. Dus we hielden haar maar extra in de gaten. Mama was de hele week thuis, om bij Fay te blijven. Alicja is wel gewoon naar opa en oma geweest. Vooral dinsdag was een feestdag voor haar, want toen zijn ze samen naar de kermis geweest. Ze vond het gewelding en kwam vol met verhalen en cadeautjes weer thuis. Mama vond het deze keer even niet erg dat Alicja bij opa en oma was, want mama is helemaal op!!! Doodmoe van de afgelopen weken (jaar?!). Het lijkt er allemaal uit te komen. Alicja en Fay wisselen elkaar die nachten ook af. Ze zijn af en aan allebei wakker!!! Gelukkig doet papa veel de nachten, want mama kan echt niet meer.... De rest van de week schiet het voor haar ook niet echt op. Soms lijkt het er weer even op dat ze weer in de neerwaartse spieraal zit, qua vermoeidheid. Het is ook niet niks wat er allemaal is gebeurd. Ze weet ook wel dat ze er weer bovenop kan komen, maar het duurt even en ze moet even weer een begin zien te vinden. Papa helpt haar daar vast en zeker wel weer bij! Maar voor nu is het weer even bikkelen om de dag door te komen.
Intussen hebben we samen heel veel lol. Elke dag, als Alicja weer een druk moment heeft, proberen we haar af te leiden met het doen van oefeningen (Zo kan mama ook nog wat aan haar conditie doen...). Ze vindt het harstikke leuk en we hebben de grootste lol. Zo is ze 'gestructureerd' druk... *grijns*. Fay gaat lekker haar gang en we moeten haar steeds meer waarschuwen tijdens haar ontdekkingsreis. Ze ziet alles en gaat er dan ook meteen op af! Super om te zien en vandaag zei mama toevallig nog tegen papa dat ze soms het idee heeft dat ze een stukje heeft gemist. Vorig jaar lag ons dametje nog in het ziekenhuis en ineens kruipt ze door ons huis, lacht ze de hele dag door en loopt ze langs de bank, alsof ze nooit anders heeft gedaan. En als we Alicja en Fay dan samen zien spelen, smelt onze hart. Geweldig om twee zussen, totaal verschillend, zo leuk met elkaar zien spelen!!!! Ze zijn dol op elkaar. Dat kunnen we wel zien!

Echt veel hebben we dus niet gedaan de afgelopen dagen. Maar gisteren zijn we naar Martijn & Karin en de kids in Lelystad geweest. Indy is jarig en dat wordt natuurlijk gevierd. Alicja is nog wat verlegen in het begin, maar als Indy vraagt of Alicja met haar mee naar boven mag, gaat ze graag mee. Daarna zien we haar niet meer, totdat we naar huis gaan. Gezellig hoor!!! Fay wordt iets eerder moe dan verwacht, dus we gaan dan ook maar naar huis. Fay slaapt in de auto snel in....

06 oktober 2008

Pfff, het was vroeg vanochtend Fay en mama moesten om 07.30 uur al in het ziekenhuis zijn. Zelfs Alicja sliep nog lekker, toen wij al in de auto zaten. Gelukkig belde ze nog even naar mama op, en konden we elkaar nog even spreken. Alicja ging vandaag gewoon naar de crèche. Ze had er best zin in, maar doet nog altijd even verlegen als ze daar aan komt. Maar ze kon mooi vertellen dat ze op vakantie is geweest en dat Fay vandaag nog weer even naar het ziekenhuis moest. Ondertussen was het voor mama en Fay best even spannend. Gaat de operatie vandaag wel door, of weer niet?! De assistent kinderarts komt al vrij snel luisteren en geeft gelukkig groen licht!!! Fay wordt dan ook meteen klaargemaakt. En krijgt zo'n 'mooi' groen jasje aan. Ze heeft nog niet echt door wat er allemaal gaat gebeuren en kijkt vrolijk om haar heen. Maar als we dan rond 08.00 uur worden opgehaald om naar de ok te gaan, kruipt ze dicht tegen mama aan. Ze lijkt het allemaal ineens erg spannend te vinden. Mama mag haar gelukkig op de arm houden tot op de ok. Eenmaal bij de ok aangekomen, moet mama zo'n rare groen overal aan, en zo'n meest vreselijke en niet modieuse muts op en overschoenen die het daglicht niet kunnen verdragen... Althans, dat lijkt Fay zich te bedenken. Ze is rustig en bekijkt het maar een beetje. We moeten nog even in de wachtruimte wachten, maar worden al snel opgehaald. Dan gaat het snel. Fay mag bij mama op schoot blijven zitten. Ze vindt het nu allemaal helemaal niks meer... Al die mutsen... (Tja, een opmerking van mama, die meteen werd opgepikt door de ok-personeelsleden... Jullie begrijpen vast de reactie hierop!!!). Als ze het kapje op krijgt, sputtert Fay hevig tegen, maar ook zij houdt dit niet heel lang vol en valt in een diepe slaap. Als een slap meisje wordt ze overgenomen en op het bed gelegd. En dan moet mama echt weg. Met een dikke kus neem ik afscheid. Mama gaat naar de afdeling en wacht af tot ze weer geroepen wordt. Na ongeveer een klein 3-kwartier mag mama naar de uitslaapkamer. Daar gilt Fay de hele boel bij elkaar... Ze is zoooooooo boos.. Ze spartelt tegen en begint nog harder te huilen als ze mama ziet!!! Overal bloed. Niet leuk om te zien, maar het was te verwachten. Zo boos dat ze onder narcose ging, zo mogelijk nog bozer komt ze er weer uit. De verpleging geeft haar een kwartiertje dat ze weer rustig wordt. Maar ja... dan kennen ze Fay nog niet... *knipoog*. Dik een uur later is ze nog aan het gillen. Maar ze heeft het wel opgegeven hoor. Dan valt ze in een diepe slaap. Als ze na dik een uur weer wakker wordt, drinkt ze haar papfles nagenoeg leeg, gelukkig! Als dan niet lang daarna dr. Damen , de KNO-arts komt, vertelt ze dat ze erg tevreden waren over de operatie. De neusamandelen zijn verwijderd. Ze waren groot genoeg om dat te doen en de buisjes waren zeker nodig. Er zat genoeg vocht achter de trommelvliezen! Fay mag lekker met mama mee naar huis.... Thuis aangekomen is ze in slaap gevallen en slaapt nu nog steeds... We hebben de nodige instructies mee gekregen. Hopelijk hoeven we ze niet te gebruiken...

Alicja krijgt hier hopelijk niet heel veel van mee en heeft hopelijk een gezellige dag op de crèche gehad!

04 oktober 2008

Vandaag zijn we alweer thuis. En we hebben alweer een super drukke dag achter de rug. De dames hebben zich gisteren prima gehouden op de terug weg, maar we merken vandaag dat ze echt nog heel moe zijn. Maar we hebben vandaag 3 verjaardagen op de planning staan. Althans, mama en Alicja hebben er twee op het programma staan en mama moet 's avonds nog even naar Karen toe. Papa en Fay blijven thuis, we willen Fay nu even zoveel mogelijk rustig houden, om zo goed op te knappen en naar maandag toe te leven. Allereerst gaan we naar de 1e verjaardag van Gwenn!!! Jawel, ook het vriendinnetje van Fay is nu 1 jaar oud!!! Grote meiden zijn het aan het worden. Gefeliciteerd hoor meisje... Het is gezellig en de tijd vliegt dan ook voorbij! Om 15.45 uur stappen mama en Alicja in de auto op weg naar de verjaardag van Senna. We pikken Miranda en Isabel onderweg op en rijden samen naar Didam. Ook daar is het super druk en gezellig. Ook Senna is echt jarig! Gefeliciteerd hoor manneke!!! 's Avonds wil mama eigenlijk nog even naar de verjaardag van Karen, maar ze belt toch maar af. Ze is vanmiddag in de winkel gevallen en haar lichaam en vnl. haar nek doen best pijn... Even rustig aan doen dus en op tijd, met een pijnstiller naar bed. Ze moet wel fit zijn voor maandag...
Gisteren vrijdag 3 oktober ziet mama dat ook de tweede boventand van Fay door is gekomen. het is nog maar een klein puntje, maar het is een begin!

02 oktober 2008

Bijna een week later en we hebben de vakantie in Bierdorf am See er alweer bijna op zitten.
Vorige week dinsdag 23 september kregen opa en oma een memo van Alicja en Fay dat hun vakantie er dan toch eindelijk aan zat te komen. Ze moesten hun koffers pakken met kleding die ze in deze tijd van het jaar zouden dragen. Ze moesten dan op zaterdag 27 september om 11.00 uur bij ons zijn. Ze kregen dan hun reisbescheiden mee en zo konden de dames hun nog even gedag zeggen…. Echterrrrr…. Wat zij niet wisten was, dat wij met hun mee zouden gaan. Ze wisten nog altijd niet waar ze naar toe zouden gaan en van oma hebben we dan wel begrepen dat ze de hoop maar hadden opgegeven om er voortijdig achter te komen.

In de week ervoor had vooral mama nog stress, want ze heeft bijna dagelijks contact gehad met het ziekenhuis. Ze moest nl. op tijd te weten komen, of Faytje preventief penicilline mocht hebben, om haar zo goed mogelijk te houden voor de operatie die eraan zit te komen (6 oktober). Gelukkig mocht ze dat (van de ene KNO-arts wel, de ander liever niet, maar het was al besteld, dus we mochten er uiteindelijk maandag 29 september wel mee beginnen. ) Het lijkt vreemd dat we blij zijn dat Fay preventief deze medicijnen krijgt, maar als de operatie weer uitgesteld gaat worden, wordt het steeds moeilijker om haar gezond de operatie in te krijgen. We gaan steeds meer naar de herfst/ winter toe. Ze zal dus steeds sneller achter elkaar weer ziek kunnen worden. Iets wat we echt niet hopen, dus gaan we er nu voor dat het 6 oktober gaat lukken.

Maar goed, de dagen voor de vakantie waren nog erg druk. Donderdag middag hebben opie en omie Joy gebracht. Zij gingen op vakantie naar Griekenland, dus paste mama even op Joy. ’s Middags is oma even langsgekomen om op te passen, zodat mama Devin ook even van school kon halen. Oma weet nog steeds niets over de vakantie. Vrijdag 26 september komt Joy ook bij ons. Margreetje komt ook, en samen gaan we boodschappen doen. We moeten alles ‘stiekem’ doen, om opa en oma goed te kunnen verrassen zaterdag.

Zaterdagochtend 27 september, staan we bijtijds op om alles in te pakken. Het is even speren, om alles op tijd klaar te krijgen. Om iets voor elven staan opa en oma voor de deur. Alicja mag het grote nieuws brengen. Ze zijn blij verrast, al weten ze, als we vertrekken, nog steeds niet waar ze naar toe gaan… Vooral mama en papa hebben er nog steeds veel lol over!
Halverwege de reis krijgen ze dan toch echt te horen waar we naar toe gaan. Het is geweldig mooi weer en we genieten nu al vol op. Om 16.00 uur komen we aan bij het Dorint Hotel, daar hebben we een ‘landhuisje’ gehuurd en die ziet er prima uit. Twee mooie badkamers en simpele, maar prima slaapkamers, maar boven alles een geweldig mooi uitzicht op het stuwmeer….

Zondag wordt Fay weer meer verkouden. Maar ze is nog wel goed te pas en het mooie van die zondag 28 september is dat de rechter boventand van Fay eindelijk door is gekomen. Hopelijk komt de andere ook snel door. Ook lijkt Fay nog steeds vol op in ontwikkeling te zijn. Ze loopt ineens ook langs de bank of tafel op. Kruipen is niet meer iets nieuws, maar lijkt heel gewoon. Net zoals het optrekken aan alles en nog wat. Fay is zeker Alicja niet. Ze is ondernemend en stopt van alles in haar mond. Wat in haar mooie koppie zit…..
’s Avonds gaan we even samen in het hotel eten. Maar Alicja is zo ontzettend moe (ook omdat we die middag druk zijn geweest, wandelen, zwemmen, spelen), dat ze nog voordat het eten geserveerd wordt, in slaap is gevallen. Ze slaapt door zonder te eten, tot de volgende ochtend 07.20 uur.

De nacht van zondag op maandag is vreselijk. Fay is ontzettend benauwd en mama zit 2,5 uur met haar rechtop. Mama is in staat op toch de boel weer in te pakken en naar huis te gaan. Maar de volgende ochtend (mandag 29 september) spuugt Fay heel veel slijm en daarmee, in combinatie met de medicijnen en de penicilline , waar we die dag mee mochten starten lijkt ze iets op te knappen. Ook belt die dag Bianca, wijkverpleegkundige van het consultatiebureau (Mama had ze de week ervoor in haar wanhoop gebeld), ze geeft ons wat tips en trucs, om de week goed door te komen. Een aantal dingen doen we al, maar voor een aantal tips gaan we zeker op pad. Omdat Fay benauwd is, is ze waarschijnlijk angstig en wil ze alleen maar bij ons rechtop slapen. We kunnen daar aan toe blijven geven, zolang ze ziek is, want ze heeft het toch echt nodig. Omdat we niet leuke ervaring hebben, met het slaapgedrag van Alicja, zijn we bang dat ze hier, zonder ieders schuld in blijft hangen en ze een slechte slaper wordt. Die angst is terecht zegt Bianca, maar het is wel logisch dat Fay zo reageert. We hopen nu alleen maar dat Fay maandag goed door de operatie komt (en dat die sowieso door gaat!!!) en daarna zullen ze vanuit het consultatiebureau ons helpen om Fay weer op het ‘rechte pad’ te krijgen… We hebben niet heel veel met het consultatiebureau, maar als ze ons hiermee kunnen helpen, dan zijn we toch maar wel erg blij, want na de afgelopen weken, zagen wij de bomen door het bos niet meer! De rest van de week doen we het rustig aan. We zouden dinsdag 30 september met opa en oma mee naar Trier gaan, maar het is zo slecht weer, dat wij besloten in het huisje te blijven. Papa gaat even lekker zwemmen met Alicja. Zij vindt dat geweldig!!! Opa en oma hebben niet echt heel mooi weer. Dat is echt wel jammer.

Woensdag 1 oktober staat mama ziek op. Ze is aan de dunne en geeft over. Op dat moment voelt ze zich nog niet echt heel ziek, maar dat veranderd gedurende de rest van de dag. Ze geeft nog een keer over en dat geeft tot gevolg dat haar hele lichaam pijn doet! Opa en oma gaan nog even een rondje rijden en ’s middags gaan ze nog weer even zwemmen met Alicja. Ze geniet hier wederom van….

Donderdag 2 oktober, is mama alweer goed genoeg opgeknapt en kunnen we alsnog even naar Trier. Opa en oma hebben Trier en de omgeving wel even gezien, dus zij blijven bij het huisje. Het is een gezellige dag geworden, met nu gelukkig wel mooi weer… We shoppen lekker en de dames zijn lief en vrolijk. Om 16.30 uur komen we pas weer terug. Om 18.00 uur gaan we nog weer even naar het hotel om daar lekker te eten. Fay slaapt van 16.30-17.45 uur nog even, dus de dames kunnen iets later naar bed. Na een wederom heerlijke maaltijd, gaan we richting het huisje. Pakken de eerste dingen in en dan liggen de dames uiteindelijk om 20.00 uur uitgeput in bed. Papa en mama hopen op een rustige nacht (die hebben ze deze week niet heel veel gehad).

Morgen gaan we weer naar huis. Alicja heeft nog niet heel veel zin, maar ja… we kunnen hier natuurlijk niet eeuwig blijven. Maar wij hebben genoten en wij hebben begrepen, opa en oma ook…. En dat was ook de bedoeling. Het was hun gegund na weer een jaartje oppassen en mama en papa helpen met een aantal praktische dingen in huis, tijdens een voor ons best zwaar jaar….
In ieder geval is het huisje, ondanks het hoogte verschil, voor herhaling vatbaar.

Nu op naar aankomende maandag. Fay is deze week net heel veel opgeknapt, al is ze stukken beter dan afgelopen zondag op maandagnacht. Hopelijk gaat de operatie maandag door… We blijven maar duimen, dat is alles wat we kunnen doen. Alle medicijnen die ze kan en mag hebben, krijgt ze al.

21 september 2008

Inmiddels weten we al dat Fay 6 oktober weer in de planning staat om geopereerd te worden. Ze is goed aan het opknappen. Ze is vrolijk. Eet weer goed, en slaapt sinds afgelopen nacht weer een beetje normaal. Hopelijk zet deze trend door, maar we houden er maar even geen rekening mee. Dan kan het altijd maar weer meevallen. Ze heeft nog wel veel last van slijm. Alicja is nu ook verkouden geworden en is vooral erg hees. Ze heeft er tot nu toe niet echt last van, gelukkig. Fay kruipt nu echt goed en gaat het hele huis door. Tussendoor trekt ze zich aan alles en iedereen op. Geweldig om te zien! Afgelopen donderdag heeft ze weer fysio gehad. De therapeute was dol enthousiast dat Fay dan toch echt ook was gaan kruipen!!! Ze geeft aan dat Fay nu valt onder de kindjes met een snelle motoriek! Ze kruipt en staat inmiddels erg goed. Ze verwacht dan ook niet dat het heel lang zal gaan duren voordat Fay loopt. Ze komt eind oktober nog een keertje terug en dan kijkt ze ook nog even naar de fijne motoriek van Fay! Super om te horen toch!!

Nu Alicja weer een paar middagjes heeft geslapen, is wat meer tot rust gekomen. Ze is de afgelopen weken ook weer zo hard gegroeid in haar kunnen, dat het ook niet raar is dat ze weer even zo moe is geweest. Ze praat weer beter en is weer een stuk wijzer. Waar ze nu papa en mama af en toe tot 'wanhoop' kan drijven... *ha, ha,ha*. Zo grappig om jezelf terug te horen... Gisteren zaten we aan tafel, en toen moesten wij net doen alsof mama Fay was, papa was Alicja, Alicja was papa en Fay was mama. Nou, wat zij allemaal uitkraamde!!!! Papa moest zijn 'plaat uitzetten' (dat zeggen we altijd als Alicja aan het zeuren is over het één of ander en daarbij steeds in herhaling valt. Vervolgens kwam de 'haal het uit je hoofd' weer naar voren en de 'hou nu even op'... Maar we waren toch ook wel lief... Dat is toch wel fijn om te horen... Daarnaast spreekt ze steeds meer een woordje engels. Vanochtend begon ze uit zichzelf in het engels tot tien te tellen... Geweldig om te horen... Dan groeien papa en mama van trots!!!

Gisteren zijn we ook naar de 1e verjaardag van Fay d'r vriendje Akira geweest. Zo mooi om te zien hoe ze op elkaar reageren. Er is echt al herkenning!!! We hebben daar even gezellig gezeten en gekletst en het was zelfs zo mooi weer dat we even de tuin in konden. Alicja vermaakte zich met de kindjes en de glijbaan en Fay had ook haar eigen feestje op de grond, Akira en de andere kindjes... Gefeliciteerd hoor manneke!!!

Vandaag is het de trouwdag van Cindy en Michel. Dus gaan we daar zo, als Fay even heeft geslapen, koffie drinken...Gezellig...Gefeliciteerd ook MIchel en Cindy!!!

16 september 2008

De afgelopen dagen is er weer genoeg gebeurd, rondom de dames.

Alicja is nog steeds erg dwars en wat ze in haar hoofd heeft, komt er niet heel snel meer uit! Maar met een paar keer een middagjes slapen lossen we dat snel weer op. Ze is blijkbaar best heel moe.

Gisteren op de crèche heeft Alicja ook voor het eerst op haar donder gekregen. Ze had beer verstopt. Gelukkig had Ineke gezien waar ze dat had gedaan. Dus kreeg ze van Ineke te horen dat ze dat niet meer moest doen, toch deed Alicja het nog een keer en nu waren ze beer wel kwjt. Gelukkig was ‘ie snel weer terug, maar Alicja kreeg het toch nog even een keer te horen dat dat niet de bedoeling was. Ze was best onder de indruk!...

Afgelopen zaterdag 13 september zijn we op de verjaardag van Loïs geweest. Eenmaal daar werd Fay niet lekker en steeds warmer. Om 19.00 uur gingen we dan ook naar huis met een warm meisje. Eenmaal thuis had ze al 39,1 graden koorts. De hele nacht had ze het erg zwaar. Papa en mama hebben letterlijk geen oog dicht gedaan. Die nacht was de koorts ook opgelopen tot 39,5 graden. De volgende ochtend was deze nog steeds hoog (39,1 graden). Nadat we even bij opa en oma op bezoek waren, en we weer thuis waren gekomen, leek Fay iets op te knappen. Inmiddels hadden we wel in de gaten dat ze moeite had met slikken. Echter na het eten knapte ze echt helemaal af en voelden we de temperatuur weer oplopen. Toen toch naar de huisartsenpost gebeld, ook met het oog op de operatie die er aan zat te komen. Daar bleek al gauw dat ze een keelontsteking had. Ze kreeg penicilline mee naar huis. Daardoor zakte de koorts snel.

Die nacht was ze nog steeds onrustig, maar gelukkig niet meer warm. Gisteren toch met de KNO-poli gebeld. Als Fay geen koorts had, kon ze gewoon komen.

Oma was al vroeg bij ons om Alicja aan te kleden als ze wakker werd. Normaal gebeurd dat niet op disdag, maar anders had Alicja al heel vroeg uit de veren gemoeten. Gelukkig vond oma het niet erg om vroeg te komen.Dus vanochtend vroeg zaten mama en Fay in de auto op weg naar het ziekenhuis. Fay had die avond ervoor voor het laatst gegeten, maar om 23.00 uur was de fles er nagenoeg helemaal in gegaan, dus had ze gelukkig niet echt honger… Pffffff, dat scheelde al! Eenmaal in het ziekenhuis aangekomen, kreeg Fay haar bedje toegewezen. Omdat ze nog wel aan het hoesten was, wilde de verpleegkundige toch haar longen nog even laten luisteren… Maar goed dat ze dat gedaan had, want er bleek wel degelijk nog slijm in haar longen te zitten. De ass. kinderarts, die Fay overigens ook kent (zij had Fay opgenomen, toen ze vorig jaar in Rijstate aan kwam), ging overleggen met de anesthesist. Ze durfden het niet aan en de operatie werd uitgesteld. Mede ook omdat Fay nog erg jong is, haar verleden met zich meedraagt. Ze heeft last van reflux, dus zal ze aan de beademing moeten als ze geopereerd wordt (grote OK en infuus. Mama mag dan niet in de kleding mee, maar moet die mooie groene kleding aan…). Dit brengt, naast de standaard risico’s, extra risico met zich mee….

Dus om 09.15 uur zaten we onverrichter zaken weer terug in de auto. Mama heeft Fay bij oma afgezet en is zelf maar gaan werken…. Het geeft een dubbel gevoel, aan de ene kant hebben we ons helemaal voorbereid dat ze geopereerd gaat worden. Gelukkig gaat dat onder deze omstandigheden niet door, en zijn ze daarop tijd achter gekomen. We hadden niet moeten denken aan alle gevolgen, als het toch door was gegaan en het mis was gegaan. Maar het feit dat ze weer ziek is, en ze dus niet geopereerd kan worden, drukt ons wel weer met de neus op de feiten. Nu moeten we afwachten wanneer ze wel weer geopereerd gaat worden en of het dan wel door kan gaan…

11 september 2008

Alicja is echt drie jaar oud. De hele dag bedenkt ze zich dingen, die dan ook meteen moeten gebeuren in haar ogen. Dat kan natuurlijk niet altijd en dat dan weer tot gevolg dat we af en toe strubbelingen samen hebben. We gaan er van uit dat dit van korte duur zal zijn. We merken ook dat Alicja steeds meer met haar zusje kan. Samen spelen gaat prima en als ze elkaar 's ochtends zien, tovert Fay een grote glimlach op haar gezicht en Alicja zegt Fay vrolijk gedag!!!
Het andere grote nieuws is dat Fay KRUIPT!!! Het gaat nog niet heel hard, maar het begin is er... En om het plaatje compleet te maken, kruipt ze al meteen vooruit, ipv eerst achteruit!!! Super hoor.. Met haar officiële leeftijd van 1 jaar en een beetje en haar gecorrigeerde leeftijd van 9,5 maand en een beetje, lijkt ze dat in ieder geval goed in te halen. Omdat ze ook heel veel wil staan en ze zich sinds deze week ook aan de bank op kan trekken, is ze gisteren ook hard op haar achterhoofd gevallen. We weten dat het vast vaker zal voorkomen, maar omdat Fay eigenlijk niet zo heel veel omvalt, was het naast de pijn ook zeker even schrikken.... Even een bleek snoetje met paarse lippen, maar nadat ze eenmaal tot rust was gekomen, kon ze al snel weer lachen... gelukkig maar....
Dit weekend maar even goed oefenen, mocht ze na haar operatie van aankomende dinsdag een terugval krijgen, dan weten we in ieder geval dat het er goed in zat, en kan ze het hopelijk snel weer oppakken. Maar misschien valt het allemaal wel mee ...

6 september 2008

Vandaag vieren we dan echt de verjaardag van de dames. We zijn redelijk bijtijds op. Faytje is best vroeg wakker, maar Alicja laat wat langer op zich wachten. Als Fay 's ochtends nog weer even gaat slapen, gaan papa en Alicja nog de laatste boodschappen doen. Alicja is al echt jarig, want ze heeft haar nieuwe kleren en laarzen aan. Trots als een pauw paradeert ze in het rond en is blij met de versieringen die we de dag ervoor op hebben gehangen. Stiene is gisteren druk bezig geweest met koken voor >50 mensen. Bedankt daarvoor Stien. Om 13.00 uur heeft papa Manon, Rhesa en Akira opgehaald en vrijwel tegelijkertijd komen ook Sharon, Miranda en de kids op bezoek. De eerste cadeautjes zijn er dan ook om uit te pakken. Daar stroomt eerst langzaam, maar dan snel het huis vol! Alicja geniet van alle aandacht en Faytje zeker ook op haar eigen manier. Om 16.00 uur mogen ze dan de kaarsjes op de taart uitblazen. Alicja zingt wellicht nog het hardst mee... Ze is nu ECHT jarig!!! Fay weet niet echt wat ze met de kleine taart aan moet! Even een vingertje gebruiken om te proeven en daar blijft het dan bij. Mama probeert het nog even, maar laat het snel voor gezien...
Daarna staat het eten op het menu. Stiene, Omie en papa zijn druk in de keuken met de voorbereidingen... Het feest is in volle gang!!! Gezellig hoor!!! Het lijkt erop dat iedereen het naar hun zin heeft. En zelfs met 27 kinderen van diverse leeftijden lijkt het niet uit te maken...
Om 19.30 uur liggen de dames uitgeput in bed! Beneden staat een berg met cadeautjes, waarmee we echt een speelgoedwinkel kunnen gaan beginnen. Het is niet normaal, zo erg dat de dames verwend zijn!!! Bedankt hoor, iedereen...
De volgende dag is Alicja haar verjaardag echt niet vergeten. Ze vraagt, terwijl mama ziek is, waar 'haar dozen gebleven zijn' ... mama begrijpt het niet meteen helemaal, want zij heeft een zware migraine aanval gekregen. Maar al snel legt Alicja uit wat ze bedoeld... Alle dozen, waar de cadeautjes in zitten... Nou, meisje, die staan nog steeds beneden. Met papa gaat ze een paar cadeautjes uitzoeken, waar ze mee mag spelen, de rest bergen we even op voor later. Dan heeft zel elke keer wat nieuws om mee te spelen. geniet ook van haar nieuwe spelendingetjes en regelmatig is ze in de loopkar te vinden...

4 september 2008

Vandaag doen we het rustig aan. Even bijkomen van de enerverende dagen en mama is best moe van de slechte nachten die Fay heeft. We gaan nog wel even wéér een keer bij de dokter langs. Fay heeft allemaal rare vlekken op haar benen. Het blijken droge eczeemvlekken te zijn. Dus met een recept voor zalf onder onze arm gaan we weer naar huis. We hebben de slechte nachten nog even besproken met de dokter en gezien de reactie van Fay in combinatie met de eenkennigheid lijkt het er echt op dat het verlatingsangst is. Ze heeft er behoorlijk last van, want ook tijdens het slapen van overdag lijkt het erger te worden. Hmmmm, tja, ook hier moeten we samen dan even doorheen. Maar zielig is het wel voor haar hoor... Wij zijn dan wel moe, maar wij begrijpen waar het door komt.
's Middags komt de fysiotherapeute langs. Ze ziet dat Fay weer gegroeit is in haar motorisch ontwikkeling. En ja, sinds vandaag gaat Fay ook echt op handen en knieen zitten. Het begin van het kruipen. Met alleen het advies om even een soort van kleed op de grond te leggen, gaat ze weer naar huis. Ze is erg tevreden. Ze zegt zelfs dat als Fay binnen 2 weken kruipt, ze voor ligt op andere kindjes van 9,5 maand. Want daar kijken ze nog steeds naar. Fay kan zich nl. al optrekken tot staand in de box... En dat hoeft ze nog niet eens te kunnen. (Ja, voor kindjes die een jaar zijn, komt dat nu pas....). Dus Fay, nog even oefenen.... Maar je doet het prima hoor!!!

Alicja moet weer even 'aclimatiseren'. Met dat ze drie is geworden lijkt ze ook meer zelf te willen beslissen. Dat geeft af en toe wat strubbelingen. Maar verder doet ze het prima hoor... Ze gaat lekker haar gangetje en ze wil steeds meer samen met Fay spelen. Ze ziet in dat haar zusje nu eindelijk ook steeds meer kan. En dat is natuurlijk erg leuk om te zien!!!

2 september 2008

En ja… Vandaag is onze grote, grote meid jarig!! Zij is alweer 3 jaar oud geworden! Ze vindt het ontzettend spannend en als ze (pas laat: 08.15 uur) wakker wordt is Milou er al om haar te feliciteren en om met haar te spelen. Angelique moest even met Gwenn naar het ziekenhuis. Ze vindt het helemaal leuk!!! Ze krijgt cadeautjes. De hele dag is ze niet rustig te krijgen.

Mama en papa hebben wel een beetje een dejà vue hoor, want ook vandaar zijn het weer koffiebezoeken, telefoontjes, kaarten en smsjes die de klok slaan!!! Dat is toch best vreemd. En we moeten er ook echt wel aan wennen. Sommige mensen, denken aan beide dagen, anderen zijn bijvoorbeeld vergeten dat Fay een dag ervoor jarig was en anderen zijn vergeten dat Alicja een dag erna jarig is…

Opa, oma, Indy, Opie, Omie, Stiene en Angelique met de kids zijn er ook weer. ’s Avonds komen Michel, Devin en Joy bij ons frietjes eten. Alicja is helemaal in haar hummie… Het was niet de bedoeling om te doen, maar ’s avonds krijgt ze dan toch nog ons cadeau. Een half digitaal, interactief voorleesboek van K3. Ze weet meteen dat het over de kattenprins gaat. Die film heeft ze al zo vaak gezien! Ze is er helemaal blij mee. En we horen haar dan ook niet meer… *knipoog*

Nou meisje… gefeliciteerd met je derde verjaardag!!! Wordt ook jij maar een hele grote, gezonde, lieve en vrolijke meid.
En dat ook jij je vrouwtje wel staat, heb je het afgelopen moeilijke jaar wel bewezen!!!

We kunnen het niet vaak genoeg zeggen… Twee meiden om trots op te zijn!!!

1 september 2008

Vandaag is onze kleine, grote meid Fay dan echt 1 jaar!!! Het is een vreemde dag. Aan de ene kant ben je ontzettend blij, maar aan de andere kant is het toch ook een dag van wederom terugdenken aan een jaar terug. Natuurlijk doet iedereen dat, maar dit is toch weer een bijzonder verhaal.
We houden het vandaag rustig aan. Als mensen koffie willen komen drinken, kan dat, maar we vieren zaterdag echt het grote feest! We krijgen toch nog koffiebezoek van omie, opie, Angelique en de kids, Alwin, Marjolein en allemaal telefoontjes, kaarten en smsjes!!!

Om volgens de lijn van Fay door te gaan, ook op haar verjaardag, zijn we ook vandaag toch even naar de dokter geweest, om naar haar oren te kijken. Ze maait continu langs haar oren en slapen doet ze nog steeds niet goed. De oren zijn wat opgezet, maar (nog?) niet ontstoken. We moeten het in de gaten houden.

Nou meisje, gefeliciteerd met je aller eerste verjaardag! Wordt maar een hele grote, gezonde, lieve, vrolijke meid.
Dat je sterk bent, heb je in je eerste levensjaar al bewezen!!!

31 augustus 2008

Weer een week met up en downs achter de rug. Ups, want Fay staat nu zelf in de box, kan zelf van liggen naar zitten en kruipt heel af en toe 1 slag naar voren. Downs, omdat ze sinds enkele dagen weer heel slecht slaapt. Het lijkt echt weer op verlatingsangst, uren ligt ze te huilen in haar bedje. Afgelopen woensdag zijn we bij de KNO-arts geweest. Ze twijfelde zelf even, om te opereren, maar naar overleg is er toch besloten om Fay buisjes in beide oren te geven en haar neusamandelen te knippen. Ze twijfelde voornamelijk, omdat Fay nog zo klein is en ze een premature baby was. Voor ons is het dubbel. Het is goed dat het gaat gebeuren (16 september is ze al aan de beurt). Maar aan de andere kant, is het wel dat ze vorig jaar 15 september van Radboud over werd gebracht naa Rijnstate. Precies een jaar later ligt ze er dan dus weer.... Dat is even moeilijk te behappen, maar weer denken we aan het positieve van het hele verhaal. Ook de arts denkt dat het haar zal helpen, zich beter te voelen. We hopen het maar, want de wintermaanden komen we weer aan...
Met Alicja gaat het prima. Ze kijkt uit naar hun verjaardag dinsdag (ja, ja, ze weet dat zij en Fay bijna samen jarig zijn. Dus dat Fay 1 dagje eerder jarig is...). Ze roept aan iedereen die het horen wil, wat ze graag wil hebben. Wat het kost, doet er natuurlijk even niet toe. Alicja praat honderd uit en haar fantasie gaat tegenwoordig aardig met haar aan de loop! Ze verzint van alles. Soms kunnen we ons lachen niet inhouden...

Morgen is dus de grote dag voor onze kleine meid. Zelf heeft ze er totaal geen benul van. Ze schreeuwt, slaat en lacht er driftig op los. Morgen en ook overmorgen een bijzondere dag. Vooral mama heeft het best zwaar de laatste paar daagjes, maar we maken er mooie dagen van. Zaterdag is het groot feest. Morgen en overmorgen doen we het rustig aan.

Gisteren waren Alwin, Marjolein en Indy hier, om mama nog even te knippen voor de verjaardag. Ze zijn maar gebleven om te BBQ'en. Vanmiddag gaan we naar de verjaardag van Milou. Alicja d'r grote vriendin. Milou is ook morgen jarig, 1 dagje eerder dan Alicja wordt ook zij alweer 3 jaar oud.
Hmmmmmmmmmm, de dames worden groot!

22 augustus 2008

De afgelopen twee weken zijn echt hectisch geweest. Donderdag 15 augustus zijn onverwachts Manon en Akira gekomen en bleven gezellig logeren. De volgende dag zouden ze weer naar huis gaan, maar het was zo gezellig dat ze nog maar een nachtje zijn gebleven!! Dus zaterdag rond een uurtje of 12.00 uur hebben we ze weer naar huis gebracht. Wij zijn daarna in de auto gestaps op weg naar Heilo (Noord Holland) om bij Flavio, Karin en Silvio op bezoek te gaan. Om 21.00 uur kwamen we moe, maar voldaan weer thuis. De volgende ochtend belde Cindy op, of me met hun mee gingen zwemmen in Emmerich. Daar zeggen we natuurlijk geen nee op. Voor Fay was het de eerste keer dat ze (buiten de vakantie om) naar een zwembad ging. Ze vond het helemaal leuk en ze heeft er ook erg goed op gereageerd. Ze is nu wel weer verkouden, maar we gaan er vanuit dat dat niet van het zwemmen is geweest. Op de crèche doen de dames het nog steeds erg goed. Vooral Alicja vindt het erg leuk om daar te zijn.
Eergisteren (woensdag 20 augustus) zijn we weer met Fay voor controle in het ziekenhuis geweest. Ze woog 8145 gr en was 69 cm (kijk, dat komt beter in de buurt). Dr. Smal was errug!!! tevreden. Ze groeit goed (ook al is ze een kleintje). Ze krijgt (nog) geen antibiotica, maar ze wordt wel doorverwezen naar de KNO-arts. Er wordt even kritisch naar haar bovensteluchtwegen en oren gekeken. En dat is fijn, want al die verkoudheden en oorontstekingen zijn niet fijn voor haar. Ze kan er echt ziek van zijn. Eind oktober mogen we dan ook weer bij dr. Smal terug komen.
Omdat mama een fout moest rechtzetten, die ze had gemaakt op het werk, moesten we donderdagochtend al vroeg weer op het werk zijn. Alicja en Fay gingen mee. Fay zat lekker bij mama in de draagzak en Alicja werd door Sandra en Janine vermaakt. Janine wilde zelfs haar nog helpen, omdat ze een plasje moest doen. Lief hoor!!! Met een klein uurtje waren we ook weer onderweg naar huis. Eenmaal thuis, was ook opie en Joy daar. Even koffie drinken. Om 10.30 uur stond de fysiotherapeute van Fay voor de deur. Fay doet het qua ontwikkeling ook erg goed. Ze zal nu binnenkort mogen gaan kruipen, dat gaan we dan ook een beetje proberen te stimuleren. Want op dit moment komt Fay overal door het hele huis rond te rollen!!!! Grappig om te zien overigens, dat wel...
Vandaag zijn we dan met Alicja naar het consultatiebureau geweest. Omdat ze deze keer dan echt voor haar daar waren, zette ze ook haar beste beentje voor. Voor de praattest scoorde ze ver boven het gemiddelde (waar ze 7 punten moest kunnen halen, scoorde ze 11 punten). Motorisch gezien was het ook fantastisch en als laatste heeft ze de ogentest prima doorstaan!!! Ze vond het gelukkig leuk om te doen. En omdat we het de avond ervoor goed hadden geoefend, ging het ook meteen heel goed. (zie ook foto's op de site)
Alicja was 95 cm en 14,2 kg. Ze was nog wat onder het gemiddelde qua lengte, maar de verhouding lengte en gewicht was helemaal goed. Precies op de middenlijn. Kon niet beter en omdat wij ook niet erg groot zijn, maakt het helemaal niet uit, dat ze wat kleiner is.

Wat nog wel mooi was, is dat we Alicja en Fay konden vergelijken op een leeftijd van 9,5 maand (voor Fay gecorrigeerd). Alicja was toen 8610 gram en 69,3 cm. Fay is dus gecorrigeerd met dezelfde leeftijd 8145 gr en 69 cm. En omdat we Fay nog steeds moeten corrigeren, lijkt het erop dat ook dat gewoon goed is... Dat zegt dr. Smal ook wel, maar zo hebben we ook weer een bevestiging!

Nou, nog een dikke week te gaan en dan zijn de dames jarig. Kunnen we dan echt een mooi, maar zwaar jaar afronden? Het was zwaar, maar we kijken er steeds meer met een positiever gevoel op terug. We hoeven alleen maar naar de dames te kijken. Nu is het af en toe nog weer moeilijk. Zo ook bijvoorbeeld gisteren, toen het precies een jaar geleden was, dat we ons hondje moesten gaan missen. We missen haar nog altijd als bijvoorbeeld de deurbel gaat en we niet hoeven te mopperen, omdat ze weer begint te blaffen. We missen haar enthousiasme in huis. Ja we weten het. Het was 'maar een hondje' ... maar ze hoorde bij ons!

12 augustus 2008

We hebben drukke dagen achter de rug. Afgelopen vrijdag hebben de dames bij Marc en Margreetje gelogeerd. Voor Fay was het de eerste keer! Leuk hoor... Ze hebben het prima gedaan en helemaal genoten! Marc en Margreetje ook, dus gelukkig maar... Papa en mama hebben het er intussen ook van genomen en zijn 's middags naar de stad geweest. We hebben een mooi cadeau gekocht voor Faytje en de foto's van Portrait Place opgehaald. Helemaal geweldig zijn ze geworden. Ze zijn te zien op de site. Manon en Akira waren ook mee, omdat Manon ook naar een cadeautje voor Akira wilde kijken. Zij is ook geslaagd. Daarna zijn we naar Rose's geweest en hebben die avond heerlijk gegeten.
Die middag zijn we naar Budel gereden. Peter, Gerry en de kids zijn nog niet zo heel lang geleden verhuisd naar een geweldig mooi huis. Dus dat moeten we natuurlijk even aanschouwen. Alicja heeft zich heerlijk vermaakt met Jurre, Mees en Hannah en Fay wilde niet slapen, dus had haar eigen feestje weer eens...
De volgende dag zijn we bij opie en omie geweest, 's Middags de kids thuis even geslapen en daarna toch maar even eten bij Michel en Cindy.
Gisteren waren de kinderen gezellig naar de crèche. Toen papa en mama hen op kwam halen, was Alicja er niet. Zij was met de groep naar de speeltuin geweest!
Vandaag waren ze bij opa en oma. Samen met oma hebben ze een heel mooie verftekening gemaakt. Vandaag is ook bij Faytje haar tweede tandje ontdekt. Deze is ook al doorgekomen! Dus wederom even noteren: 12 augustus 2008, het tweede tandje, voor haar links onder is doorgekomen.
Fay wil overigens sinds een paar dagen ook staan en af en toe klimt ze zelf op haar knietjes is de box. Zo schattig om te zien, want ze is echt nog zo klein!!!

7 augustus 2008

Ook vandaag zijn de dames gezellig bij opa en oma. Het is mooi weer, dus Alicja mag lekker in het badje. Fay natuurlijk niet. Zij zit nog steeds met haar oorontsteking. Mama heeft nu het idee dat het andere oor aan de beurt is! Als is ze wel lekker vrolijk hoor... De nachten is ze dan wel onrustig. Maar als oma Fay in bed gaat leggen, geeft Alicja even aan dat 'Ze eerst nog even een rondje gaat fietsen en daarna heeft ze nog een vraag...'... Oma fronst en moet lachen. Die vraag kan ze niet meteen stellen, maar als ze haar rondje heeft gefietst en oma vraagt er weer naar, is ze de vraag vergeten... Ha, ha, ha, om moet alweer lachen om deze wijsneus!!!

We blijven nog even een hapje eten en gaan op tijd weer naar huis.....

6 augustus 2008

Vandaag spelen Alicja en Fay weer bij opa en oma. Oma is al vroeg bij ons, want dan kan mama vroeg beginnen en ook vroeg weer naar huis van het werk. 's Avonds als we de kinderen weer op komen halen, zijn ook Alwin, Marjolein en Indy er. Alicja heeft een mooie K3 paraplu gekregen, die ze mee hebben genomen van hun vakantie. Als we 's avonds thuis komen, en we de kinderen op bed willen leggen, hebben we onverwachts bezoek van Michel, Cindy, Devin en Joy! Ze zijn op de fiets hier naar toe komen!!! Wat een leuke verrassing!!! We laten de meiden nog heel even op. Zij blijven gezellig koffie drinken en gaan daarna weer naar huis!!!

5 augustus 2008

Fay en Alicja staan uitgeslapen op en zijn beide erg vrolijk! Ze worden door papa aangekleed en naar de crèche gebracht. Ze hebben er allebei zin in. Ze stralen het uit. Leuk met de kindjes spelen.

Maar om 13.00 uur wordt mama door de crèche gebeld. Fay wil nauwelijks slapen, je moet steeds bij haar blijven en het eten gaat erg moeizaam. Ze vragen of mama nog tips heeft. Nou, mama weet 1 tip: ze komt eraan en gaat met Fay naar de dokter. Ze denkt zelf aan weer een oorontsteking. Gelukkig, nadat we bij de assistent van dokter moeten praten als brugman, kunnen we om iets voor 16.00 uur komen. Pfffffff mama wordt echt moe van haar. Die nieuwe assistent heeft toch iets sneller door dat als wij bellen voor de kids het toch ernst is en dat we niet maar zo bellen… En dat blijkt ook, want mama had gelijk. Het was een behoorlijke middenoorontsteking en ja… dat doet echt pijn!!!

Ze krijgt weer penicilline en we moeten haar een zetpil geven voor de fles. Dan heeft ze minder pijn met drinken. Hopelijk slaan de medicijnen snel weer aan, maar ik verwacht het wel.

(Het is niet te geloven hoeveel medicijnen ze nu per dag krijgt!!! Maar het is goed voor haar…)

4 augustus 2008

We hebben een drukke week achter de rug. Maar de dames hebben deze weer goed doorstaan. Alicja blijft het goed doen met slapen, al heeft ze met de warmte nog wel meer moeite gehad. Dat leidde af en toe tot wat strubbelingen, want ook al weten we waar het aan ligt. Op het moment dat we de touwtjes weer wat laten vieren, zal zij hoogstwaarschijnlijk snel weer in haar oude patroon vallen en sleept ze ons er weer in mee. Met als gevolg, weer nachten enkele malen aan haar bed staan. Vorige week heeft papa het My Little Pony huis opgezet, die ze had gekregen op haar 2 e verjaardag. Toen was ze er nog te jong voor, om mee te spelen. Nu vindt ze het helemaal leuk en vraagt regelmatig of ze ‘boven op haar kamer mag spelen’. Mama en papa kijken elkaar weer aan, met een blik van… “Wat wordt onze kleine meid toch groot!”.

Mooie anekdote voor deze keer… Alicja was van de week ’s avonds onder de douche geweest. Daarna vroeg ze dus of ze nog even mocht spelen. Dus mama antwoord dat dat nog mag, maar wel maar 5 minuutjes, want ze moet echt naar bed… Dan loopt mama even weg. Als ze even later weer om het hoekje kijkt, hoort ze Alicja zeggen….’Ik ga echt niet maar 5 minuutjes spelen… Zet het uit je hoofd!!!’… Mama liep maar gauw weer weg… Op naar papa, helemaal dubbel liggend van het lachen… Altijd als Alicja iets wil, houdt ze er ook aan vast. Dus met enige regelmaat krijgt zij dan van mama te horen, als ze het niet mag… “Hou op Alicja, dat mag je niet. Zet het uit je hoofd!!!”…. We krijgen het dus nu dubbel er dwars terug. We wisten dat ook dit ging komen, maar het is wel grappig als we het nu dan ook echt horen… Maar dat vertellen we haar natuurlijk niet… *ha, ha, ha*

Met Fay gaat het op zich ook erg goed. Ze groeit als kool en ontwikkelt zich in razend tempo. Gelukkig gaat het eten van de 8 maanden potjes steeds beter. We hebben nu gewoon volgehouden en het werpt zijn vruchten af! Klappen gaat nu heel goed en ze brabbelt wat af. Nadoen vindt ze ook helemaal leuk en samen gillen met Alicja of mama is het leukst wat er is…

Vorige week donderdag zijn beide dames even bij Milou en Gwenn gaan spelen. Mama moest even naar de psycholoog en Alicja vond het leuk om met Milou te spelen. Dat is erg goed gegaan. Van Coen, de broer van Angelique hebben Milou en Alicja een mooie zonnebril gekregen. Helemaal leuk hoor… De foto’s zetten we nog op de site. Fay heeft daar erg goed geslapen. Een heel gezellige ochtend dus. Toen we thuis kwamen, kon Fay in de maxi cosi blijven zitten, want omie belde op, of we mee gingen een ijsje eten met opie, omie, Devin en Joy. Daar zeggen we geen nee tegen, het was zo lekker weer… Zelfs papa was jaloers!

Woensdag, als we bij opa en oma blijven eten, ziet mama onder het spelen dan toch echt het eerste tandje van Fay doorkomen. Het gaatje zit er al en enkele dagen later is daar dan toch echt de tand te voelen!!!... Dus even noteren: woensdag 30 juli 2008, tand voor Fay rechts onder komt door!!!!

Vrijdag zijn we met Fay naar het consultatiebureau geweest. Mama was benieuwd hoe lang ze was en hoeveel ze woog. Dat laatste was 7955 gr. . Iets lichter dan verwacht. Fay was ook kleiner dan verwacht. 66.5 cm. Dat laatste geloofd mama wederom niet, want dan zou Fay niet heel hard gegroeid zijn. Natuurlijk wel voor het CB, want de vorige keren, viel Fay ook al kleiner uit als verwacht. (Maar wij zagen Fay tijdens de vakantie zienderogen groeien (en niet alleen mama en papa, want dan zou je nog kunnen denken dat het iets is, wat wij alleen maar zouden willen zien. Maar ook iedereen om ons heen vond dat ze zo gegroeid was en ze is ook in de volgende maat 74 gegroeid, dus het lijkt allemaal onwaarschijnlijk. Maar ja, het CB vond het niet nodig om nog een keer te meten, ‘omdat ze goed genoeg was gegroeid?!?!?!’) In het ziekenhuis wordt ze altijd groter gemeten. Heel apart…. Het is wel jammer dat we dus niet heel veel waarden kunnen hechten aan de metingen van het CB, want op basis daarvan is het wel bepalend of ze bijvoorbeeld in een kinderstoel mag ofzo. Waar het aan ligt weet ik niet….

’s Middags belt dr. Smal om de medicijnen voor de reflux te evalueren. Het komt er op neer dat we toch door moeten gaan met de medicijnen, om een beter beeld te krijgen of ze werken. Door alle bijkomende omstandigheden (de vakantie naar Italië, de penicilline, en de medicijnen voor de reflux), is het moeilijk te bepalen, wat heeft geholpen, haar minder te laten spugen. Op 20 augustus moeten we op de poli komen en dan wordt ze ‘gemeten’ en zullen we verder kijken naar de reden waarom ze steeds die virussen/ bacteriën oploopt. Dus kijken naar haar weerstand. Mogelijk dat ze op onderhoudsbasis antibiotica krijgt, om haar weerstand te ondersteunen. Maar dat horen we dan. Intussen zijn er nachten bij dat Fay echt last heeft van haar verkoudheid. Ze slaapt dan laat/ niet of onrustig. Maar als ze wel slaapt, pakt ze de rust gelukkig wel!!!

Afgelopen zaterdagochtend hebben we Manon en Akira opgehaald voor een gezellig dagje bij ons thuis. Terwijl mama en Alicja naar Doesburg reden heeft papa thuis nog de laatste dingen gedaan. Het was super gezellig!!! Akira heeft heerlijk bij ons geslapen en Alicja vond het leuk om te spelen met Akira en Fay. En Akira en Fay doen ook samen hun ding. Mama, papa en Manon kletsen wat af. ’s Middags gaan Alicja, Manon en mama nog even naar een vriendin van Manon. Die heeft een eigen juwelierszaak en daar komen we wat leuke dingentjes!!! Eenmaal weer thuisgekomen zijn Angelique, Milou en Gwenn er ook!!! Gezellig hoor en heel huis vol!!! Twee meiden van bijna 3 en 3 kids van nagenoeg dezelfde leeftijd!!!

Tijdens het eten besluiten we dat Akira en Manon gezellig blijven slapen. Akira lag bij Alicja op de kamer, maar die verhuizen we naar de zolder, zodat Manon bij hem kan liggen.

Na een heerlijk bad, met veel watergekletter als de drie kids erin zitten, gaan ze allemaal heerlijk naar bed! Alle drie slapen ze prima! Om trots op te zijn. Om 0.00 uur gaan ook Manon, papa en mama slapen, want ja… Hoe vroeg moeten we de volgende dag weer opstaan?

Zondag: dat is dus om 07.00 uur. Dan is Akira wakker. De dames slapen nog tot 08.00 uur, maar wij drinken lekker koffie… Als ook de dames wakker zijn, spelen ze samen op de grond. Daar schuift Fay voor het eerst achteruit van haar plek af. Ze zal wel denken: “wat Akira kan, kan ik ook!”
Na het ontbijt stappen we samen in de auto’s en rijden we naar de kinderboerderij! Daar lopen we wat rond en spelen in de speeltuin. Om 12.00 uur gaan Akira en Fay nog even slapen. Mama gaat om 15.30 uur naar Dirty Dancing de musical, dus Alicja en papa brengen hun om 14.00 uur weer naar huis. Het was een erg gezellig weekend. De musical was in 1 woord GEWELDIG! Papa bleef met de dames thuis. Fay had weer een onrustige avond, maar eenmaal na de zetpil, valt ze in slaap.

Vandaag dus zondag 3 augustus 2008 is het precies een jaar geleden dat mama met gebroken vliezen in het ziekenhuis kwam. Daar staan we toch best even bij stil. Niet dat we er een drama van maken, maar het is wel iets dat je altijd bij zal blijven. Op de dag gaat het eigenlijk best heel goed, maar af en aan denkt mama eraan en dan is ze even van slag. Dat gaat dan ook snel weer over, want de tijd gaat verder. We kijken zeker niet negatief terug op afgelopen jaar, maar het was wel een zwaar en bewogen jaar. Precies een jaar geleden stond van de één op de andere minuut onze wereld op zijn kop en verkeerden we in totale onzekerheid over ons ongeboren kindje. Nu een jaar later, is ze een kleine, mooie, vrolijke meid, die precies weet wat ze wil. Ze groeit als kool en maakt haar eigen feestje van het leven… Zo mooi en ontroerend om te zien!!! Ook deze dag staan we stil bij onze grote meid Alicja. Ook zij heeft het op haar manier erg zwaar gehad, maar ook zij heeft zich kranig gedragen!!!

26 juli 2008

De eerste werkweek hebben we alweer achter te rug. Wel weer wennen hoor, vooral omdat het zo snel na de vakantie is. Maar zo komen we wel weer het snelste in ritme. En eigenlijk is het werken zo erg nog niet.
Fay zit inmiddels prima!!! Ze wil het liefst de hele dag zitten, maar ja... Dat gaat natuurlijk niet. Ze probeert af en toe al een beetje weg te kruipen, maar dat lukt nog niet echt. Ze brabbelt en gilt wat af!!! De 8 maanden potjes die ze nu voorgeschoteld krijgt wil ze echt niet hebben. Elke dag weer een 'gevecht', maar we zetten door, want we weten dat Alicja ook in het begin moeite had met de 8 maanden potjes. Gelukkig vind ze brood wel erg lekker en dat gaat er goed in!!! Afgelopen donderdag heeft mama het badje in de tuin opgezet. Zo kon Alicja nog even lekker met het water spelen. Als verrassing komt ook Angelique, Milou en Gwenn langs. Het was erg leuk hun weer te zien, we hebben ze gemist hoor... Het is meteen weer dikke mik tussen de dames.
De volgende dag is het nog steeds mooi weer en als Alicja weer in het badje speelt, komt onverwachts oma en Indy langs. Indy vindt het water ook wel erg leuk, dus al snel is besloten dat Indy blijft spelen. Oma gaat naar opa toe en Alwin komt Indy bij ons ophalen... Heerlijk hoor, dat het zo mooi weer is, want de afgelopen week was dat wel anders... brrrrrrr, wat hebben we het aan het begin van deze week koud gehad zeg!!!
Vandaag hebben we foto's van de dames laten maken.... Ze hebben het allebei prima gedaan. Alicja ook, terwijl ze normaal toch best drwars kan zijn... Over 2 weken kunnen we ze ophalen. We zijn benieuwd!

4-21 juji 2008 Op vakantie naar Moniga del Garda- Italië

4 juli 2008
08.00 uur Eindelijk!!! We zijn nu dan echt op weg naar Italië!!! De dames zijn in hun mooie, nieuwe joggingpakjes gehesen en hebben er veel zin in. Vooral Alicja heeft het natuurlijk in de gaten. Zij zit dan ook al helemaal in haar Nemo-film die ze op haar portable dvd-speler kan kijk.

Mama had al 2,5 week vakantie, maar zij heeft zich nog erg druk gemaakt om onze kleine Faytje. Ze was achter elkaar nog steeds ziek. Gelukkig konden we afgelopen dinsdag nog in het ziekenhuis terecht. Ze wilden kijken of ze niet uitdroogde van het vele spugen en weinig eten. Daar bleek dat ze een middenoorontsteking had. Veel pijn dus. Ze mocht gelukkig gewoon mee naar huis met een penicillinekuur. Daar knapt ze goed en snel van op. Ze is weer vrolijk en ondeugend. Mama heeft gisteren ook nog even contact gehad met dr. Smal. Hij gaf aan dat er geen reden was om niet of later op vakantie te gaan. Je kan niet in de toekomst kijken, of Fay wel of niet ziek gaat worden in Italië. De medicijnen moeten mee en ze moet de kuur gewoon afmaken. Mocht er echt wat zijn, dan moeten we daar gewoon naar een dokter gaan. En met in ons achterhoofd houdende dat we te allen tijde terug naar huis kunnen, zijn we met een gerust hart op vakantie gegaan. We hebben er zin in en we zijn er echt aan toe!

Onderweg komen we een aantal kleine files tegen, maar de kinderen doen het geweldig goed. Alle 4… Om 18.30 uur zijn we in het hotel in München en niet veel later zijn ook opie, omie, Marc en Margreetje daar. We zijn blij hen ook weer te zien. We gaan samen een hapje eten en om 21.00 uur liggen we uitgeteld allemaal in een prima, maar klein hotelkamertje voor 3 personen (en voor Fay hebben we het campingbedje meegenomen.)

5 juli 2008
Om 07.15 uur worden we allemaal weer wakker (Fay was om 05.00 uur al wakker, maar is bij papa in het stapelbed neergelegd en is daar weer in slaap gevallen. Mama en Alicja liggen in het grote bed en dat gaat eigenlijk best heel goed!). We kleden ons aan en ontbijten samen, alvorens we om 09.00 uur weer in de auto zitten voor het laatste deel van de reis richting Italië.

Al vrijwel meteen rijden we weer een file in. Michel en Cindy geven via de walki talki door dat die file er staat, omdat er 2 koeien op de weg lopen… *ha, ha, ha*!!!

Rond 16.00 uur komen we aan op het park Riai in het plaatsje Moniga del Garda, aan het Gardameer. Het huis waar we de komende 2 weken in zullen vertoeven, ziet er erg goed uit!

7 juli 2008
We zijn alweer 2 daagjes hier. We hebben het reuze naar ons zin! Het huis is vol luxe en ziet er prima uit. We hebben zelfs twee eigen garageboxen. Eigen vaatwasser en wasmachine. Samen gaat het ook erg goed. Om en om doen we de boodschappen of koken. Als we ’s avonds weg willen, blijft soms 1 stel bij de kinderen, of ze gaan mee. Raimond en ik hebben het spits afgebeten, terwijl de rest naar Desenzano is geweest. De kinderen liggen het liefst de hele dag in het zwembad. Dat is lekker als de zon schijnt, maar we hebben af en toe ook echt wel even bewolking. De befaamde onweersbui hebben we ook al gehad, maar de gemiddelde temp. blijft 28gr. Heerlijk weer dus…

Onze eerste leuke verrassing was toen Omie, zomaar ineens in ons ‘privé-zwembad’ stapte en met de kinderen speelde. Zo mooi om te zien, alleen al omdat we dat zelf eigenlijk niet heel veel hebben gezien. Het hele gezin dook meteen mee het water in. Ook Faytje heeft voor het eerst gezwommen en vond het super. We zijn nog wat voorzichtig met haar. Het blijft spannend hoe ze de vakantieperikelen oppakt met haar gezondheid. Maar ze heeft haar eigen feestje. Ze doet het tot nu toe prima! Alicja geniet ook vol op!! Ze speelt de hele dag met Devie en Joy. Slapen gaat nu goed. Alleen de eerste nacht wast ze 2x uit bed gevallen. Ze weet het alleen niet meer, dus we laten dat lekker zo. Ze zit lekker in haar velletje en geniet van alles en iedereen om haar heen.

10 juli 2008
Vandaag zijn opie, omie, Michel, Cindy, Marc, Margreetje, Devin en Joy naar een markt geweest. Raimond zou al met Alicja en Fay thuis blijven, omdat we gisteravond ook al met z’n allen naar Sirimione waren geweest en dus pas laat thuis waren geweest. Alicja en Fay waren daarvan nog best moe. Mama bleef uiteindelijk ook ziek thuis. Voor ons was het een lekker rustig dagje aan het zwembad. De rest kwam moe thuis. Ze ware Dev nog kwijt geweest op de markt. Dat was natuurlijk erg schrikken. Hij was zonder het te melden, zelf maar even naar de wc gegaan om te plassen. Gelukkig vonden ze hem snel weer terug.

Faytje was van de week ook even een dagje niet lekker geweest. Hoesten en overgeven, net als Alicja overigens. Zij was ook behoorlijk aan het hoesten. Maar vandaag gaar het best goed en mag Faytje voor de 2 e keer het water in. Alicja wordt al best lekker bruin. Haar bikinietje is goed te zien… *grijns*

Spelen met Dev en Joy gaat ook nog steeds erg leuk. Natuurlijk op zijn tijd een ruzietje, maar wij zijn trots op de kinderen. Alicja en Dev slapen op 1 kamer en het gaat elke nacht beter. 1 avond vonden we Devin bij Alicja in bed. Waarschijnlijk is Dev gaan slaapwandelen en is in het verkeerde bed gestapt.

Morgen gaan Raimond en ik een dagje samen, zonder de kinderen weg. Zij blijven bij de rest thuis. Even samen ontspannen na een inspannend jaar!!!

Zaterdag worden er opnames bij ons gemaakt voor de opnames van “Nederland vertrekt”. Via de eigenaar van het park zijn wij door RTL benaderd. Ook zelf hebben we inmiddels geregeld contact gehad met RTL. Lieke van Lexmond komt samen met een cameraploeg en ze blijft bij ons BBQ’en…. HEBBEN WIJ WEER!!!... *ha, ha, ha*

12 juli 2008
Nou, hebben wij zeker weer!!!! De baas van het park heeft ruzie gemaakt met RTL en in zijn eentje besloten dat als het tweede gezin niet mee kon doen (RTL had problemen met de planning), wij dan ook maar niet mee mochten doen. RTL mocht niet meer op het park komen. Jammer genoeg kwam hij met een kletsverhaal bij ons, die uiteindelijk door RTL is ontkracht. Zij kwamen met een heel ander verhaal en uit contacten met de buren (het tweede gezin), bleek ook RTL gelijk te hebben. Het was best even teleurstellend, maar het verpest onze vakantie niet.

Gisteren zijn Raimond en ik samen dus een dagje weg geweest. Alicja en Fay bleven bij de rest. We hebben heerlijk geshopt en veel mooie dingen gezien. De kids hebben zich intussen prima vermaakt. Alicja heeft de hele dag gezwommen en is bruin verbrand als we terug komen! Faytje had weer haar eigen feestje gehad….

Vandaag zijn we een rondje rond het meer gereden. Een tussenstop gehad en gewinkeld in Riva en aan het einde van de dag uitgeput thuisgekomen, maar het was weer een erg gezellige dat! Al zijn we op de terugweg nog wel getuigen geweest van een behoorlijk verkeersongeluk. Raimond kon nog net goed uitwijken. De komende dagen dus maar weer even wat rustiger aan doen.

21 juli 2008
Vandaag is mama alweer aan het werk. Ja, ja, zo snel kan het gaan. Papa is nog bij de dames thuis en moet pas donderdag weer aan de slag

We hebben nog genoeg dingen gedaan in Italië. Maar ook veel gewoon gezwommen en gezond.

De laatste week is voorbij gevlogen. We hebben een kleine aardbeving meegemaakt. Niet iedereen had het gemerkt…. We zijn een avondje met Michel en Cindy en de kinderen naar een camping wezen kijken, die mogelijk een optie kan zijn voor volgend jaar. Faytje bleef bij Opie en Omie, want zij gingen niet mee. Zij waren die dag al een hele dag weggeweest naar Verona en Marc en Margreetje waren ook even samen weg…

17 juli werden we door de buren uitgenodigd voor een gebakje. Hun middelste dochter werd 13 jaar…. Even gezellig gekletst.

18 juli is papa dan jarig. Al enkele weken geleden heeft Alicja een mooi plakwerkje gemaakt en eindelijk mag ze die dan geven. Uitgebreid wordt hij 4x toegezongen. Er is versierd en de stoel op het laatste moment ook. Omdat het de laatste dag voor vertrek is, gaan we overdag niet heel veel meer doen dan inpakken. Maar ’s avonds gaan we lekker met z’n allen uit eten in Moniga del Garda….

19 juli om 08.30 uur precies zitten we allemaal weer in de auto op weg naar huis!!!!

Het was een heerlijke, bijzondere vakantie…

26 juni 2008

17 juni, eerst gaat mama even naar de verjaardag van Quinten. Papa haalt Alicja en Fay op bij oma. Omdat Alicja midden in haar slaaptraining zit en ze het best heel goed doet, willen we de regelmaat erin houden en gaan ze dus even niet mee naar de verjaardag. ’s Avonds gaan Devin en Joy met mama mee naar huis, want even later komt de rest bij ons voetbal kijken. We zijn allemaal in de ban van het EK! Nederland doet het tot dan toe erg goed.

19 juni was omie jarig, we zijn er ’s middags naar opie en omie toegegaan en hebben daar even heerlijk gegeten. Omdat omie die avond nog even gezellig bezoek krijgt, en mama inmiddels vakantie heeft gekregen en papa nog niet thuis was uit Amsterdam, besluiten we de kinderen daar op bed te leggen, zodat we ook nog even kunnen blijven kletsen. Eerst is het de beurt aan Alicja. Omdat ze ’s middags nauwelijks meer slaapt, valt ze als het ware meteen om en slaapt meteen. Devin kan dus niet heel veel later ook naar bed. Joy en Fay liggen ook op 1 kamer. Daar kwam iets meer moeite vandaan, maar uiteindelijk zijn ook deze twee dames in slaap gevallen.

Fay is ook dan weer erg verkouden (die donderdagavond spuugt ze ook weer mama helemaal onder) en de volgende dag als we even bij Margreetje koffie zijn wezen drinken en Fay daar lang heeft geslapen, lijkt Fay koorts te hebben. Thuis hebben we dat dan ook even gemeten en ze blijkt dan al tegen de 39 graden koorts te hebben. Het is warm die dag, dus we kijken het nog even aan. Die nacht slaapt Fay erg slecht en heeft ze bijna 40 graden koorts. Liggen is een groot probleem… Die zaterdag (21 juni) gaan we dan ook maar naar de huisartsenpost. Omdat ze nog alert is en niet uitgedroogd (waar we wel voor zorgen) gaan we onverrichter zaken weer naar huis, maar mama maakt zich zorgen. Ze kan dan wel alert en niet uitgedroogd zijn. Ze is en blijft wel al weken achter elkaar ziek! Het ene na het andere virus pikt ze op. De koorts blijft hoog en die middag belt mama dan ook weer met het ziekenhuis. Samen besluiten we dat we haar daar toch ook even willen laten onderzoeken.
We verwachten niet dat ze hoeft te blijven, maar het is fijn dat er even een kinderarts meekijkt. We krijgen weer een medicijn mee naar huis en daar reageert ze erg goed op. Na het ziekenhuisbezoek gaan we meteen naar omie toe, want die viert vandaag echt haar verjaardag. Fay de koorts loopt wat op en ze heeft moeite met in slaap komen, maar als we ’s avonds naar huis gaan is ze al steeds meer opgeknapt. De volgende ochtend (22 juni) is ze nauwelijks nog verkouden en is de koorts helemaal weg! Ze heeft prima geslapen en is super vrolijk! Alicja is ook lekker vrolijk en uitgeslapen, dus we durven het zelfs aan om samen met Michel, Cindy en de kids naar de Apenheul te gaan!! Het wordt een super gezellige dag!!! De kinderen vermaken zich prima (Wij trouwens ook)!!!! We hebben wel even een stortbui van ongeveer een half uur, maar gelukkig konden we toen bij de loslopende apen schuilen… Die beesten zijn voor de duvel niet bang, zullen we maar zeggen.. ha, ha, ha. De rest van de dag is het weer perfect. Gelukkig ook voor onze Faytje. Ook zijn doet het prima. Slaapt lekker in de buggy en is tussentijds heerlijk vrolijk. De kinderen zijn helemaal door het dolle heen, als we de dag ook nog eens afsluiten met een bezoekje aan de grote M!!! Uitgeput liggen ze om 19.00 uur in bed. Als ze de volgende dag naar de crèche gaan, slaapt Fay bijna de hele dag en Alicja geeft toe dat ze toch ook nog wel even wil slapen, omdat ze moe is. Ze heeft (gelukkig voor haar), maar een half uurtje nodig en dan is ze weer fit genoeg om verder te spelen…

Maandag is mama met Manon wezen shoppen in de stad. Ze heeft genoeg gekocht voor de vakantie (Natuurlijk vnl. voor de meiden), maar is nog lang niet klaar! Het was wel super gezellig!!!
Om 16.30 uur staat mama weer bij de crèche om de meiden op te halen.

Dinsdag 24 juni gaan Alicja en Fay naar opa en oma toe. Alicja gaat eerst, want Fay moet nog even mee naar fysio. Hennie is erg tevreden over wat ze allemaal laat zien en hoe ze ondanks dat ze veel ziek is geweest, toch zoveel gegroeid is in haar motoriek. Om dit te blijven stimuleren besluiten we toch om een fysio aan huis te laten komen. Trots op onze meid, loopt mama het ziekenhuis weer uit!
Na de fysio gaat ook Fay naar oma toe, want mama moet nog verder inkopen doen en aan het einde van de middag stappen papa en mama in de auto om naar Lelystad te rijden. Karin en Martijn hebben nl. gisteren een dochtertje gekregen!!!!! Ze heet Lynn en weegt 3275 gr. We willen haar graag bewonderen. Omdat het laat gaat worden, blijven de dames even bij opa en oma slapen. Indy is daar ook nog even om mee te spelen. Het gaat wederom prima!!! Lynn is een mooi en tevreden meisje. Mama en papa blijven niet heel erg lang, want Karin is net die dag thuis gekomen en ze kunnen vast wel wat quality time samen gebruiken. Over een paar weekjes spreken we gewoon weer af. En dan kunnen de dames ook Lynn ontmoeten.

Gisterochtend komen Cindy en Joy een bakkie doen! Dat is al even geleden, want tegenwoordig moet mama werken op de dagen dat Cindy vrij is en andersom. We moeten daar best nog aan wennen hoor, dus dit is extra gezellig!!!!! Alicja en Joy spelen gezellig samen… Het lijkt toch op te vallen dat ze weer wat minder samen ruzie maken… Zou het zo blijven?!?!? Ze hebben het echt samen naar hun zin!!!

Vandaag moeten we dan met Fay voor controle naar het ziekenhuis. Het blijkt een afspraak gepland te zijn op de spoedpoli. Zo worden we ook behandeld, terwijl wij in de veronderstelling waren dat het om een gewone controle ging. Een kleine miscommunicatie, want nu hebben we dr. Smal ook niet kunnen spreken. Omdat Fay sinds gisteren wéér verkouden is geworden(Alicja en papa ook!!!), en ze vannacht wederom een erg slechte nacht achter de rug heeft, met heel veel huilen, wordt er gelukkig nu wel verder gekeken. Ze heeft nu medicijnen gekregen voor haar reflux. Het is af te wachten of het gaat helpen, maar ze moeten ergens beginnen. Gelukkig is het baat het niet, schaad het ook niet. Mogelijk nl. dat door de reflux de bacteriën achter in de keel blijven zitten, waardoor ze elke keer die bovenste luchtweginfecties heeft. Het is nl wel zo dat ze elke keer wel de weerstand heeft om op te knappen, al is het maar voor een paar dagen. Over een maandje hebben we een telefonisch consult met dr. Smal om de medicatie te evalueren. Hopelijk slaat het vrij snel aan en wordt het in haar bovenste luchtwegen rustig, zodat ze goed kan opknappen. Daarnaast willen ze toch ook wel kijken of het warme weer in Italië Fay ook goed zal doen! Dat wordt wel iets bemoeilijkt, omdat je natuurlijk nu 2 dingen tegelijk gaat doen! We blijven zo lekker met Faytje bezig, maar ze blijft er gezellig en vrolijk onder. En dat is misschien ook wel een beetje haar valkuil.

Met Alicja gaat het erg goed. Ze slaapt nauwelijks nog ’s middags. Daar heeft ze het af en toe nog wel moeilijk mee en dan is er ook even geen land mee te bezeilen, maar dat hoort erbij en ze slaapt ’s nachts nog steeds erg goed. Er zijn nachten bij dat het even iets minder is, maar het is bij lange na niet zo erg als de afgelopen 2 jaar en 9 maanden. Hopelijk kunnen mama en papa, als ook Fay qua infecties wat rustiger is geworden, echt even bijtanken!!! Al met al een drukke tijd weer achter de rug en we zijn toe aan vakantie, maar het gaat best goed met de dames en daar zijn we erg blij om!!!

Overigens heeft Alicja voor het eerst alleen bij Milou gespeeld, terwijl mama en papa met Fay naar het ziekenhuis was. Bij bijv. Cindy en Michel lukt dat natuurlijk allang, maar bij iemand anders is ze nog nooit wezen spelen. Ze vond het erg leuk!!! We zien dus dat de crèche haar goed doet! En weer dat ze een grote meid wordt. Ik hoor net van Angelique dat Milou het ook erg leuk vond!!!
Vanavond hebben we nog even heerlijk Chinese Kool gegeten bij Opie en Omie. Dat was een welkome verrassing, want mama en papa wisten echt niet wat ze moesten eten!!!!

16 juni 2008

We hebben een enerverende tijd achter de rug. Faytje mocht gelukkig die dag mee naar huis. Klinisch was ze weer helemaal goed. Al vond ik na een aantal dagen wel dat ze minder goed thuis was gekomen, als de vorige keer. Het hoesten was er nog en is er nu nog steeds. Het lijkt zelfs weer erger te worden. Daarom zaten we afgelopen vrijdag wéér in het ziekenhuis. Fay was sinds afgelopen woensdag weer begonnen met spugen. Ze is ook nauwelijks aangekomen sinds ze het ziekenhuis in is gegaan 2 weken terug (7300 gram en 65 cm). We mochten haar gelukkig weer mee naar huis nemen, maar moesten wel in de gaten houden dat ze niet uitdroogde. Dat ze in gewicht niet aan kwam, want tijdelijk niet erg. Volgende week mogen we weer naar dr. Smal…

4 juni is Fay naar het consultatiebureau geweest. Veel nieuws is daar niet over te melden. Op 9 juni jl. mocht Fay terug komen in het Radboud voor een follow up! De kinderarts die haar behandeld heeft destijds was er nu ook en dat was leuk om te zien. Het leek erop dat ze Faytje echt herkende… Ze waren erg tevreden over Fay. Ook weer klinisch, motorisch en logopedie waren ook erg tevreden. Met een goed gevoel kwamen we het ziekenhuis weer uit. Weer een grote oké sticker voor Faytje! Wat doet ze het goed hè?!

Met Alicja ging het eigenlijk steeds wat beter, totdat mama 4 juni erg ziek thuis kwam. Hoge koorts en 5 dagen bed waren het gevolg. Alicja vond dat niet leuk, gecombineerd met het ziekenhuisverblijf van Fay, was dat even te veel van het goede en gooit ze de kont in de krib. Ze slaapt ontzettend slecht…

2 Juni werd opie dan echt 63 jaar… Met ons gezin hebben we het in het klein gevierd bij Cindy en Michel thuis. Opie weet niet dat er een surprise party voor hem georganiseerd wordt aankomende zaterdag!!! We zeggen ook maar even niks tegen de kids, want stel je voor dat ze hun mondjes voorbij praten…

6 juni gaan papa en Alicja Devin inhalen voor de avondvierdaagse! Hij heeft 4 dagen 5 km gelopen! Hij is moe, maar we zijn apentrots op ons neefje!!! Hij heeft het super gedaan! Bepakt en bezakt met bloemen en snoep komt hij over de finish. Alicja vindt het allemaal erg leuk om te zien en ligt (veel te laat) in bed! Mama blijft met Fay thuis. Gelukkig ligt zij al in bed, want mama kan haar eigenlijk niet verzorgen, zo ziek is ze nog!

Gelukkig kunnen de dames bij opa en oma blijven, als mama ziek op bed ligt. Dat is een hele geruststelling!

7 juni is mama nog steeds ziek en duikt bij Michel en Cindy weer het bed in. Opie is behoorlijk verrast door zijn surprise party! En geniet van alle aandacht!!!! ’s Avonds liggen mama en Alicja op dezelfde kamer. Alicja is wederom niet van plan om te gaan slapen en dan knapt er iets bij mama. Mama pakt Alicja op en zet haar beneden neer… Niet willen slapen is niet goed voor haar. Ze raakt oververmoeid en blijft slecht in haar velletje zitten… Mama heeft ook nog hoge koorts en gaat een beetje door het lint van vermoeidheid. Alicja wordt door Cindy naar bed gebracht. Papa brengt mama naar huis, zodat ze daar even goed kan slapen. Papa, Alicja en Fay komen die nacht later thuis.

Vanaf die dag gaan we het dan ook helemaal anders doen met Alicja. Ze mag ’s middags een uurtje slapen (Max) en daarna moet ze wakker gemaakt worden. Wil ze niet slapen, dan is dat ook goed. ’s Avonds gaat ze om 19.00 uur naar bed en ze moet meteen rustig zijn. Vanaf nu gaat het ook eigenlijk best heel goed, we hopen dat we dit vast kunnen houden, maar we gaan ervoor, want we zien dat ook Alicja ervan opknapt. We zijn trots op haar dat ze het meteen zo oppakt!!! En dat hoort ze ook van ons, elke ochtend dat ze wakker wordt!!! Opie, omie, Michel, Cindy, Marc en Margreetje zijn ook erg trots op haar…. Zij hebben gezien hoe moeilijk het was voor ons allemaal die avond en hebben ons geholpen. Bedankt daarvoor, want vooral mama zag het echt even helemaal niet meer zitten!!! Intussen gaan we ook naar de osteopaat, die haar onrust probeert weg te halen…. Al met al zijn het zware weken geweest, met kleine mooie lichtpuntjes.

Gisteren was het papadag. Alicja had een mooie cadeautje voor papa (een mooi zelfgemaakt fotolijstje) gemaakt. En natuurlijk waren er nog meer cadeautjes. Daarna heerlijk even samen gegeten en toen op naar opa om daar ook even kort vaderdag te vieren. Vervolgens op naar opie… ‘s Middags zijn papa, mama en Alicja (Faytje bleef bij opie en omie) naar de verjaardag van Alwin en Indy geweest. Afgelopen donderdag waren papa en Alicja al even geweest, want toen was Indy echt jarig. Mama en Fay bleven thuis… Een drukke dag is het dus weer geweest, maar lekker op tijd liggen de dames in bed en voor morgen…. Hebben we heerlijk Soto meegenomen van omie om morgen te eten… Hmmmmmm Lekker omie!!!

1 juni 2008

Ook afgelopen dagen heeft Faytje de ochtendflessen er uit gespuugd. Toen ze ook afgelopen donderdagavond de fles eruit spuugde vonden we het genoeg en hebben we meteen de volgende ochtend dr. Smal opgebeld. Gelukkig belde hij zelf weer heel snel terug en konden we 's middags om 14.00 uur langskomen. Ze was weer goed aan het piepen. Ze werd weer verneveld en ondanks dat ze ontzettend vrolijk bleef en er goed uit zag, heeft hij toch besloten haar op te nemen. Het resultaat van de verneveling was niet volgens verwachting, dus dr. Smal wil haar observeren om te kijken waarom ze niet voldoende op de medicijnen reageert en waarom ze blijft spugen. Ze wordt meteen om de 3 uur verneveld en krijgt weer een prednisonkuur. De eerste drie vernevelingen krijgt ze een combinatie van twee medicijnen en die medicijnen versterken elkaar. We weten niet wat we zien. Fay stuitert achter elkaar door het bed heen. Ze is niet rustig te krijgen!!! Dat is raar en niet leuk om te zien, want zo kennen we haar niet. Ze huilt veel, omdat ze de slaap niet kan vatten. Bij het omkleden is er geen land mee te bezeilen. We horen van de verpleging dat dat snel weer over gaat, dat ze dat wel vaker zien bij kinderen. Gelukkig maar, want het is echt heel sneu om te zien!!!! Ze weet echt met haarzelf geen raad!!! Gelukkig slaapt ze die avond wel goed in... De volgende ochtend gooit ze wederom de fles eruit. Het lijkt erop dat het toch vanwege de infectie is... We blijven het nog even aan zien. Met de prednison zou ook dat over moeten gaan, anders gaan ze verder kijken. Mogelijk dat ze vandaag weer naar huis mag, omdat het vernevelen gestopt is en ze weer ventolin krijgt.
Fay blijft er gelukkig vrolijk onder. Mama is die dag van 's ochtends vroeg tot 's avonds bij haar in het ziekenhuis. Gelukkig is Fay goed te pas en kunnen Alicja en papa ook gewoon bij ons komen en blijven. Alicja is lief en rustig....

Over Alicja gesproken... Alicja is in totaal 3x erg boos en verdrietig geweest, na ons bezoek aan de osteopaat. Ook per nacht werd ze meer en meer rustig. Ze is overdag veel rustiger en vrolijker... Ze babbelt wat van zich af en mist Faytje... Ze vraagt ook regelmatig naar haar, maar ze lijkt het veel beter te accepteren dat Fay weer even in het ziekenhuis is. Ze gaat rustig mee en gaat ook rustig weer mee naar huis. We zien dus echt verandering. We hopen alleen we dat het zo blijft deze keer.... Maar dat weten we altijd achteraf. Deze dagen hebben we en vooral Alicja weer gewonnen!!!! Ze wordt groot!!! We zijn zo ontzettend trots op haar en kleine Faytje. Er gebeurd(e) zoveel in ons gezinnetje de afgelopen tijd en zij slaan zich er maar mooi doorheen....

Even nog een verhaal om te noteren:
Toen we afgelopen vrijdag bij dr. Smal op de poli waren, heeft Fay zich een aantal keren achter elkaar omgerold. Het mooie was dat dr. Smal daar dus getuigen van was. Ze had het al een keertje gedaan, maar toen hebben we dat niet live gezien. Dat mochten we dus nu wel aanschouwen... Geweldig toch!!!

28 mei 2008

Nou, afgelopen maandag zijn we dus met Alicja naar de osteopaat geweest. Vooral mama vond dat best spannend. Zou hij onze kleine meid kunnen helpen? Hij had bij binnenkomst al meteen gezien en in de gaten dat Alicja gewoon niet lekker in haar velletje zat. Hij heeft haar vrijwel meteen behandeld en ondertussen heeft hij ontzettend veel verteld. Ik zal het niet allemaal herhalen, want dat is echt onmogelijk. In het kort komt het er op neer dat ze heel gevoelig is en veel informatie 'opzuigt', maar uiteindelijk kan ze het niet verwerken. Momenten dat haar weerstand minder wordt en zij niet lekker in haar velletje komt te zitten, valt ze terug in haar oude patroon. Zij is ook een persoontje dat 's avonds niet meteen in slaap kan vallen. Ze is alert op alle dingen om haar heen en kan dat niet maar zo loslaten...Gelukkig liet ze de behandeling wel toe, al was het eerst even de kat uit de boom kijken. Over twee weken moeten we weer terug komen. Hebben we intussen al resultaat? Waarschijnlijk wel... Ze is nog wel aan het huilen 's nachts, maar het lijkt er niet meer op dat ze boos is. Ze is rustiger, al was ook al wel voorspelt, dat ze als reactie op de behandeling boos kon worden. Nou dat was dus gisterochtend weer het geval. Ik heb haar laten gaan en ze werd vanzelf rustiger, al duurde dat wel even. Gisteravond is ze voor het eerst sinds maanden weer meteen in slaap gevallen en vannacht heeft ze een aantal keren gehuild en het is haar gelukt om zelf weer in slaap te komen. Ze oogt weer wat rustiger en daar gaan we voor, want je wenst je kinderen toch niets anders als het beste!!!

Fatje lijkt ook iets op te knappen, al gaat het wel heel langzaam. Ze heeft nu twee ochtenden de pap weer binnen kunnen houden. Ze is lekker vrolijk, maar dat is ze eigenlijk altijd wel.

26 mei 2008

Oh, het is erg, maar we hebben wederom een drukke week achter de rug. De dagen vliegen voorbij! Alicja blijft nog altijd onrustig met slapen, maar voor haar mogen we dan eindelijk vandaag naar de osteopaat! Zij mocht vanochtend dan ook thuis blijven, terwijl we Fay naar de crèche hebben gebracht. Als het vanmiddag na de therapie goed met haar gaat, wil zij toch ook nog wel even gaan.
Maar eerst vorige week. De dames hebben het reuze naar hun zin bij de crèche. Zowel Fay als Alicja doen het daar erg goed!!! Echter is Fay nog steeds erg verkouden, dus heeft mama vorige week toch maar weer contact gezocht met de kinderarts. Gelukkig belde dr. Smal snel terug! (We zijn zo blij dat we zo goed in het ziekenhuis en bij de dokter terecht kunnen!! Dat maakt de onzekere en onrustige momenten dragelijker) De medicijnen van Fay zijn opgehoogd en ze heeft weer de sterke neusdruppels gekregen. Elke ochtend gooit ze door al het slijm de halve papfles er weer uit. Dat is best een beetje zorgelijk, dus we moeten het aankijken. Ze krijgt nu tijdelijk 3x pap (Eigenlijk een fles te veel, maar de kinderarts geeft aan dat dat tijdelijk even niet erg is), in de hoop dat het slijm minder wordt, tov alleen maar melk. Gelukkig drinkt ze de andere flessen wel goed. Welliswaar niet leeg, maar ze houdt het wel binnen. Het groente en fruit gaat er wel goed in...
Afgelopen vrijdag zijn we met Fay naar de kinderfysiotherapeute in het ziekenhuis geweest. Fay heeft nog wel de motoriek van een baby van 6,5 maand, maar wat ze laat zien, is kwalitatief erg goed. De therapeute was ook erg verrast en verheugd dat te zien. Als wij het omrollen en buikliggen blijven stimuleren, hoeven we niet eens een therapeute aan huis voor haar te hebben!!! Daar zijn wij natuurlijk ook erg blij mee en we zijn dus ook druk aan het oefenen met Fay. De therapeute kijkt eens in de zoveel tijd nog mee.

Zaterdag 24 mei zijn papa en mama met Alicja naar Kabouter Plop geweest in het theater. We waren samen met Niels, Angelique en Milou! Het was erg leuk. Alicja moest eerst even de kat uit de boom kijken, met al die mensen, maar toen ze los kwam, was het een groot feest voor haar. Dansen, klappen en meezingen!!! Faytje was bij Marc en Margreetje en zij heeft het daar ook lekker naar haar zin gehad!!! Heerlijk quality time met hun! 's Avonds, nadat Fay en Gwenn waren opgehaald, hebben we de leuke en gezellige dag afgesloten in het pannenkoekhuis.

Zondag 25 mei waren Manon en Akira de hele dag bij ons. We hebben het erg gezellig gehad. Rustig aan gedaan en vooral heeeeeeeel veeeeeeel foto's gemaakt!!! Fay blijft onder de indruk van Akira... Althans, zo lijkt ze wel continu naar hem te kijken... Alicja is ook dol op Akira.... Leuk om te zien hoor... Het is ook een lief en mooi manneke! Tijdens de lunch waren Michel, Cindy, Devin en Joy ook nog even langsgekomen. Joy had gaatje in de oren gekregen en dat moesten we natuurlijk wel even zien. Ze zijn gezellig blijven lunchen en daarna weer hup op de fiets naar huis terug! 's Avonds zijn opie en omie ook nog even kort geweest!!! Gezellige dag zo hoor!!!!!

19 mei 2008

Pfffffff, wat hebben we weer een druk weekend achter de rug. Alicja slaapt ontzettend slecht, ze huilt veel en we staan wel 7/8 keer bij haar bedje. Het lijkt echt op de naweeen van de waterpokken. Verder zit ze echt in de 'nee'-fase... Of beter gezegd, alles wat papa en mama zeggen is niet goed, en is precies het omgekeerde. 'Als Alicja het in haar hoofd heeft, heeft ze het niet in haar kont' zullen we maar zeggen. Zaterdagochtend gaan Alicja en mama boodschappen doen. Iets later dan gepland, want Marc komt met Joy koffie drinken, terwijl Margreetje met Devin naar zwemles is. Eénmaal weer thuis, gaat ze meteen naar bed en slaapt erg lang. Omdat mama weg moest en papa nog niet alles alleen kan, zijn de dames en papa samen naar opa en oma gegaan... We eten daar een hapje mee en 's avonds komen ook Devin en Joy. Ze blijven daar even slapen, want papa, mama, Opie, Omie, Michel, Cindy, Marc en Margreet gaan naar een Hollandse avond in het Horstenpark. Devin, Alicja en Fay liggen op 1 kamer. Dat zou goed moeten kunnen gaan, maar Devin en Alicja vinden het tè gezellig. Dus moet Devin naar het grote bed van opa en oma. Dan slapen ze ook goed in. Om 00.00 uur worden de dames en de heer weer opgehaald. Alicja slaapt niet echt uit en is de volgende ochtend niet heel erg te genieten. Maar we krijgen bezoek van Gerwalt en Machteld (Kristel en Cathelijne zijn thuis, want Cathelijne heeft ook waterpokken gekregen). Alicja komt helemaal los en kletst honderduit! Als hun ook weer weggaan, gaan zij en Fay naar bed, beide dames slapen een gat in de dag. 's Avonds moeten mama en papa weer weg, dus komen oma en opa bij ons thuis oppassen. Alicja is het daar niet geheel mee eens, maar oma krijgt haar snel weer stil. Als mama en papa weer thuis komen, zijn de dames stil en dat is maar goed ook. Voor het eerst gaat Fay nl. geen voeding van 23.00 uur meer krijgen. We houden onze vingers gekruist, maar ze brengt het er prima van af! Ze slaapt door tot vanochtend 06.45 uur. Alicja is nog wel 2x wakker vannacht. Zoals gezegd slaapt Faytje goed door. Ze heeft gisteren de hele dag flesvoeding gekregen en de beslissing is genomen, om te stoppen met de borstvoeding. Het is wel vreemd en wennen, maar dat zal nog wel een aantal dagen duren. Fay eet inmiddels ook goed een half broodje, meer moet je er nog niet instoppen, maar we doen het rustig aan. 9 Juni aanstaande moet ze voor controle terug naar Nijmegen (Radboud). We zijn zo benieuwd!!! Mama heeft toch voor Alicja de osteopaat gebeld, om te kijken of ze eerder terecht kon en dat kan aankomende maandag gelukkig al wel...en dat is een goede inschatting geweest, want vanavond was er weer geen land met Alicja te bezeilen. Ze is weer eens helemaal door het lint gegaan en we weten nog steeds niet waarom (vermoedelijk gewoon oververmoeid). Om af te koelen, heeft ze echt onder een koude douche moeten staan. Het was niet leuk om haar zo te zien, maar het kon niet anders! Uiteindelijk was ze gekalmeerd, en werd ze verdrietig, omdat haar kleren nat waren...

16 mei 2008

Inmiddels is het alweer vrijdagavond. De dames liggen lekker op bed. Alicja is ook echt niet lekker geweest van de waterpokken, maar knapt nu eindelijk ook weer wat op. 2 Nachten heeft ze ons bezig gehouden met jeuk, pijn en huilen. Ze heeft er ook zoveel... Op haar benen en armen na, zit ze helemaal onder. Ze heeft ook 3 dagen verhoging. Temperaturen doen we maar niet, want ze zitten ook tussen haar billen. Afgelopen dinsdag en woensdag zijn ze bij opa en oma geweest. Vanwege de waterpokken mag Alicja ook niet in de zandbak bij opa en oma voor de deur. Dat geeft op een gegeven moment nog wel ruzie, want ze weet dat ze het niet mag, dus dan wilt ze het natuurlijk zeker!! 5 Minuten staat ze aan de rand van de zandbak te roepen dat ze in de zandbak wil, maar oma schut driftig vanuit de voortuin, dat ze niet mag. Oh... Wat is ons dametje boos. Gelukkig weet ze haar grens en gaat ze er echt niet in! Als mama Fay en Alicja op komt halen, heeft ze wederom een woordenwisselingetje met oma en oma noemt haar een 'kattekop'. Zij noemt oma vervolgens ook een kattekop. Maar mama wil uiteindelijk niet dat ze dat soort dingen roept. Niet boos, maar wel duidelijk geeft mama aan dat ze tegen oma sorry moet zeggen... Wat zegt Alicja... : "Sorry kattekop"... Nou, mama wist even geen antwoord meer te geven... Blijf dan maar eens serieus! En oma bescheurde het in de keuken!!!
Dinsdags is ook papa geopereerd aan zijn hand. Mama wil de dames ook wel ophalen, maar komt thuis met migraine. Dus opie wordt weer ingeschakeld om ook papa weer op te halen. Mama sleept zich nog wel uit bed, om om 15.30 uur Alicja en Fay op te halen. Als ze weer thuis zijn, komt papa en opie ook thuis. Ondanks dat het een algehele narcose is geweest, omdat ze de zenuw in de arm van papa niet konden vinden, gaat het best redelijk met papa...
De woensdag is de trouwdag van mama en papa. Andere jaren gaat deze nog wel eens aan ons voorbij, maar dit jaar komt mama met bloemen thuis, papa heeft ook bloemen gehaald. Van opa en oma krijgen we een mooie bos bloemen. Van Alicja en Fay krijgen we ook een mooi boeketje, die Alicja samen met oma heeft gekocht en 's avonds krijgen we ook nog van opie, omie, Michel, Cindy, Marc, Margreetje en Devin en Joy een mooie bos!! We worden dus echt in het zonnetje gezet.

Vandaag heeft Faytje ook weer een kleine mijlpaal bereikt. Ze heeft nl. voor het eerst zonder te kokhalzen een half broodje smeerkaar gegeten!!! Ze was zelfs met armen en benen aan het slaan, omdat het niet snel genoeg leek te gaan!!!! Dan zie je dus maar wéér hoe het groeien bij de kleintjes in elkaar steekt. Het ene moment kunnen ze het nog niet (aan), het andere moment zijn ze er aan toe en lukt het! In ieder geval maakt het de keus om met BV te stoppen, steeds aantrekkelijker. Maar het blijft wel een beetje moeilijk om er na al die maanden afstand van te nemen. Iets waar je op gehoopt had, dat goed zou gaan (omdat dat dat voor ons gevoel toen het enige was, wat we voor ons kleine meisje konden doen), moet je nu loslaten... Maar voor mij zal het wel goed zijn. En Fay, die wil volgens mij wel tot haar 10e BV hebben... *grijns*. Dus de komende dagen zullen waarschijnlijk in het teken staan van voedingen zonder BV....

12 mei 2008

Zo, weer een druk en lang, maar ontzettend gezellig weekend achter de rug!!! Gisteren was het moederdag... En mama is ontzettend verwend door de dames en papa. Van Alicja kreeg ik een mooie tekening. Van Fay een voetafdrukje en van hun allemaal 3 Mexx shirts en een leuk boek! Mama is helemaal blij, natuurlijk met de cadeautjes, maar vooral met haar gezinnetje en hoe het nu gaat! Ze is vooral gewoon heel erg trots en gelukkig! Maar goed, na een heerlijk ontbijtje van papa en de dames zijn we ons om gaan kleden en zijn we naar opa en oma gelopen, om ook daar even moederdag te vieren. We zitten heerlijk in de tuin. Oma had ook voor ons ontbijt klaargezet, dus we ontbijten gewoon 2x. Om 12.30 uur lopen we weer naar huis. Overigens is Alicja zelf helemaal naar opa en oma gefietst en dus fietst ze ook weer terug! Ze is helemaal trots. Na het slapen van de dames, gaan we naar Michel en Cindy toe. Daar hebben ze het badje opgezet, dus Alicja 'duikt' er meteen in. Om 18.00 uur maken we ons klaar. Alicja, Fay en Joy gaan nl. even bij opa en oma slapen, want mama, papa gaan met opie, omie, Michel, Cindy, Marc, Margreetje en Devin uiteten. Om te vieren dat opie met de vut is. De dames gaan daar alledrie prima slapen. Om 22.30 uur zijn we weer thuis... We halen de dames op en papa en mama gaan uiteindelijk om 00.00 uur naar bed.

Alicja heeft nu ook de waterpokken. Zij is dus nu ook echt aan de beurt! Afgelopen zaterdag was het al wel opgevallen, maar toen waren ze nog te klein, om er iets van te kunnen zeggen. Gisteren werd het duidelijker... Ze begint er ook meteen aan te krabben, dus hopelijk blijft het daar bij... Ze heeft er verder nog niet heel veel last van, maar we wachten het af.

Vanochtend zijn we al vroeg weer in de weer, want vanmiddag hebben we een soort van minireünie dan de fam. Gemmink/ Nijhof. Ze komen 's middags, dus we hebben de ochtend nog genoeg te doen. Maar we hebben het gered. En het is ontzettend gezellig. Het is alweer even dat we elkaar gezien hebben, dus er is genoeg te kletsen... Nu liggen de dames uitgeput op bed en hebben papa en mama nog heel even tijd voor hunzelf. Morgen moet papa geopereerd worden aan zijn hand. En dan zijn we daar weer 2 weken zoet mee...

Even nog wat anders... Van de week ben ik weer een anakdote vergeten te vertellen. Alicja en mama waren in de tuin en toen liet Alicja haar step boven op de glijbaan vallen... Wat roept Alicja in haar enthousiasme: 'Het is toch niet te geloven'..... Precies wat mama ook altijd riep. Nou, mama dacht dat ze niet meer bij kwam en bescheurde het van het lachen... Zelfs de buren begonnen te lachen....

10 mei 2008

Eerst even de afgelopen week. Het weer is heerlijk gebleven, dus de dames (jawel allebei, ondanks dat ze beide behoorlijk verkouden zijn) zijn ontzettend veel buiten geweest. Alicja en Fay genieten daar ontzettend van. Bij opa en oma, heerlijk in de speeltuin voor het huis, thuis gezellig in de tuin. Fay eet sinds maandag weer erg goed en ook extra. Ze heeft nu, op afgelopen nacht na, alweer een aantal keren doorgeslapen, na haar inhaalrace... Vannacht was ze dan wel wakker (1,5 uur), omdat ze moest hoesten en als Fay 's nachts wakker wordt, wil ze gewoon eten. Dat heeft ze dus niet gekregen.

Gisteren hebben we een erg leuke en gezellige dag gehad. 's Ochtends even boodschappen doen. Alicja en Fay lagen er vroeg in, zodat ze op tijd weer wakker waren voor het afscheidsfeestje van opie, omdat hij nu echt met de vut gaat. Iedereen heeft genoten!!! Na het feestje hebben we bij ons in de tuin heerlijk gezeten en gegeten! Opie kreeg van ons allemaal nog een mooi cadeau. Alicja en Joy hielpen hem uitpakken. Er zat een videocamera in. Die wilde hij graag hebben, zodat hij mooie videofilmpjes van ons allemaal kan maken. Wat zijn wij trots op onze , man, papa en opie!!! Hij heeft dat toch maar mooi weer gered! Om 20.30 uur lag Alicja uitgeput in bed.

Vandaag hebben we wederom een leuke dag gehad. Eerst zijn mama, omie en Alicja wezen winkelen. Weer hadden we een "Girls morning out", en het was weer super gezellig!!! Papa en Fay zijn lekker thuis gebleven. En toen kreeg mama een telefoontje van papa met geweldig mooi nieuws! FAY HEEFT VANOCHTEND VOOR HET EERST WEER EEN FLES LEEGGEDRONKEN!!! Niet iedereen zal het begrijpen, maar vooral voor mama is dit een ontzettende opluchting! We hadden al wel het idee dat Fay de afgelopen dagen iets of wat van een sprongetje had gemaakt, maar wat wisten we nog niet. 's Middags kwamen opie en omie weer langs om te vragen of we mee gingen in het dorp een ijsje eten... Nou, daar zeggen wij natuurlijk geen nee op... Daarna nog even de soep van gisteren hier opgemaakt.... Om 18.15 uur gingen opie en omie naar huis... Omie had Fay even in de box neergelegd, want mama was nog even bezig. Maar toen mama toevallig langs de box liep, zag ze dat Faytje op haar buik lag... Hmmm?!?!? Op haar buik, zou omie haar zo neer hebben gelegd?!?! Mama belde voor de zekerheid met omie... Nee hoor, omie had Fay gewoon op haar rug gelegd.... Dussssssss.... het volgende mooie nieuws is DAT FAYTJE ZICH VANDAAG VOOR HET EERST ECHT ZELF HEEFT OPGEROLD!!! Mama en papa vinden het geweldig en mooi, dat ze zoveel nieuwe dingen in 1 dag laat zien.... (want laten we vooral niet vergeten dat ook Faytje vandaag voorhet eerst bewust heeft gezwaaid. Natuurlijk gaat dat nog niet zoals wij dat doen, maar het ging wel bewust!!!) Het lijkt bijna te mooi om waar te zijn... Onze Faytje wordt groot en onze Alicja erbij!!!

4 mei 2008

Ik had het al even niet gezegd, maar de tijd vliegt voorbij. Inmiddels is Faytje 8 maanden oud en Alicja 2 jaar en 8 maanden oud. Nog twee maandjes te gaan en dan gaan we heerlijk op vakantie! We zijn er echt wel aan toe. Gisteren hebben we weer een heerlijke dag achter de rug (rond de 20 gr. en vandaag zelfs over de 20 gr.). Raimond en ik genieten ontzettend van onze meiden. Fay knapt steeds meer op en lacht, brabbelt en gilt ook weer steeds meer. Het weer is nog steeds heerlijk, dus ook zij kan lekker naar buiten. Alicja vraagt 's ochtends of ook mama en Fay mee boodschappen gaan doen. Dat kunnen we natuurlijk niet weigeren, dus gaan we gezellig samen naar de winkel. Rond lunchtijd komen opie en omie koffie drinken en ook Michel en Cindy komen met de kids op de fiets langs. Gezellig hoor... We kunnen met z'n allen in de tuin zitten. Papa heeft het in zijn hoofd gehaald om de schuur een opknapbeurt te geven, dus hij gaat tussendoor even met opie weg. Die middag schuurt hij het schuurtje, om vervolgens vandaag deze te beitsen (Met een speciaal electronisch apparaatje, want schilderen is niet aan papa besteed.) Alicja, Devin en Joy spelen gezellig samen in de tuin en om 13.00 uur gaan alle drie de dames hier naar bed. Omdat het schuren nog best een lawaai maakt, gaat iedereen even weg en past mama op de dames. 's Middags belt Angelique op of we zin hebben om bij haar en Niels te BBQ'en... Daar zeggen we natuurlijk geen nee tegen, dus tegen 17.00 uur lopen we naar hun toe. Het is erg gezellig. En we hebben heerlijk gegeten!! Alicja en Milou spelen gezellig samen in de tuin en eten goed hun bordjes leeg. Je kan echt merken dat de dames veel samen spelen. Het zijn echt vriendinnen.... Fay en Gwenn slapen allebei nog een uurtje weg in de tuin... En de 'grote mensen' kletsen wat af. Ook het broertje van Angelique, Koen met zijn vriendin Ramona zijn erbij! Om 21.00 uur valt Alicja bijna om van de slaap, dus nemen we snel afscheid en lopen we naar huis toe. (Fay hadden we al omgekleed en lag al lekker in de reiswieg te slapen... ) We hebben wéér een slechte nacht achter de rug. Alicja is weer veel aan het huilen in haar slaap. Om 03.00 uur is ze eindelijk rustig. Maar het vervelende is dat om 04.15 uur Fay begint te huilen. Omdat ze de dag ervoor alweer redelijk heeft gegeten, willen we haar niet voeden, dus kijken we het even aan. Maar na een uur huilt ze nog steeds. Met de gedachte dat Fay weer ziek is geweest en het zelf dus noodzakelijk vindt om weer wat in te halen, krijgt ze toch te drinken . Blijkbaar doet zij dat op deze manier (tenslotte was het de vorige twee keren ook zo dat ze daarna extra veel wilde eten.) Daarna valt ze vrijwel meteen weer in slaap en kunnen mama en papa ook nog even slapen. Om 07.45 uur wordt Fay weer wakker en Alicja pas om 08.30 uur. Het is weer even schakelen en we willen ook weer eens kijken hoe we met Alicja verder kunnen, want het blijft zich steeds herhalen.... Ze is en blijft een moeilijke slaper... Dat is niet erg, waar het niet ze er zelf zoveel last van heeft!!!!

2 mei 2008

Vandaag is Marc jarig!!! 35 jaartjes alweer!!! Gefeliciteerd Marc... Het is niet te zien hoor!!!... *grijns*. Fay heeft twee zware dagen achter de rug. Ze is goed ziek geweest. Koorts, moe, heel veel slapen, slecht eten, veel huilen... Noem het allemaal maar op. Ze is daarnaast nog eens ontzettend verkouden, niet echt goed voor haar, zoals jullie wel weten. Omdat ze niet goed eet, komt ze ook weer 1x 's nachts om te eten. En dat is maar goed ook, want zo krijgt ze in ieder geval genoeg vocht binnen. Het is weer even wennen, maar eigenlijk lijkt het ook weer heel vertrouwd. Vandaag gaat het alweer wat beter met haar. De blaasjes lijken goed in te drogen. Ze lacht weer, eet beter en is weer lekker actief. Ze is wel helemaal uit de regelmaat, maar dat mag onze pret niet drukken. Gisteren zijn we dus ook gewoon thuis gebleven. Opa en oma kwamen nog even koffie drinken, dus ook zij werden aan hun mouwen meegetrokken om met Alicja een rondje buiten de poort te fietsen. Verder hebben we het heel rustig aan gedaan.
Vanochtend zijn Alicja en ik weer even samen op pad geweest. We zijn naar de stad gegaan. Alicja heeft alleen maar roze schoenen, en die kunnen niet onder haar nieuwe jurk, dus ze vond het helemaal leuk om wéér nieuwe (nu dus groene) te kopen. Ze wilde ze weer meteen aan houden, maar toen ik uitlegde dat die voor het feest van opie waren, was het geen probleem en konden ze gewoon in de tas. Het feest van opie is wel geweldig hoor, 'want dan mag ze haar nieuwe jurk en schoenen aan!' Ze doet er alles voor... *grijns*. Mama en Alicja hebben echt even een meiden ochtendje gehad en allebei vonden ze het gezellig!!! Papa en Fay zijn lekker saampjes thuis gebleven. Ook zij hebben zich rustig samen vermaakt!
Als Alicja en Fay allebei uitgeslapen zijn, stappen we in de auto naar het feestje van Marc in Bemmel!

30 april 2008

Vandaag is het Koninginnedag. Heel veel doen we er dit jaar niet aan, want Faytje voelt zich echt niet lekker. De waterpokken hebben zich in een razend tempo vermeerderd. En vannacht om 04.15 uur werd ze hoestend wakker. Ze is pas na de voeding, die we vervroegd hadden naar 06.15 uur weer in slaap gevallen. Echt sneu, want je kon gewoon aan haar merken dat ze moe was en dat ze het zwaar had. Dus vanochtend zijn Alicja en mama met Michel, Cindy en de kids even Duiven in geweest. Daar kwamen opie en omie ook nog even. Samen hebben we gezellig een rondje over de braderie gelopen. Alicja bleef lang in de buggie zitten, maar wilde uiteindelijk toch nog even lopen. Papa is met Faytje thuis gebleven. Vanmiddag voelt Fay zich nog niet veel beter en het eten gaat er niet goed in. Gelukkig drinkt ze goed aan de borst en krijgt ze daarmee hopelijk genoeg vocht binnen... Ze heeft ook wat verhoging (38.2 gr.), dus we houden haar in de gaten. Gelukkig kan er zo nu en dan wel een lachje af, al wil ze het liefst gewoon bij mama op schoot zitten/ hangen. Alicja doet het ook even rustig aan, slaapt goed en gaat aan het einde van de middag nog even buiten fietsen!

29 april 2008

Afgelopen zaterdag zijn we naar de verjaardag van Joy geweest. Het was super gezellig, de meiden, ook Faytje, hebben zich goed vermaakt en gehouden. Faytje was voor het eerst wat vaker echt buiten en ze vond het erg leuk, want ze lachte naar iedereen van oor tot oor. 's Avonds hebben ze lekker daar geslapen. Het inslapen was voor beide dames wat moeilijker, maar uiteindelijk is het gelukt. Om 22.30 uur hebben we de dames uit bed gehaald en zijn we naar huis gegaan.

Zondag zijn we rustig begonnen. De zon scheen al vroeg, dus we hebben heerlijk in de tuin, op het nieuwe lounge setje ontbeten. Alicja is nog wat moe en ligt even rustig op de bank. Papa heeft een waterpok bij Faytje ontdekt. De rest van de dag blijft het bij 1, dus we vragen ons af of het wel echt zo is... Opie en Omie komen langs om koffie te drinken. Alicja fietst graag. Maar remmen is nog moeilijk. Ze gebruikt hiervoor alle deuren die ze tegen komt. Raimond leert haar dan ook op tijd te remmen. Als ze wederom tegen de tuindeur knalt, terwijl Raimond roept dat ze moet remmen... Roept ze: TE LAAT!"...Ze wil graag even laten zien hoe goed ze kan fietsen, dus opie wordt uit de stoel getrokken en meegenomen. Ze fietst een aantal rondjes buiten de poort... Dat is natuurlijk ook erg spannend!!! Daarna gaat Alicja naar bed, opie en omie blijven nog even lunchen en gaan daarna lekker shoppen bij de Intratuin.
Als de dames wakker worden gaan we op de fiets naar de kinderboerderij. Michel, Cindy en de kids komen daar ook op de fiets naar toe. Alicja zit bij mama achterop en Faytje bij papa in de draagzak. Mama vindt het ook vooral spannend. Het is vandaag de eerste dag dat ze echt de hele tijd buiten is. Mama vraagt zich af hoe ze zich zal houden. Mama, papa en Alicja zijn nl. al wel verkouden. Alicja is er ook hees bij!!! Fay vindt het geweldig op de fiets... En ze kijkt haar ogen uit bij de kinderboerderij. Als we bij de speeltuin een ijsje eten, valt zij in mama's armen in slaap. Om 17.30 uur stappen we op de fiets naar opie en omie toe. Michel en Cindy hadden afgesproken daar te eten, dus wij hopen maar dat wij ook aan mogen schuiven... Natuurlijk kan dat!!!! Om 19.00 uur speren we weer op de fiets naar huis. Fay lacht weer van oor tot oor, terwijl ze eigenlijk ontzettend moe is en honger heeft.... Als we op de fiets vragen of Alicja een leuke dag heeft gehad en wat ze dan het leukste vond, antwoord ze: "Ja... Het spelen met Devin en Joy... springen bij opie en omie op bed"... Dat laatste mocht dus niet, en heeft ze straf voor gehad. Raimond en ik keken elkaar veel betekenend aan... De ondeugd!!!!!!

Maandag gaan de dames gewoon naar de crèche. We vinden bij beide geen waterpokken, dus die ene zal wel wat anders geweest zijn. Als mama ze om 16.30 uur weer op komt halen hebben ze allebei genoten. Alicja was erg vrolijk en Fay heeft veel geslapen. Op het moment dat de juf Fay in de handen heeft, voelt ze dan toch een waterpok op het beentje van Fay.... Dus toch!!! Het duurt niet heel lang of er komen er meer... Het gaat niet heel snel. 's Avonds vinden we een grote in haar lies. Daar heeft ze wel even last van, maar ze valt goed in slaap. (Overdag heeft mama nog even kleren voor de dames en papa gehaald voor het afscheidsfeest van opie volgende week... Helemaal tevreden komt ze thuis! Het is gelukt!!!!!!)

Vanochtend moet papa de dames allebei wakker maken. Ze zijn allebei nog erg moe. Als papa Alicja, met tegenstribbelen, in het grote bed legt, stapt ze er zo weer uit en loopt terug naar haar eigen bed. Als papa even later weer bij haar komt kijken, ligt ze gewoon weer te slapen. Als ze dan wakker wordt, is ze vrolijk.... Aparte meid hoor... *grijns*. Fay valt gewoon na de voeding weer in slaap. Iets wat ze normaal gesproken ook nooit doet! Papa brengt ze naar opa en oma toe, want mama heeft migraine en blijft in bed liggen. Kane heeft ook vakantie en dus speelt Alicja de hele dag met Kane, Do en Indy buiten. Samen met Kane fietst ze rondjes om de speeltuin (opa en oma hebben ooit een kinderfiets gewonnen, die nu geweldig van pas komt. Ze kan nog niet opstappen, maar als ze er eenmaal op zit, gaat het prima.). Als ze thuis komt, heeft ze een mooie bloemenkrans in haar haren. Die heeft ze samen met Bianca (de mama van Kane en Do gemaakt). Ze is helemaal trots en vertelt honderduit! Gelukkig zegt ze nog wel een aantal keren dat ze mama gemist heeft!!! Mama hun uiteraard ook!!!!! Fay is ook lekker vrolijk, ondanks dat de waterpokken zich langzaam, maar gestaag uitbreiden. (Ze is toch ook verkouden geworden, hoest en piept wat, maar niet heel erg. Ze krijgt ventolin ter ondersteuning. We zijn trots op haar)'s Avonds gaat ze dan ook in een havermout bad... (de echte havermoutpap is niet te vinden in de winkel, dus heeft papa een pak meegenomen, waar het dan ook in zit. Hopelijk helpt het!!!). Fay moet even wennen, maar dan vindt ze het ook niet erg meer... Ze ruikt gewoon naar pap... Hmmmmmmmmm... *ha, ha, ha* Snel maar even afdouchen....

25 april 2008

Gisteren was ons nichtje Joy jarig! 2 jaar is ze geworden! ... Ze wordt al een hele grote meid, dus kreeg ze ook echt een grote meiden fiets van ons. Ze was er helemaal blij mee. Morgen wordt het in het groots gevierd, met heel veel bezoek. Daar zijn wij natuurlijk ook bij!
Afgelopen maandag toen mama de fiets voor Joy heeft gehaald, heeft Alicja ook een nieuwe fiets gekregen... Jawel precies dezelfde, alleen met een andere bel. Dan kunnen ze de fietsen beter uit elkaar houden.. *knipoog*. Alicja moest heel even wennen, maar sinds woensdag kan ze ineens alleen heel goed fietsen. Alleen het achteruit remmen is wat moeilijk! (zie ook het filmpje op de site)... Ze is helemaal trots en wil eigenlijk de hele tijd wel buiten de poort fietsen!!! Ze praat overigens honderduit! Vandaag kwam ze met de mededeling dat Papa (die haar haarband op zijn hoofd had gezet) geen haar op zijn hoofd had, dus dat hij die haarband niet op kon hebben. Vanmiddag zat ze in de auto en papa reed in de auto achter ons aan. Mama zei tegen haar, dat ze maar even achteruit moest kijken. Nou mama, dat ging niet, want de wiel van het onderstel van de buggy van Fay zat ervoor hoor!!!! Dus ze kon niks zien. Euhm... Oh, oké schat!!! Mama snapt het! Ze groeit zo hard dat ze er 's nachts wéér onrustig van is! Ze kraamt van alles uit in haar slaap. Afgelopen maandag waren er 10 minuten gesprekken op de crèche. Over beide dames zijn ze erg tevreden. Over Fay is het natuurlijk moeilijker iets te zeggen, omdat ze net 3x is geweest, maar ze zijn tevreden en hebben naar haar uitgekeken... Alicja is zowel in de nieuwe groep, als vanaf het begin ontzettend gegroeid!!! Ze heeft het naar haar zin. Was ze in het begin nog onzeker en kon ze nog maar moeilijk voor haarzelf opkomen, nu is ze daar erg in gegroeid! De juffen vinden haar een heerlijke meid!!!

Vandaag zijn we naar de kinderarst dr. Smal geweest, met de kleine Fay. Hij was ontzettend tevreden en liet dat ook vaak horen. Fay ziet er goed uit. Ze groeit goed en komt aardig binnen de marges. Qua ontwikkeling loopt ze echt nog wel achter, zoals we al wel wisten, maar zoals het er nu naar uit ziet, is dat nog best veel. Vooral in haar nek en schouders mag ze sterker worden, daarom is ze toch doorverwezen naar de kinderfysiotherapeut. Hij of zij zal haar kunnen ondersteunen bij deze ontwikkeling. Het voelt zo goed om ook van de dokter te horen dat het goed gaat! Je ziet het zelf wel, maar toch ziet hij het totaal plaatje... Fay woog 6920 gr en was 62 cm, door de dokter zelf gemeten en gewogen!!! En is dus nu bijna 8 maanden... Even om te vergelijken. Alicja was met 8 maanden 67 cm en ongeveer een kilo zwaarder... WIJ ZIJN BLIJ EN TEVREDEN!!!!

21 april 2008

We hebben een 'vreemd' weekend achter de rug. Afgelopen vrijdag zijn we 's ochtends bij Angelique, Milou en Gwenn op bezoek geweest. Angelique was jarig geweest. Toen konden we niet komen, omdat Gwenn de waterpokken heeft. Maar die zijn inmiddels ingedroogd en de meiden hebben niks gekregen. Dus we hadden er zin in!!! Het was erg gezellig. Milou en Alicja hebben saampjes gezellig gespeeld en tv gekeken. Faytje en Gwenn hebben voornamelijk samen gegeten en gelachen. De mama's konden tussen de bedrijven door gezellig kletsen en koffiedrinken!!!... Daarna naar huis. Alicja wilde niet slapen, omdat ze in middels al zo groot is, hoeft dat niet elke dag meer. Ze heeft het absoluut niet nodig, maar als het een keertje voorkomt, maken we er geen drama meer van... Tenzij ze echt erg moe is, of we moeten daarna nog weg, want het kan best zo zijn dat ze 's middags stierlijk vervelend wordt!...'s Avonds zijn we bij Michel en Cindy blijven eten. Papa ging de verlichting in de tuin aanleggen, dus Alicja en Fay bleven daar nog even slapen. Mama had al een aantal dagen pijn in haar oor, het leek iets beter te gaan, maar binnen een uur, kon ze al bijna niet meer praten, kauwen deed pijn en de mond kon nauwelijks meer open. Dus toch maar naar de huisartsenpost gebeld. Ze kon daar om 21.10 uur terecht. Gelukkig maar, want de pijn werd steeds erger. De dames lagen lekker te slapen, dus konden gelukkig nog even bij C&M blijven liggen. Papa ging mee. Het was er gelukkig niet erg druk. Een middenoorontsteking was de uitslag. Omdat mama nog geen paracetamol had geslikt, moest ze eerst dat 48 uur proberen. Ze kreeg wel een recept mee voor penicilline, mocht het na 48 uur niet gezakt zijn, dan mocht ze de medicijnen alsnog ophalen. We waren dus op tijd weer terug bij Cindy en Michel. De dames werden allebei wakker (van elkaar, want ze lagen saampjes op 1 kamer), dus ze konden mooi meteen ingepakt worden en mee naar huis worden genomen. Eenmaal thuis lagen ze er weer lekker in hun bedje. De nacht was onrustig voor mama, ze had veel pijn, maar na om 03.00 uur nog paracetamol te hebben ingenomen, viel ze gelukkig gewoon in slaap. Zaterdag hebben we het rustig aan gedaan. Joyke was 's ochtends even blijven spelen. Het waaide hard buiten, maar het weer was goed, dus Alicja en Joy hebben heerlijk buiten gespeeld. Rond lunchtijd kwamen Cindy en Dev haar weer ophalen. Ze bleven even lunchen... 's Middags was iedereen weer terug en bleven ze ook gezellig voor het avondeten. Uiteindelijk lagen de dames op tijd weer uitgeput, maar voldaan in hun bedje.

Gisteren vierde Sadé haar eerste communie. 's Ochtends vroeg om 10.00 uur zat mama alweer in de kerk. De dames bleven bij papa thuis en kwamen na het middagslaapje. Om 17.00 uur zijn we naar opie en omie gereden en daar hebben we met z'n allen nog even frietjes gegeten. Veel te laat, maar wederom voldaan lagen de dames op bed. Vanochtend was het dus ook even haasten, want beide wilden 'uitslapen'...Ze hadden overigens wel weer zin om naar de crèche te gaan. Fay was zo vrolijk als altijd en Alicja was moe, maar praatte honderduit vanochtend. Dat is zeker een goed teken!!!... *grijns*.

16 april 2008

Vandaag is oma jarig... Hieper de piep hoeraaaaahhhhh!!!! De dames zijn daar al vroeg, want mama moet vandaag weer naar het werk. De afgelopen dagen zijn voor Faytje wat onrustiger geweest. Vooral gisteren wilde geen groente eten en alleen maar drinken. Ze kon ook gistermiddag niet het slaap vatten en was voornamelijk aan het huilen. Ze lag er dan ook bijtijds in.... Ook toen had ze moeite met in slaap komen, maar de nacht hebben de dames goed doorgebracht. Afgelopen zondag waren Alicja en Fay alleen met mama, want papa was met oom Michel skiëen. Zij hebben het heerlijk naar hun zin gehad en wij hebben het die dag ook rustig aan gedaan. Alicja was nog wat moe van de griep, dus dat was goed voor haar...

Gisteren (15 april) zijn we ook naar het consultatiebureau geweest. Fay was weer goed gegroeid. 6760 gram en 61 cm. Haar ontwikkeling gaat ook erg goed. Ze was erg druk, dus ze heeft heel goed kunnen laten zien EN HOREN wat ze allemaal kan!!! We hebben het idee dat ze qua groei en ontwikkeling zo rond de 6,5 maand zit. Maar volgende week moeten we naar de kinderarts en dan vragen we het nog even goed. Alicja was mee en is daar rustig gaan spelen, ze praatte nog even met Bianca, de wijkverpleegkundige. Ze moest even vertellen dat ze na het bezoek bij het consultatiebureau, naar oma ging. Ze gaat ook zo goed. Sinds kort vertelt ze hele verhalen over wat ze heeft meegemaakt. En ze herinnert zich dingen, die al enige tijd geleden gebeurd zijn. Zo vertelde ze gisteren aan tafel dat, toen ze Senna ten huwelijk had gevraagd, Senna verlegen aan zijn schoen zat te trekken... Zo mooi om te zien. Ze snapt totaal niet wat trouwen is... (Ja, mooie kleren heb je dan aan!!!), maar weet wel mooi te vertellen dat zij dat ook gaat doen. En als dat dan niet met Senna is, dan zal ze Kane wel vragen met haar te trouwen. Dus dat staat waarschijnlijk voor vanmiddag op het programma...

11 april 2008

Gisteren was Angelique jarig en daar zouden we naar toe gaan, maar helaas kon dat niet, omdat Gwenn de waterpokken heeft! Dat is iets wat we niet kunnen voorkomen, maar het was toch handiger om het even een weekje uit te stellen.
Helaas hebben we afgelopen nacht een slechte nacht gehad. Alicja werd om 01.15 uur spugend en overstuur wakker. Omdat ze helemaal onder zat, hebben we haar dus vannacht nog onder de douche moeten zetten. Ze is bij ons in bed gedoken en heeft tot 04.00 uur nog 5x gespuugd. Ze moest behoorlijk huilen, want na 2x spugen is het alleen nog gal wat er over blijft en dat doet natuurlijk ontzettend pijn. Na 04.00 uur is ze dan eindelijk in slaap gevallen. En ze heeft tot 09.00 uur geslapen. Eenmaal wakker is ze meteen weer onder de douche gegaan. In eerste instantie leek het redelijk met haar te gaan, maar eenmaal beneden had ze toch nog pijn aan haar buik. Met als gevolg... Weer spugen... Toen toch maar even de dokter gebeld, ook omdat ze niet veel wil drinken en eten is al helemaal taboe. We mogen het nog even aanzien, mocht ik toch nog twijfelen, kunnen we vanmiddag nog terecht... tja, we gaan het weekend weer in. Nu ligt ze op de bank, maar ze gaat zo lekker weer naar bedje. Misschien is ze daarna opgeknapt!

Als Alicja 's middags wakker wordt, voelt ze zich alweer stukken beter. Echter krijgt ze nu wel diaree, dus we blijven haar aansporen goed te drinken. Ze klaagt nog wel over pijn in de buik, maar ze is uitgeslapen en lekker vrolijk! Ze is 's avonds wel weer vroeg moe en gaat op tijd weer naar bed.

Faytje lijkt de laatste paar dagen ook wat uit haar doen. Ze wordt steeds vroeg wakker en tegen de tijd dat ze moet eten, is ze zo moe, dat er geen hap meer in komt. Het is even zoeken hoe hiermee om te gaan. Maar we denken dat het komt doordat er tandjes door gaan komen. Als het even kan eet ze haar handjes op, kwijlt ze en is ze een beetje jammerig (dat zijn we niet van haar gewend, maar het lijkt overduidelijk.) Ze moet hier even doorheen, maar uiteindelijk gaat het weer over, weten we uit ervaring van Alicja.

8 april 2008

Vandaag moest mama weer naar het werk, dus zijn de dames al vroeg bij opa en oma! Ook dat is weer helemaal goed gegaan. Oma en opa moeten nog even een nieuw ritme zien te vinden, met kleine Faytje erbij, maar dat gaat helemaal goed komen. Faytje heeft ook daar prima geslapen en gegeten en toen mama om 11.00 weer terug was, waren ze allemaal buiten aan het spelen. Faytje zat gezellig bij oma op schoot rond te kijken! En ALicja enIndy speelden lekker in het zand en op de glijbaan.
Fay heeft daar nog even gegeten, dat ging wel even in etappes, want ze was erg moe geworden. We zijn daar nog even blijven lunchen en toen naar huis... Na 12.00 uur zou de lounge set gebracht worden.... Nou... NOT!!! Wéér niet uitgeleverd! We balen als een stekker!!! Morgen gaat Raimond weer met de leverancier bellen... Jammer....

7 april 2008

Vandaag is Faytje voor het eerst samen met Alicja mee naar de crèche geweest. Papa en mama hebben hun samen weggebracht. Eerst Faytje bij Nijntje afgezet. Dat ging goed, ze keken erg naar haar uit. Daarna Alicja afgezet bij Winny de Poeh. Ook dat ging prima, dus al snel stonden papa en mama buiten. Papa ging naar zijn werk en mama.... Tja, die had opeens de handen vrij, dus is maar even koffie gaan drinken bij opie en omie. Daar waren Cindy en Joy ook. Rond 12.00 uur is ze naar huis gegaan, eenmaal thuis kwam een mirgraine aanval opzetten, dus de middag vond plaats in bed. Om 16.30 uur hebben papa en mama de dames weer opgehaald. Met Faytje is het erg goed gegaan. Ze was in de ochtend wat onrustig, maar met de uitgebreide beschrijving die mama mee had gegeven, is het helemaal goed gekomen.Zelfs het lepelen 'ochtends en 's middags is helemaal goed gegaan! 's Middags kwam haar vriendinnetje Gwenn ook. De dames zijn tegenover elkaar in de wipstoel gezet. Wel grappig dat ze dat daar ook al zien!!! Alicja heeft zich ook weer heerlijk vermaakt. Goed gegeten en geslapen en ze kwam met een henksenmuts thuis! Gelukkig heeft ze inmiddels ook in de nieuwe groep haar plekje gevonden! Ook het vriendinnetje van Alicja (Milou) kwam 's middags. Leuk hoor!!!

6 april 2008

Gisteren was nog even gezellig. We hebben overfrietjes bij de Mildertjes gegeten. Iets wat Alicja heerlijk vindt! We waren pas laat weer thuis, maar we hebben even genoten.
Vanochtend zijn we bijtijds opgestaan. Vanmiddag zouden Esther, René en Heavenly langskomen, maar Heavenly is ziek. Dat vinden wij zielig en Alicja vindt het jammer, want 's middags vraagt ze nog steeds wanneer Heavenly komt! Mama en papa zijn een beetje aan het opruimen en ze komen de dvd van hun trouwdag tegen. Alicja wil hier graag naar kijken, ze vindt het volgens mij wel wat.
Vanavond als Alicja naar bed gaat, vraagt papa wat ze het leukste van deze dag heeft gevonden. Ze antwoord: 'Trouwen'... Daar bedoelt ze dus de dvd mee. Wel knap hoor, dat ze al op die manier terug kijkt op de dag die geweest is!

Gisteren vergeten te vertellen, maar toen Alicja naar de foto's van onze trouwdag keek, die bij ons in de hal hangen. Zei ze dat ze graag met Devin en Joy wilde trouwen. 'Nou, meisje, misschien is het handiger om met Senna of Kane te trouwen en Devin en Joy als beste vriendjes/ vriendinnetjes te houden!' In de auto naar Miranda, trekt Alicja meteen de stoute schoenen aan en vraagt Senna of hij met haar wil trouwen. Hij wordt er verlegen van en antwoord heel zachtjes... "nee". Ik denk dat hij zichzelf nog wat jong vindt... Ha, ha, ha. Nou, dan wordt het Kane, waar ze maar mee gaat trouwen... We zullen Alicja toch ook nog maar even leren dat het erg leuk is om gevraagd te worden... *grijns*.

5 april 2008

Vanochtend gaan we op kraambezoek bij Mathijs. Het nieuwe broertje van Isabel. Alicja speelt daar gezellig met het speelgoed van Isabel. Ze wordt echt al groot, dat valt gewoon op.
Als we weer thuis komen, zijn daar opie en omie. Ze lunchen even gezellig mee en als de kids weer op bed liggen, gaan zij ook weer naar huis. 's Middags als Alicja wakker wordt, vraagt ze of we naar Michel en Cindy gaan. Ze zijn er even niet, maar bellen zodra ze thuis zijn. Intussen kunnen Alicja en papa nog even snel terug naar de winkel. Oh, daar gaat de telefoon.... mama gaat de boel vast inpakken, zodat we zo meteen weg kunnen.

4 april 2008

Vandaag gaan we naar de logopediste. Zij geeft ons adviezen over bekers, houdingen en andere wetenswaardigheden. Alicja en papa gaan mee en eten intussen een ijsje in het restaurant van het ziekenhuis. Faytje vindt het in eerste instantie niet echt wat, maar als Dagmar de logopediste even weg is, om wat op te zoeken op internet, oefenen mama en Fay nog even verder. Als Dagmar terug komt, zijn zowel zij als mama verbaasd. Fay heeft de techniek te pakken... Het ging echt super snel!!!! Dagmar geeft aan dat Fay waarschijnlijk nooit een hele goede drinker zal worden, want dat zijn die kindjes over het algemeen niet. We zullen haar dus bijvoorbeeld in de zomer altijd extra moeten stimuleren, maar de techniek zal ze echt goed leren. We zijn nu alweer trots op haar!! Als we 's avonds papa leren hoe we haar moeten leren drinken, doet ze het wéér goed! Gewoon super om te zien!
Op de terugweg naar de auto valt Alicja behoorlijk hard op haar knie. Die is wat geschaaft en dat horen we dan ook de rest van de dag. Gelukkig hebben we het zalfje van tante Cindy bij de hand. Hopelijk wordt het snel minder...

3 april 2008

Vanochtend werd Faytje wakker met allemaal witte plekjes in haar mondje. Mama weet wat dat is, dus hup naar de dokter voor medicijnen. Daar is de conclusie ook snel getrokken. De spruw is weer even terug. Dan weten we ook waar de onrust van de vorige dag vandaan is gekomen. Gelukkig helpen de medicijnen dezelfde dag nog. 's Avonds is het al stukken minder.
Papa moet vanochtend naar het ziekenhuis voor een gesprek met de chirurg. Hij zal over 3 à 4 weken geopereerd worden. Daar zal hij dan ongeveer 6 weken zoet mee zijn... Hmmmmm, wel sneu voor hem...
's Middags gaan we weer naar Hans (cranio secreaal). Fay lacht altijd naar hem en Hans vindt haar ook een leuk kindje. Het klikt echt tussen hun, dat maakt de therapie makkelijk. Fay reageert dan ook heel goed op de behandeling van vandaag. Hans is erg tevreden! Nog 1x moet ze terug komen, dan is het waarschijnlijk goed.

2 april 2008

Mama is vandaag voor het eerst officieel weer therapeutisch aan het werk gegaan. Oma paste op de dames. Dat is allemaal lekker gegaan. Voor mama was het erg dubbel...
Het oppassen is prima gegaan, oma en de dames hebben het erg gezellig gehad. Ze zijn bij ons thuis gebleven. Toen Alicja en oma Fay naar bed gingen brengen, zou Alicja wel even vertellen hoe mama dat altijd deed. De rolluiken MOESTEN dicht! Maar Alicja verwarde haarzelf met Fay, want Faytje slaapt altijd overdag met de rolluiken open. Bij Alicja MOESTEN ze juist dicht. Tja... Het zijn twee zulk verschillende dames, in alle opzichten!
Faytje is wel wat onrustig vandaag. Beetje jammerig en slaapt wat onregelmatig. Het valt bij haar zo snel op, want ze is altijd zo vrolijk!!!

1 april 2008

Hieperdepiep hoeraaaaaaahhh, vandaag zijn mama en Margreetje dan echt jarig. Vanochtend al vroeg kwamen, papa en Alicja met een cadeautje (een mooie tekening, gemaakt door Alicja op de crèche), een kaart en mooie ballon en een stuk taart met 3 kaarsjes erop, op de kamer. Faytje lag nog lekker te slapen. Alicja was helemaal trots dat ze de mooie tekening had gemaakt en ze mocht samen met mama de kaarsjes uitblazen. 's Ochtends waren opie, omieer heel snel en daarna kwamen opa, oma en Indy nog even gezellig op bezoek. Als verrassing kwamen ook nog Angelique, Gwenn en Milou koffie drinken. Opie en Omie moesten nog naar een crematie, dus die moesten vrij snel weer weg, maar de dames hebben nog even gezellig gespeeld. Papa was thuis nog even aan het werk, maar voegde zich ook snel bij ons. Margreetje kwam na een half dagen werk meteen bij ons en de rest kwam om 17.00 uur. Ze bleven lekker eten en wachten op het cadeautje wat deze dag geleverd zou worden. Mama wist nog van niks, maar had inmiddels wel begrepen dat het een grote verrassing zou worden. Helaas om 19.30 uur waren ze nog steeds niet geweest!! Dus heeft papa maar besloten om het op een plaatje te laten zien. Mama vond het geweldig mooi dat ze een lounge set krijgt voor in de tuin!!! Hier 'zeurt ze al 2 jaar om'... Dat is wat papa in de email naar de rest had geschreven..... Helaas eindigde de dag voor mama in een migraine aanval en toen dus iedereen weg was, is zij ook meteen haar bedje in gedoken!

31 maart 2008

Alicja gaat vandaag voor het eerst weer vrolijk naar de crèche!! Ze gaat meteen bij binnenkomst naar de ballenbak en heeft nauwelijks tijd om papa uit te zwaaien! 's Middags als mama haar weer op komt halen, moet ze heel goed zoeken, want alle kindjes zijn.... SMURFEN en SMURFINNEN! Ja zelf Alicja is gesminkt! Mooi om te zien en ze is er zo trots op, dat ik op de fiets nog een foto moet maken en dat terwijl ze niks meer met foto's maken te maken wil hebben!!! Ha, ha, ha, wat waren wij trots en blij!

30 maart 2008

Gisteren zijn we de hele dag bij Marc en Margreetje thuis geweest. Mama en Margreetje zijn aankomende dinsdag 1 april jarig. Maar omdat mama de verjaardag eigenlijk niet wilde vieren. Heeft ze samen met Margreetje afgesproken dat ze het bij Margreetje thuis toch een klein beetje zou vieren. We zijn al vroeg daar en opie en omie komen er vlak achteraan. Omie moet vanavond werken. (We hebben afgesproken dat opa en oma daarom dinsdag even komen koffie drinken). Cindy, Michel en de kids komen ook al vrij snel in de middag. Als Alicja daar uit bed komt, zijn Devin en Joy er dus ook al en kunnen ze heerlijk buiten spelen. De ouders van Marc zijn er ook al vroeg. Omdat Martijn en Karin van ver komen, blijven zij ook lekker eten. Dus ook Robyn en Indy vermaken zich prima met Alicja, Devin en Joy! Heerlijk om te zien hoe goed dat samen klikt!!! 's Avonds is het ook nog erg gezellig. De buurtjes van M&M zijn er en de broer van Marc met zijn gezin! Het is heerlijk relax... Om 22.30 uur gaan we naar huis, zodat Faytje na het drinken, meteen haar bedje in kan. Bedankt Margreetje en Marc, voor deze gezellige dag.

Vandaag heeft Faytje zich een aantal malen van de schoot van Raimond afgerold. Ze lag recht, dus ze heeft het helemaal zelf gedaan en geen hulp gehad. Ze deed het meerdere malen achter elkaar, dus we wachten het af, of ze het blijft doen. Wel knap weer hoor!!

24 maart 2008

2e Paasdag: Vanochtend staan we bijtijds op, want om 10.30 uur staan we bij opa en oma op de stoep om te brunchen. Na heerlijk gegeten te hebben spelen de dames nog heel even, met de cadeautjes die ze opa en oma hebben gekregen en dan gaan ze op tijd even naar bed voor hun middagdutje. Ze slapen allebei twee uur. Mama wordt intussen weer steeds beroerder, dus als Alicja uit bed komt, duikt mama nog even in het bed van Alicja. De bedoeling was even een uurtje, maar het wordt 3 uurtjes. Niet geheel fit komt ze naar beneden om te eten. Daar is de boel al op stelten gezet door Alicja en Indy (intussen waren zij ook binnengekomen). Fay wil niet meer slapen, met de drukte om haar heen, maar dat haalt ze altijd wel in, dus we laten haar maar zo. Na het eten pakken we de boel weer in. De dames zijn moe, dus wordt het tijd dat ze hun eigen bedje in duiken.

Sinds een paar dagen valt het op dat Alicja veel meer is gaan praten, ze praat goed en duidelijk en volledige lange zinnen. Het is best vreemd om te horen, als je erbij stilstaat dat ze dat een paar dagen terug gewoon nog veel minder deed. Ze is wel dwars en bijdehand. Soms moeten we er wel om lachen, maar we moeten ook vaak wel weer even consequent zijn... Ze komt meer voor haarzelf op. Iets wat we sinds een maandje proberen te stimuleren. Dus ze pakt het wel op! Goed hoor!!

23 maart 2008

Gisteren hebben we een drukke dag gehad. 's Ochtends komt Joy bij ons op bezoek en omdat we van plan waren met Alicja eieren te schilderen, doet Joy lekker mee. Papa gaat met hun aan de slag, terwijl mama even snel naar de winkel snelt (jeetje wat een drukte!!! Paasweekend is begonnen...). Mama is ook snel weer terug, want om 11.40 uur moeten zij en Fay bij de huisartsenpost zijn. Fay heeft nl. al 6 dagen geen ontlasting gehad. Daar aangekomen moeten we ongeveer een uur wachten. Fay vindt dat niet erg en valt na een half uurtje gewoon bij mama op schoot in slaap. Uiteindelijk mogen we naar binnen. De dokter onderzoekt haar en hij geeft aan dat het 'eraan' komt. We moeten Fay 3x per dag 1 theelepel vers geperste jus d'orange geven. Hij ziet graag dat het op een natuurlijke manier naar buiten komt, want hij begint liever niet aan een klisma! Goed, gaan we dat maar proberen...

's Middags gaan we naar de verjaardag van Marolein. Fay blijft bij opie en omie, want Alwin en Marjolein hebben 3 katten. Daar Fay een astmatische reactie gehad heeft vorige maand en we nog niet weten of dit blijvend is. Nemen we geen risico's en ontwijken zoveel mogelijk katten(haren). Ze heeft genoeg in het ziekenhuis gelegen. Om 18.30 uur gaan we weer naar opie en omie, want Fay moet om 19.00 uur weer eten.

Vandaag is het 1ste Paasdag. Opie, Omie, Michel, Cindy, Marc, Margreetje, Devin en Joy komen bij ons brunchen en blijven de verdere dag. Het is ontzettend gezellig! We lachen weer wat af. We eten tè veel. De kids kunnen lekker naar buiten, want het is eindelijk even mooi weer buiten. Wel fris, maar de zon schijnt. Als mama rond 15.00 uur Fay wakker maakt en wil verschonen op het aankleedkussen, begint ze ineens te huilen. Daar komt de ontlasting aan. Het is hard en het doet haar pijn (dit is overigens niet wat de dokter vertelde...). We helpen haar door met de beentjes te draaien en haar buik te masseren. Het duurt even, maar het lijkt haar op te luchten. Hopelijk is ze voor nu weer alles kwijt. We blijven haar gewoonde lactulose, pruimen/ druiven en jus d'orange e.d. geven, zolang haar ontlastingpatroon niet is veranderd. Alicja is aan het einde van de dag helemaal op en vraagt papa, haar naar bed te brengen. Fay neemt het er nog even van met het eten, maar ook dan slaapt zij lekker in.

Mama begint verkouden te worden, dus we duiken er zo ook echt in, want morgenochtend staat een brunch bij opa en oma op het programma.

20 maart 2008

Na een nog wat onrustige nacht voor mama. (Fay lust geen groene groente, dus had gisteren weinig vast voedsel gegeten en wilde dus vannacht extra eten). Zijn we weer bijgekomen van gisteravond. Alicja was vroeg wakker en is nu nog moe, dus ze gaat er vroeg weer in vanmiddag/ vanochtend. Ze wil ook mee naar Hans (cranio secraal), dus weet ze al dat het er in zit dat ze er vroeg in moet. Vanochtend heeft Fay weer fruit gegeten, ze was aan het huilen, dus in eerste instantie dacht ik dat ze het niet luste, maar ze spuugde het ook niet uit, dus was de conclusie snel
getrokken. Ze was moe... En ja hoor... twee tellen later lag ze in mijn armen te slapen. Das ook wat! Kan ze lekker fruit eten, valt ze in slaap. Hmmmm....

Alicja is om 11.00 uur moe naar bed gegaan. Ze gaf zelf aan: "Mama, ik ben zo moe!". Nou schatje, dan mag je gewoon naar bed. Om 13.30 uur is ze nog steeds niet wakker en gaat mama dus alleen naar Hans. Ze heeft haar slaap nodig, dus maken we haar niet wakker. Uiteindelijk wordt ze om 14.30 uur heerlijk uitgeslapen wakker. Fay heeft het deze keer veel zwaarder bij Hans, omdat ze nog altijd last van verstopping heeft en haar nekje vast zit, vanwege de verkoudheid, wordt ze uiteindelijk toch even 'vastgelegd'. Poeh, daar had mama niet op gerekend. Fay huilt 3 kwartier lang. Van boosheid, verontwaardiging tot verdrietig zijn, alles heb ik voorbij horen komen (mama heeft haar nog nooit zo lang horen huilen, zelfs niet in het ziekenhuis! Dat doet haar zeker wat!). Maar ze doet het goed. Hans is tevreden. Nu maar hopen dat de ontlasting snel gaat komen en de verkoudheid snel over is. Ondertussen eet ze haar groente en als fruit: druiven, pruimen en abrikoos.
's Middags komen Devin, Joy en Cindy (en later Michel) bij ons eten. Opie en Omie komen ook, maar Omie moet werken, dus zij gaan na een uurtje weer weg. De dames en heer spelen de hele tijd. Soms moeten we ze even afremmen, Alicja heeft er een kleur van!!! Gelukkig eten ze alle drie goed. Om 19.30 uur gaat de familie Milder weer naar huis en duikt Alicja tevreden haar bedje in. Ze heeft een heerlijke middag gehad. Fay gaat ook naar bed. Ze komt 1x vannacht. Netjes hoor...

19 maart 2008

Vanmiddag heeft Alicja geen zin om te slapen, dat gebeurd tegenwoordig wel regelmatig, maar ze moet af en toe echt nog wel! Ze heeft het echt nog nodig. Vanmiddag mocht ze echter wel weer uit bed, maar om 15.00 uur werd ze echt zo ontzettend moe en vervelend. We eten vroeg en omdat ze had gevraagd of ze nog even in bad mocht, is ze vroeg met Fay nog even in bad geweest. Dat was even een succes, Fay ging voor het eerst alleen in haar badstoeltje in bad. Echter is Alicja zo moe, dat alles een beetje ongecontroleerd gaat en ze verslikt zich in een slok water. Weer krijgt ze een hoestbui (daar is ze nog niet vanaf) en komt ze weer in ademnood. Ze raakt in paniek en geeft over. Papa en mama proberen rustig te blijven. En haar ook rustig te manen, we hangen haar onderste boven en papa doet de heimlich greep bij haar. Langzaam aan krijgt ze weer meer lucht, begint te huilen en roept om beer. geschrokken halen we beide kinderen uit de badkamer. Alicja komt weer even bij en Fay is verpakt in 2 handdoeken, wachend op wat komen gaat. Na beer te hebben geknuffeld en wat te hebben gedronken, wil Alicja weer terug in bad. Omdat we intussen meteen het water weg hadden laten lopen, moeten we het bad opnieuw vullen. We laten haar haar gang gaan, in de wetenschap dat de mogelijkheid erin kan zitten dat ze watervrees zou kunnen ontwikkelen. Ze zwemt nog even terwijl papa er weer bij zit, en mama Fay omkleed. Daarna zijn beide dames snel naar bed gegaan. Morgenmiddag toch maar weer lekker slapen voor onze grote dame. Ze trekt het nog niet altijd. Nog bijkomend van de schrik gaan wij maar even rustig voor de tv...

16 maart 2008

Vandaag was het schrikken geblazen voor mama en papa. Alicja is behoorlijk aan het hoesten! Dus toen ze vanmiddag naar bed ging, bleek dat grote en kleine beer in de wasmachine zaten. Dat was ogenschijnlijk voor Alicja geen probleem, ze vond het niet erg om ter vervanging met alle andere koeien en beren in bed te liggen. Ik zeg ogenschijnlijk... want na ongeveer een kwartier hoorden we Alicja nog hoesten. Omdat ze dat vaker doet en dan in haar slaap, keken we het nog even aan. Ook hoorden we haar af en toe huilen, vanaf beneden, maar ook dat doet ze regelmatig, dus ondernamen we ook daarop geen actie. Toen ze dus na dat kwartier nog aan het hoesten was, ging mama toch maar even naar boven om water te geven. Wat bleek: Alicja was zo overstuur geworden, dat ze in de hoestbui was blijven hangen. Ze was ontzettend benauwd en haar lippen waren al paars aangelopen. Mama schrok zich kapot! En schreeuwde om papa!!! Die kwam meteen aangesneld. Alicja bleef nog even benauwd en bleef kokhalzen. Gelukkig begon ze heel veel slijm te spugen. Daardoor kreeg ze wat meer lucht. Het hoesten bleef aanhouden, maar gelukkig wilde ze wel drinken. Dat scheelde... Toen ze weer rustiger was, hebben we haar nog even geprobeerd in bed te leggen. Het hoesten bleef aanhouden, dus na wéér een bezoekje op haar kamer voor wat te drinken, gaf ze aan dat ze hoofdpijn had (voor het eerst dat ze dat zelf aan gaf...), dus stelde mama een zetpil voor. Zonder moeite accepteerde ze dat (het is niet meer haar favoriete medicijn, zullen we maar zeggen.). Ze mocht mee naar beneden en heeft daar nog op de bank gelegen. Even later was de hoofdpijn gezakt en het hoesten was ook zo goed als over. Inmiddels is ze weer helemaal de oude. En nog weer net zo ondeugend. Achteraf kwam omie met de opmerking dat ze aan het hyperventileren is geweest. En terug denkend aan de symptomen, lijkt dat er wel heel veel op, dus houden we het daar maar bij. Leer voor papa en mama, "beer op tijd droog hebben!!!"

Fay heeft vandaag ook een onrustige dag. Ze heeft al sinds woensdag geen ontlasting gehad. Ze begint last van buikkrampen te krijgen, dus we hopen dat het snel gaat komen. De lactulose is alweer opgehoogd. Mocht het morgen nog niet zijn geweest, dan trekken we maar weer aan de bel bij de dokter. Ze krijgt nu niet meer alleen Borstvoeding, dus ze moet eigenlijk wel gewoon ontlasting hebben. We hopen maar dat het vanzelf alsnog komt!

Nu maar snel de computer opruimen, want papa is heerlijk een soort van Indische Rijsttafel aan het koken. Sharon en Miranda blijven eten en dit stond sinds vorig jaar zomer (toen ik in het ziekenhuis terecht kwam) nog op de planning.... Jammieieieieieieeieieieieie!!!!

14 maart 2008

Afgelopen zaterdag hebben Alicja en Fay een glijbaan voor in de tuin gekregen. Papa is 's middags, toen beide dames op bed lagen even op pad geweest. Alicja is dol op glijbanen en toen ze wakker werd en de glijbaan er stond, kon ze er niet meer van afblijven. Even later kwamen ook Devin en Joy en met z'n drieën was het stunten geblazen. Toen werden ze maar even naar binnen gehaald! Ach, het was toch etenstijd. Devin en Joy bleven ook nog eens slapen, want Sadé en Loïs werden gedoopt. Opie, Omie, Michel, Cindy, Marc en Margreetje zijn naar de kerk geweest. Mama is gegaan, toen de kids op bed lagen. Papa heeft dus even op de 4 kinderen gepast. Ze hebben zich prima gehouden! Het eerste wat Alicja vroeg toen ze de volgende ochtend wakker werd, was waar Devin en Joy waren. Maar die waren diezelfde avond toch ook weer opgehaald.

Alicja vindt het even weer iets minder op de crèche. Ze moet echt weer wennen aan de nieuwe groep. Daarom was het jammer genoeg toch weer even huilen geblazen, toen ze afgelopen maandag weer moest gaan. Ze miste ook Milou, die pas 's middags kwam. Dat was wel even sneu, maar ook aan het einde van de dag, toen mama en Rianne haar weer op kwamen halen, was ze toch weer vol verhalen.

Fay is afgelopen week (en nu nog steeds) wéér verkouden geworden. Ze hoest wat af, maar het lijkt erop dat ook voor dit virus de medicijnen goed werken. Het blijft toch elke keer spannend. red ze het thuis, of moeten we de dokter weer inschakelen. Ze is verder zo ontzettend vrolijk. Papa en Alicja zijn ook behoorlijk aan het hoesten, vooral de nachten zijn wat onrustig, maar Fay slaapt zo goed als door, dus we maken ons er eigenlijk niet druk om. Wat we nog wel even mogen vermelden is dat Alicja sinds een 1,5 week weer eindelijk echt goed slaapt (als ze even niet hoeft te hoesten). Ze huilt heel af en toe nog, maar valt 9 van de 1 0 keer ook weer snel in slaap. We kunnen merken dat het voor haar ook allemaal een plekje krijgt. Ze vraagt steeds meer naar Fay en knuffelt wat af. We hopen dat ze dit vast kan houden en dat er niet weer iets gebeurd, waardoor ook zij een terugval zal krijgen.
Het eten van de lepel, van Fay, gaat steeds beter. De groentehap vind ze niet echt wat, maar er komt steeds meer in. We zullen volgende week maar eens kijken of we de fruit toe kunnen voegen.

05 maart 2008

01 Maart hebben we toch even stilgestaan bij het feit dat Fay een half jaar oud was. Opie, Omie, Michel, Cindy, Marc en Margreetje en de kids zijn op de koffie geweest en omdat Fay het nog niet zelf kon en Devin, Joy en Alicja buiten speelden, heeft omie een half kaarsje uit mogen blazen. Fay kreeg zelfs nog cadeautjes. Geweldig toch!! Het was best een emotionele dag voor Raimond en mij. Niet dat we verdrietig waren ofzo, maar je staat er toch extra bij stil (Wat gaat dit worden als onze kleine meid 1 jaar wordt!!!!!!!!!!!!?????????????)
's Avonds hebben we gezellig met z'n vieren nog even bij opa en oma gegeten. We hadden de pap niet meegenomen, dus konden niet erg lang blijven, maar Alicja heeft zich prima vermaakt!!!!

Alicja is afgelopen maandag voor het eerst naar de nieuwe groep op de crèche geweest. Ze vond dit wel weer moeilijk. Dat merkten we aan het wegbrengen, maar volgens juffrouw Ineke heeft ze zich kranig gedragen! 's Middags toen we haar weer op kwamen halen, zat ze ook weer vol van verhalen, dus het was even schrikken, maar het is goed gekomen!! Toen Raimond, Fay en ik haar op hadden gehaald had madammeke nog geen zin om naar huis te gaan. Ze wilde naar opie en omie toe. Dat kon natuurlijk geregeld worden. Opie en omie waren bij Cindy en Michel, zijn we nog even daar naar toe gereden en hebben daar even gegeten. Thuisgekomen had ze nog een verrassing, want papa, mama en Fay waren naar de stad geweest en hadden nieuwe kleren voor haar gekocht. Ze was er helemaal weg van. Alicja kan je oprecht blij maken met nieuwe kleren!!! Heerlijk toch?!

Gisteren zijn we bij het vriendje van Fay Akira, geweest. Zijn mama en hij wonen in Doesburg. Hij is super groot, maar toch bijna een maand jonger. De dame en heer konden het samen prima vinden!!! Maar 's Ochtends eerst nog even bij opa en oma langs geweest. We waren even aan het wandelen en toen kon Alicja nog even daar buiten spelen, ondanks dat het niet heel lang was, want het begon twee keer goed te regenen.

Vandaag zijn we naar het consultatiebureau geweest. Fay was 6170 gram en 57,5 cm. Dat laatste geloof ik niet, want eind januari was Fay ook al 57 cm in het ziekenhuis. En een halve cm groeien in een maand is wel erg weinig. Aan haarzelf te zien, is ze wel ontzettend hard gegroeid, dus we houden het laatste even in het midden en kijken in april, in het ziekenhuis wel weer verder. Maar ondanks dit alles is ze volgens het schema nog prima gegroeid en zit ze qua gewicht en hoofdomtrek al in het groene gebied (marges), weliswaar onder in, maar toch!!! Het zou geaccepteerd worden als ze daadwerkelijk zo oud zou zijn!!! De lengte bleef wat achter. Al maakte ook zij zich geen zorgen! We wachten de volgende keer af!!! Het zou betekenen dat ze in no time al binnen de marges gaat zitten....
We mogen met langzaam de groentehap gaan beginnen. De kinderarts had dat ook al geroepen, dus we zijn vandaag meteen maar gestart. Ze moet erg aan de smaak wennen, maar we nemen er de tijd voor. De reden dat Fay hoogst waarschijnlijk nog 's nachts komt (2x), is dat ze waarschijnlijk te weinig calorieën binnen krijgt. (Alleen BV is nu te weinig voor haar. Hierin zit ze dus echt meer richting de leeftijd van 6 maanden ipv de 3,5 maand.)Dus door haar nu vaste hap aan te bieden, moet ook dat goed gaan komen. We hopen van wel, want Raimond en ik beginnen een beetje op te raken!!! Het is niet niks om na de zware maanden die we achter de rug hebben, waarbij van bijtanken weinig sprake was, nu nog steeds zo vaak 's nachts op te moeten.

Morgen gaan we weer naar Hans (Cranio Secraal) toe met Fay. Tot nu toe heeft de behandeling voor Fay nog niet gewerkt. Vandaag heb ik de logopediste nog gesproken en we hebben nu afgesproken dat we het blijven proberen, maar hoogst waarschijnlijk zal het erop neer komen, dat we moeten blijven lepelen. En over ongeveer 2 maanden maak ik weer een afspraak en dan krijgen we van haar tips om Fay vervroegd uit een beker te laten drinken. Ik vind het best erg, maar probeer me er een beetje bij neer te leggen, wetende dat het lepelen best nu al goed gaat en dat zal waarschijnlijk alleen maar beter gaan. Maar het blijft best zorgelijk voor me... De afgelopen weken, waren best zwaar... Hopelijk zitten we snel op het nieuwe ritma van groente, fruit, pap en BV....

28 februari 2008

Pffff, we hebben een drukke week achter de rug. Gelukkig is het morgen weer vrijdag. Afgelopen zondag zijn we met Cindy, Michel, Devin, Joy, Nicky Roxy en vriendje naar een speelhal in Ede geweest. Daar waren ook Angelique, Niels, Milou en Gwenn. De kinderen hebben heerlijk samen kunnen spelen in de ballenbak, van de glijbaan af en nog meer van dat soort dingen. Ze hebben genoten en na afloop hebben we heerlijk nog even bij de Burger King in Veenendaal gegeten.

Afgelopen maandag moest ik naar de arbo-arts, daarna heb ik samen met Mónica getrakteerd op het werk. Het moest er maar eens van komen! Elke keer dat ik naar het werk ga, gaat het wat beter, maar het blijft best een hele opgave. Eenmaal op het werk, belde dr. Smal ook al op. We hadden een afspraak staan voor die middag, maar het was geen probleem. Hij is erg tevreden over Fay. Ze doet het erg goed, behalve dan de longklachten die ze heeft. Hij benadrukte nogmaals, dat ze hier mogelijk overheen kan groeien. Maar dat dat nu nog niet te meten is. Omdat Fay nog niet uit de fles drinkt (ik krijg steeds minder hoop, maar we hebben de cranio secraal therepeut Hans, nog in het vooruitzicht, dus de hoop is nog niet helemaal weg), mag ze nu al wel aan de rijstepap. Ze mag de lactulose iets afbouwen en over een paar weekjes mogen we echt beginnen aan de vaste hap. Alicja dus naar de crèche en Fay is met mij mee, dus Raimond is alleen thuis, maar Cindy en Joy komen hem even gezelschap houden.
's Avonds zijn we dan ook maar meteen begonnen met de rijstepap. Fay vindt het best lekker, maar moet erg wennen aan de lepel. Ondanks dat gaat er toch 1/3 van de fles in.
Alicja heeft ook vandaag mogen trakteren op de crèche. Ze wordt al een hele dame en daarom mag ze vanaf volgende week naar de volgende groep. Winny de Poeh... de 'peutergroep' zoals ze dat zelf zo mooi zegt! Ze kijkt er echt naar uit. Vrijdag hebben we nog een soort van overgangsgesprek, om te kijken hoe de juffen Alicja hebben gezien.

Dinsdag 26 februari zijn we dan bij Hans geweest. Het was voor hem een beetje een dèja vue. Ondanks dat Fay en Alicja 2 verschillende meiden zijn, ervaarde hij toch wel gelijkenissen, zonder dat hij nu precies kan vertellen wat. Hij heeft kort naar het verhaal van Fay geluisterd en ook hij ervaarde dat Fay een evenwichtige, rustige en sterke meid is. Echt fijn om van een buitenstaande te horen, want dan zitten we er toch niet naast. Hij heeft haar mondje zachtjes behandeld, om te proberen de reflexen die nu voor in de mond zitten, toch weer wat naar achter in de mond te krijgen. Hopelijk heeft het resultaat! Intussen moeten we blijven oefenen met de fles. Volgende week komen we terug. 's Avonds heeft Fay over de 100 cc pap gegeten. Echt vol zit ze er nog niet van, want ze komt echt nog 1,2,tot 3 of zelfs 4x per nacht. Ze moet hier ook aan wennen en als ze beter van de lepel kan eten, komt dat ook wel goed!
Raimond is vandaag naar het ziekenhuis geweest. Hij heeft het carpaal tunnel syndroom. Hij krijgt een spier/ zenuwonderzoek en daarmee wordt het officieel vastgesteld. Omdat het nog in een vroeg stadium is (ondanks dat het een zware vorm is, want de klachten die hij nu al heeft, duren normaal gesproken nog langer), wordt hij niet meteen geopereerd. Hij krijgt eerst 2 spuiten, met o.a. prednison in zijn pols, die de vernauwing in de tunnel wijder maken. Hij moet na het weekend resultaat hebben, en als dat niet zo is, moet hij over 3 weken terug komen. En dan zullen ze waarschijnlijk besluiten te opereren.

Woensdagochtend zijn we voor een intake gesprek geweest voor de basisschool voor Alicja. Het gesprek bij de Klimroos (de oude Klaproos, waar ik ook op school heb gezeten), verliep prima en we hebben er dan ook voor gekozen om Alicja daar in te schrijven. Alicja voelde zich daar best op haar gemak en liep zelfs in de kleuterklas naar de kindjes om te kijken wat ze deden, zonder dat wij mee moesten. 's Middags hebben we de haartjes geknipt en is ook Fay, nu officieel, geknipt!!!!! Alicja zat ook als een echt dametje stil in de stoel. Ik hoefde er helemaal niet bij te zitten. En nu mag het heel hard gaan groeien!!!

Vandaag een drukke bezoekdag... Opie, Joy, Anita en Bertine waren op bezoek en omie kwam later ook nog even. Oma kwam ook nog even in een flits lans, dus een drukke boel. Vandaag zijn Raimond en ik eigenlijk wel tot de conclusie gekomen, dat Fay echt zoveel eten nodig heeft, ook 's nachts. Ze groeit zo hard!!! Het is bij wijze van spreke geen lol te beleven aan het kopen van kleding voor Fay. Ze zit nu 2 weekjes in 62, maar groeit al hard naar 68!

Zaterdag aanstaande 1 maart is onze kleine Fay een half jaar oud! Ze groeit als kool, we kunnen ons af en toe helemaal niet voorstellen, dat ze zo ontzettend klein is geweest. We moeten het ech van de foto's en de filmpjes hebben. Hetzelfde geldt voor Alicja. Ze wordt echt zo groot... Ook het verschil bij haar, met een half jaar terug is ontzettend groot! Ze praat als een echte wijsneus. Ze kiest er nu al regelmatig voor om zonder luier te lopen... Buiten spelen zonder luier is nog steeds niet haar bedoeling, maar dat komt vanzelf wel!!!

18 februari 2008

We zijn weer een weekje verder. We dachten een beetje de rust terug te hebben gevonden na ons ziekenhuis verhaal van Fay, maar afgelopen week zijn we bij de logopediste geweest. Fay wil nog altijd niet de fles drinken. En we zijn met de mededeling naar huis gegaan dat ze die waarschijnlijk ook niet meer zal gaan drinken. Helaas is Fay net op het verkeerde moment ziek geworden, waardoor ze net het omslagpunt van automatische zuig, slik, adem reflexen, naar bewust drinken heeft gemist. Nu weet ze absoluut niet meer wat ze met de fles moet doen. Ze lacht en kauwt een beetje op de fles, maar that's it! We hadden het kunnen voorkomen, door haar toch tijdens haar ziekte de fles te blijven aanbieden, maar helaas was ze tè ziek. Volgens de logopediste een logische handeling, maar wij kunnen er nu niks meer mee. We blijven nu oefenen, in de hoop dat ze de reflexen alsnog kan trainen. Ik heb contact gezocht met Hans. De cranio secraal therapeut van Alicja. Hij wil proberen, of hij ook nog zou kunnen helpen. Mocht dat allemaal niet baten, dan wordt het hoogst waarschijnlijk borstvoeding door blijven geven (ik wilde zo graag wat afbouwen, want ik ben zo moe!) en de overige voedingen lepelen!!! Raimond en ik vinden dat een heftige conclusie voor ons, maar het ziet er naar uit dat het wel de enige conclusie is. We zullen de komende tijd af moeten wachten. Moeilijk blijft het wel en ik heb er ook best weer een aantal slapeloze nachten van.
Fay is inmiddels ook wéér verkouden, maar het lijkt erop dat ze goed reageert op de medicijnen (pufjes) die ze heeft. Ze blijft een ontzettend vrolijke meid. Ze lacht de hele dag door. Ze is haar handen aan het ontdekken... Ze wil nog steeds heel veel drinken, waarschijnlijk dus weer wat in aan het halen...

Alicja is op het moment ontzettend baldadig. Ze hoopt alsmaar dat Alicja d'r wil, wet is! Hmmmmmm.... Vermoeiend op zijn tijd, maar we genieten ook ontzettend van haar... Op dit moment is 'oké en graag' helemaal hot in haar vocabulair. Ze praat duidelijk en al veel woorden achter elkaar en de zindelijkheid gaat bijna zonder stimulans. Vanochtend heeft Raimond haar naar de crèche gebracht en hij kwam terug met de woorden: 'Het is bijna een feestje op haar daar nu naar toe te brengen...!". Geweldig toch!

11 februari 2008

Vandaag is Alicja weer naar de crèche geweest. Vorige week waren we nog weg, dus er zat weer even tijd tussen! Vanochtend had ze in eerste instantie nog niet echt heel veel zin, maar toen we eenmaal onderweg waren, was het geen probleem meer. Toen we aan kwamen, stond de kleine glijbaan binnen en ze geen aandacht meer voor mama. Zwaaien was eigenlijk al te veel!! Omdat de glijbaan dichtbij het raam stond en ik buiten op het raam klopte, kon het er nog net vanaf. Het mooie van alles was, dat er op dat moment ook een jongentje aan het huilen was. Iets wat bij Alicja een aantal maanden ook niet vreemd was. Nu keek Alicja naar het jongentje, alsof ze wilde zeggen: "Doe ff normaal joh, het is hier toch helemaal geweldig! Je hoeft toch niet te huilen als je weggebracht wordt!!!!!!". Zo mooi om te zien en zo zie je maar weer hoe flexibel kinderen zijn!!!! Ik klaag niet! Cindy en Joy komen even koffie drinken. Ondanks dat Alicja niet thuis is, vermaakt Joy zich prima alleen, maar ook met haar nichtje. regelmatig hangt ze aan de box en begint Fay te lachen.... We zullen ons moeten bergen met al die dames later!!!,,,, *grijns*
Raimond en ik zijn even snel door het huis gegaan. Fay was vandaag wat onrustig, wilde afgelopen nacht al 4x drinken, spuugde veel en sliep weinig. We kunnen we dan de klok al op gelijk zetten. Fay moet poepen, maar het lukt niet, dus ze heeft last van haar buik. Ze kan dat onderscheid nog niet maken, dus denkt ze dat ze honger heeft... En ja hoor... Onder het eten.... Daar is het dan... Ze is opgelucht.
Raimond is Alicja met de fiets op gaan halen. Het is zo'n lekker weer en omdat we allebei thuis zijn, kan dat ook. Anders niet, omdat ik dan Fay mee moet nemen. Ze zit voor het eerst in een kinderzitje achterop. Ze vindt het leuk en spannend! Thuis gekomen vertelt Raimond dat ze op de crèche samen met Milou gepraat heeft over Fay in het ziekenhuis. Milou heeft daar ook ervaring mee, want haar zusje Gwenn heeft ook al twee keer in het ziekenhuis gelegen. Zo zie je maar weer wat het de kinderen bezig houdt! Ze lijkt het alweer achter zich te hebben gelaten, dat Fay in het ziekenhuis heeft gelegen, maar niets is minder waar!!!
Vandaag zou Fay haar RS vaccinatie krijgen. Nadat we 1,5 uur hebben gewacht, bel ik toch maar even naar de verpleegkundige. Oh oh, ze was het vergeten in haar agenda te zetten. Nu komt ze donderdag alsnog. Op zich even niet zo erg, omdat Fay toch een onrustige dag heeft!

09 februari 2008

Pffff we hebben weer een aantal zware weken achter de rug. Fay had nl. weer een verkoudheidsvirus opgelopen. Vanaf eind januari begon ze onrustiger te worden en zwaarder te ademen en veel te hoesten. 28 Januari moesten we naar dr. Smal toe. Ondanks dat ze ontzettend verkouden was, toen al, was hij erg tevreden. Ze woog 5260 gr. en was al 57 cm. Zodra ze wat opknapte, moesten we langzaam aan maar weer gaan oefenen met de fles en mochten we er de regelmaat in gaan krijgen. Ze had nu genoeg reserves om dat aan te kunnen. Half maart mag ze aan de groente- / fruithap gaan wennen. Spannend hoor, want dat betekent dat ze dan toch echt groot wordt! Maar die avond beginnen we de slapeloze nachten. Fay wordt alsmaar zieker en onrustiger. Nachten lopen we regelmatig naar haar toe, om haar uit een hoestbui te helpen en ze moet regelmatig slijm spugen. Tot een aantal nachten later zelfs om de 5 à 10 minuten. Aan het einde van de week gaan we met z'n allen naar Landal in Vaals-Limburg. Alicja heeft samen met Devin en Joy de tijd van haar leven. Ze mag met Devin op 1 kamer slapen en dat is erg spannend. Op zaterdag gaan we naar Maastricht. En omdat ze kinderen erg moe zijn, blijven zondag lekker in de buurt van het huisje. Echt bijkomen doen we niet, want Fay gaat gewoon door met de onrustige nachten, verhogingen en de hoestbuien, waar we haar moeten helpen uitkomen. Maar overdag hebben we het erg gezellig en genieten we van de familie om ons heen... Op maandag, als we om 16.30 uur thuis zijn gekomen, hakken we de knoop door en bel ik met dr. Smal. Hij zit nog in vergadering, maar belt snel daarna terug. Ik leg de situatie uit en er wordt besloten dat we met Fay naar het ziekenhuis moeten komen. Daar wordt ze onderzocht. Haar ademhaling is onregelmatig en ze zien dat ze het benauwd heeft. Haar longen zitten weer vol met slijm en ze horen gepiep. Het lijkt op een astmatische reactie als gevolg van een verkoudheidsvirus. Dat zou RS kunnen zijn, maar ook een ander virus. Ze wordt 2x achter elkaar verneveld en ze lijkt daar goed op te regeren. Dus mogen we haar weer mee naar huis nemen. We hebben afgesproken dat dr. Smal de volgende ochtend contact met ons op neemt.
De nacht verloopt wer onrustig. Fay wil vaak eten, omdat ze te weinig lucht krijgt, om een volledige voeding te eten. Als de dokter belt, slaapt ze nog, dus we spreken af, dat als ik het niet vertrouw, ik meteen bel. Dat is al een hele geruststelling. Echter heeft dr. Smal het ook over de mogelijkheid dat ze toch wordt opgenomen en dan o.a. het medicijn prednison. Daar schrik ik echt van, want wetende dat het een medicijn is, met mogelijk de nodige bijwerkingen, wens je dat niet voor je kindje.
Fay lijkt prima te reageren die dag en is goed lachs. Lekker vrolijk! Totdat ze aan het einde van de dag helemaal afknapt en we haar weer zieker zien worden! Raimond en ik besluiten de nacht samen nog door te komen en de volgende ochtend om 09.00 uur hang ik alweer aan de telefoon. dr. Smal is er niet, maar ik word teruggebeld. Het was daar al bekent dat ik mogelijk zou kunnen bellen, want ik was half in mijn verhaal, toen ze vroegen of ik toevallig de moeder van Fay was. Ze gingen even met de supervisor van die dag overleggen. Een uur later word ik teruggbeld. Ze willen haar zien en of we om 14.45 uur in het ziekenhuis kunnen komen.
Netjes op tijd zijn we er. Fay wordt weer onderzocht en haar longen zitten weer/ nog steeds helemaal vol. Ze besluiten haar op te nemen. Raimond en ik hadden daar al rekening mee gehouden en haar tasje met kleding e.d. meegenomen. Fay zal om de 4 uur verneveld worden met ventolin, om de longblaasjes te verwijderen. Daarnaast krijgt ze het pufje flixotide. Daar zit het medicijn corticoïde in. Dit werd ook gebruikt destijds, toen ik inhet ziekenhuis lag, voor die longrijpingsspuiten. Hiermee krijgen haar longen wat meer rust. Dit zal ze ook gedurende de wintermaanden, als onderhoud moeten blijven gebruiken. En ze krijgt een prednison shot (kuur van 5 dagen). Het beruchte medicijn, maar we waren er al snel achter dat het in dit geval geen bijwerkingen zou hebben, omdat de kuur kort is. Ze zal er alleen mar van opknappen. Omdat Fay slecht dronk, werd ze ook daarmee in de gaten gehouden. De verpleging had uiteindelijk nog een uitdaging en dat was dat Fay de fles nog altijd niet dronk!!! Nou, een uitdaging was het zeker! Dezelfde avond nog, toen wij a thuis waren en ik weer aan het kolven was geslagen. Werd ik gebeld. Ze hadden vanalles geprobeerd, maar ze vertikte de fles! En vasthoudend dat ze was. Of ik niet toch kon komen (Ja, natuurlijk... Mijn kindje moet toch eten? En nu helemaal, want ze was afgevallen afgelopen week). Dus ik gooide wat spullen in de tas en om 22.00 uur zat ik weer in de auto naar het ziekenhuis. Uiteraard moest ik daar blijven, tot ze weer naar huis mocht!... Hmmmmm.... Het moest, maar dat betekende wel Alicja weer achter laten, terwijl ze sliep en diezelfde avond nog helemaal door het lint was gegaan, om een simpele reden, maar waarvan wij wisten dat het meer was dan die reden!!! Die nacht is redelijk goed verlopen. Ze moest regelmatig wakker gemaakt worden, voor of een voeding of een verneveling. Maar Fay doorstond het prima. Ze heeft nog wel veel geslapen, maar we merkten ook dat ze ook uitgeput aan het raken was, want wat ze nooit deed, was vechten tegen haar slaap!!! Die dag erop was Fay best goed te pas, maar knapte toch 's avonds weer af. Dus nog een nachtje blijven. Uiteindelijk deed ze het zo goed, haar longen werden schoner en ze kreeg meer en meer lucht. Ze werd weer helemaal vrolijk en goedlachs. Saampjes redden we het wel. Maar intussen misten ik mijn mannetje en meisje thuis ook ontzettend. De tijd in het ziekenhuis in Zevenaar kwam toch weer even boven. Alicja is de donderdag bij opa en oma gebleven.'s Ochtends was oma er niet, maar met opa heeft ze het wel gezellig gehad. Ze heeft ook met Kane en Do gespeeld, dus zij kwam haar dagen wel goed door. 's Avonds na het eten, is ze samen met papa in het ziekenhuis geweest. Ze was lekker baldadig, maar dat was niet erg. Fay moest lachen om haar grote zus! Echter toen het voor hun weer tijd werd om naar huis te gaan, gaf Alicja aan dat papa maar bij Fay moest blijven en mama met haar mee naar huis moest. Hmmmm... Raimond en ik keken elkaar weer betekenend aan... De tijd dat Fay in het ziekenhuis lag na haar geboorte, is ze echt nog niet vergeten!!! Dikke tranen bij de uitgang waren het gevolg. En die hielden aan tot thuis. Heftig moment weer voor papa en mama, maar wat moesten we anders...? De verpleging vond, niet de aanleiding, maar wel het feit Fay weer te zien, erg leuk. Verpleegsters van de couveuse afdeling en zuigelingen afdeling, kwamen bij haar kijken hoe het ging en hoe groot ze was geworden. Raimond en ik werden aangesproken door Ass. kinderartsen en allen hoopten dat ze snel op zou knappen. En nog zeker een keer langs zou komen, maar dan alleen om te laten zien hoe groot ze werd. Ze wilden haar dar uiteindelijk niet meer houden!!!
De volgende dag was papa gelukkig thuis en spraken ze af dat Alicja bij Marc en Margreetje ging logeren. Daar keek ze wel naar uit! Om 13.00 uur werd ze opgehaald en is ze eerst met Opie, Omie, Margreetje, Devin en Joy naar een speelhal in Drempt geweest. Daar heeft ze zich geweldig goed vermaakt. Daarna naar Bemmel en lekker frietjes eten... Oh wat is ze weer verwend! Ze heeft wel onrustig geslapen, dat was even balen voor Marc en Margreetje! Sorry... Intussen mocht Fay gelukkig weer naar huis. Ze is zeker nog wel verkouden, maar niet meer zo benauwd. Ze slaapt en eet weer prima en ze komt langzaam ook weer wat aan. Mama en papa zijn best moe, je doet niet heel veel zo die dagen, maar de slapeloze nachten en de bezorgdheid vreten energie!! Hopelijk krijgt ze het niet nog een keer in deze mate. Als het goed is, moeten de medicijnen dit voorkomen. Een verkoudheid kan ze uiteraard altijd op blijven lopen, want de virussen zijn hiermee niet te bestrijden, wel de gevolgen... Laat het maar snel zomer worden... Wij kijken er met smart naar uit. Volgende week maken we een afspraak met de logopediste, hopelijk kunnen zij ons helpen, Fay weer aan de fles te helpen! En Alicja, mama, papa en ik... Wij gaan ook dit avontuur weer een plekje geven.... Het is nu zaterdag en we gaan straks weer lekker onze grote meid ophalen... Even weer samen een weekendje genieten van ons gezinnetje, voordat de dagelijkse dingen weer beginnen....

25 januari 2008

Vandaag heeft Alicja voor het eerst uit haarzelf een hoopje op het potje gedaan. Ze was er zelf ontzettend trots op, maar in het begin vooral heel verbaast. Het kwam ook zo onverwachts. Ze was eerst natuurlijk van plan een plasje te doen... Maar nee... er kwam wat anders. Toen papa en mama blij en verrast reageerden, was zij ook erg blij en trots. Mama had in de planning om haar in ieder geval in de zomervakantie zindelijk proberen te maken, maar misschien hoeft dat niet meer tegen die tijd!
Alicja vindt het inmiddels echt helemaal leuk op de crèche. Ze speelt met allemaal vriendjes en vriendinnetjes en ook buiten de crèche speelt ze nu af ten toe met 'andere Milou'. Ze vragen er zelf om. Echt zo leuk om mee te maken!! We zijn blij dat ze het in ieder geval zo naar haar zin heeft... Zo erg vond ze het in het begin, zo leuk vindt ze het nu! Het slapen gaat ook alweer iets beter, al zal dat altijd wel een struikelblok blijven, maar ik ben er dan ook van de week achter gekomen dat er een kies door is gekomen, grote kans dat ze daar dus ook erg onrustig van is geweest! Ze raakt steeds en steeds doller op haar zusje en wil elke keer met haar op de foto! Het is ook weer mooi om te zien hoe Fay daarop reageert. Ze grijnst met een grote lach!!!

Maar goed, de afgelopen maand is toch wel voorbij gevlogen, ondanks dat er niet heel veel is gebeurd. Fay groeit als kool. Ze is (vandaag gewogen) 5160gr. Ze blijf nog steeds verkouden, dus heeft ze van de kinderarts pufjes gekregen. Die helpen in zoverre dat het slijm over het algemeen wat minder stug is. Maar de verkoudheid blijft. Ik blijf het zorgelijk vinden. Ze wil ook de fles van de een op de andere dag niet meer, dus daar zijn we nu hard mee aan het werk, om dat te oefenen! Niet echt handig, maar ze wil gewoon echt alleen de borst! Ze is in ieder geval niet bang om moe te worden.
Verder is Fay echt haar handjes aan het ontdekken en observeert ze alles en iedereen! Heerlijk om de dames zo op te zien groeien, nu ik hele dagen thuis ben. Ik geniet vol op, maar heb ook nog steeds mijn pieken en dalen... Ik heb nog zoveel vragen, die eigenlijk niet beantwoord kunnen worden, maar die wel een hoop duidelijk had kunnen maken.

Afgelopen maandag hebben we ook de vakantie geboekt voor van de zomer. We gaan met ons 12-en 15 dagen naar Italïë toe. En wat hebben we er zin in! Cindy , Michel en de kids en wij ook met de kids verblijven in een soort van villa op een park en op dat zelfde park hebben mijn ouder en Marc & Margreet een twee-persoonskamer. Het dagelijkse leven zal bijons in het huis plaatsvinden. We hebben het zwembad naast de deur, camping waar we gebruik van mogen maken op loop afstand en het Gardameer daar achter!!!!!!!! Heerlijk hoor!!! Even weg van hier!!!!... We kijken er nu al naar uit! Hmmmmmmmm... Kan niet wachten..... Alicja heeft ook wat opgevangen en praat alleen maar over... 'met Devin zwemmen'... Alsof de rest niet mee gaat... *grijns*.

7 januari 2008

Alicja gaat met sprongen vooruit in haar doen en laten. Ze praat honderduit over van alles en nog wat. Groeit ontzettend hard en geniet van alle dingen om haar heen. Op dit moment is ze weer naar de crèche. Ze heeft twee weken vakantie gehad, dus het was wel weer even wennen vanochtend. Heel even waren daar wat traantjes, maar die duurden niet lang, zolang mama maar kon beloven dat ze vanmiddag weer opgehaald werd. Alicja is ook weer verkouden, maar ze heeft er niet heel veel moeite mee, af en toe een hoestbui of een snottebel. Ze is wel weer aan het stunten met naar bed gaan. Ze wil eigenlijk niet altijd 's middags meer slapen, maar mama vindt het nog veel te lekker, dus moet ze gewoon. Uiteindelijk slaapt ze dan toch ook wel gewoon 2 uur achter elkaar! 's Avonds maakt ze er ook een feestje van, maar we proberen haar op een leuke manier toch kort te houden. We moeten weer doorzetten....
Afgelopen weekend is Fay naar 'het grote bed' gegaan. Voor haar is dat natuurlijk het ledikantje. In haar wiegje lag ze inmiddels met de handen tussen de spijlen. Ze is nu echt, zoals Cindy zo mooi zegt: 'prematuur af!'. Natuurlijk zal ze altijd een prematuurtje blijven, omdat ze zo vroeg geboren is, maar ze laat nu echt al zien dat ze al groot wordt. Ze lacht er wat af en soms zelfs al met geluidjes. Ze probeert daarmee ook al aandacht te trekken als je even niet op haar let. Vandaag zijn we naar het consultatiebureau geweest. Fay is erg hard gegroeid. Ze is nu 4615 gram en 53.6 cm. (Iets lichter dan Alicja rond deze leftijd (minus 10 weken) en ietsie pietsie groter dan Alicja.) Ze vinden dat ze het qua ontwikkeling ook erg goed doet. Heel veel zullen ze er niet van zeggen, maar dit is alweer mooi meegenomen. Aankomende woensdag hebben we wel een telefonisch consult met de kinderarts dr. Smal, want ze blijft zo ontzettend verkouden. Dus op advies van de huisarts, heb ik maar gebeld. Het is nog steeds niet fijn om te zien hoe haar neus dicht zit en hoeveel moeite ze moet doen, om het slijm kwijt te raken. Gelukkig blijft zij er wel vrolijk onder en groeit ze dus goed. Maar dat kan ook bijna niet anders. Doordat drinken moeite kost, wil ze elke dag wel (gelukkig alleen overdag, 's nachts komt ze 1x) om de 2 uur eten... Fay en Alicja zijn afgelopen donderdag samen met omie even mee naar dr. Blom. Hij kent Alicja natuurlijk wel, maar had nog niet gezien, voor wie we het allemaal hadden gedaan. Voorlopig zal mama daar niet meer komen, dus dit was een mooi moment. Hij vond haar helemaal geweldig!....
Afgelopen zondag zijn Sharon, Miranda, Senna en Isabel bij ons op bezoek geweest. Mama kent Miranda en Sharon van de zwangerschapsbegeleiding van Alicja. Het is nog altijd super gezellig. Senna is 5 weken jonger dan Alicja en Isabel 1 week ouder. We konden merken dat Alicja thuis was, want ze was lekker vrolijk en open naar iedereen! Mama vindt het zo ontzettend leuk om te zien hoe iedereen weer gegroeid is!
Even nog kort iets schrijven over mama en papa... We zijn moe... Maar gelukkig met de twee meiden! We liggen er 's avonds vroeg in. Mama heeft de tweede migraine aanval al gehad. Dat zegt verder genoeg!!!
Afgelopen 4 januari is opa jarig geweest. Heel lang hebben we er niet kunnen zijn, omdat mama ziek was, maar Alicja is er 's ochtends al naar toe gegaan. Mama vond het sneu om haar thuis te houden, nu zij alleen maar in bed, of op de bank ziek zou wezen. Nu kon ze daar gezellig spelen.

1 januari 2008

HAPPY NEW YEAR EVERYBODY!!!!

Gisteren hebben we de verjaardag van Devin gevierd! En hij was echt jarig hoor... Oh, wat heeft hij veel cadeautjes gekregen. Alicja mocht hem helpen uitpakken. Wel lief hoor!!! Rond 20.00 uur waren de verjaardagsgasten weg en konden wij ons voorbereiden op onze laatste avond in 2007. Het was erg gezellig. Om 23.45 uur hebben we voor het eerst Alicja uit bed gehaald, zodat ze met ons het nieuwe jaar kon vieren en naar het vuurwerk kon kijken. Devin werd ook wakker, Joy bleef lekker slapen. Alicja was ontzettend verbaasd, hoe dat allemaal ging, maar toen ze eenmaal los kwam, heeft ze genoten.
Het was een bijzonder mooi gevoel om zo met onze beide kindje (Fay lag in de reiswieg bij ons beneden) Oud & Nieuw te kunnen vieren, vooral dit jaar!!! Maar we weten zeker dat het elk jaar bijzonderder gaat worden.... Om 01.30 uur waren we thuis. Het was ontzettend mistig, dus papa moest nog wel rustig rijden. Alicja en Fay zijn weer meteen in slaap gevallen.... Dus mama en papa ook snel daarna....

De volgende ochtend was Alicja gewoon om 07.15 uur wakker. We zijn vroeg aan gaan kleden en naar opa en oma gegaan, om hen ook een heel gelukkig nieuwjaar te wensen. Alicja zag haar vriendje en vriendinnetje Kane en Do nog, dus heeft ze nog even buiten gespeeld.
's Middags zijn we nog weer met z'n allen het bed in gedoken, na een aantal slapeloze nachten, breekt het af en toe best even op. We wilden eigenlijk thuis blijven, maar Cindy en Michel hadden nog heel veel erwtensoep over van de dag ervoor, en vroegen of we niet toch nog zin hadden om langs te komen. We hebben toen toch nog maar even de kids ingepakt en zijn even daar naar toe gegaan. Opie, Omie, Marc en Margreetje waren er ook. Bijtijds zijn we toen ook weer naar huis gegaan. Nu liggen beide dames er weer in. Het nieuwe jaar is begonnen..... Hmmmm, wat zal dit ons brengen.... Hopelijk alleen maar goeds.

30 december 2007

Nog 1 dagje te gaan en dan sluiten we 2007 af. Het is me een jaartje wel geweest, waar vreugde en verdriet dichtbij elkaar hebben gelegen.

Even nog de maand december in het kort. Op 10 december vierden opie en omie hun trouwdag. Het was op maandag, dus we zijn daar (na het werk van papa) blijven eten. Op 12 december was het dan echt zo ver. Opie had zijn laatste werkdag gehad, hij is nu in zijn verlof en daarna gaat hij echt met de vut. Omdat Omie die avond moest werken, hebben we opie die vrijdag 14 december verrast. Omie had geregeld dat ze eerder kon beginnen met werken, zodat ze ook eerder thuis was. Toen ze thuis kwamen, waren wij al daar. Opie was erg blij verrast. We konden dit moment ook niet ongemerkt voorbij laten gaan!!!!

13 December, vandaag zien we Fay voor het eerst heel goed lachen. Daarvoor hebben we het ook al een aantal keren mogen zien, maar deze keer heel duidelijk. Ze lacht naar Alicja en zij vindt dat geweldig. We moeten dit dan ook van haar op de computer zetten, zodat we het nooit meer vergeten.

Fay blijft sinds ze terug is uit het ziekenhuis behoorlijk verkouden. Het ene moment lijkt ze op te knappen, maar het volgende moment kan ze weer helemaal afknappen. De week voor de kerst zitten we dan ook 4 ochtenden achter elkaar bij de dokter. 1x Omdat Alicja een soort van schimmel heeft (mogelijk opgelopen, omdat ik spruw heb) en daarna de rest van de week voor Fay. Het slijm zit inmiddels wel in haar longen, maar het blijft hoog en zakt niet naar beneden. We blijven ons wel zorgen maken. Ook omdat ze niet genoeg drinkt. Gelukkig komt ze in deze dagen wel vaker, dus daarmee kan ze het compenseren. Op 17 december komt de verpleegkundige thuis om de RS-vaccinatie te prikken. Ze geeft me het advies om genoeg zuivel te drinken/eten. De regeldagen zijn voorbij, dus mede door het zuivel kan ze ook beter de nachten doortrekken. Driftig begin ik aan de melk, volle yoghurt en kwark!

Vanaf 22 december lijkt Fay weer op te knappen, dus kunnen we de afspraak bij de dokter voor maandag 24 december afzeggen. Sinds gisteren wordt ze toch weer meer verkouden. Ze spuugt veel slijm. Het gaat niet makkelijk. Morgen toch maar weer even contact te zoeken met de dokter. Alicja is inmiddels ook weer verkouden en hoest, vooral ’s nachts wat af. Gelukkig heeft ze geen moeite met de hoestdrank en de stinkende ui op haar kamer…

Kerstavond vieren we bij Opie en Omie. Het wordt een bijzondere avond… De kinderen zijn erg enthousiast en kunnen niet wachten tot ze hun cadeautjes uit mogen pakken. Na de broodmaaltijd, waarvoor Opie en Omie de tafel mooi hebben gedekt, mogen zij dan ook beginnen met hun cadeautjes uit te pakken. Alicja is erg blij met alles wat ze krijgt. Als Alicja en Joy uitgeput in bed liggen, mag Devin beginnen de cadeautjes voor ons uit te delen. Er is weer veel te veel gekocht. De boom is bijna bedolven onder de cadeautjes…

Deze avond staan we ook nog even stil bij, wat er gebeurd is de laatste maanden. Hoe dankbaar we waren voor al de steun en liefde die we hebben mogen ontvangen. We worden er allemaal best emotioneel van. Vooral als we Fay zo in haar reiswieg zien liggen!!

Eerste Kerstdag vieren we bij ons thuis. In de middag komt iedereen bij ons. We kletsen samen en snaaien lekkers. Rond 17.00 uur maken we de tafel klaar voor een uitgebreid gourmet. We hebben het reuze naar ons zin. Als we allemaal moe maar voldaan, weer zitten, komen de dans- en zingkunsten nog even voorbij.

Tweede Kerstdag gaan we naar opa en oma. Daar ontbijten we met z’n allen, waarna we ook op de cadeautjes daar duiken. Alicja wil het liefst alles zelf uitpakken, maar dat kan natuurlijk niet. Ook hier worden we aardig verwend. Opa en oma bedanken we speciaal namens Alicja en ook een beetje Fay voor weer een jaartje oppassen.

’s Avonds eten we heerlijk salades en na de koffie gaan we richting huis. We zijn erg moe, na deze drukke dagen…

27 December gaan papa en Alicja een mooie bos bloemen brengen bij opa en oma, want die dag is het hun trouwdag!

28 December is Robyn jarig, dus om ongeveer 11.00 uur, (nadat we nog wat boodschappen hebben gedaan) vertrekken we naar Lelystad. De navigatie stuurt ons via de toeristische route daarheen, maar heel veel tijd scheelt het niet. We zijn er het eerste, dus we kunnen nog even gezellig kletsen en Alicja geeft zowel Robyn als Indy een cadeautje. Indy is ook in oktober jarig geweest, maar toen moesten we helaas haar verjaardag voorbij laten gaan.
Om 14.30 uur komt er meer bezoek. Ik heb de hele dag al hoofdpijn en merk dat ik ook misselijk word. Oh jee… Mijn eerste migraine aanval sinds tijden is een feit! Ik geef aan dat het tijd word dat we naar huis gaan. Behoorlijk ziek toen al, stapte ik de auto in. Raimond moest terugrijden, ondanks dat hij die nacht door zijn rug was gegaan en ook daar heel veel pijn aan had. Alicja houdt gelukkig papa gezelschap, zodat ik kon gaan slapen.
Thuis, duik ik meteen het bed in…. Ik was echt zooo ziek!
Pas in de nacht wordt het beter…

We gaan nog even door met verjaardag vieren, want op 29 december is Yaël jarig, ook hem brengen we een bezoekje!!!

Vandaag is het dan 30 december, nog 1 dagje doen we het rustig aan. Morgen is onze Dev jarig. Hij vindt het echt spannend!!! Alicja leeft helemaal met hem mee… Morgenavond zwaaien we 2007 uit. Op naar een nieuw jaar…

Nog 1 keer willen wij iedereen, die het van zichzelf wel weet, bedanken voor zijn en haar steun het afgelopen jaar. We kunnen het elke keer wel blijven zeggen, maar het wordt tijd om door te gaan. We zullen het nooit vergeten en dat willen we ook zeker niet, want we willen onze kleine meid Fay niet missen. Wij houden van haar en haar grote zus Alicja…. Vooral ik, ben nog druk bezig alles een plekje te geven, maar ik ben er van overtuigd dat dat wel gaat lukken. Het zal even duren…. Maar het zal lukken!!!

07 december 2007

We hebben een drukke week achter de rug, dus ik begin maar even bij het begin: Zaterdag 1 december... Vandaag is Fay precies 3 maanden (13 weken) oud. en ook vandaag houden we haar kraamfeest. 's Ochtends doen we het nog rustig aanAlicja gaat om 11.00 uur weer naar bed en slaat nog 2 uur. Om 13.30 uur gaan we al naar Zaal Wieleman toe, want dan kan Fay even rustig drinken, voordat de eerste gasten zullen komen. Het wordt een gezellige, maar oh zo drukke middag. Het lijkt erop dat iedereen zich vermaakt. En er zijn heel veel kindjes die zich te goed doen bij het speelgoed. We krijgen niet veel kans om met iedereen te praten, maar we vinden het geweldig dat zoveel mensen de moeite hebben genomen om onze kleine Fay te bewonderen. En Fay... die slaapt de hele middag, bij mama in de draagzak, of bij papa op de arm. Alicja komt af en toe even om aandacht vragen, maar dat mag ook echt wel. Ze doet het dan ook erg goed. Ook zij krijgt ontzettend veel cadeautjes. Super dat ook mensen aan haar hebben gedacht!!! Om 16.30 uur wordt Fay wakker en begint te huilen om eten, dus dat geven we dan ook even snel, als ook de laatste gasten weer richting huis vertrekken. Thuis eten we nog even een bak soep met z'n allen en als Alicja en Fay om 20.00 uur heerlijk liggen te slapen, duiken wij ook al uitgeput ons bed in.

De volgende dag 2 december is Cindy jarig. Alicja belt haar om 07.30 uur al open zingt zelf , samen met papa en mama 'Lang zal ze leven...'. Ze laat alweer zien hoe groot ze eigenlijk wordt (Vandaag 7 december, zong ze 'In de manenschijn...' helemaal alleen terwijl ze alleen onder de douche stond.) 's Ochtends gaan Alicja, Margreetje en mama even naar de verjaardag van Sadé. Papa blijft bij Fay thuis. Om 12.30 uur komen we bij Cindy aan en daar blijven we de rest van de dag. Het wordt erg gezellig en ALicja mag voor de 2e keer in het grote bed van devin slapne. Ze vindt het super spannend en interessant. Ze bvlijft ons gelukkig wel roepen als ze wakker wordt. Ze komt er niet zelf uit. Papa gaat 's middags ook in het bed van Devin liggen. Hij voelt zich de hele dag al niet lekker. Pijn aan zijn lichaam, moe en misselijk. Dat laatste eindigt dus ook op het toitlet. We gaan op tijd naar huis en weer liggen we op tijd in bed.

Op 3 december gaat Alicja voor het eerst zonder huilen naar de crèche. We gaan op de fiets, want papa blijft nog een dagje thuis, dichtbij het toilet en intussen aansterken. Wat was hij beroerd zeg!!! Alicja vindthet heerlijk op de fiets en kletst honderd uit. Aan Juf Jessica vertelt ze uit haar zelf fat ze een feestje heeft gehad 'omdat Fay aboren was'. Ook vertelt ze dat 'andere Milou' er was. Ze heeft een super dag op de crèche. Mama is daar blij om, want ze vindt het nog altijd moeilijk om haar daar achter te laten, als ze zo huilt. 's Avonds krijgt Alicja weer een verrassing. Op haar eigen kamer staat nu ook haar grote bed. Die heeft ze op haar 1ste verjaardag van opa en oma gekregen en nu ze al zo'n grote meid is, mag zij ook daar in liggen. Helaas valt ze er die avond ook uit, op de kussens die mama voor de zekerheid op de grond had gelegd! Gelukkig is het daarna niet meer gebeurd. Ondanks dat ze ook die nacht weer genoeg te verwerken heeft, over haar dagje op de crèche. Ze slaapt erg onrustig!!

Dinsdag 4 december 's ochtends gaat papa weer aan het werk en om 10.15 uur lopen Fay (ligt in de reiswieg), Alicja en mama naar het consultatiebureau. Daar wordt Fay gewogen. (3595 gram) en gemeten (49.1 cm) en krijgt ze 2 spuiten. Die worden niet lekker gezet en ze heeft er dan ondanks de zetpil vooraf ook erg last van. We praten wat over Fay, maar echt adviezen geven ze niet. Dat laten ze over aan dr. Smal. 's Middags gaan we naar Marc en Margreet. We eten daar lekker en de kids hopen dat Sinterklaas en Zwarte Piet cadeautjes brengt. Maar oh, wat een verrassing!!! Sinterklaas en 3 Pieten komen persoonlijk langs. 1 Piet maakt zelfs muziek op een trompet. We zingen en dansen en als eerste mag Devin bij de Sint komen. Hij wil niet op schoot en vindt het erg spannend. Hij gaat voor de Sint op de grond zitten, Wel samen met mama hoor!!! Daarna is Alicja aande beurt. Ook zij gaat niet alleen. Papa moet mee!!!!! Ze durft de Sint nog net een handje te geven, maar als de cadeautjes komen, dan is zelfs ineens een zoen voor de Sint niet te veel!!! Joy mag na Alicja, maar zij is meer geïnteresseerd in het snoepgoed en is voor de Sint niet bang! Als laatste wordt Marc nog even toegesproken. Fay mag als enige echt even bij Sinterklaas op schoot!. Als de Sint en Pieten weer weg zijn, pakken de kids in no time de rest van de cadeautjes uit! En dat zijn er heeeeel veel!. Om 21.00 uur lagen de dames thuis uitgeput in bed.

Woensdagochtend 5 december doen we het wat rustiger aan. Alicja zou naar het Sinterklaasfeest op de crèche gaan, maar de afgelopen dagen waren erg enerverend voor haar, dus dit zeggen we maar even af. Cindy en Joy komt even koffie drinken en later komt ook oma nog even langs. Als iedereen weer weg is, gaat Alicja even slapen. Fay is vandaag ook niet erg lekker. Ze spuugt veel en heeft verhoging. Ze huilt ook meer dan normaal. Ze lijkt last te hebben van haar buik. Is het buikgriep, dat ze van papa heeft overgenomen, of verstopping vanwege het ijzer. We weten het niet. Om 13.00 uur komt papa weer thuis en om 15.00 uur vertrekken we naar opa en oma. Ook daar komen Sinterklaas en 2 Pieten, met weer genoeg cadeautjes. Na het uitpakken van de nodige cadeautjes eten we daar. We gaan wel op tijd naar huis, want mama, papa en de kids zijn erg moe. Fay blijft niet lekker. Ze spuugt, huilt en eet, met als gevolg.... buikkrampen de hele avond. Dit duurt dus even, maar dan valt ook zij uitgeput in slaap en kunnen mama en papa gaan slapen. Ze komt wel 2x die nacht, maar is dan al wel iets rustiger.

Donderdag 6 december zouden we Akira (Fay d'r vriendje vanuit het ziekenhuis) op gaan zoeken, maar dat zeggen we af,. We weten nog steeds niet of Fay buikgriep heeft, en we willen Akira niet aansteken. Hij mag niet ziek worden! Dus we moeten een andere afspraak maken. Ook vandaag doen we het rustig aan. Opie komt nog even met Devin en Joy en 's middags doen we niks! Mama belt nog even met de dokter, over de mogelijke verstopping van Fay. We moeten contact opnemen met dr. Smal, wat de dokter wil eerst zijn advies horen. Vandaag horen we dat Fay ook (net als Alicja toen ze 3 maanden was) lactulose voorgeschreven krijgt!...

30 november 2007

Vandaag zijn we bij dr. Smal geweest. Fay is weer keihard gegroeid. 3440 gr. en 49 cm. Ze knapt goed op van het RS-virus. En ze groeit nu volgens verwachting. Volgens de gecorrigeerde datum is ze nu bijna 3 weken oud en als je dan in de grafieken kijkt, groeit ze prima. Haar HB was nog weer iets gezakt, maar gelukkig geen bloedtransfusies meer. Ze krijgt nu ijzer voorgeschreven voor de komende 6 weken. Haar bloed zou het nu zelf moeten kunnen. Ook dr. Smal is zeker wel tevreden. Natuurlijk kan hij niet zien wat de toekomst brengt. Over een paar jaar, als Fay naar school gaat, zouden de problemen duidelijk kunnen worden. En dan hebben we het over de ontwikkeling op motorisch gebied, of bijvoorbeeld met lezen en schrijven. Misschien wordt ze drukker dan andere kinderen. We weten het niet. Tot nu toe ziet het er in ieder geval goed uit. En als dr. Smal tevreden is, wie zijn wij dan om dat niet te zijn. Ze is een pittige dame met een sterk karakter. Dat heeft ze laten zien en de rest wijst zich vanzelf. Gelukkig heeft Fay de eerste weken in het ziekenhuis goed doorstaan en heeft ze laten zien dat ze ook op een goede manier het RS-virus deze keer heeft overwonnen. Al lijkt dat voor ons niet zo, want we hebben ook gezien hoe hard ze daarvoor heeft moeten vechten. Medisch gezien, heeft ze beide periodes rustig doorstaan. Morgen is het kraamfeest. We zullen rekening met Fay moeten houden, daar ze toch weer het RS-virus zou kunnen krijgen. We proberen er alles aan te doen, om die kans zo klein mogelijk te maken. De komende jaren zal ze kwetsbaar blijven. Raimond en ik vinden het erg spannend en ik vooral ook erg eng, ook omdat we eigenlijk niks hoeven te regelen. We zullen het over ons heen laten komen. Morgen is Fay voor de kalendertelling ook 3 maanden en na morgen hopen we ons 'normale'leventje langzaamaan echt weer een beetje op te kunnen pakken. Het lijkt een beetje een deadline, en dat is eigenlijk ook zo. We hebben heel veel bagage en verdriet, dat allemaal nog een plekje moet krijgen en dat lukt echt niet, door een deadline te stellen, dat begrijpen wij ook. Maar ergens moet er een begin zijn. Wij genieten nu van onze beide meiden en dat zullen we blijven doen! We hebben nog een maand te gaan, maar 2007 was , tot nu toe, voor ons een mooi en bijzonder, maar zwaar jaar!

27 november 2007

Inmiddels alweer even geleden sinds ik geschreven heb. Intussen is het heel druk geweest en ook best heel spannend. Fay is ontzettend ziek geweest en de angst dat ze toch weer terug moest naar het Radboud om beademd te worden was zeker aanwezig. Gelukkig heeft ze wederom laten zien hoe sterk ze is. Na de piek op dinsdag en woensdag, toen ze het echt zelf allemaal niet meer trok en in mum van tijd volledig op sondevoeding werd gezet en van een kapje zuurstof, naar weer low flow ging (Infuus werd nog over getwijfeld, maar is uiteindelijk gelukkig niet doorgegaan), knapte ze vrijsnel weer op. Uiteraard was ze nog ontzettend ziek, maar vanaf zaterdag had ze genoeg van de sondevoeding, trok ze de sonde eruit en dronk ze alle flessen leeg. Zaterdagavond mocht ik weer voorzichtig aan de borst proberen en ook dat deed ze prima. Zowel wij als verpleging en artsen leefden erg met haar mee en hoopten dat ze snel haar piek gehad zou hebben. Gelukkig waren we er snel bij en konden we de behandeling starten die nodig was. Maandag 19 november mocht Fay weer met me mee naar huis, op voorwaarde dat ik het aankon. Ik was ervan overtuigd dat we dat wel konden en we mochten altijdn aar de afdeling bellen als we twijfelden. Eenmaal thuis was dat toch wel moeilijker dan verwacht. Elk hoestje hoorden we en dat was zeker wennen. Natuurlijk deed ze dat ook in het ziekenhuis, maar daar waren maar 2 uurtjes per keer... Die nacht heeft ze nog weer even bij ons op de kamer gelegen, maar na de voeding van 03.00 uur hebben we haar toch maar weer in haar eigen bedje gelegd. Dat is voor haar gewoonweg de beste plek. De babyfoon gewoon naast ons bed. Die nacht en dag heeft Fay ook ontzettend veel geslapen en wilde continue eten. Ze had ook wat in te halen, want in de week dat ze ziek was, was ze in eerste instantie op zaterdag 110 gram aangekomen, maar die maandag was ze 50 gram afgevallen. Dat is best heel veel voor zo'n klein lichaampje. Donderdag 22 november moesten we dan ook weer terug komen in het ziekenhuis om haar te wegen. Toen bleek ze 155 gram weer aan te zijn gekomen. Gelukkig maar... Haar HB was wel weer gezakt, dus morgen moeten we weer naar het ziekenhuis om haar te laten prikken en vrijdag moeten we weer naar dr. Smal en dan horen we de uitslagen (Met kans op ijzer, of weer een bloedtransfusie) . Intussen komt Fay om de nacht 1 of 2 x. Dat put ons een beetje uit, gezien het feit we nog moe zijn van de hele situatie en de gangen naar het ziekenhuis. Maar we mogen eigenlijk niet klagen met Fay. Ze slaapt goed, eet geweldig en we kunnen vrij snel zien, of er iets met haar is. Fay is nu 3160 gram (de laatste weging) en ze past in kleertjes MAAT 50!!!!
Aankomende zaterdag geven we dan haar kraamfeest in zaal Wieleman. Waarschijnlijk wordt het ontzettend druk. We kijken er naar uit om iedereen weer te zien en ook onze twee meiden te showen, maar het zal zeker ook een beproeving op zich worden.

Alicja is in de ban van Sinterklaas en Zwarte Piet. Ze heeft al twee keer haar schoen gezet en weet dat Americo, het paard van Sinterklaas de wortel op eet en het water opdrinkt en dat ze dan misschien wel een cadeautje achterlaten. Nou, blijkbaar is ze lief genoeg geweest, want dat gebeurde ook... Vanochtend kon ze niet wachten en moest ze zelfs even mama helpen herinneren dat we gingen kijken of Sinterklaas langs was geweest.
Afgelopen zaterdag zijn we ook nog even wezen kijken naar Sinterklaas en Zwarte Piet bij mama op het werk. Daar heeft ze 2 uur bij mij op schoot gezeten en het laatste half uur kwam madammeke eindelijk los. Voor mama was dit ook wederom een beproeving. Deze keer is die niet zo goed bevallen. De psycholoog gaf aan toch nog steeds beter naar mezelf te luisteren, dit was blijkbaar toch echt nog te veel.
Gisteren ben ik ook daar weer geweest. Die week dat Fay weer in het ziekenhuis lag, heeft er behoorlijk in gehakt (We wisten dat het kon gebeuren, maar toch is dit niet iets waar je rekening mee wilt en kunt houden). We hebben het idee weer tig stappen terug te zijn gezet en het zal volgens hem langer duren, voordat we weer op het punt komen, waar we na 2.5 week weer waren. De angstaanvallen waren weer terug en dat is jammer... Alicja lijkt het deze keer beter opgepakt te hebben. We probeerden dan ook zoveel mogelijk thuis te zijn voor haar. 's Ochtends ging ik naar het ziekenhuis, 's Middags als Alicja sliep, ging Raimond, met het eten waren we samen thuis en als Alicja weer in bed lag, ging ik weer. Zij had dus niet altijd in de gaten dat wij weg waren.... Ze wist dan wel dat Fay weer bij de dokter sliep en dat mama en papa daar af en toe even heen gingen, maar ze had genoeg quality time samen met ons, onder deze omstandigheden. Om het ook een beetje te kunnen verwerken, kreeg Alicja van Fay (via pedagoge in het ziekenhuis) een boekje met tekeningen van kindjes in het ziekenhuis. Ze speelt er heel af en toe mee, maar echt nodig of boos lijkt ze niet te zijn geweest....
Naar de crèche gaan is voor Alicja nog steeds huilen geblazen, maar al snel schijnt ze stil te worden. Ze speelt al steeds meer met de kindjes van de crèche. Af an aan zijn 'Milou, andere Milou, Naomie, en Linde'' de kindjes waar ze mee speelt. Gelukkig ook voor mama gaat het beter, want die heeft er nog altijd moeite mee haar weg te brengen....
Ze is inmiddels al aardig opgeknapt. Slaapt nog steeds redelijk veel, maar dat is niet erg. De antibiotica die ze gekregen heeft, heeft zijn werk gedaan. Ik ben vanochtend nog wel weer even terug met haar naar de dokter geweest. Ze had een dikke nek en die viel best op. Nu schijnt het zo te zijn, dat ze in die week dat ze ziek was, waarschijnlijk behoorlijk was afgevallen. Nu eet ze weer goed en drinkt ze weer goed, dus is dat er weer bijgekomen. Dat is nu op gaan vallen. Niks ernstigs dus, gelukkig maar. We moeten het in de gaten houden, maar vooralsnog lijkt dit aan de hand. Ze is zeker nog niet te dik, want met haar 12,5 kg (incl. laarzen, spijkerbroek en truitje), zit heel prima op gewicht volgens de dokter.Ze vond het al helemaal niet meer erg om naar de vriendelijke dokter te gaan. Gisteren is ze ook voor het eerst met mij mee geweest naar de tandarts. Nou, dat was spannend en interessant tegelijk. Eerst ging hij in de mond van opie en omie kijken en vervolgens was mama aan de beurt. Met grote ogen aanschouwde ze het hele gebeuren. Toen mama een foto moest laten maken, waar ze niet mee mocht, was het dan toch huilen geblazen... Hmmmmm.... Volgende keer mag ze weer mee... Alicja wordt een grote meid en dat realiseren we ons ter dege... Ze praat erg duidelijk en dat maakt haar rustiger dan ze de eerste 2 jaar is geweest!!! Ze is dol op haar zusje en Fay.... die laten we nog steeds door 'groeien en bloeien' , zoals ze dat zo mooi zeiden in het ziekenhuis. Zij komt er ook wel!

13 november 2007

Afgelopen woensdag is Alicja begonnen met koorts en inmiddels een aantal dagen verder is ze nog steeds niet koortsvrij. We hebben daarom afgelopen zondag naar de huisartenpost gebeld. Ze mocht meteen komen en dus zijn mama en Alicja samen daar heen gegaan. Grootste zorg was eigenlijk dat Alicja niet meer plasten. Wat leek op uitdroging. De dokter kon zo 1,2,3 niets vinden, buiten het hoesten wat ze ook inmiddels behoorlijk deed. Dus werden we gedaner zaken weer naar huis gestuurd. De koorts die bleef en zo ook het hoesten, dus zaten we gisterochtend weer bij de dokter. Alicja bleek een keel- en oorontsteking te krijgen en ze zat inmiddels krap in het vocht. Dus moest ze (mogenlijk onder dwang) , nu echt gaan drinken. Ook moesten we een plasje opvangen, zodat ze konden kijken of haar nieren nog goed hun werk deden... Nou, het heeft even geduurd, maar dan is het toch gelukt. Een minuskuul plasje hebben we op kunnen vangen! Vanochtend is papa dan nog een keer met Alicja bij de dokter geweest. Nu was dr. Janssen er zelf en ook hij heeft har nog even onderzocht, en wat blijkt... Ze had ook nog een luchtweginfectie opgelopen, dus hup.... andere antobiotica!
In de nacht van zondag op maandag heeft Alicja dan ook bij ons in bed mogen liggen. Wat was het 'gezellig', want ook Fay lag bij mama en papa op de kamer. Fay was inmiddels ook erg verkouden geworden, en dus vertrouwden we het niet en hebben we haar op de kamer gelegd. Afgelopen zaterdag had mama al even met het ziekenhuis gebeld. In de angst dat Fay mogelijk het gevreesde RS-virus zou hebben. Het schuim stond toen al rond haar mond, alleen was ze nog niet echt neusverkouden. We moesten het even aankijken, als er verandering was, mochten we meteen weer in het ziekenhuis aan de bel trekken. Dus zo gezegd, lagen we allemaal maandagnacht op 1 kamer. Mama en papa hebben bar weinig geslapen. De volgende ochtend nadat mama met Alicja naar de dokter was geweest, hebben we ook de kinderpoli gebeld. Met de vraag of dr. Smal te bereiken was, want we hadden hem toch wel dringend nodig. Nog geen half uur later belde hij terug. Na mijn verhaal aangehoord te hebben, mochten we om 14.00 uur langskomen. Daar aangekomen heeft hij Fay onderzocht, met als resultaat dat hij Fay toch graag een nachtje wilde houden, ter observatie. Fay zou dan ook getest worden op het RS-virus. Fay ligt nu op de infectieunit van de kinderafdeling, alleen in een kamer (boxen noemen ze dat). Vlak nadat ik rond 17.00 uur naar huis was gegaan was het resultaat van de test binnen. De test was positief. Fay had het RS-virus!!! De bahndeling die in gang gezet werd, werd niet veranderd. Er is geen antibiotica tegen. Het neusje wordt zo veel mogelijk vrijgehouden met diverse vormen van zoutoplossingen. Ze ligt weer aan de monitor, om de waardes goed in de gaten te houden. Als ze te weinig zuurstof binnen krijgt, doordat haar neus en keel verstopt zit met snot en slijm, dan is er kans dat ze extra zuurstof krijgt. Tevens moet Fay de flessen goed leeg kunnen blijven drinken (borstvoeding is op dit moment geen optie even), anders krijgt ze sondevoeding.
Deze keer hakt er aardig in. We zijn wel gewaarschuwd dat de kans erin zat, maar je hoopt toch van niet. Het feit dat ze na 2,5 week thuis was (en waarin het ook erg goed ging), weer in het ziekenhuis ligt, ziek te wezen (ga jezelf maar na hoe je je voelt als je neus helemaal verstopt zit en je mond zo vol slijm zit, dat je het niet weg kunt krijgen, dan krijg je het ook benauwd), gaat ons niet in de koude kleren zitten. Het is echt geen leuk gezicht... We maken ons uiteraard weer zorgen en wel om beide dames... Hopelijk worden ze snel beter...

07 november 2007

Inmiddels is Fay bijna 2 weken thuis en ze blijft het goed doen. Eten gaat goed en afgelopen nacht schrokken we om 04.45 uur wakker. Ze had zich nog steeds niet gemeld en toen Raimond op haar kamertje kwam, lag ze nog heerlijk te slapen. Echt behoefte om te eten had ze ook niet, want uiteindelijk had ze maar 40 cc gedronken! Vervolgens werd ze pas rond een uurtje of 07.30 uur weer wakker. Aankomende nacht laten we haar dan ook gewoon slapen en we zullen zien waar het schip strand (hoogst waarschijnlijk gewoon om 03.00 uur...?!?!?) Alicja was erg vroeg wakker en had dus quality time met papa en mama. Ze is erg vrolijk, maar heeft zo ook nog steeds haar momenten. Dat vinden we best heel moeilijk, omdat we het eigenlijk best heel zielig vinden. Geen van ons heeft om deze situatie gevraagd!!! Maar aan de andere kant moet je juist in deze situatie heel consequent zijn. Vooral mama heeft daar erg veel moeite mee... Dan komt het schuldgevoel (onterecht) weer boven drijven. Daar wordt hard aan gewerkt, om dat schuldgevoel proberen kwijt te raken. Het is echt een proces waar we al maanden in zitten. We werken er samen hard aan om alles weer op de rit te krijgen en dat gaat niet zonder slag of stoot. Hopelijk gaat het snel berg opwaards met Alicja en kan ze bijvoorbeeld met plezier naar de crèche gaan. Speelt ze daar met plezier met de kindjes. Nu is ze nog erg aanhankelijk aan de leidsters. Ze wordt echt wel een grote meid! Ze praat ons zo na en we moeten nu echt uit gaan kijken met wat we zeggen. Eens wordt het tegen ons gebuikt! :-).

Afgelopen zondag hebben we ons eerst 'uitje' gehad. We gingen met heel ons hebben en houwen een dagje naar Marc en Margreet. MIchel, Cindy en de kids waren er ook even (die moest 's middags nog weg) en Opie en Omie zijn ook gekomen. Het was een hele happening om alles mee te krijgen en alles was mee... Behalve.... de billendoekjes!!! Dat is erg vervelend als beide dames gepoept hebben. Totdat Cindy en Michel weggingen hebben zij ons 'gered', maar daarna was het ietswat een probleem.... (Met stiekum 2 doekjes gepakt te hebben, redde we het niet) . Nu vergeten we het niet meer, want de nieuwe luiertas, die we gekregen hadden, is nu helemaal ingericht....

Gisteren moesten mama en papa even naar de psycholoog, dus bleven Alicja en Fay even bij omie (Joy was daar ook en ze gingen met z'n allen Devin van sschool halen. Alicja vond dat geweldig!!! Omie heeft genoten van de kids.... Daarna moesten we meteen door naar het consultatiebureau. Fay moest nog haar Pneunokokken prik hebben. Ze is daar gewogen en ze weegt 2765 gram en ze is 45 cm. Ze groeit echt als kool. Toen ze de spuit kreeg huilde ze maar heel even. Aan haar reactie te zien konden we merken dat ze het eigenlijk gewend is. Dat zou je kunnen interpreteren als zijnde dat dat erg positief is. maar eigenlijk is dat ook best heel verdrietig, want dat betekent weer dat wij ons realiseren dat ze in haar korte leventje al zoveel heeft meegemaakt. Het gaat nu goed, maar ook deze gedachtes zullen moeten slijten en een plekje moeten krijgen.

03 november 2007

Inmiddels is Fay dik een week thuis. En we mogen echt niet klagen. Ze drinkt over het algemeen erg goed (ze krijgt inmiddels al 4x de borst en 3x de fles.) Ze slaapt ook nog erg veel, maar dat is niet erg, want ze groeit nog steeds als kool. Vandaag hebben we haar weer voor de statistieken gewogen en ze was 2670 gram!!! Ze komt 1x per nacht (het lijkt voor ons 2x, maar dat heb je als je voor 23.00 uur toch nog in slaap valt!!!) en drinkt elke keer uit de borst meer dan ze eigenlijk voorgeschreven krijgt. Ze heeft al lekker een keer in haar reiswiegje buiten gelegen, even in de frisse lucht en ze heeft daar heerlijk geslapen. We zijn er nog niet aan toe gekomen om even te gaan wandelen (elke keer wel een ander excuus!), maar ook dat moeten we weer op gaan pakken. Het zal ook niet aan Fay liggen, want die slaapt overal goed, maar meer aan mama denk ik!!!

Met Alicja gaat het ook aardig. Ze reageert nog altijd enthousiast, maar we zien echt wel aan haar gedrag, dat ze echt een knauw hiervan heeft overgehouden. Tijd heelt alle wonden. Hopelijk gebeurd dat in korte tijd bij Alicja. We blijven er aan werken, dat zij ook weer helemaal lekker in haar velletje kan zitten! Mama en papa zijn vooral nog erg moe en mama moet nog een hoop verwerken, maar ook dat heeft tijd nodig. Intussen genieten we wel gelukkig van ons gezinnetje, nu Fay thuis is.

28 oktober 2007

Fay krijgt al snel een vriendje op haar kamer, Akira heet hij. Veel hebben ze niet met elkaar gesproken, maar vooral de mama's hebben het reuze naar hun zin. Het lijkt zo erg, dat als we zondag avond horen dat Fay wordt overgeplaatst naar een kamer ernaast... Kletsen de mama's te veel, en worden ze daarom uit elkaar gehaald :-)???? Akira wordt dinsdag uiteindelijk overgeplaatst naar Rotterdam. We hopen dat hij snel beter wordt! (Inmiddels heb ik begrepen dat Akira thuis is gekomen, want beide mama's hebben echt nog steeds contact!!)
Op zondag 21 oktober zien we dat Fay wel heel erg moe is. En we beginnen ons nu echt zorgen te maken. Ze drinkt nauwelijks meer uit de borst, ze groeit onzettend en in de wetenschap dat we vorige week al wisten dat haar HB weer aan het zakken was, willen Raimond en ik toch echt wel dat er niet tot dinsdag gewacht wordt met prikken, maar het liefst die dag nog. In overleg met de dienstdoende zaalarts (Het is tenslotte weekenddienst) wordt er besloten deze vraag uit te voeren en nog diezelfde middag krijgen we te horen dat het HB van Fay 5.5 is (bij de vorige bloedtransfusie was deze 5.3). Wij weten dan al dat het maar een kwestie van tijd is dat de volgende bloedtransfusie een feit is. De volgende ochtend krijgen we dan ook een telefoontje uit het ziekenhuis dat ik mijn ponsplaatje mee moet nemen, om eventueel ook te prikken, want Fay krijg weer een transfusie. Ondanks dat het toch weer een hele ingreep is, zijn we toch wel enigsinds opgelucht. De kans om deze reden een alarm te krijgen is voor ons erg moeilijk te accepteren, omdat wij inmiddels wel gezien hebben dat ze het kan! (Zelfs nu ze zo moe is.) Later horen we tijdens het artsengesprek dat dat alarmen zouden zijn, die discutabel waren. Die avond gaat Raimond naar het ziekenhuis, met opa en oma en daar komt het volgende bericht. Ze hebben bij Fay een infuus in haar hoofd moeten plaatsen. We zijn er ziek van. Uiteraard de gedachte dat er een infuus in haar hoofd is geplaatst, en dat ze daarbij ook een stuk van haar mooie bos met haar hebben moeten wegscheren... Later horen we dat dat juist de beste plek is, om een infuus te plaatsen, omdat dat het minst pijn doet. Wij leggen ons er snel bij neer, want ze had de transfusie echt nodig en als dat de beste plek is, dan zij het zo. Het haar groeit wel weer aan....
De volgende dag om 16.25 uur komen Raimond en ik samen in het ziekenhuis en dan blijkt Fay ook die dag geen alarmen te hebben gehad. De monitor gaat uit!!! Voor het eerst sinds de geboorte heeft ze geen 'televisietje' meer nodig (zoals opie zo mooi schreef), om te kijken hoe ze het doet. Ze heeft 5 dagen de tijd gehad om te bewijzen dat ze het kan!!! En ze kan het..... We groeien van trots, maar toch ook wel weer een beetje van angst. De stap naar huis komt met de dag dichterbij! Die avond gaan we ook als een speer door het huis en zorg ik dat haar kamertje helemaal klaar is. De volgende dag blijf ik een hele dag in het ziekenhuis om zelf voor Fay te zorgen. Rooming in noemen ze dat. Ik blijf niet slapen, want ook die dag hoor ik definitief dat Fay donderdag (25 oktober) naar huis mag!!!!!!!!!! Dus nog 1 nachtje (door)slapen....
Het voelt zeker niet vreemd om voor haar te zorgen! En ze geeft aan dat ze het fijn vind. Die avond voor het eerst vind ik het ook moeilijk om haar achter te laten. Dat is het moment ook dat we het echt goed vinden en vertrouwen in haar hebben, dat ze ook naar huis mag komen! Ons vertrouwen in onszelf moet nog groeien, maar het vertrouwen in Fay is er!!! De tijd darvoor in het ziekenhuis was noodzaak en toen wilden we haar ook beslist niet thuis hebben, maar ineens veranderd dat!!
Omdat ik 's ochtend nog even naar de psycholoog moet (en het ook even belangrijk is dat dat gebeurd!!), stappen Raimond, Alicja en ik om 11.30 uur in de auto, op weg naar Fay. Maxi Cosie en schone kleertje mee... In het ziekenhuis lijkt het echt heel onwerkelijk en ik roep zelfs nog 'of we niet helemaal voor gek lopen, omdat we Fay misschien wel helemaal niet mee mogen nemen?!?!?!?' Maar het is echt zo en van de verpleging horen we dat Fay ook naar huis toe wil! We krijgen nog wat instructies e.d., we kleden haar aan en nemen afscheid van de verpleging, ook op High Care... We zijn hun zo ontzettend dankbaar!!! Fay heeft gevochten voor haar leventje, mede dankszij de verpleging daar is ze zo ver gekomen en dat ontroerd ons ontzettend. We hebben ons er altijd veilig en begrepen gevoeld! Om 13.30 uur zitten we dan echt in de auto. Alicja kan niet met haar ogen van haar slapende zusje af houden. Ook zij is blij mee te mogen Fay op te halen en voor de verwerking is dat ook erg goed. Ze reageert er tot nu toe goed op. Thuis gekomen, is ons huis versiert. We durfden het voor die tijd niet aan, maar nu mag iedereen het weten!! Nog dezelfde dag worden de kaartjes op de bus gedaan. Naar ons mening geen standaard geboortekaartje, want dat wilden we niet! We doen het nog rustig aan met bezoek, maar iedereen die zo met ons mee heeft geleefd mag het nu weten... We willen geen dag langer wachten! Opie, omie, Cindy, Devin en Joy zijn. Later komen, Margreetje, Marc en Michel ook en 's avonds zijn ook opa en oma er even.... Het is een lange intensive en enerverende dag geweest. Voor ons allemaal en dat merken we pas als iedereen weg is.
Fay is die nacht wat onrustig en Alicja ook, dus we slapen weinig... Vanaf die tijd gaat het best goed. Fay slaapt goed en heeft haar huiluurstjes tussen 20.00-23.00 uur. Ze eet erg goed...
Oh, we blijven het herhalen, maar wat zijn zij blij en trots op onze twee meiden!!!

20 oktober 2007

Fay ligt op medium care, is 37 /7 weken en weegt 2165 gram!

Het is niet helemaal einde van de week geworden dat Fay overgeplaatst is naar medium care!!! Woensdagavond kwamen Raimond, Margreet en ik bij Fay, om haar te voeden en toen werd ons medegedeeld dat het dan eindelijk zo ver was. Ze hadden Fay graag nog bij hun willen houden, maar het was super druk op de afdeling en Fay was 'het beste' kindje van die afdeling op dat moment. We waren begin van de week al enigsinds voorbereid, dus helemaal als een verrassing kwam het niet. Inmiddels ligt ze er dus een aantal dagen en ze ligt er lekker. (Nu inmiddels met 3 babietjes op een kamer). Mama en papa moeten echt even wennen aan de nieuwe namen en gezichten. Ineens gaat alles even niet meer zoals van zelf spreken, zoals dat op high care gebeurde! Maar het is ook een stap dichter bij huis!!! Het is nu alleen nog een kwestie van 5 dagen alarmvrij zijn. De eerste dagen had Fay nog alarmen (tellende vanaf maandag 15 okt. toen de low flow eraf mocht!), maar inmiddels is ze 2 dagen alarmvrij. Het is nu echt elke keer weer spannend voor ons of ze alarmen heeft gehad of niet, als we bellen of daar aan komen. Het is absoluut niet erg als ze er nog één heeft, maar dan begint het tellen dus wel weer van voren af aan. Ook dat is niet erg als ze elke dag een alarmpje heeft, maar als ze 4,5 dagen geen alarm heeft gehad en ze krijgt er dan ;e;en, dan is dat frustrerend!
De kinderarts is tot nu toe positief over haar, vooral ook naar alles wat ze al mee heeft gemaakt. Ze praten nu echt al over ontslag en dat zal niet heel lang meer duren (maar ja, die alarmen hè!!!). Motorisch gezien ontwikkeld Fay zich best aardig. Ze mag nog wat meer laten zien, maar dat kan nog komen.
Gisteren heb ik mijn eerste gesprek met de psycholoog gehad. Details schrijf ik hier niet op, maar het komt er op neer, dat we echt alleen aan onszelf en ons gezinnetje moeten denken (zonder dat dat nu overkomt als egoïsme. Meer energie hebben we gewoonweg niet!). Ik heb nog even te gaan om van mijn angstaanvallen af te komen, maar er is een begin! We hebben nog ontzettend veel om te verwerken en dat kan niet met één of twee gesprekken.
Alicja heeft vandaag geholpen Fay in bad te doen. Zij mocht de voetjes droog maken en de weegschaal heeft ze wel 10x gecheckt. Hij deed het echt!!! Vooral de piepjes waren erg interessant!! Enthousiast verteld ze het opie, omie, Michel en Cindy! Vandaag heeft ze ook voor het eerst zelf gevraagd of ze met Devin en Joy mocht spelen. Ze wordt echt een grote meid!!! Om ook trots op te zijn. Ze praat ons de oren van het hoofd en verzint steeds meer, om ons voor de gek te houden... :-)

16 oktober 2007

Even in vogelvlucht een update van wat er de afgelopen week is gebeurd. En dat is best heel veel!!!

Allereerst hebben we afgelopen zondag de verjaardag van Alicja gevierd! Ze was echt jarig!!! Zo voelde het voor haar althans echt wel! 's Ochtends zijn we eerst met z'n drietjes naar Fay geweest!. En daar heeft Alicja ook een cadeautje van Fay gekregen (Nijntje boekje "Nijntje danst"). Ze was vrij druk, maar het was rustig op de afdeling, dus de verpleegsters vonden dat niet erg. Alicja kan Fay inmiddels goed aanraken en daar maakt ze ook goed gebruik van. Dat vinden wij niet erg, want op die manier kan ze toch een beetje band proberen op te bouwen met Fay. Fay is inmiddels echt wel haar zusje, alleen ligt ze nog in het ziekenhuis! 's Middags wilde Alicja echt niet slapen. Ik denk dat ze de spanning van haar verjaardag gevoeld heeft. Ze was dan ook echt niet chaggerijnig! Om 15.00 uur kwam dan eindelijk het bezoek. Het waren er best veel, want tegen 17.00 uur waren er wel 50 mensen in ons huis en in de tuin. Ze zijn allemaal voor Alicja gekomen en het was echt geweldig!!! Ze heeft echt de verdiende aandacht gekregen, die we gehoopt hadden. Om 20.00 uur lag ze dan ook uitgeput, maar voldaan in bed. De nacht erop was onrustig, maar dat was te verwachten! Gisterochtend heb ik Alicja dan ook maar laten liggen en uiteindelijk werd ze om 07.55 uur wakker. Ze is dus een uur later pas naar de crèche gegaan. Dat was overigens wederom huilen. Dat Cindy en Joy mee waren, heeft niet echt geholpen! Gelukig was ze nu wel wat sneller stil dan vorige week, hoorden we later van de leidster Jacqueline. Ze heeft nu ook weer met Milou gespeeld, maar deze keer ook met de andere Milou (de dochter van Angelique Lippenhof-van Dijk!) Ik vind het geweldig dat deze dames elkaar juist opzoeken....
Alicja plast nu zeker elke dag wel 1 of 2 keer op de wc. En elke keer is ze heel trots. Zwaait ze haar plasje uit, als het doorgetrokken wordt en roept ze steevast "lekker sjapen!!!" Ze weet nu zelfs mij al voor straf op de trap te krijgen. "MAMA, MAG NIET TV KIJKEN! MAMA GANG ZITTEN, MAMA EVEN NADENKEN!!!", dus ik heb maar het goede voorbeeld gegeven en ben netjes op de trap gaan zitten... Hmmmmmmmm *frons*. "Even nadenken" heeft ze al op de crèche geleerd. En dat was al na 1 dag... Geweldig toch?!?!?

Met Fay gaat het erg goed. Afgelopen vrijdag 12 oktober hoorde ik (Bianca) dat Fay uit de couveuse mocht en dat wij haar in een gewoon bedje mochten leggen. Dus ik heb mijn planning omgegooid (Raimond zou om 17.00 uur alleen naar het ziekenhuis gaan) en heb Raimond opgebeld, dat hij en Alicja klaar moesten staan, als ik thuis kwam. Ik had niks gezegd, want wilde dat het een verrassing bleef. Ik had geregeld dat we bij opie en omie mochten eten en dat Alicja eerst naar Cindy zou gaan en vervolgens naar opie en omie. Zo gezegd zo gedaan. In de auto, dichtbij het ziekenhuis mocht Raimond raden wat we gingen doen. Hij had het deels geraden. Het was geweldig om haar in het bedje te leggen en te zien dat ze zón 'grote' meid is geworden. De coffeïne was die dag ook gestopt, dus het was spannend hoe ze daar op zou reageren. Afgelopen maandag mocht ook de low flow eraf en toen ik gisterochtend kwam, bleek ook de sonde eruit te zijn. Dus voor het eerst konden we gisteren haar gezichtje helemaal gaaf zien! Ik kon mijn ogen niet van haar afhouden. Ik moest zien of ik al die tijd wat gemist heb... Maar het valt reuze mee...*grijns*. Afgelopen zondag had omie ook nog een verrassing, want zij mocht fay voor het eerst vasthouden. Fay is nu groot genoeg en stabiel genoeg dat het wel even kan. Omie glunderde van oor tot oor van deze verrassing!!!! Opie was er ook en die vond het ook super om te zien! (Veel wisselingen kan Fay nog niet aan, dus opie is echt wel een volgende keer aan de beurt.) Gisterochtend was Cindy ook mee, en die liet haar kans ook niet ongemoeid! Ook zij genoot van Fay. 's Avonds was het dan echt de beurt aan Oma... Ook voor haar was het een verrassing!!! Margreetje komt morgen ook en heeft al gevraagd of zij dan ook even mag.... Ook zij hebben allemaal reuze in spanning gezeten, sommige waren er letterlijk ziek van geworden al die weken, dus dit is een mooie bekroning... Fay heeft het zelf moeten doen, en ze heeft laten zien dat ze het kan. Ze moet nog het één en ander overbruggen, maar wij houden vertrouwen in haar!!!
Een klein nadeel van het feit dat de low flow en de coffeïne eraf is, is dat ze nu wel weer meer alarmen heeft. Daar moet ze ook weer in groeien, maar ze wordt er zo ontzettend moe van.... Misschien mag Fay aan het einde van deze week naar medium care... We wachten het af.

Oh ja... Fay is inmiddels 2025 GRAM!!! en 42 CM.

09 oktober 2007

Inmiddels wederom een tijdje verder. Er is inmiddels weer genoeg gebeurd, dus in vogelvlucht het verhaal.
Fay is 35 weken en 3 dagen oud en drinkt inmiddels 2x per dag aan de borst en 2x uit de fles. En dat doet ze geweldig goed. 25 cc is inmiddels geen uitzondering meer. Omdat ze afgelopen zondag ook nog eens 1800 GRAM woog, mag ze vanaf maandag ook naar 10 voedingen ipv 12 voedingen per dag. En ook dat pakt ze prima op. Vorige week woensdag heeft Fay wel voor de derde keer een bloedtransfusie moeten ondergaan. Prematuur baby's groeien over het algemeen harder dat hun kleine lichaampje aan kan, daardoor kan het beenmerg niet genoeg rode bloedlichaampjes aanmaken. Elke bloedtransfusie is toch weer een hele ingreep, die ook niet altijd zonder gevolgen hoeft te zijn. Daarom wordt Fay extra goed in de gaten gehouden. Maar na de bloedtransfusie lijkt Fay stabieler te worden. En dat is even fijn voor ons. Het blijft nog altijd een kindje van de dag, maar we zien haar sterker worden. Ze moet nog zoveel leren voordat ze naar huis mag. Het lijkt bijna een onmogelijke taak, maar de babietjes schijnen het te kunnen.
Wanneer mag Fay dan naar huis?:
Rond de uitgerekende datum als,
- ze de low flow en de coffeïne heeft afgebouwd en dus 5 dagen alarm vrij is. En van de monitor af is. (Als ze de rest wel kan, en ze krijg bv op de 4de dag een alarm, dan beginnen ze weer helemaal opnieuw te tellen. Dat kan dan ontzettend frustrerend zijn.)
- En ze zichzelf op temperatuur kan houden in een gewoon bedje
- En ze naar 8 voedingen is en al die voedingen kan verwerken middels de borstvoeding of de fles en ze dus van de sondevoeding af is.
- En ze is dan boven de 2000 gram qua gewicht.
Dus dat is nogal wat. We blijven voor haar duimen, maar het is een sterke meid!!!

Fay heeft ook al een nieuw vriendinnetje op de High Care, want Heavenly het dochtertje van Esther en René Beumer, is afgelopen zaterdag iets te vroeg geboren en ligt daar ook tijdelijk. Esther is een collega van mij.

Zaterdag 6 oktober jl. hebben we de 25-jarig bruiloft van Suzan en Paul gevierd. Het blijft voor mij wennen om veel mensen bij elkaar te zien en omdat ik ook niet echt een kraamtijd nog heb gehad (wat ik overigens van plan ben zeker in te halen als Fay thuis komt... :-) ), ben ik ook vrij snel moe. Maar het is ook wel weer fijn om even de zinnen te kunnen verzetten en even lekker te dansen. Het feest gaat nog door tot in de late uurtjes, maar Raimond en ik gaan om 0.00 uur weer naar huis. Alicja slaapt bij opa en oma, maar echt uitslapen gaat niet, want om 06.30 uur gaat de wekker weer om te kolven. Die ochtend zit ik helaas toch ook nog weer even bij de huisartsenpost. Ik ga verder details besparen, maar het lijkt erop dat ik spruw heb. Ik krijg een medicijn mee en Fay wordt ook nagekeken. Even lijkt het erop dat zij het ook heeft, maar vandaag zijn ze er achter gekomen dat ze het niet heeft. Ik kan me nu echt voorstellen dat moeders die dit hebben, besluiten te stoppen met borstvoeding geven. Jeetje wat doet dat pijn!! Maar het is het beste voor Fay, dus ik zet echt wel door....

Maandag 8 oktober gaat Alicja weer naar de crèche. Ze begint in de auto al te huilen, maar ik moet doorzetten... Daar aangekomen, ga ik maar vrij snel weer weg, want ze heeft echt verdriet. Later hoor ik dat het verdriet omgeslagen is in boosheid en heeft ze behoorlijk de boel bij elkaar gekrijst!!! Ik bel een aantal keren om te horen hoe het gaat en na enige tijd is ze rustiger geworden. Als ze maar dichtbij Jacqueline (de leidster) in de buurt mag blijven, is het goed. Milou is nog steeds haar vriendinnetje. Vorige week woensdag (3 oktober) gingen Cindy, Joy, Alicja en ik even bij Monique op bezoek en uiteraard was Milou daar ook en dat vond Alicja toch wel wat vreemd. Zij hoort daar toch niet te zijn, maar op de crèche?!?!?!?!?! We moeten doorzetten, maar ik vroeg me echt even af wat we onzelf aandoen in deze tijd, maar aan de andere kant, weet ik dat dit juist wel het beste moment is voor Alicja. Als Fay nl. thuis komt, moet ze ook daar weer aan wennen en dat is allemaal te veel voor haar, ook gezien het feit dat de vijf weken dat ik in het ziekenhuis heb gelegen en de onwerkelijke weken erna een grote impact op haar hebben. We denken nu zelfs dat ze wat verlatingsangst heeft onwikkeld. Iets wat erg logisch is voor de situatie waar we in zitten, maar ook erg vervelend is voor haar.
Aankomende zondag (14 oktober) zullen we haar verjaardag nog gaan vieren, die op 2 september door de geboorte van Fay helemaal in het water is gevallen. Ze zal dan alle aandacht krijgen die ze zo hard heeft verdiend. Het is nu onze grote meid!!!!!!! En wij zijn ook erg trots op haar en hoe zij zich staande (heeft gehouden) houdt in deze hele situatie.

Zelf komen Raimond en ik nog niet aan verwerken toe (zowel niet van de spanning en de situatie waar we voor de geboorte van Fay in zaten, als nu). We zijn hard op zoek naar een manier om dat in deze moeilijke tijd alvast te doen, want eigenlijk willen we proberen zoveel mogelijk te genieten als Fay thuis komt en niet alsnog instorten. Van alle kanten krijgen we hiervoor hulp, zowel van onze familie als van de verpleging en artsen in het ziekenhuis. Het zit er wel, maar het kan er nu nog niet vanzelf uitkomen. Het schijnt een zelfbeschermingsmeganisme te zijn. Voor nu leven we voor onze twee kindjes en de rest proberen we hard aan te werken. Heel veel mensen vragen nu hoe het met ons gaat, maar dat is gewoon niet uit te leggen.

Vandaag is Alicja samen met opa, oma en Indy naar de kermis geweest. Ze is helemaal dol van de kermis. Ze vindt draaimolens geweldig en vooral de 'autootjes' zijn erg leuk! 's Avonds zijn we ook nog even een keer met haar geweest. Opie, omie, Cindy, Michel, Devin en Joy waren ook mee, dus ze had dubbel feest vandaag. Dat heeft ze moeten bezuren toen ze naar bed moest, want ze wilden met geen mogelijkheid slapen. Uiteindelijk is dat gelukt rond 21.30 uur!!! Pfffff, nu maar hopen dat ze uit gaat slapen, morgenochtend.

28 september 2007

Het is alweer even geleden dat ik geschreven heb. De dagen vliegen voorbij en toch lijkt het zo lang te duren. We hebben een strak schema op de dag, dat voornamelijk voortkomt uit het feit dat ik 6x per dag moet kolven, slapen/ aansterken, slaapjes van Alicja en de bezoeken aan Fay in het ziekenhuis. Raimond probeert een beetje te werken, maar dat lukt nog echt niet altijd.
Laat ik beginnen bij 21 september jl. 's Ochtends hadden we een intake gesprek op de crèche, omdat Alicja per 1 oktober 1 dag in de week daar naar toe zal gaan. Mama en papa waren vooral op van de zenuwen, maar al snel blijkt dat die dag Alicja het allemaal wel spannend vindt en met de kindjes daar even gaat spelen. Wij liepen even naar binnen om de nodige afspraken te maken, maar dat maakte haar niks uit. De maandag erop zal ze een half dagje gaan oefenen. We zijn benieuwd hoe ze dat vindt! Vooral mama kan er nog niet echt aan wennen, maar ze houdt zich maar voor dat als Alicja het naar haar zin heeft, zij dan niet mag klagen, maar het blijft moeilijk gezien het feit we voor mijn gevoel net 2,5 week samen zijn, na mijn verblijf van 5 weken in het ziekenhuis. Na de intake gaan we even naar het ziekenhuis in Zevenaar toe. Ik wil graag iedereen van de afdeling even bedanken voor die 4,1 week. Met een kaart, een doos Merci en wat fotootjes van Fay gaan we samen daarheen. Ze zijn weer erg aardig en geïnteresseerd. 's Middags hebben ze groot overleg, dus die doos komt wel op en Fay zal daar zeker geshowd worden! Na Zevenaar nog even inkopen doen bij babyplanet. We hebben wel wat kleertjes maar 44, nog van Alicja, maar echt veel is het niet, dus we slaan even het één en ander in. Zooooo schattig! Fay mag sinds die vrijdag een rompertje aan, en dat mag er uiteraard één van thuis zijn. Zelfs maat 44 is nu nog te groot, maar het staat geweldig! We hebben een goede dag, want als Fay die middag bij mij aan de borst mag snuffelen, begint ze meteen te drinken (deze keer kijken we niet hoeveel er in is gekomen...). Cindy en Michel hebben vandaag hun trouwdag, dus de dag eindigen we met een etentje met ons gezin bij de Griek. Ook dit was weer even 'nieuw'voor me, maar we hebben het erg gezellig gehad.

Zaterdag 22 september gaan we 's ochtends met Alicja naar Fay. Ze slaapt veel en ze lijkt wat moe. Het snuffelen is vandaag dan ook geen succes, want ze slaapt alleen nog maar. Het maakt niet uit, alleen kangaroën is ook heerlijk en daar genieten we dan ook echt van.
's Middags komen Marc en Margrretje ook nog even kijken... Ze blijven daarna eten, dat moet tenslotte ook gebeuren... :-)
Alicja lijkt steeds meer te beseffen dat Fay haar zusje is. Ze wil dan eigenlijk ook elke keer mee als één van ons naar Fay toe gaat.

Zondag 23 september lijkt Fay weer ziek te worden. We waren er helemaal op ingesteld dat we haar vandaag zouden gaan 'poedelen'. Ze zou voor het eerst een eigen rompertje aan krijgen en ze zou nog even aangelegd worden aan de borst. Echter bij binnenkomst staan er weer drie verpleegsters rond haar couveuse. Ze zijn bloed aan het afnemen, omdat ze de laatste uren veel te veel dipjes heeft gehad. Ze denken aan een infectie. Ze mag ok niet uit de couveuse. Dat zou te vermoeiend zijn. We zijn geschrokken en eigenlijk weten we dat het kan gebeuren, maar toch elke keer word je erdoor verrast. Vol spanning gaan we ook weer richting huis. 's Avonds bellen we rond 20.00 uur op en dan blijkt dat ze uit voorzorg toch aan de infant flow is gelegd (zo kan ze uitrusten) en zijn ze met antibiotica begonnen. Opie en Omie komen die avond nog even langs, ook zij maken zich ongerust en proberen tegelijkertijd ons gerust te stellen. Om 22.30 uur, voordat we toch maar gaan slapen, bellen we nog even en lijkt de antibiotica al deels aan te slaan. Fay wordt al rustiger.

Maandag 24 september is Fay nog steeds moe, maar tijdens de verzorging wordt ze weer alert en wakkerder. Alicja is vanochtend voor het eerst oefenen bij de crèche. Om 08.00 uur zetten we haar af. Ze wil meteen gaan spelen. We krijgen nog net een kusje... Nou, dat gaat in ieder geval goed! Die ochtend kijk ik de hele tijd op de klok. Mag ik haar al halen? Hoe zou het gaan? Heeft ze het naar haar zin. Het spookt de hele tijd door mijn hoofd. Omie gaat om 12.00 uur mee en als ze ons ziet is ze dol enthousiast! Oh gelukkig, ze heeft me misschien toch wel iets gemist?!?!? Ze heeft al meteen een vriendinnetje, die haar de hele ochtend op sleeptouw heeft genomen. Ze heet Milou en is de dochter van Monique Gerritsen. Super hoor... Ik kon het nieuws natuurlijk niet laten voor wat het was, dus die middag meteen met Monique aan de telefoon gehangen... *grijns*. Vrijdag gaat ze nog een keer oefenen. 's Avonds gaat Raimond nog even naar Fay, samen met Oma.

Op dinsdag 25 september zijn mama en omie 's ochtends bij Fay. Het is goed voor omie zelf te kunnen zien dat Fay alweer wat opknapt. 's Middags hebben we weer een gesprek met de ass. kinderarts. Het is nog steeds niet duidelijk of er een infectie gaande was bij Fay, maar ze lijkt te reageren op de antibiotica. Verder komt het er op neer dat we Fay echt de tijd moeten geven om te groeien. Tijd is in haar geval één van de toverwoorden! De voeding gaat verder goed. De volgende dag 26 september hebben we een gesprek met dr. Smal. De neonatoloog en kinderarts van Fay. Hij is ons aanspreekpunt. Hij vertelt nog eens duidelijk de stand van zaken over Fay. Naar omstandigheden is aardig positief. Ze heeft nog een lange weg te gaan en ook hij kan niet voorspellen wat er nog kan gebeuren. We moeten er nog steeds vanuit gaan dat ze t/m 40 weken in het ziekenhuis moet blijven. Ze moet sowieso boven de 2 kg zijn, zelf moeten kunnen ademen. Niet meer afhankelijk zijn van de monitor. Zelf aan de borst kunnen drinken en zichzelf op temperatuur kunnen houden. Dus dat is nogal wat voor zo'n klein lichaampje... Al met al moet ze echt stabiel zijn!!

Donderdag 27 september hebben we een zware nacht gehad. Alicja heeft heel veel gehuild en we kunnen er eigenlijk niet echt achter komen, wat er aan de hand is. Als ze om 06.00 uur al wakker wordt en we haar in bed nemen, is ze moe en hangerig en huilt nog steeds af en aan. Ze klaagt steeds dat ze zo'n pijn aan haar rechter been heeft. Als ze om 10.00 uur weer achter elkaar aan het huilen is, bellen we de dokter. Ze is zelfs op de bank in slaap gevallen en dat is al helemaal niks voor Alicja!!! Omdat ik nog geen auto mag rijden en iedereen eigenlijk op het werk is (ik vergat even dat Cindy halve dagen werkt), komt Raimond van zijn werk naar huis. Om 12.15 uur kunnen we bij de dokter terecht. Hij kan niks ontdekken aan haar been, maar zoekt verder en er komt uiteindelijk uit dat ze 'gewoon' griep heeft. Ze heeft pijn aan haar oren en keel. De pijn van haar benen komt daar ook waarschijnlijk van. Alicja mag paracetamol hebben. Omdat wij af hadden gesproken samen naar het ziekenhuis te gaan (Alicja wilden we eigenlijk ook mee nemen, maar dat gaat nu zeker niet), gaat Alicja even bij oma naar bed. Als we later thuis komen is ze echt ziek en heeft ze hoge koorts. Ze is echt hangerig en voelt zich zeker niet goed. Ze is moe en slaapt erg veel. Als we haar weer naar bed willen brengen heeft ze bijna 39 graden koorts en als we boven zijn, geeft ze over. Na een lekkere warme douche ligt ze er snel in en valt ze vrijwel direct in slaap.
Fay aan de andere kant had een goede middag. Omdat ze de dag ervoor waarschijnlijk vrij veel had gedronken aan de borst (maar dat was niet gemeten), leek het erop dat ze over vol zat met ook nog de sondevoeding erbij. Daarom werd ze vandaag gewogen en als ze bij mijn op de buik wordt gelegd, zoekt ze meteen en vindt vrijwel meteen de borst en begint driftig te zuigen. Ze wordt er echt wel moe van. Als we haar wegen, blijkt ze bijna een hele voeding te hebben gedronken via de borst (15 cc!!!). Wauw, wat zijn we trots!!! Ook was ze vandaag voor het eerst over de 1500 gram in gewicht heen. (1520 gr.!!!!)
Als we later die avond nog bellen, blijkt ze ook prima aan de fles te hebben gedronken! En dat allemaal voor de 34 weken. Dat is super snel!!! Zeraakt er wel vrij snel uitgeput van, maar de verpleging houdt dat nu strikt in de gaten, na het vorige weekend.

Vrijdag 28 september wordt Alicja eerst nog wakker met koorts, maar gedurende dag knapt ze helemaal op. We hebben haar om de koorts vanochtend wel thuis moeten houden, want eigenlijk zou ze voor de tweede keer gaan oefenen op de crèche. Dus maandag maar een aardig vuurdoop, als ze meteen een hele dag gaat. Dat zal vast wennen zijn... Vooral omdat ze dan ook daar moet gaan slapen tussen de middag!!! Het blijft spannend!!!
Fay heeft een redelijk rustige dag achter de rug. 's Middag ga ik alleen naar het ziekenhuis en doe daar alles alleen. Normaal is Raimond erbij, dus het is even wennen. Anders verdeel je de taken, nu ben ik begonnen met verschonen. Toen de fles gegeven (die er overigens weer prima in ging), daarna even kangaroën, om 17.10 uur echt even gaan kolven, want dat had om 16.00 uur eigenlijk al gemoeten, even in het dagboekje schrijven en om 17.45 uur weer naar huis.... Maar we hebben saampjes een heerlijke middag gehad. Ik kan er wel op teren... Raimond gaat die avond nog met opie! Hij geeft ook (een nieuwe, voor prematuurtjes) fles. Daar moet Fay had haar best voor doen, dus deze keer gaat er niet meer van 5cc in. Nou, meissie, dat maakt niet uit. De rest gaat deze keer via de sonde. Als je blijft oefenen, gaat het vast snel beter! Alicja en mama zijn alleen thuis. Alicja heeft gisteren zoveel geslapen, dat ze alleen met mama is, dus is dit weer het moment om haar uit te proberen... Hmmmmmmmm, beetje jammer....

20 september 2007

Alicja heeft gisteren weer sinds lange tijd zelf op de wc geplast en nu was het ook een hele grote plas!!! Wat was zij trots en ja... Mama en papa waren ook echt wel trots!!! Papa kwam met een mooi cadeau thuis, want dat moet natuurlijk wel even gevierd worden!!! Ze wil nu elke keer op de wc, maar meestal geeft ze het te laat aan en zit het al in de luier!!

Inmiddels krijgt Fay weer 14 cc te eten. Ze lijkt de laatste 2 dagen weer een beetje stabiel. Al slaapt ze wel ontzettend veel. Maar dat is niet erg, want dan groeit ze goed. Ze was vandaag 1395 gram. Gisteren was weer even een bijzondere dag!!! Met 32,5 weken heeft onze kleine meid voor het eerst aan mijn borst gedronken. Er zat 1 cc in haar maagje. Naast dat het zo bijzonder is om eindelijk na 2,5 week je eigen kindje aan je borst te kunnen nemen, is het voor Fay ook extra bijzonder. Normaal gesproken kunnen kindjes dit nl. pas vanaf 34 weken en pas dan proberen ze ook langzaam hier aan te beginnen. Het was de bedoeling dat Fay alleen maar even zou 'snuffelen'. Wij en de verpleging waren dan ook echt trots op haar! Ook omdat ze tijdens het drinken geen dipjes heeft gehad. Vanaf nu mogen we het dan ook regelmatig gaan proberen. Na 10 minuten is ze wel helemaal moe, maar door het te oefenen, zonder te pushen, krijgt ze er steeds meer handigheid in! Het feit dat ze al heel snel na haar geboorte op de speen zat te zuigen, maakte dat we het nu al mochten proberen.... Verder krijgt Fay nog wel extra zuurstof toegediend. Het is niet heel veel, maar ze heeft het echt even nodig. En toch blijft het elke keer dat we naar het ziekenhuis gaan, of bellen om te vragen hoe het met Fay gaat, spannend!!! Ik kan het niet loslaten en dat zal waarschijnlijk blijven zo lang ze in het ziekenhuis ligt!!!

Gisteren is oma even met mama en Alicja naar het ziekenhuis geweest. Het was niet heel lang, want Fay had ogenschijnlijk even geen zin in bezoek, want bijna de hele tijd lag ze met haar armpje over haar ogen.... Vandaag was ze iets alerter, toen omie, Cindy en mama er waren. Cindy heeft haar voor het eerst mogen zien met haar ogen open!!

Vanavond is papa en opie samen bij Fay geweest! Alicja wilde graag mee, maar dat ging even niet. Ze was ook best verdrietig dat dat dus niet ging. Ik weet nog even niet hoe het gegaan is in het ziekenhuis, dus dat komt nog...

18 september 2007

Het is vandaag 18 september. Fay ligt alweer een paar daagjes in Arnhem. Ze is moe van de reis geweest. Althans, dat dachten we, maar het kan ook goed zijn dat het door de te lage HB kwam. Die hadden ze geprikt en bleek vrij laag te zijn op zaterdag. Op zondag klom 'ie weer iets, maar gisteren bleek het echt te laag en is er besloten om een tweede bloedtransfusie (eerste was in het Radboud) te doen. In eerste instantie leek het nogal heftig en dat is het natuurlijk ook. Maar gisteravond hoorden we dat het vrij normaal is bij vroeg geboren baby's. De baby's groeien zo ontzettend hard, dat het bloed dat niet bij kan houden, waardoor ze al snel te kort hebben. Daarbij halen ze ontzettend veel bloed uit haar kleine lichaampje, terwijl ze echt geen liters bloed in haar lichaampje heeft. Ook daarvoor heeft het lichaam niet genoeg tijd om het weer aan te maken. Klinkt allemaal logisch, maar als je er geen verstand van hebt, dan is het weer een spannende dag die je tegemoet gaat, met weer onzekerheden. Verder was er wéér een infuus gesneuveld, dus ook daarvan had ze er weer twee gekregen. Fay is ook echt een meid, die niet het kaas van haar brood laat eten. In de tijd die ik er gisteren was met omie, Margreetje en Alicja, heeft ze twee keer haar sonde eruit getrokken en lag haar infuus ook 'aan diggelen'. Toevallig was mama erg oplettend, anders had het nog even geduurd, voordat het ontdekt werd. Oh ja, Fay is in die twee weken Radboud, 1 cm gegroeid (nu 38 cm) en weegt vandaag 1385 gram (met infuus en spalkjes)

Vandaag hebben Raimond en ik een gesprek gehad met de ass. kinderarts. Hij was, gezien de situatie positief. De bloedtransfusie heeft goed gewerkt. En Fay lijkt nu weer stabiel. De infectie waar ze gisteren nog aan dachten, blijkt er niet te zijn. Er is een hersenecho gamaakt en die laat zien dat er tot nu toe geen zuurstofgebrek of kleine bloedinkjes is geweest. Echter zijn dat momentopnames, en zegt dat niks over de toekomst. Ze krijgt nu weer even wat extra zuurstof, maar puur even ter ondersteuning, zodat ze zich even niet uit kan putten en weer even op krachten kan komen, na gisteren. De voeding liep gisteren ook niet echt goed (mogelijk was die lage HB daar ook de oorzaak van), dus die was van 14 cc, naar 6 cc gebracht. Inmiddels zit ze nu weer op 10 cc en dat verteert ze nog niet helemaal. Ze proberen het nu langzaam weer op te bouwen. Het belangrijkste wat de dokter ons mee gaf was dat Fay de komende weken moet 'groeien en bloeien'. Als ze elke week wat in gewicht groeit en zichzelf blijft ontwikkelen (o.a. minder dipjes), dan gaat ze de goede kant op! Maar we moesten er nog wel altijd vanuit blijven gaan, dat ze pas rond de uitgerekende datum naar huis zou mogen.

Gisteren heb ik en vandaag heeft Raimond nog gekangeroëd. Dat zijn de mooie momenten van de dag!!!! Wij, en Fay worden er op dat moment echt rustig van en het is mooi te zien hoe ze op ons reageert. Ik wilde gisteren zelfs kijken of ze al iets met mijn borst wilde doen, maar ze lag binnen een mum van tijd heerlijk te slapen. Hmmmmm, volgende keer beter. Haar zuigreflexen lijken op dit moment zo goed (ze zuigt al een tijd erg goed op een fopspeen voor vroeg geboren baby's. Dat verbaast ze eigenlijk een beetje in het ziekenhuis), dus misschien zit de kans erin dat we al iets eerder van 34 weken kunnen beginnen met het aanleggen aan de borst. Maar ook dat moeten we dus nog wel even afwachten....

Alicja is gisteren weer meegeweest naar Fay en ze krijgt steeds meer door dat Fay haar zusje is. Ze begint nu zelfs te vragen of ze mee mag. Of ze het echt beseft, zullen we pas ontdekken als Fay thuis komt.
Aankomende vrijdag hebben we voor Alicja een intake gesprek bij de crèche. We vinden het wel spannend en eng, hoe ze zal reageren. Volgende week mag ze dan ook een keertje komen oefenen, maar vanaf 1 oktober is het dan echt zo ver. We hopen van ganzer harte dat ze het leuk gaat vinden en dat ze daar haar draai kan vinden, want ik vind het op dit moment allemaal wel eng hoor!!!
Sinds afgelopen maandag is Raimond ook weer langzaam aan het werk. Op de dagen dat we naar het ziekenhuis moeten voor gesprekken, is hij er wel bij. Maar verder zijn Alicja en ik weer op onzelf aangewezen. Alicja vindt het allemaal wel prima. Mama is er echt weer helemaal. Ikzelf ben erg onrustig, maar ik hoop maar dat zij er niet zoveel van merkt.

15 september 2007

Vandaag is het dan zover. Fay gaat naar Arnhem, met de babylance. We zijn om 07.30 uur in Nijmegen, dus hebben we nog mooi even tijd om de vragenlijst in te vullen. Om 07.45 uur lopen we dan High Care op. Fay ligt nog lekker te slapen en heeft een goede nacht achter de rug. Ze heeft 2 keer een dipje gehad, met zelfherstel. Wij vinden het allemaal wel spannend, dus we gaan er maar even bij zitten, en laten het over ons heen komen. Om 08.15 uur is daar dan het ambulance personeel die ons naar Arnhem zal rijden. Ik zal meerijden en Raimond rijdt er met de auto achter aan. Deze keer zonder sirenes en dat is voor Fay wel zo rustig. Ze leggen haar in de rijdende couveuse en ze lijkt zich af te vragen wat er toch allemaal gaat gebeuren. De meeste kindjes vallen in slaap tijdens deze reis. Maar toen ik dat hoorde, moest ik even glimlachen, want als ze ook maar enigsinds iets op haar zus lijkt, doet ze dat dus niet... En gelijk krijg ik! Ze vindt het allemaal wel raar en kijkt goed rond....

In Arnhem worden we wederom erg goed opgevangen. Fay is moe, dus valt vrijwel meteen in slaap in haar nieuwe huisje. Ik knuffel nog even met haar (met de handen) en dan gaan wij om 10.30 uur ook weer naar huis. Het was vroeg dag vanochtend (06.00 uur) en het was een enerverende ochtend, dus het wordt voor ons ook even tijd om bij te tanken. 's Middags komen we terug met Alicja en Cindy. Dan mag ik ook weer even kangeroeën. Fay is weer even geprikt, om voor het ziekehuis personeel wat beginwaardes te hebben. Haar HB is aan de lage kant, en met de waardes voor de geelzucht zit ze weer net iets boven de grens (140 is de grens en zij had 141), dus gaat ze ook weer even onder de lamp. Verder heeft ze het prima gedaan vanochtend.

Alicja vond het wel weer even leuk om haar zusje te zien. Ze heeft een mooie tekening voor Fay gemaakt en die hangt nu boven het bedje van Fay.
Alicja heeft vannacht goed geslapen bij Cindy en Michel en werd zelfs pas om 07.15 uur wakker. Lekker uitgeslapen dus. Ze heeft weer gezellig met Devin en Joy gespeeld. Een prima dagje ook voor haar dus. Wat zijn we trots op onze twee meiden!!!

14 september 2007

Fay knapt aardig op van de antibiotica en de nachten slaapt ze alweer redelijk door. De dipjes zijn weer acceptabel. Vandaag om 12. 00 uur worden we op onze mobiel gebeld door het ziekenhuis. Ze willen ons graag even doorgeven dat Fay weer terug naar High Care wordt geplaatst. Ze durven het weer aan. Ze ademt zelfs helemaal zonder zuurstof. We zijn echt verbaasd. Twee dagen geleden was ze nog zo ontzettend ziek en nu is ze weer helemaal de pittige Fay. 's Middags gaat Raimond met opie naar het ziekenhuis. Opie was al even niet geweest en vindt haar al echt gegroeid! Om 16.30 uur belde Raimond mij op mijn mobiel. Ik was net bij Cindy en Michel, samen met omie en Alicja. Ze hebben weer nieuws!! Fay wordt morgen overgeplaatst naar Arnhem. Daar kunnen ze haar precies dezelfde zorg bieden en daar hoeft ze niet over te worden geplaatst als ze bijvoorbeeld weer even aan de Infant Flow gelegd moet worden. Verder zijn de doktoren die daar rondlopen, ook opgeleid in het Radboud. Ook dit is weer heel spannend nieuws!!!

Omdat we morgen vroeg op moeten, want we moeten om 07.45 uur al in Nijmegen zijn, mag Alicja bij Cindy en Michel blijven slapen. En ze vindt dat natuurlijk erg gezellig! We leggen haar daar op bed en ze valt als een blok in slaap!!! Die middag hebben ze zich ook zo ontzettend vermaakt met z'n drietjes, ze is echt uitgeteld.

Even iets anders... Alicja praat al erg goed, maar sommige woorden blijven uniek!
Alsjeblieft = Affetiet
Olifant = Oijejant
Rozijntjes = Jènjè

12 september 2007

Dat het van de één op het andere moment zo anders kan zijn, hebben we ook vandaag weer moeten ervaren. Fay heeft de nacht prima doorgebracht op de high care. Ze heeft twee dipjes gehad, maar verder ging het goed. Toen Raimond en oma om 12.00 uur in het ziekenhuis aankwamen, was er echter paniek rond haar bedje. Fay had die ochtend al 10 maal een dip gehad (weg vallen van hartslag en niet meer ademen) daarnaast zag ze grauw en reageerde nauwelijks. Ze was helemaal slapjes. Dus ze hadden net besloten om haar weer over te plaatsen naar de IC. Dat was natuurlijk schrikken. Waarschijnlijk ging het om een infectie. Bloed, urine en hersenvocht zijn meteen op de kweek gezet en daar krijgen we over enkele dagen de uitslag van. En ze is meteen die ochtend aan een cocktail van antibiotica gelegd. Zodra de uitslagen er zijn, kunnen ze ook gericht gaan behandelen. Ze hebben wel het idee dat ze er vrij snel bij waren, maar zo snel kan het dus gaan, dus jullie begrijpen misschien onze constante spanning, ook al is ze stabiel.

Ik was net die dag thuis gebleven, om bij te tanken van de drukke dag ervoor. Maar toen Raimond belde om het te vertellen, hebben we meteen besloten dat ik die middag toch nog even zou gaan. Alicja bleef even bij opie en omie.

Met zenuwen in de buik zijn we ’s middags weer daar naar toe gegaan. Toch een beetje bang voor wat je te wachten staat. Gelukkig bij aankomst was ze alweer hevig aan het protesteren, omdat ze een nieuw infuus inkreeg en dat was op zich al iets van een goed teken. Ze zag er nog wel grauwig uit, maar was wel alert en keek ons regelmatig aan. Ik kon haar gelukkig snel geruststellen. Vannacht was ze vrij rustig. Nog een aantal keren is er goed veel slijm weggezogen, wat nodig is om haar goed te laten ademen. Haar temperatuur wisselt nog wat, maar allemaal een logisch gevolg van de mogelijke infectie. Hopelijk knapt ze snel weer op, want oh… wat is dit eng en spannend!!! Zo’n inimini klein meisje, dat zo ontzettend hard moet vechten voor haar leventje!!!

11 september 2007

Thuis is het nog steeds erg wennen, ik ben nog erg onzeker over veel dingen, maar we proberen het dagelijkse leven weer een beetje op te pakken.

De vrijdag 7 september, na mijn thuiskomst is Raimond alleen naar het ziekenhuis geweest. Mijn thuiskomst was een enerverende dag, dus ik moet echt even rust nemen. Ik voel me wat onrustig als hij weg is, en ik alleen met Alicja ben. Vooral als ik dan ‘melk voor Fay aan het maken ben’ (Kolven dus), weet ze dat ze vrij spel heeft!!! Ik ben daar wel op voorbereid, dus het valt achteraf reuze mee… Raimond mag Fay intussen voor het eerst echt verzorgen en hij vindt dat al heerlijk om te doen.

Zaterdag 8 september viert Opa Gemmink zijn 91 ste verjaardag. Wij brengen Alicja naar Varseveld, waar iedereen is en gaan daarna door naar Nijmegen toe. Alicja speelt gezellig met Joy en Thyra. Ze moet wel even kort de kat uit de boom kijken en is ook niet echt blij als papa en mama weggaan. Ze lijkt het toch moeilijk te vinden mij te laten gaan, want stel dat mama weer weg is en niet meer terug komt. Gelukkig zijn daar haar tantes, en omie die haar opvangen!

In het ziekenhuis mag ik voor het eerst met Fay kangeroën. Jullie kunnen zich misschien wel voorstellen hoe we dat met z’n drietjes ervaren hebben. Precies 1 week na haar geboorte, mag ze lekker warm bij mama op de borst. Ik heb de tranen in mijn ogen. Oh, wat voelt dit helemaal goed!!!! Fay wordt er ook helemaal rustig van… “Ja meisje… Mama en papa zijn nu echt heel dichtbij!”

Trots maken we een aantal foto’s!

Zondag gaan we met ons drietjes naar Fay toe. Fay lijkt intussen steeds meer stabiel. Ze krijgt wisselend de infant flow, of de low flow en vooral de laatste pakt ze goed. Bij de eerste wordt het haar wat makkelijker gemaakt. Ze moet nog wel onder de lamp blijven liggen, want haar waardes schommelen rond de grens. Vandaag mag Raimond voor het eerst kangeroën. Ook hij geniet er erg van…Alicja is wat druk, dus we blijven niet heel lang. Alicja krijgt steeds meer door dat Fay haar zusje is. En ze reageert vrolijk en blij op Fay, hoe het zal lopen als Fay thuis is, zien we dan wel, maar voor nu is het genieten van onze beide meiden samen!!

Maandag ga ik samen met Omie en tante Milly. Raimond blijft lekker een dagje met Alicja thuis. Eigenlijk wil ik graag nog even Fay vasthouden, maar het is druk opde afdeling en hulp om te kunnen liggen heb je echt wel nodig! Dus vandaag even niet. Wel jammer…

’s Avonds gaat Raimond samen met Alwin en Marjolein nog even.

Dinsdag zijn Raimond en ik van ’s ochtends 10.30 uur tot ’s avonds 17.30 uur in het ziekenhuis. We hebben afspraken met de maatschappelijk werkster, kinderarts en lactatie deskundige. We praten wat af. Kort samengevat zijn Raimond en ik op de goede weg, om thuis alles weer een beetje in het gereel te krijgen. We moeten prioriteiten blijven stellen, want we zullen er nog lang niet zijn. Na alles wat er de afgelopen weken is gebeurd. Maar de maatschappelijk werkster heeft er goed vertrouwen in dat we het samen echt wel zullen redden.

De kinderarts is in zoverre positief over Fay, dat ze een echte vechter is. Ze zullen haar goed in de gaten houden, want ze is echt nog zo klein. En ondanks dat ze stabiel is, wil het zeker niet zeggen, dat alles goed of slecht is. Stabiel, betekent niks meer en niks minder dan STABIEL. De toekomst zal moeten uitwijzen hoe het verder gaat. Ze kunnen gewoonweg geen garanties geven!!!

’s Middags komen ook Marc en Margreetje even langs, Margreetje is ziek geweest en Marc ook, vandaar dat Marc haar nog niet in het echt heeft kunnen bewonderen. Ook dan mag ik Fay nog even op mijn borst! Het mooie nieuws van die dag is dat Fay zo stabiel is, dat ze overgebracht wordt naar high care. Raimond en ik vinden het vooral erg eng en vragen of ze echt wel stabiel genoeg is, om die stap te zetten. Maar de artsen denken van wel. De zorg op die afdeling is hetzelfde, met als enige verschil dat ze daar niet aan de infant flow gelegd kan worden, enkel aan de low flow. Verder wordt ze daar net zo in de gaten gehouden als op de intensive care.

05 - 06 september 2007

Omdat het moeilijk is om alle details te blijven noteren over Fay, zullen we het vanaf nu samenvatten. De 2 dagen voordat ik naar huis mag gebeuren er een aantal positieve dingen, die voor ons geruststellend zijn. De drain mag eruit. Eén navellijntje, die verbonden is met de halsslagader, gaat er weer uit. Maar het belangrijkste is dat ze de dag voordat ik naar huis mag, van de beademing af mag. Het was zoveel goed nieuws op één dag, dat we dat ook wel weer heel erg spannend vinden. De sondevoeding wordt af en aan toch gestopt en weer begonnen. Als het ademen wat stabiel blijft, wordt dat de grootste zorg van de kinderartsen.

Alicja is 5 september met papa naar het consultatiebureau geweest. Ze moeten wel weer lang wachten, maar dan zijn ze eindelijk aan de beurt!! Alicja weegt 11,8 kg (met romper en luier aan) en is 84,5 cm. Ze heeft deze keer een echte groeispurt gehad. Op het moment dat de arts aan Raimond vraagt of ze als een beetje praat, vertelde Alicja tegen de arts: “Alicja horloge om. Met Kiki en Ko”. Nou, dat praten zit dus wel goed. Ze ontwikkelt zich prima, dus ze hoeft niet extra terug te komen.

Vandaag heb ik weer een iets mindere dag. De dag van morgen, dat ik naar huis mag, komt steeds dichter bij! Maar ik kan al wel alleen (wellis waar met de rolstoel als extra steun) naar Fay toe en dat voelt super. Ik ben steeds minder afhankelijk!

Donderdag 6 september is het dan eindelijk zo ver. Ik kleed, me rustig aan en ga weer even rustig naar Fay toe. Ze doet het nog steeds goed, zonder de beademing. En aan de rest wordt nog steeds gewerkt.

Om 11.00 uur is Raimond er en hij gaat ook nog even naar haar toe. Ze willen net de drain en het navellijntje eruit halen. Hij blijft kijken, maar oh… dat gaat niet helemaal goed. Hij krijgt het warm en loopt heel even weg. Even later loopt hij weer terug. Ja, dit soort dingen zijn niet echt lekker om te zien en al helemaal niet, als je nog niks gegeten hebt!

Om 12.00 uur hebben we een gesprek met de maatschappelijk werkster. Ik vertel niet het hele verhaal tot in detail, maar het komt er op neer dat het niet zeker niet niks is geweest dat ik 5 weken van de buitenwereld ben afgeschermd geweest en dat het zeker niet raar is dat ik bang ben om weer terug te komen in het dagelijkse leven. We moeten prioriteiten stellen. Ik moet zelf opknappen en alleen denken aan mijn gezin. De rest komt later, en ik hoop dat iedereen dat begrijpt.

Na het gesprek van 1,5 uur gaan we nog even bij Fay langs. Op de valreep mag ik nog even voor het eerst haar de sondevoeding geven. We hebben moeite om weg te gaan. Ik leg mijn pink in haar handje en ze knijpt erin, als of ze me niet wil laten gaan. Maar ja, haar grote zus wacht thuis op mama!!! En mama mist ook haar grote zus. Tot in de auto gaat het goed, en dan laat ik de tranen de vrije loop….. DIT IS ZOOOO NIET NATUURLIJK!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Maar voor Fay het beste…

Thuis is het zeker wennen. Ik neem alles rustig in me op. Natuurlijk heb ik verdriet, maar dit voelt ook zo ontzettend goed. Alicja is nog even bij opie en omie, dus Raimond en ik kunnen samen rustig aan wennen. Om 17.00 uur is ze dan eindelijk daar!!! Samen met omie en opie, Devin en Joy komen ze binnen. Ik ben nerveus, mar het gaat goed. Ik heb ook Dev en Joy ontzettend gemist. Dev kijkt even de kat uit de boom, maar Joy heeft mij ook gemist en glundert van oor tot oor!!! Ik krijg een dikke vette knuffel van haar… Zo ontroerend om te zien en te voelen!!!

Zo langzaam aan komt iedereen van het werk. En we halen heerlijk een frietje… Alicja gaat lekker haar gangetje, maar trekt steeds meer naar me toe. Hmmmmm, heerlijk gevoel!

Ook hebben we Alicja haar verjaardagscadeautje gegeven, een keukentje, ze vindt het echt helemaal super. Van de rest heeft ze kleertjes en een nijntje computer gekregen. Alicja: “Mama en papa hebben me toen samen naar bed gebracht wat ik wel heel erg leuk vond. ‘s Avonds zijn papa en mama om 22:30 naar bed gegaan, toen ook Opie, omie, Susan en Esmee weer naar huis gingen. Voor het slapen gaan hebben we nog even naar Fay gebeld en alles was stabiel.

04 september 2007

Vandaag is Alicja bij oma en aan het einde van de middag komt ze samen met oma nar het ziekenhuis. Raimond is er ook al en samen kijken we naar haar uit. Ze is goed te pas en vind het erg gezellig bij mij op de kamer. Uiteraard mag Alicja ook nog even naar Fay! Ze heeft een cadeautje van Fay gekregen. Ze heeft nu inmiddels door dat Fay haar zusje is en ze zwaait uitgebreid naar Fay en Fay krijgt allemaal handkusjes. Eigenlijk wil ze ook net al mama met de handjes in de couveuse, maar dat mag helaas niet.

Fay is vandaag aan de betere hand. Ze ligt nog steeds aan de beademing, maar het zuurstof in haar bloed zag er goed uit. ’s Middags bij de echo, waar Raimond bij is, is het buisje al helemaal niet meer te zien, dus betekent het dat de ductus botallie ook echt dicht zit. De medicijnen hebben hun werk gedaan.

De klaplong is ook weer geheeld, maar de drain blijft er toch nog even in. Dit om te voorkomen, dat ze er alsnog later weer een nodig heeft.

De geelzucht blijft, dus Fay houdt lichttherapie. Ons wordt gevraagd of Fay mee mag doen met een onderzoek naar behandeling in geelzucht. Ze voldoet aan de criteria. We mogen er nog even over nadenken, maar dan besluiten we het te doen. Ze zal er geen schade aan ondervinden, dat is natuurlijk het belangrijkste voor ons.

03 september 2007

Alicja is vandaag weer naar Cindy. Devin is naar school en Cindy is met Alicja en Joy naar Margreetje toe. Margreetje is behoorlijk ziek, dus gaan ze even op ziekenbezoek!!! Alicja heeft het erg nar haar zin bij Cindy. Ze geniet echt als ze met Joy speelt, al kunnen ze samen ook echt goed ruzie maken!!! Ze is het toppertje van Cindy, en dat weet ze ook echt!!!! Raimond en ik zijn blij dat ze het zo naar haar zin heeft, ook al begint ze nu echt mama wel te missen!!!

Met Fay gaat het vandaag niet zo goed. De beademing gaat slechter, waardoor verder onderzoek nodig is. Ze komen er achter dat ze een klaplongetje heeft. Dus ze krijgt meteen een drain, die het vocht bij de longen moet verwijderen. Ze heeft vandaag ook een laag glucose gehalte, dus krijgt ze extra glucose toegevoegd. Het positieve van deze dag is dat de sondevoeding (borstvoeding) is gestart. Ze krijgt 12x 1 ml. op een dag.

Ik heb een erg slechte dag vandaag. Naast het feit dat het even niet goed gaat met Fay, zijn daar de kraamtranen en mis ik Alicja en Raimond ontzettend. Naarmate de dag dat ik na 5 weken weer naar huis mag dichterbij komt, word ik bang en angstig, voor wat komen gaat. Ik heb er ontzettend veel verdriet van en dat gaat eigenlijk de hele dag zo door. Gelukkig kan ik er met Raimond, mama en papa vandaag heel goed over praten. Het zal een zware tijd worden, maar zij verzekeren mij en voor me te zijn en dat is al een hele geruststelling.

02 september 2007

Vannacht is Raimond bij mij blijven slapen. Echt goed ging dat niet. Nog vol emoties en ik vooral veel pijn. Bewegen is uit den boze. En ik krijg nog regelmatig een morfine spuit. Raimond slaapt echt slecht!!!

VANDAAG IS OOK ONZE GROTE MEID ALICJA JARIG!!! Gefeliciteerd meisje!! 2 Jaartjes alweer! Een mooier cadeau voor haar verjaardag had ze zich niet kunnen wensen, maar tegelijkertijd zijn we ook een beetje verdrietig. We hadden het zo graag met haar willen vieren. Het voelt toch als falen…

Samen hebben we afgesproken dat we haar verjaardag op een later tijdstip uitgebreid zullen vieren.

’s Ochtends begin ik voor het eerst met kolven. Wat ben ik blij!! Al meteen bij de eerste keer lukt het. Geheel onverwachts, want meestal duurt het een paar dagen, na een keizersnee, dat het op gang komt.

Daarna bellen we meteen Alicja op. Zij heeft helemaal niks gemerkt van alle veranderingen sinds de vorige dag! Ze is blij ons te horen en gelukkig zien we haar vanmiddag weer.

Fay is de nacht goed doorgekomen, maar er wordt toch al snel besloten haar mee te helpen met ademen, dus ze word aan de beademing gelegd.

Verder krijgt ze die dag 3 navellijntje, zodat ze niet elke keer geprikt hoeft te worden, maar kan er via die lijntjes bloed worden afgetapt, en voeding toegevoegd. Ze krijgt een echo, waarop te zien is dat de ductus botalli open stond. Hierdoor wordt, kort gezegd, zuurstof arm bloed, vermengd met zuurstof rijk bloed en dat geeft vervuiling. Middels een medicijnenkuur proberen ze ervoor te zorgen dat het buisje zich nu sluit. Ze krijgt preventief antibiotica. En middels een hersenscan heeft men gezien dat haar hersentjes gelijk zijn aan die van een baby van 30 weken. Ze wordt vandaag ook gemeten en ze is 37 cm. lang.

’s Middags hebben we een gesprek met de kinderarts (in opleiding), zij is uitgebreid ingegaan op het bovenstaande verhaal.

Daarna komt de familie op bezoek. Alicja vindt het allemaal wat spannend, ze roept dat de baby er is en dat ze Fay heet, maar als je haar vraagt of dat haar zusje is, dan is ze er stellig va overtuigd dat dat niet zo is.

01 september 2007

OM 18.03 UUR IS ONZE KLEINE LIEVE MEID FAY GEBOREN. ZE WEEGT 1156 GRAM!

Ik ga even naar toilet, want ook een volle blaas prikkelt de baarmoeder. Op het toilet schrik ik. Ik heb behoorlijk wat bloedverlies. Dit heb ik nog niet eerder gehad. Ik druk maar gouw op de bel en de verpleegster staat vrij snel bij me. Op dat moment heb ik nog geen harde buiken, maar ik word toch aan de CTG gelegd. Niet lang daarna komen ze toch, om de 10 minuten. Ik neem om 0.30 uur toch de weeënremmer in (eerder zou een vertekenend beeld geven).

De harde buiken blijven komen om de 10 minuten. Ik probeer wat te slapen, maar dat lukt niet echt. Elk uur komt de verpleegkundige langs, maar het wil niet minder worden. Om 03.30 uur krijg ik een extra adalat. Ik dwing mezelf om te gaan slapen, want van al die onrustige nachten word ik echt moe.

Dit lukt tot 06.45 uur. Om 07.00 uur word ik weer aan de CTG gelegd. De buik is op dat moment weer redelijk rustig. Om 10.00 uur komt dr. Blom me halen voor een extra echo. Hij kan niet verklaren waarom ik opeens een bloeding heb gekregen. De echo ziet er weer goed uit en de inwendige echo ook. De baarmoedermond zit nog steeds dicht. Het lijkt erop dat erop dat het toch allemaal erg onschuldig is. Nu we beide gerustgesteld zijn, rolt hij met terug naar mijn kamer. Vlak erna is Raimond er. Hij komt niet lang, want hij wil graag voorbereidingen treffen voor het eten van morgen. Alicja is morgen 2 jaar, dus ze maken er een klein feestje van!!

Ik heb om 12.00 uur weer last van mijn buik, dus ik meld het even. Dr. Blom geeft aan dat we tijdelijk over zullen stappen om 4x per dag adalat! Alleen mag ik die dan nog niet hebben, omdat ik anders te veel achter elkaar krijg. Ik zet mijn wekkertje en ga slapen. Om 14.00 uur neem ik de weeënremmer in….Om 14.15 uur komen de harde buiken weer opzetten. Ik ga nog maar even naar toilet, misschien moet ik gewoon weer even plassen. Maar nee, ze houden echt aan en dan is daar de realisatie!!: Ik weet het weer.. DIT ZIJN ECHT WEEËN!!!. Om 14.45 uur, half hangend op mijn bed, bel ik de verpleging. Ze zien aan me dat het serieus is. Ik word weer aan de CTG gelegd. Ondertussen bel ik Raimond op. Ik vraag hem te komen, want mijn gevoel zegt dat de bevalling wel eens begonnen kan zijn. Ik weet niet of het nog te stoppen is. Hij legt alles aan de kant en komt eraan. Intussen bel ik ook mama op. Ik vertel haar hetzelfde. Ze neemt vrij van haar werk en komt ook naar het ziekenhuis. Om 15.30 uur komt Raimond samen met Cindy binnen. Ze weet nog van niks, want ze kwam gewoon op bezoek. De weeën zijn dan al om de 5 minuten. Niet veel later komt ook mama binnen, dan gaan de weeën al richting de 2-3 minuten… Als Dr. Blom uit operatie komt, komt hij meteen naar mij toe. Hij hoort me aan en ziet aan mijn gezicht dat het echt is begonnen: “Het is begonnen, ik zie aan je gezicht dat je aan het bevallen bent. Ik ga Nijmegen bellen.” En weg is hij.

Ik ben er rustig onder en als hij terugkomt om te melden dat er plek is, beginnen Raimond, Mama en Cindy als een speer mijn spulletjes te verzamelen (Je verzameld wat in 4 weken!!). Ongeveer 16.15-16.30 uur staat het ambulancepersoneel met brancard in mijn kamer. Dan gaat alles erg snel. De gang staat vol met verpleging, want ze zaten net in overdracht. Raimond, Mama en Cindy zien dat dr. Blom ongerust is. Hij eist!!! dat Carla, de verpleegster van de afdeling mee gaat, mocht er onderweg iets gebeuren. Bezorgd vraagt dr. Blom aan Raimond hem te bellen en wenst mij ontzettend veel sterkte! Ik krijg geen kans om mama en Cindy gedag te zeggen. Ik roep: “Tot straks mam!” en weg zijn we. Jeetje, lig ik dan en ik kom voor het eerst in 4 weken en 1 dag weer buiten. 1 Seconde krijg ik om even wat frisse lucht in te ademen. We rijden weg en de sirenes gaan aan. Raimond zit voorin en Carla met 1 ambulance personeel zitten bij mij achterin. Raimond zei dat het super snel ging (3x bijna ongeluk gezien in 20 minuten) maar het kon voor mij niet snel genoeg gaan. In de ambulance had ik om de 1-1,5 minuut weeën. De rit die normaal ongeveer 3 kwartier duurt, duurde nu 20 minuten. Bij het UMC Radboud aangekomen, werd ik meteen doorgereden naar de verloskamer. Daar stonden 2 verpleegkundigen klaar. De onderzoeken werden meteen gestart (Heftig hoor, want inmiddels had ik een weeënstorm). Ik kreeg meteen infuus (altijd lastig aanleggen bij mij) en ik werd aan de CTG gelegd. Bloedprikken, kweekjes nemen, eendenbek, toucheren. We hebben het allemaal over ons heen laten komen. Ik had maar 2-3 centimeter ontsluiting. In eerste instantie zag het er nog naar uit, dat misschien de weeën gestopt konden worden, enige minuten later zou het een gewone bevalling kunnen worden, ondanks dat de baby in een stuit lag, maar toen bleek dat de baby het tijdens de weeën erg moeilijk kreeg en de hartslag ontzettend daalde, werd er in no time besloten dat de baby er BINNEN EEN HALF UUR UIT MOEST, omdat ze het anders niet zou halen!!! Het enige wat ik tussen de weeën door riep: ‘Haal er maar uit!!!” Ik dacht alleen maar red mijn baby en ik weet zeker dat Raimond er ook zo over dacht. We waren echt geschrokken van de conditie van de baby.

Ik werd intussen snel voorbereid en weer op de brancard gelegd. Raimond en één van de verloskundige hebben keihard moeten rennen naar de OK, die niet ‘naast de deur’ was. Een andere verpleegkundige kwam er met de couveuse achteraan. Daar aangekomen, was Raimond gewoon helemaal uitgeput! Snel omkleden en met mij de OK-ruimte in. In ijltempo kreeg ik een ruggenprik (gelukkig hoefde ik niet onder algehele narcose), tijdens de laatste twee weeën. Om uiteindelijk 18.03 uur is onze lieve kleine meid FAY geboren. Ze werd meteen meegenomen. Ik mocht haar niet zien.

Raimond ging snel met haar mee. Voordat Fay geboren werd, werd ons gevraagd of papa met de kleine mee ging of dat hij bij mij bleef. Beide wilden we dat hij met de baby mee zou gaan.

Intussen begonnen ze mij te hechten (en dat duurde bijna net zo lang als de operatie zelf. Ik vroeg of ik wel mocht weten wat het was geworden, want dat wisten we natuurlijk nog niet!! Maar daar konden ze me niet meteen antwoord op geven. Ze zijn het voor me na gaan vragen: ‘Het is een klein mooi meisje, met donker haar en ze huilt zelf!’….

Pfffff, wat was ik opgelucht en blij!

Na een tijdje (ik had even geen benul van tijd meer), mocht ik haar toch nog heel even kort zien en aanraken, terwijl ze al in de couveuse lag. Ze kreeg wel ondersteuning met ademhalen, maar verder zag ze eruit als een mooi, klein, donker, teer poppetje met zwart haar. Ze keek me met open oogjes aan. Ze was zooo sterk!! Ik riep nog tegen Raimond dat ze echt NIET op Alicja leek!!! Raimond was erg trots!! Toen ook waren ze weer weg. Ze had dan wel zelf geademd en een goede start gehad, ze moest wel ondersteuning hebben met ademen. Ze woog 1156 gram.

Nadat ik gehecht was, werd ik naar de vercouverkamer gereden. Om 20.30 uur kwam Raimond me samen met de verpleegster ophalen. Even waren we samen, we hadden elkaar nog niet echt kunnen feliciteren, dus werd het tijd om even bij te praten.

Raimond verteld wat er intussen wat er met Fay is gebeurd in de tijd dat ik op de vercouverkamer lag.

Ik (Raimond) had de keus, bij Bianca blijven of met ons kindje mee. In klein beraad hebben we besloten dat ik met ons kleine kindje mee zou gaan.. Toen de kleine uit de buik werd gehaald werd ze meteen meegenomen naar de kinderarts in een apart kamertje, daar werd ze snel in een plastic zakje gedaan, wat er voor moest zorgen dat ze niet onderkoeld raakte. Snel werd alles uit gezogen en kreeg ze een kapje om waar zuurstof uit kwam, ook werden er meteen plaatjes op haar lichaam gepakt om aan de monitor te sluiten. Je hoorde haar zachtjes huilen, wat een goed teken was. Ook mocht ik haar navelstrengetje (wat daar nog van over was) doorknippen. Toen werd ze in de couveuse gelegd en mochten we nog even naar mamma. Bianca kon Fay toen nog even goed zien en en even snel aanraken. Daarnaar zijn we met de couveuse gaan rennen naar de intensive care, daar aangekomen werden er meteen een aantal infusen (drie om precies te zijn, in beide handen één en één in haar voetje) geprikt, ze kreeg antibiotica, en voeding stoffen toegediend. Ook werden er 5 busjes bloed af genomen wat meteen naar het lap moest.(Ze heeft in haar eerste twee uur van haar leven meer prikjes gehad dan ik in me hele leven) Toen de kleine meid helemaal uitgeput en vol met slangentjes, tot rust kwam. Hebben we haar eerste fotootje gemaakt. Ik kreeg toen te horen waar Bianca zou komen te liggen en ben naar die afdeling gegaan, maar helaas nog geen Bianca. Zij lag nog op de vercouverkamer. Ik ben toen snel de familie gaan bellen dat we een dochtertje hebben gekregen. Naar een half uurtje kon ik Bianca op halen.

Na een half uurtje worden we naar Fay gereden op NICU (Intensive Care voor baby’s). Ze ligt er rustig bij, ondanks alle onderzoeken die ze al heeft gehad. Ze doet zelfs nog even haar oogjes open en als ik mijn pink in haar kleine handje leg, knijpt ze! Ik krijg een brok in mijn keel! “Ja, meisje… Mama en Papa zijn hier. Samen hebben we het gered om je op deze wereld te zetten. Nu moet je zelf vechten, maar papa en mama en je zusje Alicja en iedereen om ons heen zullen er voor je zijn. We houden van je!!!”

Om 21.30 uur zijn dan opie, omie, Oma, Cindy en Margreet hier. Wat ben ik blij ze te zien!!!

Om beurten gaan ze samen met Raimond even bij Fay kijken. En wij vertellen ons verhaal. Zij vertellen hun verhaal , hoe zij in spanning hebben gezeten!!!

31 augustus 2007

Als ik wakker word, heb ik nog wel een opgeblazen buik, maar de harde buiken zijn beduidend minder. Dat lucht wel op…

Om 09.30 uur hebben we een afspraak staan met dr. Blom voor een echo op de poli. Ik moet me dus bijtijds douchen en aankleden.Raimond is netjes op tijd en we kletsen nog even. Om 09.30 uur gaan we naar beneden, maar hij loopt uit en we besluiten nog even naar boven te gaan. We worden gebeld als het bijna zover is. Ik moet een volle blaas hebben, maar dat is echt nog niet zo makkelijk vol te houden. Dus bovengekomen toch maar de blaas legen en opnieuw veel drinken. Maar als we om 10.00 uur nog niet gebeld zijn (ik had kunnen weten dat hij uitliep, want hij liep om 09.15 uur nog hier op de afdeling rond), moet ik toch echt weer plassen… Hup, weer twee glazen water er achter aan en om 10.15 uur mogen we weer naar beneden. Daar nog even twee minuutjes wachten en wat blijkt… daar zit ook het vrouwtje wat 2 uurtjes in totaal mijn buurvrouwtje is geweest (lees verhaal nierbekontsteking). Ze voelt zich weer helemaal goed!!! We kletsen even en dan mogen we naar binnen.

De echo zag er prima uit… De baby is nog steeds klein, maar groeit volgens verwachting en wordt nu geschat op 1200 gram (Jippie…. Over de kilo!!!). Hij of zij (nee, nog steeds hebben we het niet gezien) ligt nog steeds in een stuit en de verwachting is dat het niet zal veranderen vanwege het weinig vruchtwater, maar we hebben al wel begrepen, dat de kans op keizersnee daardoor zeker niet aanzienlijk groter is. We hebben een heel fijn gesprek gehad met dr. Blom. Hij heeft echt de tijd voor ons genomen. Hij blijft positief, maar ook nuchter. Hij heeft ook nog steeds benadrukt dat het ook nog steeds fout kan gaan, maar zoals mijn moeder al zegt: het zou geen goede dokter zijn, als hij dat voor het gemak achterwege zou houden en wij zijn het daar helemaal mee eens.Ik kan alles wel noteren, maar dat is echt te veel om op te noemen, daar we bijna een uur daar hebben gezeten. Belangrijkste is dat het goed gaat met de kleine, de risico’s van de verschillende bevallingen en uiteraard wanneer ze mogelijk welke beslissing zullen nemen. Als de omstandigheden het toe zullen laten, zal ik waarschijnlijk rond 34 weken af gaan bouwen van de weeënremmers, als dat goed gaat, mag ik MISSCHIEN nog even naar huis met de nodige instructies, maar met 36 weken zullen ze er wel voor kiezen om de kleine te gaan halen, omdat het risico op infecties te groot wordt. Het is en blijft koffiedik kijken en het is nog op z’n minst vier verre weken weg. We willen ons goed mogelijk proberen voor te bereiden. Maar het blijft moeilijk vooruit te kijken. Vooralsnog zijn we blij dat het er allemaal nog steeds goed uitziet. Morgen zijn we 30 weken en zondag wordt ons meisje 2 jaar… Vanaf maandag kijken we wel weer verder en hopen we de 31 weken te halen. Het lijkt cliché te worden, maar we houden nog altijd in ons achterhoofd dat ik nog altijd een tijdbom ben. En ja…. We zijn al 4 weken verder dat waar we begonnen waren, maar diezelfde tijd moeten we ook nog hopelijk verder (terugkijken is veel makkelijker dan vooruit!). De situatie is nog steeds verder van ideaal!!!! Maar we blijven positief!!! 2 de Mijlpaal voor morgen… De longrijpingsspuiten hebben ook deze keer dan weer hun werk gedaan, met helaas iets meer, heftige, bijwerkingen.

Raimond en Alicja zijn met Opie, Omie, Cindy, Michel, Marc en Margreetje, Devin en Joy naar de verjaardag van Monique geweest. Het was erg gezellig. Ik had dus even geen bezoek, maar dat was niet erg. Een beetje extra rust kan geen kwaad. Ik ga vroeg slapen, maar word om 23.45 uur weer wakker….

30 augustus 2007

De afgelopen twee nachten heb ik ook al slecht geslapen. Overdag verlies ik niet heel veel vruchtwater, maar doordat ik ‘s nachts natuurlijk lig, gebeurd dat wel. Het is een heel onnatuurlijk gevoel om vruchtwater te verliezen, dus word ik elke keer wakker. Uiteindelijk slaap ik pas om 03.30 uur in…. Daar word ik niet meer wakker van op de dag…. Maar ach, mijn bed heb ik in de buurt en ik heb verder geen afspraken staan….

Vanochtend heb ik weer de eerste van longrijpingsspuiten gehad. (Raimond weet precies hoe ze heten, maar ik ben het even kwijt!). Het valt mee, de pijn blijft maar even hangen. Deze keer heb ik er overdag veel meer last van. De baby is rustig, maar ik maak me hierover geen zorgen, want dat hoort erbij en ik voel het nog vaak genoeg. Mijn buik voelt wel als een grote ballon. Dat is niet echt een fijn gevoel. Er staat nauwelijks bezoek op de planning voor vandaag, dus ik doe het rustig aan… ’s Ochtends is Will er even en Raimond en Alicja komen langs.

’s Avonds kan ik niet echt vroeg in slaap komen, dus ik lig nog even wakker, maar als ik dan toch in slaap val, word ik snel erna weer wakker van het verliezen van vruchtwater. Op de wc blijkt er toch weer iets meer dan normaal bloed bij te zitten. Vrij snel erna volgt een behoorlijke soort van menstruatiepijnen onderin mijn buik. Ik moet echt mijn onderbuikademhaling gebruiken (ik was het niet vergeten van zwangerschapsbegeleiding bij de zwangerschap van Alicja). Het voelt echt al weeën. Ik kijk het nog even aan, maar om 23.45 uur trek ik echt aan de bel. Ik mag mijn adalat (weeënremmer) eerder innemen en gelukkig weet ik dat die snel werken. Deze keer duurt het echter wel wat langer. Al gaan de scherpe kantjes er gelukkig wel snel af! Om 00.30 uur val ik toch nog in slaap. Maar om 01.30 uur word ik toch weer wakker van harde buiken. Ik kijk het weer even aan. Het is nog twee keer om de 10-15 minuten. Ik maak me wel behoorlijk zorgen en wil eigenlijk Raimond wel bellen, maar realistisch gezien, merkte ik dat het beter ging en kon ik hem beter laten slapen. Om 02.10 uur heb ik dan de laatste harde buik. Ik bel toch om 02.30 uur even door te geven dat het af begint te zakken. Inmiddels heb ik last van brandend maagzuur gekregen, want ook niet echt bevorderlijk is voor je nachtrust, dus krijg ik nog een antagel en ze heeft er een licht kalmerend middel in gedaan, zodat ik misschien wat makkelijk in slaap kan vallen. De gebeurd dan ook rond een uur of 03.00-03.30 uur en ik slaap tot 07.45 uur. Tussentijds word ik nog even wakker om naar de wc te gaan, maar dat is alles wat ik ervan weet.

29 augustus 2007

Gisteren heb ik geen middageten besteld, want mama maakt heerlijk nasi voor me. Ze zijn hier enigszins verbaasd, maar als ik vraag of ze mijn nasi uit de koelkast willen opwarmen, gaat het dagen.

IK HEB GENOTEN!!! Heerlijk even geen ziekenhuis eten… en wat voor een eten!!!! Hmmmmmmmmmm.

28 augustus 2007

Vandaag is Michel dan echt jarig!! Gefeliciteerd!!!!

Vannacht heb ik een slechte nacht achter de rug. Ik heb liggen malen en kon niet in slaap komen. Ik durf de verjaardag niet te vieren. Ben te bang voor de harde buiken en infecties. Maar ik vind het wel moeilijk om de beslissing te nemen, want voor mijn gevoel moet ik kiezen tussen mijn kindje in mijn buik en Alicja die heerlijk hier rondloopt. En ja, ik weet dat Alicja nog geen tijdsbesef heeft en dat zijn het niet in de gaten heeft, maar dat is het ook niet. Het is puur een soort van moedergevoel dat aangeeft dat ik even het gevoel heb er niet voor Alicja te kunnen zijn. Na een gesprek gisteravond laat met Raimond en met Cindy en mama, die ‘s ochtends weer op bezoek waren, heb ik vrede met mijn beslissing, om het niet hier in het ziekenhuis te vieren. Dr. Happel is het er mee eens. Als ik daarin geen rust in mijn hoofd kan vinden, moet ik het niet doen, want het heeft meteen uitwerking op mijn buik. Raimond komt nu ’s ochtends alleen met Alicja. We eten samen even gebak en dan geven we haar het cadeautje. ’s Middags komt de rest thuis, om het in het klein later te vieren. En later in het jaar vieren we het alsnog groter. Gelukkig kan ik het dan ook echt naast me neerleggen!!!

Alicja is vandaag bij opa en oma. Ze is nog steeds vol van de kermis en vraagt dan ook aan oma of ze ook naar de dierentuin gaan…?!?!? Oma moet haar heel even corrigeren, maar dan weet ze ook precies dat het om de kermis gaat en niet om de dierentuin (waar ze natuurlijk pas geleden is geweest).

Na het slaapje komt ze er meteen op terug en gaat ze het aan opa vragen. Ze moeten uiteraard nog wel even op Indy wachten, want die slaapt nog!!! Als Indy dan wakker is, moet opa echt uit de stoel komen en de schoenen aan doen (oh nee, hij heeft ze al aan!!). Leuk hoor… Ook vandaag is ze weer door het dolle heen op de kermis, Opa mag niet van haar zijde wijken!!!

27 augustus 2007

Vandaag is het weer maandag. Vanaf 08.00 uur krijg ik de hele dag door telefoon… Wel gezellig hoor, maar ook best vermoeiend. Raimond en Alicja komen ’s ochtends niet. Raimond is thuis aan het werk en Alicja is bij Cindy. Maar oh, dat is een leuke verrassing, om 11.00 uur komen omie, Cindy en Alicja op bezoek! Heerlijk, want het is echt even wennen dat Raimond niet komt ’s ochtends. Ik heb een rustige nacht achter de rug. En als de gynaecoloog dr. Blom geeft toestemming om zondag in het klein de verjaardag van Alicja hier te vieren. Alleen directe familie mag komen en het hoeft niet heel lang te duren. De rest mag ik met de verpleegkundigen overleggen. Maar daar wacht ik nog wel even mee, want het is nog best ver weg (en dan te bedenken dat ik normaal gesproken al een maand van te voren bezig ben met organiseren).

26 augustus 2007

Alicja verteld: Vandaag viert Michel zijn verjaardag. Nadat ik ’s ochtends bij mama ben geweest, ben ik naar hun toegegaan… Oh, wat was het gezellig!!! Ik heb leuk met Devin en Joy gespeeld en heel goed daar geslapen! En als klap op de vuurpijl zijn we die middag ook nog naar de kermis in Duiven geweest. Ik ben met Devin in de autootjes geweest!! Wauw, met een grote smile op mijn gezicht, heb ik genoten! Daarna nog met Dev in de draaimolen en daarna ook nog met Joy!! Papa is ook nog in zo’n eng raar ding geweest met tante Margreetje. Hij is uiteindelijk wel een beetje misselijk geweest… Niet verder vertellen hoor!!!... ’hi, hi, hi’. Daarna hebben we heerlijk Chinees gegeten!!! Ik moest even ruzie maken met papa, maar daarna was het goed. Ik had bij oma een mooie tekening gemaakt voor Michel. Hij was er erg blij mee….!!

Met mama en de baby gaat het nog steeds goed, ze krijgt al echt weer een beetje een grote buik! Als ik kom, straalt ze van oor tot oor!!!

25 augustus 2007

Vandaag is het zaterdag!! Ik lig inmiddels 3,1 weken in het ziekenhuis en ben 29 WEKEN zwanger! Elke dag is er één in de buik, maar elke week is vanaf nu af aan een mijlpaal!!!!! Mijn buik is alweer een paar dagen rustig geweest. Helaas had ik gisteren weer bloed bij het vruchtwater, maar volgens de gynaecoloog zal dat vaker voorkomen. Zolang mijn buik rustig is, kan het vooralsnog geen kwaad.

Gisteren had ik een dag dat ik dacht dat het niet heel lang meer kon gaan duren. Het was meer een gevoel, die ik niet kon plaatsen, want ik voelde me eigenlijk best heel positief, de baby was druk en mijn buik dus rustig! Vandaag gaan we er weer helemaal voor. Als de baby deze week niet komt, zal ik aankomende donderdag en vrijdag weer twee spuiten krijgen, om de longentjes van de baby nog meer te rijpen. Jullie begrijpen, dat ik uitkijk naar die dagen. Niet naar die spuiten, want die zijn echt geen pretje. Maar nog altijd kan ik niet heel ver vooruit kijken, het blijft elke dag spannend!!!

Vandaag ben ik ook weer verhuisd. Nu naar een eenpersoonskamer #223 en ik zal niet als het goed is niet meer verhuizen, hooguit dus nog naar een verloskamer in dit of Academisch ziekenhuis.

Nu ik al even hier lig, merk ik dat het wel moeilijker wordt om afscheid te nemen van mijn bezoek. Eigenlijk voordat ik het realiseer, zijn ze weg en lig ik alleen. Dat schijnt niet raar te zijn. De belangrijkste stress heeft een plekje gekregen en ik realiseer me nu een beetje wat mijn sociale beperkingen zijn. Het is niet erg hoor, ik weet waar ik het voor doe, maar het is weer even omschakelen. Al moet ik hier nog 8 weken liggen, die kom ik zeker ook wel door!!! Gisteren heeft Raim mijn weegschaal van thuis meegenomen. Ik was wel benieuwd hoeveel ik nu woog. De donderdag voordat ik het ziekenhuis in ging, was dat 64 kg, gisteren was dat 61,6 kg… Poeh, echt schrikken doe ik niet, want ik heb natuurlijk ong. een liter vruchtwater verloren (=1 kg) en ik lig hier maar te liggen, gebruik geen spieren en eet 3 keer per dag en nauwelijks tussendoortjes. Ik gebruik geen energie, dus heb eigenlijk ook geen honger!

Met Raimond en Alicja gaat het goed. Ze zijn echt een twee-eenheid. Dat doet me goed, ik had me niet meer kunnen wensen. Ze blijft een vrolijke meid, met uiteraard de nukken, die ze altijd al had. Volgende week zondag wordt ze alweer twee jaar. Gelukkig heeft ze nog niet echt besef van tijd, dus verschuiven we het vieren van haar verjaardag naar later dit jaar!!! Voor Raimond en ik zal het wel even raar zijn, maar dat wordt ook wel weer opgelost. Ja, ja, de kans is nog steeds aanwezig dat we op haar verjaardag zullen bevallen… We kunnen niet in de toekomst kijken, dus we laten het maar over ons heen komen…

Raimond is nog altijd druk bezig om de kamers thuis op orde te krijgen. De vloer in de babykamer ligt er nu helemaal in, inclusief plinten en oliën is gedeeltelijk al gedaan en maakt hij zo spoedig mogelijk af! In de gang liggen ook al bijna de plinten, dus is het daar ook nog de puntjes op de i zetten. Hmmmmm… Wat ben ik blij dat hij het voor elkaar heeft gekregen. Ik ben trots op mijn mannetje… Het is ook wat om van de één op de andere dag een heel huishouden alleen te runnen, voor een kindje te zorgen, en ook nog naar het ziekenhuis te gaan. Vanaf deze week is hij ook langzaam aan begonnen met 3 dagen in de week thuis te werken, als Alicja bij Cindy of Oma is…

Morgen viert Michel zijn verjaardag! Alvast gefeliciteerd Mies! En maak er een gezellige en zonnige dag van!!!

23 augustus 2007

Vandaag moet ik (Alicja) weer naar Ilse van Cranio Sacraal therapie. Mama wacht in spanning af hoe het gaat, maar ik kom vrolijk in het ziekenhuis. De spanning in mijn buik is weer weg. Ik heb nog wel even bij Ilse op de bank gelegen, maar ik hoefde niet meer vastgelegd te worden. Ik hoef dan ook niet terug te komen, maar als het weer mis gaat, mogen mama en papa meteen weer bellen, en dan mag ik meteen komen. Vrolijk kom ik bij mama in het ziekenhuis aan. Mama en papa zijn trots op mij!!!

22 augustus 2007

Vandaag is de dag onrustig begonnen. Om 05.30 uur werd ik wakker van de harde buiken en ze kwamen met enige regelmaat. Om 07.45 uur trek ik toch maar even aan de bel. Je zal misschien denken, zo laat, maar ik kan natuurlijk niet met een half uur al inschatten of dit door gaat zetten. Ze lijken op de harde buiken van afgelopen zondag, dus beslissen ze om even een CTG te maken. Gelukkig krijg ik ook meteen mijn weeënremmer, daar was het ook tijd voor. En ik heb al gemerkt dat deze vrij snel werken. Dus om 08.35 uur heb ik mijn laatste harde buik en om 09.00 uur is mijn buik weer rustig. Er zat wederom bloed bij het vruchtwater, maar ook niet erg genoeg om me zorgen te maken. Aan het einde van de dag is ook dat weer helder!!! Ik wijt het aan de spanning van de dag ervoor, die er toch nog even uit moest. De kleine blijft het goed doen!!

21 augustus 2007

IN HERINNERING AAN ONS HONDJE CHEET… WE ZULLEN HAAR ZO ONTZETTEND MISSEN….
HAAR ENTHOUSIASME EN ONDEUGD… WE HOUDEN ZO ONTZETTEND VAN HAAR!!!!

Zoals elke ochtend probeer ik ook vanochtend weer te bellen. We bespreken dan even de nacht en wat er die dag voor de planning staat. Maar ik krijg Raimond vandaag niet te pakken. Hij zal wel samen met Alicja onder de douche staan, dus probeer ik het na een aantal minuten weer een keer.

Helaas lukt het dan ook niet. Als Raimond na een paar minuten mij belt, hoor ik dat hij in de auto zit… Onderweg naar de dierenarts. Ik hoor dat het echt niet goed gaat met Cheet en maak me ontzettend veel zorgen. We bespreken wat we moeten doen en wederom gaat het over hoe ver we moeten gaan als dit echt slecht nieuws is…. Hij is als eerste daar, maar als ik om 09.10 uur Cindy aan de telefoon heb en nog altijd niks van hem gehoord heb, weet ik eigenlijk al genoeg. Ik ga douchen en wacht het telefoontje af. Maar opeens staat hij rond een uur of 10.00 uur in mijn kamer. We hoeven niks te zeggen. Samen huilen we om dit voor ons grote verlies. De resultaten van het bloedonderzoek kwamen net binnen op het moment dat Raim bij de dokter binnenkwam. En het bleek dat Cheet een ernstige vorm van nierfalen had. De waardes ware wel 10x zo hoog als toegestaan en de enige oplossing zou niertransplantatie zijn. Gezien de situatie waarin Cheet verkeerd was dat voor ons geen optie meer…. Het is heel snel gegaan, wat normaal schijnt te zijn bij honden. Omdat we al overlegd hadden dat Cheet niet mocht lijden, heeft Raimond ervoor moeten kiezen om haar in te laten slapen. Ze is vredig in slaap gevallen en heeft niks van de injectie gevoeld. Raimond is er de hele tijd bijgebleven, wat het nog moeilijker maakt om te verwerken. Wat een verlies, wat een verdriet!!! Omdat ik me echt rustig moest manen, daar ik het meteen aan mijn buik merkte, hebben we afgesproken het voor nu zoveel mogelijk een plekje te geven en als ik thuis kom, om onze manier dit verlies te verwerken. Ik ga er maar vanuit dat Simba, de vader van Cheet haar op staat te wachten…

Voor sommige zal Cheet gewoon een hond zijn geweest, maar voor ons was ze zoveel meer dan dat. Ze heeft ons zoveel liefde en vreugde gegeven door haar af en toe onnozele manier van doen en haar enthousiasme. Dat zullen we niet maar zo vergeten!!!!

Ondanks dat Alicja het niet echt zal beseffen, vroeg ze wel vanmiddag, terwijl ze dat anders nooit deed, of Cheet mee naar het ziekenhuis ging… Cheet was er toen al niet eens meer…. Ook zij zal op haar manier best haar hondje missen!!!!

Mijn buik was de middag nog wat onrustig, maar is nu gelukkig alweer rustiger geworden. We moeten door en we gaan door voor ons kindje... Maar soms worden de dingen echt even too much!!!

20 augustus 2007

Vandaag gaat Alicja weer bij Devin en Joy spelen. Als ze daar komt, ligt Joy al op bed. Ze moet echt weer wennen dat Dev naar school is. Het was toch wel heel leuk dat hij er was, als zij langskwam. Ze vraagt de nodige aandacht aan Cindy en gelukkig voor haar krijgt ze die ook. Maar ze is ook wel erg blij als Joy weer uit bed komt en Dev tussen de middag thuis komt eten. Na lekker lang zelf geslapen te hebben, mag ze met opie en omie mee naar het ziekenhuis. Dat is nog eens een leuke verrassing!!! Vanochtend hoorde ik dat de baby goed gegroeid was, maar dat het wel aan de kleine kant is. Dat is niet zorgelijk, omdat Raimond, ik en vooral ook Alicja klein van stuk zijn. Papa gaat ’s ochtends toch weer met Cheet naar de dokter. De nacht is wederom erg onrustig geweest. De dokter besluit nu toch echt bloed af te nemen om te kijken of het niet meer is dan alleen rugklachten, want het duurt nu wel heel lang. Dat vinden wij ook!!! Morgen wordt Raim gebeld en zullen ze een afspraak maken om verdere behandeling door te spreken.

Maar ’s avonds belt oma op. Cheet heeft bloed bij de ontlasting en het gaat helemaal niet goed. Raimond belt meteen met de dr. Van de Mast, maar krijgt hem helaas niet te pakken. Hij probeert het nog een tijd, maar zonder resultaat. Ze moeten de nacht door zien te komen. Cheet mag bij opa en oma blijven. Raimond slaapt slecht die nacht. Van alles spookt door zijn hoofd. Eigenlijk weet hij al wat er gebeuren gaat…… Ik weet van niks en dat is misschien maar goed ook….

19 augustus 2007

Vandaag is mijn buik erg onrustig. Ik heb dan ook best veel bezoek in de ochtend, Opa, oma, opie, omie en Michel zijn er. Het is overigens erg gezellig! Maar ook serieus, want ze maken zich erg zorgen over Cheet. Ze is zo ontzettend ziek en ik zie steeds meer de ernst van de situatie in.

Ik probeer me er niet al te veel zorgen over te maken, want ik kan niks doen. Blijkbaar doe ik dat wel onbewust, want ik krijg de ene, naar de andere harde buik. ’s Avonds als Margreet op bezoek komt, trek ik toch aan de bel, omdat er ook weer bloed bij het vruchtwater zit. Meteen krijg ik een CTG (meting van hartje van de baby en de samentrekkingen van de baarmoeder). De baby maakt het heel goed en ik heb om de 5 minuten een samentrekking. De gynaecoloog (dr. Van Ginkel, de enige (vrouwelijke) die ik nog niet naast mijn bed had gehad tot vandaag) komt langs om een echo te maken. Op dat moment komt ook Cindy onverwachts binnen. Zowel Margreet als Cindy vallen dus met de neus in de boter. De echo ziet er gelukkig ook goed uit! De baby heeft echt weinig vruchtwater om zich heen. Dat is goed te zien. Maar is wel erg bewegelijk en dat is goed. We vergeten te vragen of de baby goed gegroeid is. Ze kijkt nog even met de eendebek of de baarmoedermond nog goed dicht zit. Ik treed hierover niet in details, maar ik lag wel goed in de spotlights… Hmmmmmmmm… tijd om me op te geven voor Idols, of So you wanna be a popstar?!?!?!?!?. Zonder dolle… Ook dat zag er nog goed uit. De baarmoedermond was nog steeds goed lang en dat verkleind de kans op infectiegevaar. We zijn allemaal weer gerustgesteld en nadat ik Raimond ook nog even heb gesproken is alles weer in rust. Het blijft toch spannend…. De harde buiken worden gedurende de avond minder en na de weeënremmer van 0.00 uur, zakken ze helemaal weg en val ik in een onrustige slaap.

18 augustus 2007

Hoeraaaa… Eerste mijlpaal is behaald. Vandaag zijn we 28 weken!!!!!! Ik ben opgelucht, maar het blijft eng en spannend!!!!

Vandaag een erg rustige dag. Ik ga ervan uit dat Raimond de ochtend niet komt, omdat hij met de vloer in de babykamer aan de slag gaat. Het is echt een zaterdag en iedereen doet zijn ding. Maar, als toch enigszins een verrassing, komen Raimond en Alicja alsnog. Als ze weg zijn, en ik lekker wil gaan slapen belt Cindy op. Ze willen Raimond en Alicja ’s avonds verrassen met een inwijding van Alicja haar nieuwe kamer. Raimond is er in zijn eentje zo druk mee geweest. Beide hebben het verdiend, vinden ze. Ik vind het uiteraard een super leuk idee en ben het er natuurlijk helemaal mee eens. Ik wil graag helpen ervoor te zorgen dat hij op tijd thuis is. Maar handiger is om oma te vragen of zij ze op tijd naar huis wil sturen, want ze zullen als laatste daar zijn. Raimond heeft aangegeven dat hij ’s middags nog even alleen terugkomt, dus zal ik hem als eerste dus toch nog op tijd naar huis moeten sturen. Zware opgave gezien het feit hij er om 16.00 uur nog niet is. Ik bel en vraag waar hij blijft!! Ik zie hem denken door de telefoon… ‘Lekker belangrijk’… Ja, Raimond… in dit geval erg belangrijk. Op 17.20 uur kijk ik hem weer weg en zeg dat hij maar samen met Alicja moet gaan eten. Hoe krijg ik hem anders op tijd weg, zodat hij om 18.30 uur thuis kan zijn…. Maar het is gelukt en blijkbaar ook bij opa en oma thuis, want om half zeven belt hij op in de auto dat hij onderweg naar huis is. Ik hang op als hij onder de carport staat. Opgelucht bel ik oma op. Onze klus is geklaard en dat was zeker niet zo makkelijk bij iemand als Raimond.

Alicja neemt het over: Ja, mama was er helaas niet bij, dus mag ik het verhaal vertellen. Als we thuiskomen, is Cheetah al aan het zoeken. Ze ruikt andere hondjes, maar papa en ik hebben niks in de gaten. Maar dan hoor ik ineens Joy… Ik roep ‘Joy, Joy, Joy’. Papa snapt er even niks van, maar heeft al gauw in de gaten dat hij boven moet zijn, dus we klimmen samen de trap op! Wauw!!!!!!!!! Opie, Omie, Michel, Cindy, Marc, Margreetje, Devin, Joy en de hondjes zijn allemaal op mijn kamertje. De kaarsjes staan aan en ze hebben limonade en mini tompoezen!!! Geweldig!!! Ik ben helemaal in mijn nopjes! Als klap op de vuurpijl krijg ik ook nog eens een cadeau voor mijn nieuwe kamer… Een dansende bloem in pot!!! Geweldig. Als papa er een mp3 speler op aansluit, kan de bloem zelfs nog op mijn favoriete liedjes van K3 dansen!!!! We hebben samen de grootste lol en papa is ook erg blij verrast dat ze dit voor ons hebben gedaan!!! Om 20.45 uur lig ik uitgeteld in mijn bedje.

17 augustus 2007

Vanavond lig ik alweer 14 dagen hier. Over het algemeen is mijn buikje (al is het aardig gegroeid, maar zeker niet groot) rustig. Het vruchtwater blijft lopen. Dat is niet erg, alleen raar onnatuurlijk gevoel. Inmiddels heb ik mijn eerste verhuizing achter de rug. (Nu kamer 221) Ik kwam bij een vrouwtje te liggen die 30 weken zwanger is, maar hier lag voor een behoorlijke nierbekontsteking en een urineweginfectie. Dat hoorde ik van haar en dat maakte mij natuurlijk meteen ongerust. Ik deed er alles aan om infecties te voorkomen en dan leggen ze me zo naast haar. Het is natuurlijk best gezellig om wat meer aanspraak te hebben, maar voor de gezelligheid liggen we hier niet!!! Uiteindelijk bleek wel dat ze dezelfde avond nog naar huis mocht. En dus lag ik weer alleen. Ik toch mijn zorg aangegeven. En het blijkt dat daar toch wel over na is gedacht en besproken is met de gynaecoloog. Ik hoefde me dus geen zorgen te maken. Nou, nu weten ze in ieder geval wel dat ik dat wel deed. Goed voor hun om te onthouden, voor een mogelijk volgende verhuizing.

Dr. Blom blijft positief en houdt zijn vingers gekruist. Mijn uitgangspunt toen ik hier binnenkwam was zo goed!! Dat de baarmoedermond nog dicht en lang was, is erg gunstig. Ook in verband met infectiegevaar. De meeste vrouwen die zo vroeg met gebroken vliezen binnenkomen, hebben toch vaal al voortijdig weeënactiviteiten gehad, waardoor ze toch nog binnen een week tot twee weken bevallen. Zoals het er nu naar uitziet hoor ik niet bij die klassieke groep en is het mogelijk dat ik hier nog weken lig! Dat geeft moed… geen hoop, wel moed… We blijven positief.

Met Raimond en Alicja gaat het goed. Ze vermaken zich prima samen. Eén à twee keer per dag komen ze even langs. Alicja went er al aardig aan dat mama in het ziekenhuis ligt. Ik moet zelf echt gaan uitkijken dat ik haar niet te veel verwen als ze hier is, anders hebben we ‘feest’ als ik weer thuis kom!. De andere komen zoveel mogelijk langs. Heerlijke momenten zijn dat, om verhalen uit het dagelijkse leven te horen. We lachen gelukkig ook veel af. Dat voelt goed, want de rest van de tijd is het echt rustig en ben ik afgesloten van de buitenwereld!

15 augustus 2007

Hoi Hoi, Mama heeft alweer heel veel geschreven, dus neem ik het even over. Ondanks dat mama nog steeds in het ziekenhuis ligt, heb ik ook geweldig leuk nieuws. Ik heb namelijk vannacht voor het eerst in mijn nieuwe kamer geslapen. Ik vondt het zóó mooi. Papa heeft echt zijn best gedaan!!. Alles is ook meteen goed gegaan (papa en ook mama) vonden het best spannend, ze vroegen zich af hoe ik zou reageren, maar ze hebben zich druk gemaakt om niets. Ze willen de komende dagen nog wel even afwachten maar het gaat vast goed. Mama was er hellaas niet bij, papa heeft het gefilmd, dus kon ze mijn reactie toch zie.. Kijk hier maar "Filmpje!!!"

13 augustus 2007

Ik lig nog steeds in Zevenaar!!! Het is alweer even geleden dat ik hier binnenkwam. Veel puf om te schrijven heb ik niet gehad. De hoofdpijn is tot woensdag gebleven. Daarbij heb ik veel pijn gehad aan de darmen, maag, rug en benen. Voornaamste reden is het liggen en de maag is geïrriteerd door de antibiotica. Warm eten en drinken gaat met veel pijn en moeite naar binnen. De buik is nog steeds rustig en de baby druk, dus dat voelt goed.

Afgelopen vrijdag hoorde ik dat ik ’s avonds de laatste antibiotica zal krijgen. Ik schrik, dat is beangstigend, want bij opname wordt ons gezegd dat de antibiotica ervoor kan zorgen dat het de bevalling 1 week uitstelt. En die week is dan dus aangebroken! Ik krijg een dip. Iedereen zegt dat we er al een week op hebben zitten, maar ik zie het als een week dichter bij de bevalling!!! De harde buiken komen nu frequenter. En ’s avonds mag ik de adelat (weeënremmers) twee uur eerder innemen. Ik probeer te slapen, maar ze blijven komen. Als er in de ochtend ook nog licht bloed bij het vruchtwater zit, ben ik echt verdrietig. Iedereen zegt dat ik sterk ben, maar zo voel ik me niet. Ik voel me machteloos en teleurgesteld!!! Na een telefoongesprek met Raimond en mam voel ik me langzaam aan weer beter en positiever. De harde buiken worden ook minder en ook al zit er nog een beetje bloed bij het vruchtwater, ook dat wordt minder. Dr. Happel denkt dat het gaat om “oorzaak-gevolg”. Vanaf zaterdagmiddag tot nu is alles weer rustig. Alicja geniet intussen van haar tijd met papa. Ze vraagt af en toe wel naar mij, maar ze weet dat ik in het ziekenhuis, in bed lig en dat ik voorlopig niet thuis kom. Dat is goed genoeg voor nu. Elke keer dat ik haar zie of spreek, praat ze meer en met voor haar nieuwe woordjes. Ik ben trots op haar! Ze wordt zo groot. Raimond gaat ook z’n gangetje in huis. Hij is druk bezig met de inrichting van de kamer van Alicja. Het wordt mooi! Jammer dat ik er niet bij kan zijn! Zaterdag heeft Alicja met Indy, Beau en Keane bij oma en opa gespeeld. Ze vindt het erg gezellig met haar nieuwe vriendje en vriendinnetje.

Gisteren is ze met Opie, Omie, Michel, Cindy, Marc, Margreetje, Devin en Joy naar de dierentuin in Emmen geweest. Ze heeft GENOTEN! En kwam voldaan weer thuis. Joy is hot die dag. Het worden echt dikke vriendinnen. Ze kunnen steeds beter samen spelen. Vandaag zijn ze ook weer samen. Devin is weer naar school vandaag. Ik mis de kids wel hoor!!! Ik hoor dat het allemaal zo hard gaat. Zelfs met Dev. Nog even en dan is hij alweer 5! Het is ook echt even wennen dat ik ze van de ene op de andere dag niet meer zie of op hoef te passen. En ook dat je niet weet hoe lang dit gaat duren! Ik probeer er niet te veel bij stil te staan en te genieten van de verhalen die ze vertellen!!!Dr. Mouw is vanochtend weer geweest. We gaan op deze voet verder. Er is geen reden tot verandering. Ondanks dat ze niet in de toekomst kunnen kijken zijn ze allemaal positief en hoopvol.

We wachten af!!!

05 augustus 2007

Om 03:30 uur wordt ik wakker voor een plas. Ik verlies redelijk vruchtwater en het is iets rozig. Ik bel even, maar gelukkig, het is niet verontrustend. Ik klets even met de nachtzuster en ga weer slapen. ’s Ochtends is het vruchtwater weer helder. Buik is redelijk rustig. Kindje ook, dus krijg vandaag weer een hartfilmpje en CTG. De temperatuur blijft goed. Het wordt vandaag dan ook 30 graden buiten. Ik heb echte rode konen en ook de hoofdpijn zakt niet. Verder ben ik, mijn buik en ons kindje rustig. Raimond komt zo….ik kijk er erg naar uit!

04 augustus 2007

We komen de nacht onrustig door, maar elk uur is er één. ’s Ochtends komt de kinderarts langs voor een gesprek. We vragen wat we zouden kunnen verwachten. De baby is groot genoeg en als het druk is, is dat goed, want stress betekent vechten! Garanties kan hij niet geven en verwachten we ook niet, maar we krijgen meer hoop. Dat is onze hou vast want we worden heen en weer geslingerd. We blijven positief en de buik blijft redelijk rustig. ’s Middags krijg ik weer een hartfilmpje en een CTG, ik voel de baby minder, heb meer vruchtwaterverlies en enkele harde buiken. Alles is nog steeds goed. ’s Middags komt Raimond met Alicja. Wat doet het me goed haar de zien! Maar ook veel verdriet. Ze is heel timide, gelukkig komt ze later wat los! Mama en Margreet komen ook langs. Ik ben blij ze te zien. Probeer me groot te houden ,want huilen betekent harde buik! Ik ben nog geen dag van huis, maar mis iedereen. ’s Avonds heb ik het niet meer.

Totaal overstuur, niet wetende wat te doen. Raimond is bij me, hij heeft ook verdriet samen troosten we elkaar. We blijven samen vechten. Alicja is goed opgevangen. Cheet uiteraard ook, want ook zij is nog steeds ziek. Grote zorg minder! Raimond en ik zijn moe, dus hij gaat om 20:00 uur naar huis. Om 20:30 uur slaap ik!. M’n buik is nog steeds rustig. Om 22:00 uur -23:00 uur – 24:00 uur – 06:00 uur en 08:00 uur wordt ik wakker gemaakt voor medicijnen.

03 augustus 2007

Om 17:30 uur vertrekken Devin en Joy weer naar huis, nadat ze nog even bij ons hebben gegeten. Het was op zich een rustige oppasdag, waar het niet, ik ontzettende pijn in mijn rug en benen heb. Ik wijt het aan de bekkeninstabiliteit en ga liggen op de bank. Rond 19:30 uur gaan we samen naar boven. Alicja is moe, want heel veel heeft ze niet geslapen vanmiddag. Ik ga op bed liggen en wacht tot ze in haar pyjama is geholpen door Raimond. Omdat ik niet heel veel kan, lezen we op bed een nijntje boekje. Maar oh jee!! Wat is dit!? Ik schrik me een ongeluk. Roep dat het niet goed is en haast me zo goed en kwaad als het gaat naar de WC! Met 25 weken en 6 dagen breken spontaan m’n vliezen. Het is 19:50 uur als ik de verloskundige bel. Ik ben nog rustig, want heb nog kleine hoop dat het urine is. Maar als ik ophang, begint het weer te stromen. Ik raak in paniek en bel de verloskundige nog een keer. Dit kan niet, is onmogelijk… maar het blijkt echt waar. Raimond belt mama op en even na dat pa en ma binnen zijn, is ook Laura er. Ze hoeft niet te twijfelen en gaat met de gynaecoloog bellen. We kunnen meteen komen. Laura rijdt ons voor. In het ziekenhuis aangekomen, mogen we meteen door naar een verloskamer. Dr. Blom zit nog in de OK, dus de verloskundige van het ziekenhuis ontvangt ons. Ze maken een hartfilmpje (oh, het is moeilijk het hartje te vinden) en een CTG. Ik krijg ook meteen m’n eerste weeënremmers, want ik heb lichte weeënactiviteit. We worden heen en weer geslingerd door emoties. Maar we worden goed bijgestaan. Gelukkig blijft Laura bij ons. Dr. Blom komt en praat met ons. We hadden het al wel door, maar dit is een zéér ernstige situatie! Hij zet ons met beide benen op de grond. We krijgen een echo en alles ziet er goed uit! De kleine is perfect en lekker druk. Het weegt (geschat) maar 761 gr., maar helemaal in proporties. We maken nog een grapje dat dat ook niet ander kan met zulke ouders J . Om 23:00 uur heb ik 9 pillen op en 1 spuit gehad. Ik krijg opvliegers en m’n hartslag vliegt omhoog. Het hoort erbij en we ondergaan het. Het is allemaal bizar en onwerkelijk. Hoe is het mogelijk dat dit kan gebeuren? Antwoord?: Dikke vette pech!!! Raimond mag de nacht blijven slapen, al lukt dat natuurlijk helemaal niet. We houden elkaar vast en proberen het te begrijpen, maar dat lukt natuurlijk niet! M’n buik wordt rustig. Geen weeën meer en de baby is druk, dat voelt als een geruststelling. Het vruchtwaterverlies wordt ook minimaal. Oh ja, vergeet ik te vertellen: de baarmoedermond was ook helemaal dicht. Dat is ook een heel goed teken. Vruchtwater wordt elke drie uur ververst, dus de baby komt niet droog te liggen.

01 augustus 2007

Afgelopen zondag zijn we, zoals gezegd wezen zwemmen in Oss. Devin, Joy, Cindy Michel en nog wat vrienden van hun waren daar ook al. Wij kwamen wat later, omdat we dus eerst met Cheet naar de dierenarts moesten. Het was weer super gezellig!!! Ik vind zwemmen echt zo lekker, al lijk ik daarin toch ook wel een beetje op mama, want die vindt het koude water ook niet altijd lekker!! Ik moet echt even wennen, maar als ik eenmaal gewend ben, ben ik een echt waterrad. Ik ben zelfs weer samen met papa van een hoge glijbaan afgeweest! Na het zwemmen zijn we samen nog even bij Sultans’ Place in Westervoort wat wezen eten. Mama had de lenzen van Cindy nog in de jas, dus hup, nog weer even naar Duiven. Koffie gedronken en uiteindelijk lag ik om 20.00 uur uitgeput in bed. Ik heb dan ook heerlijk geslapen die nacht!! Mama en papa konden ook even bijtanken, want Cheet bleef bij Opa en oma slapen.

Maandag was ik weer gezellig bij Cindy, Devin en Joy!! We hebben een rustige dag gehad. En Joy en ik hebben ’s middags zoooo lang geslapen!!!! Maar dat is ook niet gek, na de gezellige dag van gisteren.

Die avond weer lekker doorgeslapen. Dinsdag was het de oppasdag van opa en oma. Indy was daar ook en we zijn met z’n vijven (inclusief Cheet) naar de kinderboerderij geweest. We hebben daar ook weer heerlijk gespeeld en tosti gegeten. Om 13.00 uur lagen we er allebei in…. ’s Avonds naar Bemmel toe, want mama en papa wilden even naar een andere auto kijken. Ik mocht nog even bij opa en oma eten, mama en papa aten bij Marc en Margreet. Ik heb nog steeds ruzie met het eten, want die ene hap groente hoef ik echt niet. Jammer genoeg zet papa ook deze keer weer door!!!! Ik ben boos en trots tegelijk, dat ik toch die hap groenten heb genomen, want blijkbaar is dat wat ze graag willen….

Vandaag ging ik weer alleen met oma mee, want het gaat niet zo goed met Cheetah. Mama gaat nog even weer terug naar de dierenarts. Cheeth moet nog langer aan de pijnstillers, want doordat ze pijnstillers krijgt, is ze er niet van bewust, dat ze drukker doet dan ze kan en blijft dus de pijn. Dat is niet zo handig van haar, maar ja… Ze kan ook niet praten ofzo!!! Nadat mama Cheet bij opa en oma heeft gebracht, moet ze echt naar het werk toe!!! Hopelijk voelt Cheet zich snel beter!!!

29 juli 2007

Mama schrijft: Weer 10 dagen verder. Alicja heeft inmiddels twee volledige nachten zonder een geluid te maken, achter de rug. De nachten worden dus al wat rustiger en het inslapen gaat over het algemeen gewoon weer goed. Helaas zijn de nachten wat Alicja betreft rustiger geworden. Dat geldt niet voor ons. Cheetah is nl. ziek. Ze heeft waarschijnlijk behoorlijke rugklachten. Ze is onrustig, loopt de hele nacht en kan niet gaan liggen. Ze bibbert de mand uit, van de pijn. We maken ons erg ongerust. Ze eet nauwelijke en drinken ook al niet. Ze valt zienderogen af. Eigenlijk wilden we donderdagavond al even met haar naar de dierenarts, maar die is er dan niet, dus gaan we vrijdagochtend meteen langs. Dr. van de Mast denkt ook nog even aan een ontsteking. Ze krijgt antibiotica en we moeten zaterdagmiddag weer terugkomen. Cheet slaapt de hele dag (niet zo verwonderkijk, gezien de nachten daarvoor, in combinatie met de antibiotica), maar 's avonds is het toch weer helemaal mis. We zijn blij als we zaterdagmiddag weer bij de dokter zitten. Daar krijgt ze een paardenmiddel tegen de pijn en nog een antibioticaspuit. We moeten kijken hoe het nu gaat en dan vandaag om 13.00 uur wil hij haar weer zien. We zijn blij dat hij er zo bovenop zit! Vannacht heeft Cheet gelukkig rustig geslapen. Gisteravond bibberde ze nog wel wat, maar ook dat is al minder. Ze heeft al iets gegeten en gedronken, al is het niet echt veel. We hopen dat ze in de loop van de dag echt opknapt!
Met Alicja gaat het zogezegd al stukken beter, dan twee weken terug. Ze praat steeds meer en we genieten daar erg van. Al is ook de 'nee-fase' aangebroken, alles is bij voorbaat al 'nee' bij Alicja. Al is het nog maar kort, het is nu al om af en toe wanhopig van te worden. We moeten haar streng aanpakken, want ze probeert echt een loopje met ons te nemen. Vooral natuurlijk met mama, want die is toch zwanger en lekker labiel:-)....
Met de baby gaat het erg goed. Afgelopen donderdag hebben we een zogenaamde pretecho gehad. Naast Papa, zijn ook Alicja , Omie en Cindy mee. Het is zo mooi om te zien hoe zo'n klein wezentje met z'n voetjes speelt en duimt op de duim!!! Het was wel erg druk, want tijdens de echo, voelde mama echt alles. En dat was dus ook op het scherm te zien. De controle bij de verloskundige was ook goed. Mama is moe en heeft bekkeninstabiliteit. Dat doet best veel pijn, dus er zit niks anders op, dan fysiotherapie en minder werken. Volgende week moet ze dat op het werk bespreken. De bloeddruk was erg goed (aan de lage kant). De baby zal waarschijnlijk ook weer klein zijn (gezien de grootte van de buik, maar dat is niet raar). Zoals het er nu naar uit ziet, groeit het gewoon goed, dus we klagen niet! Mogelijk dat we nog een groeiecho krijgen, om het in de gaten te houden, ook omdat Alicja zo klein was, maar daar is nu echt nog geen sprake van. Papa is inmiddels al behoorlijk ver met de houten vloer op de eerste verdieping. Twee kamers en de hal zijn klaar (op plinten leggen en oliën na). Opie heeft papa van de week zo goed geholpen. Het gaat echt lekker snel! En mama is er zo ontzettend blij mee, want het wordt echt mooi!!! Vandaag gaan we hoogst waarschijnlijk nog even zwemmen, we kijken nog even aan hoe het met Cheet verder verloopt!

19 juli 2007

Vanochtend heb ik, na een best goede nacht doorgeslapen tot 07.00 uur (gisteravond heb ik er een kwartier over gedaan om zelf in slaap te komen). Ik moest vannacht één keertje huilen, omdat ik beer kwijt was, maar toen papa mij beer wilde geven, zag hij dat ik gewoon sliep. Zodra ik beer in mijn handen voelde was ik ook weer stil en sliep ik dus gewoon door. Om 10.30 uur zijn we even bij opie en omie op bezoek geweest. Ze waren bij Michel en Cindy thuis. Joy lag op bed, maar ik heb leuk met Dev gespeeld. Na de lunch moesten we alweer naar huis. Heel veel zin had ik niet, maar ik moest er op tijd weer inliggen, omdat we dus naar Ise, van de cranio secraal therapie moesten. Ik heb er weer 15 minuten over gedaan om in te slapen, maar het is me weer gelukt en 2,5 uur later werd ik vrolijk weer wakker. Om 16.00 uur zaten mama en ik samen in de auto naar Zevenaar. Ik wist eigenlijk niet echt wat we gingen doen. Ik was blijkbaar al een hele hoop van vorig jaar vergeten. Daar aangekomen moesten we nog even wachten, dus kon ik nog mooi even spelen. Om 16.30 uur werden we geroepen. Zoals altijd moest ik eerst even de kat uit de boom kijken, dat kon ook, want zo kon mama mooi even haar verhaal aan Ise vertellen. Al snel kwam ik los en kon ik ook daar met het speelgoed spelen. Ilse is best aardig, maar toen ik op de bank moest liggen, vond ik het allemaal wel erg spannend. Op een gegeven moment (mama heeft niet precies op de tijd gelet), wist ik niet meer of ik nu moest lachen of huilen. Ik keek mama aan en plotseling was daar een dikke traan die over mijn wangen liep. Al snel kwamen de tranen achter elkaar en vond ik het echt niet leuk meer. Toen heeft ze me 'vastgelegd', zoals ze dat daar noemen. Ik mocht mama niet aankijken en toen begon het gevecht met mezelf. Achteraf hoor ik mama tegen papa zeggen, dat ik nog niet zo diep was geweest als vandaag. Ze vond het echt niet leuk om aan te zien, maar wist wel dat het goed was voor mij! Ik heb gegild, gekrijst, tegengewerkt, maar kon maar niet los komen. Na ongeveer een klein half uurtje heb ik het opgegeven en kon ik uit mezelf rustig worden en in slaap vallen. Maar mama had ook al verteld dat ik veel huil en praat in mijn slaap. Ik bleef roepen om mama en beer. Toen ik wakker was, maar ook toen ik in slaap was gevallen. Mama vond ook het geroep om haar erg moeilijk. Toen alles voorbij was, mocht ik nog even lekker blijven liggen. G elukkig had mama beer ook meegenomen. Mama mocht bij me komen en ook beer. Zo heb ik nog even gelegen. Ik was tot op het bot na bezweet en ik was vuurrood en keek glazig uit mijn ogen. Precies zoals ik dat vorig jaar ook deed zei mama!!! Toen we eenmaal weer naar de auto gingen, was ik alweer wat bijgekomen. Gelukkig voor mama was ik niet boos op haar en kreeg ze zelf een dikke knuffel en een kus! Thuisgekomen was ik blij om papa te zien! Ook hij kreeg een dikke knuffel en een kus. Ik heb zelfs nog gezegd dat ook Ilse best lief was... Volgens mij is het nu zo dat ik gewoon zelf in slaap moet blijven vallen. Dus geen mama of papa meer naast mijn bed, ook niet 's nachts. Maar daar begon ik alweer aan te wennen, want daar waren ze van de week al mee begonnen. Ze zeggen dat ik een dametje met pit blijf, die vaste grenzen nodig heeft. Dat wisten papa en mama al, maar het is goed om het te blijven horen. En het was ook goed dat we hier nu mee bezig zijn, omdat over een paar maandjes mijn broertje of zusje erbij komt. Ik vond het een spannend gebeuren vandaag, en over twee weken gaan we weer. Maar daar hoef ik nu nog niet aan te denken.... Mama en papa waren alweer op de goede weg. Ik vind het af en toe wat minder leuk, maar ik word er weer een vrolijke meid van, zeggen ze!!! Ik lig nu alweer in mijn bed en was binnen de 10 minuten stil!!! Of het nu komt van vanmiddag, of ik ben weer bijna terug ik mijn oude ritme weten ze niet, maar mama en papa zijn trots op me. Zowel voor wat betreft het slapen en de manier waarop ik het oppik, als dat ik me vanmiddag kranig heb gedragen!!! Over twee weken weer....

18 juli 2007

Hierper de piep!!! Hoeraaaaah, vandaag is papa echt jarig!! Dikke kus van ons papa! Mama en papa zijn dubbel zo blij, want ik heb het vannacht weer beter gedaan dan de vorige nacht(en). Elke nacht gaat het stukje bij beetje de goede kant op! Dus een extra cadeautje naast het echte cadeautje dat ik mocht geven. Ik was om 06.20 uur wakker, en papa was nog thuis, dus mocht ik mijn mooie tekening en een nieuwe ring geven , nadat ik samen met mama had gezongen. De oude ring , die papa van mij met de kerst had gekregen was kapot gegaan, dus was dit een mooi moment voor een nieuwe. Vanavond gaan we als we bij opa en oma hebben gegeten, even naar de Media Markt om naar een nieuwe autoradio te kijken. Opie gaat ook mee, dus het is een gezellige boel in de auto. Bij opa en oma thuis heb ik een nieuw vriendje in de buurt (hij komt er vrijdag echt wonen). Hij heet Tim. Al weet oma het niet zeker, maar ik breng het zo overtuigend dat ze me wel moeten geloven!!!

17 juli 2007

Gisteravond heb ik er een half uur over gedaan om in slaap te komen. Was nog wel weer even gillen en ruzie, maar het is gelukt.

Maar helaas… Vannacht om 03.00 uur was het toch weer zover. Ik was weer wakker. En weer gillen geblazen, maar mama en papa waren het goed zat. Wéér ruzie!!! Ik wilde uit bed, nou vannacht mocht dat. Alleen was mama al snel weer haar bed in gedoken en stond ik daar in het donker, alleen midden in mijn kamer… Ja, dat is natuurlijk ook niet de bedoeling. Dat is best eng. Dicht tegen mijn bedje aan staand, kwam mama even later om de hoek kijken. Ik mocht wat water. Dat was fijn en toen ik eindelijk bedaard was, ben ik in een diepe slaap gevallen tot 07.20 uur vanochtend. Zelfs papa heb ik niet weg horen gaan…

16 juli 2007

Vandaag moeten papa en mama weer aan het werk en hebben ze ook meteen weer een helse nacht achter de rug. Vooral papa is deze keer de pineut. Mijn slechte slapen is nu echt tot een hoogtepunt gestegen. Ik loop te gillen en te tieren als ik naar bed moet en als ik dan uiteindelijk na 1.5 uur in slaap val, word ik midden in de nacht wakker en wil ‘UIT’... papa is van 01.30-04.30 uur met mij bezig geweest en om 05.55 uur was ik weer wakker. Toen was mama heeeeeel erg boos. Ik ben toen nog in slaap gevallen tot 07.10 uur. De maat is vol en ze hebben naar Hans, de cranio secraal therapeut gebeld. Hij is helaas met vakantie, maar gelukkig mogen we donderdag bij Ilse Geurts zijn vervanger terecht. Het lijkt erop dat ik ‘even’ vergeten ben wat ze me vorig jaar hebben geleerd over mijn driftbuien. Hopelijk kan zij me weer uit die spiraal halen.

Overdag was ik bij Cindy en heb daar gezellig met Devin en Joy gespeeld. Totdat ik om 11.15 uur zo moe was, toen heb ik snel een lekker broodje hagelslag gegeten en lag om 11.30 uur uitgeput in bed. En ja… Na 1.5 uur was ik weer wakker, maar Cindy werd best boos, want ik was nog zo moe. Ik was daarna nog tot 15.00 uur geslapen. Ik was haar boosheid inmiddels vergeten en zij was toch nu wel een beetje trots op mij. Ik heb prima gegeten. Spagetti, maar dat vind ik ook heel erg lekker!!!!

14 juli 2007

Vandaag viert papa zijn verjaardag. Hij is eigenlijk 18 juli pas jarig, maar vandaag is het mooi weer en volgende week moeten ze weer aan het werk!

Het wordt een erg gezellige middag. Opie, Omie, Opa, Oma, Cindy, Michel, Marc, Margreetje, Alwin, Marjolein, Marcelino, Chanine en Devin, Joy, Indy, Quincy zijn er om te spelen en Martijn en Karin nemen hun baby hondje Bobbie mee… We hebben heerlijk ge-bbq-ed! Hmmmmmmmmm lekkerrrrrrrrr…

13 juli 2007

De laatste echte vakantiedag van papa en mama!! Devin en Joy zijn er en als verrassing gaan we met z’n vijven lekker pannenkoeken eten in het pannenkoeken huis. Papa en mama met drie kindjes… Nou, ze waren benieuwd hoe het zou gaan, maar ze hebben zich samen met ons prima vermaakt en heerlijk gegeten. Ik ook, al had ik een pannenkoek voor mijn neus, maar toen ik de frietjes van Joy zag, wilde ik die toch liever. De pannenkoek bleef liggen, maar ik heb wel heerlijk frietjes gegeten. Het was een gezellige dag!!! Dit mogen we wat mij betreft best vaker doen!!!

12 juli 2007

JAAAAAAAH Alicja heeft vandaag voor het eerst zelf een plasje op de wc gedaan. Wat een knappe meid!!! Ze had het zelf wel en niet in de gaten, ze keek alsof ze dacht: ‘Ik heb volgens mij iets goeds gedaan, want papa en mama reageren zo enthousiast… Ik weet alleen niet zo goed hoe of ik moet reageren….’

11 juli 2007

Vandaag komt Senna bij mij spelen. Isabel is afgelopen dinsdag ook al even langs geweest om koffie te drinken, dus heb ik in korte tijd mijn vriendje en vriendinnetje weer even gezien. Wel leuk hoor, want het was alweer even geleden. 's Middags zijn we bij Isis op kraambezoek geweest. Zij is 2 juli jl. geboren en ze is de dochter van Richard en Anneke. Leuk hoor, om naar de baby te kijken.

03 juli 2007

De kamerdeur van de nieuwe kamer van Alicja is dicht, maar ze weet precies wat papa de dag ervoor heeft gedaan, want ook vandaag is het ‘papa, mooi’ wat de klok slaat!

Vandaag hebben we een uitgebreide medische echo gehad in het ziekenhuis en alles zit erop en eraan! De kleine ziet er voor zover ze het kan zien helemaal gezond uit! Het is zeker wel weer leuk om de kleine in ‘levende lijve’ te zien… Geweldig hoe deze (ook) druktemakertje zich in de buik houdt!

Alicja slaapt sinds we thuis zijn van vakantie slechter. We moeten ineens meer aandacht aan haar besteden als ze naar bed gaat. Ze lijkt bang voor alles en is goed giftig als je haar alleen laat!!

02 juli 2007

Vandaag zijn we naar de verloskundige geweest voor de controle. Alles was goed. De kleine had de hitte prima doorstaan en heeft nergens last van gehad.

We zijn ook begonnen met de het opknappen van de nieuwe kamer voor Alicja. Ze krijgt een muur die is rozer dan roze en ze vindt het geweldig. Ze roept maar steeds: ‘papa mooi, papa, mooi!!’. Vanmiddag hebben we zelfs een houten vloer voor de bovenverdieping gekocht. Die wordt 21 juli geleverd en dan gaat papa het zelf leggen. Mama is helemaal in haar nopjes!!!

01 juli 2007

We zijn nog maar net een paar dagen thuis, en hebben het toch alweer erg druk gehad. Vrijdag zijn meteen Opie, Omie, Cindy, Michel, Marc, Margreet, Devin en Joy blijven eten en is Indy overdag ook nog een paar uurtjes bij ons gebleven. Haar papa en mama moesten werken. Zaterdag zijn Alwin, Marjolein en Indy blijven eten en overdag zijn we nog even wezen shoppen bij de Prénatal voor mijn nieuwe broertje of zusje. ik heb een mooie extra grote 'beer'(roze varken) gekregen. Vandaag hebben we als afsluiting van ieders vakantie (wij waren de laatsten van ons gezin, die terug zijn gekomen), bij Cindy en Michel thuis ge-bbqd!! Dat was weer super gezellig. Opie heeft foto's gemaakt, maar die krijgen we nog! Vanavond komen opa en oma ook weer terug van hun vakantie in Oostenrijk.

17 juni tot en met 28 juni 2007 Op vakantie naar Kreta - Griekenland

16 juni 2007

15 juni 2007

Vandaag is Alwin jarig. Hij viert het niet, maar we gaan toch even langs om te feliciteren. Gefeliciteerd Alwin!!!

12 juni 2007

Vandaag is Indy echt jarig. GEFELICITEERD INDY! En een hele gezellige dag vandaag. Vanavond kom ik lekker bij je Chinees eten. Mama en papa zijn aan het werk, ik ben dus vandaag bij oma. Ik ben in ieder geval goed gemutst!

11 juni 2007

Vandaag was papa weer thuis. Het is weer papa-dag… We hebben het deze keer rustig aan gedaan. Ik was nog wat moe van het weekend, maar het was wel super gezellig en we hebben samen ontzettend veel lol gehad. ’s Middags heb ik samen met papa pannenkoeken gemaakt. We zijn daar allemaal ook helemaal dol op, dus dat was een leuke verrassing voor mama toen ze thuis kwam. Daarna is mama even op de bank gaan liggen, maar slapen mag ze niet van mij, dus ik klim op, onder en over haar heen… En brabbel ik papa en mama de oren van het hoofd!

Met de baby gaat het goed. 31 Mei ben ik samen mama en papa naar de verloskundige geweest. De baby was goed gegroeid en we hebben ook nog naar het hartje geluisterd. Eerst vond ik het wat eng, wat ze met mama gingen doen, maar uiteindelijk vond ik het toch ook wel spannend en luisterde ik aandachtig. Ondanks dat ik inmiddels wel weet dat mama een baby in de buik heeft, begrijp ik er niks van. Ook ik en papa hebben een baby in de buik. Vooral als ik rond loop zonder romper, is die navel hoogst interessant, want dat is natuurlijk de baby!

Mama zegt dat ze sinds 15 weken en 6 dagen de baby voelt bewegen en afgelopen zaterdag heeft zelfs papa de baby al voelen draaien. Zij zijn er blij mee. Ik snap het niet, maar het zal vast heel leuk zijn!

10 juni 2007

Vanochtend zijn we even op de fiets naar Opie en Omie gefietst. Daar hebben we even gezellig koffie gedronken. Ze waren allebei thuis, Omie hoefde niet te werken. We konden jammer genoeg niet heel lang blijven, want ik moest op tijd weer in mijn bedje liggen. ’s Middags vierde Indy nl. haar eerste verjaardag, dus om 15.30 uur zijn we daar naar toe gegaan. Ik heb daar even gezellig gespeeld en Indy geholpen met het uitpakken van de cadeautjes. Om 18.00 uur waren we weer thuis en om het feestje nog even af te maken, heb ik heerlijk ‘fietjes’ gegeten. Ik ben daar zoooooo dol op!!!

  7 juni 2007

Vandaag hebben we, samen met Omie en Opie, Marc en Margreetje ook ‘uitgezwaaid’ zij zijn op vakantie naar Mexico! We zijn daar naar toe gegaan en hebben even daar gegeten.

2 juni 2007

Hieper de Piep Hoeraaaaah!!! Vandaag is opie jarig. GEFELICITEERD OPIE!!!. Ik werd om 11.30 uur bij opa en oma opgehaald. Ik had daar nl. gelogeerd. Mama, papa, opie, omie, Cindy, Michel, Marc en Margreetje waren nl. de avond ervoor naar het conert van de Toppers geweest. Ze waren erg laat thuis... Maar in ieder geval vierde opie zijn verjaardag bij ons thuis. Het was heerlijk warm weer, dus we konden lekker buiten zitten. Er was heel veel bezoek en ook heel veel kindjes om mee te spelen. Ik moet altijd nog wel weer even wennen aan zoveel mensen. Maar toen dat eenmaal goed was, heb ik heerlijk gespeeld. 's Avonds zijn Devin en Joy nog even bij ons blijven slapen. Ze zijn nl. vanuit ons huis, op vakantie gegaan naar Griekenland (Kreta). Ze moesten vannacht heel vroeg vliegen (04.00 uur) en papa heeft ze naar Schiphol gebracht. Ik heb ze helaas toen niet meer gezien, maar heb wel van te voren goed afscheid genomen. Ik zal ze best missen!!!

31 mei 2007

Gisteren moest ik alleen naar opa en oma toe. Cheetah kwam later, want ze ging eerst even met mama naar de dierenarts. Die nacht ervoor en eigenlijk de laatste paar nachten was ze nl. erg onrustig!

Uiteindelijk had ze gister ochtend dus nog steeds hoge koorts. Ze heeft een ontsteking en dus ze heeft antibiotica gekregen. En ja hoor… ook Cheetah is aan de antidepressiva!!! Ze is de laatste maanden zo ontzettend gestresst. Gewoon zielig… Ik probeer wel lief met haar te spelen, maar weinig helpt.

Helaas was het voor papa en mama vannacht nog steeds een onrustige nacht, want Cheet knapte niet op. Dus vanochtend ben ik samen met mama nog een keer naar de dierenarts geweest. Ze had al wel op moeten knappen vanaf gisteren, dus hij vond het een beetje raar. Hij heeft toch maar voor de zekerheid een foto van haar buik gemaakt. Daar zat waarschijnlijk de ontsteking. Ze kreeg nog een aanvullende antibioticaspuit. Ik vond het niet leuk dat ik Cheetah even achter moest laten voor de foto. Mama en ik moesten even in de wachtkamer gaan zitten, vanwege de röntgenstralen. Gelukkig hoefden we toen niet heel lang meer te wachten. Later vandaag knapte ze heel langzaam op....

27 mei 2007

Vandaag is het Pinksteren. Maar vandaag vieren we ook de verjaardag van omie en vaderdag voor opie. Ze weten dat nog niet, want het is een verrassing, maar wij zijn op vakantie als omie jarig is en het vaderdag is, dus leek het ons een erg leuk idee om ze te verrassen met slingers, cadeautjes en lekker eten….Ze hebben genoten en wij ook. Ik was zo druk aan het spelen geweest, dat ik die nacht erop, helemaal van slag af was…. Maar dat deert niet, als het maar leuk is geweest toch?!!!

26 mei 2007

Het was nog even afwachten, maar uiteindelijk blijf ik vanavond wederom bij opa en oma slapen, want vanavond gaan papa en mama opie en omie weer ophalen van Schiphol. Dat is te laat voor mij om mee te gaan. Ik heb nu ook weer goed geslapen, alleen ben ik wel erg verkouden en moet ik veel hoesten.

Sinds een week ken ik inmiddels weer heel veel woordjes in de juiste context: ‘mee, in, uit, op etc.’ roep ik de hele dag door….Ik roep zelfs af en toe al twee woordjes achter elkaar…: ‘mama water?’ En als we het boekje van Snuffie lezen, kan ik al een aantal zinnetjes afmaken… Knap toch?!?!

17 mei 2007

Jeeeeh, mama en papa hebben lang weekend, want het is Hemelvaartsdag. Gezellig samen weinig doen. Balou blijft, nu opie en omie op vakantie zijn, regelmatig bij ons, dus nu roep ik naast Cheetah, ’s ochtends ook ‘Bahoe’!!! Want inmiddels weet ik ook dat niet alle hondjes Cheetah heten... Al was dat wel makkelijk hoor!!!

14 mei 2007

Vandaag zijn papa en mama 3 jaar getrouwd. Ik heb voor het eerst een hele mooie verftekening bij Cindy, voor hun gemaakt… Oh, wat waren ze er blij mee…!!!

’s Avonds bleef ik bij oma en opa slapen, want mama en papa gingen ’s nachts naar Schiphol om omie en opie uit te zwaaien! Ik heb heerlijk geslapen en heb maar 1x gehuild in mijn slaap!

De volgende middag hebben ze mij (en Devin, want die was die ochtend ook even bij oma gebleven, omdat opie en omie er niet waren) weer opgehaald en zijn we met z’n vieren even naar de stad geweest. Daarna hebben we bij opa en oma gegeten en hebben we pas daarna Devin naar huis gebracht.

13 mei 2007

Vandaag is het moederdag en ik heb een mooie tekening voor mama gemaakt. Op het cadeau papier van het cadeautje wat ik gegeven heb. Het cadeautje was een digitale fotolijstje, wat was mama er blij mee!!! Nu kan ze nog meer foto’s van mij bekijken, want wat hebben ze er weer veel van mij gemaakt de afgelopen maand. Ik zal ze vragen of ze deze ook even op de site zetten… Ze zijn er ook niet echt snel mee!!!!

Verder hebben papa en ik natuurlijk een ontbijtje op bed gemaakt…. Hmmmmm, heerlijk een croissantje en ‘ei’, vooral het laatste ben ik dol op!

 Daarna zijn we naar oma en opa gegaan. En wat is dat?!?!?.... Oma heeft voor ons ook ontbijt gemaakt… Nou ja, het is bijna lunchtijd, dus dat gaat er ook zeker weer in!

’s Middags kwam iedereen bij ons, om moederdag voor omie te vieren!!! We hebben gezellig met z’n allen aangemodderd… en vooral ook ’s avonds heerlijk gegeten!!

11 mei 2007

Deze week is papa vrij geweest om in huis te klussen. Ik was gewoon naar Cindy en oma en opa toe, want de vloer moest weer in de olie gezet worden. Dan is het niet zo handig als ik er rond loopt…

Vanavond heb ik bij Cindy en Michel geslapen. Mama en papa hadden een bbq, maar ze zijn me ’s avonds wel op komen halen. Het was zo gezellig dat ik met Cindy heb afgesproken dat ik de volgende keer echt de hele nacht mag blijven slapen… LEUK, ik kijk er nu al naar uit!

05 mei 2007

Vandaag heeft Marc zijn verjaardag gevierd. Het was wederom erg gezellig. Devin, Joy en ik zijn weer blijven slapen, maar ’s avonds zijn we wel gewoon naar huis gegaan hoor… In de auto was ik al snel weer in slaap gevallen. En de volgende ochtend heerlijk uitgeslapen.

03 mei 2007

Vandaag moest mama weer naar de verloskundige. Ze heeft het hartje van mijn broertje of zusje gehoord. Alles was verder goed…

30 April 2007

Vandaag is het Koninginnedag! ’s Ochtends gaan we samen naar de Koninginnemarkt in Duiven. Daar zijn ook Cindy, Michel, Devin en Joy. Het is zo ontzettend druk, maar het is dan ook weer erg mooi weer. Samen gaan we nog even een hapje eten. Daarna lig ik uitgeput in bed. Het weekend daarvoor hebben we nl. 2 dagen bezoek gehad. Zaterdag waren Marcelino en Chanine er met Quincy en Zondag, Martijn en Karin met Robin en Indy (jawel, dezelfde naam als mijn nichtje Indy). Ik heb zoveel met de kindjes gespeeld, dat ik daar maandag nog erg moe van werd, maar het was wel super gezellig. Maandagmiddag hebben we het dus maar rustig aan gedaan en ben ik nog even met papa wezen fietsen.

24 April 2007

Vandaag is Joy jarig!!! 1 jaar is ze geworden!!!! Gefeliciteerd nichtje van me… Mama is ’s middags vrij, dus we kunnen al vroeg daar naar toe. Ik ga daar nog even slapen en als ik wakker word, zijn er heel veel kindjes om mee te spelen. Joy heeft zo’n mooi huisje gekregen voor in de tuin. ‘Mama en papa, die wil ik ook graag! Ik vind het helemaal leuk.’ Ik zit de hele dag in en om het huisje te spelen. Misschien dat mama en papa het ook voor mij zullen kopen…. Ik hoop het maar…

23 April 2007

Hoeraaaaaa, eindelijk mag het bekend worden!!! Mama en papa hebben net een echo gehad … Ja, IK KRIJG ER EEN BROERTJE OF ZUSJE BIJ!!!!! Ikzelf snap er nog niks van, maar ik vang steeds op dat ik het over een tijdje wel zal snappen… Ach, tot die tijd doe ik gewoon lekker wat ik zelf wil!!! Ik ben ondeugend, en ik heb regelmatig de slappe lach. Steeds vaker probeer ik papa en mama uit te dagen.

20 April 2007

Vandaag ga ik bij Marc en Margreetje logeren. Mama en papa hebben een feest op een boot en daar mocht ik niet mee naar toe. Wel jammer hoor, maar ik heb het ook reuze naar mijn zin bij Marc en Margreetje. Ik heb geweldig goed boerenkool gegeten. Ze waren helemaal trots op mij!

De volgende dag moest ik alweer vroeg aangekleed worden. Mama had het allemaal wat krap aan gepland, want we hadden om 11.00 uur alweer met Miranda, Sharon, Isabel en Senna afgesproken. Dat vonden Marc en Margreetje niet echt gezellig, maar ik heb afgesproken dat ik heel snel weer kom logeren en dan wat langer! Helaas bleek later dat Senna ziek was, dus heb ik met Isabel alleen gespeeld.

15 April 2007

Morgen is oma jarig en wordt ze 60 jaar oud. Ze viert het vandaag en we gaan dan ook al vroeg daar naar toe. Alwin en Indy komen ook al snel. We kunnen heel gezellig met z’n allen buiten zitten, want het is geweldig mooi weer…

08 en 09 April 2007

Vandaag en morgen is het Pasen. Vandaag zijn we bij tante Cindy en Oom Michel geweest. We hebben daar lekker gebruncht en daarna zijn we naar de kinderboerderij geweest. We hebben eigenlijk bijna alleen in de speeltuin gespeeld. Het was zo lekker weer. Ik kan al alleen de trap op klimmen en alleen de glijbaan af. Ik vind dat zo super van mezelf. Ik glunderde van oor tot oor. Verder weet ik al dat ik Alicja ben, ik kan dat al aangeven, maar zeggen lukt helaas nog niet…. *grijns*. Alhoewel… het woordje ‘mijn’ zit ook al in mijn vocabulaire, en ik zeg lekker niet van wie ik dat heb geleerd. (Mama en papa staan nog steeds voor een raadsel.) Ik leer elke dag steeds meer woordjes en relaties tussen de dingen te leggen…  Rennen is mijn specialiteit, dus ik denk dat ik later hardloopster ga worden. Maar klimmen vind ik ook erg leuk...

Tweede Paasdag waren we bij opa en oma. Alwin, Marjolein en Indy waren er ook. ’s Ochtends ook weer gebruncht en ’s middags na de middagdut zijn we naar de dierentuin geweest. Jeetje wat was het daar druk, maar ik heb wel ontzettend mooie, lieve en grote dieren gezien… Wauw, echt leuk hoor! Ik heb lopen gillen van enthousiasme, waar mama en papa ook weer de grootste lol om hadden. Nu heb ik ook in het echt een ‘apie’ gezien. En zelfs een baby apie, waar ik helemaal weg van was.

06 April 2007

Ha, ha,ha, jullie raden het nooit!!!! Mama en papa hebben me opgegeven voor de fotowedstrijd Super Baby 2007: georganiseerd door de Etos en het blad Kinderen. Ze hadden op het laatste moment toch maar een leuke foto van mij uitgekozen en opgestuurd en wat blijkt!!!... IK HEB GEWONNEN!!! Eerste geworden van alle babies in Westervoort…. Mama heeft een Zwitsal pakket gekregen (daar kan ik dan natuurlijk lekker van genieten als ik in bad ga….) en ik ga nu door naar de landelijke (een jury kiest uit alle foto’s van alle winnaars van alle Etos filialen in Nederland, 15 babies die door gaan voor de landelijke wedstrijd. Vanaf 7 mei staan dan die 15 babies op internet en kan er op die babies gestemd worden.) Maar zo ver is het nog lang niet. Dit was al grappig en we hebben samen de grootste lol gehad!

Vandaag had Devin lekker vrij van school, dus hebben we de hele dag samen gespeeld. Dan weer buiten en dan weer binnen. Joy heeft veel geslapen, maar als ze wakker was (en ik niet in bed lag), konden we met z’n drietjes spelen… We hebben veel lol gehad met mijn bal….

  01 April 2007

Vandaag zijn mama en tante Margreet jarig. Ze hebben het gisteren al gevierd bij tante Margreetje thuis. Het was best heel druk en gezellig. Ondanks dat mama zelf haar verjaardag niet echt vierde, deed Margreetje dat des te meer…. Papa, mama en ik zijn blijven slapen en na een voor mama en papa korte nacht hebben we heerlijk daar ontbeten. De boel opgeruimd en zijn we weer naar huis gereden. Ik heb ondanks de harde muziek heerlijk geslapen tot 07.05 uur. Dat vonden papa en mama helemaal niet erg. Ze waren zelfs een beetje trots op mij!!! Thuisgekomen ben ik weer naar bed gegaan en in tussentijd hebben Opie, Marc en papa Opa Gemmink opgehaald voor een gezellige middag bij ons thuis. Toen is wakker werd zat het hele huis (deels onverwachts) weer vol. Naast Omie, Michel, Cindy Devin en Joy waren Karin en Flavio ook nog even op bezoek gekomen. We hebben samen even gezellig gekletst en lekkers gegeten. Toen Karin en Flavio weg waren gegaan zijn wij met z’n allen heerlijk pannenkoeken wezen eten. Ik heb me prima vermaakt. Ik lag uitgeput wederom in bed!

28 Maart 2007

De tijd vliegt echt voorbij. Voordat je het weet zijn we weer dik een week verder! Mama had vorige week lekker vrij en we hebben echt weinig gedaan. We zijn afgelopen woensdag wel een dagje naar Opie, Omie, Michel, Cindy, Devin en Joy in CenterParcs (Drenthe) geweest. 's Ochtends om 08.00 uur zaten oma, Margreetje mama en ik op weg in de auto. Om 09.30 uur kwamen we aan. Daar werden we gezellig ontvangen met koffie en gebak! Lekkerrrr hoor.... We hebben even een rondleiding door het park gehad en om 13.15 uur lag ik daar heerlijk te slapen. De frisse lucht van de bosrijke omgeving deed me goed, want om 15.30 uur werd ik wakker gemaakt. Ze wilden nu echt wel even gaan zwemmen in het mooie zwembad. Dus zijn we met Michel, Cindy, Margreetje, Mama, Devin en Joy gaan zwemmen. echt wel gaaf hoor.... Ik heb genoten!!! Om 18.00 uur kwamen we weer terug en zagen we dat Omie, Opie en Oma heerlijk hadden gekookt..... Daarna nog als toetje heerlijk ijs en om 20.30 uur zaten we moe maar voldaan in de auto, terug naar huis. Het duurde dan ook maar een kwartiertje voordat ik in slaap was gevallen.... Het was een super gezellige dag!

Donderdag 22 maart was Marjolein jarig, overdag hebben we het rustig aan gedaan, maar om 17.00 uur zijn we naar Marjolein gegaan. Indy lag jammer genoeg op bed, maar er waren genoeg mensen om mee te spelen. We hebben daar ook weer heerlijk gegeten...

Vrijdagavond heb ik bij Opa en Oma geslapen, mama en papa waren een avondje uit en konden zaterdagochtend heerlijk uitslapen. Ik heb die dag overigens ook heerlijk uitgeslapen. dat vond Oma zeker niet vervelend.

Zondag zijn we op bezoek geweest bij Opa Gemmink in het verzorgingshuis. Hij heeft daar een mooie kamer gekregen. Ik vond het wel leuk om daar rond te lopen. Daarna hebben Marc en Margreetje bij ons gegeten en om 20.00 uur (wat later dan normaal, maar de klok was ook een uur vooruit gezet), lag ik heerlijk in mijn bedje. Nu is het allemaal weer gewoon. Mama werkt weer en ik ga lekker mijn gangetje. Ik begin steeds meer te praten (Aaa-Die = K3, Pop = kabouter Plop en als mama mij 'tut' noemt, kan ik dat ook prima nazeggen....*ha, ha, ha*)... Er staan nieuwe foto's op de site, dus kijk daar maar na...

19 Maart 2007

Jeetje, wat vliegt de tijd voorbij. Hier gaat alles zijn gangetje. Vandaag komen Balou en Tommie bij ons logeren, want Michel, Cindy, Devin, Joy, Opie en Omie gaan een weekje naar CenterParcs in Drenthe. Erg leuk hoor, voor hun. Mama is deze week daarom ook lekker vrij. Ze wil graag even wat tijd met mij doorbrengen zegt ze... Na de drukke tijd van de afgelopen weken. Verder gaat alles eigenlijk wel goed. Ik probeer steeds woordje na te zeggen, en dat gaat steeds beter. ik onthoud ook steeds meer de woordjes. Vooral mama en papa zijn natuurlijk erg blij als ik weer eens wat goed zeg.
Verder heb ik eigenlijk niet heel veel nieuws, dus ik hou het maar even kort vandaag.... Dikke zoen voor iedereen....

06 Maart 2007

Mama schrijft:

Vandaag zijn we met Alicja naar het consultatiebureau geweest. Na dik een uur te hebben moeten wachten en Alicja ook nog eens verward werd met de naam van een ander meisje, mochten we eindelijk naar binnen.
Alicja was lekker druk in de weer met het speelgoed. Ook het tafeltje en stoeltje in de kamer waren niet veilig. Dus toen mama en papa aan het praten waren met de wijkverpleegkundige, is zij er bovenop geklommen… Dat ging nog goed, maar een boekje lezen van Dikkie Dik en recht op de stoel willen gaan zitten… Dat gaat uiteraard niet, dus viel ze met haar hoofd op de grond… Een grote buil, huilbui en gestresste wijkverpleegkundige was het resultaat!
Maar goed, even concreet. Alicja is en blijft een kleine dame, ze is maar 77,5 cm en ze weegt 10,3 kg. Enigszins onder het gemiddelde, maar wel precies op de middenlijn voor wat betreft ‘lengte en gewicht’. Ze doet het verder goed en is een echte wijsneus, zo vindt ook de wijkverpleegkundige. Alicja was wat overstuur toen ze op de weegschaal moest en toen haar lengte gemeten moest worden, waarschijnlijk was ze de vorige keer op het consultatiebureau nog niet vergeten. Die vervelende prik zou vast vandaag ook weer komen…Maarrrrrrr, die hoefde niet en dat is maar goed ook!

 Alicja neemt het weer even over:
Vorige week vrijdag (het is al even geleden) moest Devin na zijn vakantie weer naar school, dus hebben we de ochtend weer gezellig bij opa in Duiven doorgebracht. We hebben het heerlijk gezellig gehad. Joy heeft daar goed geslapen en we hebben met ons viertjes tussen de middag heerlijk pannenkoeken gegeten. (Met dank aan papa, die ze lekker de dag ervoor had gebakken!... Hmmmmmm, zóóó lekker!)
Afgelopen weekend hebben we het heerlijk rustig aan gedaan op zaterdag. ’s Ochtend wat boodschapjes gedaan. Daarna zijn we naar opa en oma in Westervoort gegaan. Ik was zowaar om 11.00 uur al in de auto in slaap gevallen. Dus hebben papa en mama me bij oma op bed gelegd. Wel een beetje vroeg en dat merkte ik ’s middags natuurlijk ook wel. Maar het was niet anders. Toen ik op bed lag hebben mama en papa voor mij in de stad ontzettend veel kleertjes gekocht. Jullie zien ze vanzelf wel voorbij komen, als ik ze aan heb… Zondagochtend zijn we naar opa en oma in Duiven geweest en daar hebben we gezellig met opa gespeeld. Oma was nog even aan het werk. Ik heb toen daar heerlijk dik 3 uur geslapen, dus toen ik uiteindelijk om 15.30 uur wakker werd, was oma terug en zijn we met opa, oma, Michel, Cindy, Devin en Joy even wat wezen drinken bij Lambick in Westervoort. Dat was erg gezellig (zo vaak kom ik natuurlijk niet in een café, dus ik had genoeg om te ontdekken.) Daarna hebben we Chinees gehaald en hebben we bij ons thuis heerlijk gegeten. ’s Avonds lag ik er om 20.00 uur heerlijk uitgeteld in!

Maandag was ik maar een half dagje bij Cindy, want ’s Middags moest Joy naar de kinderarts. Oma was er ook en om 12.45 uur kwam oma Will mij halen en ben ik daar naar bed gegaan. Ik was natuurlijk over mij slaap heen, dus wilde ik eerst niet echt naar bed. Uiteindelijk ben ik toch in slaap gevallen… Vandaag heb ik weer een dagje met Indy gespeeld… Het was jammer genoeg te slecht weer om eendjes te gaan voeren, of even buiten te spelen….

27 Februari 2007

Vandaag ben ik bij opa en oma. Ik heb een zware nacht achter de rug. Ik weet niet waarom, maar om 00.00 uur dacht ik al wakker te moeten worden. Ik was klaar wakker… Mama en papa waren nogal verbaasd. Eerst hebben ze me hoestdrank gegeven, want ik was behoorlijk aan het hoesten. En vervolgens ook nog eens de handen afgeveegd, want vieze handen kan je toch niet in bed hebben… (Mama en papa konden alleen niet zo goed zien, wat er dan vies was aan de handen…) Dit hele gebeuren heeft een uur geduurd en toen waren mama en papa het echt wel zat, maar ik nog lang niet, want ik vond echt niet dat ze mijn handen goed schoon hadden geveegd….. Maar helaas… Ik kreeg de mededeling dat ik echt nu moest gaan slapen en dat zij nu ook echt moesten gaan slapen. Ik was totaal overstuur!!! Huilen geblazen, maar ze kwamen echt niet. Ik weet niet hoe ze in hun bedje hebben kunnen liggen, maar het was vast geen aangenaam moment. Uiteindelijk ben ik over tweeën uitgeput in slaap gevallen… Wat nog wel zielig was… Althans, dat vonden mama en papa, was dat ik wel vanochtend om 06.00 uur weer hoestend wakker werd. En dat terwijl ik nog best heel erg moe was!... Helaas door het hoesten, ging slapen ook niet meer lukken. Mama heeft oma en opa toen maar gewaarschuwd dat ik best erg moe ben. Niks is eigenlijk goed en de tranen rollen zonder al te veel moeite over mijn wangetjes…. Mama heeft net nog even met oma gebeld en ik lag al lekker in mijn bedje (12.05 uur). Hopelijk ben ik vanmiddag wat meer uitgeslapen… Ik ga vanavond weer mijn haartjes knippen, en dan moet ik stil zitten op de stoel, dus kan ik niet onrustig en chagrijnig zijn…

25 Februari 2007

Oh, oh... Alweer 10 dagen geleden dat we iets van ons hebben laten horen. We gaan lekker ons gangetje. Ik ben wat verkouden geworden, maar ik heb er niet echt last van. Ik slaap weer prima, alleen ben ik 's ochtends wat aan de vroege kant wakker. Vorige week had Devin vakantie van school, dus heb ik maandag en vrijdag de hele dag samen met hem en Joy kunnen spelen. was Joy ook nog even bij ons, want Ciny en Michel gingen samen met Devin en Margreetje schaatsen. We zijn samen naar opa en oma in Westervoort geweest en daar was Indy ook, dus hebben we met ons drietjes de boel onveilig gemaakt. Papa-dag was weer ontzettend gezellig. We zijn even samen boodschappen wezen doen en zijn geëindigd in de Intratuin, om te kijken naar speelgoed voor in de tuin. Daar zijn ze waarschijnlijk echt nog met de winter bezig, want echt veel hadden ze niet. Dus hebben we gisteren het shoppen maar afgemaakt bij Ikea... Weer wat gekocht voor mijn nieuwe kamer, die ik vooralsnog nog steeds niet heb... :-). Verder heb ik helemaal mijn driewieler gevonden, ik kan er zelfs mee stunten!!!

15 Februari 2007

Vandaag was het weer papa-dag en dat heb ik ook weer gemerkt hoor! We hebben een drukke en gezellige dag achter de rug! Vanochtend zijn we samen met mama opgestaan en hebben we met z'n drietjes de auto naar de Volvo-garage gebracht. Er zou een expert langskomen, om naar de schade van de auto te kijken. daarna hebben we samen mama bij haar werk afgezet. Op de terugweg zijn we even langs de bakker gereden. Die is bij opa en oma in Duiven, dus zijn we meteen bij opa in Duiven op bezoek geweest. Daar was Joy ook. dat wist papa natuurlijk ook, dus kon ik even gezellig spelen. Om 12.00 uur ben ik thuis naar bed gegaan, nadat ik lekker mijn broodje heb opgepeuzeld. Sinds maandag eet en slaap ik eindelijk weer goed. Om 14.15 uur werd ik weer wakker en ben ik bijna 2 uur met papa en Cheetah in de speeltuin geweest. Ik vond het helemaal geweldig! Dat kan je ook aan de foto's zien. Ze zijn alweer toegevoegd. Om 17.00 uur hebben we mama weer van haar werk opgehaald. daar had ik veel bekijks van een aantal van haar collega's. Dat vond ik wel even spannend, want toen werd ik toch wel even verlegen. Vanavond na heerlijk te hebben gegeten, of liever gezegd te hebben geknoeit, lig ik heerlijk in mijn bedje te ronken.

13 Februari 2007

Daar ben ik weer even. Sinds gisteren eet ik eindelijk weer een beetje goed en slaap ik ook beter. Tante Cindy was wel een beetje trots op me, ondanks dat ik ook wel een beetje chaggerijnig was na mijn middagslaap. En dat terwijl mama juist gisteren gebeld had met het consultatiebureau om tips te krijgen hoe ik weer kon gaan eten. Ik was tenslotte al bijna een pond afgevallen en dat is natuurlijk niet echt de bedoeling. Ik hoef echt nog niet aan het Sonja Bakker dieet te beginnen.
Afgelopen weekend hebben we het rustig aan gedaan. Zaterdag zijn we voornamelijk thuis geweest, want mama was weer ziek. Ze was snip verkouden. En 's Avonds hebben we bij opa en oma in Westervoort gegeten. Afgelopen zondag zijn we even bij Opa Gemmink op bezoek geweest in het ziekenhuis en daarna zijn we bij opa en oma in Duiven geweest. Michel, Cindy, Marc, Margreetje en Devin en Joy waren daar ook. Ik heb daar super gezellig gespeeld. Dat was ik de nacht erop nog echt aan het verwerken. Ik sliep uiteindelijk pas om 01.00 uur goed en rustig in! We hebben ook weer wat nieuwe fotootjes op de site gezet. Kijk maar snel!

08 Februari 2007

Vandaag ben ik me voor het eerst in mijn leven echt bewust van sneeuw en IK VIND HET GEWELDIG!!! We hebben mazzel, want er ligt heel veel en het is op dit moment nog steeds aan het sneeuwen. Mama en papa waren al bang dat het niet meer zou komen en dat ze niet zouden kunnen zien hoe ik zou reageren.

Wat een lol! Met papa heb ik een mooie sneeuwpop gemaakt. En papa heeft echt mazzel, want omdat mama 5 weken lang 4 dagen werkt, heeft papa 5 weken lang op donderdag papa-dag. Hij valt dus echt meteen met de neus in de boter, op deze leuke en mooie dag! Mama is wel een beetje jaloers hoor…

Kijk verder op de site voor de foto’s!

05 Februari 2007

Het is nu maandag. Ik ben vandaag weer gezellig bij mijn tante Cindy geweest. Al was ik op zich wel gezellig hoor, maar de buikgriep is nog niet helemaal over. Ik heb dan ook weer een behoorlijk aantal dunne luiers gehad! Ik heb er toch nog behoorlijk last van. Gelukkig zorgen ze er wel voor dat ik in ieder geval goed drink, dus hoef ik niet naar de dokter. Ik ben wel erg moe, dus ik hoop maar dat ik snel kan gaan aansterken. Devin was vandaag naar school, en ik ben altijd heel blij als hij weer thuis is. Al begin ik me nu steeds meer zelf te vermaken. Ik mis hem best wel hoor, als hij er niet is!!!

03 Februari 2007

Wat een nacht hebben we gehad zeg!! De buikgriep epedemie (Norovirus) heeft ook mij en mama geveld. Gistermiddag werd mama eerst heel erg ziek en gisteravond om 22.00 uur werd ik ziek wakker. Ik heb wel 8 keer overgegeven in 2 uur tijd. Mijn bedje is wel drie keer verschoond en mijn pyjamaatjes ook. Inmiddels is het de volgende ochtend en voel ik me stukken beter. Het lijkt erop dat ik het alweer grotendeels ben vergeten. Mijn papa en mama des te minder.

Even nog wat anders. op mijn verjaardag heb ik een schommel gekregen en gisteren heeft papa die eindelijk opgehangen op zolder. Hij is helemaal leuk en ik geniet als ik heen en weer word geslingerd! Papa zal snel ook die foto's even op de site zetten.

28 Januari 2007

Het is dan wel bijna 1,5 jaar geleden, maar eindelijk wordt mijn site dan ook echt aangepast. Papa heeft mama even geleerd hoe ze dat moet doen, zodat zijn dat ook kan doen. Inmiddels ben ik bijna 17 maanden oud en ik word al een hele dame. Een eigen wil heb ik altijd al gehad, maar nu kan ik het ook echt goed duidelijk maken. Ik probeer al steeds meer woordjes te zeggen en ik loop sinds mijn eerste verjaardag, alsof ik niet anders heb gedaan.

Tot ongeveer 9 maanden ben ik erg onrustig geweest. Ik heb heel veel gehuild, maar gelukkig kon ik toen ik 6 maanden was bij Hans, de cranio sacraal therapeut terecht en hij heeft mij ontzettend goed geholpen. Vanaf 9 maanden kon ik dus echt groter groeien. Op 4 september ben ik voor het laatst bij kinderarts dr. de Boode geweest en ze vond mijn groot geworden en een hele mooie meid. Ze was trots op me dat ik zo hard was gegroeid. Ik was 'helemaal bij' ten opzichte van de achterstand die ik had met mijn geboorte (3 weken en 2 dagen te vroeg, 2110 gram en maar 43 centimetertjes.) Rond drie maanden kreeg ik nog wel even heel erg veel pijn aan mijn darmpjes en toen heb ik twee daagjes in het ziekenhuis gelegen, omdat ik totaal ontregeld was. ik heb daar weinig van meegekregen, want ik heb alleen maar geslapen in de heerlijke pacco (inbaken)doeken. Die hebben mij ook erg geholpen om tot rust te kunnen komen.

Zoals gezegd liep ik met 12 maanden. Ik ging met 10 maanden al rond de tafel staan en lopen. Omrollen en kruipen, heb ik voor het gemak maar overgeslagen. Niet dat ik er zelf heel veel last van heb gehad.
Op 17 mei 2006 heb ik voor het eerst 'papa' gezegd en gelukkig hoefde mama niet echt lang te wachten (2 dagen), voordat zij ook mocht genieten van mijn geroep om 'mama'. Cheetah werd 'ta' en hondje werd 'ondje'... 'Opa' en 'oma' kan ik ook al heel lang zeggen.

Op maandag ga ik altijd naar tante Cindy, om bij mijn grote voorbeeld Devin te spelen. Helaas is hij sinds kort naar school toe en mis ik hem ontzettend. Ik wacht dan ook met smart tot mijn nichtje Joy wat groter is, zodat ik gezellig met haar kan spelen.
Op dinsdag en woensdag ben ik bij oma Will en opa Gerrit en sinds september komt mijn nichtje Indy daar op dinsdag ook spelen.

Dit was even in vogelvlucht het afgelopen jaar. Helemaal inhalen lukt toch niet, dus we gaan maar gewoon verder vanaf hier en ik heb met papa en mama afgesproken dat als ze zich nog iets herinneren, dan schrijven ze het alsnog op. In ieder geval zullen ze heel veel foto's van mij proberen te plaatsen, zodat jullie via de foto's een beeld kunnen krijgen van hoe hard ik gegroeid ben het afgelopen jaar....

Dikke kus
Alicja