Tharpu, de top, de trekking en de zielige teen...

We zijn gisteren, een dagje eerder dan verwacht, teruggekomen van onze trekking/klim in het gebied van de Annapurna Sanctuary. We hebben 19 dagen genoten van een natuur en omgeving die steeds veranderde; van jungle met wilde apen tot en met ijskoude bergen met heel veel sneeuw. Het was een bijzondere ervaring om met een eigen 'staf' van negen Nepalezen op pad te zijn, allemaal ontzettend aardige en sterke Nepalezen.

Wat de beklimming betreft hebben we goed nieuws: we hebben de top van de Tharpu Chuli gehaald! Het was wel een loodzware en ijskoude tocht vanwege de grote hoeveelheid losse sneeuw. Om vijf uur 's ochtends zijn we samen met onze 'gidsen' Som en Kailash vertrokken en omstreeks half 1 stonden we op de top. Helaas hadden we boven nauwelijks uitzicht, omdat het hier in de bergen nagenoeg elke middag bewolkt is. De tocht was ook zwaarder dan vantevoren ingeschat (dit moest de makkelijke van de twee bergen zijn). Dit kwam vooral door de grote hoeveelheid sneeuw waardoor sporen op sommige stukken meer 'zwemmen' werd en zekeringen leggen op steilere stukken nagenoeg onmogelijk. Maar dat maakte het ook een mooie en leerzame tocht, het was fijn klimmen met Som en Kailash.

Helaas had deze ervaring ook 1 minder prettige bijkomstigheid, Isabel had bevriezingsverschijnselen aan een paar tenen van haar rechtervoet. Dit werd pas een dag later echt duidelijk. Gelukkig weten we nu dat het helemaal goed komt, dat was de prognose van de dokter op de EHBO-post hier in Pokhara gisterochtend (consult kostte 200 rupies=2 euro!). Som en 1 van onze dragers, Tashi, hebben Isabel tijdens de trek terug goed geholpen met de behandeling van uiteindelijk vooral 1 teen die er het slechtst aan toe was (frostbite). Op basis van hun ervaringen wisten ze dat de teen drie keer per dag in kokend heet water met zout (tegen infectie) moest baden zodat het bevroren weefsel loskomt van het goede weefsel. De frostbite had enkel de buitenste huid aangetast en zal dus geen blijvende schade tot gevolg hebben. Alleen een jaartje geen teennagel om te lakken.... Het herstel van de huid duurt wel nog zo'n twee weken. Vanwege de koude omstandigheden, de vele sneeuw en Isabel haar diepvriestenen hebben we in overleg met Som besloten de beklimming van de Singu Chuli te cancelen. Hij was daar ook opgelucht over, want de omstandigheden waren verre van ideaal, de normaalroute al een paar jaar weggevallen kortom, het was eigenlijk te risicovol. Dat hadden we bij de beklimming van de Tharpu erg duidelijk ervaren. Andere expedities in de buurt (een Japanse Annapurna-I expeditie en een stel Fransen die de Tharpu Chuli wilde doen) zijn zonder top naar huis gegaan. Wij hebben moeten ploeteren voor 1 top, maar hij is gehaald! Over de terugweg van de trek hebben we nu dus iets langer gedaan en gezellig met Som en Tashi genoten van de vooral kleinere dorpjes langs de trek. Som kent uit zijn jarenlange ervaring juist de idyllische verblijfplaatsen en we aten en dronken gezellig samen. De natuur was tijdens de trek ook erg mooi: Van de ruige bergen tijdens de klim naar bamboebosjes en jungle vol met beesten en bloemen. Ook hebben we nog in 'hot springs' gelegen (Isabel met een plastic zakje om haar voet, op de rand). En dat was na twee weken niet of nauwelijks wassen ook wel nodig.

We wachten de komende dagen het herstel van DE TEEN even af, maar een uitgebreide trekking zit er waarschijnlijk niet meer in. Isabel mag voorlopig alleen sandaaltjes aan en de bergschoenen staan in de wachtstand. Dus Hansabel vermaakt zich in ieder geval voorlopig in Pokhara met toeristen-zaken en we bedenken een nieuw plan. Het verblijf hier is overigens geen straf, zo'n 20-25 graden en een rustige stad langs een mooi meer. Hans heeft meteen voor 50 cent zijn baard eraf laten scheren en een geweldige gezichtsmassage gehad. Chitwan begin december gaat in ieder geval wel door want wat is er heerlijker dan met een bevroren teen in tropische temperaturen op een olifantje te rijden door de jungle??

Van de trek heeft Isabel een dagelijks verslag gemaakt. We bedenken nog hoe uitgebreid we dat gaan verwerken op de internetsite, maar waarschijnlijk komt er morgen of overmogen een uitgebreider verslag op hansabel.nl te staan.