Triathlon Bodegraven met prive-fotograaf!

Met de OD Triathlon van Zundert nog in mijn achterhoofd [en gelukkig niet meer in de benen]stond ik vanochtend op voor de volgende wedstrijd: de Kwart van Bodegraven. Jaja...we zitten nu eenmaal midden in triathlonseizoen. Deze keer gaat er maar 1 racefiets mee, die van mij. Hans is de afgelopen week drie dagen ziek geweest en is niet fit genoeg voor deelname. Maar hij gaat wel mee als mijn persoonlijke coach en fotograaf. Toppertje toch!

We starten met zwemmen in de Reeuwijkse plassen en ik hoop dat ik mijn orientatie in het donkere water wat beter voor elkaar krijg dan vorige week in De Mosten. Ik spreek nog wat RTC-maatjes die ook meedoen. Lammert en Martine gaan voor 1/8 en Roger en Kenneth duiken en half uur later met mij het water in. Het gewoel bij de eerste honderd meter in het water valt me mee, ik heb redelijk vlot een vrije 'zwemplek' te pakken zonder dat ik benen in mijn gezicht, buik krijg of dat mijn zwembrilletje wordt weggemept [jawel, triathlon en waterpolo hebben wel wel elementen gemeenschappelijk]. De wissel van zwemmen naar fietsen gaat redelijk. In het parc fermee tref ik nog net Roger, die wegrijdt als ik mijn helm opzet. Even later ben ik ook weg. Het druppelt, maar gelukkig is er geen onweer. Dan wordt de wedstrijd namelijk zonder pardon gestaakt voor de veiligheid van alle deelnemers. Op mijn fiets heb ik mijn ritme snel te pakken, ik kan mijn tempo tussen de 34 en 38 Km. per uur houden. Op de scherpe bochten in het parcours na uiteraard. In het parc fermee in Bodegraven baal ik als een stekker omdat ik mijn loopspullen niet kan vinden. Toch jammer dat er geen genummerde plekken waren. Volgende keer bind ik gewoon een felle mascotte op het hek, zodat ik weet waar ik wezen moet. Ik verlies verdorie een halve minuut, maar begin nog redelijk fit aan het lopen. Het is wel een hele andere 'vorm van fit' dan in aparte hardloopwedstrijden. Om je benen en vooral kuiten aan het lopen te laten wennen, neem je kleinere pasjes. En je hebt er al zwemmen en fietsen opzitten, dus je loopt behoorlijk te hijgen. Allemaal factoren die in mijn hoofd dan tot de conclusie veroorzaken dat ik er 'doorheen zit' en maar behoudend moet lopen. En altijd is het hetzelfde liedje als ik over de finish komt: de looptijd valt me dan behoorlijk mee. Terwijl ik de hoop op een strakke tijd dus al hebt opgegeven. Ik loop nu aan het eind van een kwart triathlon ongeveer de tijden die ik vorig jaar op een aparte 10 Km. wedstrijd liep. Eigenlijk wil ik mezelf daarom binnenkort eens apart in een hardloopwedstrijdje testen. Dat PR op de 10 zou er dan toch aan moeten kunnen?

Voorlopig ben ik weer tevreden. Vorige week vierde op de OD in Zundert, nu vijfde op de Kwart van Bodegraven in 2:22:18. En volgende week weer een kwart in Eindhoven, Aquabest. Hopelijk is Hans dan ook weer fit, alhoewel...de foto's zijn erg mooi geworden!