Vakantie-triathlon of triathlon-vakantie?

Hansabel is terug van haar zomervakantie in Frankrijk. En zomers was het, op één grijze dag na met onweer en veel regen in... Annecy. De plaats waar Hansabel de eerste week wilde neerstrijken in aanloop naar haar 'vakantietriathlon' die daar op zondag 8 juli zou plaatsvinden. Het plan om de eerste week in Annecy te verblijven, werd echter de avond voor vertrek omgegooid want de weersvoorspellingen waren slecht tot bar slecht te noemen. Hansabel had zin in zon en niet in regen. Dus trokken we eerst naar Embrun, 2 uur zuidelijker en gelegen aan grote Lac de Serre-Poncon. Ook een prima omgeving voor een goede voorbereiding: de Col d'Izoard en Col de Vars werden gefietst vanuit Guillestre, er werd gezwommen door de schuimkoppen van het meer (harde wind) en Isabel heeft nog wat loopwerk gedaan in de heuvels langs het meer. De camping bood een ideale uitvalsbasis met een lekker plekje tussen de bomen. Op vrijdag vertrokken we van camping Le Roustou richting Annecy voor onze 'vakantietriathlon'. Vorig jaar hadden we de sprint-triathlon in Tarzo, Italie uitgekozen (sterk aangemoedigd door onze Italiaanse vriendin Rosa). Dit jaar dus de Olympische afstand in Annecy in een prachtige omgeving tegen de Alpen aan; 1500 meter zwemmen in het meer van Annecy, 42 kilometer fietsen in de bergen bij Annecy met beklimming van de Col Leschaux (800 klimmeters) en tot slot 10 kilometer rennen door een mooi groot park aan de kop van het meer. Op zaterdag was het weer in Annecy prachtig! Heerlijk temperatuurtje van 25 graden, veel zon en Hansabel zwom zich alvast warm in het meer van Annecy voor de wedstrijd van morgen... Tja, hoe voelt een vakantieganger zich als die 's ochtends zijn tent openritst in de plensende regen en het onweer in de bergen om zich heen langs alle kanten hoort rommelen? Een triathleet voelt zich niet anders... De aantrekkingskracht van een warme slaapzak is magisch, maar Hansabel kon zich losrukken. Met dit pokkeweer gingen we hier toch niet blijven, dus waarom niet zowiezo inpakken en ons melden voor de triathlonwedstrijd in afwachting van het verdere weersverloop? Ging het door, dan meedoen! Werd het afgelast, dan direct terugrijden naar de zon in het zuiden. Dus na rennen tussen tent en auto, pauzes in de tent en auto om het ergste stortwater te ontwijken vertrok Hansabel stilzwijgend naar het centrum van Annecy. De wolken pakten zich ook in ons hoofd samen, wat voor wedstrijd ging dit worden? Een echte wedstrijd! Want het onweer trok weg en door regen laat een triathleet (en wedstrijdorganisatie) zich niet tegenhouden. Dus in de plenszooi hebben Hans en Isabel ieder hun eigen plekje in het Parc Fermee in gericht, samen met nog ruim 500 andere triathleten. Hansabel was de enige vertegenwoordiging uit Nederland. Omstreeks kwart voor 12 toog Hansabel in wetsuit (haha, laat die stomme regen maar vallen) door het park naar de start van het zwemparcours. Even later gevolgd door de masse andere triathleten, een volk van zwarte poppetjes met witte mutjes en brilletjes. Een soort smurvenvolk maar dan iets sportiever...ik opteer voor sporven? Na een gezamenlijk applaus (leuke ervaring, moeten we in Nederland ook maar eens doen) klonk het startschot in de regen en doken de sporven het ruige water van Annecy in. Door het slechte weer en de wind waren de golven behoorlijk ruig in de kop van het meer. Hans kreeg water binnen en werd misselijk tijdens het zwemmen. Na een korte pauze en een zeer toevallige 'he, hallo' tegen Isabel die langskwam en dacht dat ze droomde... herpakte hij zich en zwom in zijn bekende stevige slag verder. Isabel droomde na de ontmoeting met Hans in het zwemmen door, want hoe hoger de golven hoe leuker Bellie het vindt. Het ging lekker. Het laatste stuk parcours ging door een kanaaltje in Annecy, onder bruggetjes door volgepakt met toeschouwers. Erg leuke ervaring, je blijft er in ieder geval flink van doorzwemmen. Na het zwemmen bleek alleen het gras nog nat, het was opgehouden met regenen. En dat is voor het fietsen wel zo prettig. Hans haalde alles wat erin zit er ook uit met fietsen. Hij zou na het fietsen namelijk uitstappen omdat vanwege een voetblessure hardlopen voor hem nu niet mogelijk is. Hij haalde meer dan honderd fietsers in tijdens de klim en haalde over-all de 65ste fietstijd. Tot grote eigen tevredenheid. Wel baalde hij dat daarna in het Parc Fermee moest toezien hoe anderen de wedstrijd vervolgden met het looponderdeel, maar misschien is de keuze om dat niet te doen nog wel moeilijker, sprak zijn wijze vrouw.... Na zo'n minuut of 20 kwam deze wijze uit het Noorden ook het Parc Fermee binnen voor haar wissel naar het lopen. Isabel was tevreden met haar fietstijd die sneller was dan ze had gehoopt (onder de 1:50 uur)Deze keer maar wel even investeren in het aantrekken van droge sokken en het wegeten van een voedingsgelletje en wegwezen maar! Poeh zeg...hardlopen na hard fietsen is me nooit meegevallen, maar hardlopen na de beklimming van een Col op de fiets is 'buitencategorie-werk'. En natuurlijk kregen we er nu weer gratis regen bij, maar ik was allang blij dat me dat op de fiets in de afdaling bespaard was gebleven. De sfeer om de wedstrijd heen was wel super. Veel toeschouwers in het park die met paraplu en regenkleding hartelijk bleven aanmoedigen. Vooral de dames werden extra aangemoedigd, dus ook ik mocht me verheugen in veel franse belangstelling: Bon courage pour les femmes! Na ruim drie uur kwam ik over de finish, helemaal leeg maar voldaan want volbracht. Wat een ervaring zeg! Een soort roes vanaf het moment dat de tent 's ochtends openging tot het moment dat de liters sportdrank en stukjes sinaasappels werden verorberd na de finish, steunend op Hans. Langzaam begonnen de regendruppels weer te vallen. En dat zou de komende dagen zo blijven. Deze wedstrijd was Annecy en het was goed zo. Hansabel reed diezelfde middag weer terug naar het zonnige zuiden. De derde (tri!) bestemming van deze vakantie werd de mooie terassencamping Le Soleil aan het Lac d'Esparron. En daar konden we heerlijk doorgaan met fietsen op de MTB en racefiets (ronde langs Lac de st. Croix en ronde prachtige Gorges du Verdon, volgende keer weer klimmen!), hardlopen voor Isabel en veel zwemmen in het mooie meer. Lekker vanuit de camping het water in rennen en borstcrawlen maar. En natuurlijk relaxen met een boekje in de zon. Een mooie zonnige tweede week. Dus ja, het weer in Nederland valt een beetje tegen. Maar dan is het ook niet zo heel erg om een dag binnen op kantoor te gaan zitten werken...