Hansabel jubileert in Londen

Wat was er toch alweer met vrijdag de 13e juni? Vijf jaar geleden bracht het Hansabel in ieder geval veel geluk, we gaven elkaar het ja-woord in het stadhuis van Delft. En dankzij twee schrikkeljaren in de tussenliggende periode, kunnen we ons vijfjarig jubileum weer op vrijdag de 13e vieren. Aangezien Hans voor zijn werk op donderdag en vrijdag in Londen moest zijn voor cursus, besloot Hansabel er een lang weekend Londen van te maken om het te vieren. Dit jaar leek vrijdag de 13e op donderdag de 12e wel een beetje haar ongelukkige schaduw vooruit te werpen. Ik stond om 7:15 uur met een verlopen paspoort voor de douanebeambte op Schiphol... Dus tja, bijgeloof in vrijdag de 13e is een leuke smoes, maar het is natuurlijk gewoon dom. Na een dikke kus voegde Hans zich bij zijn collega Tim in de boarding room en begon ik aan m'n traject terug naar de vertrekhal om een noodpaspoort en een stoel in een latere vlucht naar Londen te bemachtigen. Om 15:15 uur 's middags plofte ik vermoeid op het hotelbed van kamer 318 in het Hespheria Hotel in Londen neer. Here we are! Hansabel heeft in Londen alles bewandeld en bekeken wat van een toerist verwacht mag worden: Buckingham Palace, St. James Park, Picadilly Circus, West End inclusief een bezoek aan de musical Monthy Python, de warenhuizen Hamley's (grootste speelgoedwarenhuis) en Harrods, the Eye of Londen (het grote reuzenrad naast de Theems), museum van Dali, Tate Modern, Downing Street, St. Pauls, the Millenium Bridge, Parliament, the Big Ben, the Tower Bridge, de straatartiesten langs de Theems en bij Covent Garden, Regents'Park inclusief de traditionele foto van een tam eekhoorntje, Hyde Park, China Town, het hele metrostelsel in centraal Londen, St. Katherine's Docks, Butler's Wharf Pier, Hay's Galleria. Met name deze laatste 3 gebieden waren mooie voorbeelden van geherstructureerd oud havengebied naar nieuwe woon- en recreatiebestemmingen met aantrekkingskracht. Dat was voor mij in het kader van mijn opleiding (Strategic Urban Studies) erg interessant. Zoals ook de wandeling en het etentje in China Town. Want juist deze week rond ik met mijn maatjes van de opleiding een onderzoek af naar de zin en onzin van thematisering van multiculturele winkelgebieden. De tijd vliegt voorbij als je een stad echt binnenstebuiten keert. Hansabel vond het nog vermoeiender dan een flinke bergbeklimming. Je tempo in de stad is wel erg afhankelijk van het tempo van anderen die daar ook zijn. Dat is in de bergen wel anders, als je daar langzaam gaat is het toch echt omdat je zelf geen stapje extra kan zetten.... De terugreis ging turbo-efficient, geen enkele douanier die opschrikt van een noodpaspoortje hier of daar. Of was het mijn ballonbuik, die ze deed besluiten om me soepeltjes door te laten? Hansabelletje heeft de eerste vlucht door het luchtruim in ieder geval prima doorstaan, zonder dat ik er extra trapjes of stompjes voor moest ontvangen. Het eerste 5-jarig jubileum zit er nu op, met z'n tweetjes heerlijk van genoten. Op naar de volgende! Dan met z'n drieen, of...?