November 1999
We hebben de felbegeerde beginseltoestemming
en zoals velen weten hebben we in november 1999 de aanvraag voor deelbemiddeling
ingediend bij de vergunninghouder en de daarbij behorende(niet misse) nota
betaald.
December 1999
Na onze vakantie bleek (na de feestdagen) dat
de aanvraag niet in behandeling was genomen omdat het de vragenlijst met
antwoorden op eigen papier was afgedrukt i.p.v. ingevuld op een vragenlijst
met veel te weinig ruimte en een logo van de vergunninghouder.
Januari 2000
Direct na de feestdagen wederom de vragenlijst,
dit keer met hun briefpapiertje eraan geniet, aangetekend verstuurd.
Door contact met Guatemala vernamen we dat zij
ook een vragenlijst hadden ontvangen maar dat ze ze zich er geen raad mee
wisten omdat de gegevens van het kind erin ingevuld moesten worden en tja
dat is het beroemde kip/ei verhaal he ? Als een contact niet is goedgekeurd
dan kan je moeilijk een kindje aanbieden en vice versa. Dus een aantal
maal naar Guatemala gebeld om ze te assisteren met het invullen.
Van de vergunninghouder taal noch teken.
10 januari zijn de documenten door DHL bij de
vergunninghouder afgeleverd.
19 januari ZELF naar de vergunninghouder gebeld
en daar werd gezegd dat de papieren bij justitie lagen. Dit bleek na verificatie
niet zo te zijn.
Gezamelijk met onze co-zelfdoe ouders B &
J contact met een advocaat opgenomen die vertelde dat de termijn van B
& J voor de deelbemiddelingcheck is verlopen. Ministerie v. Justitie
benaderd en de documenten zijn opgevraagd bij de vergunninghouder. Nog
geen woord van de vergunninghouder naar ons.
Februari 2000
Regelmatig is er contact met Min.v. Justitie,
de documenten zijn binnen alleen de Nederlandse ambassade geeft nog geen
uitsluitsel ??? Geen uitleg naar onze kant.
10 februari wederom ZELF de vergunninghouder
gebeld en het gesprek bevestigd per fax en ZIE HIER op 17 februari de eerste
brief aan ons van de vergunninghouder waarin naast tegenstrijdigheden en
feitelijke onwaarheden tot onze vreugde stond vermeld dat ons adoptiecontact
van dien aard is dat ze kunnen stellen dat het een acceptabel adoptiecontact
betreft.
HOERA denk je dan maar helaas men moet eerst
wachten op de ambassade.
In een brief ontvangen op 4 februari van het
Ministerie van justitie waarin hij het voorlopige verslag van de vergunninghouder
bevestigt (jawel bijna 14 dagen eerder dan de vergunninghouder ons bericht
gaf) en dat we moeten wachten op een gesprek dat het ministerie van justitie
heeft met buitenlandse zaken aangaande de algehele adoptiesituatie in Guatemala.
?????? Na zeer veel telefoontjes zijn we eachter wat deze situatie is(wij
zullen hier later verslag van doen en van de houding van de Nederlandse
overheid) en vele malen wordt ons beloofd dat het gesprek gaat plaatsvinden.
Maart 2000
Nog steeds bellen en nog steeds geen gesprek
geweest. Wij zijn maar 4 mensjes en totaal onbelangrijk voor een ambtenaar.
Tegelijkertijd verneem ik dat er kleine kindertjes in het tehuis liggen
die als alles klaar zou zijn voor ons bestemd konden zijn en nu in het
tehuis liggen zonder dat er een procedure opgestart kan worden.
Inmiddels begint de onzekere, machteloze en niet
te beinvloeden situatie zich bij mij in lichamelijke klachten om te zetten
zoals slapeloosheid, maagkrampen en hoofdpijn. Voor mij persoonlijk is
dat echt de limit en is actie de enige mogelijkheid om van deze klachten
af te komen.
Op 7 maart hebben we weer contact opgenomen en
er was nog geen overleg met buitenlandse zaken gepland, duizend excuses
maar voor ons is de maat vol en laten we onze welingelichte advocaat los.
Zoals J zei: "Het is Paul time !"(de advocaat
heet Paul :-))
Het is nu 16 maart en vandaag hebben we weer
contact gehad met het ministerie van justitie, ze hadden het volgende te
melden. Het ministerie van buitenlandse zaken heeft toestemming gegeven
aangaande ons adoptiecontact !!!! Nu denk je vast dat was het, neeeeeeee...het
is zeer positief maar de Nederlandse ambassade in Guatemala moet eerst
toestemming geven maar uiterlijk volgende week horen we het !!!!!(zeggen
ze)
17 maart email van onze advocaat. Hij is gebeld
door het ministerie van justitie n.a.v. zijn brief. Er is toegezegd dat
er begin volgende week een definitief eindoordeel komt......
Het is inmiddels volgende week en vandaag, 21
maart, heeft onze advocaat weeeer gebeld met MvJ, hij zou vanmiddag weeer
contact opnemen met buitenlandse zaken en onze advocaat terugbellen. Niet
gebeurd dus !
Ik wordt gek van de onzekerheid en wil echt dat
er een einde komt aan deze situatie (oud nieuws).
Ook een mail uit Guatemala gekregen waarin o.a.
stond;
"It looks like we will have a child for you as
soon as you get us the papers." Er zijn dus kinderen die op ouders wachten
en wij kunnen nog geen kant op. !!!!!!
22 maart, de dagen kruipen om voor mijn gevoel,
gisteren een email gestuurd naar de Nederlandse Ambassade in Guatemala,
snel bericht terug, ze zeggen contact te hebben gehad met buitenlandse
zaken en verwijzen ons naar hen door.We zijn weer bij het kastje beland
en deze week zullen we wel weer tegen een muur lopen.
24 maart, vandaag is de zoveelste deadline verlopen
en vanavond bij een bespreking met onze gezamenlijke advocaat gebeurde
het. Ze hebben me echt aan de grond en een fikse huilbui was het gevolg.
Lucht wel op hoor, nu rest me slechts de boosheid dat een stel ambtenaren
en een vergunninghouder je zo murw kunnen maken, je zo het gevoel kunnen
geven dat je totaal als mens geen prioriteit hebt en zonder enige argumenten
je aan het lijntje blijven houden.
Volgende week gaat er een bezwaarschrift richting
justitie en beginnen we de juridische procedure.
Iets waar iedereen op zat te wachten ! Toch ?
27 maart, vandaag is het bezwaarschrift ingediend
bij het ministerie van justitie en de aanvragen voor het kortgeding zijn
zowel naar de rechtbank in Zwolle als in Utrecht gestuurd. Tevens een smeekmail
ontvangen uit Guatemala of we al toestemming hadden omdat er een aantal
plaatsingen in het tehuis zijn aangevraagd maar ze geen ja kunnen zeggen
omdat ze geen ouders hebben voor de kinderen. De laatste weken voelen loodzwaar
aan en bijna al mijn energie gaat op aan mijn gedachten die zich als een
storm door mijn hersenpan heen werken, hoofdpijn is dan ook een normaal
verschijnsel aan het worden.
WOENSDAG 29 MAART(De verjaardag van B);..............MINISTERIE
VAN JUSTITIE GEEFT TOESTEMMING YESSSSSSSSSSSS !YESSSSSSSSSSSS !YESSSSSSSSSSSS
!YESSSSSSSSSSSS !YESSSSSSSSSSSS !YESSSSSSSSS !
Heeeeeeeeeel toevallig lag de 'gogo' brief van
het ministerie van buitenlandse zaken tegelijkertijd met onze aankondiging
van de kortgedingen in het bakje van de desbetreffende ambtenaar :-)) wat
een toeval weer he ?
Ons zal het op zijn Hollands een worst wezen
want WE HEBBEN GEWONNEN.
We gaan als een bezetene onze papieren in orde
brengen en richting Guatemala sturen en dan kijken welke hobbels zich op
dit traject voordoen :-)) We hebben weer energie.
April 2000
5 april Eerst naar de rechtbank in Utrecht om
de notarispapieren te legalizeren. Daarna zijn we richting de andere kant
van Nederland getogen onder het mom van nuttige met aangename verenigen.
We hadden Scheveningen en casino in het hoofd maar helaas een gigantisch
congres had alle hotels in Scheveningen EN Den Haag bezet. We toogden richting
Katwijk aan Zee en trokken in hotel Noordzee.
6 april, Heerlijk geslapen en om 6.15 op om om
8.15 in Den Haag te zijn.

Heerlijk
verwend door B & J met kopjes koffie.
Ministerie van justitie, ministerie van buitenlandse
zaken en doorscheuren naar Rotterdam om de papieren in te leveren bij het
consulaat.
Na wat ruzies met de (doe het zellef,hellup, hellup)
kopieermachines hadden we het op de valreep voor elkaar.
7 april, Om 13.00 konden we de papieren afhalen
bij het consulaat
en na bij een echte copieerzaak met service
die alle pakketjes voor ons samenstelde op naar DHL in Rotterdam.
Een heel speciaal gevoel toen de envelop (met
special care) achter de balie verdween.
Maandag zijn ze op de plaats van bestemming.
Tenminste dat dachten wij !!!!!!! Het kan bijna
niet erger, onze papieren waren op het verkeerde adres afgeleverd......
Je wilt niet weten waar !!!!!COKE-INDUSTRIES
(colafabriek) Ik hoop dat dit geen voorteken is :-))) Na een paar stressvolle
telefoontjes is alles na een uur toch op het juiste adres afgeleverd.
Ik ervaar deze periode als een grote test op
de draagkracht van mijn psyche en ik heb zelf de conclusie getrokken dat
ik zeer stressbestendig ben (ik kom nog uit bed, werk nog en als ik alles
opschrijf vergeet ik niks :-))
Nu de volgende wachtetappe............HET TELEFOONTJE
van onze coca cola kid zoals door onze mailvrienden ons kindje al genoemd
wordt. Dit gebeurde op 13 april lees verder in het
wachtdagboek.