|
|
Erkenning van
nieuwe rassen.
Er is altijd veel
discussie over het erkenningsbeleid van
nieuwe hoederrassen en kleurslagen van de NHDB. Als er binnen een
ras een nieuwe variatie verschijnt, bijvoorbeeld door inkruising, voldoen
deze dieren dan nog wel aan de oorspronkelijke raskenmerken (is een
enkelkammig Hollands Hoen nog wel een Hollands Hoen? ) En is, wat wordt
beschreven als een nieuw ras, niet gewoon een variatie of afwijking binnen een
al bestaand ras ? In hoeverre mag
een fokkersbond beperkingen opleggen met betrekking tot wat mag en niet mag
binnen een bepaald ras ? Wordt hierdoor de
creativiteit van de fokkers niet teveel aan banden gelegd ? Stuk voor stuk
heel begrijpelijke vragen. Mijn persoonlijke
mening is dat een ras een bepaalde betekenis of functie moet hebben. Als een
sportfokker door jarenlang verschillende rassen met elkaar te kruisen
uiteindelijk een nieuw ras brengt, wie zit daar dan op te wachten ? Los van het
vakmanschap van de fokker, dat staat niet ter discussie,
is het de vraag of zo'n ras erkend moet worden. Ook niet-erkende rassen
en kleuren kunnen door een keurmeester beoordeeld worden. Persoonlijk zit
ik niet op een koekoekkleurige Hollandse Kriel te wachten, maar degene die dat
gefokt heeft, heeft een knap stukje werk geleverd. Tijdens de Oneto, waar de bondsshow van de NHDB was ondergebracht, heb ik 10 Cemani's ingezonden ter erkenning. Zie hier het resultaat. creatie
of ontdekking ?
Opmerkelijk is
het dat er in het erkenningsreglement steeds wordt gesproken over
"creaties" door fokkers. Dit impliceert dat alle mogelijke
verschijningsvormen (mutaties) van
hoenders al tot onze beschikking staan, en dat het "slechts" een
kwestie is van nieuwe combinaties maken, totdat er weer iets "zuivers"
ontstaat. Als je dan uit
zou tellen hoeveel verschillende mutaties er van verschillende onderdelen van
hoenders bestaan, kun je uitrekenen hoeveel rassen en kleurslagen er in principe
maakbaar zijn. Je kunt dan zelfs uitrekenen wanneer we met de fokkerij
"klaar" zijn, met andere woorden, wanneer alles gemaakt is. moet de ayam
Cemani erkend worden?
Hierboven heb ik
genoemd dat het erkenningsreglement geschreven is voor nieuwe creaties. Ik denk
dat het zinvol is dat deze creaties en hun fokkers door een standaardcommissie
tegen het licht gehouden worden om te zien of werkelijk sprake is van een
duurzame creatie. Bij het
voorbrengen van bestaande, maar nog onbekende, rassen, ligt het volgens mij
anders. Die zijn er
gewoon. En de Ayam Cemani bestaat al langer dan welke standaardcommissie ook.
Het ras niet erkennen zou hetzelfde zijn als het bestaan van de Nachtwacht
ontkennen. De rol van de
standaardcommissie moet in zo’n geval dan ook niet zijn het al of niet
erkennen van het ras, maar door studie en visie een rasbeschrijving
vast te stellen die recht doet aan het oorspronkelijk ras. Fokkers en
liefhebbers kunnen deze standaard dan als richtlijn bij hun fokkerij gebruiken. |
|
© The Cemani site; by Jan Steverink |