Home

Uit eten in Egypte

Één van de eerste feiten waar wij mee geconfronteerd werden in onze voorbereidingen, was dat het eten in Egypte niet lekker zou zijn. Nou, onze ervaring is anders. Wij hebben genoten van het eten aldaar. De invloeden uit de griekse keuken zijn niet mis en zelfs als je niet van vlees houd hoef je je niet druk te maken.

Restaurants

De Geogids van de ANWB

Horeca
Gastronomie is niet het sterkste punt van Egypte. Voornamelijk onder invloed van de Syrisch/Libanese, Turkse en Griekse keuken, blijkt de kookkunst eenvoudig, weinig afwisselend en minder verfijnd dan die van de oosterse buurlanden of van de Maghreb. Een maaltijd bij een particulier kan niettemin een kostelijke ervaring zijn, want u zult daar ragouts en smakelijke verse groenten aantreffen - en op feestdagen een aan het spit gebraden schaap (Egyptenaren eten zelden meer dan twee keer per week vlees) dat u hoogstwaarschijnlijk nooit op de menukaart van restaurants zult aantreffen
Na het opstaan drinken Egyptenaren gewoonlijk alleen een kopje thee of koffie, tegen tienen nuttigen zij de foetoer, het ontbijt op basis van foel of taämeya. Hotels serveren desgewenst een 'westers' ontbijt (thee of koffie, sinaasappelsap, brood, boter, jam). De middagmaaltijd volgt omstreeks twee uur en het diner tamelijk laat op de avond. Dit ritme wordt tijdens de ramadam geheel verstoord: de hoofdmaaltijd heet dan iftar ('onderbreking') en wordt na zonsondergang gebruikt; tegen zonsopkomst wordt dan een lichte maaltijd genuttigd.
Twee oplossingen voor als u een hapje tussendoor wilt eten: ga naar de kleine eettentjes op straat, waar een beperkte keuze aan uiterst eenvoudige maaltijden wordt geserveerd (kies bij voorkeur de drukst bezochte gelegenheden), of bezoek een van de restaurants die door de middenklasse, welgestelde Egyptenaren en toeristen worden bezocht. U vindt allerlei soorten restaurants, van uiterst bescheiden tot zeer exquise, met een oosterse maar ook wel een westerse of exotische keuken. Het is nuttig om te weten dat de grote hotels 'eigen' tafels voor hun gasten hebben

sandwiches en eenvoudige gerechten
De foel, een nationaal gerecht dat het voornaamste onderdeel vormt van de eerste maaltijd van de dag (foetoer) tegen tien uur, is een gerecht van gekookte bonen, olie en knoflook, overgoten met citroensap en bestrooid met kummel. Vaak wordt dit gerecht met tahina (crème van sesam) en soms ook een ei op een bord opgediend of wordt er een sandwich mee belegd. Ook heel bekend is de taämeya, een mengsel van bonen met knoflook, koriander en geurige krijden; in de vorm van gebraden balletjes en op een sandwich opgediend wordt het falafel genoemd. Op straat vind u ook de onvermijdelijke shoarma: dunne plakjes gemarineerd en geroosterd schapen- of kippenvlees, het geheel in een broodje samen met wat salade, tomaat en tahina opgediend.
Een andere, nationale specialiteit is de kosjari, vaak te vinden in de kraampjes langs de weg met hun grote koperen ketels boordevol rijst en noedels. Het gaat in feite om een mengsel van macaronisoorten, bruine rijst, linzen en grauwe erwten, dat wordt overgoten met een pikante tomatensaus en gegarneerd met gebakken uitjes en citroensap. U kunt deze lekkernij ter plaatste opeten of meenemen in een plastic bakje. De kochari-kraampjes verkopen ook vaak kleine ovaalvormige gebakjes die gevuld zijn met heerlijke rijstebrij, een echte Egyptische specialiteit.
In de drukbezochte restaurantjes smaakt de 'macaroni met bechamelsaus', gegratineerde pasta met bechamelsaus, voortreffelijk.
Tot slot nog een typisch Egyptische culinaire curiositeit: fatir, een soort 'pizza' van bladerdeeg die de kok hoog boven zijn hoofd laat ronddraaien om hem zo op te rekken - het schouwspel is op zich al een omweg waard - alvorens deze wordt gevuld met ingrediënten van eigen keuze, zout of zoet. In de fatatir (de plaats waar de fatir wordt geserveerd) staat de pizzavulling uitgestald: uien, tomaten, olijven, paprika, kaas, ei, tonijn, gehakt vlees of basterma (pastrami), maar ook suikerhoning, vruchtengelei, kokos, hazelnoot, rozijnen, pistachenoten of chocola.

in het restaurant
Maaltijden worden vaak voorafgegaan door een sortering mezze: olijven, tahina (crème van sesam), babaghanoeg (puree van aubergine, knoflook en tahina), hoemmoes (puree van grauwe erwten met knoflook), wara'a einab (gevulde wingerdbladeren) en andere mahsji (groenten uit de tijd van het jaar - kleine zwarte of witte aubergines, paprika's kool, tomaten - gevuld met een mengsel van gehakt, rijst, uien en specerijen), gebna beyda (feta) en torsji (in azijn ingemaakte gemengde groenten - radijs, worteltjes of in azijn gemarineerde knolraap). Al deze mezze worden gegeten door ze met een stukje brood van het bord te scheppen. Daarbij worden salades geserveerd met als bekendste de salata baladi (tomaten, uien, komkommers, groene sla, olijven).
De soepen (sjorba) zijn altijd gebonden en nemen in de Egyptische keuken een zeer belangrijke plaats in. Linzensoep is een beroemde specialiteit. U moet beslist de moeloechiya proeven, een soort groene soep die verassend stevig is (zelfs een beetje plakkerig) op basis van gekookte andijvie met knoflook, koriander en kippenbouillon. Deze soep wordt meestal met rijst en daarnaast kip of konijn geserveerd.
Gegrild vlees wordt opgediend op een bedje van peterselie met tomaten en gebakken uien. Zo zijn er kebab, gebraden stukjes schapen- of kippenvlees aan een spies (ook wel sjisjtaoek genoemd), kofta, gehaktballetjes van gekruid schapenvlees, en geroosterde kip (ferach). Geroosterde duif (hamam) wordt als gerecht heel erg gewaardeerd, vooral als het vlees is gevuld met rijst (hamam mahsji), noten en kruiden. De fatta, gekookt lamsvlees met zwart brood op smaak gebracht met knoflook, citroen en tomaat en overdekt met rijst, is een gerecht dat op feestdagen erg wordt gewaardeerd.
Vis (samak), hoofdzakelijk aan de kust van de Middellandse Zee en de Rode Zee geserveerd, is van goede kwaliteit en goedkoop. In Alexandrië is een groot aantal restaurants in de openlucht gespecialiseerd in producten uit zee die je in een vitrine kunt uitkiezen alvorens ze naar smaak van de gast worden bereid: gegrild (masjoeï), gepocheerd (maghli) of gebakken (mahli). In gelijke hoeveelheden vindt u daar allerlei soorten zeevruchten, maar ook pijlinktvis, garnalen, gamba's...goddelijk!

toetjes, gebak, enz.
Net als al het oosterse gebak zijn Egyptische taartjes erg zoet, tamelijk vet... maar overheerlijk. Proef uit de eindeloze hoeveelheid eens de basboessa, een griesmeelkoek waar de honing van afdruipt en die heerlijk smaakt bij yoghurt, de baqlawa, gebak van bladerdeeg met noten en honing, en de konafa, vermicellikoek gevuld met pistachedeeg en hazelnoten. Bovendien vindt u bij banketbakkers talloze zandkoekjes, nu eens bestrooid met sesamzaad of stukjes amandel, dan weer gevuld met kokos. Sommige kraampjes en bakkerswinkels zijn gespecialiseerd in koekjes met een vulling van vijgen, dadels of suikerriet, een hemels genot. Ook mag u niet nalaten van de mahallabiya te proeven, een lichte crème op basis van rijstemeel, waaraan een aroma is toegevoegd van oranjebloesem en dat is bestrooid met pistachenoten en de honingzoete roz bil-laban, rijstebrij.
Maar de meest verrassende zoetigheid -en een nationale specialiteit - is ongetwijfeld de Omm Ali ('de moeder van Ali'), een fijn gebak van bladerdeeg, overgoten met warme melk met kaneelgeur en bestrooid met kokos, amandelen, pistachenoten en rozijnen.
Tot slot kunnen degenen die vroeg in de ochtend al veel trek hebben op krachten komen met de bellila, in warme melk gekookte tarwe waaraan geraspte kokos en rozijnen zijn toegevoegd.