Terugblik 2002

Hier lees je meer over de voorvallen en gebeurtenissen van de EUSTAFF 2002.

Meppen - Hardenberg

Jack Dekker deed het op het traject Meppen Hardenberg wat rustiger aan. 34.5 kilometer over 54 kilometer in 1 uur 32. Heerlijk gereden in het donker, het weer was droog en het was niet te donker. De openbare weg werd even gebombardeerd tot fietspad, met een minimum aan auto's (2 in het uur of zo) waren we niemand tot last. Bijna geen stops en gewoon doorrijden zorgden eigenlijk voor een ontspannen rit. Uiteindelijk heeft bijna iedereen zo gereden. Er komt nog even een uitgebreider verslag schrijven voor ligfiets& het clubblad van de nvhpv, hierin worden onder andere de vermiste schoenen beschreven.

terug naar boven

Steunpunt Hardenberg:

Johan de Jong: Terwijl Lidy de laatste hand aan de soep legde (of was het de Leerdammer taart ?) trof ik op het station Frans die kans had gezien zijn Baron in de spertijd van het NSfietsvervoer toch mee te krijgen. (Zou trouwens in Nederlandse treinen een lowracer net zo mooi in het bagagerek passen als een Jester in Duitsland ? Kijk bij de Duitstalige foto's!). Frank was daar ook, met een rode Birdy onder de arm : wat dacht je van een EUStaff op vouwfietsen?
De Baron vond een plek tegen de regenton en de wat luidruchtige blauw doorleefde Alleweder van Harco nam even later positie in onder de carport : onze tuinpoort is niet op de breedte van zo'n driewieler berekend. Ruimschoots later terwijl we zaten de dubben wie er nog een schep ijs zou willen met warme bosbessensaus en slagroom, losten Marita en Jack dat probleem voor ons op door aan de deur te staan, en zo stonden er even later nog twee velomobielen (een gele C-Alleweder en de befaamde zwemmende gele Quest) onder de carport en bevond het laatste ijs zich in J&M.

Harco verdween zeer bijtijds naar bed, en het team Hardenberg-Meppen-Hardenberg nam het ervan met kopjes thee en koffie.
Tegen kwart voor elf telefoon van Christoph Hipp : team Twistringen was een kwartier voor planning gestart, dus waarschijnlijk om half drie in Meppen. Voor dat vroege telefoontje mogen we nog dankbaar zijn, want toen Marita suggereerde om de spullen alvast maar eens bij elkaar te zoeken waren de fietsschoenen van Jack dus nergens te bekennen : achtergebleven in Bovenkarspel. Mijn maat 42 was te klein voor de 45 van Jack, een telefoontje naar Frank leverde wel de goede maat maar een ander systeem op, en om nu in het wisseltunneltje bij het overhandigen van de brief ook fietsplaatjes te gaan verschroeven...
Frans opperde dat zijn schoenen (die een beetje royaal van maat waren) wellicht aan Jacks voeten zouden passen, en dat hij mischien in de mijne kon. Het eerste lukte, het tweede niet. Maar wacht : er staat nog een vers paar op zolder. Met zaklamp naar boven, voorzichtig om Harco heen geschenen, onder het bed de doos gegrepen, en met zaklamp in ene hand en schoenendoos in de andere de zoldertrap af. Maar ja,. een schoenendoos tussen duim en wijsvinger aan de korte kant vasthouden leidt tot openkieren aan de tegenovergestelde kant en daar ging de hele handel... Harco gaf geen kik.
Nee, deze schoenen pasten ook niet. Lidy riep opgewekt :"Dan snij je de tenen er toch uit", maar dat vond ik persoonlijk voor die nieuwe uitverkoopjes iets te rigoreus. Maar er was nog ergens in een la op zolder een heel oud paar. Weer omhoog, klapperdeklap in een la, deze keer heelhuids omlaag (H nog immer in diepe rust) en voila : zonder inlegzool pasten ze zonder tot bloedstuwingen te leiden. Alleen de plaatjes moesten even verzet. Na 5eneenhalf jaar... Maar dankzij de dot vet bij de aanvankelijke montage lukte dat ook nog. En dus vertrok het trio tegen twaalven.
Lidy en ik naar bed.
Een uur later telefoon: Christoph uit Hamburg: men ligt voor, verwachte tijd in Meppen kwart over twee. "Als ze het nu onderweg naar Meppen maar niet te rustig aandoen..", schiet het door me heen. En als dat zo doorgaat moet ik straks Frank ook nog eerder uit bed bellen. Kort na twee uur het volgende telefoontje uit Hamburg : ze zullen om kwart over twee in Meppen zijn. Wekker op drie uur gezet, gedaan alsof ik sliep, en dus voor de wekker eruit, Frank gebeld en om kwart voor vier in het tunneltje besteld, pal daarna telefoontje van Marita vanuit Nieuw Schoonebeek : wissel had plaatsgevonden om 2.17 uur en ze lagen lekker op snelheid. Dat een argeloze Duitser ook uit zijn bed was gebeld kwam louter door het feit dat een paar minuten eerder ze nog in het bereik van een Duitse zender reden.. Toch eens napluizen welke ziel dat geweest is, kan Christoph misschien nog een bosje bloemen namens EUStaff laten bezorgen :-)

Harco gepord, ontbijt in hem geworpen, en naar het tunneltje. Frank is daar al, Harco verzekert ons dat er onderweg geen onderdelen van zijn Alleweder zullen afvallen, en om 15.55. is de wissel een feit. (Afstand van Meppen tot Hardenberg 54 kilometer, gereden in 1 uur en 38 minuten met een gemiddelde van 34,5 km/h)

Met een lichte mate van afgunst zie ik de achterlichtjes van Harco en Frank in het Hardenbergse duister verdwijnen.. Maar ja, de plicht roept morgen, of zoiets :-(

Jack, Marita, Frans en ik ontdekken dat de autoverkeerslichten ook op fietsen reageren, dat spaart ons het dilemma van wel of niet door rood licht rijden. Paulus krijgt een seintje dat de wissel in Zwolle kort na 5.10 zal plaatsvinden. Na croissants, glaasjes water en punten Leerdammerkaastaart verdwijnt het gezelschap successievelijk onder de douche en in een of andere slaapzak, en zelf zie ik kans om het bed in te duiken zonder Lidy wakker te maken die er om half acht weer uit moet...

Een diepe rust daalt neer over het steunpunt.......

Het zou mooi geweest zijn als de burgervader van ons goede Hardenberg ook in dat tunneltje aanwezig was geweest om zijn wensen bij die van zijn Kopenhaagse ambtgenoot te voegen. Leuk idee van je, Jack !

terug naar boven

Hardenberg- Zwolle

Harco den Bremer: Even een kort verslagje van de rit. Ik ben 's avonds naar Johan en Lidy in Hardenberg gereden Frans Volmer was er al op zijn Baron. Heerlijk gegeten en een heerlijk glaasje wijn gedronken. Toen we aan ons toetje zaten kwamen Jack Dekker, Marita Laan met de C-Alleweder en Quest... Vroeg het bed in gedoken. Daarna niet gemerkt dat Johan in paniek schoenen aan het zoeken is geweest voor Jack en dat Johan van de trap gedoken is met een paar schoenen... Dat kan Johan vast beter vertellen. Om 3 uur wakkergeschud door Johan dat ze ver op schema voor lagen. Twee ovenverse broodjes gegeten en een heerlijke kop thee. Toen als de wiedeweerga naar het tunneltje... Frank was er al (toen nog met volle accu...)

Na het overhandigen van de brief in het beroemde tunneltje ging Frank er als een speer van door. Ik kon met moeite met mijn Alleweder er achter aan crossen daar het wel wat energie kost om op gang te komen. Maar eenmaal op gang zijn we snel door Hardenberg geraced. Eenmaal buiten Hardenberg begon het snel moeilijker te worden. Geen straatverlichting en de accu van Frank's fiets was snel leeg. Toen maar de kop overgenomen maar ja de weg kende ik ook niet heel goed. Daarna het stuk richting Vilsteren in het stikdonker over het fietspad. We schrokken ons nog een hoedje van een vosje (hij/zij waarschijnlijk ook. Toen het laatste stuk naar Zwolle weer met wat meer verlichting. Liep erg goed. Nog even Paulus gebeld dat we er aan kwamen en even later de brief doorgegeven. Kortom en goede rit. Ik meen dat we hebben berekend dat we een gemiddelde hebben gehaald van 33.6 (Frank je had nog de exacte afstand...)en dat met weinig licht is een klein wondertje...

Affijn een goede tocht en hartelijk dank voor de goede zorg in Hardenberg!!!

terug naar boven

Zwolle - Elburg

Paulus den Boer: De eustaff verloopt zeer voorspoedig. Harco en Frank persten er een gemiddelde uit van ruim 33 km/h. over het stuk van Hardenberg naar Zwolle. Vanmorgen vertrok om 05.20 de eustaff-brief vanaf de ijsselbrug te Zwolle richting Elburg. Lekker doorgepeddeld, en op stukken waar het fietspad erg hobbelig werd de grote weg genomen. Het was er rustig genoeg voor, en scheelde twee km. in snelheid. Op de brug aldaar aangekomen was er nog niemand, Daan gebeld, en die was onderweg. Te snel gereden? In elk geval was ons gemiddelde 32.1 km/h en deden we 43.3 minuut over de afstand. Vijf minuten later reed Daan weer met de brief weg richting Huizen. Marcel van der Weijden zal hem waarschijnlijk onderweg wel zijn tegengekomen.

terug naar boven

Elburg - Huizen

Daan Hoogland: In twee berichten lees ik dat ik niet op het wisselpunt aanwezig was toen het team uit Zwolle daar arriveerde. Dat is juist.
Ik hoop niet dat nu de indruk gewekt is dat ik de ligfietsestafette niet serieus genomen heb.
Het is mij eigenlijk nog een raadsel dat ik niet op tijd op de brug was. Vorig jaar werd Elburg - Zwolle met ca. 30 km/u. in 50 minuten verreden. Vanaf het moment dat Harco mij belde met de mededeling dat 'de stok' aan het team van Zwolle gegeven was, heb ik mijzelf 30 minuten gegeven om op de brug in Elburg te arriveren. Dat leek mij, gezien het voorgaande, ruim voldoende. En toch was ik nog te laat. De enige verklaring die ik hiervoor kan bedenken is dat ik van de voorgaande wissel te laat, dat wil zeggen 10 - 15 minuten nadat de wissel had plaatsgevonden, op de hoogte gesteld ben.

Na mijn vertrek van de brug stuitte ik al gauw op een hindernis in de vorm van een geblokkeerd fietspad. Dat was in 4 dagen tijd even snel opgebroken want op zondag 15 september was ik er nog met de fiets overheen gekomen. Ik kon nog net op tijd stoppen voor een met takken opgeworpen blokkade die onverwachts in het licht van mijn koplamp opdoemde. De route op de ernaast gelegen autoweg vervolgd. Deze voor mij onbekende positie en de totale duisternis maakte dat ik de eerstvolgende afslag miste. Na ca. 200 m. bemerkte ik mijn fout, ik keerde en nam alsnog de juiste zijweg. Verder geen onverwachte zaken op de route naar Huizen tegengekomen.
In Huizen wachtte een gastvrij onthaal door Nico van Laar. Ook omdat Marcel ontbrak hadden we koffie, frisdrank, bananen en krentenbollen in overvloed. Wat resteerde kreeg ik mee voor onderweg. Nee, niets dan lof voor deze verzorging. Ik kom graag nog eens langs.
Op de terugweg trof ik Marcel. Met hem gepraat over de onvoorspelbaarheid van de ladingsgesteldheid van accu's van mobiele telefoons, over ligfietsen natuurlijk, over fietsvakanties, over van alles en nog meer. Marcel wilde de terugreis over het 'oude land' maken en ging verder richting Huizen. Ik wilde het liefst zo snel mogelijk thuis onder de douche, en daarom nam ik de route die ik naar Huizen gefietst had in omgekeerde richting. De rijsnelheid was wel beduidend lager dan op de heenweg.

Marcel van der Weijden: Inderdaad was ik erg teleurgesteld dat ik te laat bij het wisselpunt was. En eikel die ik was heb ik zelfs nog staan wachten voor ik Daan belde, die dus allang onderweg bleek. Ik was bij Elburg om 6:30 uur, volgens het schema zou men daar pas ruim 20 min later aankomen, dus ik dacht op tijd te zijn. Ik had mijn kantoor-GSM pas om 5:30 uur aangezet. 's-Nachts stond die dus niet aan, o.a. om de batterij te sparen maar bovenal gebruik je een 'mobieltje' toch alleen als je mobiel bent...? Ik had daarbij ook m'n vaste telefoonnr doorgegeven maar misschien is daar wel op gebeld en sliep ik er doorheen? Ik was wel al om 4:45 wakker.

Hoe dan ook, ik ben toch gaan fietsen, voor als Daan bijvoorbeeld pech mocht krijgen onderweg. Ik kwam hem uiteindelijk op de Stichtse Brug bij Huizen tegen. Hij had zelfs nog een petje voor me. Ik heb overigens nog een zeer aangename zonnige terugtocht naar Swifterbant genoten via Eemdijk-Spakenburg-Harderwijk-Biddinghuizen. De totale afstand blijkt precies even lang te zijn als de heenweg (2x75 km).

Volgend jaar ben ik toch weer van de partij en kan het dus weer een rondje worden. Maar dan ga ik a) meer trainen en b) met een bivakzak alvast de nacht op het wisselpunt doorbrengen.

terug naar boven

Wisselpunt Huizen

Nico van Laar: Ik ben getuige geweest van de wissel in Huizen. Bastiaan Welmers vertelde dat er een flinke voorsprong op het schema was. Even later kwam Herbert aangereden, nog even later Wibo. Toen was het wachten op de groep uit Elburg (Daan en Marcel) Niet veel later verscheen inderdaad Daan met z'n Bowi, maar hij was alleen. Daan vertelde dat Marcel nog niet op het wisselpunt in Elburg was op het moment van de wissel. Hij is toen vertrokken in de hoop Marcel onderweg nog treffen. Eenmaal rijdend bij Harderwijk belde Marcel hem op. Door het vroege schema was Marcel net te laat op het wisselpunt gekomen.
De wissel in Huizen heeft rond 7:45 plaatsgevonden, dus een klein half uur voor op het schema. Herbert, Bastiaan en Wibo zijn op weg naar Dordrecht.

Na een lekker wat eten en een bakje koffie is Daan weer begonnen aan zijn tergugreis. Hij verwacht onderweg Marcel nog te treffen.

terug naar boven

Huizen - Dordrecht

Herbert Tiemens: Het was nog maar kort nadat de wekker was gegaan dat Harco belde: de wissel Zwolle had kort daarvoor plaatsgevonden, waardoor er een voorsprong van ongeveer 3 kwartier was opgebouwd. Snel dus aankleden en een kort berichtje op internet zetten met de actuele prognose. Marjolein smeerde inmiddels al boterhammen en ik belde nog even naar Jos Hendriks, die met mij naar Huizen zou fietsen. In het donker de weg op, de accuverlichting aan om de spieren te sparen. Op het afgesproken punt bij Huis ter Heide geen Jos te zien, dus maar verder, tegen de EUSTAFF-route in naar Huizen. Een enkele fietsforens was al op het fietspad.

Op het wisselpunt stonden al twee alleweders: Nico van Laar en Bastiaan Welmers. Krentebollen werden uitgedeeld en het was wachten op Wibo. Kort nadat hij verscheen doemde om 7:48 uur ook een eenzame ligfietser op, het bleek Daan Hoogland te zijn. Hij bleek helemaal alleen de 52 km van Elburg naar Huizen gereden te hebben. Na overdracht van de boodschap snel op de fiets, wachten voor het verkeerslicht. Toen we dat ook tweemaal gehad hadden, konden we lekker aanzetten, de snelheid ging omhoog tot 35 per uur. We stoven door Eemnes en bij de drukke rotonde in Baarn kregen we voorrang. De verkeerslichten stonden ook bij Soestdijk op groen, dus toen Peter van Rijnsoever belde, kon ik hem vertellen dat alles erg voorspoedig ging en dat we met een uurtje in Nieuwegein zouden zijn.

Door maar weer, Den Dolder, Bosch en Duin, Huis ter Heide. Langs de Amersfoortseweg opeens een ligfietser aan de overzijde in tegengestelde richting, het was Jos Hendriks, die snel aansloot. Via Rijnauwen verder naar Nieuwegein en de Lekbrug over. Aan de overzijde stond Mark-Jan ons op te wachten, hij had z'n camera bij zich en maakte een mooi shot. Peter belde nog, hij stond nog in Nieuwegein-noord, samen met Hans Jasso. Inhalen bleek niet meer mogelijk. Ook op de Lekdijk hielden we het tempo lekker hoog en het was erg rustig op de weg. Even later bleek ook waarom, net voor Ameide waren werkzaamheden gestart voor een dijkverzwaring en konden alleen nog fietsers en voetgangers langs de bouwput. Het terugschakelen werd mijn derailleur teveel, ik hoorde wat rinkelen en de ketting ratelde en sloeg over. Bastiaan vertelde dat de ketting er naast lag en toen ik afstapte was het duidelijk, het bovenste derailleurtandwieltje was verdwenen. Dat zag er lelijk uit. Op een lege Lekdijk met een kapotte fiets. Koortsachtig overleg volgde. De boodschap werd doorgegeven aan Bastiaan, petten voor het volgende team werden doorgegeven en Jos, Wibo en Bastiaan gingen door. Met Mark-Jan kortte ik de ketting in, zodat ik nog 1 versnelling over had, de zwaarste met 52x11. Stom natuurlijk, want met de voorderailleur kon ik nog wel de ketting geleiden, dus 42x11 zou veel beter fietsen. Maar als je haast hebt denk je niet altijd helder.

In ieder geval kon ik weer fietsen, dus we zetten de achtervolging in. Bij Nieuwpoort viel lichte regen en Mark-Jan probeerde even het wegdek, de klinkers in het stadje bleken spekglad. Net na Groot-Ammers belde Wibo, zij hadden bij de pont naar Bergambacht de dijk verlaten en vroegen hoe het ging. Wij hadden de pont al in het zicht en antwoordden dat we ongeveer een kilometer achter lagen, waarop voorin de benen een beetje stilgehouden werden. Vijf kilometer verderop was de aansluiting een feit. Ik belde Carl de Hond dat we in een half uurtje in Dordrecht zouden zijn. Eerst nog twee steile bruggetjes en een paar grote bruggen met het zware verzet bedwingen. Het eerste bruggetje lukte door een flinke aanloop te nemen, bij het tweede moest ik toch echt afstappen. Om m'n knieen te sparen in een zo'n hoog mogelijke cadans verder trappen, dus een hoge snelheid. Met 30 de brug over de Merwede over, Dordrecht was in zicht. Jos en Wibo bleven een beetje achter, Jos zat er in de laatste kilometers helemaal doorheen.

Op het wisselpunt een hartelijke ontvangst met TV Rijnmond. De cameraman bleek even naar het toilet, dus het overdragen van de boodschap moest nog een tweede maal gebeuren. Nadat het team Dordrecht - Putte vertrokken was, was het tijd voor een kort interview voor de camera en kon ik de schade opnemen. Bij MAIA bleek ik een nieuwe derailleur nodig te hebben. Terwijl de anderen zich tegoed deden aan koffie met appelgebak in het aanpalende cafe, werd -klaar terwijl u wacht- het een en ander gemonteerd. Het opnieuw monteren van de kettinggeleidebuis bleek nog het meeste voeten in de aarde te hebben. Toen dat ook gereed was konden we de thuisreis aanvaarden. Mark-Jan nam de trein naar Amsterdam, Jos, Wibo, Bastiaan en ik fietsen terug naar huis. Om kwart over 3, met 197 km op de teller met een gemiddelde van 28,36 kwam ik moe, maar zeer voldaan thuis. Inmiddels moest de boodschap al weer in de omgeving van Brussel zijn, een heel wonderlijke gedachte.

Bastiaan Welmers: Donderdagavond nog even snel de verlichting verplaatsen en nieuwe derailleur op de alleweder, en die vervolgens uittesten. Vanochtend vroeg op. Boterhammetjes snijden, spullen inpakken, 6.10 de deur uit. Door de bossen om Hilversum was het pikdonker, maar ondanks dat om 7.10 bij het wisselpunt, waar Nico van Laar als steunpunt zijnde al stond. Ik kon mijn GSM niet vinden, met de directe conclusie dat ik 'm naast m'n bed had liggen. DOM.
Op de wisselplaats lagen overal stukken bacardi-breezer en resten van een afgefikte prullebak, uitkijken met lekke band dus.
Even later kwam Herbert aanzetten, hij had Jos gemist. Vervolgens kwam Wibo. Niet lang daarna, om 7.48, bijna een uur vroeger dan in de planning van donderdagmiddag, kwam Daan Hoogland aanzetten. Snel kiekje, vervolgens moven. Ging direct al redelijk hard, koeien sloegen op de vlucht.

Richting Baarn, Soest, onder het station van Den Dolder door, de Utrechtse Weg naar Amsersfoort, Jos was er nog niet... Overgestoken, aan de overkant reed Jos, die kwam oversteken. Hierna richting Zeist, de Uithof, waar we om de trage file studenten heen moesten laveren. Daarna amelisweerd, onder de herberg door, oei dat gekronkel moet regelmatig met slippende banden of op 2 wielen genomen worden. Zoveel mogelijk hangen, en als het kan de binnenberm met één wiel pakken. Te veel zijdelingse krachten op één band geeft meer kans op lekke banden.

Hierna richting het driehuizig gehuchtje vechten, het spoor over, richting Houten, door Nieuwegein heen, aan het eind van de de brug bij Vianen stond Markjan al met z'n camera gereed. Met z'n 5ven de lekdijk op, het begon te miezeren. Eustaff-petje op zodat m'n bril niet bedruppelt.

Door een dorpje met rare bulten van grove klinkers ging het maar net goed, vliegen over de bulten en de fiets begon bij een uitwijkmaneuvere oncontroleerbaar over de natte gladde keitjes te schuiven en te stuiteren. Vervolgens sloeg het noodlot toe: bij de fiets van Herbert viel het onderste geleiderwieltje uit de derailleur. Ermee fietsen leek op het eerste gezicht onmogelijk meer, dus hoppa, briefje overgenomen, rossen maar. De rest was gestopt en gekeerd. Na een tijdje waren de mederijders niet meer te zien. Toch maar door, ze komen wel, ik heb nu toch een inzinking en rij niet zo hard. Maar ze bleven maar weg, ook na wachten. Damn, GSMetje vergeten, kan niet informeren waar de rest is, Geen kaart met routebeschijving, welke afslag moet ik hebben om zo snel mogelijk in Dordt aan te komen?? En toen klonk ergens uit de berg reservemateriaal: PIEP-PIEP-PIEP. Mijn telefoon was dus tóch meegekomen! Markjan vertelde dat Herbert weer reed. Toen kwam ook Wibo en Jos mijn voorbij. Wibo wist welke afslag we moesten hebben, dus dat ging goed. Ergens tussen de Lek en Dordrecht haalden Markjan en Herbert ons in. Hij had de derailleur geheel buiten werking gesteld en de ketting direct om de tandwielen gelegt. Vervolgens ging de telefoon weer over en had ik een nieuwe baan. Na enkele tientallen km's het kippebruggetje over de A15, gelukkig regende het niet, want dan kon ik die bak omhoog gaan gaan duwen. Een paar bruggetjes verder, richting Maia, het stokje en de petjes overhevelen, maar dat gaat zomaar niet, terug, opnieuw, met de kamera erop gericht. Het verse team kon opweg.

Vervolgens interviewtje, in de watertoren wat gegeten, Herbert een nieuwe derailleur bij Maia, en na uitgerust te hebben terug. Markjan met de trein, Jos, Herbert, Wibo en ik in rustig tempo terug.

Pontje over naar Schoonhoven, Wibo bij Schoonhoven z'n eigen weg, en weer ging mijn telefoon en raakte Herbert en Jos kwijt. Ok, dan maar verder naar Utrecht, ik was best wel moe, had geen puf meer om door te gaan naar Amsterdam.

Het filmpje waarvan Mark-Jan de camera bediende en Herbert de montage verzorgde is hier beschikbaar (ca 45MB).

terug naar boven

In Dordrecht werd gewisseld bij ligfietswinkel Maia. Hier waren ook opnames van TVRijnmond. Hieronder een fotoimpressie van Andre van den Berge. Klik door voor foto's van Robert Lammerts (260 - 476 kb).

Klik op een foto voor vergroting.

terug naar boven

Andre van den Berge: Om 8 uur werd ik gebeld door Marc,met de mededeling dat het team voor ons net vertrokken was vanuit Huizen richting Dordrecht. We rekenden op 3 uur fietstijd voor hun,dus om elf uur in Dordrecht de overdracht van de brief. Robert was al onderweg vanuit Schuddebeurs(Zierikzee) naar 's-Gravendeel(mijn woonplaats).Een afstand van 60km. Hij arriveerde om kwart voor negen, koffie gedronken en even wat gekletst Om half 10 vertrokken richting Maia ligfietswinkel in Dordrecht. Al snel na onze aankomst arriveerden ook onze 3 andere teamgenoten vanuit Breda e.o. De ontvangst bij Maia was prima,de koffiekan ging weer rond.

Kennisgemaakt met iedereen en wat rondgekeken in de winkel. Even later arriveerde het reportage team van TV Rijnmond, leuk dat ze er een item aan wilden wijden in hun uitzending, Marc werd in een Quest geinterviewd over het hoe en waarom van Eustaff,Wij vijven moesten wat heen en weer rijden voor de nodige camerashots,en Carl had nog gesprek over zijn GPS navigatie aan boord van zijn Quest. Inmiddels was het bijna elf uur en we gingen op de uitkijk staan.Net toen het team uit Huizen arriveerde en de brief overhandigde aan Marc,was de camera- man even zoek,dus weer opnieuw aankomen fietsen en de brief overhandigen(net een echte film). Even snel kennnisgemaakt met het andere team,wat foto's gemaakt en de Eustaffpetten op,het was nu kwart over elf en we gingen op weg naar Putte. Na enig oponthoud(spoorbomen) waren we vrij snel via de Kiltunnel in de Hoekse Waard,via voor mij bekend terrein ging het nu via 's-Gravendeel naar Strijen en door naar Numansdorp,hier de Haringvlietbrug en de Volkerrak- sluizen overgestoken, we waren nu in Brabant. Via Helwijk en Heiningen verder naar Oud Gastel, we zaten we goed op schema, in het eerste uur hadden we bijna 33km gefietst. Via achtereenvolgens Kruisland en Wouw kwamen we aan bij de Wouwse plantage. Een prachtig stuk van deze etappe,rustige fietspaden door een bosrijk gebied.
In Huibergen aangekomen reden we toch nog verkeerd,dit oponthoud kostte ons 10min., jammer genoeg. Snel weer over het juiste pad door naar de grens,via Putte en Kapellen kwamen we om 14:20 bij Tim Biesemans ligfietsen, waar het Belgische teamal klaar stond, even op de foto en weg waren ze, op naar Maastricht.

Voor ons zat de Eustaff erop,ook Robert, die op het laatst het tempo niet meer helemaal kon volgen en na overleg met Marc besloot om iets rustiger naar Putte te fietsen,was er reeds, hij was zo slim om niet verkeerd te fietsen en kwam tegelijkertijd met ons aan. De ontvangst was allerhartelijkst en prima verzorgd,er stond nb een lunchbuffet klaar met alles erop en eraan. Na een prima maaltijd en nog wat rondgekeken te hebben toch maar besloten weer terug te gaan fietsen, ik ben met Robert via Bergen op Zoom en Halsteren teruggfietst.

Al met al een prima fietsdag gehad, volgend jaar als Eustaff2003 weer door Europa raast ben ik weer van de partij. De samenstelling van het team:

terug naar boven