Gezien door Linda Crivits
Geniale psychologische thriller gedragen door de uitmuntende Nicole Garcia,
Sandrine Kiberlain en Mathilde Seigner De Franse cineast Claude Miller is altijd
al gefascineerd geweest door de kinder- en jeugdjaren. Dat bewees hij onder meer
met 'La meilleure façon de marcher', 'L'effrontée', 'La petite voleuse', 'L'accompagnatrice'
en 'La Classe de Neige' (samen met 'Festen' van Vinterberg bekroond met de Prijs
van de Jury op het Filmfestival van Cannes in '98). In zijn jongste prent is dat
niet anders. Opnieuw staat een kind centraal dat de onschuldige getuige is van
getraumatiseerde volwassenen die zijn kind-zijn in het gedrang brengen. 'Betty
Fisher et autres histoires' is gebaseerd op de roman 'Un enfant pour un autre'
van de Britse schrijfster Ruth Rendell, 'koningin van de suspense' genoemd. Haar
romans 'La Cérémonie' ('95) en 'Carne Tremula' ('97) werden respectievelijk
door de cineasten Claude Chabrol en Pedro Almodovar verfilmd. Reeds de eerste scène,
voor de generiek, is angstaanjagend en ijzingwekkend. In het compartiment van
een snelrijdende trein zien we hoe een zachtaardige moeder in het bijzijn van
haar dochtertje, plots een schaar tevoorschijn haalt. Meteen is de toon gezet
voor een psychologische thriller, opgebouwd als een puzzel over drie vrouwen,
getekend door het verlies van een kind. De moeder, Margot (Nicole Garcia), lijdt
aan een mysterieuze bloedziekte (porfyrie) die zich uit door het plegen van
gewelddaden. Jaren later neemt ze totaal onverwachts haar intrek in het huis van
haar dochter Betty (Sandrine Kiberlain), een gevierde schrijfster en moeder van
een vierjarig zoontje Joseph. En dan is er het tragisch ongeval: Joseph sterft.
Om dit verlies te compenseren en Betty te troosten, ontvoert Margot José, een
jongetje van dezelfde leeftijd. Carole (Mathilde Seigner), zijn onwaardige
moeder is dienster in een bar. Meteen is het lotgeval van deze vrouwen aan
elkaar verbonden. 'Betty Fischer et autres histoires' is een aaneenschakeling
van suspense en psychologisch geweld. De sterkte van de film ligt onbetwistbaar
in de complexe personages die door de camera op de voet gevolgd worden en
waardoor de kijker meegesleurd wordt in hun gevoelswereld. Zowel Sandrine
Kiberlain ('En avoir ou pas', 'Love Me')als Mathilde Seigner ('Une hirondelle a
fait le printemps') zetten intense vertolkingen neer. Maar het is vooral Nicola
Garcia die op weergaloze manier gestalte geeft aan de egoïstische bijna in
de hysterie wegzakkende moeder die ongetwijfeld doet denken aan Gena Rowlands in
'A woman under the influence'. Alhoewel de vrouwelijke protagonisten elke scène
domineren zonder echt de aandacht te trekken, laten ze hun tegenspelers Stéphane
Freiss, Luck Mervil en Roschdy Zem alle ruimte om goed weerwerk te doen.
