12-17 Oktober 2003
Van Gavarnie naar het Cirque de Estaubé en Refuge Tuquerouye
Michel en Edwin zitten al in de trein als ik (Rob) op Schiphol instap. We rijden met de Thalys naar Parijs en nemen de nachttrein naar Lourdes. Om 7 uur rollen we op de plaats van bestemming uit de trein en kijken een beetje verdwaasd uit onze ogen. Gelukt!, zonder treinstaking
zoals in 2000. De bus naar Luz staat voor het station klaar en vertrekt 15 minuten later.
We wisten dat de bus na de zomermaanden niet verder rijdt dan en hadden gehoopt dat we in Luz een taxi zouden kunnen regelen om ons in Gavarnie af te zetten. De dame van het Syndicate d'Initiative belt echter tevergeefs voor een taxi. Te vroeg, zondagochtend 9:00 uur? Na enig beraad besluiten we om dan maar over de weg via Gèdre naar Gavarnie te lopen, een afstand van ca. 22 km.
Aangekomen in trakteren we onszelf op een flinke bier en een laatste warme hap. Hier zijn we
2 jaar geleden geëindigd! Na de warme hap gaan we echt van start.
Het eerste doel is de , gelegen op het Plateau des Cardous, zo'n 650 m boven Gavarnie. Onderweg passeren we de
op het . Het is verleidelijk om hier te stoppen. De cabane is open en redelijk schoon. Binnen is een open vuurplaats en buiten ligt genoeg materiaal voor een aangenaam vuurtje. We besluiten om toch maar door te lopen.
De Refuge Espuguettes ligt 180m hoger, op de rand van het Plateau des Cardous op 2030m. Het winterverblijf is open. Het bestaat uit een klein portaal en een slaapruimte. De rest van de refuge is afgesloten. M kookt er onze eerste eigen warme maaltijd op de benzinebrander.
Na het eten krijgen we bezoek van een kudde koeien en hebben we een prachtig uitzicht op de Brèche de Roland en de Port de Gavarnie ou Boucharo aan de overkant van de Vallée des Espécieres.
Voor de volgende dag staat het vervolg naar de Refuge Tuquerouye op het programma. (Dit is een diep gekoesterde wens van Edwin. Daar heeft 'ie het al jaren over.) Zonder al te veel plichtplegingen slaan we een warm Cruesli-ontbijt naar binnen, pakken de rugzakken in en gaan op stap. Het pad naar de is eenvoudig en krap 50 minuten later staan we 400m hoger op 2430m in de hourquette. We eten en drinken wat, en dalen snel 230m af naar de splitsing richting Lac des Gloriettes (links) of Port Neuf Pinède en Brèche Tuquerouye (rechts). We gaan rechts.
Een eindje verder is de (niet gemarkeerde!) splitsing naar de Brèche Tuquerouye. Vanaf deze splitsing is het een klim van ruim 400m. Het eerste deel is niet al te moeilijk. Van een pad is echter geen sprake meer, er zijn (te veel?) steenmannetjes die de route aangeven. En op een puinhelling die zelf louter uit een stapel rotsblokken bestaat, valt dat in de mist niet mee.
Vanuit een kleine Col (Les Deux Bornes; Borne de Tuquerouye; 2431m) is het verder door het couloir 230m steil omhoog naar . Het couloir is het grootste deel van het jaar met sneeuw gevuld, maar nu is het bijna helemaal sneeuwvrij. Het is een steile puinhelling met een zeer losse ondergrond. Zonder sneeuw te doen zonder hulpmiddelen, maar met zware rugzakken (ca. 20 kilo) is ervaring een vereiste en aanleg voor hoogtevrees is beslist geen aanrader! De kans op steenslag is groot, en af en toe trappen we dan ook wat stenen los en rolt er iets naar beneden.
Boven is het uitzicht fantastisch. Achter ons, aan de franse kant, een steil couloir van ruim 200m. Voor ons, aan de spaanse kant, een couloir van ca. 75m, eindigend in Lac Glacé.
De is open. Het is een niet-bewaakte refuge, of eigenlijk een bivakhut. De plek is indrukwekkend. De hut is de hoogst gelegen en oudste (sinds ca. 1890) refuge in de Pyreneeën. Hij is een aantal jaren geleden gerenoveerd en bestaat uit een leefruimte (met potkachel) en een slaapruimte. Er wordt een bijdrage van 4 Euro per persoon per nacht gevraagd. Volgens de internet site
Refuges et Cabanes des Pyrénées zou er water moeten zijn, maar dit water bestaat slechts uit 2 half gevulde plastic jerrycans. Water zal dus uit Lac Glacé gehaald moeten worden.
Als we 's avonds bij kaarslicht een spelletje doen komt er een marter door de schoorsteen de refuge binnen. Hij schrikt en verdwijnt weer en controleert regelmatig of we er nog zijn. 's Nacht hoor ik hem (of meerdere?) rondscharrelen. De plastic zakken ritselen, en eenmaal voel ik iets over mijn slaapzak lopen...
Deze dag doen we niet veel. Als we opstaan hangen er wat wolken om de brèche heen; de zon schijnt er af en toe tussendoor. Vooral de spaanse kant met zicht op Mont Perdu, Le Cylindre du Marboré en, in de diepte, is schitterend.
Binnen, onder de britsen, vinden we hout om in de potkachel te stoken. Er liggen twee boomzagen bij om de zaak in stukken te zagen. We maken een voorraad voor de avond.
's Middags gaan we bij Lac Glacé vers water halen. We lopen om het Lac heen en bewonderen de omgeving: absoluut desolaat. We vinden verschillende plekken waar in de zomer is gebivakkeerd: resten van gestapelde stenen muurtjes en kampvuren. Het moet beslist inspirerend zijn om hier te bivakkeren. In de verte zien we gemzen tegen de rotswanden staan. Later vullen we de jerrycans en sjouwen ze naar boven; het wordt een niet echt comfortabele klim met een zware jerrycan in de hand.
Als we ons avondeten willen maken, doet de benzinebrander het nauwelijks. We verwarmen het water op de potkachel, die inmiddels brandt, en met enig kunst en vliegwerk krijgen we het water alsnog aan de kook op de benzinebrander.
Ook deze nacht hebben we bezoek van de marter(s?). 's Nachts is er weer geritsel van plastic zakken en voel ik een aantal keren iets tussen de muur en mijn slaapzak door schieten...
Deze dag verlaten we de refuge. Wat is het er mooi! 's Ochtends hangen er weer wat wolken om ons heen. Het is een mooi spel van mist, wolken en zon. We klimmen wat rond de hut en genieten van het uitzicht op Lac Glacé, Le Cylindre du Marboré en Mont Perdu.
Als we nog wat hoger klimmen gaat de marter op inspectie. Hij rent heen en weer en schiet af en toe de schoorsteen in.
Tegen het middaguur besluiten we om echt te vertrekken. De stap over de franse rand van de brèche en het zicht op het couloir is adembenemend, ruim 200m steil naar beneden; eerst naar de Borne de Tuquerouye en vervolgens nog eens 200m iets minder steil verder het Cirque d'Estaubé in. Uiteindelijk kijk je vanuit de Brèche Tuquerouye aan de franse kant in totaal ruim 850m de diepte in!
Bij de aangekomen kunnen M en ik ons niet bedwingen en klauteren omhoog. We worden beloond met een mooi uitzicht over het Cirque d'Estaubé met aan het eind Lac des Gloriettes.
Tegen de tijd dat we bij de aankomen is het weer omgeslagen. Het regent wat en het mist. De cabane bestaat uit twee delen, één deel is privé en op slot. Het deel dat open is, is erg armoedig. Maar ... een onderdak is een onderdak. Buiten demonstreer ik mijn nieuwe bivakzak (met 3-D capuchon) aan E en M, maar gezien de weersomstandigheden zijn ze niet te verleiden tot een nachtje in de openlucht...
De benzinebrander laat het inmiddels echt afweten. Er zit maar één ding op: demonteren. Met een schroevendraaier uit een zakmes wordt de zaak uit elkaar geschroefd, doorgeblazen, schoongepoetst en weer in elkaar gezet. E kijkt wat verbijsterd toe, maar na deze actie brandt hij weer als van ouds. Na de maaltijd halen we water bij de rivier en is het nog lastig om de cabane in de mist weer terug te vinden.
Later op de avond hebben we een discussie over hoe nu verder te lopen. E gaat het liefst verder via het Cirque de Troumouse (3 cirques op een rij: Cirque de Gavarnie, Cirque d'Eataubé en Cirque de Troumouse; dat lijkt me ook wel wat!), maar dat betekent een terugweg vanaf Héas over de weg naar Gèdre, een afstand van ca. 10 km. M voelt daar niet veel voor, en gaat liever via de Hourquette d'Alans terug naar Gavarnie.
De volgende ochtend, als alles nog in de mist zit, besluiten we om inderdaad via de weer naar te lopen. Aangekomen in de hourquette begint het zelfs te regenen. De regenjacks worden aangetrokken en we dalen in regen en mist af naar de Refuge de Espuguettes. Op het Plateau des Cardous verdwijnt het pad. Af en toe kunnen we tussen de mistflarden door de refuge zien. Pas op 50m afstand kunnen we gerust zijn: dat is 'm weer!
Dat het slecht weer aan het worden is, is duidelijk. De (digitale) hoogtemeter is de afgelopen dagen niet opnieuw ingesteld en geeft nu een hoogte van ruim 2100m aan voor de refuge; een afwijking van +70m t.o.v. de werkelijke hoogte. De luchtdruk is ca. 9 mbar gedaald (gemiddeld 8 m/mbar).
Als we onze avondmaaltijd willen maken laat de benzinebrander het weer bijna afweten. Nu niet door een technisch probleem, maar door een logistiek probleem: een tekort aan benzine. Met enig geknutsel weten we het slangetje in de tank zo te manipuleren, dat zelfs de laatste druppel benzine er uitgeperst zal worden. We eten alles op wat we bij ons hebben; bijna twee maaltijden per persoon. Ondanks al ons 'high-tech' voedsel komen we toch iets te kort?
Deze laatste dag staat geheel in het teken van de regen. 's Nachts heeft het gesneeuwd, 100m hogerop is het wit. Als we de refuge verlaten regent het. We dalen de 650m naar Gavarnie snel af. Naarmate we lager komen gaat het steeds harder regenen en we komen flink nat in Gavarnie aan. Een enkele toerist, die de regen trotseert en op weg is naar het Cirque d'Gavarnie, kijkt ons verbaasd aan. Zulke opgewekte gezichten! Maar ja, als er bier op je staat te wachten... We gaan eerst op een buitenterras 'afkoelen en uitdampen', en bier drinken. Een beetje bijgekomen gaan we naar binnen en eten we Garbure (een Pyreneeën aardappelsoep met veel groente, erg lekker!), een Faux Filet en drinken een flesje wijn. Het idee om via de linkerkant van de rivier naar Luz te lopen is snel vergeten. We regelen vervoer (de dame van het restaurant) naar Luz, waar we de bus naar Lourdes pakken.
(c) Rob Udo
November 2003
Parc National des Pyrénées No 3: Gavarnie, 1:25000;
Mapa Excursionista No 24: Gavarnie – Ordesa, 1:50000; Institut Cartografic de Catalunya
(Reconstructie volgens Google Earth)
|
Dag |
Plaats |
Δ [m] |
Δ [m] / dag |
|---|
|
1 |
|
|
+1312 |
|
|
+655 |
|
|
+657 |
|
2 |
|
+403 |
-229 +868 |
|
-229
+465 |
|
3 |
|
-74 +74 |
-74 +74 |
|
4 |
|
-901 |
-901 |
|
5 |
|
+665 |
+665-403 |
|
|
-403 |
|
6 |
|
-657 |
-657 |
|
Totaal |
|
|
+2919 –2190 |