16 - 22 September 2005
Van Gedre via Spanje naar Néouvielle (La Mongie)
Ook voor deze keer is een redelijk ambitieus wandelplan opgesteld. We vertrekken in ieder geval vanuit Gèdre en willen dan, als de weersomstandigheden het toelaten, een stuk door Spanje en daarna verder door het Réserve Naturelle de Néouvielle en eindigen in Barèges of la Mongie.
De eerste hindernis moeten we thuis al nemen. De treinkaartjes, per post opgestuurd, zijn in het weekend bij M uit de brievenbus gehengeld. M krijgt 's maandags van de NS een telefoontje of een en ander eigenlijk wel correct was. De kaartjes zijn aan het loket ingeleverd en de nodige euro's in ontvangst genomen. Niet dus. De NS doet niet flauw en regelt nieuwe kaartjes.
De treinreis van Amsterdam - Parijs - Lourdes en vervolgens de bus naar Luz-St. Saveur wordt inmiddels geheel routinematig afgelegd. Als we in Luz aankomen staat er zowaar een busje klaar dat naar Gèdre rijdt! Ongekend, gezien onze eerdere ervaringen.
In Gèdre informeren we nog even bij het Syndicat d'Initiative of de Cabane le Sausset in het Val de Campbieil open is. Volgens de internet site
refuges et cabanes des Pyrénées zou deze cabane gesloten zijn (capacitéé éte: 0, hiver: 0), maar de dame van het Syndicat stelt dat alle cabanes open zijn. We nemen de gok. Als de cabane toch onverhoopt gesloten is, kunnen we altijd nog een noodbivak opzetten (bivakzakken met tarp). Zover komt het gelukkig niet.
Na een kort ontbijt op de stoep van de lokale bakker verlaten we . De eerste 600m gaan door het bos naar boven. Via de (1678m, geen mogelijkheid tot overnachting) lopen we verder en in ca. 3 uur bereiken we . De cabane is inderdaad open, en ontzettend klein. Veel groter dan 2x3 m is het niet. Binnen is het redelijk schoon; slapen kunnen we op een houten vlonder en op een vide vlak onder het dak. M en ik kiezen voor de vide, E, die langer is, past daar niet; die gaat beneden liggen.
's Avonds komen er wolken vanuit het dal, waarin Gèdre ligt, binnendrijven en koelt het snel af. Na de maaltijd verdrijven we de kou met een flink kampvuur en een meegebracht flesje Pastis. Naar goed gebruik gaat dat dezelfde avond op.
's Nachts begint het te regenen en loeit de wind om de cabane. Een dèjá vu ...
De volgende ochtend zit het potdicht, het mist, het regent en het waait hard. Na het ontbijt (een expeditieontbijt, lekker voedzaam) trekken we regenbroeken en -jacks aan en vertrekken we richting Port de Campbieil.
De oriëntatie in de mist valt niet mee. Meer zicht dan 50 - 100m zit er niet in. Op vlakke drassige weiden waar veel koeien lopen, raken we het pad een aantal keren kwijt. Het is in de mist lastig om telkens het vervolg te vinden.
Als we het kompas erbij pakken kunnen we uiteindelijk niet anders concluderen, dan dat we inmiddels het dal aan het rondlopen zijn. We keren op onze schreden terug en als we volgens het kompas de pas recht voor ons hebben klauteren we naar boven. Inmiddels is de regen overgegaan in de eerste sneeuw.
In de sneeuwt het, is het steenkoud en kunnen we ons nauwelijks staande houden in de wind. Achter een stapeltje stenen eten we wat repen en overleggen wat te doen. Afdalen naar beneden (Aragnouet-Fabian)?, of verder richting Refuge de Barroude en Spanje? We besluiten tot het laatste. Als het weer morgen nog steeds zo slecht is, kunnen we Spanje alsnog overslaan en afdalen naar Aragnouet-Fabian. Onderlangs de en de
hourquette de Héas
lopen we richting .
In regen en mist bereiken we na totaal 6 uur . De refuge is open en voor de laatste dag bemand. Er wordt volop schoongemaakt en we moeten er morgen om 8:15 al uit, maar kunnen nog wel mee-eten. We maken er gretig gebruik van: Garbure (aardappelsoep met veel grove groente, erg lekker) en een stoofpot met veel stoofvlees.
's Ochtends is het helder. Af en toe wordt er een mistflard vanuit het dal naar boven geblazen, maar de lucht erboven is strak blauw. We gaan voor de 'grote' wandeling door Spanje! Ongeduldig slaan we een ontbijt naar binnen en stappen naar buiten.
Koud! Gelukkig beginnen we al snel te klimmen en na krap een uur staan we in de . Alles is hier stijf bevroren. Dikke lagen rijp bedekken het groen en op het bordje in de pas is het ijs horizontaal (door de wind) aangegroeid.
Snel lopen we een stuk naar beneden, het in, de wind uit. Beneden in het circo pauzeren we bij de . De cabane is open en wordt gerenoveerd. Overigens, staat deze cabane niet op de gebruikte kaarten ...
Nog verder naar beneden komen we in het en moeten we ca. 2 km langs de weg nog verder naar beneden. We passeren een verlaten douane post en gaan linksaf het in. Na een afdaling van ruim 1250m beginnen we aan een klim van 700m naar cabane Trigoniero.
De is open. Ook deze cabane wordt gerenoveerd, maar niet al te snel. Op de (nieuw?) gestuukte muren staan data uit 1998. De grond ligt bezaaid met stof, cement, en zooi.
De deur is half vergaan, maar het raam is nieuw. Er is geen houten vlonder of vide om te slapen. Dat wordt op de betonnen vloer slapen (wel met Thermarest matje en bivakzak). Van een kruiwagen en een houten schot (een oud luik van een raam?) maken we een tafel.
's Avonds wordt het ontzettend koud. Omdat de cabane een fantastisch grote 'open haard' heeft gaan we hout sprokkelen, slepen halve boomstammen mee en stoken we een prachtig vuur. Als we in onze slaapzakken liggen gloeit het vuur nog steeds ...
's Ochtends is het nog steeds flink koud, maar strak blauw. M ligt inmiddels met kleren aan in de slaapzak. Heeft 'ie 's nachts aangetrokken. Ook al denk ik weinig tot niet geslapen te hebben, gemerkt heb ik dat niet. Valt dus wel mee, blijkbaar.
Na het ontbijt vertrekken we richting 525m hoger. Het eerste deel is nog goed gemarkeerd, maar naarmate we hoger komen gaat de markering over in houten paaltjes die ver uit elkaar staan. Goed dat het helder weer is!
Naarmate we hoger komen begint steeds harder te stormen. Eenmaal boven in de pas worden we er bijna net zo hard uitgeblazen.
Het meertje vlak onder de pas is stijf dicht gevroren. Snel zoeken we een pad dat naar beneden voert.
Als spaanse paden over het algemeen niet goed gemarkeerd zijn, dan de franse aan deze kant van de pas al helemaal niet. Het 'pad' waar we op lopen blijkt een heel andere kant op te gaan. We besluiten om de helling direct naar beneden af te dalen om het pad, dat we in de diepte zien, op te pikken.
Op een geschikte plek aan de Neste du Moudang gaan de schoenen uit. De voeten zijn behoorlijk oververhit geraakt van de afdaling. En ook al wordt het altijd afgeraden, de voeten gaan in de beek. Daarna lopen we redelijk verfrist verder naar beneden.
Na totaal 7:30 uur en een afdaling van ruim 1400m komen we in aan. We vinden een eenvoudig hotel waar we voor €50 kunnen overnachten. Met douche!, wat is dat lekker. Het menu (weer een Garbure, ditmaal met een steak als hoofdgerecht) laten we ons goed smaken. Het bier en de wijn overigens ook.
De dame van het hotel verzekert ons dat alle cabanes in het Réserve Naturelle de Néouvielle open zijn. Ja, ook cabane Lude aan de noordoever van Lac de l'Oule. Daar gaan we voorlopig maar van uit. Eerst gaan we ontbijten in het : wat stokbrood met jam en grote slobberbakken koffie. Je zou er de hele dag voor willen blijven zitten.
Tijdens het ontbijt krijgen we bezoek van een mooie zwarte hond (model Labrador). Als we opstappen en over de weg (D929) richting lopen, loopt hij met ons mee. Dat doet hij vast vaker, denken we. Maar na 10 minuten beginnen we ons ongemakkelijk te voelen, en met veel lawaai en wilde gebaren jagen we hem terug ...
Het eerste deel van de tocht loopt over de weg naar boven, tot aan een parkeerplaats op ca. 1590m. Daar mogen we weer een bergpaadje (formaat jeep-pad) op. Alle beweringen van de hoteldame ten spijt, blijkt cabane Lude (1819m) op slot (overigens geheel overeenkomstig met de internet informatie: capacitéé éte: 0, hiver: 0). Toch een tegenvaller. We zullen nog een flink stuk moeten doorlopen, richting refuge de Bastanet. Het franse ontbijt van stokbrood met jam is allang verbruikt, dus maken we zelf nog een extra ontbijt, een crüsli-ontbijt ditmaal.
Na totaal 6 loop-uren bereiken we . De refuge is open, maar inmiddels onbewaakt. Maakt niet uit, we zijn volledig selfsupporting. We genieten van de zon, het meertje, de bergen rondom en doen, behalve het eten van een ham-prei maaltijd, verder niets meer ...
Deze dag hoeven we dus niet ver te lopen. De refuge de Bastanet hadden we eigenlijk willen overslaan. We staan wat later op en ontbijten op ons gemak in de zon, die net over de bergen heen schijnt. Daarna pakken we alles in en gaan richting Col de Bastanet. We passeren het
(erg mooi) en krap een uurtje later staan we boven in de . Hier vandaan kijk je zo het vlakke land van Zuid-Frankrijk in. Een wonderlijk gezicht.
bereiken we na een uurtje afdalen. De refuge is open en er is bemanning. Volgens de huttewaard is de refuge het gehele jaar geopend én bewaakt!
We nemen het ervan. We bestellen een heerlijke omelet en een biertje. Daarna is het luieren in de zon. We spelen een kaartspelletje en eten 's avonds met de pot mee.
Onze laatste dag. Het is nog steeds mooi weer. We pakken de zaak in, ontbijten en vertrekken richting bewoonde wereld. Onderweg passeren we het mooie .
Het laatste deel van de afdaling gaat door weiden met veel schapen, koeien en paarden. Dan zien we opeens de weg onder ons, de , die door de Col du Tourmalet loopt. In het riviertje naast de weg gaan we uitgebreid baden en trekken we de laatste schone kleren aan voor we de weg opstappen voor een lift richting Luz-St. Saveur.
(c) Rob Udo
September 2005
Parc National des Pyrénées No 3: Gavarnie, 1:25000;
Parc National des Pyrénées No 4: Néouvielle, 1:25000;
Carte de Randonnées, Parc National des Pyrénées No 4: Bigorre, 1:50000; Institut Géographique National
(Reconstructie volgens Google Earth)
|
Dag |
Plaats |
Δ [m] |
Δ [m] / dag |
|
1 |
|
|
+905
(+765) |
|
|
+905 |
|
2 |
down to 2180m
down to 2180m
|
+660 -415 +259 |
+919 -481
(+1250 -810) |
|
|
-66 |
|
3 |
|
+161 |
+845 -1244
(+1195 -1570) |
|
|
-1244 |
|
|
+684 |
|
4 |
|
+521 |
+521 -1396
(+1175 -2050) |
|
|
-1396 |
|
5 |
|
+730 |
+1131
(+2010 -865) |
|
|
+401 |
|
6 |
|
+277 |
+277 -282
(+425 -450) |
|
|
-282 |
|
7 |
|
-795 |
-795
(+95 -895) |
|
Totaal |
Δ [m] volgens de kaart:
Δ [m] volgens digitale hoogtemeter: |
|
+4598 –4198
(+6915-6640) |