REISVERSLAG GEZINSREIS KENIA

Eindelijk was het zover, na het halen van vaccinaties, malariatabletten (Malerone), visa, en wat overige spullen die we dachten nodig te hebben, konden we eindelijk vertrekken naar Schiphol. Ik had het gevoel dat ik al genoeg geld kwijt was voor het vertrek dan dat ik normaal uit geef tijdens een vakantie. DAG 1 Op Schiphol werden we opgewacht door onze reisleidster Arianne, die later tijdens de reis werd omgedoopt tot tante Sjaan. Met de rest van de groep maakte we voor het eerst kennis bij de gate. Na 8,5 uur vliegen kwamen we om 6.00 uur aan in Nairobi, waar het nogal fris was. Onze truck was snel gevonden, en hier maakte we ook kennis met onze chauffeur, en kok tijdens de rondreis. Zo bestond onze groep uit 18 personen: Lydia, Annemiek en hun zoon Bart; Ton, Mathilde, met hun kinderen Vincent, Sandra en Ingrid; Mary,Leny en hun dochter Anne; wijzelf natuurlijk, Rick, Monique Romy en Steffi,en daarbij kwam dan nog onze reisleidster Arianne, de kok Joseph en de chauffeur Assam. DAG 2 De eerste dag in Kenia zijn we vanuit Nairobi gelijk doorgereden naar Mount Kenia. Zo deden we onze eerste indrukken op van dit mooie land. Via de sloppenwijken in Nairobi, langs een vruchtbaar gebied met bananen, papaya's en mais. In eerste instantie over de schaarse met kuilen bezaaide asfaltwegen, maar vooral over zandwegen. Veel asfaltwegen hebben we in Kenia niet gezien. Ook hebben we hier het eerste wild gezien. Op de campsite aangekomen werden snel de tenten opgezet, en hadden we onze eerste kennismaking met het geweldige sanitair in Kenia. De WC is een kuil in de grond, maar toch nog wat luxe want er was hier in ieder geval stromend water. Zelfs warm water, doordat een waterleiding door een open vuur werd geleid! Ondertussen bereide Joseph ons diner voor op de hete kolen van het kampvuur. Verrassend hoe heerlijk hij een 3 gangen diner kon koken met deze middelen. Door de vermoeiende dag lagen we allemaal al vroeg op bed, en ondanks de kakofonie aan dierengeluiden hebben we heerlijk geslapen. DAG 3 De derde dag moesten we vroeg op (half 7) om te vertrekken naar het Samburu Buffalo Springs reservaat. Zienderogen veranderd het landschap in een meer dor gebied met veel acacia's en termietenheuvels. Onderweg worden we steeds toegeroepen door kinderen die allemaal Jambo Mzunga roepen (hallo blanke). Ook door de oudere mensen worden we steeds door Jambo of zwaaien begroet. Het gaat zelfs zover dat een Keniaan op de fiets met een bankstel achterop bijna de greppel instort omdat hij het niet wil nalaten te zwaaien. Deze vriendelijkheid zouden we de gehele reis meemaken. Hier zijn we ook de evenaar gepasseerd, waar tevens de eerste souvenirs werden ingeslagen. Na de test met het luciferhoutje in het water zijn we doorgereden naar een samburudorpje. Hier werden we begroet (uiteraard na betaling) door een aantal samburuvrouwen middels een welkomslied. In het dorp hebben we kunnen rondkijken, en werd ons verteld over de leefwijze van deze aan de Masai verwante stam. Tevens hebben we samen met hun een traditionele dans geprobeerd. De vrouwen hier hebben trouwens niet echt een gemakkelijk leven. Nadat ze op een gemiddelde leeftijd van 15 jaar worden uitgehuwlijkd tegen betalen van gemiddeld 6 koeien, dienen zij te zorgen voor zowat alles, dwz. koken, kinderen, brandhout, water halen, bouw van huizen, enz. De mannen (welke meestal meerdere vrouwen hebben) zorgen eigenlijk alleen voor het vee, de bewaking en de jacht. Dit aanhorend is het woord emigratie bij enige mannen toch door het hoofd geschoten. Het vee is trouwens erg belangrijk voor deze mensen. Alles wordt gebruikt: het vlees tijdens ceremonies, de mest voor de bouw van hun huizen, en de dagelijkse voeding bestaat uit een mengsel van bloed en melk. Het was allemaal erg indrukwekkend, met name voor de kinderen in onze groep. Onze oudste dochter is nu 13 en kan zich toch echt niet voorstellen dat ze over 1,5 jaar zou worden uitgehuwlijkt. Vanuit dit dorpje zijn we het Samburu national park ingereden, en hebben we onze eerste gamedrive gemaakt. Zo hebben we onze eerste leeuwen, Olifanten, giraffen, oryxen, enz. gezien. Na deze gamedrive zijn we naar onze campsite gereden, waar we een "apenjager" moesten inhuren om de brutale apen op afstand te houden. Deze konden echter toch niet voorkomen dat ze een heel brood van de tafel gapte, om het daarna smakelijk in een boom op te eten. Het contrast met Nederland kan niet groter worden wanneer je plots 3 meter voor je op het pad een maraboe van 1,5 meter hoog ziet staan. De campsite was naast een rivier waar we niet naar mochten afdalen omdat zich daar krokodillen bevinden. Ondanks de ook hier weer primitieve omstandigheden zoals bijvoorbeeld met het sanitair, vond ik deze plek toch zeker een van de vele hoogtepunten van deze reis. DAG 4 De volgende dag zijn we weer vroeg opgestaan (6.00 uur) om een gamedrive te maken. Dit betekende wederom flink door elkaar geschudt worden in de truck, maar deze ongemakken neem je graag voor lief bij al het moois wat je ziet. Het toppunt van deze gamedrive was zonder twijfel het moment dat we midden tussen een groep van ongeveer 50 olifanten stonden. De kleinere olifanten stonden zo dicht bij de truck dat we ze bijna konden aanraken. Omdat we het pad van de olifanten blokkeerde onstond er wat rumoer bij deze prachtige dieren. We zagen langzaam de kleinere dieren naar de achtergrond verdwijnen, en de grote Olifanten naar voren komen. Op het moment dat 4 grote Olifanten vlak bij de truck stonden, met hun oren gingen klapperen en met hun slurf zwaaien wist Assam (de chauffeur) dat we ons snel uit de voeten moesten maken. We zijn daarna nog op een afstand van ongeveer 25 meter een tijdje blijven kijken. Naast Olifanten hebben we verder nog tal van andere dieren gezien. Al met al een fantastische dag, die we beeindigde met wederom heerlijke kookkunsten van Joseph. Vandaag had hij zowaar Fish and chips gemaakt (en dat op het houtskool). Zelf heb ik niet te veel gegeten want ik had toch wat last van m'n buik gekregen, maar Joseph zou ons in het verloop van de reis nog een aantal maal aangenaam verrassen. DAG 5 De volgende dag stonden we wederom vroeg op voor een lange rijdag naar Thomson Falls. Van mijn buik had ik gelukkig geen last meer. Bijna iedereen in de groep heeft wel 1 of 2 dagen last gehad van buikpijnen tijdens de reis, ik denk persoonlijk wellicht door het gebruik van de malariatabletten. Eenmaal onderweg naar Thomson Falls moesten we stoppen omdat een luik van de truck open was gegaan, wat betekende dat we een aantal stoeltjes waren verloren. Gelukkig hadden we ze al snel weer terug. Een achteropkomer had de meeste stoeltjes verzameld. Het was wel appart, want in plaats van uit de truck hangen om wild te spotten, hingen we nu uit de truck om klapstoeltjes te spotten. Het was een lange rijdag naar de Thomson Falls, maar we keken allemaal uit naar het feit dat we vannacht in een echt bed zouden slapen, en nog meer bijzonder, een douche konden nemen. Toen we eind van de dag aankwamen bij de Thomson Falls (waterval welke zich 72 meter naar beneden stort) was net een trouwerij gaande van een stel welgestelde Kenianen. Natuurlijk moest de groep met hun op de foto wat ze vonden het wel erg interresant om met blanken mensen op een trouwfoto te staan. Na een heerlijke douche zijn we in de lodge gaan eten (waarbij we alle vonden dat het eten niet kon tippen aan de kookkunsten van Joseph). DAG 6 De volgende dag zijn we doorgereden naar Lake Bogoria. Er leven hier duizende flamingo's, het is dus een zeer indrukwekkend gezicht om op afstand het grote roze lint van deze dieren te zien op het water. Ook vele pelikanen en maraboe's hebben we hier gezien. We hebben geluncht aan de zuidzijde van het meer waar zich warmwaterbronnen bevinden, welke via fonteinen van zo'n 4 meter hoog kokend water omhoog spuiten. Erg benauwt was het hier wel, maar als je dan Artis herinnerd met ongeveer 12 flamingo's, en hier zie je er een paar honderdduizend bij elkaar, dan neem je dat graag voor lief. Verder hebben we ook hier weer tal van andere dieren gezien, waaronder buffels, zebra's grant gazellen en ibissen. Na de lunch zijn we doorgereden naar Lake Baringo waar onze volgende campsite was. Gelukkig kregen we al aardig wat handigheid in het opzetten van de tenten. Dit duurde voor ons allemaal, inclusief uitladen truck en inrichten van de tent niet langer dan een half uur. Naast deze campsite was een lodge waar we gebruik konden maken van het zwembad, iets waar de meeste van ons, en dan speciaal de kinderen die middag niet meer uitkwamen. De tenten hadden we opgesteld naast het meer, waarvan we wisten dat er krokodillen en nijlpaarden leven. 's Nachts komen dezen nijlpaarden het terein op om te grazen. Toen ik dan ook om een uur of 4 wakker werd hoorde ik ze rond onze tent grazen. Na de tent te openen zag ik er een op ongeveer 10 meter afstand van m'n tent staan. Toen hij na enige tijd in de richting van mijn zaklamp keek, heb ik toch maar snel de lamp uitgedaan. Stel voor dat ze op het licht afkomen. Dit zijn indrukken waarvan ik zeker weet dat ik ze de rest van m'n leven niet meer vergeet. DAG 7 's Ochtends hebben we lekker kunnen uitslapen, hoewel om half 9 zowat iedereen al op was. Tevens hadden we hier de mogelijkheid om onze kleding te laten wassen, iets wat ondertussen zeker geen overbodige luxe was. Een aantal keniaanse vrouwen hebben onze kleding op een steen gewassen, waarna ze allemaal in de bomen en op een enkel waslijntje werden gedroogd. Een aantal van ons is die dag nogmaals naar het zwembad gegaan, maar ik had besloten om een boek te lezen, en wat rond te gaan kijken. Hierbij stuitte ik op een schildpad van bijna een meter lang, welke ik heb gevoerd met wat fruit en groenten. Halverwege de middag zijn we met z'n alle het meer opgegaan. In ieder bootje konden ongeveer 5 mensen mee. Op deze manier konden we zeer dicht bij de nijlpaarden en de krokodillen komen. Ook zijn we de oever begroeing in gegaan waar je echt honderden verschillende vogels kunt spotten in de meest exotische kleuren. Met name de "weavers" die hele dagen bezig zijn om met takjes hun nest te weven zijn erg leuk. Nadat we nog een tijdje met de boot een krokodil gevolgd hebben, zijn we gevaren naar het eiland midden in het meer. Daar hebben we wat vis welke gevangen was door plaatselijke vissers gevoerd aan een visarend. Deze staat mooi op de film, maar helaas zijn de foto's daarvan mislukt. Teruggekomen op de campsite had Joseph wederom een heerlijke maaltijd voorbereid. Hij had zichzelf dit keer wel erg overtroffen, door een taart (crumble pie) te bakken. Nogmaals dit alleen maar met wat houtskool; gloeiende kolen onder de pan, aan de zijkant, en boven op het deksel, zo z'n eigen oventje gecreerd. DAG 8 Na de tweede nacht bij Lake Baringo hadden we wat tijd voor ons zelf. Een aantal zijn 's ochtends vroeg op pad gegaan met een plaatselijke gids om vogels te spotten, terwijl andere waaronder ons gezin besloten hadden om uit te slapen en wat te lezen of zo. Wel ben ik 's middags samen met Romy en een paar andere van de groep, samen met een plaatselijke gids op pad geweest om de omgeving verder te verkennen. Zo zijn we schorpioenen en slangen tegengekomen, en hebben een fikse beklimming van een rifrand beklommen. Bovenop aangekomen moest ik denken aan de reclame waarbij een bergbeklimmer boven op de top door een japans gezin wordt gevraagd om een foto te maken. Bij ons was het dan geen japanner, maar terwijl wij toch best wel moe boven zaten bij te komen, kwamen we een ongeveer 50 jarige Keniaase vrouw met een gigantische berg brandhout op haar rug tegen, die net terug naar beneden wilde gaan klimmen! 's Avonds zijn we vroeg naar onze twee persoons tentjes gegaan. Vanwege de nachtelijke activiteiten van de nijlpaarden vonden we het toch wel beter om Romy bij mij te laten slapen, en Steffi bij Monique, net zoals de voorgaande nachten. Stel voor dat je er 's nachts even uit moet voor een boodschap, dan wil je toch niet door een nijlpaard in je kont worden gebeten. Deze vakantie was tot nu toe zeker geen normale vakantie, maar zowel wij als onze kinderen vonden het nu al de vakantie van ons leven. DAG 9 De volgende ochtend zijn we weer vroeg op pad gegaan richting het Nakuru National Park. Na al die dagen in de bush konden we in Nakuru eindelijk geld wisselen, wat hard nodig was. Na nog wat inkopen gedaan te hebben in Nakuru zijn we gelijk doorgereden naar het national park, waar we onze eerste neushoorns gespot hebben. Dit park vond ik persoonlijk een van de mooiste natuurparken die ik gezien heb. Naast neushoorns zagen we zebra's, buffels, giraffen, gieren en nog tal van andere dieren gezien. Het aangrenzend meer met wederom duizenden flamingo's en tal van maraboe's, zebra's, buffels en bavianen was ook zeer indrukwekkend. Steeds wanneer je denkt het kan niet mooier, wordt je weer verrast. Bovenop de berg hadden we een fantastisch uitzicht over het meer waarbij de vele flamingo's een prachtig roze lint vormde. Na deze gamedrive zijn we doorgereden naar het meer van Naivasha. Hier zouden we overnachten in een lodge, gelegen aan het meer, dus dat betekende weer een lekkere "redelijk" warme douche. Omdat ik op die dag jarig was, kwam na het eten een heerlijke taart binnen. Dit was buiten mijn medeweten om geregeld door Arianne. De kaarsjes voor op de taart (39 stuks) had Arianne ook stiekum gekocht, maar de koks in het restaurant wisten niet zo goed wat daar mee gedaan moest worden. Zo zaten de kaarsjes gewoon op de taart, maar de kaarshoudertjes waren als versiering aan de zijkant van de taart geprikt. DAG 10 We hadden een hele dag om zelf te besteden, dus we zijn eerst een dorpje ingegaan, waar Romy en Steffi naar de kapper zijn gegaan om hun haar in te vlechten. Met vier vrouwen waren ze bezig met die twee koppies. Daarna hebben we een taxichauffeur ingehuurd voor de rest van de middag. Voor een vast bedrag zou hij heel de middag meegaan, en zo zijn we eerst naar het Crater Lake geweest. Ook hier weer tal van flamingo's in dit groen gekleurde meer, en we hebben wat gedronken bij de zeer luxe lodge die hier aangrenst. Hier hebben we ook hele mooie colombus aapjes gezien. Na dit bezoek zijn we nog wezen kijken bij een gedeelte van het Naivasha meer wat de "hippo pool" wordt genoemd. Mooie nijlpaarden hier gezien, terwijl een aantal vrouwen in dit water de was doen. Het lijkt allemaal normaal, maar als je dan hoort dat een week of twee voor ons bezoek hier een van de wasvrouwen door een nijlpaard in 3 stukken is gebeten, kijk je toch wel even bedenkelijk. Teruggekomen bij de lodge, bleek dat heel de groep zelf verschillende zaken had ondernomen. 's Avonds hebben we gegeten bij een restaurant in de buurt van het meer, waar Monique haar buikpijn liet genezen door een paar Cointreau. Sinds dat moment kreeg ook iedereen van Monique te horen die last had van buikklachten; Cointreau drinken! DAG 11 Op de laatste dag bij het meer van Naivasha zijn we met de gehele groep naar het Hells gate park gegaan. Dit is een van de weinige parken in Kenia waar je te voet, of in ons geval met de fiets in kunt. De fietstocht was best wel pittig, bergop en bergaf over de zandpaden, wat vooral bij mij de nodige zadelpijn veroorzaakte, maar de ervaring was wederom prachtig. Met de fiets aan de hand hebben we een stuk gelopen, terwijl zebra's op 5 meter afstand met ons meeliepen, ons wel steeds in de gaten houdend. Op de terugweg hebben we nog wat inkopen en souvenirs gekocht in een dorpje. Ondanks dat we in een lodge sliepen en dus konden eten in een restaurant miste we allemaal de cullinaire kunsten van Joseph. Hij besloot daarop om voor ons een diner te verzorgen, op een kampvuur voor de lodge. Vandaag stond wild op het menu: Eland-antiloop. Op tijd naar bed vanavond want we moeten morgen weer vroeg op. DAG 12 Vandaag een lange rit in de richting van de Masai Mara, maar omdat het wel een erg lange rit zou worden is besloten om na ongeveer drie kwart een campsite te zoeken. Onderweg zijn we een aantal keren gestopt om te drinken of boodschappen te doen, en telkens weer werden we begroet buiten de souvenirverkopers aan de wagen natuurlijk door de vriendelijke stemmen van de Kenianen. Nog een laatste stop in Narok voor dat we bij de campsite zouden aankomen, maar de weg van Narok naar de campsite was zo slecht dat we maar omgedraait zijn. Het leek wel of we in een zandstorm zaten, en konden niet meer herkennen wie er ook weer naast ons zat. Met doeken om ons hoofd kwamen we tot stilstand, waarna we enige tijd bezig waren het zand van ons af te kloppen, want de kleur van onze kleding was niet meer te herkennen. We hebben toen maar overnacht op een andere campsite, vlak bij Narok. Geluk bij een ongeluk was wel dat hier koude dranken werden verkocht, zodat Mary, Ton en ikzelf in no time met een koud biertje (Tusker bier) in ons hand zaten, afwachtend of de dames wellicht zouden beginnen met het opbouwen van de tenten. Helaas, wij Nederlandse mannen hebben niet zo´n overwicht als de Samburu mannen, dus zij kwamen lekker bij ons zitten, en later moesten we zelf weer aan de slag om de tenten op te bouwen. DAG 13 De volgende dagzijn we weer vroeg vertrokken op weg naar de Masai Mara, waarbij onze campsite bovenop een heuvel lag, welke alleen was te bereiken na een soort van rally test van Assam. Sommige kuilen leken wel een halve meter diep, en doordat het pad erg smal was kwamen regelmatig de takken van de bomen onze truck binnen, waardoor iedereen naar beneden moest duiken. Boven aangekomen hebben we eerst geluncht, waarna we onze eerste game drive in de Masai Mara hebben gemaakt. We hadden het ongelovelijke geluk om de migratie te kunnen zien. De gnoes die vanuit de Serengetie trekken naar de Masai Mara. Honderduizenden gnoes die met z´n alle achter elkaar aan sjokken. En ondertussen wordt de groep aangevuld met groepen gnoes die van alle kanten komen. Na deze eerste kennismaking met de Masai Mara zijn we terug gereden naar de campsite om te eten en ´s avonds vroeg naar bed te gaan, want de volgende dag hebben we een vroege game drive. DAG 14 Vandaag zijn we om half 6 opgestaan om de Masai Mara in te rijden. Hierbij hebben we weer de migratie kunnen zien waarbij het leek of er met de minuut gnoes bijkomen. Ook hebben we hier voor de eerste keer een cheeta gespot. Terwijl iedereen over de rand van de truck hing kwam ook een tereinwagen met fotograven van National Geographic hier foto´s van maken. De lenzen van die fotocamara´s staken wel een halve meter uit hun wagen. Daarna zijn we doorgereden naar de grens met Tanzania welke we over zijn gestoken. Daar hebben we een wandeling gemaakt bij de rivier die de gnoes over moeten steken om van de Serengetti in de Masai Mara te komen. In deze rivier zagen we veel krokodillen, nijlpaarden en karkassen van gnoes. Ook deze rivier zijn we even overgestoken om daar te lunchen. Na de lunch zijn we weer terug gekeerd Kenia in en hebben onderweg nog een mannetjes leeuw gespot die net een halve gnoe achter zijn kiezen had. Terwijl wij stonden te kijken ging de leeuw rustig slapen met het karkas van de gnoe op de achtergrond. Op de terugweg naar de campsite zijn we ook nog gestuit op een honderdtal buffels. Na deze lange dag kropen we na het eten vroeg in onze slaapzakken. DAG 15 Vandaag rijden we van de Masai Mara naar de Loita hills in de buurt van het dorpje Maji Moto wat warm water betekend. Je raad het al hier zijn warmwater bronnen. Verder is hier weinig te doen want je zit echt in the middle of nowhere. Bij de warmwater bronnen merkte we dat de bron waar de vrouwen gebruik van maakte iets koeler is dan die van de mannen. Later bleek dan ook dat er maar 1 warmwater bron is waar de mannen zich in wassen en dat water stroomt door naar de plek waar de vrouwen zichzelf of de kleding wassen. Ook wij hebben gebruik gemaakt of liever gezegt gebruik laten maken door onze kleding in deze bronnen te laten wassen. De rest van de dag hebben we heerlijk geluierd, een boekje gelezen of wat gewandeld. Net zoals op de meeste campsite´s waar we hebben geslapen hebben we hier ook een aantal bewakers ingehuurd om ´s nachts de beesten op afstand te houden. In dit geval waren het twee Masai krijgers die heel de nacht met hun speer en knots de wacht hielden. Hilarisch was wel dat wanneer een van de dames ´s nachts uit de tent moest om achter de tent te plassen (er waren geen wc´s) bleef zo´n Masai krijger niet meer dan een halve meter afstand bewaren. Er zijn nogal wat blazen op de proef gesteld. DAG 16 Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan een schooltje in de buurt van onze campsite. Het leuke aan de Loita hills is dat dit een gebied is waar nauwelijks toeristen komen. Vele van de kinderen hadden dan ook nog nooit een blanke gezien en moesten even aan ons voelen om te kijken of we niet afgaven. Toen ik een sigaret opstak waren ze ook erg verbaasd dat er zomaar vuur uit een doosje (aansteker) kon komen. Natuurlijk willen ze dit allemaal zelf ook proberen, maar zodra de vlam dan kwam lieten ze hem allemaal van schrik uit hun handen vallen. We hadden voor deze kinderen een aantal pennen, een doos koekjes, een aantal schoolboekjes en een voetbal meegenomen. Nadat wij voor hun een lied zongen in het schooltje (vader jacob) keken we toch enigsinds beschaamd toen deze kinderen voor ons een prachtig klinkend lied zongen. Daarna zijn we naar buiten gegaan om met de kinderen te gaan voetballen en andere spelletjes te spelen. Zowel hun als wij hebben een fantastisch dag meegemaakt. Het bekijken van het wild in Kenia is prachtig, maar het persoonlijk contact met de bevolking is minstens zo leuk. DAG 17 Er staat voor vandaag een lange rijdag op agenda naar Nairobi. Natuurlijk zijn we onderweg regelmatig gestopt om te drinken, boodschappen te halen of te plassen. Een mooi plek om te stoppen was het uitzicht over de Rift Valley. Laat in de middag zijn we pas aangekomen in Nairobi waar we 1 nacht zullen blijven. In Nairobi moesten we ook afscheid nemen van Assam en Joseph, omdat wij de volgende dag zouden doorreizen naar Mombassa. ´S avonds hebben we tijdens het diner nog kennis gemaakt met Assad van African tours die ons het diner aanbood omdat er enkele ongemakke met de truck waren geweest. Aan Romy en Steffi vroeg hij `Wat hebben jullie het meest gemist`? Waarbij Romy zei ijs en Steffi chocolade. Hierop kwam Assat binnen een half uur terug met een volle zak mars ijsjes die we na het diner konden gebruiken. DAG 18 Wederom hadden we een dag ter vrije besteding, wat wij ingevuld hebben door eerst een bezoek te brengen aan het Karen Blixen museum. Het huis waar Karin Blixen heeft gewoont is tevens gebruikt voor de opnames van de film Out of Africa. Ondanks het feit dat Karin Blixen in het westen met name door de film veel bekender is dan bij de Kenianen was het zeker de moeite waard. Na het museum hebben we een bezoek gebracht aan een giraffen farm waar de Rotschild giraffen worden gefokt omdat er daar nog maar enkele van zijn. Via enkele opstapjes was het mogelijk om deze giraffen uit je hand te laten eten. Aan het eind van de middag zijn we met een bus naar het station van Nairobi gegaan om via de nachttrein naar Mombassa te rijden. Het leek net of dit station uit een film van de jaren 20 kwam. In de trein kwam toen we eenmaal vertrokken waren de ober langs eerst met lakens, dekens en kussens en even later met een xylofoon om duidelijk te maken dat we konden gaan eten. Hier hebben we heerlijk gegeten terwijl we ons waande in de orient express, met het zwaar zilveren bestek en de obers in uniform. In ons gedeelte van de trein was in de slaapcoupe´s het licht kapot gegaan zodat we later allemaal voorzien werden van een kaarsje. DAG 19 Om een uur of 8 kwamen we aan in het station van Mombassa, waar we werden opgewacht door een bus. Omdat er nog een aantal mensen wilde wisselen zijn we eerst Mombassa zelf ingegaan, om aan de voet van Fort Jesus onze Dollars in Keniaanse shillingen te wisselen. Van daar uit zijn we rechstreeks doorgereden naar onze appartementen van Pinewood Village in Diani Beach. Na al onze "ontberingen" van de afgelopen 2 weken leek het nu alsof we rechtstreeks het paradijs in wandelden. Prachtige bungalows met airco, een hagelwit strand met palmbomen, en alle luxe die je je maar voor kunt stellen. DAG 20 / 21 / 22 Een aantal dagen heerlijk niets doen lijkt in eerste instantie wel lekker, maar je bent zo meegenomen in het ritme dat we ook hier weer het nodige ondernomen hebben. De eerste dag hebben Arianne en ik gedoken bij het rif, waarbij we prachtige steenvissen hebben gezien, terwijl de rest van de groep gesnorkeld hebben in het rif. Na onze duik hebben we geluncht op een onbewoont eiland. De tweede dag zijn Arianne en ik samen met een andere duikgroep voorbij het rif gevaren om daar in de Atlantische oceaan nog een duik te maken. Vanaf de boot ontstond plots aardig wat opwinding toen we een walvis zagen. Helaas konden we niet zien wat voor walvis het was, de meningen liepen nogal uiteen, maar ik houd het nog steeds op een orka. Ook hier was het weer een genot om te duiken, met de vele tropische in exotisch gekleurde vissen.Helaas hebben we geen dolfijnen, mantra´s of schildpadden gezien die hier normaal wel veel voorkomen. Voor de avond hadden we een prive kok ingehuurd, waarbij voor een luttele $5 per persoon in ons appartement een heerlijk 3 gangen diner werd bereid en uitgedient. Arianne heeft met ons meegegeten, en ´s avonds raakte we uitgepraat over de vele opgedane ervaringen van de afgelopen weken. Op de voorlaatste dag had ons gezin besloten lekker bij het zwembad of het strand te blijven, om de indrukken van de reis in Kenia op ons in te laten werken. Dit is eigenlijk de enige dag dat we daadwerkelijk niets gedaan hebben. DAG 23 Hoewel andere mensen van de groep pas ´s middags naar Mombassa terug gingen, wilde Monique, Romy, Steffi, Arianne en ik toch nog graag iets zien van de omgeving, en zijn daarom in de ochtend vertrokken. Onderweg naar Mombassa zijn we nog gestopt in een fabriekje waar houten beelden handmatig worden gemaakt, en hebben we gegeten in Mombassa bij een Italiaans restaurant. De chauffeur heeft ons toen afgezet op een markt in Mombassa waar we nog de "ontbrekende" souvenirs hebben ingeslagen. Een fantastische ervaring om hier te lopen, echt tussen de plaatselijke bevolking, waarbij wij steeds het idee hadden wie kijkt nou naar wie? Als enige blanke in een straatbeeld met duizenden zwarte mensen val je toch wel op, en anders wel aan de westerse kleding die we aanhebben. Hierna zijn we op weg gegaan naar het vliegveld van Mombassa vanwaar we met een stop in Nairobi terugvliegen naar Schiphol. Dag 24 Aangekomen op schiphol worden we opgehaald door de vader van Monique. We nemen afscheid van de groep en onze reisleidster Arianne, en besluiten nog even koffie te drinken alvorens naar huis te rijden. Met een chagerijnige bediening krijgen we onze koffie, en drie kwartier later staan we in de file op de snelweg richting Rotterdam. We zijn weer thuis in Nederland ! Al met al hebben we een fantastische reis gehad. Het is wel belangrijk om een flexibele instelling te hebben want je komt onderweg heus de nodige ongemakken tegen, zoals slecht (of geen) sanitaire voorzieningen, soms geen douches, stoffige en erg slechte wegen, enz. Wie zich daar echter op insteld zal de reis van z´n leven maken. Kenia en vooral ook de Keniaanse mensen hebben wij in ons hart gesloten. Verder een dankwoord aan Sawadee, Arianne, Assam, Joseph en Assad die er mede door hun goede zorgen een onvergetelijke reis van hebben gemaakt. RICK - MONIQUE - ROMY - STEFFI