Deelbare bogen
Jan vd Veen. RVS bussen.
Au Au! Dat doet wel even zeer: een getillerde boog doorzagen.
Maar even doorbijten en de twee precies sluitende bussen aanbrengen. De korte is 5 cm, de lange 10 cm. De buitendiameter van de laatste is 38 mm. Dunner kan ook. Bijvoorbeeld een zadelpen en de bijpassende framebuis zijn een goed alternatief. (Vraag de eigenaar van de fiets wel even of hij het kan missen.)
Dat doet al een stuk minder zeer! De bussen zijn vastgezet en er zijn recurves gestoomd in de werparmen.
Bij het tilleren van een boog met recurves is het uitlijnen van de pees vaak een probleem omdat de recurves naar de zijkant weg willen buigen. Dit is door de ronde bussen voor een deel op te vangen omdat de werparmen onderling verdraaid kunnen worden.
Door een pennetje in de korte en een gleufje in de lange bus wordt de uiteindelijke positie gezekerd.
Hmmmm. Nou doet het helemaal geen pijn meer.
71 inch lang, 29 inch treklengte, 25 pond trekkracht. Een lichte boog, maar door de recurves, de slanke punten, de lichte pees en superlichte pijlen toch snel. Ter vergelijk, deze boog schiet 20 grams pijlen bijna even snel (137 fps) als een 40 ponds rechte boog met 30 grams pijlen (140 fps). Ze vallen natuurlijk eerder dood, en hebben minder impact. Maar bij het doelschieten binnen de 25 meter is dat niet van belang.
Jan vd Veen. Stalen koker met wiggen.
Boog voor Zelfbouwwedstrijd Stavoren.
De takken van taxus waren te kort om een boog uit 1 stuk te maken. Daarom zijn ze in een stalen koker aan elkaar gezet. Met wiggen worden ze vast gezet. Dezen zijn ook weer eenvoudig los te halen.
Na het splijten waren de takken eigenlijk ook aan de dunne kant. Door de wiggen wat langer te maken worden de delen nabij het handvat steviger. Om met zulke dunne stukken toch voldoende trekgewicht over te houden kon er niet veel hout weggenomen worden. De tiller (kromming) is dus niet echt goed geworden. Maar het taxus, waarbij het spinthout volledig in tact is, kan veel hebben. Na twee weken oefenen staat de boog nog nauwelijks naar de pees.
De kromme werparmen zijn zo uitgelijnd dat de pees recht over het handvat loopt. Voor het schieten maakt die krommingen geen enkel verschil. De boog schiet prima!
Naar mijn idee en goede methode om eens een serieuze boog van te maken. Veel stukken hout die anders weggaan kunnen zo gebruikt worden.
Kees Bakker. Stalen koker en bouten.
Kees maakt veel van zijn schietspullen zelf. Let ook op de pijlenkoker van een dameslaars en de fraaie standaard van takjes iepenhout.
De boog zelf heeft Kees ook van dit mooie hout gemaakt. De boom was besmet met de beruchte iepenziekte. Vandaar de grijze vlekken op het hout.
Het takedown-systeem bestaat uit een met leer omwikkelde stalen buis waarin de werparmen worden geschoven. Ze zijn gefixeerd met boutjes. Door 1 bout los te maken is de boog te delen.
(In het kort nog iets over de vorm van de boog. Er is gekozen voor een smal profiel, zoals bij een engelse longbow. Iepen is prima bogenhout, en wordt al duizenden jaren gebruikt. Maar het is niet sterk genoeg om dit smalle profiel aan te kunnen zonder aanzienlijke vervorming aan te nemen in ongespannen toestand. Het is aan te raden bogen van ongelamineerd iepen minimaal 4.5 cm breed te maken. Dit neemt overigens niet weg dat Kees met deze boog aan de leiding gaat in de "hout-competitie" van zijn club en menig professioneel product achter zich laat. Zet 'm op Kees.)
WIE VOLGT?
