DE AVONDPROFEET

| Voorpagina | Archief | Aanmelden | Vragen | Extra | Laatste |

Dossier: boek vijf

FRAGMENTEN
Twee Amerikaanse websites, internetprovider America Online (AOL) en boekhandel Amazon.com gaven de fans van de boeken twee weken voor de verschijning van Harry Potter and the Order of the Phoenix wel een heel onverwacht voorproefje. De sites mochten een fragment uit het ultrageheime boek op internet publiceren. Het ging om een stukje van de uitgave van het boek op cd's, waarop acteur Jim Dale het boek voorleest.
Het audiofragment is te beluisteren via
deze site. (Je computer moet RealPlayer hebben!)
Wij vertaalden de tekst, maar het Engelstalige fragment - dus in de woorden van J.K. Rowling - is ook op deze pagina te lezen.

WAARSCHUWING!
HET VOLGENDE FRAGMENT ONTHULT VEEL OVER Harry Potter and the Order of the Phoenix!
DENK GOED NA OF JE DIT WEL WILT LEZEN!

JE KAN NOG TERUG!

____________________________________________________________________________

NEDERLANDS FRAGMENT (vertaling: De Avondprofeet, dus onofficieel!)

Harry's verbazing groeide met elke stap die hij zette. Wat deden ze in hemelsnaam in een huis dat eruit zag alsof er duistere tovenaars woonden?
"Mevrouw Wemel, waarom - ?"

"Ron en Hermelien leggen het je wel uit, liefje, ik moet nu echt gaan," fluisterde mevrouw Wemel afgeleid. "Daar." Ze waren aangekomen op de tweede verdieping. "Jij moet bij die deur rechts zijn. Ik roep je wel als het afgelopen is..." en ze rende weer naar beneden.

Harry liep de overloop over, draaide aan de deurknop, die de vorm had van een slangenkop, en deed de deur naar de slaapkamer open. Even ving hij een glimp op van een naargeestige, hoge kamer met twee bedden, toen hoorde hij een luid kwetterend geluid, gevolgd door een hardere gil, en het zicht werd hem geheel ontnomen door een grote hoeveelheid warrig haar. Hermelien had zich op hem geworpen, met een omhelzing waardoor hij bijna zijn evenwicht verloor, terwijl Rons piepkleine uil, Koekeroekus, opgewonden om hun hoofden fladderde.

"Harry! Ron, hij is er! Harry is er! We hoorden je niet aankomen! Oh, hoe gaat het met je? Alles goed? Je bent toch niet woedend op ons geweest? Ik ben bang van wel... ik weet dat je niks had aan onze brieven, maar we mochten je niets vertellen, we hebben Perkamentus gezworen dat we niets zouden zeggen... O, we hebben zo veel om te vertellen! En jij moet ons ook vertellen! De Dementors... toen we dat hoorden! En dat verhoor door het Ministerie, het is gewoon schandalig... Ik heb het allemaal opgezocht! Ze kunnen je niet van school sturen, dat kan gewoon niet! Er is een bepaling in de Wet op de Restrictie van Toverkunst door Minderjarigen over het gebruik van toverkunst in levensbedreigende situaties."

"Geef hem wat lucht, Hermelien!" zei Ron, grijnzend, terwijl hij de deur achter Harry dichtdeed. Het leek erop alsof hij een paar centimeter was gegroeid, sinds ze elkaar een maand geleden voor het laatst hadden gezien. Hij zag er langer en slungelachtiger uit, maar zijn lange neus, zijn felrode haar en sproeten waren nog precies hetzelfde.

____________________________________________________________________________

ENGELS FRAGMENT (uit: Harry Potter and the Order of the Phoenix)

Harry's bewilderment deepened with every step he took. What on earth were they doing in a house that looked as though it belonged to the darkest of wizards?
"Mrs. Weasley, Why?..."

"Ron and Hermione will explain everything, dear, I've really got to dash..." Mrs. Weasley whispered distractedly. "There." They had reached the second landing. "You're the door on the right. I'll call you when it's over..." and she hurried off downstairs again.

Harry crossed the dingy landing, turned the bedroom doorknob, which was shaped like a serpent's head, and opened the door. He caught a brief glimpse of a gloomy, high-ceilinged, twin bedded room, then there was a loud twittering noise, followed by an even louder shriek, and his vision was completely obscured by a large quantity of very bushy hair. Hermione had thrown herself onto him in a hug that nearly knocked him flat while Ron's tiny owl, Pigwidgeon, zoomed excitedly round and round their heads.

"Harry! Ron, he's here! Harry's here! We didn't hear you arrive! Oh, how are you? Are you all right? Have you been furious with us? I bet you have... I know our letters were useless, but we couldn't tell you anything, Dumbledore made us swear we wouldn't.. Oh, We've got so much to tell you! And you've got to tell us! The Dementors... When we heard! And that Ministry hearing, it's just outrageous... I've looked it all up! They can't expel you, they just can't! There's this provision in the Decree for the Restriction of Underage Sorcery about the use of magic in life-threatening situations."

"Let him breathe, Hermione!" said Ron, grinning, closing the door behind Harry. He seemed to have grown several more inches during their month apart. Making him taller, and more gangly-looking than ever, though the long nose, bright red hair, and freckles looked the same.

____________________________________________________________________________