De Saxarna Sven !

De Oplossing

De keus is gevallen op de schaarlift lamp. Allereerst omdat voldoet aan onze eerder genoemde kernbegrippen: origineel en functioneel. Daarnaast was deze lamp makkelijker te realiseren dan de andere aantrekkelijke concepten.

De opmerkelijke schaarconstructie die wij hebben ingezet in plaats van de originele distantiele stang valt direct op als de lamp tussen de gebruikelijke bureaulampen in staat.
Hiermee hebben wij meteen al voldaan aan onze eerste eis.
Deze zelfde schaarconstructie kom ook onze tweede eis linia recta ten goede. Deze lamp is perfect in staat in dezelfde hoogte te blijven en ondertussen vrij te bewegen in een horizontaal vlak. Hetgeen er voor zorgt dat de gebruiker ten alle tijden dezelfde lichtsterkte behoud op zijn werk, in tegenstelling tot zijn voorganger waarbij de lichtsterkte ergerlijk genoeg, veelal varrieerde. Ook kan de lamp om zijn as draaien.
De lamp heeft dus drie graden van vrijheid, hij kan in beide richtingen van een horizontaal vlak bewegen en ook nog eens in de hoogte. Dat betekend dus altijd in iedere stand kunnen werken met dit dynamische apparaat.

De mogelijk om in een horizontaal vlak te bewegen word mogelijk gemaakt door het effect van de aan 1 geschakelde parallellogrammen. Als de lamp word uitgetrokken van de proximale stang af dan gaat aan de andere kant het contragewicht in relatief de zelfde hoeveelheid van de proximale stang af. Dit zorgt er voor dat het moment van de lamp en het moment van het contragewicht altijd het zelfde zijn, hetgeen betekend dat de lamp altijd in evenwicht is.

Samenvattend kunnen we concluderen dat ons doel is bereikt, de lamp is origineel, dynamisch en vooral leuk om te zien en mee te werken. De lamp heeft daardoor potentie en toekomst, en daar zijn wij trots op.

Het verschil:
Het verschil in de balanceerfout tussen de originele lamp en ons verbeterde model zullen we duidelijker maken aan de hand van de twee onderliggende illustraties. In Figuur 1 is de meetfout te zien van de originele lamp. Zoals af te lezen is in de grafiek kun je zien dat het veel externe kracht (en dus energie) vereist om de lamp in balans te houden (met de schroeven los gedraaid). In figuur is de benodigde kracht gegeven die nodig is om het systeem in balans te houden. Je ziet direct dat dit aanzienlijk minder is dan bij de originele lamp. In beide figuren werd de extra kracht die we hebben genoteerd als spierkracht, gemeten in de zelfde werklijn als de zwaartekracht en met als aangrijppunt de reflector.

De reden:
De statisch balans is te verklaren aan de hand van de regel van momenten. Zoals eerder opgemerkt was is onze lamp in balans doordat het moment van het contragewicht gelijk is aan het moment van de reflector. Als twee momenten aan elkaar gelijk zijn dan het systeem in evenwicht.

De formule hierbij is

Waarbij: M het moment, is F de kracht in Newton en a de arm van de kracht tot het draaipunt.

De reflector heeft bij ons altijd een twee maal zo grote arm, dus de contra is precies twee keer zo zwaar als de reflector. Ik demonstreer dit in de formule met als voorbeeld dat de reflector een kilo weegt en hij 30 cm af staat van het draaipunt.

De contra staat dan dus 0,15 meter, ofwel 15 centimeter van het draaipunt af.

Dan is er nog de kwestie van de zwaarte energie. Ideaal gezien zou die invloed moeten hebben op het evenwicht, maar die kracht is zo klein dat de wrijvingskracht in het schanier van onze lamp (ook met de schroef los) die nog tegenwerkt. Waardoor onze lamp op elke hoogte ook stabiel blijft.