Kirgizstan ontbreekt het aan veel, maar niet aan natuurschoon. Fluweelzachte, in wolken gehulde alpenweiden, het spiegelachtige oppervlak van de meren, woest stromende rivieren en naaldwouden, reuze-bergen met vertikale wanden van drie kilometer en hooggelegen woestijnen die niet onderdoen voor de Noordpool.

Hoofdpagina
Reizigersadvies
Leestips
Bishkek
Veiligheid
Natuur
Kirgiezen
Geschiedenis
Volksspelen
Links

FOTOGALERIJEN:
Landschappen 1
Landschappen 2
Landschappen 3
Mensen 1
Mensen 2
Mensen 3
Issyk-Kul (strand)
Zwart-Wit
Overig

VERHALEN:
Autotocht
Vierluik

NATUUR
Kirgizie is een bergland: bergen nemen 84% van het territorium in beslag en 40 % van het land ligt op drieduizend meter boven de zeespiegel. In Kirgizstan ligt de noordelijkste zevenduizender ter wereld: Piek Pobeda (7439m) en andere zevenduizenders als Khan-Tengri en Piek Lenina. Het land is een paradijs voor bergbeklimmers, actieve vakantiegangers en natuurliefhebbers.
De interessantste en indrukwekkendste gebieden zijn soms erg moeilijk bereikbaar. Vaak zijn daar wegen noch bewoning. Zelfs in de 21e eeuw zijn er plekken waar nog geen mens een voet gezet heeft. Scharlakenrode klaproosvelden, Tien-Shan blauwsparren, knoeperdgrote edelweiss (die Kirgische herders niet eens als bloem beschouwen), gletsjer-kamille en saussurea.
Kirgizstan is het thuisland van veel mooie, soms zeldzame of zelfs uitstervende diersoorten. Er leven berggeiten en steenbokken, beren, lynxen, wolven, dassen, marmotten en nog veel meer. Ontelbare vogels, waarvan adelaars en gieren de meeste aandacht opeisen. Tot mijn grote spijt doet de plaatselijke bevolking niet alleen weinig moeite om haar oorspronkelijke leefomgeving te beschermen, maar doet ze zelfs haar best deze te vernietigen. Ondanks het door internationale organisaties afgegeven alarmsignaal roeien lokale bewoners koppig het prachtige Marco Polo bergschaap uit en de sneeuwluipaard, dat symbool van vrijheid en schoonheid van de bergen.
Kirgiezen zijn erg trots op hun natuurschoon, maar de overgrote meerderheid van de bevolking maakt nooit verkennende uitstapjes. Slechts een enkeling is bekend met de topografie van zijn land. Zware levensomstandigheden binden mensen levenslang aan hun dorp of stad. Zelfs hoofdstedelingen realiseren zich niet dat ze hun hele leven op slechts dertig kilometer van schitterende bergen wonen en beperken hun kennismaking met de omringende natuur tot de toeristische oorden aan het Issyk-Kul meer.