Laatst aangepast: 26 april 2012 Wie kan dit rijmpje aanvullen? Onderstaand rijmpje zei ons vader - Toon Vervuurt - in de jaren '60 regelmatig op. Dat was elke keer weer 'lachen!' Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, ik kwam Jan de poeperd tegen. Jan de poeperd wou mij slaan, maar ik had hem niks gedaan! Er bestaat misschien een tweede (Peels?) couplet. Kun jij mij vertellen wie dit verzonnen heeft? Mail mij a.u.b. Terug naar beginpagina Gezocht: namen bij de groepsfoto van Helenaveners Klik op onderstaande foto en download de gehele foto. De foto is waarschijnlijk gemaakt in 1913 voor de directeurswoning aan de Geldersestraat in Helenaveen. Ik ben op zoek naar namen. Misschien heeft u oude familiefoto's uit die tijd en ziet u bekende personen. Grote kans dat een van uw voorouders op de foto staat! Mail mij a.u.b. Klik op de foto en download deze. Er zijn reeds namen bekend! Terug naar beginpagina Laatste 'Eigen Weg-bord' verwijderd 30 april 2010 - Het enig overgebleven gietijzeren 'Eigen Weg-bord' van Maatschappij Helenaveen is begin 2010 helaas opgeruimd. De huidige eigenaar van het laantje heeft daarvoor de opdracht gegeven i.v.m. opschoning voor de komende 'Entente Florale' / 'Groenste dorp van Nederland'-verkiezing. Dit unieke, meer dan tachtig jaar oude bord stond op de hoek van de Helenastraat/Spitskoolweg nabij het voormalige boterfabriekje 'De Fuke' waarin later het postkantoor gevestigd is geweest. In de jaren '50-'60 was daar kapper Frans Arts gevestigd. Navraag leert dat het bord niet meer bestaat: het is als 'oud ijzer' afgevoerd. Het bord was een belangrijk onderdeel van de geschiedenis van Helenaveen. Alweer is een historisch overblijfsel onnodig verdwenen... Op de linker foto het bordje in volle glorie. Rechts de situatie op 30 april 2010. Terug naar beginpagina De geschiedenis van Helenaveen beschreven door Eerwaarde moeder overste, zuster Hendrina in Kamp Mariaveen 1945/1946 Er zijn enkele overgetypte en gekopieerde versies in omloop. Het originele schrift is na 1981 zoekgeraakt. Pastoor Lips heeft het in zijn bezit gehad. Gedeelten ervan zijn destijds overgenomen door dominee Jelsma. Hij verzorgde i.v.m. het 125-jarig bestaan van Helenaveen voor publicatie in het Interkerkelijk Parochieblaadje voor Helenaveen. In 1981 heb ik het geleend van pastoor Lips om passages te kunnen opnemen in de Info-gids voor Helenaveen. Mijn vraag: Wie kan mij vertellen waar het originele handgeschreven document gebleven is? Mail mij a.u.b. Terug naar beginpagina Knutselwerk van de zusters te Helenaveen In de jaren '60 van de vorige eeuw werden er regelmatig 'Fancy Fairs' oftewel 'Kinderkermissen' in Helenaveen georganiseerd. De kloosterzusters boden dan allerlei eigengemaakte hebbedingetjes aan. O.a. de inktlapjes met opgenaaide knoop om je kroontjespen schoon te kunnen vegen... Ik ben op zoek naar een ander door de zusters geknutseld gevalletje: De op karton opgeplakte ansichtkaarten die je door een bepaalde beweging om kon laten klappen. De kaarten waren verbonden met katoenen linten en 'flapten' van boven naar beneden. Wie heeft nog zo'n exemplaar? Ik wil daar graag foto's van maken! Mail me: >klik hier< Terug naar beginpagina Herkent u personen op onderstaande schoolfoto? Krijtbakje tegen de kast, vlechtmatje op het tafeltje en koude trottoirtegels op de vloer. Op de achtergrond: de arbeiderskasten van Maatschappij Mariaveen. Deze foto bevindt zich in het persoonlijke album van Zuster Hendrina. Deze schoolklasfoto is gemaakt rond 1945 in de noodschool, een voormalige ontginningsschuur in Mariaveen. Kunt u gegevens verstrekken en namen noemen van de kinderen op deze foto? Deze wil ik graag opnemen in mijn volgende boek over de geschiedenis van Helenaveen. Reacties graag naar: André Vervuurt Terug naar beginpagina Wie heeft foto's van het oudste kerkhofdeel..: Wie heeft oude foto's van het R.K. kerkhof te Helenaveen met daarop de monumenten van het oudste deel (linksvoor)? Mail mij en ik kom heel graag op afspraak bij u thuis een reproductie van de foto('s) maken! Het graf van Cecilia Theelen-Mertens, de eerste vrouw van Meester Leo Theelen. (foto: Paul Theelen te Eindhoven). Op de achtergrond ziet u het oudste gedeelte van het kerkhof. Er zijn op die plaats tussen ±1895 en ±1910 ongeveer 270 Helenaveners begraven! Zie ook: De kerkhofpagina op deze site. Terug naar beginpagina Oude foto: Wie kan er iets vertellen over onderstaande foto? Zou deze rond 1864 gemaakt kunnen zijn? Herkent u het jongetje? Viert hij het 'H. Communiefeest' of 'Vormsel?' Heeft hij een kerkboek/gebedenboek in zijn hand? Zou het Cobuske Vervuurt kunnen zijn? De fotograaf: Kannemans en Zoon te Breda. De foto bevindt zich in het Vervuurt-Van Mullekom-Van den Oetelaar album. Reacties graag naar: André Vervuurt Terug naar beginpagina Oproep: Wie heeft er speldjes van de Heidemij die verkregen zijn tijdens het inleveren van inlandse en/of amerikaanse eikels bij Toon Vervuurt op de Tuinbouwloods Helenaveen in de jaren '60 en '70? Ik wil daar graag een foto van maken. In mijn tweede boek over Helenaveen besteed ik daar aandacht aan. Uw naam wordt dan ook vermeld in het colofon! Anekdotes zijn eveneens van harte welkom! Klik hier en stuur een mailtje naar André Vervuurt Op donderdag 5 oktober 2006 ontving ik per post een pakketje van Jacobi Boomzaden uit Arnhem... Daarin zaten de speldjes! Hartelijk dank hr. Jacobi uit Arnhem! Terug naar beginpagina Naspeuringen naar meester Leo Theelen en Cecilia Mertens Ingezonden door Paul Theelen. Eindhoven, 25 januari 2006 Cecilia Theelen - Mertens. Leo Theelen met zijn jachtgeweer achter zijn huis (het latere zusterklooster) aan de huidige Oude Peelstraat 1 Medio februari 1922 komt het pasgetrouwde echtpaar Cecilia Mertens en Leo Theelen in Helenaveen wonen. Ze zijn dan beiden al 10 jaar elders onderwijzer geweest. Leo wordt benoemd tot hoofd van de Openbare Lagere School te Helenaveen. Er worden snel na elkaar 4 kinderen geboren. Precies één maand na de geboorte van het vierde kind overlijdt Cecilia Mertens (14 augustus 1926). Leo houdt vanaf 23 augustus 1921 (hun trouwdatum) een gedetailleerd kasboek bij. U vindt o.a. deze gegevens op de site van hun kleinzoon Paul. Terug naar beginpagina 1944. Het mijnendrama in Marisbergen te Grashoek, ten zuiden van Helenaveen Tekst: Huub Kluijtmans, Grashoek. Onderdeel van de website van André Vervuurt September 1944 In Noord-Limburg worden de laatste Duitse verzetshaarden gebroken en zo de een na de andere plaats bevrijd. Helemaal gladjes verliepen deze bevrijdingsacties natuurlijk niet, want sinds september was in deze contreien van het front weinig beweging mede door het moeilijk te nemen peelgebied wat voor de geallieerde troepen een lastige hindernis was. Zo kwam dan voor Grashoek op 18 november 1944 een einde aan de 5 jarige bezetting. Soldaten van de 15de divisie infanterie bestaande uit Schotten verdreven de laatste Duitsers van de 7de divisie Fallschirmjäger welke hier al maanden stand hielden en in de bossen van de Marisbergen, westelijk van Grashoek, artillerie duels uitvochten met de Engelsen die tussen de kanalen van Meijel en Neerkant waren ingegraven. Tijdens dit terugtrekken werden een van de gemeenste van alle wapens ingezet nl. de voetmijn. De mijnen werden op het kruispunt en omgeving van de weg tussen Ontginningsweg en Helenaveenseweg bij begin Belgenhoek verspreid verborgen. Binnentrekkende troepen zagen bij het bereiken van deze plaats in dat het hier wel eens om een mijnenveld kon gaan, gezien de lokkertjes die hier her en der verspreid lagen. Zoals potten en pannen, een paar fietsen en ook een militaire baret welke mogelijk voor de Britten als souvenir gewild verzamelobject was. Deze truc werkte niet en het gehele bosgebied van de Marisbergen werd met linten afgezet en als verboden terrein bestempeld. Het was te gevaarlijk vanwege de mijnen en boobytraps die er lagen. Dat de geallieerden niet overal tegelijk de mijnen en ander wapentuig onschadelijk konden maken lag natuurlijk voor de hand en zo duurde het tot zaterdag 15 december 1944, dus vier weken na de bevrijding. Op deze dag zouden enkele leden van de familie Steeghs naar hun grond gaan welke achter het bos aan de westzijde van dit mijnenveld lag, om werkzaamheden te verrichtten. Jarenlang had men hiervoor de kortste weg genomen. Gewoon recht toe midden door het bos, maar nadat het gebied door linten was afgezet en als gevaarlijk gebied was bestempeld maakte men gebruik van de weg achterom, dus via de Helenaveenseweg — Belgenhoek (zie situatiekaartje). Ook bij de familie Steeghs was het verhaal van de fietsen op het mijnenveld bekend en werd wegens gevaar voor de mijnen angstvallig vermeden. Direct na de middag op deze 15de december vertrokken Piet, de jongste zoon, en Bertus naar de Belgenhoek. Terwijl z’n oudere broer Bertus het paard inspande ging Piet alvast vooruit om op de akker in de Belgenhoek te gaan helpen. Tegen alle waarschuwingen in ging Piet binnendoor om te kijken of er iets van zijn gading door de Duitsers was achtergelaten. Het noodlot sloeg toe. Piet trapte op een mijn en z’n been werd door de klap verminkt. Hevig bloedend en krimpend van de pijn schreeuwde hij om hulp, dat op diverse plaatsen rondom het bos werd gehoord. Zo ook door zijn oudere broer Bertus die reeds met paard en kar onderweg was bij de familie Toontje van Mullekom aan de Helenaveenseweg. Hij riep tegen de daar aanwezigen: Als dat m’n broer Piet maar niet is. Martien Bellemakers uit Neerkant en Sjaak Vervuurt sprongen op de kar bij Bertus om mee hulp te gaan verlenen. Zij werden nageroepen door Duijf van Mullekom. “Ga er in godsnaam niet naar toe, veel te gevaarlijk, waarop Martien Bellemakers weer van de kar sprong en aan het werk ging. Jac Vervuurt beloofde Duijf van Mullekom niet van de kar te gaan. Zo voeren Bertus en Jac naar de plek des onheils. Daar troffen zij de zwaargewonde Piet aan. Vanaf dit moment komt alles in een stroomversnelling. De knal van de mijn en het daarop volgende hulpgeroep had namelijk meer mensen bereikt en er was van alle kanten hulp onderweg. Onder andere Hubert Houben kwam te voet aangelopen en trok zich niets aan van de waarschuwingen om te blijven waar hij was en niet dichterbij te komen. Hij ging naar Piet toe om hem bij het mijnenveld weg te dragen. Bij Piet aangekomen stapte hij ook op een mijn. Met een enorme knal sloeg zijn ………been eraf. Nu lagen er twee slachtoffers in het mijnenveld. Bertus Steeghs en Sjaak Vervuurt keerden paard en kar en zette achter uit richting Piet en Houben. Bij Piet aangekomen lukte het hen warempel om hem op de kar te trekken zonder er zelf van af te stappen. Daarna reden ze terug vanwaar ze vandaan gekomen waren. Opnieuw sloeg het noodlot toe. Het paard van Bertus stapte op een mijn en werd gewond aan een been. Het dier begon te springen en wild op en neer te slaan. Er was geen houden meer aan. Er werd besloten dat Sjaak Vervuurt van de kar zou stappen en de sleger, dit is een aanspansel wat voor het paard door steekt los te maken, waardoor het dier zich uit de kar zou kunnen bevrijden. Sjaak zou door het karrenspoor lopen omdat daar theoretisch geen mijnen zouden liggen. Bij het losmaken van de sleger bleek precies op de rand van het karrenspoor toch een mijn te liggen, de redders waren er bij het achteruit rijden rakelings langs gereden. De mijn werd door Sjaak Vervuurt geraakt waardoor deze explodeerde. Door de slag werd Sjaak teruggeworpen en viel op zijn zij op een tweede mijn. De gevolgen waren verschrikkelijk. Sjaak, 24 jaar oud, was op slag dood. Naast het verminkte lichaam van Sjaak stond de kar waarop twee zwaargewonden en Bertus en een paard ervoor dat gewond was. Ze konden geen kant meer op. Omstanders durfden vanwege het gevaar van zovele mijnen niet meer naderbij te komen. Toen kwam er hulp van Hein van Mullekom. Hij had z’n paard ingespannen en reed naar het mijnenveld. Keerde paard en kar en zittend op zijn knieën manoeuvreerde hij zijn kar terug langs de kar van Bertus welke nog steeds door het gewonde paard heen en weer geslingerd werd. Het lukte Hein en Bertus de twee gewonden over te laden op z’n kar. Ook Bertus kon via deze kar het mijnenveld verlaten. Hein gaf z’n het bevel aan te rijden. Een van de grote spaakwielen van z’n Brabantse kar reed op een mijn. De houten spaken vlogen voor een deel uit het wiel, maar het lukte toch uit het mijnenveld weg te komen. Met een omweg reden ze door de wegbermen en akkerland om de gewonden het schokken en stoten door het kapot geslagen wiel zoveel mogelijk te voorkomen. Zij reden naar de boerderij van Houben. Daar was inmiddels in allerijl verpleegkundigen opgetrommeld. Rode Kruis wagens van het Britse leger brachten hen naar het ziekenhuis in Weert, dat ook in bevrijd gebied lag. Intussen was het levenloze lichaam van Sjaak Vervuurt, het gewonde paard van Steeghs en een kadaver van een hond in de tussentijd ook op een mijn gelopen, op het mijnenveld achtergebleven. De schok van dit ongeluk dompelde de betroffen families en de gehele omgeving in rouw, verbittering en machteloze woede. Het werd voor de familie Vervuurt een ondragelijke nacht daar het lichaam van Sjaak niet geborgen kon worden. Pas de dag erop zou Engelse hulp ter plekke zijn om met detectors het mijnenveld te ruimen. Kaartdeel Historische wandelroutes Helenaveen. Zondag 17 december 1944 ’s morgens om 9 uur begonnen de Britten met het afzoeken en onschadelijk maken van de mijnen. Ook het paard, dat nog steeds op de grond lag en met een been slaande bewegingen maakte, werd met een paar welgemikte schoten door de Britten uit zijn lijden verlost. Het levenloze lichaam van Sjaak Vervuurt dat de gehele nacht in het mijnenveld was blijven liggen werd door de Britten op een brancard gelegd en afgevoerd. Het zoeken ging door tot het invallen van de duisternis de Britten noopte verder zoeken te staken. Het reeds afgezochte deel werd met lint afgezet. De soldaat die dit deed knoopte eerst het lint aan een boom links van de weg, stak vervolgens de weg over en liep in de richting van een boom aan de overzijde. Hij bukte zich, maakte nog een pas en trapte op een mijn die over het hoofd was gezien. Een been van de soldaat werd afgerukt. Andere soldaten snelden toe om hulp te bieden. Weer ontplofte een mijn, die beide benen van een soldaat verwoestte. In twee dagen twee drama’s op Marisbergen. Een dode en 4 zwaargewonden was de trieste balans van 15 en 16 december en nog was de ellende op deze onheilsplek nog niet afgelopen. Twee verdere slachtoffers zouden volgen. Weken later op zondag 13 januari 1945 ging Willem Driessen, een jongeman uit Grashoek, ook nog eens op de plek des onheils rondsnuffelen of er nog iets van zijn gading te vinden was. De mijnen op de weg en in de berm waren door de Britten geruimd, maar in de bosrand lagen er nog enkele verborgen. Een van deze mijnen ontplofte toen Willem er met z’n voet op ging staan. Ook hij verloor een been. Hulp kwam toen niet opdagen omdat op deze zondagmiddag niemand de knal hoorde. Met de moed der wanhoop is Willem op een zij richting bewoonde wereld gekropen en het lukte hem de zandweg van Houben naar van Mullekom te bereiken, waar bij toeval Niek Houben passeerde, die het gekreun van Willem opmerkte en alarm sloeg. Dat de technische middelen en de tijd de Engelsen ontbraken, bleek uit het feit dat Ampers Naad ziene Jan, Jan Gielens, destijds jachtopziener te Grashoek, nota bene één jaar na dato, 1 februari 1946 tijdens zijn rondgang door de bossen te Grashoek op een mijn trapte die enkele tientallen meters verderop in het jonge dennenbos verstopt was en zo zwaar gewond raakte dat hij de nacht erop aan zijn verwondingen bezweek. Naar men aannam betrof het hier een zwaarder type mijn las bij de andere slachtoffers. Nog een saillant detail was hier dat een week voor dit ongeval een drijfjacht had plaats gevonden welke de jagers door dit stuk bos voerde in de veronderstelling dat er niets meer lag. Bij toeval is iedereen langs deze en eventueel nog meerdere verborgen mijnen gelopen. Tot tientallen jaren na de oorlog, ja zelfs tot op heden ten dage zijn er nog mensen in Grashoek die voor geen goud hier door het inmiddels oudere dennenbos durven te lopen, uit angst dat er nog steeds mijnen aanwezig kunnen zijn. Dit verhaal is opgemaakt uit de monden van nog levende getuigen en de heemkundevereniging. Misschien dat een plaquette met de namen van de slachtoffers en een beknopte tekst wandelaars en andere passanten er aan kan doen herinneren wat zich op deze plek heeft afgespeeld. Dit verschrikkelijk gebeuren illustreert nog eens welk een gemeen wapen mijnen zijn. Heden ten dage worden duizenden mensen elk jaar gedood of verminkt over de gehele wereld, vaak nadat een oorlog al jaren voorbij is. Ook in het dorp Grashoek was met de bevrijding nog geen eind gekomen aan het lijden. Een hoge tol moest betaald worden voor de vrijheid. Deze plek in de bossen van Marisbergen getuigt daar van. Er staat een veldkruis op de plaats waar het drama zich afspeelde. De vertellers zijn: Niek Houben, zoon van Hubert; Rein Vervuurt, broer van Sjaak; Wim van Mullekom, getuige waar Bertus Steeghs alarm sloeg. Terug naar beginpagina Driek Bosch Hendricus in 1908 voor zijn ouderlijke woning aan de huidige Koolweg 26. Geboren te Helenaveen: 09-08-1889, gestorven te Deurne (Bejaardenhuis): 06-12-1976 - Is van 1931 tot 1953-'54 in de kost bij Maan Daniëls (Oude Peelstr. 53, Sjefke Koopmans' huis). - Daarna bij Johanna Naus-Swinkels aan de Radijsstraat 5 (Huis Schonewille, nu Rector Nuijtsstraat). - Bij Lej Hendriks aan de Geldersestraat (voormalige woning van Jules de Corte). - Bij 'n broer van Herman van Diesen aan de Bakelseweg in Deurne. Hierna verhuist hij naar het bejaardenhuis aan de Kruisstraat in Deurne. Driek is in Helenaveen grafdelver geweest tot eind jaren '50. Hij was ongehuwd en vooral bekend om zijn pruimtabak en de daarbij behorende "spuug". In de jaren '60 bestond er over hem een 'opzegversje'. Ik heb 't niet compleet. En de volgorde? Driek Bosch, d'n duvel is los Bij Cobus Maes in de gaas Bij Bakker op d'n akker Het heeft gevroren zei Van Horen, De handen plekken aan de klink zei vrouw Brink, Bij ons op het erf zei Jan van der Werf Ik heb hem zien dansen zei Driekske Janssen --- Het is winter zei van Dinter Het is koud zei van Hout Het heeft gevroren zei van Dooren   Het regent, het zegent, De pannen worden nat En als de kiendjes buiten komme Krijgen ze tegen het gat. Is er nog meer aanvulling? KLIK HIER! Terug naar beginpagina E-mailadressen gezocht Graag houd ik contact i.v.m. mogelijke vragen die ik heb op het gebied van de historie van Helenaveen. KLIK HIER! Terug naar beginpagina Een Van Mullekom foto... 5 november 1946. Foto ter gelegenheid van het 25-jarig huwelijk van Leo van Mullekom en Lieske Sonnemans. Bovenste rij v.l.n.r.: Mijn schoonvader Toon van Piet van Mullekom (x Gonda Janssen) - Miet van Marinus van Mullekom (x Sjaak Crommentuijn) - Betje van Leo van Mullekom x: - Martien v. Grunsven - Miet van Leo van Mullekom x: - Leo Veldhuijzen - Doortje van Leo van Mullekom (x Harrie van Pietje Sonnemans) - Broer Veldhuijzen - Marinus van Leo van Mullekom - Driekske van Leo van Mullekom - Piet van Leo van Mullekom - Dick vd Bovenkamp - Tonia van Leo van Mullekom (x Harrie Janssen) - Albert Postuma - Dina Postuma (x Dick van de Bovenkamp) - Cor van Manus Sonnemans - Bep van der Werf - Toon van Leo van Mullekom Middelste rij v.l.n.r.: Vrijgezel Hermanus (Maan) Potharst uit Zwolle (knecht bij Leo en Lieske van Mullekom-Sonnemans aan de Helenastraat - Dora Timmermans x: - Manus Sonnemans - Vrijgezel Hannes van Mullekom - Duif van der Werf - Toontje van Mullekom - Anna (Miet) Kartner - Harrie van Lieshout Onderste rij v.l.n.r.: Betje van Toontje van Mullekom (Grashoek) - Columba (Anna, Johanna Catharina) van der Werf (x Marinus van Mullekom) - Duifke van Marinus van Mullekom (x Cees van Esseveldt) - Marinus van Mullekom (x Columba van der Werf) - Antoinetta Coolen x: - Willem van Mullekom - Leo van Mullekom (x Lieske Sonnemans) - Henk van Leo van Mullekom (x Henny Sanders) - Lieske Sonnemans (x Leo van Mullekom) - Mijn oma Drica van Mullekom x: - Mijn opa Hannes Vervuurt - Han Verschaeren (x Piet van Mullekom) - Betsy van Piet van Mullekom (x Jan Arts) - Piet van Mullekom (x Han Verschaeren) - Mijn tante Tonny van Hannes Vervuurt (x Jan Moonen) Laatste wijziging: 25-01-2007 met dank aan Gerard Veldhuizen te Tilburg. Hebt u aanvullingen of meer informatie? Mail het me! Terug naar beginpagina Krantenbericht uit Drenthe Terug naar beginpagina Familiefoto gezocht! Op 6 mei 1903 is in Helenaveen een familiefoto gemaakt ter gelegenheid van het 25-jarig huwelijk van Jacobus Vervuurt en Theodora van Lith (mijn overgrootouders). Op die foto staan meerdere familieleden en kinderen. Neemt u contact met mij op indien u weet wie deze foto heeft? Ik wil daar heel graag een reproductie van maken. KLIK HIER! Terug naar beginpagina Friettentfoto's gezocht... Links naast Hotel Café 'In d'Ouwe Peel' van Theo en Tilly Peters aan de Oude Peelstraat heeft in de jaren '60 en '70 een houten "friettent" gestaan. Deze werd in de jaren '60 gerund door Bruurke van de Bovenkamp en zijn vrouw Mien Janssen. Daarna stonden Sef Wilms en zijn vrouw Miet uit de Grashoek in deze friture. Op 30 december 2009 ontving ik van Jos Wilms, zoon van Sef, deze prachtige foto: Dochter Annie en Sef Wilms uit de Grashoek zorgen voor 'n heerlijk frietje! De foto is genomen in de friettent tijdens de kermis te Helenaveen in 1975. De gloeilamp bij het dakluikje moest in de avond motvlindertjes en andere ongewenste beestjes bij het bakgedeelte weghouden. De voedsel- en waren- wet eiste stromend water in een dergelijke horecagelegenheid: Sef monteerde een wasbakje met kraantje en verbond dat met een tuinslang aan een jerrycan tegen de achterzijde van de frietkraam... Goedgekeurd! © Foto en gegevens: Jos en Nic Wilms. De Oude Peelstraat in 1979. In de cirkel: de bruin gebeitste friettent met overdekte wachtruimte en draadijzeren afvalmand. Links achter het geboomte staat de auto van Sef. © Foto: André Vervuurt. Van zoon Nic Wilms ontving ik de prijslijst van 1975*: Friet:  f 0,80 - f 0,90 - f 1,00 Friet zuurvlees:  f 1,75 Fricandel:  f 0,75 Fricandel speciaal:  f 1,10 Goudkroket:  f 0,65 Nassi goud:  f 0,65 Bami goud:  f 0,65 Knakworst:  f 0,65 Bockworst:  f 1,25 Beckburger:  f 0,70 Rolmops:  f 1,00 Zure vis:  f 1,00 Slaatjes:  f 1,25 Vis(s)tick:  f 1,00 Loempia:  f 1,75 Letterlijk overgenomen van het prijzenbordje achterin de friettent (1975) op bovenstaande foto. * Bij nadere bestudering van het prijsbordje door Nic, bleken enkele prijzen nog wat lager dan dat we in eerste instantie dachten. Dat is (was) extra smullen dus..! f 1,00 (1 gulden) = 0,45 eurocent. Rond 1980 kon je bij Sef ook 'Frietje-met-satésaus' bestellen. Dè smakte verekkes lekker! Advertentietekst uit het Interkerkelijk Parochieblaadje ‘De Ouwe Peel’ van 1978: Bij Sjef kunt U steeds terecht, voor het lekkerste gerecht; als U het maar even zegt, wordt het netjes voor U neergelegd: wat U ook zoudt willen bestellen frites, knakworst of frikandellen. Bovenstaand rijmpje is vermoedelijk gemaakt door pastoor Lips, de hoofdredacteur van het Parochieblaadje. In 1983 of 1984 is deze frietkraam afgebroken en wordt dan als tuinhuisje geplaatst in een Helenaveense tuin aan de Pastoor van Haarenstraat. Daar staat 'ie nu nog! (11 maart 2011; informatie van oud-Helenavener Geert Derks te Hokitika, Nieuw Zeeland) Heeft u meer foto's van, of gegevens over de friteskraam van Bruurke of Sef; KLIK HIER! Terug naar beginpagina Wanne fantast, die van Vevúrt..! 1. De Romeinse militaire aanvoerder Donatus is de beschermheilige van de parochie Helenaveen in de Peel... Zou de gouden helm van de Heilige Donatus geweest kunnen zijn??? Klik op de helm voor informatie over Donatus Terug naar beginpagina 2. Toeristische mogelijkheid Helenaveen 1: 3. Je eigen navigatiesysteem: de 'AvNav' In plaats van een dure TomTom of een onhandige wegenkaart kun je op een simpele wijze je eigen digitale navigatiesysteem in je auto installeren. Met een lcd-schermpje naar keuze! 1. Koop een 'digitaal' fotolijstje 2. Plan je route op je eigen pc. Bijvoorbeeld via http://www.routenet.nl, of nog mooier: http://maps.google.nl, optie kaart en satelliet (beide). 3. Maak van (door jezelf te bepalen) knooppunten op de route of plaatsen die je belangrijk vindt een schermafdruk. 4. Bewaar elke schermafdruk chronologisch als .jpg 5. Kopieer de plaatjes op een memory-kaartje. 6. Steek het kaartje in het digitale fotolijstje 7. Monteer het lijstje m.b.v. klittenband in je auto op een handige plaats. 8. Tijdens de reis kun je de plaatjes oproepen die je op dat moment belangrijk vindt. Succes! © André Vervuurt Indien het fotolijstje de mogelijkheid heeft van een hoge contrast-instelling kun je overwegen om de plaatjes in spiegelbeeld op het memorykaartje te bewaren. Plak het lijstje dan vóór je stuurwiel op het dashboard, zodanig, dat het beeld geprojecteerd wordt op je voorruit! Terug naar beginpagina 4. MENU met een korreltje zout, een vleugje humor en een vette knipoog (mi ’n korrelke zout en ’n bietje leut bekéke) Peelse horeca: doe hiermee goeie zake! Op deze door mij, oud-Helenavener André Vervuurt, bedachte menukaart wil ik geen copyright laten rusten zeg ik, zee de gek. Echter, indien blijkt dat deze, of onderdelen daaruit, behoorlijk winst oplevert wil ik natuurlijk graag een graantje meepikken en vermeld worden op de menukaart, ergens verstopt in 'n huukske ofzo... Voor u onbekende recepten kunt u bij mij gratis opvragen. Klik hier. Mijne favoriet: de overheerlijke Cobuske-lavas-pannenkoek! 23 juni 2010: het nieuwe horecabedrijf van Sjanny en Hans Martens, de uitbaters van het naastgelegen Hotel-eetcafé ‘De Halte’, openen hun nieuwe Pannenkoekerij ‘De Halte’ in het pand van de voormalige supermarkt van Anna v'nTiffele-Klerks, cq Cor en Lena Mooren-van Teeffelen aan de Soemeersingel in Helenaveen. Sjanny en Hans hebben een keuze gemaakt uit mijn onderstaande menu-ideëen. Sjanny en Hans: ik wens jullie heel veel succes met jullie pannenkoekenrestaurant. Mijn overgrootvader Cobuske Vervuurt had dit nooit durven dromen! *** Soepen: Nie vèchte! (Peelse Groentensoep zonder vlees, geserveerd in één gezamenlijke pan. Ieder krijgt zijn eigen opscheplepel en een eigen soepkommetje) Tevens keuze uit stevige uien-, bonen- of erwtensoep. - - - Peelse Pannenkoekpecialiteiten: Boekweitkoek (Een in 'goei bòtter' gebakken boekweitpannenkoek. Gegarneerd met uienringen en bieslook) D'n Oliekont (Een in rijkelijk olijfolie gebakken, gevouwen meergranenpannenkoek) Veenbessenstreuf (Een met 'Verkoelen'-de Blauwe bosbessen gegarneerde pannenkoek) De Bubenflatz (Een doorbakken pannenkoek. Ruim voorzien van spekreepjes) 't Cobuske (Een in olijfolie gebakken pannenkoek met lavas, uien en knoflook) Onze Gebbel (Een in olijfolie gebakken pannenkoek met onverwachte verrassing) Alle pannenkoeken worden geserveerd op een bord, als onderlegger een kopie van een stikker of een oplegger; de gereedschappen van de turfsteker. - - - Andere mogelijkheden: 'n Stoek friet van Sef Wilms (Portie gefrituurd aardappelsnijsel met mayonaise) 'n Nachtelijke 'Dick en Dina'-kermishap, uitstekend geschikt voor verliefde paartjes... (Gebakken ei op met gekookte ham belegd geroosterd brood of drie stokjes saté met rijst. Eventueel met frikandel) Salade van Wouter (Groentensalade van de dag) - - - Nagerechten: Iets uit de p'stoor z'nnen tuin (Keuze uit een fris appel- morellen- of pruimengebakje. Voorzien van een rond volkorenbodempje) N'ne Gerrit Brouwer (Een heerlijk verfrissend glas halfvolle melk van eigen Peelse bodem) D'n Driek (Jonge klare, geserveerd in een authentiek geslepen glaasje dat tevens uw eigendom wordt) D'n Drijvende fabriek (Een in vanille-milkshake drijvend stuk banaan, rijkelijk voorzien van slagroom) 'ne Gouwen Helm (Met goudkleurige perzikhelften opgemaakte ijscoupe) - - - Dranken: Blindaas (Sinas met prik) Wiekwòtter (Bronwater groen) Wijwòtter. Vùr de nazaten van de Belgen van de Belzenhoek: Bronwòtter Plat (Bronwater rood) 'ne Schaafloper ('n Gewoon getapt pilske, betaald dùr oewe buurman) 's Zondagsbier van Tilly Peters (Speciaalbier van 't huis: Chimay Bleu of Chimay Rouge op de juiste temperatuur) Gewoon Poepenbier (Het pilske van 't huis) 'ne Rooie Miswijn (Een vol en robuust rood wijntje, gevonden achter de kerk...) Buben- of Poepenwijn (Een frisse Duitse Moezelwijn) Gewone koffie mi 'n simpel sopkúkske Gewone thee mi 'n simpel sopkúkske Voor de eendagsvliegen: Cola klein, middel of groot Exota Gazeuse à la kazemat (Priklimonade zonder explosiegevaar) - - - Kleine snelle happen: Turfstrooiselvlaaike (Kruimel-roombotervlaai, echter niet op z'n Limburgs gesneden....) Turfstrooiselvlaai mi wà d'r in (Kruimel-roombotervlaai met Peelse bosbessenvulling) 'n Turfke volgens Coba Vergunning (Een luchtig alcoholisch chocoladecakeje) Enen turf es dè Grad Maes 't zou lusse (Een stuk peperkoek in klotvorm, geserveerd in een bakfietske) 'ne Peelpuist (Misvormd stokbrood gevuld met zwanemosselgarnituur) - - - Al onze serveersters zijn authentiek gekleed. D'n opzichter houdt 't zaakje uiteraard in de gaten. Alle tafeltjes zijn gesierd met dwaallichtjes en een originele smelenbos om de kruimetjes zelf weg te vegen. Tot ziens in de Peelspecialiteiteneetgelegenheid! Terug naar beginpagina 19 augustus 2005 Pas op voor unieke "kroniek" van Stichting Genealogie Nederland De Consumentenbond krijgt veel vragen van leden over de betrouwbaarheid van de Stichting Genealogie Nederland. Advies van de Consumentenbond: ga niet in op hun aanbod. De Stichting Genealogie Nederland biedt een zogenoemd kroniek aan over de ontwikkeling van uw voorgeslacht en familienaam. Het boek wordt aangeprezen met een gelimiteerde voorverkoop en is met ruim 35% korting te bestellen. Deze stichting is al eerder veroordeeld vanwege oplichtingspraktijken. Al in 2004 kwamen kopers van zo'n "kroniek" bedrogen uit. Zij ontvingen niets anders dan zeer algemene en onvolledige informatie die bijna voor elke familienaam hetzelfde bleek. Voor betrouwbare informatie over uw voorgeslacht is de er de site van het Centraal Bureau voor Genealogie (www.cbg.nl) of de Nederlandse Genealogische Vereniging (www.ngv.nl). Bron: www.consumentenbond.nl Terug naar beginpagina