|
Welkom op de website van de familie Visser.
Welkom op de homepage van onze Eugéne* *3-3-1994+
Ons overleden zoontje dat aan de hemel schittert
Op 2 maart 1994 gingen mijn man en ik een echo maken in het ziekenhuis, een zogenaamde pretecho.
Ik had nog zo'n vier weken te gaan, en had een gevoel dat mijn jochie die week geboren zou gaan worden.
Ik was op dat moment 36 weken zwanger.
Na een poosje wachten waren we dan aan de beurt, de echografiste begon te kijken of hij al goed was ingedaald en dat was zo, toen ging zij de organen bekijken en vroeg ze of de gynaecoloog erbij moest zijn, die had niets gezegd, maar werd dus toch gehaald.
Ik had al meegekeken op het scherm en had al iets gemist op de echo... de hartslag...
Na, voor mijn gevoel een eeuwigheid gewacht te hebben op de gynaecologe , kwam zij toch eindelijk binnen , en werd mijn gevoel bevestigd..... ons jochie was overleden.
De volgende ochtend moesten wij ons om 8.30 uur melden in het ziekenhuis, daar zou ik aan het infuus gelegd worden en dan zou ons jochie die dag of de dag erna geboren worden.
Dat pakte even anders uit want op 2 maart 's avonds om 10 uur kreeg ik weeën en was het dus uit zichzelf al begonnen.
Ik had een slaappil voor de nacht mee gekregen , die ook ingenomen, maar van slapen kwam niet veel die nacht , want om vier uur die nacht zijn wij toch maar naar het ziekenhuis gereden omdat wij toch zoiets hadden van dit kindje gaat snel geboren worden.
Om zes uur kwam de gynaecologe aan mijn bed, er ging een infuus in mijn arm en het zou misschien wel 24 uur duren voordat ons kindje geboren zou worden.
Daar in het ziekenhuis hebben ze dus heel erg op hun neus gekeken, want 4 1/2 uur nadat de gynaecologe dat gezegd had, werd ons zoontje geboren.
Ondanks dat ons jochie niet leefde was dit voor mij een hele mooie ervaring, een wonder, dat je lichaam zoiets kan...
We hebben zo'n 2 1/2 uur van hem genoten, daarna hebben wij afscheid van hem genomen.
Twee dagen later hebben wij hem begraven...
In ons hart is hij altijd bij ons.....
dit elfje staat op mijn arm
Met Eugene erboven en Enrico eronder.
|